| dbpprop:abstract
|
- Isabella (1400 – 28 February 1453) was Duchess of Lorraine, suo jure, from 25 January 1431 to her death in 1453.
- Isabella war Herzogin von Lothringen von 1431 bis 1453. Sie war die Tochter von Herzog Karl II. und Margarete von der Pfalz. Anfang der 1410er Jahre wurde deutlich, dass Isabella das Herzogtum Lothringen erben würde. 1413 wurde der Plan aufgebracht, sie mit Herzog Ludwig von Bayern-Ingolstadt, dem Bruder der französischen Königin Isabeau zu verheiraten, der im Oktober 1413 konkretisiert wurde, dann aber nicht weiter verfolgt wurde. Einige Jahre später ging Kardinal Ludwig von Bar daran, die Erbfolge im Herzogtum Bar aktiv zu steuern, als klar war, dass – nachdem sein Vater, Herzog Robert I, die Nachkommen seines ältesten Sohne von der Erbfolge ausgeschlossen hatte – nach dem Tod seines Bruders Herzog Eduard III. in der Schlacht von Azincourt und seiner eigenen Nachfolge als Kleriker im Herzogtum Bar keine unproblematische Nachfolge eintreten würde. Im Jahr 1419 vermittelte er einen Ehevertrag zwischen René von Anjou, seinem Großneffen als Enkel seiner Schwester Jolande von Bar, und Isabella, der den Nebeneffekt hatte, dass Bar und Lothringen vereinigt und die jahrhundertealten Differenzen zwischen den Herzogtümern beendet würden. Am 13. August 1419 verzichtete Ludwig im Vertrag von Saint-Mihiel auf sein Herzogtum zugunsten Renés. Am 24. Oktober 1420 heirateten dann René, jetzt Herzog von Bar, und Isabella in der Kathedrale von Nancy. Ihre Kinder waren: Isabella, † jung Johann II. (* 1425 † 1470), Herzog von Lothringen, Herzog von Kalabrien, Fürst von Girona, 1458 Titularkönig von Neapel René, (* wohl 1426) Ludwig, (* 1427 † bald nach 1444) Markgraf von Pont-à-Mousson Nikolaus (* 1428 † klein), Herzog von Bar Jolande (* 1428 † 1483), Herzogin von Lothringen etc. ; ∞ Friedrich, Graf von Vaudémont Margarete (* 1429 † 1482), ∞ Heinrich VI. , König von England Karl (* wohl 1431 † 1432) Graf von Guise Louise (* wohl 1436 † klein) Anne (* wohl 1437 † klein) Mit dem Tod Karls II. am 25. Januar 1431 wurde Isabella Herzogin von Lothringen, René Herzog von Lothringen aus dem Recht seiner Frau. Diese Nachfolgeregelung war von Graf Anton von Vaudémont, dem Neffen Karls II. und nächsten männlichen Verwandten, bereits zu Karls Lebzeiten angefochten worden, weswegen Karl ihn 1425 enterbt hatte. Karls Angriffe auf Antoines Besitz liefen jedoch in Leere, da Antoine sich mit Philipp dem Guten, Herzog von Burgund, einen mächtigen Verbündeten gesucht hatte. Nach dem Eintreten des Erbfalls nahm Antoine den Kampf um das Herzogtum wieder auf, und am 2. Juli 1431 gelang es ihm in der Schlacht von Bulgnéville, René gefangen zu nehmen. Renés Gefangenschaft dauerte – mit Unterbrechungen – bis 1437, bis die Bemühungen des Kaisers Sigismund und Philipps des Guten das Problem der Nachfolge in Lothringen nach und nach lösten, unter anderem dadurch, dass Isabellas Sohn Johann Marie de Bourbon, Tochter von Herzog Karl I. und Nichte Philipps, heiratete, Antoines Sohn Friedrich von Vaudémont Isabellas Tochter Yolande zu Frau bekam. Aufgrund des geringen Alters Johanns und Yolandes fanden die Hochzeiten erst 1444 bzw. 1445 statt. Im Februar 1435 erbte René das Königreich Neapel. Da René noch in Gefangenschaft war, machte sich Isabella an seiner Stelle auf den Weg, unterstützt von Filippo Maria Visconti, Herzog von Mailand, und einer genuesischen Flotte, das Erbe anzutreten, wobei klar war, dass sie sich dabei gegen Alfons V. von Aragón durchsetzen musste, der aufgrund einer früheren (von Johanna wieder gelösten) Adoption ebenfalls Ansprüche auf die Krone Neapels erhob. Alfons unterlag am 5. August 1435 in der Seeschlacht von Ponza den Genuesern, so dass Isabella am 18. Oktober in Neapel einziehen konnte. René selbst konnte erst am 19. Mai 1438 nach Neapel kommen. Viscontis Seitenwechsel sowie wachsender militärischer und politischer Druck seitens Aragons führten dann dazu, dass René Ende 1442 Alfons V. das Königreich überlassen musste. Isabella starb am 28. Februar 1453 und wurde in der Kathedrale von Angers bestattet. Ihr Nachfolger im Herzogtum Lothringen – aus dem René sich nun zurückzog – wurde nun ihr Sohn Johann II.
