| dbpprop:abstract
|
- The Index Librorum Prohibitorum ("List of Prohibited Books") was a list of publications prohibited by the Roman Catholic Church. It was abolished on 14 June 1966 by Pope Paul VI. A first version (the Pauline Index) was promulgated by Pope Paul IV in 1559, and a revised and somewhat relaxed form (the Tridentine Index) was authorized at the Council of Trent. The promulgation of the Index marked the "turning-point in the freedom of enquiry" in the Catholic world. The avowed aim of the list was to protect the faith and morals of the faithful by preventing the reading of immoral books or works containing theological errors, although it also contained scientific works by leading astronomers such as Johannes Kepler. The various editions also contained the rules of the Church relating to the reading, selling and censorship of books. Manuscripts that passed inspection by official readers were printed with nihil obstat ("nothing forbids") or Imprimatur ("let it be printed") on the title page. However, some of the scientific works on the Index (e.g. on the foundations of cosmology) are now routinely taught at Catholic universities worldwide. Giordano Bruno, whose works were on the Index, now has a monument in Rome at the place where he was burned alive at the stake. The writings of Maria Valtorta that were on the Index have since received an imprimatur from a Roman Catholic bishop. Mary Faustina Kowalska, who was on the Index, has since been declared a saint. The developments since the abolition of the Index signify "the loss of relevance of the Index in the 21st century."
- Der Index Librorum Prohibitorum („Verzeichnis der verbotenen Bücher“, kurz auch Index Romanus „Römischer Index“ genannt) war ein Verzeichnis der für jeden Katholiken bei Strafe der Exkommunikation verbindlich verbotenen Bücher. Zuletzt nannte das Verzeichnis, welches in seiner verbindlichen Form 1966 abgeschafft wurde, 6000 Bücher.
- Index Librorum Prohibitorum („seznam zakázaných knih“) je seznam publikací, jež katolická církev cenzuruje z důvodu, že by mohly být nebepečné pro víru jejích členů. Cílem seznamu je zabránění čtení amorálních knih či prací obsahujících teologické chyby a zabránění poškození věřících. Ale nebyla to jen reakce. Katoličtí spisovatelé měli možnost obhajovat svá díla a mohli napsat novou edici s nezbytnými opravami a případně odvoláními, aby zamezili či omezili zákaz. Cenzurování před vydáním bylo doporučováno. První římský index byl vydán papežem Pavlem IV. Seznam zakázaných knih ztratil sílu zákona v roce 1966 za papeže Pavla VI, po Druhém vatikánském koncilu. Ale morální povinnost nedávat do oběhu nebo číst knihy, které ohrožují víru a morálku, byla znovu potvrzena v tom samém roce (1966).
- El Index Librorum Prohibitorum et Expurgatorum, en español "Índice de libros prohibidos", también llamado Index Expurgatorius, es una lista de aquellas publicaciones que la Iglesia Católica catalogó como libros perniciosos para la fe; además establecía, en su primera parte, las normas de la iglesia con respecto a la censura de los libros. El propósito de esta lista era prevenir la lectura de libros o trabajos inmorales que contuvieran errores teológicos o morales, y prevenir la corrupción de los fieles. La última edición data de 1948 y, aunque se siguieron incorporando títulos hasta 1961, una provisión de 1966 decretó que no se siguiera renovando.
- Index Librorum Prohibitorum (suom. Kiellettyjen kirjojen luettelo) oli luettelo niistä julkaisuista, jotka katolinen kirkko sensuroi, koska katsoi niiden olevan vaaraksi itselleen tai jäsentensä uskolle. Luettelon eri painokset ovat sisältäneet myös ohjeita kirjojen lukemista, myymistä ja sensurointia koskien. Kirkon tavoitteena oli estää moraaliltaan arveluttavien tai teologialtaan väärien teosten lukeminen ja uskovien turmeleminen. Luettelo ei ollut luonteeltaan ainoastaan reaktiivinen vaan interaktiivinen: katolisilla kirjoittajilla oli mahdollisuus puolustaa kirjoituksiaan ja julkaista uusi versio, johon oli tehty tarvittavat korjaukset tai poistot pannan välttämiseksi. Kirkko kannusti ennen julkaisua tapahtuneeseen itsesensuuriin.
