| dbpedia-owl:abstract
|
- En física, la inèrcia és la dificultat o resistència amb la qual els cossos s'oposen a un canvi d'estat pel que fa al seu moviment. És a dir, un cos en repós tendeix a romandre en repós, i un cos que es mou amb una velocitat uniforme tendeix a seguir en moviment, segons la primera llei de Newton. La inèrcia explica per què, per exemple, una nau espacial se segueix movent indefinidament encara que se n'aturin els motors, ja que, a l'espai, el fregament que acabaria per aturar-la és zero. En canvi, un cotxe que no s'accelera s'acaba aturant degut a la resistència de l'aire i al fregament de les rodes contra la carretera. A la física, es diu que un sistema té massa inercial quan resulta més difícil aconseguir un canvi en l'estat físic del mateix. Els dos usos més freqüents en física son la inèrcia mecànica i la inèrcia tèrmica. La inèrcia mecànica és una mesura de dificultat per a canviar l'estat de moviment o repòs d'un cos. La inèrcia mecànica depèn de la quantitat de massa i tensor d'inèrcia. La inèrcia tèrmica mesura la dificultat amb la que un cos canvia la seva temperatura a l'estar en contacte amb altres cossos o ser escalfat. Les anomenades forces d'inèrcia són forces fictícies o aparents que un observador en un sistema de referencia no-inercial... La massa inercial és una mesura de la resistència d'una massa al canvi de velocitat en relació amb un sistema de referencia inercial. En física clàssica la massa inercial de partícules puntuals es defineix per mitjà de la següent equació, on la partícula es pren com la unitat (m1 =1): On mi és la massa inercial de la partícula 'i', i ai1 és la acceleració inicial de la partícula 'i', en la direcció de la partícula 'i' cap a la partícula 1, en un volum ocupat nomes per partícules 'i' i 1, on les dues partícules estan inicialment en repòs i a una distància unitat. No hi ha forces externes però les partícules exerceixen força les unes amb les altres.
- Setrvačnost je vlastnost hmotných těles, které se snaží setrvat ve stavu před vnějším fyzikálním působením, tj. v případě, že na těleso nepůsobí žádná vnější síla. V mechanice můžeme setrvačnost popsat jako schopnost tělesa neměnit směr ani rychlost pohybu vůči vztažné sosustavě. Může se jednat o klid (fyzika) nebo v rovnoměrný přímočarý pohyb. Jsou-li působící síly v rovnováze (tj. vzájemně se ruší) setrvává těleso v původním stavu. Velikost setrvačnosti je přímo závislá na hmotnosti tělesa. Příkladem jiného typu setrvačnosti je tepelná setrvačnost. Za setrvačnost můžeme, do určité míry, považovat i průchod proudu (elektron je hmotná částice) vinutím indukčnosti po odpojení/připojení elektrického zdroje. Mnozí sem zařadí i "setrvačnost lidského myšlení".
- Die Trägheit ist die Eigenschaft von Körpern, in ihrem Bewegungszustand zu verharren, solange keine äußere Kraft auf sie einwirkt. Die träge Masse gibt die Größe der Trägheit an. Je größer die träge Masse eines Körpers ist, umso weniger beeinflusst eine auf ihn einwirkende Kraft seine Bewegung. Die Aussage, dass alle Körper in ihrem Bewegungszustand verharren, solange keine Kraft auf sie wirkt, heißt Trägheitsprinzip und ist eine Grundlage der klassischen Mechanik. Das Trägheitsprinzip steht in engem Zusammenhang mit dem Relativitätsprinzip, das besagt, dass die Naturgesetze in allen gleichförmig bewegten Systemen dieselbe Form annehmen. Solche gleichmäßig bewegten „trägen“ Systeme werden nach dem lateinischen Begriff Inertia für Trägheit als Inertialsysteme bezeichnet. Nach dem Trägheitsprinzip wird Kraft benötigt, um einen Körper zu beschleunigen, aber auch, um ihn abzubremsen. In Abwesenheit äußerer Kräfte bewegt sich ein träger Körper mit konstanter Geschwindigkeit geradlinig fort, falls er nicht in Ruhe ist (und bleibt). Den scheinbaren Widerspruch zur Alltagserfahrung, derzufolge es einer Kraft bedarf, eine Geschwindigkeit beizubehalten, erklärt die Physik durch Reibungskräfte. Auch bei Einwirkung eines Drehmoments zeigen massebehaftete Körper eine Trägheit, die durch das Trägheitsmoment quantifiziert wird.
