| dbpprop:abstract
|
- Ilse Koch, born Ilse Köhler, was the wife of Karl Koch, the commandant of the concentration camps Buchenwald from 1937 to 1941 and Majdanek from 1941 to 1943. She was one of the first prominent Nazis to be tried by the US military. After the trial was remitted under worldwide media attention, survivor accounts of her as a Satanic figure resulted in other authors describing her abuse of prisoners as 'sadistic'; a shadow image as "concentration camp murderess" transfixed itself to post-war German society. She was accused of taking souvenirs from the skin of murdered inmates with distinctive tattoos. She was known as "The Witch of Buchenwald" ("Die Hexe von Buchenwald") by the inmates because of her sadistic cruelty and lasciviousness toward prisoners. She is also called in English "The Beast of Buchenwald" and "The Bitch of Buchenwald."
- Ilse Koch war die Frau des Lagerkommandanten des KZ Buchenwald, Karl Otto Koch.
- Ilse Koch, con el nombre de nacimiento Ilse Köhler, esposa de Karl Koch, el comandante del campo de concentración de Buchenwald desde 1937 hasta 1941 y Majdanek desde 1941 a 1943. Ilse se dio a conocer especialmente por las acusaciones de crear diversos objetos con la piel de los prisioneros caracterizados por distintos tatuajes. También se le conoce con el apodo de La zorra de Buchenwald.
- Ilse Koch oli Buchenwaldin ja myöhemmin Maidanekin keskitysleirin komentajan Karl Otto Kochin vaimo ja SS-Oberaufseherin. Ilse Koch on tullut tunnetuksi mm. otettuaan muistoja teloitettujen vankien tatuoinneista. Hänen kerrotaan myös teettäneen vankien nahasta lampunvarjostimia - tarinalle ei ole olemassa varmoja todisteita, mutta hänen tiedetään käyttäneen ihmispäitä ruokapöydän koristeina. Hän sai lempinimen "Buchenwaldin noita" (Die Hexe von Buchenwald) sadistisesta julmuudestaan vankeja kohtaan. Hänellä oli partaterin varustettu ruoska, jota hän käytti valvomiinsa naisvankeihin. Sodan jälkeen 1947 Koch tuomittiin liittoutuneiden toimesta elinkautiseen vankeuteen, joka muutettiin myöhemmin nelivuotiseksi vankeudeksi todistusten epävarmuuden vuoksi. Välittömästi vapautumisen jälkeen hänet pidätettiin ja saksalainen oikeus tuomitsi hänet uudelleen elinkautiseen Saksan kansalaisten surmaamisesta. Hän teki itsemurhan Aichachin vankilassa vuonna 1967.
- Ilse Koch, née Ilse Köhler le 22 septembre 1906 et morte le 1 septembre 1967, est célèbre pour sa cruauté vis-à-vis des prisonniers logés dans les camps de concentration allemands. Surnommée "la sorcière de Buchenwald" (Die Hexe von Buchenwald) ou "la chienne de Buchenwald", elle fut l'épouse de Karl Koch, le premier commandant du camp de concentration de Buchenwald. Pierre Durand a consacré un livre "La Chienne de Buchenwald" (1985) aux crimes commis par Ilse Koch. Condamnée à une peine d'emprisonnement à perpétuité par le Tribunal militaire international de Dachau en 1947, elle fut libérée par le général Lucius Clay, gouverneur militaire américain après seulement deux ans. Elle fut arrêtée à nouveau en 1949 et jugée devant un tribunal allemand pour avoir tué des citoyens allemands. En janvier 1951, elle fut à nouveau condamnée à la prison à perpétuité. Elle se suicida dans la prison pour femmes bavaroise de Aichach le 1 septembre 1967.
- Ilse Koch, született Ilse Köhler, férje Karl Otto Koch, aki 1937-től 1941-ig a Buchenwaldi- majd 1941-től 1943-ig a Majdaneki koncentrációs tábor parancsnoka volt.
- Conosciuta anche come la "strega di Buchenwald" ("Die Hexe von Buchenwald"), Cagna di Buchenwald ("Buchenwälder Hündin") e "donnaccia di Buchenwald" ("Buchenwälder Schlampe") dagli internati per il suo crudele sadismo e immoralità riguardo i prigionieri, ha fama di aver preso dei “souvenirs” dalla pelle umana degli internati uccisi nei campie che la sua tavola fosse imbandita con teschi umani.
