| dbpprop:abstract
|
- Introjection is a psychoanalytical term with a variety of meanings. Generally, it is regarded as the process where the subject replicates in itself behaviors, attributes or other fragments of the surrounding world, especially of other subjects. Cognate concepts are identification, incorporation and internalization. However, this meaning has been challenged by Maria Torok as she favours using the term as it is employed by Sandor Ferenczi in his essay "The Meaning of Introjection" (1912). In this context introjection is an extension of autoerotic interests that broadens the ego by a lifting of repression so that it includes external objects in its make-up. Maria Torok defends this meaning in her 1968 essay The Illness of Mourning and the Fantasy of the Exquisite Corpse where she argues that Sigmund Freud and Melanie Klein confuse introjection with incorporation and that Ferenczi's definition remains crucial to analysis. According to Freud, the ego and the superego are constructed by introjecting external behavioral patterns into the subject's own person. Introjection is also the name of a defense mechanism, which handles threats from the outside that can potentially cause anxiety by infolding them into the internal world of the subject, where they can be neutralized or alleviated. More specifically introjection means incorporating attributes, attitudes or qualities of an absent person of high significance (for example, an absent working mother or a recently deceased relative) into oneself. One example often used is when a child envelops representational images of his absent parents into himself, simultaneously fusing them with his own personality. Individuals with weak ego boundaries are more prone to use introjection as a defense mechanism. According to Donald Woods Winnicott "projection and introjection mechanisms... let the other person be the manager sometimes, and to hand over omnipotence.
- Introjektion ist der Prozess der Aufnahme von Introjekten, also von Werten und Normen, die im Rahmen der Entwicklung der Persönlichkeit auf dem Hintergrund einer Sozialisation verinnerlicht werden. Introjizierte Normen und Werte werden passiv und ohne eigene freie Entscheidung des Kindes, ihm von außen eingegeben, können mehr oder weniger von seiner eigenen Persönlichkeit abweichen und im Extremfall konträr dazu stehen. Da das Kind von den Bezugspersonen abhängig ist, braucht es auch die sich wenig deckende und konträre Introjektion der Bezugsperson, denn sonst ist es dem Kind nicht möglich, Nähe zur Bezugsperson herzustellen oder sich zu identifizieren. Nach Sigmund Freud versteht man unter „Introjektion“ die Übernahme von Lebens- und Moralauffassungen von Personen, mit denen sich der heranwachsende Mensch identifiziert. Sie werden daraufhin automatisch als die eigenen Normen und Werte angesehen und nicht bewusst überprüft. Werden diese verinnerlichten Pflichten vernachlässigt, empfindet der Mensch ein Schuld- oder Schamgefühl, hat ein schlechtes Gewissen. Ein Introjekt hat gewisse Ähnlichkeiten mit dem „maladaptiven Schema“ in der Schematherapie. Anders dagegen werden bei der Internalisierung Normen und Werte aktiv aufgenommen, und zwar nur solche, die an die Persönlichkeit angepasst/assimiliert werden können. Assimilation ist die Integration einer Erfahrung in ein kognitives Schema. Internalisierte Elemente sind konform mit der eigenen Persönlichkeit. siehe auch: Internalisierung (Sozialwissenschaften) Alice Miller Entwicklungspsychologie/Pädagogische Psychologie Psychoanalyse Ego-State-Therapie
- La introyección es un proceso psicológico por el que se hacen propios rasgos, conductas u otros fragmentos del mundo que nos rodea, especialmente de la personalidad de otros sujetos. La identificación, incorporación e internalización son términos relacionados. De acuerdo con Sigmund Freud, el ego y el superego se construyen mediante la introyección de patrones de conducta externos en la persona del sujeto. La introyección es también el nombre de un mecanismo de defensa en el que las amenazas externas se internalizan, pudiendo neutralizarlas o aliviarlas; de manera similar, la introyección de un objeto o sujeto amado (por ejemplo, una persona de gran importancia) reduce la ansiedad que produce el alejamiento o las tensiones que causa la ambivalencia hacia el objeto. Se considera un mecanismo de defensa inmaduro.
- L'introjection est un concept psychanalytique opposé à celui de projection. On doit ce concept à Sándor Ferenczi qui l'élabora en 1909, écrivant son fameux article Transfert et introjection.