- Inertia is the resistance of any physical object to a change in its state of motion or rest, or the tendency of an object to resist any change in its motion. The principle of inertia is one of the fundamental principles of classical physics which are used to describe the motion of matter and how it is affected by applied forces. Inertia comes from the Latin word, iners, meaning idle, or lazy. Isaac Newton defined inertia as his first law in his Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica, which states: The vis insita, or innate force of matter, is a power of resisting by which every body, as much as in it lies, endeavours to preserve its present state, whether it be of rest or of moving uniformly forward in a straight line. In common usage the term "inertia" may refer to an object's "amount of resistance to change in velocity" (which is quantified by its mass), or sometimes to its momentum, depending on the context. The term "inertia" is more properly understood as shorthand for "the principle of inertia" as described by Newton in his First Law of Motion; that an object not subject to any net external force moves at a constant velocity. Thus an object will continue moving at its current velocity until some force causes its speed or direction to change. On the surface of the Earth inertia is often masked by the effects of friction and gravity, both of which tend to decrease the speed of moving objects (commonly to the point of rest). This misled classical theorists such as Aristotle, who believed that objects would move only as long as force was applied to them.
- En física, la inercia es la propiedad que tienen los cuerpos de permanecer en su estado de reposo o movimiento, mientras no se aplique sobre ellos alguna fuerza, o la resistencia que opone la materia al modificar su estado de reposo o movimiento. Como consecuencia, un cuerpo conserva su estado de reposo o movimiento rectilíneo uniforme si no hay una fuerza actuando sobre él. En física se dice que un sistema tiene más inercia cuando resulta más difícil lograr un cambio en el estado físico del mismo. Los dos usos más frecuentes en física son la inercia mecánica y la inercia térmica. La primera de ellas aparece en mecánica y es una medida de dificultad para cambiar el estado de movimiento o reposo de un cuerpo. La inercia mecánica depende de la cantidad de masa y del tensor de inercia. La inercia térmica mide la dificultad con la que un cuerpo cambia su temperatura al estar en contacto con otros cuerpos o ser calentado. La inercia térmica depende de la cantidad de masa y de la capacidad calorífica. Las llamadas fuerzas de inercia son fuerzas ficticias o aparentes que un observador percibe en un sistema de referencia no-inercial.
- Hitaus (myös inertia, jatkavuus, vitka) on kappaleen taipumus vastustaa liiketilan muutoksia. Mekaniikan II peruslain mukaan kappaleen kiihdyttämiseen tarvittava voima on suoraan verrannollinen kappaleen massaan. Tätä kappaleen ominaisuutta kutsutaan myös sen hitaaksi massaksi. Massan hitaus tarkoittaa sitä, että massa pyrkii vastustamaan liiketilan muutoksia. Esim. kun bussi kääntyy oikealle, kyydissä mahdollisesti seisova henkilö kallistuu vasemmalle, koska henkilön massa pyrkii jatkamaan suoraan eteenpäin, kun bussi kääntyy.
- En physique, et dans un référentiel galiléen (dit inertiel), l'inertie d'un corps est sa résistance à une variation de vitesse. L'inertie est fonction de la masse du corps : plus celle-ci est grande, plus la force requise pour modifier son mouvement sera importante. La notion d'inertie est à la base du principe d'inertie, première loi de Newton. Elle est encore considérée comme la norme en physique classique. Elle a dû être réinterprétée et augmentée afin de refléter les développements de la théorie de la relativité et de la mécanique quantique.
- In fisica, in particolare in meccanica, l'inerzia di un corpo è la proprietà che determina l'opposizione alle variazioni dello stato di moto, ed è quantificata dalla sua massa inerziale. L'inerzia è descritta dal primo principio della dinamica, il principio di inerzia (o prima legge di Newton), che afferma che un corpo permane nel suo stato di quiete o di moto rettilineo uniforme a meno che non intervenga una forza esterna a modificare tale stato. Il concetto di inerzia comprende diverse grandezze, come il momento di inerzia, che quantifica la resistenza alle accelerazioni angolari; ed il termine viene utilizzato anche in senso più generico in contesti non meccanici, dove significa resistenza alla variazione di una qualche grandezza nel tempo: all'interno di considerazioni termodinamiche qualitative, ad esempio, è relativamente frequente parlare di "inerzia termica" intendendo con tale termine generico il calore specifico o la capacità termica di un corpo.
