| dbpprop:abstract
|
- Institutes of the Christian Religion is John Calvin's seminal work on Protestant systematic theology. Highly influential in the Western world and still widely read by theological students today, it was published in Latin in 1536 and in his native French in 1541, with the definitive editions appearing in 1559 (Latin) and in 1560 (French). The book was written as an introductory textbook on the Protestant faith for those with some previous knowledge of theology and covered a broad range of theological topics from the doctrines of church and sacraments to justification by faith alone and Christian liberty. It vigorously attacked the teachings of those Calvin considered unorthodox, particularly Roman Catholicism to which Calvin says he had been "strongly devoted" before his conversion to Protestantism. The over-arching theme of the book – and Calvin's greatest theological legacy – is the idea of God's total sovereignty, particularly in salvation and election. The Institutes is a highly-regarded secondary reference for the system of doctrine adopted by the Reformed churches, usually called Calvinism.
- La institución de la religión cristiana (en el original francés L'Institution de la religion chrétienne) es un tratado de teología escrito por Juan Calvino. Fue publicado primero en latín en 1536, y luego traducido al francés por él mismo en 1541. En esta obra se desarrolla de forma sistemática la doctrina de la Reforma tal y como la promovía Calvino. A través de su texto, acentúa el contraste entre el poder total de Dios y la pequeñez del hombre, perdido por el pecado original. Desde que ese pecado le ha hecho caer, el hombre se ha vuelto corrupto en su naturaleza y ha sido privado de su libre albedrío. Su estado depende de la gracia divina y los beneficiarios han sido escogidos de forma predestinada. Este libro fue uno de los primeros tratados de teología escritos en un idioma diferente del latín.
- L’Institution de la religion chrétienne est un traité de théologie écrit par Jean Calvin. Au début du traité, il y a une épître adressée au roi François Ier qui ne l'a probablement jamais lue. Elle présente notamment la doctrine du calvinisme. Il le publia d’abord en latin en 1536, puis le traduisit lui-même en français en 1541. En 1561, Calvin en publia une dernière version, synthèse des précédentes versions; cette ultime version comprenait aussi l’évolution de sa pensée entre 1541 et 1561. Cette œuvre développe de façon systématique la doctrine de la Réforme telle que prônée par Calvin. À travers son texte, il accentue le contraste entre la toute-puissance de Dieu et la misère de l’homme, égaré par le péché originel. Depuis ce péché qui a entraîné sa chute, l’homme est corrompu dans sa nature et privé de tout libre arbitre. Son salut dépend uniquement de la grâce divine, dont les bénéficiaires sont établis de façon prédestinée. Les réformateurs recherchent la vérité dans la Bible, qui est la source de l'Église. L’«Institution de la religion chrétienne » connaît immédiatement un grand succès pour différentes raisons. Non seulement, les réformateurs la trouvent intéressante, mais les gens pensent également que ce livre est leur salut, car ils connaissent une période difficile, économiquement et socialement. On peut donc imaginer que n’importe quel changement aurait attiré leur attention. En 1536, l’«Institution de la religion chrétienne » est composée de 6 chapitres, et en 1559, de 4 volumes avec 80 sections. Cette évolution montre que cette œuvre a été retravaillée. Elle est censurée à Paris car elle est jugée hérétique par le roi de France. Dans le 1er livre (tome) : Calvin explique qu’il ne faut pas forcément éluder les mystères par des propositions logiques, qu’il n’y a pas besoin de prouver l’existence de Dieu. Pour lui, il n’y a pas besoin de preuves réelles, l’évidence de l’existence de Dieu est dans la nature, l’homme, ainsi que sa complexité et son intelligence (pour Calvin, il n’y a que Dieu qui a pu inventer cela). La nature, pour Calvin, est une image visible du Dieu invisible. Il n’y a donc pas besoin d’image représentant Dieu, puisque la nature prouve son existence… Il y a, d’après les catholiques, un problème dans son raisonnement : l’écriture est au centre d’après Calvin, mais les gens lui répondent que les apôtres ayant existé avant l'Église, c’est l'Église qui a créé les Écriture sur la base des transmissions orales des paroles des apôtres. Pour les catholiques, c’est L'Église qui prime sur l’écriture. Calvin pense que malgré le fait que les écritures sont venues après, elles sont restées importantes parce que les paroles écrites avaient de la valeur. La Trinité : Calvin reste fidèle à la trinité, alors que la Bible n’en parle