| dbpprop:abstract
|
- Introspection is the self-observation and reporting of conscious inner thoughts, desires and sensations. It is a conscious mental and usually purposive process relying on thinking, reasoning, and examining one's own thoughts, feelings, and, in more spiritual cases, one's soul. It can also be called contemplation of one's self, and is contrasted with extrospection, the observation of things external to one's self. Introspection may be used synonymously with self-reflection and used in a similar way.
- Die Selbstbeobachtung, auch Introspektion genannt, bezeichnet die Betrachtung, Beschreibung und Analyse des eigenen Erlebens und Verhaltens durch nach innen gerichtete Beobachtung. Sie ist zusammen mit der Selbstwahrnehmung für die eigene Bewusstseinsbildung und das Selbstbewusstsein unentbehrlich und stellt daher nicht nur in der Meditation, sondern auch bei psychotherapeutischen Verfahren und in der Philosophie einen wichtigen Begriff dar.
- La introspecció o inspecció interna és el coneixement que el subjecte té dels seus propis estats mentals.
- Introspekci, neboli metodu zkoumání toho, co probíhá v mysli, navrhuje jako první anglický myslitel John Locke. Pomocí introspekce (sebepozorování) se pokouší dospět k určení jakýchsi elementů, z jejichž spojování se skládá veškerý duševní vědomý život. Rozlišuje dva druhy těchto prvků: sensation - počitky a vjemy vnějších objektů reflexion (někdy též intuition) - prostředky vnitřních dějů mysli samotné Oproti tomu empirické směry poznání tvrdí, že vše, co se děje v mysli (a je v intelektu), je ovšem odvozeno od počitků a vjemů. Bez nich by byla mysl prázdná. - „Nic není v mysli, co nebylo dříve ve smyslech. “ (J. Locke) Teorii elementů později rozšířil E. C. Tolman v Neobehaviorismu a Kognitivní psychologie. Introspekce byla jednou z hlavních metod psychologie 19. století, později byla kritizována zejména zástupci behaviorismu, odmítnuta jako nevědecká a nahrazena extraspekcí. Introspekce je nadále důležitou součástí kvalitativního výzkumu.
- La introspección o inspección interna es el conocimiento que el sujeto tiene de sus propios estados mentales.
- Introspektio (lat. ) eli itsehavainto tai itsetarkkailu on psykologinen tiedonhankintamenetelmä, jossa tutkittava kertoo itse omista ajatuksistaan, haluistaan, tuntemuksistaan ja aistimuksistaan. Sen vastakohtana on ekstrospektio, itsen ulkopuolella olevien asioiden havainnointi. Saksalainen psykologi Wilhelm Wundt käytti introspektiota Leipzigiin vuonna 1879 perustamassaan kokeellisen psykologian laboratoriossa. Wundt uskoi, että hän pystyi saamaan tietoa tutkimuskohteidensa mielten toiminnasta käyttämällä introspektiota osana kokeitaan. Näin hän halusi tutkia mieltä sen perustekijöistä käsin. Wundt ei kuitenkaan keksinyt tällaista lähestymistapaa, vaan se voidaan johtaa taaksepäin ainakin Sokrateehen asti. Wundtin tuoma uutuus oli introspektion käyttäminen kokeellisessa tutkimuksessa, ja sen tuominen näin osaksi vastaperustettua psykologiaa. Myöhemmin behavioristit vastustivat introspektionismia, koska he katsoivat, että ensimmäisen persoonan näkökulmaan perustuva tutkimus oli epäluotettavaa. Behavioristien mukaan psykologian tuli ollakseen tieteellistä perustua sen sijaan objektiiviseen ja mitattavissa olevaan kolmannen persoonan näkökulmaan perustuvaan tutkimukseen. Tämä johti siihen, että psykologiassa keskityttiin ulkoisesti havaittavaan käyttäytymiseen.
- Étymologiquement, le terme d'introspection vient du latin « introspectus » action de regarder à l'intérieur. En général, elle est le fait, pour une conscience, de s'observer elle-même. En psychologie, l'introspection est une méthode d'observation et d'analyse de soi en vue d'étudier sa propre personne et acquérir une connaissance de soi ou bien en vue de connaître l'esprit humain en général. L'introspection était la principale méthode utilisée aux débuts de la psychologie expérimentale, à la fin du XIX siècle. Les difficultés rencontrées par les spécialistes pour s'accorder sur les contenus de la conscience ont conduit la plupart des psychologues du XX siècle à rejeter cette méthode. Dans le champ de la psychologie cognitive, l'utilisation des verbalisations concomitantes (think-aloud protocol) par des chercheurs comme Newell et Simon est parfois critiquée comme un retour de l'introspection.