- イルゼ・コッホ（Irse Koch,1906年9月22日-1967年9月1日）はブーヘンヴァルト強制収容所所長の妻であり、女性看守。彼女は、囚人に対するサディスト的な拷問行為及び好色さで知られている。
- Ilse Koch was de echtgenote van SS-kolonel Karl Koch, die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het hoofd stond van concentratiekampen Buchenwald (1937-1941) en Majdanek (1941-1943).
- Margarete Ilse Koch, z domu Köhler, niemiecka zbrodniarka hitlerowska, od 1937 żona Karla Otto Kocha, komendanta obozu w Buchenwaldzie. Ilse Koch była trzecią córką majstra, ukończyła szkołę handlową i w 1922 odbyła praktykę zawodową w księgowości, potem pracowała w różnych zakładach jako sekretarka. W kwietniu 1932 wstępuje do NSDAP (nr 1130836). Tu poznała swego przyszłego męża, oficera SS Karla Kocha, z którym 25 maja 1936 wzięła ślub. Młoda rodzina mieszkała na terenie obozu KZ Buchenwald od lipca 1937 do stycznia 1941. Tu urodziło się troje dzieci. Małżeństwo nie było jednak szczęśliwe, gdyż Koch oddalił się od żony, a ona miała romanse z Hermannem Florstedtem i naczelnym lekarzem obozu w Buchenwaldzie Waldemarem Hovenem. W 1941 została awansowana na SS-Oberaufseherin, czyli główną nadzorczynię obozu kobiecego, której podlegały wszystkie esesmanki. Przez więźniów nazywana "suką [albo wiedźmą] z Buchenwaldu". Więźniowie zeznawali po wojnie, iż Ilse Koch osobiście wybierała więźniów z "ciekawymi" tatuażami, po czym nakazywała wyrabianie rękawiczek, torebek, opraw książek i abażurów z ludzkiej skóry. Stół, przy którym Kochowie spożywali obiady, udekorowany był specjalnie spreparowanymi ludzkimi czaszkami. Stwierdzono, że pod wpływem męża zaczęła torturować więźniów i więźniarki, m. in. z lubością zmuszając ich do gwałtów na innych współwięźniarkach. Za te ekscesy o podłożu seksualnym została zdyscyplinowana nawet przez nazistów. W sierpniu 1943 małżonkowie zostali aresztowani przez SS w Weimarze pod zarzutem korupcji i potrójnego morderstwa. Nie potwierdziły się podejrzenia, że Ilse Koch pomagała w defraudacji kosztowności pochodzących od ludzi osadzonych w obozie, za którą Karl Koch został stracony przez władze hitlerowskie tuż przed końcem wojny. W grudniu 1944 Ilse Koch została uniewinniona, ale już 30 czerwca 1945 w Ludwigsburgu aresztowali ją Amerykanie jako domniemaną zbrodniarkę wojenną. W 1947 została jako jedyna kobieta oskarżona w procesie buchenwaldzkim w Dachau za przestępstwa przeciwko ludzkości i skazana na karę dożywocia. Wniosła rewizję. Ilse Koch w trakcie pobytu w areszcie zaszła po raz czwarty w ciążę (nigdy nie ujawniła nazwiska ojca swego dziecka), dlatego dożywocie zamieniono jej na jedynie cztery lata pozbawienia wolności. Wyrok zapadł w 1947 na mocy decyzji amerykańskiego trybunału wojennego. 29 października 1947 urodziła syna Uwe Köhlera. Nigdy nie zezwolono mu później na zobaczenie matki. W związku z licznymi protestami pod koniec 1949 została oskarżona przed państwowym trybunałem bawarskim o mordy i znęcanie się nad niemieckimi więźniami. Zarzut zlecania przez nią wyrobu „dzieł sztuki” z ludzkich szczątków nie został dostatecznie udowodniony. 15 stycznia 1951 sąd w Augsburgu skazał ją na dożywocie. W następnych latach starała się bezskutecznie o ułaskawienie. Koch powiesiła się w swej celi na prześcieradle w więzieniu kobiecym w Aichach 2 września 1967.