pas. Pourtant, Calvin dit que toute doctrine doit être tirée de l’Ecriture. C’est le conflit qui l'opposera à Michel Servet. Dieu et le malheur : Pour Calvin, Dieu n’est pas responsable du mal, dans le sens qu’il n’est pas coupable. Mais les événements amenant la souffrance ne sont pas forcément mauvais du point de vue de Dieu. Ceci n’est pas compréhensible pour Calvin, mais il l’accepte car il a une confiance absolue en Dieu et son action en faveur du bien. 2e livre (tome) Le péché : Pour Calvin, le péché occupe toutes les parties de l’âme. Nous sommes pécheurs par principe : « Nous sommes de pauvres pécheurs, conçus et nés dans l’iniquité et la corruption, enclins au mal, incapables de tout bien, et dans notre dépravation, nous transgressons les saints commandements de Dieu, sans cesse et sans fin » (paroles de Calvin). Pour Calvin, cette pensée n’est pas culpabilisante, elle dit que nous sommes pécheurs malgré nous. L’autocélébration est le fait de considérer que l’être humain peut faire du bien et progresser. Calvin critique l ‘Église catholique car elle s'enrichit grâce aux indulgences1 que payent les fidèles. Ce système révolte Calvin. 3e livre (tome) La foi: D’après Calvin, la foi est personnelle, elle ne peut pas nous être transférée par l'Église. La foi est un don du Saint Esprit, elle ne peut pas s’acquérir, elle est en nous. La foi nécessite une connaissance intérieure de nous. Calvin réfute que l’on puisse acquérir le droit d’aller au Paradis. Pour lui nous sommes tous pardonnés pour nos péchés, Dieu nous accepte en dépit de qui nous sommes. La Prédestination est la manière dont la grâce divine semble être inégalement répartie entre les différents êtres humains. Selon L’Ecriture, Dieu décide de la destinée de chacun. Pour Calvin, ces inégalités ne doivent pas décourager les citoyens, car ils n’en sont pas responsables. La volonté de Dieu reste mystérieuse et l’on doit se contenter de l’accepter. Les humains n’ont aucun moyen de juger qu’un acte de Dieu est injuste ou faux. 4e livre (tome) L’existence de l'Église: Calvin parle d’Eglise « invisible », qui est connue de Dieu seul. Cette Église « invisible » est composée de l’ensemble de tous les croyants sincères. En opposition, il y a l'Église « visible », qui intègre le bon grain et l’ivraie (les croyants sincères et ceux qui ne le sont pas). Cette Église « visible » est donc imparfaite. D’après Calvin, il ne faut pas créer une Église d’êtres purs (sélection), mais de pécheurs qui cherchent à progresser grâce à l’Evangile. Pour les protestants, deux sacrements seulement sont reconnus : le baptême et l’eucharistie. Pour Calvin, l’eucharistie est un signe, une aide visuelle du message de Dieu mais ce n’est pas la transformation réelle du pain en corps du Christ. C’est seulement une évocation symbolique. Tandis que chez les catholiques, la transformation est réelle (transsubstantiation). Rapport du pouvoir politique et de l'Église : Pour Calvin, le pouvoir politique doit être respecté par les chrétiens parce qu’il est plus ou moins établit par Dieu. Il y a cependant des limites : si un pouvoir politique va trop à l’encontre de l’enseignement de L'Ecriture, il peut être remis en question. Cela démontre que L'Ecriture se situe au-dessus du pouvoir politique. C’est la seconde fois que le français est utilisé dans un traité de théologie. La première étant le Commentaire du Pentateuque par Rachi de Troyes, la première fois aussi que la prose française exprime des idées avec autant de précision, de rigueur et de clarté. C’est à ce titre que l’Institution de la religion chrétienne a contribué significativement au développement du français Ce traité fut rejeté par l'Église catholique car il concevait l'Eucharistie comme une simple commémoration au lieu d'une célébration du corps vivant du Christ.
- A keresztény vallás rendszere (eredeti címén Institutio Christianae Religionis, röviden Institutio) Kálvin János fő műve, a kálvinista teológia összefoglalása. A mai napig nagy hatású könyv először 1536-ban jelent meg latinul, 1541-ben franciául, de Kálvin élete során folyamatosan dolgozott rajta, így a végleges latin nyelvű kiadása 1559-ben, a francia 1560-ban jelent meg. A bővítések során a munka körülbelül négy-ötszörös hosszúságúra növekedett, de a terjedelem változása mellett a tartalom vagyis a hittételek változatlanul maradtak. A könyv azzal a céllal íródott, hogy káté, hitvallás és apológia legyen, és a teológiai témák széles körét fedte le, a protestáns egyház szentségekről vallott felfogásától a hit általi megigazulás hittételéig. Támadta a Kálvin által helytelennek tartott nézeteket, elsősorban a római katolikus egyházéit. A mű a 21. században is fontos szerepet tölt be a protestáns (nem kizárólag református) teológiában.