- L’introiezione è la capacità umana di incorporare sentimenti, atteggiamenti e pensieri altrui. Nella prospettiva affettiva dell’empatia, in cui è prevalente il tema della differenziazione tra sé e altro, diventa centrale il meccanismo di introiezione, come pure quello di proiezione. Nella relazione tra sé e un altro, l’introiezione comporta una permeabilità ai vissuti altrui ed una ricettività nei loro confronti. La disponibilità ad accogliere l’emozione altrui può rendere la persona troppo permeabile ad introiettare i contenuti al punto da subire un vero e proprio “contagio”, e ciò accade nella fase di gestazione, nelle prime fasi si sviluppo infantile e, in seguito, quando non vi è alcuna mediazione cognitiva. In questo caso la differenziazione tra sé e l’altro si annulla. È necessario anche prendere in considerazione l’idea che il contagio ha svolto un importante ruolo nella filogenesi e svolge ancora un ruolo positivo nelle fasi dello sviluppo, in particolare nella relazione madre-figlio. Possiamo quindi sostenere che la radice dell’empatia sta nelle prime manifestazioni di “contagio” emotivo. Infatti, la possibilità di empatizzare deriva proprio dall’attaccamento tra madre e figlio in cui si verifica un vero e proprio mimetismo affettivo in una fase in cui non vi è ancora differenziazione e non vi sono confini, in quanto non vi è neppure un Io. L’introiezione quindi, prima ancora di essere una difesa, è un meccanismo psichico che si può osservare nei primissimi mesi di vita del bambino. Nel primario rapporto madre-figlio, in questa diade importantissima per il processo evolutivo, si radicano vissuti che spesso perdurano per tutta la vita. All’inizio della sua vita, il bambino vive una forte dipendenza dalla madre, per cui si può dire che tra madre e figlio, nonostante sia stato reciso il cordone ombelicale, c’è una vera e propria simbiosi. Nella prima fase del rapporto, il bambino considera il seno della madre come una propaggine del proprio corpo; la presenza della madre che dà il latte è assimilata alla vita, la sua assenza alla morte. In questa fase orale del processo evolutivo l’atto dell’ingoiare, del mangiare, dell’incorporare ha una valenza psicologica estremamente importante al punto da condizionare, in positivo o in negativo, il successivo processo evolutivo.
- Identyfikacja (łac. idem - ten sam) może być traktowana jako rozwojowa, obronna i jako uczenie się roli społecznej. Jako mechanizm obronny jest procesem, za pomocą którego jednostka w różnym stopniu upodabnia się do kogoś innego, utożsamia z drugim człowiekiem, przejmuje jego myśli, cele i zachowania. Bardzo wcześnie pojawiającym się w rozwoju psychicznym człowieka jest odmiana identyfikacji - identyfikacja z agresorem - traktowana jako psychotyczny mechanizm obronny. Gdy między poziomem aspiracji a poziomem osiągnięć zachodzi znaczna różnica, a człowiek traci widoki osiągnięcia ważnych celów życiowych, wówczas może znaleźć częściowe ich zaspokojenie w sposób pośredni, w wyniku identyfikacji. Na przykład los poskąpił komuś upragnionej pozycji zawodowej i dlatego szczególnie usilnie pragnie, by zyskały ją jego dzieci. Identyfikuje się z nimi w zakresie ich kariery zawodowej, toteż niepowodzenia odbiera jak własne porażki, natomiast sukcesy - i tu właśnie dochodzi do głosu identyfikacja jako mechanizm obronny - traktuje jak własne. Identyfikacja jest pojęciem używanym także w psychologii poznawczej na oznaczenie jednego z procesów pamięciowych.
- Introjekcja jest mechanizmem obronnym, który pojawia się w celu obrony ego przed uświadomieniem nieakceptowanych, wrogich impulsów. Polega on na symbolicznym wchłanianiu różnych obiektów zewnętrznych. Obiektami tymi mogą być zarówno ludzie jak i ich cechy. Najczęściej żywimy wobec tych obiektów silne uczucia (np. miłość lub nienawiść), które mogą być zarówno świadome jak i nieświadome. Proces introjekcji jest nieuświadomiony. Introjekcja oprócz obronnego, ma także znaczenie charakterotwórcze. Jednak bardzo trudno jest rozgraniczyć te dwa znaczenia. Istotą w tych funkcjach jest motywacja lękowa. Przykład: dzieci, które były bite przez rodziców nigdy nie powiedzą, iż zrobili to ich wychowawcy, by zapewnić sobie komfort psychiczny i nie popadać w depresję.
