| dbpedia-owl:abstract
|
- L'anarquisme individualista o anarcoindividualisme és una tradició filosòfica basada en l'individu i alternativa a l'anarquisme social, desenvolupant-se en torn a la supremacia i autonomia de la persona. Posa a la societat com a producte de la suma de individus i les seves accions. L'anarcoindividualisme proposa una societat on la persona siga el seu propi propietari, mitjançant l'associació voluntària i horitzontal. L'anarquisme individualista o anarcoindividualisme és una tradició filosòfica de l'anarquisme amb un particular èmfasi en l'autonomia de l'individu, sostenint que cada un és el seu propi amo, interactuant amb els altres a través de l'associació voluntària. L'anarquisme individualista es refereix a algunes tradicions de pensament dins del moviment anarquista que prioritzen l'individu sobre tota classe de determinants externs, siguin grups, societat, tradicions i sistemes ideològics. L'anarquisme individualista no és una única filosofia sinó que fa referència a un grup de filosofies individualistes que moltes vegades estan en conflicte entre si. Les influències més primerenques en l'anarquisme individualista van ser els pensaments de William Godwin, Henry David Thoreau (transcendentalisme), Josiah Warren ("sobirania de l'individu"), Lysander Spooner ("llei natural"), Pierre-Joseph Proudhon i Benjamin R. Tucker, Herbert Spencer ("llei d'igual llibertat") i Max Stirner. És una de les dues principals categories en què es divideix l'anarquisme, i l'altra l'anarquisme societari, social, col. lectivista o comunitari. A trets generals, el corrent individualista de l'anarquisme posa l'accent en la llibertat negativa, és a dir, l'oposició al control estatal o social sobre els individus, mentre que els corrents anarquistes amb una visió col·lectivista, subratllen la llibertat positiva per desenvolupar les potencialitats de les persones, argumentant que els humans tenen necessitats que només la vida social pot satisfer, "reconeixent la igualtat de drets". Una altra diferència és que l'anarquisme socialista defensa la propietat comuna dels mitjans de producció per tal d'eliminar la desigualtat econòmica, mentre que gran part de l'anarquisme individualista tendeix a preferir la propietat privada dels mitjans de producció, i en alguns casos, propugnant l'intercanvi de béns i serveis a través del mercat. A més, molts anarquistes individualistes no s'oposen a la desigual distribució de la riquesa, acceptant com una conseqüència de la lliure competència. Encara que també des del anarcoindividualisme s'ha adherit al anarcocomunisme Afegim que, a diferència de l'anarquisme comunista, l'anarquisme individualista mai va ser un moviment social, sent més aviat un fenomen filosòfic / literari. L' anarquisme filosòfic, és a dir, el que no advoca per una revolució per eliminar l'estat, "és un especial component de l'individualisme anarquista. " Sorgeix primer als Estats Units i després a Europa en el segle XIX, tenint acollida especialment entre autors i activistes nord-americans els que formen una tradició individualista nativa. Va tenir també un alt desenvolupament en la dècada de 1920 a França i el Regne Unit.
- Der individualistische Anarchismus (auch Individualanarchismus genannt) ist eine im 19. Jahrhundert in Nordamerika entstandene Denktradition, welche die Autonomie des Individuums betont und in Opposition zum kollektivistischen Anarchismus steht. Als sein hauptsächlicher Begründer gilt Benjamin Tucker. Der individualistische Anarchismus kann als Extremform des Liberalismus angesehen werden.
- Individualist anarchism refers to several traditions of thought within the anarchist movement that emphasize the individual and his or her will over external determinants such as groups, society, traditions, and ideological systems. Individualist anarchism is not a single philosophy but refers to a group of individualistic philosophies that sometimes are in conflict. From there it expanded through Europe and the United States. Benjamin R. Tucker, a famous 19th century individualist anarchist, held that "if the individual has the right to govern himself, all external government is tyranny."