- Isabel de Lorena, duquessa de Lorena, comtessa consort de Provença i reina consort de Nàpols. Filla de Carles II de Lorena, duc de Lorena. A la mort del seu pare, l'any 1431, heretà el ducat de Lorena que compartí amb el seu marit, nomenant-lo duc titular. El 1420 es casà amb l'infant Renat I, que el 1434 a la mort del seu germà Lluís III de Provença heretaria el comtat de Provença. Així mateix, al 1435 Renat heretà el Regne de Nàpols de part de Joana II, que havia nomenat hereu al seu germà Lluís III, i a la mort d'aquest tots els béns i drets adquirits van passar a Renat. D'aquest matrimoni en nasqueren deu fills, tot i que set moriren a l'infantesa: Joan d'Anjou, duc de Lorena i rei titular de Nàpols. Violant d'Anjou, casada amb Frederic de Lorena, i mare de Renat II de Lorena. Margarida d'Anjou, casada amb Enric VI d'Anglaterra.
- Isabelle de Lorraine, née vers 1400, morte à Angers le 28 février 1453 fut duchesse de Lorraine de 1431 à 1453 Elle était fille de Charles II, duc de Lorraine, et de Marguerite de Wittelsbach. Elle épousa à Nancy le 24 octobre 1420 René d'Anjou (1409 † 1480), alors comte de Guise et héritier du duc de Bar, et qui deviendra plus tard, roi de Naples, comte de Provence et duc d'Anjou. Par le traité de Foug signé en 1419,il fut convenu que si les deux duchés partageaient le même souverain,chacun conserverait ses, propres institutions. A la mort de sa femme, René Ier abdiqua la couronne de Lorraine en faveur de leur fils aîné Jean mais pas celle de Bar qu'il tenait de droit. Sa dépouille mortelle fut transportée à Angers et déposée dans le tombeau que son mari, le roi René, avait fait réaliser pour eux, dans la cathédrale d'Angers. Ils eurent : Isabelle, morte jeune Jean II de Lorraine (1425 † 1470), duc de Lorraine Louis, marquis de Pont-à-Mousson (1427 † 1445) Nicolas (1428 † 1430) Yolande (1428 † 1483), mariée à Ferry II de Lorraine, comte de Vaudémont Marguerite (1429 † 1482), mariée à Henri VI, roi d'Angleterre Charles (1431 † 1432) Louise (1436 † 1438) Anne (1437 † 1450)
- Isabella era figlia Carlo II di Lorena e di Margherita del Palatinato. I suoi nonni materni erano Roberto di Germania ed Elisabetta di Norimberga, figlia del Burgravio Federico V di Norimberga e di Elisabetta di Meissen. Isabella ereditòà il ducato dal padre e lo governò col marito, il Duca Renato d'Angiò, anche Duca di Bar e Re di Napoli. Durante la sua assenza, egli fu reggente per i suoi domini e fu sempre lei ad inviare una spediziona armata conto Filippo III di Borgogna per liberare il marito dalla prigionia.
- イザベル・ド・ロレーヌ(Isabelle de Lorraine, 1400年 - 1453年2月28日)はロレーヌ女公(在位:1431年 - 1453年)。ロレーヌ公シャルル2世の長女で、母マルグリットはドイツ王・プファルツ選帝侯ループレヒトの娘であった。 シャルル2世の男子はことごとく夭逝していたため、イザベルは父の死後にロレーヌ公国を相続し、夫ルネ・ダンジュー(ナポリ王、バール公などを兼ねた)を共同君主として治めた。夫の不在時には、夫の領国の摂政も務めた。ブルゴーニュ公フィリップ3世と戦っていた夫の救援のため、軍勢を率いたこともある。 イザベルが夫ルネとの間にもうけた子は次の通りである。 ジャン2世(1425年 - 1470年) ヨランド・ダンジュー(1428年 - 1483年) - ヴォーデモン伯フェリー2世と結婚。ロレーヌ公ルネ2世の母、共同統治者。 マルグリット・ダンジュー(1429年 - 1482年) - イングランド王ヘンリー6世と結婚。 他に7人の子が生まれたが夭逝した。
- Isabella was een dochter van hertog Karel II van Lotharingen en van Margaretha van Beieren. Zij huwde met René van Anjou. Zij bestuurde samen met haar man Lotharingen van 1431 tot aan haar overlijden in 1453. Zij hadden volgende kinderen: Isabella, jong gestorven Jan II van Lotharingen (1425-1470), hertog van Opper-Lotharingen Lodewijk, markies van Pont-à-Mousson (1427-1445) Nicolaas (1428-1430) Yolande van Lotharingen (1428-1483), die huwde met Ferry II van Opper-Lotharingen, hertog van Vaudémont Margaretha (1429-1482), die huwde met Hendrik VI van Engeland Karel (1431-1432) Louise (1436-1438) Anna (1437-1450).