- L’Index librorum prohibitorum (index des livres interdits) — aussi appelé Index expurgatorius, Index librorum prohibitorum juxta exemplar romanum jussu sanctissimi domini nostri — est une liste d'ouvrages que les catholiques romains n'étaient pas autorisés à lire, des « livres pernicieux », accompagnée des règles de l'Église au sujet des livres. Le but de cette liste était d'empêcher la lecture de livres jugés immoraux ou contraires à la foi. Le premier Index romain fut publié par le pape Paul IV en 1559 à la demande de l'Inquisition, et confirmé en 1564. La Congrégation de l'Index fut instituée en 1571. L’Index fut régulièrement mis à jour jusqu'à l'édition de 1948, par ajout de la Congrégation de l'Inquisition ou du pape. La liste n'était pas un simple travail de réaction; les auteurs étaient enjoints de défendre leurs travaux, qu'ils pouvaient corriger et rééditer s'ils désiraient éviter l'interdiction, et une censure avant publication était encouragée. En 1948, la 32 et dernière édition contenait quatre mille titres censurés pour des raisons diverses : hérésie, immoralité, licence sexuelle, politiquement incorrect, etc. On y trouvait des écrivains et des philosophes connus tels que Diderot, Pascal, Rousseau, Descartes, Laurence Sterne, Voltaire, Daniel Defoe, Balzac, Larousse pour son dictionnaire du XIX siècle, ainsi que le sexologue hollandais Theodor Hendrik van de Velde, auteur du manuel sur la sexualité Le Mariage parfait. Presque tous les philosophes occidentaux ont été inclus dans l’Index — même ceux qui croyaient en Dieu, tels que Descartes, Kant, Berkeley, Malebranche, Lamennais et Gioberti. Les athées, tels que Schopenhauer et Nietzsche, ne sont pas inclus en raison de la règle tridentine que les œuvres hérétiques (qui contredisent le dogme catholique) sont ipso facto interdites. Quelques œuvres importantes ne sont pas incluses, simplement parce que personne ne s'est soucié de les dénoncer. Darwin ne fut jamais mis à l’Index. La mise à l’Index la plus célèbre dans l’histoire de l’Église est probablement celle des écrits de Copernic sur l'héliocentrisme. La condamnation de Galilée intervint dans ce contexte, même si l'on n'est pas tout à fait sûr, aujourd'hui, que la raison réelle et complète de la condamnation était bien celle-là. Les ouvrages de Copernic et celui de Galilée ont été rayés de l'Index, partiellement en 1757, et définitivement en 1835 . Certaines mises à l’Index furent de nature politique : en 1926, le journal l'Action française, mouvement nationaliste et royaliste, y fut ajouté. Bien qu'on n'y trouve pas d'ouvrages de personnages comme Adolf Hitler ou Joseph Staline, on y trouve Le Mythe du vingtième siècle d'Alfred Rosenberg, considéré comme le livre fondateur du nazisme avec Mein Kampf. Ce dernier ne fut pas mis à l'Index car son évaluation fut reportée continuellement. On a pris le soin d'y condamner en latin l'anarchiste Edgar Bauer, aujourd'hui relativement oublié, mais non son frère aîné, Bruno Bauer, pour qui Jésus n'avait jamais existé. La Congrégation de l'Index n'était pas une mécanique impeccablement huilée mais une administration comme une autre. Le dernier livre mis à l'Index a été, en 1961, sous le pontificat de Jean XXIII, La Vie de Jésus de l'abbé Jean Steinmann. Les effets de l’Index se firent sentir d'un bout à l'autre du monde catholique. Pendant longtemps, au Québec ou en Pologne par exemple, il était difficile de trouver des copies des ouvrages interdits, particulièrement en dehors des villes importantes. L’Index cessa d'être une liste officielle le 14 juin 1966, sous Paul VI, après le concile de Vatican II, principalement pour des raisons pratiques. L'expression « être mis à l'Index » signifie être exclu.
- Az Index librorum prohibitorum azon könyvek listája, amelyeknek olvasásához a római katolikus egyház nem adta hozzájárulását és hívei számára kifejezetten tiltott. A lista összeállításának az volt a célja, hogy megakadályozzák a teológiailag helytelen, a katolikus hit és erkölcs szempontjából veszedelmes tanok terjedését.