- El anarquismo individualista o anarcoindividualismo es una tradición filosófica del anarquismo con un particular énfasis en la autonomía del individuo, sosteniendo que cada uno es su propio dueño, interactuando con los otros a través de la asociación voluntaria. El anarquismo individualista se refiere a algunas tradiciones de pensamiento dentro del movimiento anarquista que priorizan al individuo sobre toda clase de determinantes externos, sean grupos, sociedad, tradiciones y sistemas ideológicos. El anarquismo individualista no es una única filosofía sino que alude a un grupo de filosofías individualistas que muchas veces están en conflicto entre sí. Las influencias más tempranas en el anarquismo individualista fueron los pensamientos de William Godwin, Henry David Thoreau, Josiah Warren, Lysander Spooner, Benjamin R. Tucker, Herbert Spencer y Max Stirner. Es una de las dos principales categorías en que se divide el anarquismo, siendo la otra el anarquismo societario, social, colectivista o comunitario. A rasgos generales, la corriente individualista del anarquismo hace hincapié en la libertad negativa, es decir, la oposición al control estatal o social sobre los individuos, mientras que las corrientes anarquistas con una visión colectivista, subrayan la libertad positiva para desarrollar las potencialidades de las personas, argumentando que los humanos tienen necesidades que solo la vida social puede satisfacer, "reconociendo la igualdad de derechos". Otra diferencia es que el anarquismo socialista defiende la propiedad común de los medios de producción con el objeto de eliminar la desigualdad económica, mientras que gran parte del anarquismo individualista tiende a preferir la propiedad privada de los medios de producción, y en algunos casos, propugnando el intercambio de bienes y servicios a través del mercado. Además, muchos anarquistas individualistas no se oponen a la desigual distribución de la riqueza, aceptándola como una consecuencia de la libre competencia. aunque también desde el anarcoindividualismo se ha adherido al anarcocomunismo asi como ha aparecido un cuestionamiento individualista a la idea de propiedad privada Agreguemos que, a diferencia del anarquismo comunista, el anarquismo individualista nunca fue un movimiento social, siendo más bien un fenómeno filosófico/literario. El anarquismo filosófico, es decir, el que no aboga por una revolución para eliminar al estado, "es un especial componente del individualismo anarquista. " Surge primero en Estados Unidos y luego en Europa en el siglo XIX, teniendo acogida especialmente entre autores y activistas estadounidenses quienes forman una tradición individualista nativa. Tuvo también un alto desarrollo en la década de 1920 en Francia y el Reino Unido.
- Individualistinen anarkismi viittaa useisiin anarkistisiin suuntauksiin, jotka asettavat yksilön ja hänen tahtonsa etusijalle kaikkiin ulkoisiin tekijöihin nähden: näitä ovat ryhmät, yhteisöt, valtiot, perinteet ja ideologiset järjestelmät Individualistinen anarkismi viittaa ryhmään eri filosofioita, joilla on toisistaan eroavia näkemyksiä. Ensimmäinen individualistis-anarkistinen ajattelija oli William Godwin, muita muun muassa Henry David Thoreau, Josiah Warren, Lysander Spooner, Pierre Joseph Proudhon, Herbert Spencer, Max Stirner sekä nykyään muun muassa David Friedman ja Murray Rothbard. Benjamin R. Tucker, kuuluisa 1800-luvun individualistinen anarkisti, katsoi: "Jos yksilöllä on oikeus hallita itseään, kaikki ulkoinen hallinto on tyranniaa."
- L’anarchisme individualiste est un des courants anarchistes qui prône la liberté des choix de l'individu face à ceux, généralement imposés, d'un groupe social.
- L'anarco-individualismo (o individualismo anarchico, o anarchismo individualista) è una filosofia individualista che, invece di porre al centro della sua dottrina politica la società, come fanno il comunismo, il socialismo, e l'anarco-comunismo, vi pone l'individuo. Primo e più importante teorizzatore dell'individualismo anarchico è Max Stirner, sebbene egli stesso non si sia mai definito anarchico bensì egoista cosciente. Nel suo libro L'unico e la sua proprietà Stirner proclama che le ideologie che si muovono al di sopra dell'uomo lo rendono schiavo; egli quindi rivendica il suo credere solo in se stesso, e il suo interessarsi solo a se stesso, egoisticamente. Stirner quindi teorizza la distruzione della società, che dovrebbe essere sostituita da una Unione di unici soggetti egoisti, spogliati dalla sottomissione a tutti i fantasmi presenti nella società.
