An indulgence, in Catholic Theology, is the full or partial remission of temporal punishment due for sins which have already been forgiven. The indulgence is granted by the church after the sinner has confessed and received absolution. The belief is that indulgences draw on the storehouse of merit acquired by Jesus' sacrifice and the virtues and penances of the saints. They are granted for specific good works and prayers. Indulgences replaced the severe penances of the early church,.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • An indulgence, in Catholic Theology, is the full or partial remission of temporal punishment due for sins which have already been forgiven. The indulgence is granted by the church after the sinner has confessed and received absolution. The belief is that indulgences draw on the storehouse of merit acquired by Jesus' sacrifice and the virtues and penances of the saints. They are granted for specific good works and prayers. Indulgences replaced the severe penances of the early church,. More exactly, they replaced the shortening of those penances that was allowed at the intercession of those imprisoned and those awaiting martyrdom for the faith. Abuses in granting indulgences were a major point of contention when Martin Luther initiated the Protestant Reformation (1517).
  • Ablass ist ein Begriff aus der katholischen Theologie und bezeichnet einen von der Kirche geregelten Gnadenakt, durch den zeitliche Sündenstrafen erlassen (nicht dagegen die Sünden selbst vergeben) werden können.
  • Odpustkem či odpustky se rozumí v katolické teologii třetí část svátosti smíření, jímž je po zkroušenosti srdce (contritio cordiss) a vyznání hříchů (confessio oris) dostiučinění (satisfactio operis). Odpustek pak označuje odpuštění časného trestu za hříchy na základě nového postoje vůči Ježíšovu přikázání lásky; avšak může být též zcela vynecháno). Získání odpuštění je možné podle křesťanství pouze na základě vykupitelské oběti Ježíše Krista a vztahu k němu.
  • La Doctrina de las Indulgencias es un concepto de la Teología católica, estrechamente ligado a los conceptos de pecado, penitencia, remisión y de purgatorio. En su formulación actual consiste en la doctrina según la cual ciertas consecuencias del pecado (la pena temporal del mismo), pueden ser objeto de una remisión o "indulgencia" concedida por determinados representantes de la Iglesia y bajo ciertas condiciones. Esta institución remonta al cristianismo antiguo y tanto su práctica como formulación han evolucionado en el curso del tiempo. La doctrina protestante no la acepta por considerar que carece de fundamento bíblico. Por tal razón, a partir de la reforma fue objeto de desarrollos sólo en el ámbito de la Iglesia Católica. En la doctrina católica, la indulgencia, a diferencia del sacramento de la penitencia o reconciliación, no perdona el pecado en sí mismo, sino que exime de las penas de carácter temporal que de otro modo los fieles deberían purgar, sea durante su vida terrenal, sea luego de la muerte en el purgatorio. La indulgencia no pertenece a la categoría de "sacramento", como es el caso de la penitencia. Puede ser concedida por el Papa, los obispos y cardenales, a quienes, por ejemplo, recen determinada oración, visiten determinado santuario, utilicen ciertos objetos de culto, realicen ciertos peregrinajes, o cumplan con otros rituales. Bien que tratándose de un concepto teológico relativamente secundario, las indulgencias jugaron en su momento un rol central en la historia del cristianismo. En efecto, en el siglo XVI, los abusos y el tráfico al que dieron lugar fueron el motivo principal que llevaron a Martín Lutero a enfrentarse con la Iglesia Católica constituyendo así el detonante de la reforma protestante. El Código de Derecho Canónico define la indulgencia en los siguientes términos:
  • Dans l'Église catholique romaine, l’indulgence (du latin indulgere, « accorder ») est la rémission totale ou partielle devant Dieu de la peine temporelle encourue en raison d'un péché déjà pardonné. Le Code de droit canonique consacre aux indulgences le chapitre IV du titre IV portant sur le sacrement de pénitence. Le canon 992 définit l'indulgence comme : « la rémission devant Dieu de la peine temporelle due pour les péchés dont la faute est déjà effacée, rémission que le fidèle bien disposé obtient à certaines conditions déterminées, par l'action de l'Église, laquelle, en tant que dispensatrice de la rédemption, distribue et applique par son autorité le trésor des satisfactions du Christ et des saints ». Cette définition est tirée de l'encyclique Indulgentiarum doctrina de Paul VI et reprise dans le Catéchisme de l'Église catholique au point 1471 suivie d'une explication. L'ensemble des indulgences est présenté dans l'Enchiridion des indulgences publié par la Pénitencerie apostolique. Bien que toutes n'y puissent figurer. On peut cerner la notion par : son effet : remise des peines temporelles restant à satisfaire pour des péchés remis. sa forme : un acte de piété, de charité, de dévotion, etc. , qui est substitué désormais aux extrêmes rigueurs pénitentielles exigées dans les premiers temps de l'église. sa nature : l'église se considérant gestionnaire en quelque manière du dépôt des mérites acquis par les saints et dispensatrice de la satisfaction du Christ.
