Inferences are steps in reasoning, moving from premises to conclusions. Charles Sanders Peirce divided inference into three kinds: deduction, induction, and abduction. Deduction is inference deriving logical conclusions from premises known or assumed to be true, with the laws of valid inference being studied in logic. Induction is inference from particular premises to a universal conclusion. Abduction is inference to the best explanation.

Property Value
dbo:abstract
  • Inferences are steps in reasoning, moving from premises to conclusions. Charles Sanders Peirce divided inference into three kinds: deduction, induction, and abduction. Deduction is inference deriving logical conclusions from premises known or assumed to be true, with the laws of valid inference being studied in logic. Induction is inference from particular premises to a universal conclusion. Abduction is inference to the best explanation. Human inference (i.e. how humans draw conclusions) is traditionally studied within the field of cognitive psychology; artificial intelligence researchers develop automated inference systems to emulate human inference. Statistical inference uses mathematics to draw conclusions in the presence of uncertainty. This generalizes deterministic reasoning, with the absence of uncertainty as a special case. Statistical inference uses quantitative or qualitative (categorical) data which may be subject to random variations. (en)
  • Schlussfolgerung, Schlussfolgern, Inferenz (aus lateinisch inferre „hineintragen“; „folgern“, „schließen“; englisch inference) oder Konklusion ist in der Logik eine Bezeichnung für mehrere eng miteinander verwandte Sachverhalte: 1. * Eine Schlussfolgerung ist erstens ein sprachliches Gebilde, das aus einer Reihe von wahrheitsfähigen Aussagen einerseits, den Prämissen oder Annahmen (zum Beispiel Axiomen oder wissenschaftlichen Hypothesen), und einer weiteren Aussage andererseits, der Konklusion, besteht. Ein solches Gebilde nennt man auch einen (logischen) Schluss oder ein Argument. Im Deutschen wird der Übergang zwischen Prämissen und Konklusion oft mit deshalb, darum, also, folglich oder auf Grund dessen eingeleitet. Man unterscheidet zwischen korrekten und inkorrekten Folgerungen (siehe dazu auch unten). Diese Unterscheidung ist für die Logik von zentraler Bedeutung; man kann die Logik geradezu als die Wissenschaft vom korrekten Folgern bezeichnen. 2. * In einem zweiten Sinne bezeichnet man als Schlussfolgerung einen Teil des eben angesprochenen sprachlichen Gebildes, nämlich die Konklusion. Für diese existieren auch die Synonyme Conclusio oder Schlusssatz. In der Rhetorik wird das Wort Konklusion auch allgemein für den Abschluss einer Rede gebraucht. 3. * Als Schlussfolgerung bezeichnet man drittens das Ergebnis des Nachdenkens, also das (meist schrittweise) Erkennen von Folgerungen, bzw. das Durchführen eines Beweises. Diese Schlussfolgerungen können auch aus unbewussten kulturellen, sozialen oder religiösen Hintergrundannahmen gezogen werden. In der Informatik und der Statistik wird die Schlussfolgerung auch gelegentlich mit dem sonst im Deutschen unüblichen Fremdwort Inferenz bezeichnet, wohl als Übersetzung des englischen inference (‚Schluss, Folgerung‘); meist aber wird das Wort Inferenz in der Informatik spezieller für solche Schlussfolgerungen verwendet, die automatisiert, d. h. computergestützt durch eine Inferenzmaschine, gezogen wurden. Der logische Schluss wird mit dem Folgepfeil notiert. (de)