- 個人主義的無政府主義（英：individualist anarchism）は、無政府主義（アナキズム）の2つの異なった幅広い分類のうち、個人主義あるいは自由主義的な無政府主義の総称である。他方は社会的無政府主義である。
- Het individualistisch anarchisme (ook wel filosofisch anarchisme of liberaal anarchisme) is een (historische) stroming binnen het anarchisme waarbij het individu centraal staat en elke vorm van staatsgezag of andere autoriteit wordt afgewezen. Het belangrijk verschil met onder meer de meer revolutionaire anarchisten is, dat aanhangers van het individualistisch anarchisme niet gediend zijn van geweld om de staat af te schaffen en privaat bezit accepteren. Een belangrijk verschil met het anarcho-kapitalisme is dat (een aanhanger van) het individualistisch anarchisme vaak meent dat de economische waarde van goederen gevormd wordt door arbeid, terwijl de anarcho-kapitalisten zich vaak baseren op de subjectieve waardeleer van de Oostenrijkse School. Een belangrijk vertolker van het individualistisch anarchisme in Europa was John Henry Mackay, die zijn invloed vooral vond bij Max Stirner. Max Stirner kwam met een theorie van de samenleving waarin de wil van het individu als soeverein wordt beschouwd en elke overheid wordt verworpen. Zijn "egoïsme" lijkt een verregaande vorm van individualistisch anarchisme, waar het eigenbelang de enige rationele drijfveer kan zijn voor het individu, en waarin eigendom een gevolg is van macht: wie iets kan nemen en behouden, bezit het. Dit plaatst hem op enige afstand van de vele anarchisten die particuliere eigendom van productiemiddelen afwijzen. Hij heeft met zijn definitie echter wel een heel zuivere en oorspronkelijke betekenis gegeven aan het begrip. Stirners ideeën inspireerden met name de libertaire anarchist Georges Palante en hebben ook invloed op recentere groen-anarchistische denkers als Wolfi Landstreicher en Bob Black. Deze auteurs zetten zich af tegen anarchisme als (linkse) politieke ideologie en stellen dat ook klassieke linkse organisatievormen als vakbonden en federaties onderdrukkend zijn voor het individu. Ook Hakim Bey kan worden gezien als 'post-links' anarchist.
- Anarkoindividualisme, eller individualistisk anarkisme, er den retningen innenfor anarkismen som vektlegger individets bærende rolle i samfunnet. Anarkoindividualisme referer til flere politisk-filosofiske tradisjoner innenfor den anarkistiske bevegelse som fremhever individet og deres selvstendige vilje fremfor enhver form for ytre faktorer som grupper, samfunn, tradisjoner og ideologiske systemer. Individualistisk anarkisme er ikke en enkelt og fasttømret filosofi, men referer til en gruppe av individualistiske filosofer som tidvis var uenige og i konflikt med hverandre. Tidlig påvirkninger på anarkoindividualisme var tankene til William Godwin, Henry David Thoreau, Josiah Warren («sovereignty of the individual» - selvbestemmelse), Lysander Spooner («naturrett»), Pierre Joseph Proudhon, Herbert Spencer («loven om lik frihet»), og særlig Max Stirner. Fra disse påvirkningene har anarkoindividualisme spredt seg, relativt sett, over hele Europa og særlig til USA. Benjamin R. Tucker, en kjent anarkoindividualist på 1800-tallet, hevdet at «om den individuelle har rett til å styre seg selv er enhver form for ytre styring tyranni. »
- Anarchizm indywidualistyczny – nurt polityczny powstały w XIX wieku. Podstawowym postulatem anarchoindywidualizmu jest sprzeciw wobec poddawania nieinwazyjnej jednostki zewnętrznej woli. Do takiej inwazji zaliczali anarchiści indywidualistyczni stosowanie przemocy zaczepnej oraz naruszanie czyjejś słusznie nabytej własności. Nie zawsze jednak agresja była precyzyjnie definiowana, czasem uważano, że ścisła definicja agresji nie jest pożądana i proponowano pewien rodzaj definicji niepełnej, otwartej na zmiany następujące wraz z rozwojem społeczeństwa. Indywidualistyczni anarchiści, ze względu na swój sprzeciw wobec inwazji, sprzeciwiali się istnieniu państwa, ponieważ było ono największym z agresorów.