  • A búcsú egy katolikus bűnbánati vallásgyakorlat, amely a bűnbánat szentségében már föloldozást nyert bűnért járó, ideigtartó büntetés elengedése. A búcsút a keleti ortodox egyházak nem ismerik el, a protestáns egyházak pedig kifejezetten tagadják. A katolikus tanítás szerint a bűnbánat, illetve a gyónás visszavezet a kegyelem állapotába, az isteni életbe, viszont a bűn "nyomai", pl. a kialakult rossz szokások megmaradnak bennünk (lelkünkben, pszihénkben, reflexeinkben); ezért, valamint a bűnnel együttjáró károkozás miatt szükségünk van vezeklésre, illetve ezért jutnak emberek az ideigtartó büntetésre, a "tisztítótűzbe" is. A teljes búcsú az "ideigtartó" büntetéstől, vagyis (ha most meghalnánk) a tisztítótűztől szabadít meg minket, illetve a tisztítótűzben szenvedőket a mennybe juttatja. A búcsú eredeti neve "elengedés" volt. Ez azt fejezte ki, hogy Isten az Egyház által elengedi az ideigtartó büntetést. A magyar "búcsú" kifejezés arra utal, hogy az ember búcsút vesz a rá váró büntetéstől, Jézusnak az Egyház révén közvetített kegyelme által. A búcsújáró hely olyan kegyhely, ahol szentek ereklyéi, illetve tiszteletükhöz kapcsolódó kegyképek, szobrok stb. meglátogatása révén búcsú nyerhető el. A búcsú kapcsolódhat a templomok védőszentjének évente megtartott emlékünnepéhez is.
  • La dottrina dell'indulgenza è nata in ambito cattolico e si riferisce alla credenza nella possibilità di cancellare una parte ben precisa delle conseguenze di un peccato, dal peccatore che abbia confessato sinceramente il suo errore e sia stato perdonato tramite il sacramento della confessione. Quindi per indulgenza viene significata la remissione parziale o totale delle pene comunque maturate con i peccati già perdonati da Dio con la confessione sacramentale; infatti ogni peccato commesso viene perdonato con la confessione ma presuppone l'espiazione di una pena. La riforma protestante contestò questa dottrina sostenendo che essa non aveva solido fondamento nella Bibbia, e quindi rimase un uso prettamente cattolico. L’indulgenza può essere parziale o plenaria cioè può liberare in parte o in tutto dalla pena temporale dovuta per i peccati; è attualmente disciplinata dai documenti Indulgentiarum doctrina e Manuale delle indulgenze.
  • 贖宥状（しょくゆうじょう）とは16世紀、カトリック教会が発行した罪の償いを軽減する証明書。免償符、贖宥符とも。ラテン語の "indulgentia" の訳で、日本ではかつて「免罪符」と訳されていたが、"indulgentia" には免罪という意味はない上、贖宥状が「罪のゆるし」を与えるのではなく、「ゆるしを得た後に課せられる罪の償いを軽減する」ものであるため、「免罪符」という訳語は適当ではないことに注意する必要がある。 ファイル:Indulgence. png 贖宥状
  • Een aflaat (indulgentia in het Latijn) is de kwijtschelding voor God van tijdelijke straffen voor zonden die, wat de schuld betreft, reeds vergeven werden. Het is een praktijk in de rooms-katholieke Kerk die nauw verbonden is met het sacrament van de biecht. Een gelovige kan deze kwijtschelding onder bepaalde welomschreven voorwaarden verwerven door toedoen van de Kerk. De aflaat is gedeeltelijk of vol, naargelang hij iemand geheel of gedeeltelijk verlost van de tijdelijke straffen die voor de zonde verschuldigd zijn. Gelovigen kunnen ook aflaten bekomen voor afgestorvenen om hen te helpen bij het uitboeten van hun tijdelijke zondestraffen in het vagevuur. De paragrafen 1471 tot en met 1479 van de Catechismus van de Katholieke Kerk behandelen de leer en de praktijk van de aflaten.
