| dbpprop:abstract
|
- Internal medicine is the medical specialty concerned with the diagnosis, management and nonsurgical treatment of unusual or serious diseases. According to some sources, an emphasis on internal structures is implied. In North America, specialists in internal medicine are commonly called, "internists". Elsewhere, especially in Commonwealth nations, such specialists are often called physicians. Because their patients are often seriously ill or require complex investigations, internists do much of their work in hospitals. Formerly, many internists were not subspecialized and would see any complex nonsurgical problem; this style of practice has become much less common. In modern urban practice, most internists are subspecialists: that is, they generally limit their medical practice to problems of one organ system or to one particular area of medical knowledge. For example, gastroenterologists and nephrologists specialize respectively in diseases of the gut and the kidneys. Internists have a lengthy clinical and scientific training in their areas of medical interest and have special expertise in the use of prescription drugs or other medical therapies (as opposed to surgery).
- Die Innere Medizin befasst sich mit der Vorbeugung, Diagnostik, konservativen und interventionellen Behandlung sowie Rehabilitation und Nachsorge von Gesundheitsstörungen und Krankheiten der Atmungsorgane, des Herzens und Kreislaufs, der Verdauungsorgane, der Nieren, des Blutes und der blutbildenden Organe, des Gefäßsystems, des Stoffwechsels und der inneren Sekretion, des Immunsystems, des Stütz- und Bindegewebes sowie von Infektionskrankheiten, Vergiftungen, soliden Tumoren und hämatologischen Neoplasien, der Überwachung und Therapie von Schwerstkranken und dem Einfluss von Training und Sport auf den gesunden und kranken Menschen. Die Weiterbildungsordnungen und die Zusatzweiterbildungen in der Inneren Medizin sind in verschiedenen Ländern unterschiedlich.
- La medicina interna és una especialitat mèdica que es dedica a l'atenció integral de l'adult malalt, sobretot als problemes clínics de la majoria dels pacients que es troben ingressats en un hospital. El metge especialista en medicina interna s'anomenen internista. En Espanya, per a obtenir el títol de Metge Internista ha de formar-se, després d'haver superat el MIR, durant cinc anys en un hospital acreditat pel Ministeri d'Educació i Ciència i el Ministeri de Sanitat.
- Vnitřní lékařství (také interní medicína, hovorově též interna) je jeden ze základních oborů klinické medicíny. Zabývá diagnózou a převážně nechirurgickou léčbou onemocnění vnitřních orgánů u dospělých. Interními chorobami dětí se zabývá pediatrie a proto může být považována také za obor vnitřního lékařství. Přestože termín vnitřní lékařství může svádět k domněnce, že se zabývá pouze onemocněními vnitřních orgánů, není tomu tak, internisté léčí celého člověka, nejen vnitřní orgány.
- La medicina interna es una especialidad médica que se dedica a la atención integral del adulto enfermo, sobre todo a los problemas clínicos de la mayoría de los pacientes que se encuentran ingresados en un hospital. Los primeros registros escritos sobre medicina interna fueron concentrados en el Charaka Samhita, mejor conocido en India como Charaka Samhita Sutra, escritos por Charaka alrededor del siglo 3 a.C. El médico que ejerce la especialidad "medicina interna" se llama médico internista. En España, para obtener el título de Médico Internista debe formarse durante cinco años en un hospital acreditado por el Ministerio de Educación y Ciencia y el Ministerio de Sanidad.
- Sisätaudit on lääketieteen osa-alue, jossa tutkitaan ja hoidetaan suurta osaa aikuisten sellaisista sairauksista, joiden hoitoon ei käytetä kirurgiaa. Sisätaudit jakautuu seuraaviin alueisiin: Endokrinologia Gastroenterologia Hematologia Infektiosairaudet Kardiologia Nefrologia Reumatologia Sisätautilääkäriksi erikoistutaan yleislääkärin koulutuksen jälkeen. Suomessa sisätautilääkärin koulutusohjelman kokonaispituus on 6 vuotta yleislääkärin koulutuksen jälkeen.
- La médecine interne est la plus complète des spécialités médicales. Dépassant le cadre de la médecine d'organe, elle s'intéresse au diagnostic et à la prise en charge globale des maladies de l'adulte avec une prédilection pour les maladies systémiques (par exemple le lupus érythémateux disséminé) et les maladies auto-immunes en général. Un médecin qui pratique la médecine interne s'appelle un interniste.