- 慣性（かんせい、英語：inertia）とは、ある物体が 外力 を受けないとき、その物体の運動状態は 慣性系 に対して変わらないという性質のことである。 静止した物体に 力 が働かないとき、その物体は慣性系に対し静止を続ける。運動する物体に力が働かないとき、その物体は慣性系に対し運動状態を変えず、 等速直線運動 を続ける。これは 慣性の法則（運動の第1法則）として知られている。 力が働いているときではニュートンの運動方程式より 慣性が大きければ、同じ力 を加えても加速度 は小さくなる。これは質量 が大きいということである。この 質量 は、各物体の慣性の大小を表す量であり、慣性質量と呼ばれる。 物体の回転を考えるときにも、回転のし易さの大小（慣性モーメント）として、広い意味での慣性を定義することが出来る。
- 관성(慣性)은 물체에 작용하는 알짜힘이 0일 때, 운동의 상태를 유지하려는 경향을 말하며, 운동의 상태가 변할 때 물체의 저항력이다. 주로 버스 등이 출발할 때 정지해 있으려는 승객들이 뒤로 쏠리는 현상, 그리고 급정거할 때 계속 운동하려는 승객들이 앞으로 쏠리는 현상으로 설명된다. 관성의 원리는 물질의 운동과 적용된 힘에 의해 영향을 받은 물질을 기술하는데 사용된 고전 물리의 기본적인 원리의 하나이다. 관성은 라틴어 "inner"로부터 왔다. 의미는 일하지않는 또는 게으른이다. 아이작 뉴턴경은 그의 책 자연철학의 수학적 원리의 정의 3으로 관성을 정의했다. "관성"은 뉴턴의 첫 번째 운동법칙에 의해 기술된 "관성의 원리"를 위한 기술에 따라 더 알맞게 이해되었다. 이 법칙은 간단하게 속도가 일정할때, 총 외부 힘에 의해 이동하는 것이 조건이 아닌 물체를 말로 표현 하였다. 더욱 간단한 용어의 관성은 어떤 힘에 의해 속력과 방향이 변할때까지 현재 방향에서 현재 속력일 때, 물체는 항상 계속해서 움직이려고 한다는 의미이다. 이것은 어떤 힘에 의해 움직일 때까지 머무르며 움직이지 않는 물체도 포함한다. 지구의 표면위에서 관성의 성질은 마찰력에 의해 종종 가려진다. 일반적으로 움직이는 물체는 속력이 감소하는 경향이 있고, 중력에 기인한 가속에 의한 두 힘의 영향은 물체는 오직 힘이 적용된 경우에만 움직인다고 믿은 아리스토텔레스와 같은 고전 이론학자들에 의해 오론되었다. 질량은 관성의 수치적인 측정량이다. 질량의 단위는 SI 단위계에서 킬로그램(kg) 이다. 관성(질량)은 뉴턴 역학에서 외부힘에 대해 저항하는 정도를 말한다. 정지한 물체에 힘이 가해지지 않으면 그 물체는 정지를 계속한다. 운동하는 물체에 힘이 가해지지 않으면 그 물체는 운동 상태를 바꾸지 않고 등속 직선운동을 계속한다. 이것이 뉴턴의 제1법칙이다. 힘이 가해질 때 뉴턴의 운동 방정식보다 관성이 크면 같은 힘 을 더해도 가속도 는 작아진다. 여기서 질량 이 크다고 하며, 이 값은 각 물체의 관성의 크고 작음을 나타내는 양을 말하며 관성 질량으로 불린다.