- Ilse Koch foi a esposa de Karl Koch, comandante dos campos de extermínio de Buchenwald e Majdanek. Ilse tornou-se sinistramente famosa por colecionar como sourvenires pedaços de peles tatuadas de prisioneiros dos campos. Histórias de sobreviventes contam que ela tinha cúpulas de abajures feitos de pele humana em seu quarto e era conhecida pelo apelido de 'A Cadela de Buchenwald', pelo caráter perverso e crueldade sádica com que tratava os prisioneiros deste campo. Nascida em Dresden, na Alemanha, uma cidade-mártir da II Guerra Mundial, e filha de um fazendeiro, ela era conhecida como uma criança educada e alegre no ensino elementar. Aos 15 anos deixou a escola para trabalhar numa fábrica e depois numa livraria. Na época, a economia alemã ainda não tinha se recuperado da derrota da I Guerra Mundial e seu trabalho na livraria a fez começar a se interessar pela nascente ideologia nazista, o que a fez começar a ter relações - em parte sexuais - com integrantes locais das SA. Em 1936, começou a trabalhar como guarda e secretária no campo de concentração de Sachsenhausen perto de Berlim, onde veio a conhecer o comandante Karl Koch, com quem se casaria. Em 1937 chegava a Buchenwald, não como guarda, mas como esposa do comandante. Influenciada por ele e por seu poder, Ilse começou a torturar e humilhar prisioneiros em 1940, construiu uma arena de esportes fechada, com o dinheiro de prisioneiros e seus parentes e no ano seguinte se tornaria supervisora senior da pequena guarda feminina que servia em Buchenwald. Em 1941, Karl Otto Kock foi transferido para o comando de Majdanek, onde serviria por dois anos. Em 1943, entretanto, eles foram presos pela Gestapo, acusados de desvio de dinheiro e de bens judeus coletados no campo, que por lei era propriedade do Reich. Ilse ficou presa até o começo de 1945 quando foi inocentada e solta, mas seu marido foi condenado à morte e executado em abril do mesmo ano. Ela então foi viver com os membros sobreviventes de sua família na cidade de Ludwigsburg onde foi presa pelos norte-americanos em 30 de junho de 1945. Julgada por crimes de guerra em 1947 e condenada à prisão perpétua, foi libertada após cumprir quatro anos sob a alegação de seus advogados que as evidências conseguidas não eram conclusivas. Assim que foi libertada pelos norte-americanos, foi novamente presa desta vez pelos alemães e colocada novamente frente a uma corte de justiça, devido ao grande número de protestos pela decisão de soltura, sendo novamente condenada à prisão perpétua. Ilse Koch cometeu suicídio se enforcando na prisão feminina de Aichach após escrever uma última carta a seu filho, em 1 de setembro de 1967 aos 60 anos de idade.
- Ильза Кох — немецкая деятельница НСДАП, жена Карла Коха, коменданта концлагерей Бухенвальд и Майданек. Получила прозвище «Бухенвальдская ведьма» за жестокие пытки заключённых лагеря. Кох также обвинялась в изготовлении сувениров из человеческой кожи.
- Ilse Koch, född Ilse Kohler 22 september 1906 i Dresden, Tyskland, död 1 september 1967, tysk koncentrationslägervakt, krigsförbrytare, hustru till Karl Koch, som var kommendant i Buchenwald. Ilse Koch började sin bana i Sachsenhausen 1936. Hon träffade där Karl Koch och gifte sig med honom. Samma år följde hon med sin make till Buchenwald, där hon 1941 utnämndes till Oberaufseherin. Hon skall egenhändigt ha torterat och mördat kvinnliga interner i lägret. En icke bekräftad uppgift gör gällande att hon skall ha låtit tillverka lampskärmar av hud från mördade fångar, samt att hon samlade hud med tatueringar på. Hennes sadism gav henne öknamnet "Buchenwalds häxa". Efter andra världskriget dömdes hon till livstids fängelse för krigsförbrytelser och brott mot mänskligheten. Denna dom förvandlades dock till 4 års fängelse, av vilka hon endast avtjänade två och frisläpptes. Tämligen omgående arresterades hon igen och dömdes ånyo till livstids fängelse. Ilse Koch begick självmord genom att hänga sig i fängelset i Aichach i Bayern 1967. Ilse sägs vara den huvudsakliga inspirationen bakom exploitationfilmen Ilsa, She Wolf of the SS (1974), med Dyanne Thorne.
|
| rdfs:comment
|
- Ilse Koch, born Ilse Köhler, was the wife of Karl Koch, the commandant of the concentration camps Buchenwald from 1937 to 1941 and Majdanek from 1941 to 1943. She was one of the first prominent Nazis to be tried by the US military.
- Ilse Koch war die Frau des Lagerkommandanten des KZ Buchenwald, Karl Otto Koch.