- La medicina interna (accanto alla chirurgia e alla psichiatria è un ramo prevalentemente terapeutico della medicina umana. Il termine medicina interna venne usato per la prima volta nel 1839 al Congresso degli Scienziati Italiani a Pisa per distinguerla dalla medicina esterna, la chirurgia . Si occupa di: Prevenzione Diagnosi Terapia non chirurgica di tutti gli organi e sistemi "interni" come: apparato respiratorio: Pneumologia apparato cardiovascolare: Cardiologia apparato digerente: Gastroenterologia reni: Nefrologia sangue e organi formativi di sangue: Ematologia sistema metabolico secrezione interna: Endocrinologia inoltre di: malattie infettive: Infettivologia malattie allergiche e immunologiche: Immunologia clinica, Allergologia malattie dell'apparato muscolo-scheletrico e del tessuto connettivo: Reumatologia
- 内科学（ないかがく、英: Internal Medicine）は、主に身体の臓器を対象とし、一般に手術によらない方法での診療とその研究を行う医学の一分野。 医学において古代よりその基礎中心とも言える領域。 対照的に外科学がある。
- Interne geneeskunde of inwendige geneeskunde is in Nederland respectievelijk Vlaanderen de benaming van een van de specialismen in de geneeskunde, die zich bezighoudt met het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van ziekten van de inwendige organen van de volwassen patiënt. Een arts die zich hierin gespecialiseerd heeft is een internist. De opleiding interne geneeskunde duurt na het basisartsexamen nog eens 6 jaar: 4 jaar algemene interne geneeskunde en 2 jaar speciële opleiding. De oorsprong van de interne geneeskunde is te vinden in de 19e eeuw. Toentertijd werd het vakgebied aangeduid als dat van artsen die de laboratoriumwetenschap combineerden met patiëntenzorg. Nog steeds zijn veel internisten dan ook betrokken bij wetenschappelijk onderzoek naar de achtergronden en de gevolgen van ziekten en therapieën. Tot halverwege de 20e eeuw werd de interne geneeskunde als één vakgebied gezien, maar onder invloed van de Amerikaanse geneeskunde ontstonden er subspecialismen binnen de interne geneeskunde. Hierdoor omvat de interne geneeskunde tegenwoordig de volgende deelgebieden: acute interne geneeskunde, allergologie, bloedtransfusiegeneeskunde, cardiologie, endocrinologie, hematologie, infectieziekten, intensive care, klinische immunologie, klinische geriatrie, MDL, nefrologie, oncologie, pneumologie, reumatologie en vasculaire geneeskunde. In perifere ziekenhuizen bedrijven internisten het vak meestal in de volle breedte, hoewel velen een aandachtsgebied hebben. In academische ziekenhuizen geldt dat juist omdat het vakgebied zo breed is, veel internisten zich gespecialiseerd hebben in bepaalde aandoeningen. De algemeen internist is daar in de minderheid, en er zijn veel subspecialisten aan het werk. Basis blijft echter de holistische benadering van de patiënt. Het stellen van een diagnose bij klachten op internistisch gebied is vaak een hele puzzel. Hierbij vormen het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek de belangrijkste aanknopingspunten. Met deze gegevens wordt een differentiële diagnose gemaakt - een lijstje met diagnosen die passen bij een bepaalde combinatie van symptomen. Soms zijn ook meer ingewikkelde onderzoeken nodig om achter de oorzaak van de klachten van de patiënt te komen. Laboratoriumonderzoek, pathologisch en cytologisch onderzoek, radiologisch onderzoek, nucleair onderzoek en de medische microbiologie zijn belangrijke hulpmiddelen om de diagnose te stellen en de behandelingsresultaten te monitoren. Tenslotte komt dan een diagnose naar boven als de meest waarschijnlijke. In de behandeling van ziekten kan de internist medicijnen of leefstijlveranderingen adviseren. Een internist opereert nooit, maar kan dat wel adviseren en hiervoor verwijzen. Bij de preventie van ziekten heeft de internist een voorlichtende taak en hij kan ook daarbij medicijnen voorschrijven. Dit wordt gedaan in de wetenschap dat een vastgesteld gezondheidsprobleem kan leiden tot de ontwikkeling van nieuwe aandoeningen. Internisten zijn vaak belast met de coördinatie en afstemming van zorg rondom een zieke waar verschillende specialisten bij betrokken zijn.
