| dbpprop:abstract
|
- In the common law legal system, an indictment is a formal accusation that a person has committed a criminal offence. In those jurisdictions which retain the concept of a felony, the serious criminal offence would be a felony; those jurisdictions which have abolished the concept of a felony often substitute the concept of an indictable offence, i.e. an offence which requires an indictment. Traditionally an indictment was handed up by a grand jury, which returned a "true bill" if it found cause to make the charge, or "no bill" if it did not find cause. Most common law jurisdictions (except for much of the United States) have abolished grand juries.
- Anklage wird in einem Strafverfahren von der Anklagebehörde (in Deutschland die Staatsanwaltschaft) erhoben, wenn die durchgeführten Ermittlungen den hinreichenden Tatverdacht ergeben, dass ein Beschuldigter eine strafbare Tat begangen hat. Die Anklage ist somit der Beginn eines Gerichtsverfahrens. Sie bezeichnet genau die Person des Angeschuldigten, der damit zum Angeklagten wird. Sie umschreibt im Anklagesatz genau den Sachverhalt, der dem Angeklagten vorgeworfen wird, und nennt die verletzte Strafvorschrift nach ihrem Wortlaut. Sie unterbricht auch die laufende Verjährung. In Deutschland und in den meisten anderen rechtsstaatlich organisierten Strafverfolgungssystemen herrscht das so genannte Akkusationsprinzip, wonach die Anklage erhebende Behörde nicht mit der urteilenden Instanz identisch sein darf. Die schriftliche Anklage wird im Gerichtstermin vom Staatsanwalt in ihren wesentlichen Teilen verlesen. Sie ist die Grundlage der mündlichen Verhandlung gegen den Angeklagten. Nur der in ihr beschriebene Sachverhalt ist Gegenstand dieser Verhandlung. Das Gericht ist jedoch nicht an die rechtliche Bewertung des angeklagten Lebenssachverhalts gebunden, die die Staatsanwaltschaft in ihrer Anklage vertritt. Auf einen neuen rechtlichen Gesichtspunkt muss das Gericht den Angeklagten aber hinweisen. Wenn das Gericht über einen Anklagevorwurf (d. h. , den Lebenssachverhalt) rechtskräftig entschieden hat (evtl. auch durch Freispruch), darf dieser Vorwurf nicht noch einmal zum Inhalt einer Anklage gemacht werden. Die Anklageschrift muss daher den tatsächlichen Vorgang, der dem Angeklagten vorgeworfen wird, unverwechselbar beschreiben. Daneben soll sie den maßgeblichen Gesetzeswortlaut wiedergeben und die anzuwendenden Vorschriften zitieren, sowie die Beweismittel angeben und – außer beim Anklage zum Strafrichter (Einzelrichter beim Amtsgericht) – das wesentliche Ergebnis der Ermittlungen zusammenfassen. Anders als das urteilende Gericht (in dubio pro reo) hat die Anklagebehörde in der Regel vom Grundsatz in dubio pro duriore auszugehen. So kann der Auditor im schweizerischen Militärstrafrecht bei ernsthaften Zweifeln an der Schuld des Beschuldigten das Verfahren nicht selber einstellen. In einfacheren Verfahren, in denen nur eine relativ geringe Strafe zu erwarten ist, kann die Staatsanwaltschaft die förmliche Anklageschrift durch einen Strafbefehlsantrag (beziehungsweise durch ein Strafmandat) ersetzen. Dieser kürzt das Gerichtsverfahren ab. Es kommt nur dann zu einer Verhandlung, wenn der Beschuldigte Einspruch gegen den Strafbefehl einlegt. Kein Ankläger ist der Vertreter des öffentlichen Interesses im Verwaltungsrecht.
- La imputación, en Derecho procesal penal, es el acto mediante el cual se le acusa formalmente a una persona de un delito concreto. Desde el momento de la imputación, el imputado deja de ser testigo, por lo que puede ejercer sus derechos de defensa, que normalmente son mayores en el caso de que ya exista una acusación formal, y no debe someterse a los deberes de los testigos (como, por ejemplo, decir la verdad bajo pena de perjurio).