- In de natuurkunde is traagheid, ook inertie genoemd, de naam voor het verschijnsel dat er een kracht nodig is om een voorwerp een andere snelheid of richting te geven. Deze 'kracht die nodig is om een voorwerp een bepaalde versnelling te geven' is evenredig met de massa (dus ook met de hoeveelheid materiaal), net zoals de 'kracht waarmee een voorwerp door de aarde wordt aangetrokken': het gewicht dat is. Onderzoek heeft aangetoond dat traagheid en gewicht - toch twee geheel verschillende eigenschappen - een grote mate van overeenkomst hebben. Pas in 1911 wist Albert Einstein een verklaring te geven van deze equivalentie.
- Innen fysikken er treghet (inertia) en egenskap ved all materie som gjør at legemer motsetter seg endringer av bevegelsestilstanden. All masse har treghet. Tregheten til et legeme er proporsjonal med legemets masse, i henhold til Newtons 2. lov. Dersom summen av kreftene på et legeme er lik null, vil legemet fortsette å bevege seg med den samme hastigheten i samme retning helt til kreftene på legemet endres. Et legeme kan altså ikke endre hastighet eller retning dersom det ikke blir påvirket av noen kraft. Dette er definert ved Newtons første lov, og et uttrykk for treghet.
- Bezwładność – właściwość wszystkich ciał materialnych, polegająca na tym, że w inercjalnym układzie odniesienia, jeśli na ciało nie działa siła lub działające siły równoważą się, to porusza się ono ruchem jednostajnym lub pozostaje w spoczynku. Zmiana prędkości ciała wymaga działania siły. Bezwładność ciał postulowana jest przez zasady dynamiki Newtona. Miarą bezwładności ciała jest jego masa, natomiast jej odpowiednikiem w ruchu obrotowym - moment bezwładności. Nieznane są ani źródła jej pochodzenia ani mechanizmy jej powstawania, większość fizyków przyjmuje bezwładność jako cechę materii. W ramach fizyki podejmowano próby wyjaśniania bezwładności za pomocą mechanizmów postulujących oddziaływanie np. z resztą wszechświata. Autorem takiej koncepcji bezwładności był Ernst Mach. Mierzalną wielkością związaną z bezwładnością ciał jest ich masa. Dokładna równość tzw. masy bezwładnej (obecnej we wzorze F = m·a) i masy ważkiej (wchodzącej w prawo Newtona grawitacji) została potwierdzona w doświadczeniach Loránda Eötvösa z olbrzymią dokładnością. Sugeruje ona istnienie związku pomiędzy oddziaływaniami grawitacyjnymi a bezwładnością, nie został on jednak dotychczas wyjaśniony. Jest on jednak ważnym elementem konstrukcji ogólnej teorii względności Einsteina.
- A inércia é uma propriedade física da matéria. Considere um corpo não submetido à ação de forças ou submetido a um conjunto de forças de resultante nula; nesta condição esse corpo não sofre variação de velocidade. Isto significa que, se está parado, permanece parado, e se está em movimento, permanece em movimento em linha reta e a sua velocidade se mantém constante. Tal princípio, formulado pela primeira vez por Galileu e, posteriormente, confirmado por Newton, é conhecido como primeiro princípio da Dinâmica ou princípio da Inércia. Podemos interpretar seu enunciado da seguinte maneira: todos os corpos são "preguiçosos" e não desejam modificar seu estado de movimento: se estão em movimento, querem continuar em movimento; se estão parados, não desejam mover-se. Essa "preguiça" é chamada pelos físicos de Inércia e é característica de todos os corpos dotados de massa. O princípio da inércia pode ser observado no movimento de um ônibus. Quando o ônibus "arranca" a partir do repouso, os passageiros tendem a deslocar-se para trás. Da mesma forma, quando o ônibus já em movimento freia, os passageiros deslocam-se para a frente, tendendo a continuar com a velocidade que possuíam. A inércia refere-se à resistência que um corpo oferece à alteração do seu estado de repouso ou de movimento Varia de corpo para corpo e depende da massa dos corpos: Corpos com massa elevada possuem uma maior inércia. Corpos com massa pequena possuem uma menor inércia. O conceito de inércia teve um importante precursor na Idade Média, com a "teoria do ímpeto" do filósofo Jean Buridan. Ou seja, é a resistência que todos os corpos materiais opoem à modificação de seu estado de movimento (ou de ausência de movimento).
- Ине́рция (от лат.  inertia — бездеятельность, косность) — свойство тел сохранять покой или равномерное прямолинейное движение, если внешние воздействия на него отсутствуют или взаимно скомпенсированы.