- Интрое́кция — бессознательный психологический процесс, относимый к механизмам психологической защиты. Включение индивидом в свой внутренний мир воспринимаемых им от других людей взглядов, мотивов, установок и пр. (интрое́ктов).
- Ідентифіка́ція — ототожнення індивіда іншим об'єктом. У соціальній психології — процес ототожнення індивіда з тим або іншим об'єктом, людиною або групою, що відбувається на основі засвоєння властивих ним властивостей, стандартів, цінностей, соціальних установок і ролей. За Фрейдом — форма психологічного захисту у вигляді переносу образу іншої людини на себе. Механізм психологічного захисту, що полягає в ототожненні індивідом себе з іншою людиною або групою людей. Ідентифікація допомагає людині опановувати різні види діяльності, засвоювати норми поведінки та соціальні цінності.
|
| rdfs:comment
|
- Introjection is a psychoanalytical term with a variety of meanings. Generally, it is regarded as the process where the subject replicates in itself behaviors, attributes or other fragments of the surrounding world, especially of other subjects. Cognate concepts are identification, incorporation and internalization. However, this meaning has been challenged by Maria Torok as she favours using the term as it is employed by Sandor Ferenczi in his essay "The Meaning of Introjection" (1912).
- Introjektion ist der Prozess der Aufnahme von Introjekten, also von Werten und Normen, die im Rahmen der Entwicklung der Persönlichkeit auf dem Hintergrund einer Sozialisation verinnerlicht werden. Introjizierte Normen und Werte werden passiv und ohne eigene freie Entscheidung des Kindes, ihm von außen eingegeben, können mehr oder weniger von seiner eigenen Persönlichkeit abweichen und im Extremfall konträr dazu stehen.
- La introyección es un proceso psicológico por el que se hacen propios rasgos, conductas u otros fragmentos del mundo que nos rodea, especialmente de la personalidad de otros sujetos. La identificación, incorporación e internalización son términos relacionados. De acuerdo con Sigmund Freud, el ego y el superego se construyen mediante la introyección de patrones de conducta externos en la persona del sujeto.
- L'introjection est un concept psychanalytique opposé à celui de projection. On doit ce concept à Sándor Ferenczi qui l'élabora en 1909, écrivant son fameux article Transfert et introjection.
- L’introiezione è la capacità umana di incorporare sentimenti, atteggiamenti e pensieri altrui. Nella prospettiva affettiva dell’empatia, in cui è prevalente il tema della differenziazione tra sé e altro, diventa centrale il meccanismo di introiezione, come pure quello di proiezione. Nella relazione tra sé e un altro, l’introiezione comporta una permeabilità ai vissuti altrui ed una ricettività nei loro confronti.
- Identyfikacja (łac. idem - ten sam) może być traktowana jako rozwojowa, obronna i jako uczenie się roli społecznej. Jako mechanizm obronny jest procesem, za pomocą którego jednostka w różnym stopniu upodabnia się do kogoś innego, utożsamia z drugim człowiekiem, przejmuje jego myśli, cele i zachowania. Bardzo wcześnie pojawiającym się w rozwoju psychicznym człowieka jest odmiana identyfikacji - identyfikacja z agresorem - traktowana jako psychotyczny mechanizm obronny.
- Introjekcja jest mechanizmem obronnym, który pojawia się w celu obrony ego przed uświadomieniem nieakceptowanych, wrogich impulsów. Polega on na symbolicznym wchłanianiu różnych obiektów zewnętrznych. Obiektami tymi mogą być zarówno ludzie jak i ich cechy. Najczęściej żywimy wobec tych obiektów silne uczucia (np. miłość lub nienawiść), które mogą być zarówno świadome jak i nieświadome. Proces introjekcji jest nieuświadomiony.
- Интрое́кция — бессознательный психологический процесс, относимый к механизмам психологической защиты. Включение индивидом в свой внутренний мир воспринимаемых им от других людей взглядов, мотивов, установок и пр. (интрое́ктов).
- Ідентифіка́ція — ототожнення індивіда іншим об'єктом. У соціальній психології — процес ототожнення індивіда з тим або іншим об'єктом, людиною або групою, що відбувається на основі засвоєння властивих ним властивостей, стандартів, цінностей, соціальних установок і ролей.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