- L'Indice dei libri proibiti (in latino Index librorum prohibitorum) fu un elenco di pubblicazioni proibite dalla Chiesa cattolica, creato nel 1558 per opera della Congregazione della sacra romana e universale Inquisizione, sotto Paolo IV. Ebbe diverse versioni e fu soppresso solo nel 1966 con la fine dell'inquisizione romana sostituita dalla congregazione per la dottrina della fede, secondo quanto sancito dal Concilio Vaticano II.
- 禁書目録（きんしょもくろく、ラテン語:Index Librorum Prohibitorum）とは16世紀から20世紀の半ばまでカトリック教会によって作成され書物のリストで、カトリック教会と信徒に対して危険を及ぼすとみなされた書物が掲載された。禁書目録の目的は信徒を、非道徳あるいはカトリック信仰を脅かす書物から守ることにあった。禁書目録は単に出版後の本だけを対象としていたわけではなく、カトリック信徒が著作を行うときはあらかじめ検閲を受けさせることも習慣として行われた。
- De Index librorum prohibitorum (lijst van verboden boeken) was een uiteindelijk door de Paus vastgestelde lijst van boeken die katholieken niet mochten lezen omdat ze door de rooms-katholieke Kerk verwerpelijk werden geacht. De lijst wordt kortweg Index genoemd. Als men zegt dat een boek op de Index staat, dan wordt daarmee de Index librorum prohibitorum bedoeld. De Index stond zelf ook op de Index, ongetwijfeld om te verhinderen dat leken door het lezen van de Index op een idee zouden komen. Het doel van de lijst was te voorkomen dat de leken-gelovigen zouden worden gecorrumpeerd en dat probleem werd als acuut aangevoeld nadat de boekdrukkunst de verspreiding van boeken op zeer ruime schaal had mogelijk gemaakt. Katholieke geleerden en studenten dienden toestemming aan hun geestelijk overste te vragen om de vermelde boeken te lezen voor studie en eventuele weerlegging; vrijwel altijd werd dit toegestaan, daar de Index met name de bescherming van de eenvoudige gelovigen tegen dwalingen en immoraliteit ten doel had. In 1966 maakte Paus Paulus VI een eind aan de Index. Auteurs waarvan werk op de lijst stond, werden wel aangemoedigd hun werken aan te passen zodat ze van de lijst konden worden afgevoerd, en om hun werk voor publicatie te laten lezen. Ook werd verklaard dat de morele autoriteit van de Index nog altijd bleef bestaan. De eerste lijsten van verboden boeken verschenen in de Nederlanden (1529), Venetië (1543), Parijs (1551) enzovoort. Het idee werd overgenomen door Rome (1557). In 1559 werd het opstellen van de lijst door paus Paulus IV toevertrouwd aan de Heilige Congregatie van de Inquisitie van de Kerk, (het Heilig Officie, sinds 1966 de Congregatie voor de Geloofsleer). In 1564 verscheen de zogeheten Index Tridentinus (Index van Trente), opgesteld onder de verantwoordelijkheid van paus Pius IV, volgens de normen die waren vastgelegd op vraag van het Concilie van Trente, omdat de lijst van Paulus IV te streng was. In die Index verschenen de zogeheten "Tien Regels van Trente" (decem regulae tridentinae), die de norm zouden blijven, ook toen in 1897 de verouderde Tridentijnse Index door paus Leo XIII werd vervangen door de zogeheten Index leonianus. De index werd regelmatig bijgehouden. Daartoe werd in 1571 een nieuwe congregatie in het leven geroepen, de H. Congregatie van de Index, ook vaak kortweg de "Index(congregatie)" genoemd. Hoewel het Heilig Officie boeken bleef onderzoeken en eventueel verbieden, werd het merendeel van de zaken nu toevertrouwd aan deze congregatie van specialisten, die in 1917 werd afgeschaft. De congregatie moest zich ook bezighouden met het zuiveren van die boeken die in hun geheel niet voor een veroordeling in aanmerking kwamen. De lijst van 1948 (de laatste die is uitgegeven) omvatte ongeveer 4000 titels die geacht werden ofwel ketterij te bevatten, ofwel moreel verwerpelijk ofwel te expliciet seksueel te zijn, waarvan 1344 sinds de 17de, 1191 sinds de 18de, 1358 sinds de 19de en 298 uit de 20e eeuw. De Index was in de katholieke wereld zeer invloedrijk. Jaren lang was het in katholieke landen zoals België, Polen en Ierland erg moeilijk om exemplaren van boeken te vinden die op de Index stonden.