- Indremedisin er den medisinske spesialiteten som befatter seg med ikke-kirurgisk diagnostikk og behandling av sykdommer, spesielt hva angår indre organer. I Norge er det åtte grenspesialiteter under indremedisin: Hjertemedisin, Fordøyelsessykdommer, Lungemedisin, Endokrinologi, Hematologi, Geriatri, Nyremedisin Infeksjonssykdommer. (Hjerneslag, vurderes opprettet som ny gransespesialitet). Indremedisinernes verktøy består i hovedsak av medikamentell behandling, men også av invasive prosedyrer (skånsomme kirurgiske prosedyrer). Molekylærbiologi for stadig større betydning for faget. Dette har og vil gi bedre muligheter for både diagnostikk og behandling.
- Interna (z łac. "internus" - wewnętrzny) - potoczna, zwyczajowa lub żargonowa nazwa działu medycyny, zajmującego się schorzeniami narządów wewnętrznych. Właściwa nazwa - choroby wewnętrzne lub medycyna wewnętrzna (nazwa używana głównie w Polsce, krajach niemieckojęzycznych i skandynawskich) oraz general medicine lub po prostu medicine (nazwa używana częściej w krajach anglosaskich).
- Clínica médica, no Brasil, também conhecida como Medicina Interna e Clínica geral, é a especialidade médica que trata de pacientes adultos, atuando principalmente em ambiente hospitalar. Inclui o estudo das doenças de adultos, não cirúrgicas, não obstétricas e não ginecológicas, sendo a especialidade médica a partir da qual se diferenciaram todas as outras como Cardiologia e Pneumologia. No Brasil, o especialista em Clínica médica deve cumprir, além do curso de Medicina, dois anos de Residência médica. Em Portugal, trata-se de um termo actualmente a cair em desuso. Em sua substituição, surgiu a Especialidade de Medicina Geral e Familiar, mais abrangente e de natureza diferente. Pediatria Cirurgia Obstetrícia Ginecologia
- Внутренние болезни (терапия, внутренняя медицина) — это область медицины, занимающаяся проблемами этиологии, патогенеза и клинических проявлений заболеваний внутренних органов, их диагностики, нехирургического лечения, профилактики и реабилитации. К сфере терапии относятся заболевания дыхательной системы (пульмонология), сердечно-сосудистой системы (кардиология), желудочно-кишечного тракта, мочевыделительной системы (нефрология), соединительной ткани (ревматология) и др. Врачи, занимающиеся нехирургическим лечением внутренних болезней, называются терапевтами (интернистами).
- Invärtesmedicin är den del av läkekonsten som behandlar sjukdomar som inte kräver kirurgi.
- İç hastalıkları, tıbbın bir ana bilim dalıdır; Dahiliye olarak da bilinir. İnsanın sindirim sistemi, kalp, akciğer, böbrek, kan hastalıkları, kanserin dahili tanı ve tedavisi, infeksiyon hastalıkları, romatizmal, hormonal ve allerjik hastalıklar, yaşlı hasta grubunun sağlığı ve hastalıkları ile ilgilenir.
- 內科學是臨床醫學的一個專科，幾乎是所有其他臨床醫學的基礎，亦有醫學之母之稱。 內科學的內容包含了疾病的定義、病因、致病機轉、流行病學、自然史、症狀、徵候、實驗診斷、影像檢查、鑑別診斷、診斷、治療、預後。 內科學的方法是透過病史詢問或面談後，進行理學檢查，根據病史與檢查所見做實驗診斷與影像檢查，以期在眾多鑑別診斷中排除可能性較低者，獲得最有可能的診斷；獲得診斷後，內科的治療方法包含追蹤觀察、生活方式、藥物、介入性治療（如心導管、內視鏡）等，根據病人的狀況調整藥物之使用，防止並處理副作用及併發症。
|
| rdfs:comment
|
- Internal medicine is the medical specialty concerned with the diagnosis, management and nonsurgical treatment of unusual or serious diseases. According to some sources, an emphasis on internal structures is implied. In North America, specialists in internal medicine are commonly called, "internists". Elsewhere, especially in Commonwealth nations, such specialists are often called physicians.
- La medicina interna és una especialitat mèdica que es dedica a l'atenció integral de l'adult malalt, sobretot als problemes clínics de la majoria dels pacients que es troben ingressats en un hospital. El metge especialista en medicina interna s'anomenen internista. En Espanya, per a obtenir el títol de Metge Internista ha de formar-se, després d'haver superat el MIR, durant cinc anys en un hospital acreditat pel Ministeri d'Educació i Ciència i el Ministeri de Sanitat.
- Vnitřní lékařství (také interní medicína, hovorově též interna) je jeden ze základních oborů klinické medicíny. Zabývá diagnózou a převážně nechirurgickou léčbou onemocnění vnitřních orgánů u dospělých. Interními chorobami dětí se zabývá pediatrie a proto může být považována také za obor vnitřního lékařství.