  • Avlat eller indulgens er i den romersk-katolske kirke en ettergivelse av timelig (jordisk) straff som mennesker må sone for syndige handlinger de har begått. Bakgrunnen er at man i katolsk lære mener at synd fører til skyld, som må skriftes, og straff som må avtjenes. Denne straffen kan avtjenes på tre måter: Ved å gjøre bot, ved å gjøre handlinger som gir avlat, eller i skjærsilden etter jordelivet.
  • Odpust - w katolicyzmie darowanie kary doczesnej za popełnione grzechy. Podczas sakramentu pokuty grzechy odpuszczane są co do winy, natomiast pozostaje otwarta kwestia kary, którą grzesznik musi odbyć w czyśćcu. Odpust jest darowaniem takiej kary (odpust zupełny) lub jej zmniejszeniem (odpust cząstkowy). Warunkami uzyskania odpustu zupełnego są: stan łaski uświęcającej, brak przywiązania do grzechu, przyjęcie Komunii Świętej, wykonanie określonych czynności (z którymi jest związany odpust), odmówienie określonych modlitw wymaganych przez Kościół. Gdy brak któregoś z wyżej wymienionych warunków, odpust jest cząstkowy. Odpust zupełny można uzyskać tyko raz dziennie, dodatkowe odpusty są cząstkowe. Każdy odpust zupełny (lub cząstkowy) można ofiarować w intencji zmarłego i skutkować uwolnieniem go od męk czyśćcowych (lub ich skróceniem). Za inne żyjące osoby nie można ofiarować odpustu (można się za nie modlić). Niektóre odpusty można uzyskać tylko za dusze w czyśćcu cierpiące (za nawiedzenie cmentarza i modlitwę w intencji zmarłych w dniach od 1 do 8 listopada). Nauka Kościoła katolickiego o odpustach jest odrzucana przez protestantyzm. Nadużycia związane z odpustami obecne u schyłku średniowiecza były jedną z przyczyn ogłoszenia przez Marcina Lutra jego 95 tez, co zaowocowało wybuchem Reformacji.
  • Na teologia católica Indulgência é o perdão total ou parcial das penas temporais do cristão devidas a Deus pelos pecados cometidos, mas já perdoados pelo sacramento da Confissão, na vida terrena, pois acredita-se que o perdão obtido pela confissão não significa a eliminação das penas temporais, ou seja, do mal causado como conseqüência do pecado já perdoado, necessitando por isso de obter indulgências e praticar as boas obras, a fim de reparar o mal que teria sido cometido pelo pecado. As indulgências foram concedidas no início da Igreja para reduzir as penitências muito severas, desenvolvendo-se plenamente no século III. Os abusos perpetrados pela concessão de indulgências no final da Idade Média foram um ponto importante para o início da Reforma Protestante.
  • Indulgenţa este iertarea în faţa lui Dumnezeu a pedepsei vremelnice datorate păcatelor a căror vină este ştearsă deja, iertare pe care credinciosul bine dispus sufleteşte o obţine în condiţii determinate, prin acţiunea Bisericii care, în calitate de distribuitoare a răscumpărării, împarte şi aplică, prin autoritatea ei, tezaurul îndestulărilor aduse de Christos şi de sfinţi. Indulgenţa este parţială sau plenară, după cum eliberează în parte sau în totalitate de pedeapsa vremelnică datorată păcatului. Indulgenţele pot fi aplicate celor vii sau celor răposaţi.
