| dbpprop:abstract
|
- Ion Emanuel Florescu was a Romanian army general who served as Prime Minister of Romania for a short time in a provisional government in 1876 (17 April–6 May) and then in 1891 (2 March–29 December).
- Ion Emanuel Florescu, war ein rumänischer General und Politiker. Florescu absolvierte das Gymnasium in Bukarest und später die Militärschule in Saint-Cyr bei Paris. 1854 war er als Oberst der russischen Armee während des Krimkrieges den russischen Generalen Lüders und Dannenberg zugeordnet. 1859 wirkte er vergebens für die Wiederwahl seines Schwiegervaters, des Fürsten Bibesco, zum Fürsten der Walachei. Florescu zählte zu den einflussreichen Mitgliedern der Partei der Bojaren und zu den entschiedensten Anhängern Russlands. Er wurde zum General befördert und war des Öfteren sowohl unter dem Fürsten Cuza als auch unter Karl I. Kriegsminister, zuletzt im konservativen Kabinett von Lascar Catargiu 1871 bis 1876. Wegen einer Anklage konnte er sich am Russisch-Türkischen Krieg 1877/78 nicht beteiligen. Nachdem die Anklage zurückgezogen worden war, wurde Florescu Mitglied des Senats und dessen Präsident sowie einer der Führer der konservativen Partei. Nach dem Sturz des Ministeriums Manu bildete Florescu am 2. März 1891 zusammen mit Catargiu ein neues Kabinett, in dem er das Ministerium ohne Portefeuille übernahm. Am 5. März erteilte ihm allerdings die Kammer ein Misstrauensvotum und das Kabinett wurde infolgedessen aufgelöst. Die Neuwahlen ergaben zwar wieder eine Mehrheit für die Regierung, doch sah sich Florescu bereits am 9. Dezember 1891 veranlasst, wieder zurückzutreten.
- Ion Emanuel Florescu, ook Emanoil Ion Florescu, was een Roemeens militair en politicus. Ion Florescu volgde onderwijs aan het gymnasium te Boekarest en bezocht daarna de Militaire Academie van Saint-Cyr. In 1854 werd hij kolonel in het Russische leger. Hij was tijdens de Krimoorlog adjudant van de Russische generaal A.N. Lüders. In 1859 werkte hij tevergeefs aan de herverkiezing van zijn schoonvader, Gheorghe Dimitrie Bibescu, tot prins van Walachije. Ion Florescu sloot zich aan bij de groep van grootbojaren die zeer pro-Russisch was. Onder Domnitor Alexander Johan Cuza en Domnitor Carol I van de Verenigde Donau vorstendommen minister van Oorlog. De laatste keer dat hij dit ambt bekleedde was tijdens het tweede kabinet van premier Lascăr Catargiu. Ion Florescu was van 17 april tot 6 mei 1876 was hij voor de eerste keer premier. Aan de Russisch-Turkse Oorlog (1877-1878) kon hij wegens een aanklacht niet deelnemen. Nadat de aanklacht was herroepen, werd Florescu lid van de Senaat en een vooraanstaand lid van de Conservatieve Partij (PC). In 1891 formeerde hij met Lascăr Catargiu een nieuw kabinet en werd hij minister zonder portefeuille. Het kabinet kreeg echter niet het vertrouwen van het Roemeense parlement. Koning Carol I benoemde daarop generaal Florescu tot minister-president van een overgangskabinet. Ion Emanuel Florescu overleed op 73-jarige leeftijd.
- Ion Emanuel Florescu był rumuńskim generałem, który zajmował stanowisko premiera Rumunii przez krótki czas w 1876 roku, jak również w 1891 roku.
- Ion Emanuel Florescu foi um general do exército romeno que foi primeiro-ministro de seu país em dois períodos provisórios, de 17 de abril a 6 de maio de 1876 e de 2 de março a 29 de dezembro de 1891.