- L’introspezione è l’osservazione diretta o anche la “ruminazione” del proprio cuore, della propria mente, della propria anima e dei loro processi da parte di una persona. Si contrappone a quel processo denominato in inglese extrospection, consistente nell’osservazione di ciò che è esterno al proprio sé. Il filosofo francese Henri Bergson utilizzò questo metodo per studiare il fluire degli stati d'animo gli uni negli altri, senza che sia possibile distinguerli gli uni dagli altri; questo era il punto focale della sua critica alla visione del tempo offerto dal positivismo, insensibile ai fatti contenuti nei diversi istanti. La psicologia cognitiva, che fa proprio il metodo scientifico, rifiuta l’introspezione come metodo valido per l’indagine. Va osservato che Herbert Simon e Allen Newell hanno individuato il 'protocollo del pensiero ad alta voce', nel quale i ricercatori osservano un soggetto impegnato nell’introspezione esprimere a voce alta i suoi pensieri, consentendo così lo studio dell’introspezione dall’esterno. L’introspezione ha a che fare con la riflessione (e spesso i due termini sono impropriamente utilizzati come sinonimi). Esiste anche il progetto Introspettore (programma), finalizzato ad aiutare i programmatori all’esame dell’introspezione tramite software.
- Voor de term in programmeertalen, zie Introspectie (informatica). Introspectie is een term uit de psychologie. Het is een activiteit waarbij de eigen gedachten, gevoelens en herinneringen tot onderwerp van overdenking gemaakt worden. Voor gebruik in de wetenschap is het noodzakelijk dat dit denken in woorden wordt vastgelegd, zodat de teksten ook door anderen geanalyseerd kunnen worden. Dit procedé werd nog niet zo lang geleden veel gebruikt bij de bestudering van denkprocessen. De bekende Nederlandse psycholoog Adriaan de Groot maakte er bijvoorbeeld gebruik van bij de bestudering van denkprocessen van heel goede schakers. Introspectie werd in 500 v. Chr. toegepast en onderwezen door de Boeddha. Ook in een aantal geschriften van de Vedanta (uit hetzelfde tijdperk) neemt introspectie een belangrijke plaats in. De 16e eeuwse Franse schrijver Michel de Montaigne wordt gezien als de eerste Europese schrijver die zijn eigen gedachten en gevoelens bestudeerde en tot onderwerp maakte van zijn geschriften.
- Introspekcja – (z łac. - introspectio – wglądanie do wnętrza) – w psychologii, analiza własnych stanów psychicznych, myśli i przemyśleń. Podejscie to jest stosowane w kognitywistyce symbolicznej w badaniach samo-świadomości, a także w modelowaniu rozumowania/funkcji myślowych nie obserwowalnych fizycznie. Behawioryści, jednakże odrzucają tę metodę, skupiając się tylko na obserwacji i opisie zachowań zewnętrznych. Ogólnie, introspekcja jako metoda naukowa jest falsyfikowalna poprzez: - budowanie/dochodzenie do konsensusu pomiędzy badaczami - weryfikacje modelu introspekcyjnego porównujac zachowania podmiotu z rezultatem procesu rozumowania otrzymanego z modelu symbolicznego. W odróżnieniu od metod badania kogniwistyki sub-symbolicznej, metoda introspekcyjna rozwija modele funkcjonalne a nie modele procesów w mózgu które te myśli realizują. W psychologii stosowanej/klinicznej, uczenie czy wzmacnianie zdolności introspekcyjnych jest istotnym elementem leczenia pacjenta. Introspekcję stosują pisarze w powieściach psychologicznych, jest obecna w literaturze powstałej z inspiracji psychoanalizą. Introspekcja ujawniana byłą często w XIX-wiecznych dziennikach literackich, w tzw. przez Alaina Girarda - "dziennikach pierwszej generacji", czyli nie przeznaczonych pierwotnie do druku.
- A Introspecção é o ato pelo qual o sujeito observa os conteúdos de seus próprios estados mentais, tomando consciência dos mesmos. Dentre os possíveis conteúdos mentais passíveis de introspecção, destacam-se as crenças, as imagens mentais (sejam visuais, auditivas, olfativas, sonoras, tácteis), as intenções, as emoções e o conteúdo do pensamento em geral (conceitos, raciocínios, associações de idéias). Há um debate contemporâneo nos campos da Epistemologia e da Filosofia da Mente acerca da natureza, das características e da validade do conhecimento gerado pela introspecção (autoconhecimento). Um exemplo de questão levantada neste âmbito é a seguinte: Na introspecção, o sujeito tem acesso direto (não mediado, não inferencial) ao objeto?
- Интроспекция (от лат. introspecto — смотрю внутрь) — метод психологического исследования, который заключается в наблюдении собственных психических процессов без использования каких-либо инструментов или эталонов. Интроспекция — метод углубленного исследования и познания человеком моментов собственной активности: отдельных мыслей, образов, чувств, переживаний, актов мышления как деятельности разума, структурирующего сознание, и т. п. Метод, основанный В. Вундтом, используется в структурализме.