- Syyteharkinta on viranomaisen tekemä toimenpide, jossa ratkaistaan nostetaanko henkilöä vastaan syyte vai ei. Syyteharkinnassa viranomainen saattaa näkemyksensä kirjalliseen muotoon, syytteeksi tai syyttämättäjättämispäätökseksi. Brittiläisperäisissä common law -maissa syyteharkinnan suoritti perinteisesti grand jury -niminen elin. Tästä on pääosin luovuttu, mutta Yhdysvalloissa se on edelleen käytössä. Suomessa syyttäjinä toimivat kihlakunnansyyttäjät, valtionsyyttäjät ja valtakunnansyyttäjä. Useimmissa maissa syyttäjät myös johtavat esitutkintaa ja tuossa tehtävässään jo harkitsevat onko asiassa edellytyksiä jatkaa tutkintaa. Suomessa esitutkinta on eri viranomaisen, tavallisimmin poliisin tehtävänä. Uusin kehitys on Suomessakin johtanut esitutkintayhteistyöhön, jossa poliisin on jo varhaisessa vaiheessa informoitava syyttäjää tutkittavaksi tulleesta muusta kuin yksinkertaisesta rikoksesta. Syyteharkinta tapahtuu esitutkinnan jälkeen, eli esitutkintaviranomainen saattaa tutkintansa tuloksen syyttäjän arvioitavaksi. Jos syyttäjä päätyy syytteen nostamiseen, hänen syytteensä käsittää kuvauksen syytetyn teosta ja ilmoituksen siitä, mistä rikoksesta hän vaatii rangaistusta. Syyte sisältyy haastehakemukseen, jonka syyttäjä laatii tuomioistuimelle: hän siis pyytää syytetyn haastamista oikeuteen vastaamaan nostamaansa syytteeseen.
- 公訴（こうそ）とは、広義には公益を目的とした訴えをいい、狭義では検察官による国家刑罰権の発動を求める訴えをいう。私人が自己の権利を主張して起こす私訴に対する概念である。公訴を提起することを起訴と呼ぶ。 これに対して、刑事訴訟法262条所定の手続は準起訴手続ないし付審判請求と呼ばれる。もっとも、付審判の請求に理由があるとして裁判所が事件を審判に付したときには、その事件について公訴があったとみなされる（刑事訴訟法267条）。 なお、2009年施行予定の検察審査会法改正により、検察審査会が2回、起訴相当と議決した場合は準起訴手続と同様の仕組みが導入される予定である。
- Akt oskarżenia - pismo procesowe wnoszone do sądu w postępowaniu karnym przez uprawniony podmiot, w którym domaga się on od sądu wydania orzeczenia o winie i karze lub środkach karnych wobec osoby wskazanej w tym piśmie. Podmiotem uprawnionym do wniesienia aktu oskarżenia jest co do zasady osoba mająca uprawnienia do występowania przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego, czasami pokrzywdzony lub osoba jemu najbliższa jako oskarżyciel prywatny. Jeżeli zostaną spełnione określone przesłanki, akt oskarżenia przed sądem obok lub zamiast oskarżyciela publicznego może popierać oskarżyciel posiłkowy. Oskarżycielem publicznym jest co do zasady prokurator. Oskarżycielem publicznym może też być m. in. Policja - w tym wypadku prokurator zatwierdza akt oskarżenia sporządzony przez Policję w dochodzeniu i wnosi go do sądu. Oprócz aktu oskarżenia wnoszonego przez oskarżyciela publicznego można wyróżnić prywatny akt oskarżenia, wnoszony najczęściej przez pokrzywdzonego przy przestępstwach ściganych z oskarżenia prywatnego Natomiast wniesienie aktu oskarżenia w sprawie ściganej z oskarżenia publicznego przez inny podmiot niż oskarżyciel publiczny (podmiot uprawniony występuje wówczas w charakterze oskarżyciela subsydiarnego) jest możliwe dopiero po wykonaniu następujących czynności: Prokurator odmawia wszczęcia postępowania przygotowawczego lub umarza wszczęte postępowanie, Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem do sądu (art.306 §1 w zw. z art.465 §2), Sąd uchyla postanowienie prokuratora, wskazując powody uchylenia, ewentualnie także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić, Prokurator prowadzący postępowanie ponownie nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania lub ponownie umarza wszczęte postępowanie, Dopiero po tych krokach uprawniony może wnieść