  • Una inferencia es una evaluación que realiza la mente entre proposiciones. La inferencia es la acción y efecto de inferir, en otras palabras, deducir algo, sacar una consecuencia de otra cosa, conducir a un nuevo resultado. La inferencia nace a partir de una evaluación mental entre distintas expresiones, que al ser relacionadas como abstracciones, permiten trazar una implicación lógica. En lógica formal, las inferencias son expresiones bien formadas (EBF) de un lenguaje formal que, al ser relacionadas, permiten trazar una línea lógica de condición o implicación lógica entre las diferentes EBF. De esta forma, parte de lo verdadero a lo falso: posible (como hipótesis) o conocida (como argumento) de alguna o algunas de ellas, puede deducirse la verdad o falsedad de alguna o algunas de las otras EBF. Surge así lo que conocemos como postulado o transformada de una expresión original conforme a reglas previamente establecidas, que puede enmarcarse en uno o varios contextos referenciales diversos, obteniéndose en cada uno de ellos un significado como valor de verdad de equivalente. La inferencia es la operación lógica utilizada en los motores de inferencia de los sistemas expertos. (es)
  • الاستدلال، في مجال علم المنطق، هو فعل او ألية استنتاج منطقي بناء على فرضية تعتبر صحيحة. وتسمى النتيجة بالـ"اصطلاح". تسم الاستدلالات الخاطئة بالباطل. (ar)
  • L’inférence est un mouvement de la pensée allant des principes à la conclusion. C'est une opération qui permet de passer d'une ou plusieurs assertions, des énoncés ou propositions affirmés comme vrais, appelés prémisses, à une nouvelle assertion qui en est la conclusion. On distingue les inférences déductives, inductives et abductives. Lors d'un énoncé, l'implicite est un sens indirectement suggéré qui peut être construit par l'interlocuteur ; cette construction s'appelle l'inférence. L'inférence peut prendre une forme probabiliste (inférence bayesienne) - il s’agit d'une opération logique portant sur des propositions tenues pour vraies (les prémisses) et concluant à la vérité d'une nouvelle proposition en vertu de sa liaison avec les premières. C'est pourquoi l'inférence est souvent réduite à la déduction nécessaire dans laquelle la vérité des prémisses assure totalement la vérité de la conclusion. Cependant, pour les sémiologues, tels que Charles Peirce, la pensée n'opère pas sur des propositions, mais sur des signes. Ils proposent ainsi un modèle structuraliste, centré sur les relations formelles du langage, qui s'inspire de la linguistique. En effet, pour Ferdinand de Saussure, toute langue constitue un système au sein duquel les signes se combinent et évoluent d'une façon qui s'impose à ceux qui la manient. On est donc conduit, pour rendre compte de la sémiosis, à élargir la notion d'inférence à des opérations portant sur des symboles dicents (des quasi-propositions) et à remplacer la notion de vérité d'une proposition par celle de réalité d'une représentation pour un interprète particulier. Cette conception de l'inférence ouvre le champ à la description des opérations réellement effectuées dans la vie quotidienne et libère des contraintes imposées par le point de vue qui s'en tient uniquement à la production de vérités universelles, c’est-à-dire aux arguments valides. C'est ainsi que l'acte de poser une hypothèse qui consiste à tenir pour vraie, au moins provisoirement, une proposition n'entretenant aucun lien logique nécessaire avec les prémisses aura droit de cité dans cette perspective. On l'observe en effet dans toute activité de recherche dont elle constitue la part d'invention possible. Cela conduira à distinguer trois types d'inférence : la déduction, l'induction et l'abduction. Ce sont les trois types de raisonnement formalisés par Peirce en 1903. (fr)