- 『キリスト教綱要』はジャン・カルヴァンの主著。 プロテスタント神学の最初の組織神学書である。1536年3月にバーゼルにおいてラテン語で執筆された。その後5度に渡って改訂増補され、1559年に出版された第5版が最終版となった。後世、この版をもって各国語に翻訳されてきたため決定版と呼ばれることもある。なお、初版本を除き、カルヴァンは『綱要』ラテン語版を出版すると必ずその後フランス語版を出版した。最終版のフランス語版は1560年に出版されている。
- Institutie is een geloofsboek uit 1536 dat geschreven is Johannes Calvijn. Calvijn schrijft de eerste versie van het boek als hij nog vrij jong is. De eerste uitgave van de Institutie verschijnt in het jaar 1536 te Bazel, dan is Calvijn pas 26 jaar oud. Hij heeft de institutie mede geschreven doordat hij op dat moment diep geschokt is door de maatregelen, die in zijn geboorteland Frankrijk tegen de protestanten genomen worden. Hij schrijft daarom als inleiding op de institutie een brief gericht aan de Franse koning Frans I. Hij laat in zijn Institutie, een Onderwijzing in de Christelijke Godsdienst, zien, wat de reformatie werkelijk op het oog heeft. In de loop der jaren heeft Calvijn zijn werk regelmatig aangepast en uitgebreid. Hij heeft vijf Latijnse versies van het boek uitgebracht (in 1536, 1539, 1543, 1550 en 1559) en daarnaast heeft hij Franse vertalingen uitgebracht of meegewerkt aan de uitgave daarvan. In de laatste versie, uitgegeven 5 jaar voor zijn sterven, is het boek uitgegroeid van 6 tot 80 hoofdstukken. De belangrijkste Nederlandse vertaling is van Dr. A. Sizoo, gebaseerd op de laatste versie. Deze laatste uitgave bestaat uit 4 boeken, waarin achtereenvolgens behandeld worden: deel 1: De kennis van God de Schepper deel 2: De kennis van God de Verlosser in Christus deel 3: De manier, waarop de genade van Christus verkregen wordt, met haar vruchten en werkingen deel 4: De uiterlijke hulpmiddelen, door welke God ons tot de gemeenschap met Christus nodigt en in dezelve houdt Of in het kort samengevat: deel 1: De Schepper deel 2: De Verlosser deel 3: De Heilige Geest deel 4: De Kerk Men herkent in deze opbouw van de Institutie de volgorde die ook de Apostolische Geloofsbelijdenis aanhoudt. Naast dit levenswerk bestaan er van de hand van Calvijn Bijbelcommentaren op alle Bijbelboeken behalve dat van De Openbaring.