- Tröghet definieras inom fysiken som motstånd mot rörelseförändring. Begreppets innebörd har utvecklats i takt med naturvetenskapens landvinningar, men dess orsaker är fortfarande okända. Tröghet är en kortform för "tröghetsprincipen" som den beskrevs av Isaac Newton i hans första rörelselag. I vanligt språkbruk används termen "tröghet" också för att kvalitativt hänvisa till ett föremåls "benägenhet att motstå hastighetsändringar", vilket bestäms av dess massa.
- Інерція (від лат. inertia - бездіяльність, відсталість) - термін, що використовується як у різних науках, так і в переносному сенсі. Зазвичай він означає здатність деякого об'єкта не змінювати свій стан під час відсутності зовнішніх впливів, а також зберігати стійкість по відношенню до зовнішніх впливів.
- Quán tính, trong vật lý học, là tính chất bảo toàn trạng thái chuyển động của một vật. Tính chất này hiểu nôm na là "tính ì" của vật.
- 惯性原理(Inertia)可以表述为：一个不受任何外力(或者合外力为0)的物体将保持静止或匀速直线运动。 惯性原理是伽利略在1632年出版的《关于托勒密和哥白尼两大世界体系的对话》书中发表的，它是作为捍卫日心说的基本论点而提出来的。 根据亚里士多德的物理学，保持物体以均速运动的是力的持久作用。但是伽利略的实验结果证明物体在引力的持久影响下并不以匀速运动，而是相反地每次经过一定时间之后，在速度上就有所增加。物体在任何一点上都继续保有其速度并且被引力加剧。如果引力能够截断，物体将仍旧以它在那一点上所获得的速度继续运动下去。伽利略在金属球在斜面滚动的实验中观察到，金属球以匀速继续滚过一片光滑的平桌面。从以上这些观察结果就得到了惯性原理。这个原理阐明物体只要不受到外力的作用，就会保持其原来的静止状态或匀速运动状态不变。 伽利略的惯性原理是近代科学的起点，它摧毁了反对哥白尼的所谓缺乏地球运动的直接证据的借口。 而被現代社會所普遍認知的慣性原理，來自于牛頓的《自然哲学的数学原理》(Mathmatical Principles of Natural Philosophy, 1687)，定義如下： 所有物體都將一直處于靜止或者勻速直綫運動狀態，直到出現施加其上的力改變它的運動狀態爲止。 牛頓的慣性原理是古典力學的基礎之一，並且对慣性原理的理解也随着现代物理学的发展而出现了改变。
|
| rdfs:comment
|
- En física, la inèrcia és la dificultat o resistència amb la qual els cossos s'oposen a un canvi d'estat pel que fa al seu moviment. És a dir, un cos en repós tendeix a romandre en repós, i un cos que es mou amb una velocitat uniforme tendeix a seguir en moviment, segons la primera llei de Newton. La inèrcia explica per què, per exemple, una nau espacial se segueix movent indefinidament encara que se n'aturin els motors, ja que, a l'espai, el fregament que acabaria per aturar-la és zero.
- Setrvačnost je vlastnost hmotných těles, které se snaží setrvat ve stavu před vnějším fyzikálním působením, tj. v případě, že na těleso nepůsobí žádná vnější síla. V mechanice můžeme setrvačnost popsat jako schopnost tělesa neměnit směr ani rychlost pohybu vůči vztažné sosustavě. Může se jednat o klid (fyzika) nebo v rovnoměrný přímočarý pohyb. Jsou-li působící síly v rovnováze (tj. vzájemně se ruší) setrvává těleso v původním stavu. Velikost setrvačnosti je přímo závislá na hmotnosti tělesa.
- Die Trägheit ist die Eigenschaft von Körpern, in ihrem Bewegungszustand zu verharren, solange keine äußere Kraft auf sie einwirkt. Die träge Masse gibt die Größe der Trägheit an. Je größer die träge Masse eines Körpers ist, umso weniger beeinflusst eine auf ihn einwirkende Kraft seine Bewegung. Die Aussage, dass alle Körper in ihrem Bewegungszustand verharren, solange keine Kraft auf sie wirkt, heißt Trägheitsprinzip und ist eine Grundlage der klassischen Mechanik.