- Ioan Emanoil Florescu a fost un general în armata română, prim-ministru al României într-un guvern provizoriu pentru o perioadă scurtă între 17 aprilie - 6 mai 1876 şi între 2 martie - 29 decembrie 1891. După terminarea liceului la Bucureşti, Florescu a studiat la şcoala militară Saint-Cyr de la Paris. În războiul din Crimea din 1854, Florescu a servit în armata rusă cu gradul de colonel. În cariera sa politică, Florescu a fost unul din conducătorii Partidului Conservator al boierilor. S-a născut la 7 august 1819, la Râmnicu Vâlcea. După absolvirea Colegiului "Sf. Sava" din Bucureşti (1833), a intrat în oastea Ţării Româneşti ca iuncăr. A obţinut gradul de sublocotenent în 1836, an în care a fost trimis la studii militare la Paris . Reîntors în ţară, a fost încadrat în funcţia de aghiotant al domnitorului Gheorghe Bibescu (1842-1848). După Unirea Principatelor Române, domnitorul Alexandru Ioan Cuza i-a încredinţat funcţiile de ministru de război (28 noiembrie 1859 - 27 mai 1860, 30 septembrie 1862-11 octombrie 1863) şi de şef al Statului Major General. La 1 ianuarie 1860, a fost avansat la gradul de general de brigadă. În calitate de şef al Statului Major General şi de ministru de război, a avut, alături de domnitorul Alexandru Ioan Cuza, un rol decisiv în opera de unificare şi de modernizare a oştirii române. Astfel, sub mandatul său s-au realizat: contopirea şcolilor militare de la Iaşi şi Bucureşti (1861); înfiinţarea Arsenalului Armatei (1861); unificarea regulamentelor de recrutare, a Codului penal militar şi a reglementărilor serviciului de garnizoană; elaborarea şi aplicarea Legii puterii armate (1864); elaborarea reglementărilor cu privire la funcţionarea Statului Major General al Armatei României; unificarea ministerelor de război şi a administraţiei militare din Moldova şi Muntenia; înfiinţarea celor trei comandamente (Bucureşti, Craiova şi Iaşi); elaborarea regulamentelor cavaleriei şi de manevră; întrunirea "taberei de la Floreşti" şi efectuarea primelor manevre de anvergură ale Armatei române. De asemenea, a contribuit la iniţierea contactelor politico-militare secrete care aveau scopul să pregătească eliberarea, pe calea luptei armate, a Transilvaniei de sub ocupaţia habsburgică. În 1866, Carol I i-a încredinţat lui Florescu funcţia de ministru de război (1871- 1876), iar la 8 aprilie 1873 a fost avansat la gradul de general de divizie. Graţie contribuţiei sale s-au efectuat modificările din Legea de organizare a puterii armate (1874), s-au cristalizat noile structuri de stat major, artileria de câmp a fost dotată cu tunuri "Krupp" din oţel, a crescut numărul unităţilor de geniu, s-a înfiinţat herghelia de la Nucet, a fost redactat şi promulgat "Codul justitiei militare". Un merit semnificativ are şi opera sa teoretică, printre lucrările sale numărându-se "Teoria dării la semn", "Studii şi pregătiri militare", "Fortificaţiunile". Cu doi ani înainte de a muri (1891), a prezidat câteva luni guvernul României. Numele său este menţionat printre cele ale fondatorilor Societăţii Literare şi ai Ateneului Român.
- Ion Emanuel Florescu, född 7 augusti 1819 i Râmnicu Vâlcea, död 10 maj 1893 i Paris, var en rumänsk general och politiker. Han idkade militära studier i Frankrike, medverkade under sin svärfar Georg Bibescos hospodartid i Valakiet på 1840-talet till utbildandet av dess försvarsmakt och deltog på rysk sida som överste i kriget mot Turkiet 1854. Under furst Alexandru Ioan Cuza och Carol I var han flera gånger minister, bland annat krigsminister i Lascăr Catargius ministär 1871-76, då han verkade för den rumänska härens organisation. År 1890 blev han senatens president och bildade i mars 1891 ett liberalt-konservativt kabinett, som dock redan i december trädde tillbaka för Catargius nya regering.
|
| rdfs:comment
|
- Ion Emanuel Florescu was a Romanian army general who served as Prime Minister of Romania for a short time in a provisional government in 1876 (17 April–6 May) and then in 1891 (2 March–29 December).
- Ion Emanuel Florescu, war ein rumänischer General und Politiker. Florescu absolvierte das Gymnasium in Bukarest und später die Militärschule in Saint-Cyr bei Paris. 1854 war er als Oberst der russischen Armee während des Krimkrieges den russischen Generalen Lüders und Dannenberg zugeordnet. 1859 wirkte er vergebens für die Wiederwahl seines Schwiegervaters, des Fürsten Bibesco, zum Fürsten der Walachei.
- Ion Emanuel Florescu, ook Emanoil Ion Florescu, was een Roemeens militair en politicus. Ion Florescu volgde onderwijs aan het gymnasium te Boekarest en bezocht daarna de Militaire Academie van Saint-Cyr. In 1854 werd hij kolonel in het Russische leger. Hij was tijdens de Krimoorlog adjudant van de Russische generaal A.N. Lüders. In 1859 werkte hij tevergeefs aan de herverkiezing van zijn schoonvader, Gheorghe Dimitrie Bibescu, tot prins van Walachije.
- Ion Emanuel Florescu był rumuńskim generałem, który zajmował stanowisko premiera Rumunii przez krótki czas w 1876 roku, jak również w 1891 roku.
- Ion Emanuel Florescu foi um general do exército romeno que foi primeiro-ministro de seu país em dois períodos provisórios, de 17 de abril a 6 de maio de 1876 e de 2 de março a 29 de dezembro de 1891.
- Ioan Emanoil Florescu a fost un general în armata română, prim-ministru al României într-un guvern provizoriu pentru o perioadă scurtă între 17 aprilie - 6 mai 1876 şi între 2 martie - 29 decembrie 1891. După terminarea liceului la Bucureşti, Florescu a studiat la şcoala militară Saint-Cyr de la Paris. În războiul din Crimea din 1854, Florescu a servit în armata rusă cu gradul de colonel.
- Ion Emanuel Florescu, född 7 augusti 1819 i Râmnicu Vâlcea, död 10 maj 1893 i Paris, var en rumänsk general och politiker. Han idkade militära studier i Frankrike, medverkade under sin svärfar Georg Bibescos hospodartid i Valakiet på 1840-talet till utbildandet av dess försvarsmakt och deltog på rysk sida som överste i kriget mot Turkiet 1854.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