- Institutio religionis christianae lub Institutio Christianae religionis nunc uere demum suo titulo respondens (franc. L’Institution de la religion chrétienne, pol. Ustanowienie religii chrześcijańskiej) to traktat teologiczny, napisany przez Jana Kalwina w 1536. Jest to pierwsze w historii dzieło, przedstawiające w sposób kompletny i usystematyzowany teologię protestancką; stworzyło doktrynalne podstawy kalwinizmu. Jest to również pierwsza książka w języku francuskim, która poziomem artystycznym i literackim dorównuje dziełom klasyków greckich i rzymskich. Jan Kalwin pisząc tę książkę, stworzył wzorzec dla rozwoju współczesnego literackiego języka francuskiego. Książka zaczyna się dedykacją dla króla Francji Franciszka I. Kalwin chciał w ten sposób osłabić negatywną opinię króla o "antypaństwowej" postawie radykalnych protestantów. Najprawdopodobniej król nigdy nie przeczytał tego dzieła Kalwina. Pisząc Institutio Kalwin inspirował się dwoma Katechizmami Lutra oraz teologicznymi dziełami, których autorami byli: Filip Melanchton, Huldrych Zwingli i Marcin Bucer. Po raz pierwszy książka została opublikowana w 1536 w Bazylei w języku łacińskim, następnie przetłumaczona przez Kalwina na język francuski i ponownie wydana w 1541. Kalwin do każdego nowego wydania wnosił szereg poprawek; ostatnie kompletne wydanie (synteza wszystkich dotychczasowych wersji) ukazało się w latach 1559-1561. Pierwsze wydanie miało 6 rozdziałów, a ostatnie (kompletne) – 80 rozdziałów w 4 księgach. Kalwin w kolejnych wersjach dzieła nigdy nie zmienił swoich zasadniczych tez. Książka przedstawia podstawowe doktryny ówczesnego kalwinizmu (które różnią się od współczesnej teologii głównie w kwestii predestynacji): jedynym źródłem chrześcijaństwa jest Biblia; tzw. "tradycja" jest tylko ludzkim "wymysłem" i nie ma znaczenia; istnieje przepaść między absolutną wszechmocą Boga i nędzą człowieka, napiętnowanego przez grzech pierworodny; grzeszna i zepsuta natura człowieka pozbawiła go wolnej woli; zbawienie człowieka zależy wyłącznie od łaski bożej, która z nieznanych ludziom przyczyn, przedwiecznym wyrokiem jednych ludzi przeznaczyła do zbawienia, a innych skazała na potępienie; pośrednikiem między Bogiem i ludźmi i jedynym zbawicielem jest Jezus Chrystus. Tylko ze słów Jezusa (jako jednocześnie Boga i człowieka) możemy poznać prawdziwego Boga Ojca; człowiek nie może zjednać sobie łaski bożej za pomocą sakramentów, dobrych uczynków (które są jedynie oznaką wybrania przez Boga), wstawiennictwa Matki Bożej (która była tylko człowiekiem) lub świętych (ponieważ żaden człowiek nie może stwierdzić, kto jest prawdziwym świętym – to wiadome jest tylko Bogu); człowiek powinien udowodnić (sobie i innym) dobrym i uczciwym życiem chrześcijańskim, że nie należy do grona potępionych; w eucharystii nie ma transsubstancjacji (chleb i wino pozostają zwykłymi pokarmami); eucharystia to tylko duchowa obecność Chrystusa; instytucja papiestwa, duchowieństwa i hierarchicznego Kościoła to instytucje ludzkie, a nie boskie; za pomocą "blichtru", "pustych ceremonii" i "zbędnych rytuałów" odciągają ludzi od "prawdziwego kultu", należnego Bogu; "zbytek i przepych" w kościołach są "obrazą Boga"; myśli wiernych powinny dążyć ku Bogu, a nie "rozpraszać się" na kontemplowaniu ozdób, figur i obrazów.
- As Institutas da Religião Cristã, As Institutas do Cristianismo, ou simplesmente As Institutas é a obra principal da teologia de João Calvino. O nome Institutas é uma tradução do título original em latim da obra, Institutio christianae religionis. Institutas quer dizer instrução, ensino. Um nome mais simples para a obra poderia ser Ensino Sobre o Cristianismo, aliás, título utilizado em um resumo da obra feito pelo teólogo J. P. Wiles. O nome Institutas portanto não é de forma alguma ligado a instituições de qualquer tipo, como o nome por vezes é erroneamente compreendido e divulgado (a não ser que pensemos na instituição do ensino, mas essa não é a idéia proposta pelo livro). A primeira edição foi publicada em 1536 em latim. A última edição, totalmente revisada, foi de 1559. As Institutas são a referência primária para o sistema de doutrinas adotado pelas Igrejas Reformadas, influenciando também outras surgidas na Reforma ou em período próximo. As idéias de Calvino são as bases para o conjunto de doutrinas usualmente chamado de Calvinismo. As Institutas quando do seu lançamento recebeu um título bem sugestivo para o que pretendia a ser: Christianae religionis Institutio, totam fere píetatis fummã, & quic quid eft in doctrina falutis cognitu neceffarium, conplectens: amnibus pietatis itudioris lectu digniffimum opus, acre cens editum. Institutas da Religião Cristã, resumo quase completo da piedade, abrangendo tudo que, quanto à doutrina da salvação, é necessário conhecer; obra seleta e à altura de todos os estudiosos da vida piedosa, recentemente publicada. Calvino ao escrever as Institutas teve como objetivo criar um manual de instrução cristã, sendo como disse um resumo, dos ensinos doutrinários próprios para a formação de um cristão. Em português do Brasil podemos encontrar duas versões da Institutas, ambas publicadas pela Editora Cultura Cristã (ECC), organização ligada à Igreja Presbiteriana do Brasil: Edição Clássica - tradução da edição latina de 1559 Edição especial com notas para estudo e pesquisa - tradução da edição de 1541 em francês. Em 2009, a Editora Unesp lançou uma nova tradução, em dois tomos, da última versão (a de 1559) escrita em latim por Calvino.