- Inertia is the resistance of any physical object to a change in its state of motion or rest, or the tendency of an object to resist any change in its motion. The principle of inertia is one of the fundamental principles of classical physics which are used to describe the motion of matter and how it is affected by applied forces. Inertia comes from the Latin word, iners, meaning idle, or lazy.
- En física, la inercia es la propiedad que tienen los cuerpos de permanecer en su estado de reposo o movimiento, mientras no se aplique sobre ellos alguna fuerza, o la resistencia que opone la materia al modificar su estado de reposo o movimiento. Como consecuencia, un cuerpo conserva su estado de reposo o movimiento rectilíneo uniforme si no hay una fuerza actuando sobre él.
- Hitaus (myös inertia, jatkavuus, vitka) on kappaleen taipumus vastustaa liiketilan muutoksia. Mekaniikan II peruslain mukaan kappaleen kiihdyttämiseen tarvittava voima on suoraan verrannollinen kappaleen massaan. Tätä kappaleen ominaisuutta kutsutaan myös sen hitaaksi massaksi. Massan hitaus tarkoittaa sitä, että massa pyrkii vastustamaan liiketilan muutoksia. Esim.
- En physique, et dans un référentiel galiléen (dit inertiel), l'inertie d'un corps est sa résistance à une variation de vitesse. L'inertie est fonction de la masse du corps : plus celle-ci est grande, plus la force requise pour modifier son mouvement sera importante. La notion d'inertie est à la base du principe d'inertie, première loi de Newton. Elle est encore considérée comme la norme en physique classique.
- In fisica, in particolare in meccanica, l'inerzia di un corpo è la proprietà che determina l'opposizione alle variazioni dello stato di moto, ed è quantificata dalla sua massa inerziale. L'inerzia è descritta dal primo principio della dinamica, il principio di inerzia (o prima legge di Newton), che afferma che un corpo permane nel suo stato di quiete o di moto rettilineo uniforme a meno che non intervenga una forza esterna a modificare tale stato.
- 慣性（かんせい、英語：inertia）とは、ある物体が 外力 を受けないとき、その物体の運動状態は 慣性系 に対して変わらないという性質のことである。 静止した物体に 力 が働かないとき、その物体は慣性系に対し静止を続ける。運動する物体に力が働かないとき、その物体は慣性系に対し運動状態を変えず、 等速直線運動 を続ける。これは 慣性の法則（運動の第1法則）として知られている。 力が働いているときではニュートンの運動方程式より 慣性が大きければ、同じ力 を加えても加速度 は小さくなる。これは質量 が大きいということである。この 質量 は、各物体の慣性の大小を表す量であり、慣性質量と呼ばれる。 物体の回転を考えるときにも、回転のし易さの大小（慣性モーメント）として、広い意味での慣性を定義することが出来る。
- 관성(慣性)은 물체에 작용하는 알짜힘이 0일 때, 운동의 상태를 유지하려는 경향을 말하며, 운동의 상태가 변할 때 물체의 저항력이다. 주로 버스 등이 출발할 때 정지해 있으려는 승객들이 뒤로 쏠리는 현상, 그리고 급정거할 때 계속 운동하려는 승객들이 앞으로 쏠리는 현상으로 설명된다. 관성의 원리는 물질의 운동과 적용된 힘에 의해 영향을 받은 물질을 기술하는데 사용된 고전 물리의 기본적인 원리의 하나이다. 관성은 라틴어 "inner"로부터 왔다. 의미는 일하지않는 또는 게으른이다. 아이작 뉴턴경은 그의 책 자연철학의 수학적 원리의 정의 3으로 관성을 정의했다. "관성"은 뉴턴의 첫 번째 운동법칙에 의해 기술된 "관성의 원리"를 위한 기술에 따라 더 알맞게 이해되었다. 이 법칙은 간단하게 속도가 일정할때, 총 외부 힘에 의해 이동하는 것이 조건이 아닌 물체를 말로 표현 하였다.