  • Индульге́нция — в католической церкви освобождение от временного наказания за грехи, в которых грешник уже покаялся, и вина за которые уже прощена в таинстве исповеди, в частности разрешение от наложенной Церковью епитимьи. Вопреки распространённому заблуждению, индульгенция не имеет никакого отношения к отпущению грехов, которое дается только в таинстве исповеди. Согласно катехизису Католической Церкви, индульгенция — это «отпущение перед Богом временной кары за грехи, вина за которые уже изглажена; отпущение получает христианин, имеющий надлежащее расположение, при определенных обстоятельствах через действие Церкви, которая как распределительница плодов искупления раздает удовлетворения из сокровищницы заслуг Христа и святых и правомочно наделяет ими. » Согласно учению Католической церкви, последствия греха — двояки. Во-первых, смертный грех лишает человека доступа к вечной жизни, т. н. «вечное наказание», освобождение от которого можно получить, исповедав грех. Во-вторых, любой грех ухудшает духовное состояние человека, усугубляя его предрасположенность ко злу, что приводит к духовным тяготам, которые понимаются под «временным наказанием». Индульгенция помогает справиться именно с ним, путем побуждения человека к совершению молитв, дел милосердия и. т. д. Индульгенция может быть частичной или полной (в зависимости от того, освобождает ли она частично или полностью от временной кары за грехи) и применяться к живым или к умершим. Полная индульгенция дается при обязательном соблюдении следующих условий: * Исповедь. Причащение. Молитвы в интенциях Папы. Совершение определенных действий, с которыми Церковь связывает получение индульгенции (молитвы, служение милосердия, свидетельство веры). Индульгенция давалась первоначально при наличии раскаяния, проявляющегося в добрых делах. Позже выработалось учение, что заслуги Христа, Богоматери, святых и мучеников образовали в распоряжении Церкви неисчерпаемую сокровищницу «сверхдолжных добрых дел», дающих Церкви право на предоставление индульгенций. Богословское обоснование индульгенции впервые было разработано в сочинениях Гуго Сен-Шерского (1200—1263). Эта концепция была признана Церковью в 1343 г. папой Климентом VI. В эпоху Возрождения практика предоставления индульгенций нередко приводила к значительным злоупотреблениям (раздача за денежные пожертвования и др.). Злоупотребления индульгенциями ставленника майнцского архиепископа монаха Тецеля послужили поводом для протеста Лютера и для начала реформационного движения. В 1567 г. папа Пий V запретил любое предоставление индульгенций, включающее какие-либо денежные расчеты. Современный порядок предоставления индульгенций регламентируется документом «Руководство по индульгенциям», выпущенном в 1968 г. и дополненном в 1999 г.
  • Avlatsbrev, var det skriftliga dokument som erhölls av biskopen efter fullgjord avlat. Dessa dokument beslogs med biskopliga vaxsigill, och lämnades sedan över till biktfadern (om denna lät vänta med absolutionen till efter botgöringen, vilket var vanligt under medeltiden. ) Om absolutionen redan var utdelad (vilket var det vanligaste) behövdes inte avlatsbreven som någon juridisk handling, utan var bara en personlig bekräftelse. Avlat kunde bara erhållas av biskopar men inte av biktfadern och gällde oftast för ett visst antal dagar. Ansökan om avlat skedde oftast genom biktfader, det vill säga att denne gick till biskopen, och bad om avlat för sitt biktbarn. Om biskopen då beviljade avlaten räknade prästen av den bot som tagits bort och han hade då fått hjälp för att bli klar med sin bot snabbare. Anledningen till avlatshandeln var troligen flera. En anledning kunde vara att när biskopen garanterat avlat, bad man ofta någon annan att göra delar av den, exempelvis en munk. Om denna munk till exempel brukade jorden den tid han skulle göra extra hjälpbot behövde han ekonomiska bidrag. Dessa bidrag betalades oftast av biskopen vilket gjorde att avlat kunde bli kostsamt för kyrkan. Om biktbarnet var förmöget kunde även denna betala vilket gjorde att det okontrollerat kunde komma stora pengar i omlopp. Då avlaten är en slags benådning och denna naturligtvis skedde frivilligt, hände det även att folk skickade med pengar och gåvor för att öka sin chans till beviljning. Många anser att denna typ av mutning gjorde att avlatshandeln började.
  • Orta Çağ Avrupasında bir tür günah çıkarma ve ölümden sonra cennete gitmek için Papa'nın sattığı af belgesi. Kilisenin halktan para alarak cennetten toprak satmasıdır. Katolik Kilisesi Yeniçağ başlarında harcamalarının artması üzerine bir bildiri yayınladı. Bu bildiriye göre Hristiyanlar günahlarından arınabilmek için kiliselere bağışta bulunmalıydı. Bildiri Katolik Kilisesi'ne karşı kitlesel eylemlere neden oldu ve sonucunda Reform hareketleri başladı. Kutsal devlet ve kilisenin otoritesinin sorgulanması gündeme geldi. Avrupa gelişti. Bunlar temel olarak bir süre sonra halkın, kiliseye olan inancını yavaş yavaş yok etti ve bu da reform hareketlerine yol açtı.