  • L'inferenza (dal latino in ferre cioè portare dentro) è il processo con il quale da una proposizione accolta come vera si passa a una seconda proposizione la cui verità è derivata dal contenuto della prima. Inferire è quindi trarre una conclusione. Inferire X significa concludere che X è vero; un'inferenza è la conclusione tratta da un insieme di fatti o circostanze. Gran parte dello studio della logica esplora la validità o non validità di inferenze e implicazioni. Esiste una sottile differenza tra implicare e inferire: il primo sottende in maniera tacita una conseguenza, il secondo vi perviene esplicitamente. Se si scrive che "tutti gli uomini sono mortali" e "Socrate è un uomo", si implica che Socrate è mortale, ma un lettore così attento da notare la nostra implicazione e pensare "quindi Socrate è mortale", inferisce che Socrate è mortale. In linguistica si parla di "formulazione di inferenze" nello schema di Roman Jakobson sulla lingua intesa come sistema di segni utili alla comunicazione. Si tratta di un procedimento che non prevede nessun emittente volontario ma solo la presenza di un oggetto che viene interpretato come messaggio. Esempio: * oggetto: "case dai tetti spioventi" → messaggio interpretato: "qui nevica spesso". La formulazione di inferenze consiste quindi nella capacità di formulare deduzioni traendo informazioni da un oggetto reale. (it)
  • 推論(すいろん、英語: inference)とは、既知の事柄を元にして未知の事柄について予想し、論じる事である。 (ja)
  • Gevolgtrekking is het trekken van conclusies alleen op basis van reeds bestaande kennis. Binnen de wetenschap wordt de gevolgtrekking in verschillende vakken bestudeerd: * De cognitieve psychologie bestudeert menselijke gevolgtrekking ofwel hoe mensen conclusies trekken. * De logica bestudeert de wetten van de logische gevolgtrekking. * De statistiek heeft formele regels ontwikkeld om conclusies te trekken uit kwantitatieve data. * In de kunstmatige intelligentie ontwikkelen wetenschappers geautomatiseerde besluitvormingssystemen. (nl)
  • Wnioskowanie – jedna z najbardziej podstawowych odmian rozumowania obok sprawdzania, dowodzenia i wyjaśniania. Wnioskować - za Kazimierzem Ajdukiewiczem - znaczy tyle co na podstawie uprzednio uznanych zdań (sądów) dochodzić do uznania nowego (dotąd nie uznawanego) zdania (sądu), lub wzmacniać pewność z jaką nowe zdanie uznajemy. Zdania uznawane, na podstawie których dochodzimy do uznania lub wzmocnienia pewności nowego zdania nazywane są przesłankami, zaś zdanie na ich podstawie uznane nazywany jest wnioskiem (konkluzją). Pomiędzy przesłankami a konkluzją nie musi zachodzić jakiś szczególny stosunek, a zwłaszcza jedno z nich nie musi być racją dla drugiego – wnioskowanie może być: (a) pewne albo prawdopodobne; (b) poprawne albo niepoprawne. Można mówić o jego następujących odmianach: 1. * o wnioskowaniu inferencyjnym, w którym oderwać można wniosek od przesłanek, jako o: 2. 1. * dedukcyjnym, które przybiera postaci: 3. 2. 1. * wnioskowania z przesłanek ogólnych o wniosku szczegółowym (przykład: Wszyscy ludzie są śmiertelni, Sokrates jest człowiekiem, Sokrates jest śmiertelny) 4. 3. 2. * wnioskowania, w którym przesłanka jest racją dla wniosku, gdzie oderwać można wniosek od przesłanek (przykład: Jeśli będzie padało to pójdę do kina, pada, idę do kina); 5. 4. * o wnioskowaniu indukcyjnym (enumeracyjnym lub eliminacyjnym) jako o wnioskowaniu ze szczegółu o ogóle (schemat: przedmiot x 1 ma własność p, przedmiot x 2 ma własność p, przedmiot x 3 ma własność p, ..., przedmiot x n ma własność p, a zatem każde x jest p. 6. 5. * wnioskowaniu redukcyjnym jako o wnioskowaniu ze szczegółu o szczególe - tzw. wnioskowanie przez analogię ((schemat: przedmiot x 1 ma własność p, przedmiot x 2 ma własność p, przedmiot x 3 ma własność p, ..., przedmiot x n ma własność p, a zatem przedmiot x n+1 też będzie miał własność p.) 7. 6. * o wnioskowaniu redukcyjnym jako o wnioskowaniu z następstwa o racji; (przykład: Skoro jest mokro na jezdni i chodniku to pewnie padał deszcz) 8. * o wnioskowaniu nieinferencyjnym, w którym nie stwierdza się związku pomiędzy przesłankami a konkluzją (przykład: Jeśli dziś jest wtorek, to życie jest piękne). (pl)