- La medicina interna es una especialidad médica que se dedica a la atención integral del adulto enfermo, sobre todo a los problemas clínicos de la mayoría de los pacientes que se encuentran ingresados en un hospital. Los primeros registros escritos sobre medicina interna fueron concentrados en el Charaka Samhita, mejor conocido en India como Charaka Samhita Sutra, escritos por Charaka alrededor del siglo 3 a.C.
- Sisätaudit on lääketieteen osa-alue, jossa tutkitaan ja hoidetaan suurta osaa aikuisten sellaisista sairauksista, joiden hoitoon ei käytetä kirurgiaa. Sisätaudit jakautuu seuraaviin alueisiin: Endokrinologia Gastroenterologia Hematologia Infektiosairaudet Kardiologia Nefrologia Reumatologia Sisätautilääkäriksi erikoistutaan yleislääkärin koulutuksen jälkeen. Suomessa sisätautilääkärin koulutusohjelman kokonaispituus on 6 vuotta yleislääkärin koulutuksen jälkeen.
- La médecine interne est la plus complète des spécialités médicales. Dépassant le cadre de la médecine d'organe, elle s'intéresse au diagnostic et à la prise en charge globale des maladies de l'adulte avec une prédilection pour les maladies systémiques (par exemple le lupus érythémateux disséminé) et les maladies auto-immunes en général. Un médecin qui pratique la médecine interne s'appelle un interniste.
- La medicina interna (accanto alla chirurgia e alla psichiatria è un ramo prevalentemente terapeutico della medicina umana. Il termine medicina interna venne usato per la prima volta nel 1839 al Congresso degli Scienziati Italiani a Pisa per distinguerla dalla medicina esterna, la chirurgia .
- 内科学（ないかがく、英: Internal Medicine）は、主に身体の臓器を対象とし、一般に手術によらない方法での診療とその研究を行う医学の一分野。 医学において古代よりその基礎中心とも言える領域。 対照的に外科学がある。
- Interne geneeskunde of inwendige geneeskunde is in Nederland respectievelijk Vlaanderen de benaming van een van de specialismen in de geneeskunde, die zich bezighoudt met het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van ziekten van de inwendige organen van de volwassen patiënt. Een arts die zich hierin gespecialiseerd heeft is een internist. De opleiding interne geneeskunde duurt na het basisartsexamen nog eens 6 jaar: 4 jaar algemene interne geneeskunde en 2 jaar speciële opleiding.
- Indremedisin er den medisinske spesialiteten som befatter seg med ikke-kirurgisk diagnostikk og behandling av sykdommer, spesielt hva angår indre organer. I Norge er det åtte grenspesialiteter under indremedisin: Hjertemedisin, Fordøyelsessykdommer, Lungemedisin, Endokrinologi, Hematologi, Geriatri, Nyremedisin Infeksjonssykdommer. (Hjerneslag, vurderes opprettet som ny gransespesialitet).
- Interna (z łac. "internus" - wewnętrzny) - potoczna, zwyczajowa lub żargonowa nazwa działu medycyny, zajmującego się schorzeniami narządów wewnętrznych. Właściwa nazwa - choroby wewnętrzne lub medycyna wewnętrzna (nazwa używana głównie w Polsce, krajach niemieckojęzycznych i skandynawskich) oraz general medicine lub po prostu medicine (nazwa używana częściej w krajach anglosaskich).
- Clínica médica, no Brasil, também conhecida como Medicina Interna e Clínica geral, é a especialidade médica que trata de pacientes adultos, atuando principalmente em ambiente hospitalar. Inclui o estudo das doenças de adultos, não cirúrgicas, não obstétricas e não ginecológicas, sendo a especialidade médica a partir da qual se diferenciaram todas as outras como Cardiologia e Pneumologia.
- Внутренние болезни (терапия, внутренняя медицина) — это область медицины, занимающаяся проблемами этиологии, патогенеза и клинических проявлений заболеваний внутренних органов, их диагностики, нехирургического лечения, профилактики и реабилитации.
- Invärtesmedicin är den del av läkekonsten som behandlar sjukdomar som inte kräver kirurgi.
- İç hastalıkları, tıbbın bir ana bilim dalıdır; Dahiliye olarak da bilinir. İnsanın sindirim sistemi, kalp, akciğer, böbrek, kan hastalıkları, kanserin dahili tanı ve tedavisi, infeksiyon hastalıkları, romatizmal, hormonal ve allerjik hastalıklar, yaşlı hasta grubunun sağlığı ve hastalıkları ile ilgilenir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