akt oskarżenia w sprawie ściganej z oskarżenia publicznego, który musi być sporządzony i podpisany przez adwokata. W przypadku jednak, gdy pierwszym postanowieniem (postanowieniami) odmówiono wszczęcia postępowania przygotowawczego, a po uchyleniu ich przez sąd, wszczęto postępowanie i następnie je umorzono cała powyższa procedura musi być przeprowadzona od początku. Wymagane jest bowiem, aby wszystkie postanowienia były postanowieniami tego samego rodzaju (np. czterokrotnie odmawiano wszczęcia postępowania przygotowawczego lub czterokrotnie umarzano wszczęte postępowanie karne)
- Åtal är det samma som talan inför domstol om ansvar för brott. Åtal väcks vanligen av åklagare, vilket betecknas som allmänt åtal. Åtal kan även väckas av enskild person som enskilt åtal. Åtal kan ocksä väckas av Justitiekanslern för brott mot tryckfrihetsförordningen och yttrandefrihetsgrundlagen. Konstitutionsutskottet kan även väcka riksrättsåtal.
|
| rdfs:comment
|
- In the common law legal system, an indictment is a formal accusation that a person has committed a criminal offence. In those jurisdictions which retain the concept of a felony, the serious criminal offence would be a felony; those jurisdictions which have abolished the concept of a felony often substitute the concept of an indictable offence, i.e. an offence which requires an indictment.
- Anklage wird in einem Strafverfahren von der Anklagebehörde (in Deutschland die Staatsanwaltschaft) erhoben, wenn die durchgeführten Ermittlungen den hinreichenden Tatverdacht ergeben, dass ein Beschuldigter eine strafbare Tat begangen hat. Die Anklage ist somit der Beginn eines Gerichtsverfahrens. Sie bezeichnet genau die Person des Angeschuldigten, der damit zum Angeklagten wird.
- La imputación, en Derecho procesal penal, es el acto mediante el cual se le acusa formalmente a una persona de un delito concreto. Desde el momento de la imputación, el imputado deja de ser testigo, por lo que puede ejercer sus derechos de defensa, que normalmente son mayores en el caso de que ya exista una acusación formal, y no debe someterse a los deberes de los testigos (como, por ejemplo, decir la verdad bajo pena de perjurio).
- Syyteharkinta on viranomaisen tekemä toimenpide, jossa ratkaistaan nostetaanko henkilöä vastaan syyte vai ei. Syyteharkinnassa viranomainen saattaa näkemyksensä kirjalliseen muotoon, syytteeksi tai syyttämättäjättämispäätökseksi. Brittiläisperäisissä common law -maissa syyteharkinnan suoritti perinteisesti grand jury -niminen elin. Tästä on pääosin luovuttu, mutta Yhdysvalloissa se on edelleen käytössä.
- Akt oskarżenia - pismo procesowe wnoszone do sądu w postępowaniu karnym przez uprawniony podmiot, w którym domaga się on od sądu wydania orzeczenia o winie i karze lub środkach karnych wobec osoby wskazanej w tym piśmie. Podmiotem uprawnionym do wniesienia aktu oskarżenia jest co do zasady osoba mająca uprawnienia do występowania przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego, czasami pokrzywdzony lub osoba jemu najbliższa jako oskarżyciel prywatny.
- Åtal är det samma som talan inför domstol om ansvar för brott. Åtal väcks vanligen av åklagare, vilket betecknas som allmänt åtal. Åtal kan även väckas av enskild person som enskilt åtal. Åtal kan ocksä väckas av Justitiekanslern för brott mot tryckfrihetsförordningen och yttrandefrihetsgrundlagen. Konstitutionsutskottet kan även väcka riksrättsåtal.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