- Izabela I Lotaryńska, księżna Lotaryngii od 1431 do śmierci. Była córką Karola II, księcia Lotaryngii i Małgorzaty z Palatynatu (córki Ruprechta i Elżbiety z Nuremberg). Odziedziczyła Lotaryngie po śmierci swojego ojca i rządziła nią razem ze swoim mężem - Rene Andegaweńskim, królem Neapolu i księciem Bar. To ona poprowadziła armię, aby ratować Rene przed księciem Burgundii.
- Isabel da Lorena foi Duquesa da Lorena de 1431 até à sua morte. Isabel sucedeu ao pai, Carlos I e governou com o marido Renato de Anjou, também Duque de Anjou, Rei de Nápoles e Duque de Bar.
|
| rdfs:comment
|
- Isabella (1400 – 28 February 1453) was Duchess of Lorraine, suo jure, from 25 January 1431 to her death in 1453.
- Isabella war Herzogin von Lothringen von 1431 bis 1453. Sie war die Tochter von Herzog Karl II. und Margarete von der Pfalz. Anfang der 1410er Jahre wurde deutlich, dass Isabella das Herzogtum Lothringen erben würde. 1413 wurde der Plan aufgebracht, sie mit Herzog Ludwig von Bayern-Ingolstadt, dem Bruder der französischen Königin Isabeau zu verheiraten, der im Oktober 1413 konkretisiert wurde, dann aber nicht weiter verfolgt wurde.
- Isabel de Lorena, duquessa de Lorena, comtessa consort de Provença i reina consort de Nàpols. Filla de Carles II de Lorena, duc de Lorena. A la mort del seu pare, l'any 1431, heretà el ducat de Lorena que compartí amb el seu marit, nomenant-lo duc titular. El 1420 es casà amb l'infant Renat I, que el 1434 a la mort del seu germà Lluís III de Provença heretaria el comtat de Provença.
- Isabelle de Lorraine, née vers 1400, morte à Angers le 28 février 1453 fut duchesse de Lorraine de 1431 à 1453 Elle était fille de Charles II, duc de Lorraine, et de Marguerite de Wittelsbach. Elle épousa à Nancy le 24 octobre 1420 René d'Anjou (1409 † 1480), alors comte de Guise et héritier du duc de Bar, et qui deviendra plus tard, roi de Naples, comte de Provence et duc d'Anjou.
- Isabella era figlia Carlo II di Lorena e di Margherita del Palatinato. I suoi nonni materni erano Roberto di Germania ed Elisabetta di Norimberga, figlia del Burgravio Federico V di Norimberga e di Elisabetta di Meissen. Isabella ereditòà il ducato dal padre e lo governò col marito, il Duca Renato d'Angiò, anche Duca di Bar e Re di Napoli.
- Isabella was een dochter van hertog Karel II van Lotharingen en van Margaretha van Beieren. Zij huwde met René van Anjou. Zij bestuurde samen met haar man Lotharingen van 1431 tot aan haar overlijden in 1453.
- Izabela I Lotaryńska, księżna Lotaryngii od 1431 do śmierci. Była córką Karola II, księcia Lotaryngii i Małgorzaty z Palatynatu (córki Ruprechta i Elżbiety z Nuremberg). Odziedziczyła Lotaryngie po śmierci swojego ojca i rządziła nią razem ze swoim mężem - Rene Andegaweńskim, królem Neapolu i księciem Bar. To ona poprowadziła armię, aby ratować Rene przed księciem Burgundii.
- Isabel da Lorena foi Duquesa da Lorena de 1431 até à sua morte. Isabel sucedeu ao pai, Carlos I e governou com o marido Renato de Anjou, também Duque de Anjou, Rei de Nápoles e Duque de Bar.
|