- Introspektion, psykologisk terapeutisk teknik, att iaktta sina egna erfarenheter och därigenom försöka förstå en liknande händelse. Själviakttagelse, speciellt av sådant som pågår i det egna medvetandet tex hur man upplever, uppfattar och reagerar på sig själv och sin omgivning. Observationer av ens perceptioner, tankar och känslor. Wundt 1879
|
| rdfs:comment
|
- Introspection is the self-observation and reporting of conscious inner thoughts, desires and sensations. It is a conscious mental and usually purposive process relying on thinking, reasoning, and examining one's own thoughts, feelings, and, in more spiritual cases, one's soul. It can also be called contemplation of one's self, and is contrasted with extrospection, the observation of things external to one's self.
- Die Selbstbeobachtung, auch Introspektion genannt, bezeichnet die Betrachtung, Beschreibung und Analyse des eigenen Erlebens und Verhaltens durch nach innen gerichtete Beobachtung. Sie ist zusammen mit der Selbstwahrnehmung für die eigene Bewusstseinsbildung und das Selbstbewusstsein unentbehrlich und stellt daher nicht nur in der Meditation, sondern auch bei psychotherapeutischen Verfahren und in der Philosophie einen wichtigen Begriff dar.
- La introspecció o inspecció interna és el coneixement que el subjecte té dels seus propis estats mentals.
- Introspekci, neboli metodu zkoumání toho, co probíhá v mysli, navrhuje jako první anglický myslitel John Locke. Pomocí introspekce (sebepozorování) se pokouší dospět k určení jakýchsi elementů, z jejichž spojování se skládá veškerý duševní vědomý život.
- La introspección o inspección interna es el conocimiento que el sujeto tiene de sus propios estados mentales.
- Introspektio (lat. ) eli itsehavainto tai itsetarkkailu on psykologinen tiedonhankintamenetelmä, jossa tutkittava kertoo itse omista ajatuksistaan, haluistaan, tuntemuksistaan ja aistimuksistaan. Sen vastakohtana on ekstrospektio, itsen ulkopuolella olevien asioiden havainnointi. Saksalainen psykologi Wilhelm Wundt käytti introspektiota Leipzigiin vuonna 1879 perustamassaan kokeellisen psykologian laboratoriossa.
- Étymologiquement, le terme d'introspection vient du latin « introspectus » action de regarder à l'intérieur. En général, elle est le fait, pour une conscience, de s'observer elle-même. En psychologie, l'introspection est une méthode d'observation et d'analyse de soi en vue d'étudier sa propre personne et acquérir une connaissance de soi ou bien en vue de connaître l'esprit humain en général.
- L’introspezione è l’osservazione diretta o anche la “ruminazione” del proprio cuore, della propria mente, della propria anima e dei loro processi da parte di una persona. Si contrappone a quel processo denominato in inglese extrospection, consistente nell’osservazione di ciò che è esterno al proprio sé.
- Voor de term in programmeertalen, zie Introspectie (informatica). Introspectie is een term uit de psychologie. Het is een activiteit waarbij de eigen gedachten, gevoelens en herinneringen tot onderwerp van overdenking gemaakt worden. Voor gebruik in de wetenschap is het noodzakelijk dat dit denken in woorden wordt vastgelegd, zodat de teksten ook door anderen geanalyseerd kunnen worden. Dit procedé werd nog niet zo lang geleden veel gebruikt bij de bestudering van denkprocessen.
- Introspekcja – (z łac. - introspectio – wglądanie do wnętrza) – w psychologii, analiza własnych stanów psychicznych, myśli i przemyśleń. Podejscie to jest stosowane w kognitywistyce symbolicznej w badaniach samo-świadomości, a także w modelowaniu rozumowania/funkcji myślowych nie obserwowalnych fizycznie. Behawioryści, jednakże odrzucają tę metodę, skupiając się tylko na obserwacji i opisie zachowań zewnętrznych.
- A Introspecção é o ato pelo qual o sujeito observa os conteúdos de seus próprios estados mentais, tomando consciência dos mesmos. Dentre os possíveis conteúdos mentais passíveis de introspecção, destacam-se as crenças, as imagens mentais (sejam visuais, auditivas, olfativas, sonoras, tácteis), as intenções, as emoções e o conteúdo do pensamento em geral (conceitos, raciocínios, associações de idéias).
- Интроспекция (от лат. introspecto — смотрю внутрь) — метод психологического исследования, который заключается в наблюдении собственных психических процессов без использования каких-либо инструментов или эталонов.
- Introspektion, psykologisk terapeutisk teknik, att iaktta sina egna erfarenheter och därigenom försöka förstå en liknande händelse. Själviakttagelse, speciellt av sådant som pågår i det egna medvetandet tex hur man upplever, uppfattar och reagerar på sig själv och sin omgivning. Observationer av ens perceptioner, tankar och känslor. Wundt 1879
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