- O Anarquismo individualista (ou anarcoindividualismo) é uma tradição filosófica do anarquismo com ênfase no indivíduo, e sua vontade, argumentando que cada um é seu próprio mestre, interagindo com os outros através de uma associação voluntária. O anarquismo individualista refere-se a algumas tradições de pensamento dentro do movimento anarquista que priorizam o indivíduo sobre todo tipo de determinação externa, que ele é um fim em si mesmo e não um meio para uma causa, incluindo grupos, "bem-comum", sociedade, tradições e sistemas ideológicos. O anarquismo individualista não é uma filosofia simples, mas que se refere a um conjunto de filosofias individualistas que estão frequentemente em conflito umas com as outras. As primeiras influências sobre o anarquismo individualista foram os pensamentos de William Godwin, Henry David Thoreau com a temática do transcendentalismo, Josiah Warren defendendo a soberania individual, Lysander Spooner, Pierre Joseph Proudhon e Benjamin Tucker focando no Mutualismo, Herbert Spencer e Max Stirner e seu egoísmo. Esta é uma das duas principais categorias em que se divide o anarquismo, sendo a outra o anarquismo coletivista. Acrescentemos que ao contrário do anarquismo comunista, o anarquismo individualista nunca foi um movimento social, mas um fenômeno filosófico/literário. O anarquismo filosófico, isto é, que não defende uma revolução para remover o estado, "é um componente especial do anarquismo individualista". Surge em primeiro lugar nos Estados Unidos, depois na Europa no século XIX, sendo aderido especialmente por autores e ativistas estadunidenses que formaram tradição individualista nativa. Também teve um desenvolvimento particularmente forte em 1920 na França e no Reino Unido.
- Individualanarkism är en av de två klassiska anarkistiska riktningarna, där social anarkism är den andra.
- Анархо-индивидуализм (или индивидуалистический анархизм, также индивидуальный анархизм) (от греч. αναρχία — безвластие; лат. individuum — неделимое) — это одно из направлений анархизма, целью которого является установление анархии, то есть безвластного общества, в котором отсутствуют иерархия и принуждение. Базовый принцип традиции индивидуалистического анархизма — право свободно распоряжаться собой, которое присуще любому человеку от рождения вне зависимости от его пола. Индивидуалистический анархизм является традицией мысли в рамках анархического движения, которая подчеркивает, что человек и его воля приоритетны перед любыми видами внешних обуславливающих факторов, таких как коллективы, общества, традиции и идеологические системы. Индивидуалистический анархизм не является единой философией, но относится к группе индивидуалистической философии, направления которой иногда вступают в конфликт. На развитие индивидуалистического анархизма оказали влияние идеи Уильяма Годвина, Генри Дэвида Торо, Джошуа Уоррена, Лисандра Спунера, Пьера-Жозефа Прудона, Герберта Спенсера и Макса Штирнера. После этого он распространился в основном в Европе и США. Бенджамен Таккер, известный анархист-индивидуалист XIX в. , считал, что «если человек имеет право управлять собой, все внешние правительства являются тираниями». …вы хотите нашего уважения, так купите его у нас по той цене, которую мы установим. <…> Если же вы сработаете что-нибудь в десять или сто раз более ценное, чем наша собственная работа, вы и получите в сто раз больше; но и мы тогда сумеем изготовить многое, что вы оплатите нам выше, чем по обыкновенной поденной плате. Мы уже сговоримся друг с другом; если только согласимся в том, что никто ничего не должен дарить другому. — Макс Штирнер, «Единственный и Его собственность» Современные сторонники анархо-индивидуализма представляют новое общество как бесконфликтное общество, базирующееся на приоритете личности мелких собственников, вступивших во взаимный договор по вопросам самоуправления без государственных органов власти. По словам канадской анархо-индивидуалистки Венди МакЭлрой, из индивидуалистического анархизма происходят следующие утверждения: люди не должны находиться в зависимости от общества; все теории, описывающие, как люди могут работать вместе, должны пройти испытание практикой: целью должна являться не утопия, а реальная справедливость.