  • Em Lógica, inferência ou ilação é operação intelectual mediante a qual se afirma a verdade de uma proposição em decorrência de sua ligação com outras proposições já reconhecidas como verdadeiras. Consiste, portanto, em derivar conclusões a partir de premissas conhecidas ou decididamente verdadeiras. A conclusão também é chamada de idiomática. (pt)
  • 推理是「使用理智從某些前提產生結論」的行動。以下三種推理是屬於哲學、邏輯、心理學和人工智能等學門所感興趣的領域。 (zh)
  • Вывод (лат. conclusio) в логике — процесс рассуждения, в ходе которого осуществляется переход от некоторых исходных суждений (предпосылок) к новым суждениям — заключениям. Правила преобразования исходной системы предпосылок в систему заключений называются правилами вывода или правилами проведения умозаключений. Если вид посылок и заключений указан явно, то вывод называется прямым. Если в посылках и заключении указаны лишь виды выводов, от одного из которых разрешается переходить к другому, то вывод называют косвенным. Понятие вывода используется во многих формальных системах: в логике, математике, информатике, логическом программировании и др. В математической логике правила логического вывода задаются в исчислении высказываний либо исчислении предикатов. В информатике вывод умозаключений проводится с использованием правил, принципов и законов логического вывода на основе заданных фактов и правил с использованием методов и средств логического программирования. В информатике для описания фактов и правил логического вывода, а также баз знаний и моделей экспертных систем широко используется язык логического программирования Пролог. Умозаключения (отдельные шаги вывода) разделяют: 1. * По направлению логического следования. 2. 1. * Дедуктивные (от общего к частному). 3. 2. * Индуктивные (от частного к общему). 4. 3. * Трансдуктивные (от одной степени общности к такой же степени общности). 5. * По достоверности вывода. 6. 1. * Достоверные. 7. 2. * Правдоподобные. 8. * По числу посылок. 9. 1. * Непосредственные. 10. 2. * Опосредственные. (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 317465 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743899706 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • الاستدلال، في مجال علم المنطق، هو فعل او ألية استنتاج منطقي بناء على فرضية تعتبر صحيحة. وتسمى النتيجة بالـ"اصطلاح". تسم الاستدلالات الخاطئة بالباطل. (ar)
  • 推論(すいろん、英語: inference)とは、既知の事柄を元にして未知の事柄について予想し、論じる事である。 (ja)
  • Gevolgtrekking is het trekken van conclusies alleen op basis van reeds bestaande kennis. Binnen de wetenschap wordt de gevolgtrekking in verschillende vakken bestudeerd: * De cognitieve psychologie bestudeert menselijke gevolgtrekking ofwel hoe mensen conclusies trekken. * De logica bestudeert de wetten van de logische gevolgtrekking. * De statistiek heeft formele regels ontwikkeld om conclusies te trekken uit kwantitatieve data. * In de kunstmatige intelligentie ontwikkelen wetenschappers geautomatiseerde besluitvormingssystemen. (nl)
  • Em Lógica, inferência ou ilação é operação intelectual mediante a qual se afirma a verdade de uma proposição em decorrência de sua ligação com outras proposições já reconhecidas como verdadeiras. Consiste, portanto, em derivar conclusões a partir de premissas conhecidas ou decididamente verdadeiras. A conclusão também é chamada de idiomática. (pt)
  • 推理是「使用理智從某些前提產生結論」的行動。以下三種推理是屬於哲學、邏輯、心理學和人工智能等學門所感興趣的領域。 (zh)
  • Inferences are steps in reasoning, moving from premises to conclusions. Charles Sanders Peirce divided inference into three kinds: deduction, induction, and abduction. Deduction is inference deriving logical conclusions from premises known or assumed to be true, with the laws of valid inference being studied in logic. Induction is inference from particular premises to a universal conclusion. Abduction is inference to the best explanation. (en)