- Învăţătura religiei creştine (Institutio Christianae Religionis) este cea mai influentă lucrare de teologie protestantă a lui Ioan Calvin. Prima ediţie latină a apărut în 1536, cu o prefaţă adresată regelui Francisc I al Franţei, scrisă în favoarea protestanţilor francezi, care sufereau persecuţii. Cel mai adesea, referirile la Învăţătura lui Calvin au de-a face cu ediţia latină din 1559, semnificativ extinsă şi revizuită faţă de ediţiile anterioare. Învăţătura este referinţa istorică primară pentru sistemul de doctrină adoptat de Bisericile Reformate, în mod obişnuit numit şi calvinism.
|
| rdfs:comment
|
- Institutes of the Christian Religion is John Calvin's seminal work on Protestant systematic theology. Highly influential in the Western world and still widely read by theological students today, it was published in Latin in 1536 and in his native French in 1541, with the definitive editions appearing in 1559 (Latin) and in 1560 (French).
- La institución de la religión cristiana (en el original francés L'Institution de la religion chrétienne) es un tratado de teología escrito por Juan Calvino. Fue publicado primero en latín en 1536, y luego traducido al francés por él mismo en 1541. En esta obra se desarrolla de forma sistemática la doctrina de la Reforma tal y como la promovía Calvino. A través de su texto, acentúa el contraste entre el poder total de Dios y la pequeñez del hombre, perdido por el pecado original.
- L’Institution de la religion chrétienne est un traité de théologie écrit par Jean Calvin. Au début du traité, il y a une épître adressée au roi François Ier qui ne l'a probablement jamais lue. Elle présente notamment la doctrine du calvinisme. Il le publia d’abord en latin en 1536, puis le traduisit lui-même en français en 1541.
- A keresztény vallás rendszere (eredeti címén Institutio Christianae Religionis, röviden Institutio) Kálvin János fő műve, a kálvinista teológia összefoglalása. A mai napig nagy hatású könyv először 1536-ban jelent meg latinul, 1541-ben franciául, de Kálvin élete során folyamatosan dolgozott rajta, így a végleges latin nyelvű kiadása 1559-ben, a francia 1560-ban jelent meg.
- Institutie is een geloofsboek uit 1536 dat geschreven is Johannes Calvijn. Calvijn schrijft de eerste versie van het boek als hij nog vrij jong is. De eerste uitgave van de Institutie verschijnt in het jaar 1536 te Bazel, dan is Calvijn pas 26 jaar oud. Hij heeft de institutie mede geschreven doordat hij op dat moment diep geschokt is door de maatregelen, die in zijn geboorteland Frankrijk tegen de protestanten genomen worden.
- Institutio religionis christianae lub Institutio Christianae religionis nunc uere demum suo titulo respondens (franc. L’Institution de la religion chrétienne, pol. Ustanowienie religii chrześcijańskiej) to traktat teologiczny, napisany przez Jana Kalwina w 1536. Jest to pierwsze w historii dzieło, przedstawiające w sposób kompletny i usystematyzowany teologię protestancką; stworzyło doktrynalne podstawy kalwinizmu.
- As Institutas da Religião Cristã, As Institutas do Cristianismo, ou simplesmente As Institutas é a obra principal da teologia de João Calvino. O nome Institutas é uma tradução do título original em latim da obra, Institutio christianae religionis. Institutas quer dizer instrução, ensino. Um nome mais simples para a obra poderia ser Ensino Sobre o Cristianismo, aliás, título utilizado em um resumo da obra feito pelo teólogo J. P. Wiles.
- Învăţătura religiei creştine (Institutio Christianae Religionis) este cea mai influentă lucrare de teologie protestantă a lui Ioan Calvin. Prima ediţie latină a apărut în 1536, cu o prefaţă adresată regelui Francisc I al Franţei, scrisă în favoarea protestanţilor francezi, care sufereau persecuţii. Cel mai adesea, referirile la Învăţătura lui Calvin au de-a face cu ediţia latină din 1559, semnificativ extinsă şi revizuită faţă de ediţiile anterioare.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