- Анархо-індивідуалісти — учасники анархістського руху, які найбільш послідовно пропагували теорію абсолютної свободи особистості. Анархо-індивідуалізм зародився в Російській імперії у середині ХІХ століття. Філософською основою його було вчення німецького філософа Макса Штірнера, яке розвивали анархісти С. Боровой, Віконт та Чорний. Вони бачили кінцеву мету своєї боротьби в ліквідації держави й заміні її анархістською комуною, де панує абсолютна свобода особистості. Анархо-індивідуалісти допускали наявність у комуні приватної власності, оскільки, на їхню думку, абсолютну свободу людина може мати лише тоді, коли володіє певними матеріальними благами. Групи анархо-індивідуалістів були малочисельними й не заявили про себе реальними діями, за винятком здійснення перекладів праць Штірнера, Туккера, Макея. В Україні до анархо-індивідуалістів належали деякі літератори, юристи, а також студенти й гімназисти. Діяли вони переважно у Києві та Катеринославі. У роки революції 1905—1907 до анархо-індивідуалістів приєдналися декласовані елементи, які займалися експропріаціями та тероризмом. До 1908 нечисленні організації анархо-індивідуалістів були розгромлені поліцією.
- 個人無政府主義（Individualist Anarchism）是一種反抗集體主義的哲學思想，以及特別強調個人地位和個人自治權的無政府主義流派。個人無政府主義主要是在美國發展，他們最顯著的特色是擁護對勞動產品的私人所有權。個人無政府主義也源自於一些歐洲的思想家，包括了威廉·戈德溫、皮埃爾-約瑟夫·普魯東、王尔德、麥克斯·施蒂納等人，不過個人無政府主義的大部分理論主要還是源自於美國的思想家如萊桑德·斯波納、約書亞·沃倫 、班傑明·塔克、以斯拉·海伍德、史蒂芬·皮爾·安德魯斯、和亨利·戴维·梭罗等人的影響。個人無政府主義有時也被視為是古典自由主義的分支，因此也被一些人稱為「自由無政府主義」http://www. weisbord. org/conquest8. htm。
- Individualist anarchism refers to several traditions of thought within the anarchist movement that emphasize the individual and his or her will over external determinants such as groups, society, traditions, and ideological systems. Individualist anarchism is not a single philosophy but refers to a group of individualistic philosophies that sometimes are in conflict. Thereafter, it expanded through Europe and the United States. Benjamin R. Tucker, a famous 19th century individualist anarchist, held that "if the individual has the right to govern himself, all external government is tyranny."
|
| rdfs:comment
|
- L'anarquisme individualista o anarcoindividualisme és una tradició filosòfica basada en l'individu i alternativa a l'anarquisme social, desenvolupant-se en torn a la supremacia i autonomia de la persona. Posa a la societat com a producte de la suma de individus i les seves accions. L'anarcoindividualisme proposa una societat on la persona siga el seu propi propietari, mitjançant l'associació voluntària i horitzontal.
- Der individualistische Anarchismus (auch Individualanarchismus genannt) ist eine im 19. Jahrhundert in Nordamerika entstandene Denktradition, welche die Autonomie des Individuums betont und in Opposition zum kollektivistischen Anarchismus steht. Als sein hauptsächlicher Begründer gilt Benjamin Tucker. Der individualistische Anarchismus kann als Extremform des Liberalismus angesehen werden.
- El anarquismo individualista o anarcoindividualismo es una tradición filosófica del anarquismo con un particular énfasis en la autonomía del individuo, sosteniendo que cada uno es su propio dueño, interactuando con los otros a través de la asociación voluntaria.
- Individualistinen anarkismi viittaa useisiin anarkistisiin suuntauksiin, jotka asettavat yksilön ja hänen tahtonsa etusijalle kaikkiin ulkoisiin tekijöihin nähden: näitä ovat ryhmät, yhteisöt, valtiot, perinteet ja ideologiset järjestelmät Individualistinen anarkismi viittaa ryhmään eri filosofioita, joilla on toisistaan eroavia näkemyksiä.
- L’anarchisme individualiste est un des courants anarchistes qui prône la liberté des choix de l'individu face à ceux, généralement imposés, d'un groupe social.