  • Schlussfolgerung, Schlussfolgern, Inferenz (aus lateinisch inferre „hineintragen“; „folgern“, „schließen“; englisch inference) oder Konklusion ist in der Logik eine Bezeichnung für mehrere eng miteinander verwandte Sachverhalte: Der logische Schluss wird mit dem Folgepfeil notiert. (de)
  • Una inferencia es una evaluación que realiza la mente entre proposiciones. La inferencia es la acción y efecto de inferir, en otras palabras, deducir algo, sacar una consecuencia de otra cosa, conducir a un nuevo resultado. La inferencia nace a partir de una evaluación mental entre distintas expresiones, que al ser relacionadas como abstracciones, permiten trazar una implicación lógica. La inferencia es la operación lógica utilizada en los motores de inferencia de los sistemas expertos. (es)
  • L’inférence est un mouvement de la pensée allant des principes à la conclusion. C'est une opération qui permet de passer d'une ou plusieurs assertions, des énoncés ou propositions affirmés comme vrais, appelés prémisses, à une nouvelle assertion qui en est la conclusion. On distingue les inférences déductives, inductives et abductives. Lors d'un énoncé, l'implicite est un sens indirectement suggéré qui peut être construit par l'interlocuteur ; cette construction s'appelle l'inférence. (fr)
  • L'inferenza (dal latino in ferre cioè portare dentro) è il processo con il quale da una proposizione accolta come vera si passa a una seconda proposizione la cui verità è derivata dal contenuto della prima. Inferire è quindi trarre una conclusione. Inferire X significa concludere che X è vero; un'inferenza è la conclusione tratta da un insieme di fatti o circostanze. Gran parte dello studio della logica esplora la validità o non validità di inferenze e implicazioni. * oggetto: "case dai tetti spioventi" → messaggio interpretato: "qui nevica spesso". (it)
  • Wnioskowanie – jedna z najbardziej podstawowych odmian rozumowania obok sprawdzania, dowodzenia i wyjaśniania. Wnioskować - za Kazimierzem Ajdukiewiczem - znaczy tyle co na podstawie uprzednio uznanych zdań (sądów) dochodzić do uznania nowego (dotąd nie uznawanego) zdania (sądu), lub wzmacniać pewność z jaką nowe zdanie uznajemy. Zdania uznawane, na podstawie których dochodzimy do uznania lub wzmocnienia pewności nowego zdania nazywane są przesłankami, zaś zdanie na ich podstawie uznane nazywany jest wnioskiem (konkluzją). Pomiędzy przesłankami a konkluzją nie musi zachodzić jakiś szczególny stosunek, a zwłaszcza jedno z nich nie musi być racją dla drugiego – wnioskowanie może być: (a) pewne albo prawdopodobne; (b) poprawne albo niepoprawne. (pl)
  • Вывод (лат. conclusio) в логике — процесс рассуждения, в ходе которого осуществляется переход от некоторых исходных суждений (предпосылок) к новым суждениям — заключениям. Правила преобразования исходной системы предпосылок в систему заключений называются правилами вывода или правилами проведения умозаключений. Если вид посылок и заключений указан явно, то вывод называется прямым. Если в посылках и заключении указаны лишь виды выводов, от одного из которых разрешается переходить к другому, то вывод называют косвенным. Умозаключения (отдельные шаги вывода) разделяют: (ru)
rdfs:label
  • Inference (en)
  • استدلال (بحث علمي) (ar)
  • Schlussfolgerung (de)
  • Inferencia (es)
  • Inférence (fr)
  • Inferenza (it)
  • 推論 (ja)
  • Gevolgtrekking (nl)
  • Wnioskowanie (pl)
  • Inferência (pt)
  • Вывод (рассуждение) (ru)
  • 推理 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:field of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of