- Index librorum prohibitorum, Indeks over forbudte bøker var en liste over forbudte bøker i henhold til den katolske kirke. Indeksen ble til i lyset av den protestantiske reformasjonen og ble med tiden et viktig verktøy for inkvisisjonen. Listen var på høyden av sin gjennomslagskraft på 1600-tallet, men ble ajourført helt opp til 1961. I 1966 ble indekset offisielt avskaffet. Indekset var kun en del av kirkens sensurapparat. Alle katolske skrifter skulle igjennom en forhåndssensur, som skulle sikre at innholdet var i overensstemmelse med den katolske tro. En slik forhåndsgodkjennelse het Imprimatur (latin for kan trykkes).
- Indeks Ksiąg Zakazanych (łac. Index librorum prohibitorum lub Index Expurgatorius) – opracowywany i ogłaszany przez Kościół rzymskokatolicki spis pozycji książkowych przeważnie z dziedziny teologii i filozofii, zawierających treści przeciwne nauce Kościoła, których nie wolno było czytać, posiadać i rozpowszechniać wiernym bez zezwolenia władz kościelnych, pod groźbą ekskomuniki. Przestał obowiązywać w 1966.
- O Index Librorum Prohibitorum ou Index Librorvm Prohibithorvm ("Índice dos Livros Proibidos" ou "Lista dos Livros Proibidos" em português) foi uma lista de publicações proibidas pela Igreja Católica, de "livros perniciosos" contendo ainda as regras da igreja relativamente a livros.
- Файл:Index Librorum Prohibitorum 1. jpg Index Librorum Prohibitorum, 1564 Индекс запрещённых книг — список публикаций, которые были запрещены Римско-Католической Церковью. Некоторые издания Списка содержали также указания Церкви по поводу чтения, продажи и цензуры книг. Официальной целью составления Индекса было ограждение веры и нравственности от посягательств и богословских ошибок. Книги, прошедшие цензуру, печатались с грифом nihil obstat («ничего запретного») или Imprimatur («да будет напечатано») на титульном листе. Католические авторы имели право защищать свои сочинения и могли подготовить новое, исправленное издание, чтобы снять запрет. Список был весьма эффективен: на протяжении многих лет книги, попавшие в список, было очень трудно найти в католических странах, особенно вне крупных городов. Список имел силу закона до 1966 года, когда он был упразднён Вторым Ватиканским собором. Однако осталось моральное обязательство католика не продавать и не читать книги, которые могут подвергнуть опасности веру или мораль. Первый такой список был опубликован в Нидерландах в 1529. Венеция и Париж последовали примеру Нидерландов в 1543 и 1551 соответственно. Первый римский список был составлен папой Павлом IV. Цензурные принципы этого списка были признаны слишком жёсткими, и после того, как Тридентский собор изменил церковное законодательство в области запрета книг, папа Пий IV распространил в 1564 году т. н. Тридентский список. Этот список служил основой всех последующих списков запрещённых книг, пока в 1897 году папа Лев XIII (Leo XIII) не опубликовал свой список, Index Leonianus. В 1571 была сформирована Святая Конгрегация Списка, специально предназначенная для выявления запрещённой литературы, внесения дополнений в список, а также создания списков исправлений в тех случаях, когда требовались исправления книги, а не безусловный её запрет. В таких случаях книга вносилась в список со специальными пометками, например, «donec corrigatur» (запрещено, если не исправлено) или «donec expurgetur» (запрещено, если не очищено). В результате иногда появлялись очень длинные списки исправлений, публиковавшиеся в особом издании — Index Expurgatorius. Конгрегация Списка была упразднена в 1917, после чего списком стал заниматься Святейший Кабинет. При этом правила чтения книг были перенесены в новый Кодекс канонического права (Codex Iuris Canonici). Список продолжал регулярно обновляться и после этого. Последнее, 32-е издание списка вышло в 1948 году. Туда попали 4000 книг, запрещённых из-за ереси, аморальности, элементов порнографии, политической некорректности и т. д. В разное время в список входили сочинения таких авторов, как Эразм Роттердамский, Лоренс Стерн, Вольтер, Даниэль Дефо, Коперник, Оноре де Бальзак, Сартр и другие. Полный список авторов, попавших в список, приводится в книге «J. Martinez de Bujanda, Index librorum prohibitorum, 1600—1966». Почти все известные западные философы были включены в список — в том числе и верующие, как например Декарт, Кант, Беркли. Некоторые атеисты, например Шопенгауэр и Ницше, не были включены в список на основании общего правила, что любые работы, критикующие или осуждающие любой элемент католической веры, запрещены по факту. В список попали и некоторые нацистские произведения, в частности произведения нацистского идеолога Розенберга. С другой стороны, в список не попала книга Гитлера «Майн Кампф».