  • Файл:Indulgence3. png Римо-католицька індульгенція, датована 19 грудня, 1521 року. Винахід друкарства зробив можливим масове виробництво документів пропонуючих індульгенції. Індульге́нція — у римо-католицькій церкві, відпущення тимчасових покарань за вже прощені Богом гріхи в таїнстві сповіді. Індульгенції базуються на віруванні в те, що гріх, хоча прощений, повинен тим не менш мати кару на землі або в чистилищі. Церква може відпустити ці кари завдяки заслугам Христа та святих. Практикування індульгенцій повстало в ранній церкві, коли сповідникам і тим, хто зазнавали мучеництва, дозволялося заступатися за покаяльників — і таким чином втихомирювати кару накладену на них. У часи пізніх середніх віків, індульгенції стали виражатися грошовою вартістю, що провадило до широкого зловживання й було однією з головних причин атаки Лютера на церкву під час Реформації. Їх продаж заборонено в 1567 році. Сьогодні дарування індульгенцій для заохочення побожності та доброчинства — головним чином прерогатива Папи.
  • 贖罪券（或稱赦罪券、赦罪符），是中世紀天主教籌集捐款的工具，天主教宣稱購買贖罪券能獲赦免原罪得上天堂。 教皇博義八世宣布1300年為禧年，凡到羅馬朝聖的信徒可將免除受洗以後所犯的罪。其後，教會宣告凡未能親身到羅馬朝聖者，可用金錢代替。至此，贖罪券的觀念已逐漸形成。教皇西克斯特四世於1476年宣布，生前行為不端者死後要先入煉獄，生者應為他們購買贖罪券以減輕痛苦。贖罪券自此獲得最高權威認可，並繼而在歐洲各地推廣。廢止售賣贖罪券的決議在1562年的特倫多大公會議上被提出，在1567年獲教宗庇護五世批准。 售賣贖罪券之舉引發了不少反對和極大爭論，不少基督新教改革者公開抨擊贖罪券和反對天主教出售贖罪券的行徑，後成為引發宗教改革的導火線之一。天主教內部亦因此出現矛盾，引發天主教內自省革新運動。
dbpprop:author
  • W.H. Kent
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wstitle
  • Indulgences
rdf:type
rdfs:comment
  • An indulgence, in Catholic Theology, is the full or partial remission of temporal punishment due for sins which have already been forgiven. The indulgence is granted by the church after the sinner has confessed and received absolution. The belief is that indulgences draw on the storehouse of merit acquired by Jesus' sacrifice and the virtues and penances of the saints. They are granted for specific good works and prayers. Indulgences replaced the severe penances of the early church,.
  • Ablass ist ein Begriff aus der katholischen Theologie und bezeichnet einen von der Kirche geregelten Gnadenakt, durch den zeitliche Sündenstrafen erlassen (nicht dagegen die Sünden selbst vergeben) werden können.
  • Odpustkem či odpustky se rozumí v katolické teologii třetí část svátosti smíření, jímž je po zkroušenosti srdce (contritio cordiss) a vyznání hříchů (confessio oris) dostiučinění (satisfactio operis). Odpustek pak označuje odpuštění časného trestu za hříchy na základě nového postoje vůči Ježíšovu přikázání lásky; avšak může být též zcela vynecháno).
  • La Doctrina de las Indulgencias es un concepto de la Teología católica, estrechamente ligado a los conceptos de pecado, penitencia, remisión y de purgatorio. En su formulación actual consiste en la doctrina según la cual ciertas consecuencias del pecado (la pena temporal del mismo), pueden ser objeto de una remisión o "indulgencia" concedida por determinados representantes de la Iglesia y bajo ciertas condiciones.
  • Dans l'Église catholique romaine, l’indulgence (du latin indulgere, « accorder ») est la rémission totale ou partielle devant Dieu de la peine temporelle encourue en raison d'un péché déjà pardonné. Le Code de droit canonique consacre aux indulgences le chapitre IV du titre IV portant sur le sacrement de pénitence.