- In de natuurkunde is traagheid, ook inertie genoemd, de naam voor het verschijnsel dat er een kracht nodig is om een voorwerp een andere snelheid of richting te geven. Deze 'kracht die nodig is om een voorwerp een bepaalde versnelling te geven' is evenredig met de massa (dus ook met de hoeveelheid materiaal), net zoals de 'kracht waarmee een voorwerp door de aarde wordt aangetrokken': het gewicht dat is.
- Innen fysikken er treghet (inertia) en egenskap ved all materie som gjør at legemer motsetter seg endringer av bevegelsestilstanden. All masse har treghet. Tregheten til et legeme er proporsjonal med legemets masse, i henhold til Newtons 2. lov. Dersom summen av kreftene på et legeme er lik null, vil legemet fortsette å bevege seg med den samme hastigheten i samme retning helt til kreftene på legemet endres.
- Bezwładność – właściwość wszystkich ciał materialnych, polegająca na tym, że w inercjalnym układzie odniesienia, jeśli na ciało nie działa siła lub działające siły równoważą się, to porusza się ono ruchem jednostajnym lub pozostaje w spoczynku. Zmiana prędkości ciała wymaga działania siły. Bezwładność ciał postulowana jest przez zasady dynamiki Newtona. Miarą bezwładności ciała jest jego masa, natomiast jej odpowiednikiem w ruchu obrotowym - moment bezwładności.
- A inércia é uma propriedade física da matéria. Considere um corpo não submetido à ação de forças ou submetido a um conjunto de forças de resultante nula; nesta condição esse corpo não sofre variação de velocidade. Isto significa que, se está parado, permanece parado, e se está em movimento, permanece em movimento em linha reta e a sua velocidade se mantém constante.
- Ине́рция (от лат. inertia — бездеятельность, косность) — свойство тел сохранять покой или равномерное прямолинейное движение, если внешние воздействия на него отсутствуют или взаимно скомпенсированы.
- Tröghet definieras inom fysiken som motstånd mot rörelseförändring. Begreppets innebörd har utvecklats i takt med naturvetenskapens landvinningar, men dess orsaker är fortfarande okända. Tröghet är en kortform för "tröghetsprincipen" som den beskrevs av Isaac Newton i hans första rörelselag. I vanligt språkbruk används termen "tröghet" också för att kvalitativt hänvisa till ett föremåls "benägenhet att motstå hastighetsändringar", vilket bestäms av dess massa.
- Інерція (від лат. inertia - бездіяльність, відсталість) - термін, що використовується як у різних науках, так і в переносному сенсі. Зазвичай він означає здатність деякого об'єкта не змінювати свій стан під час відсутності зовнішніх впливів, а також зберігати стійкість по відношенню до зовнішніх впливів.
- Quán tính, trong vật lý học, là tính chất bảo toàn trạng thái chuyển động của một vật. Tính chất này hiểu nôm na là "tính ì" của vật.
- 惯性原理(Inertia)可以表述为：一个不受任何外力(或者合外力为0)的物体将保持静止或匀速直线运动。 惯性原理是伽利略在1632年出版的《关于托勒密和哥白尼两大世界体系的对话》书中发表的，它是作为捍卫日心说的基本论点而提出来的。 根据亚里士多德的物理学，保持物体以均速运动的是力的持久作用。但是伽利略的实验结果证明物体在引力的持久影响下并不以匀速运动，而是相反地每次经过一定时间之后，在速度上就有所增加。物体在任何一点上都继续保有其速度并且被引力加剧。如果引力能够截断，物体将仍旧以它在那一点上所获得的速度继续运动下去。伽利略在金属球在斜面滚动的实验中观察到，金属球以匀速继续滚过一片光滑的平桌面。从以上这些观察结果就得到了惯性原理。这个原理阐明物体只要不受到外力的作用，就会保持其原来的静止状态或匀速运动状态不变。 伽利略的惯性原理是近代科学的起点，它摧毁了反对哥白尼的所谓缺乏地球运动的直接证据的借口。 而被現代社會所普遍認知的慣性原理，來自于牛頓的《自然哲学的数学原理》(Mathmatical Principles of Natural Philosophy, 1687)，定義如下： 所有物體都將一直處于靜止或者勻速直綫運動狀態，直到出現施加其上的力改變它的運動狀態爲止。 牛頓的慣性原理是古典力學的基礎之一，並且对慣性原理的理解也随着现代物理学的发展而出现了改变。
|