- Index Librorum Prohibitorum är namnet på den katolska kyrkans lista över förbjudna böcker. Böckerna på listan var förbjudna att läsa för katoliker för att de kunde påverka deras tro eller moral. Idén om Index kom upp första gången år 1515, den första utgåvan kom år 1557 och den sista år 1948. Listan slutade användas år 1966. Många kända författare hamnade på listan. Författarna nedan hamnade på Index av olika skäl. Ibland var det bara delar av produktionen som förbjöds, ibland allt de skrivit. Urval av författare på listan: Joseph Addison Francis Bacon Honoré de Balzac Giacomo Casanova Nicolaus Copernicus Daniel Defoe René Descartes Denis Diderot Alexandre Dumas d. y. Alexandre Dumas d. ä. Gustave Flaubert Anatole France Edward Gibbon André Gide Thomas Hobbes Victor Hugo David Hume Immanuel Kant John Locke Niccolò Machiavelli Maurice Maeterlinck John Milton Blaise Pascal François Rabelais Samuel Richardson Jean-Jacques Rousseau George Sand Jean-Paul Sartre Baruch Spinoza Laurence Sterne Emanuel Swedenborg Jonathan Swift Émile Zola
- 《禁書目錄》（拉丁語：Index librorum prohibitorum；英文：List of Prohibited Books）是一份禁書目錄，目錄中的書籍或著作曾被羅馬教廷認為具「危險性」，內容有害於天主教徒的信仰和道德。凡在《禁書目錄》的書籍或著作，都嚴禁印刷、進口和出售。《禁書目錄》出版的目的是要防止信徒閱讀被天主教會認為不道德、含有錯誤神學觀點和導致腐敗行為的書籍或著作，天主教作家亦可能通過此捍衛自己的著作和修正著作。《禁書目錄》於1559年首度發表，共32修訂版，1966年停刊。
|
| rdfs:comment
|
- The Index Librorum Prohibitorum ("List of Prohibited Books") was a list of publications prohibited by the Roman Catholic Church. It was abolished on 14 June 1966 by Pope Paul VI. A first version (the Pauline Index) was promulgated by Pope Paul IV in 1559, and a revised and somewhat relaxed form (the Tridentine Index) was authorized at the Council of Trent. The promulgation of the Index marked the "turning-point in the freedom of enquiry" in the Catholic world.
- Der Index Librorum Prohibitorum („Verzeichnis der verbotenen Bücher“, kurz auch Index Romanus „Römischer Index“ genannt) war ein Verzeichnis der für jeden Katholiken bei Strafe der Exkommunikation verbindlich verbotenen Bücher. Zuletzt nannte das Verzeichnis, welches in seiner verbindlichen Form 1966 abgeschafft wurde, 6000 Bücher.
- Index Librorum Prohibitorum („seznam zakázaných knih“) je seznam publikací, jež katolická církev cenzuruje z důvodu, že by mohly být nebepečné pro víru jejích členů. Cílem seznamu je zabránění čtení amorálních knih či prací obsahujících teologické chyby a zabránění poškození věřících. Ale nebyla to jen reakce.
- El Index Librorum Prohibitorum et Expurgatorum, en español "Índice de libros prohibidos", también llamado Index Expurgatorius, es una lista de aquellas publicaciones que la Iglesia Católica catalogó como libros perniciosos para la fe; además establecía, en su primera parte, las normas de la iglesia con respecto a la censura de los libros.