- Ilse Koch, con el nombre de nacimiento Ilse Köhler, esposa de Karl Koch, el comandante del campo de concentración de Buchenwald desde 1937 hasta 1941 y Majdanek desde 1941 a 1943. Ilse se dio a conocer especialmente por las acusaciones de crear diversos objetos con la piel de los prisioneros caracterizados por distintos tatuajes. También se le conoce con el apodo de La zorra de Buchenwald.
- Ilse Koch oli Buchenwaldin ja myöhemmin Maidanekin keskitysleirin komentajan Karl Otto Kochin vaimo ja SS-Oberaufseherin. Ilse Koch on tullut tunnetuksi mm. otettuaan muistoja teloitettujen vankien tatuoinneista. Hänen kerrotaan myös teettäneen vankien nahasta lampunvarjostimia - tarinalle ei ole olemassa varmoja todisteita, mutta hänen tiedetään käyttäneen ihmispäitä ruokapöydän koristeina.
- Ilse Koch, née Ilse Köhler le 22 septembre 1906 et morte le 1 septembre 1967, est célèbre pour sa cruauté vis-à-vis des prisonniers logés dans les camps de concentration allemands. Surnommée "la sorcière de Buchenwald" (Die Hexe von Buchenwald) ou "la chienne de Buchenwald", elle fut l'épouse de Karl Koch, le premier commandant du camp de concentration de Buchenwald. Pierre Durand a consacré un livre "La Chienne de Buchenwald" (1985) aux crimes commis par Ilse Koch.
- Ilse Koch, született Ilse Köhler, férje Karl Otto Koch, aki 1937-től 1941-ig a Buchenwaldi- majd 1941-től 1943-ig a Majdaneki koncentrációs tábor parancsnoka volt.
- Conosciuta anche come la "strega di Buchenwald" ("Die Hexe von Buchenwald"), Cagna di Buchenwald ("Buchenwälder Hündin") e "donnaccia di Buchenwald" ("Buchenwälder Schlampe") dagli internati per il suo crudele sadismo e immoralità riguardo i prigionieri, ha fama di aver preso dei “souvenirs” dalla pelle umana degli internati uccisi nei campie che la sua tavola fosse imbandita con teschi umani.
- イルゼ・コッホ（Irse Koch,1906年9月22日-1967年9月1日）はブーヘンヴァルト強制収容所所長の妻であり、女性看守。彼女は、囚人に対するサディスト的な拷問行為及び好色さで知られている。
- Ilse Koch was de echtgenote van SS-kolonel Karl Koch, die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het hoofd stond van concentratiekampen Buchenwald (1937-1941) en Majdanek (1941-1943).
- Margarete Ilse Koch, z domu Köhler, niemiecka zbrodniarka hitlerowska, od 1937 żona Karla Otto Kocha, komendanta obozu w Buchenwaldzie. Ilse Koch była trzecią córką majstra, ukończyła szkołę handlową i w 1922 odbyła praktykę zawodową w księgowości, potem pracowała w różnych zakładach jako sekretarka. W kwietniu 1932 wstępuje do NSDAP (nr 1130836). Tu poznała swego przyszłego męża, oficera SS Karla Kocha, z którym 25 maja 1936 wzięła ślub.
- Ilse Koch foi a esposa de Karl Koch, comandante dos campos de extermínio de Buchenwald e Majdanek. Ilse tornou-se sinistramente famosa por colecionar como sourvenires pedaços de peles tatuadas de prisioneiros dos campos. Histórias de sobreviventes contam que ela tinha cúpulas de abajures feitos de pele humana em seu quarto e era conhecida pelo apelido de 'A Cadela de Buchenwald', pelo caráter perverso e crueldade sádica com que tratava os prisioneiros deste campo.
- Ильза Кох — немецкая деятельница НСДАП, жена Карла Коха, коменданта концлагерей Бухенвальд и Майданек. Получила прозвище «Бухенвальдская ведьма» за жестокие пытки заключённых лагеря. Кох также обвинялась в изготовлении сувениров из человеческой кожи.
- Ilse Koch, född Ilse Kohler 22 september 1906 i Dresden, Tyskland, död 1 september 1967, tysk koncentrationslägervakt, krigsförbrytare, hustru till Karl Koch, som var kommendant i Buchenwald. Ilse Koch började sin bana i Sachsenhausen 1936. Hon träffade där Karl Koch och gifte sig med honom. Samma år följde hon med sin make till Buchenwald, där hon 1941 utnämndes till Oberaufseherin. Hon skall egenhändigt ha torterat och mördat kvinnliga interner i lägret.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