  • A búcsú egy katolikus bűnbánati vallásgyakorlat, amely a bűnbánat szentségében már föloldozást nyert bűnért járó, ideigtartó büntetés elengedése. A búcsút a keleti ortodox egyházak nem ismerik el, a protestáns egyházak pedig kifejezetten tagadják. A katolikus tanítás szerint a bűnbánat, illetve a gyónás visszavezet a kegyelem állapotába, az isteni életbe, viszont a bűn "nyomai", pl.
  • La dottrina dell'indulgenza è nata in ambito cattolico e si riferisce alla credenza nella possibilità di cancellare una parte ben precisa delle conseguenze di un peccato, dal peccatore che abbia confessato sinceramente il suo errore e sia stato perdonato tramite il sacramento della confessione.
  • Een aflaat (indulgentia in het Latijn) is de kwijtschelding voor God van tijdelijke straffen voor zonden die, wat de schuld betreft, reeds vergeven werden. Het is een praktijk in de rooms-katholieke Kerk die nauw verbonden is met het sacrament van de biecht. Een gelovige kan deze kwijtschelding onder bepaalde welomschreven voorwaarden verwerven door toedoen van de Kerk.
  • Avlat eller indulgens er i den romersk-katolske kirke en ettergivelse av timelig (jordisk) straff som mennesker må sone for syndige handlinger de har begått. Bakgrunnen er at man i katolsk lære mener at synd fører til skyld, som må skriftes, og straff som må avtjenes. Denne straffen kan avtjenes på tre måter: Ved å gjøre bot, ved å gjøre handlinger som gir avlat, eller i skjærsilden etter jordelivet.
  • Odpust - w katolicyzmie darowanie kary doczesnej za popełnione grzechy. Podczas sakramentu pokuty grzechy odpuszczane są co do winy, natomiast pozostaje otwarta kwestia kary, którą grzesznik musi odbyć w czyśćcu. Odpust jest darowaniem takiej kary (odpust zupełny) lub jej zmniejszeniem (odpust cząstkowy).
  • Indulgenţa este iertarea în faţa lui Dumnezeu a pedepsei vremelnice datorate păcatelor a căror vină este ştearsă deja, iertare pe care credinciosul bine dispus sufleteşte o obţine în condiţii determinate, prin acţiunea Bisericii care, în calitate de distribuitoare a răscumpărării, împarte şi aplică, prin autoritatea ei, tezaurul îndestulărilor aduse de Christos şi de sfinţi.
  • Индульге́нция — в католической церкви освобождение от временного наказания за грехи, в которых грешник уже покаялся, и вина за которые уже прощена в таинстве исповеди, в частности разрешение от наложенной Церковью епитимьи.
  • Avlatsbrev, var det skriftliga dokument som erhölls av biskopen efter fullgjord avlat. Dessa dokument beslogs med biskopliga vaxsigill, och lämnades sedan över till biktfadern (om denna lät vänta med absolutionen till efter botgöringen, vilket var vanligt under medeltiden. ) Om absolutionen redan var utdelad (vilket var det vanligaste) behövdes inte avlatsbreven som någon juridisk handling, utan var bara en personlig bekräftelse.
  • Orta Çağ Avrupasında bir tür günah çıkarma ve ölümden sonra cennete gitmek için Papa'nın sattığı af belgesi. Kilisenin halktan para alarak cennetten toprak satmasıdır. Katolik Kilisesi Yeniçağ başlarında harcamalarının artması üzerine bir bildiri yayınladı. Bu bildiriye göre Hristiyanlar günahlarından arınabilmek için kiliselere bağışta bulunmalıydı. Bildiri Katolik Kilisesi'ne karşı kitlesel eylemlere neden oldu ve sonucunda Reform hareketleri başladı.
  • Файл:Indulgence3. png Римо-католицька індульгенція, датована 19 грудня, 1521 року. Винахід друкарства зробив можливим масове виробництво документів пропонуючих індульгенції.
rdfs:label
  • Indulgence
  • Ablass
  • Odpustek
  • Indulgencia
  • Indulgence (catholicisme)
  • Búcsú
  • Indulgenza
  • 贖宥状
  • Aflaat
  • Avlat
  • Odpust
  • Indulgência
  • Indulgenţă (creştinism)
  • Индульгенция
  • Avlatsbrev
  • Endüljans
  • Індульгенція
  • 贖罪券
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of