- Index Librorum Prohibitorum (suom. Kiellettyjen kirjojen luettelo) oli luettelo niistä julkaisuista, jotka katolinen kirkko sensuroi, koska katsoi niiden olevan vaaraksi itselleen tai jäsentensä uskolle. Luettelon eri painokset ovat sisältäneet myös ohjeita kirjojen lukemista, myymistä ja sensurointia koskien. Kirkon tavoitteena oli estää moraaliltaan arveluttavien tai teologialtaan väärien teosten lukeminen ja uskovien turmeleminen.
- L’Index librorum prohibitorum (index des livres interdits) — aussi appelé Index expurgatorius, Index librorum prohibitorum juxta exemplar romanum jussu sanctissimi domini nostri — est une liste d'ouvrages que les catholiques romains n'étaient pas autorisés à lire, des « livres pernicieux », accompagnée des règles de l'Église au sujet des livres. Le but de cette liste était d'empêcher la lecture de livres jugés immoraux ou contraires à la foi.
- Az Index librorum prohibitorum azon könyvek listája, amelyeknek olvasásához a római katolikus egyház nem adta hozzájárulását és hívei számára kifejezetten tiltott. A lista összeállításának az volt a célja, hogy megakadályozzák a teológiailag helytelen, a katolikus hit és erkölcs szempontjából veszedelmes tanok terjedését.
- L'Indice dei libri proibiti (in latino Index librorum prohibitorum) fu un elenco di pubblicazioni proibite dalla Chiesa cattolica, creato nel 1558 per opera della Congregazione della sacra romana e universale Inquisizione, sotto Paolo IV. Ebbe diverse versioni e fu soppresso solo nel 1966 con la fine dell'inquisizione romana sostituita dalla congregazione per la dottrina della fede, secondo quanto sancito dal Concilio Vaticano II.
- De Index librorum prohibitorum (lijst van verboden boeken) was een uiteindelijk door de Paus vastgestelde lijst van boeken die katholieken niet mochten lezen omdat ze door de rooms-katholieke Kerk verwerpelijk werden geacht. De lijst wordt kortweg Index genoemd. Als men zegt dat een boek op de Index staat, dan wordt daarmee de Index librorum prohibitorum bedoeld. De Index stond zelf ook op de Index, ongetwijfeld om te verhinderen dat leken door het lezen van de Index op een idee zouden komen.
- Index librorum prohibitorum, Indeks over forbudte bøker var en liste over forbudte bøker i henhold til den katolske kirke. Indeksen ble til i lyset av den protestantiske reformasjonen og ble med tiden et viktig verktøy for inkvisisjonen. Listen var på høyden av sin gjennomslagskraft på 1600-tallet, men ble ajourført helt opp til 1961. I 1966 ble indekset offisielt avskaffet. Indekset var kun en del av kirkens sensurapparat.
- Indeks Ksiąg Zakazanych (łac. Index librorum prohibitorum lub Index Expurgatorius) – opracowywany i ogłaszany przez Kościół rzymskokatolicki spis pozycji książkowych przeważnie z dziedziny teologii i filozofii, zawierających treści przeciwne nauce Kościoła, których nie wolno było czytać, posiadać i rozpowszechniać wiernym bez zezwolenia władz kościelnych, pod groźbą ekskomuniki. Przestał obowiązywać w 1966.
- O Index Librorum Prohibitorum ou Index Librorvm Prohibithorvm ("Índice dos Livros Proibidos" ou "Lista dos Livros Proibidos" em português) foi uma lista de publicações proibidas pela Igreja Católica, de "livros perniciosos" contendo ainda as regras da igreja relativamente a livros.
- Файл:Index Librorum Prohibitorum 1. jpg Index Librorum Prohibitorum, 1564 Индекс запрещённых книг — список публикаций, которые были запрещены Римско-Католической Церковью. Некоторые издания Списка содержали также указания Церкви по поводу чтения, продажи и цензуры книг.
- Index Librorum Prohibitorum är namnet på den katolska kyrkans lista över förbjudna böcker. Böckerna på listan var förbjudna att läsa för katoliker för att de kunde påverka deras tro eller moral. Idén om Index kom upp första gången år 1515, den första utgåvan kom år 1557 och den sista år 1948. Listan slutade användas år 1966. Många kända författare hamnade på listan. Författarna nedan hamnade på Index av olika skäl.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