- L'anarco-individualismo (o individualismo anarchico, o anarchismo individualista) è una filosofia individualista che, invece di porre al centro della sua dottrina politica la società, come fanno il comunismo, il socialismo, e l'anarco-comunismo, vi pone l'individuo. Primo e più importante teorizzatore dell'individualismo anarchico è Max Stirner, sebbene egli stesso non si sia mai definito anarchico bensì egoista cosciente.
- 個人主義的無政府主義（英：individualist anarchism）は、無政府主義（アナキズム）の2つの異なった幅広い分類のうち、個人主義あるいは自由主義的な無政府主義の総称である。他方は社会的無政府主義である。
- Het individualistisch anarchisme (ook wel filosofisch anarchisme of liberaal anarchisme) is een (historische) stroming binnen het anarchisme waarbij het individu centraal staat en elke vorm van staatsgezag of andere autoriteit wordt afgewezen. Het belangrijk verschil met onder meer de meer revolutionaire anarchisten is, dat aanhangers van het individualistisch anarchisme niet gediend zijn van geweld om de staat af te schaffen en privaat bezit accepteren.
- Anarkoindividualisme, eller individualistisk anarkisme, er den retningen innenfor anarkismen som vektlegger individets bærende rolle i samfunnet. Anarkoindividualisme referer til flere politisk-filosofiske tradisjoner innenfor den anarkistiske bevegelse som fremhever individet og deres selvstendige vilje fremfor enhver form for ytre faktorer som grupper, samfunn, tradisjoner og ideologiske systemer.
- Anarchizm indywidualistyczny – nurt polityczny powstały w XIX wieku. Podstawowym postulatem anarchoindywidualizmu jest sprzeciw wobec poddawania nieinwazyjnej jednostki zewnętrznej woli. Do takiej inwazji zaliczali anarchiści indywidualistyczni stosowanie przemocy zaczepnej oraz naruszanie czyjejś słusznie nabytej własności.
- O Anarquismo individualista (ou anarcoindividualismo) é uma tradição filosófica do anarquismo com ênfase no indivíduo, e sua vontade, argumentando que cada um é seu próprio mestre, interagindo com os outros através de uma associação voluntária.
- Анархо-индивидуализм (или индивидуалистический анархизм, также индивидуальный анархизм) (от греч. αναρχία — безвластие; лат. individuum — неделимое) — это одно из направлений анархизма, целью которого является установление анархии, то есть безвластного общества, в котором отсутствуют иерархия и принуждение. Базовый принцип традиции индивидуалистического анархизма — право свободно распоряжаться собой, которое присуще любому человеку от рождения вне зависимости от его пола.
- Individualanarkism är en av de två klassiska anarkistiska riktningarna, där social anarkism är den andra.
- Анархо-індивідуалісти — учасники анархістського руху, які найбільш послідовно пропагували теорію абсолютної свободи особистості. Анархо-індивідуалізм зародився в Російській імперії у середині ХІХ століття. Філософською основою його було вчення німецького філософа Макса Штірнера, яке розвивали анархісти С. Боровой, Віконт та Чорний. Вони бачили кінцеву мету своєї боротьби в ліквідації держави й заміні її анархістською комуною, де панує абсолютна свобода особистості.
- 個人無政府主義（Individualist Anarchism）是一種反抗集體主義的哲學思想，以及特別強調個人地位和個人自治權的無政府主義流派。個人無政府主義主要是在美國發展，他們最顯著的特色是擁護對勞動產品的私人所有權。個人無政府主義也源自於一些歐洲的思想家，包括了威廉·戈德溫、皮埃爾-約瑟夫·普魯東、王尔德、麥克斯·施蒂納等人，不過個人無政府主義的大部分理論主要還是源自於美國的思想家如萊桑德·斯波納、約書亞·沃倫 、班傑明·塔克、以斯拉·海伍德、史蒂芬·皮爾·安德魯斯、和亨利·戴维·梭罗等人的影響。個人無政府主義有時也被視為是古典自由主義的分支，因此也被一些人稱為「自由無政府主義」http://www. weisbord. org/conquest8. htm。
- Individualist anarchism refers to several traditions of thought within the anarchist movement that emphasize the individual and his or her will over external determinants such as groups, society, traditions, and ideological systems. Individualist anarchism is not a single philosophy but refers to a group of individualistic philosophies that sometimes are in conflict. Thereafter, it expanded through Europe and the United States. Benjamin R.
|
