| dbpprop:abstract
|
- The Illyrian languages are a group of Indo-European languages that were spoken in the western part of the Balkans in former times by groups identified as Illyrians: Ardiaei, Delmatae, Pannonii, Autariates, Taulanti. Some sound-changes from Proto-Indo-European to Illyrian and other language features are deduced from what remains of the Illyrian languages, but because there are no examples of ancient Illyrian literature surviving (aside from the Messapian writings if they can be considered Illyrian), it is difficult to clarify its place within the Indo-European language family. Because of the uncertainty, most sources provisionally place Illyrian on its own branch of Indo-European, though its relation to other languages, ancient and modern, continues to be studied.
- Die illyrische Sprache wurde in der Antike vom Volk der Illyrer gesprochen und war ein eigenständiger Zweig der indogermanischen Sprachen. Das Verbreitungsgebiet deckte sich größtenteils mit der historischen Region Illyrien, die Messapier in Apulien sprachen ebenfalls einen illyrischen Dialekt. Entfernt verwandt mit dem Illyrischen ist das Venetische, dessen Zuordnung innerhalb der indogermanischen Sprachen allerdings unsicher ist. Das Illyrische ist nur spärlich überliefert und kaum erforscht. Man kennt lediglich wenige Einzelwörter, sowie einige Orts- und Personennamen, die vornehmlich auf Grab- oder Gebäudeinschriften überliefert sind. Die Einzelwörter kennt man aus griechischen und römischen Quellen, so zum Beispiel sabaia (bierartiges Getränk), sybina (Jagdspieß), mantia (Maulbeere), rhinos (Nebel, Wolken), brisa (Gefäß mit Trauben gefüllt), tertigio (Händler) und Bosona (laufendes Wasser). Auch viele Orts- und Personennamen sind über griechische und römische Quellen überliefert, so zum Beispiel die Königin Teuta, die Könige Agron, Genthios, Glaukias, Bardyllis und Monunios und illyrische Orte wie Amantia, Lychnidos, Byllis, Ulpiana und andere. Bis heute ist es umstritten, ob und in welchem Umfang die albanische Sprache mit dem Illyrischen zusammenhängt. Ein solcher Zusammenhang wurde bereits von Johann Georg von Hahn in dessen 1845 erschienenen Buch Albanesische Studien angenommen. Mehr dazu, siehe Hauptartikel: Albanische Sprache
- Las lenguas ilirias son un grupo de lenguas indoeuropeas habladas por los pueblos ilirios en los Balcanes occidentales y por los mesapios en la región itálica de Apulia. Es posible que la lengua de los Vénetos, el Idioma venético, también perteneciera a esta rama, pero aunque Heródoto los nombra como parte de las tribus ilirias no hay pruebas lingüisticas que lo acrediten ciertamente. Se sabe con certeza que fue hablada al menos entre el siglo VI a. C. y principios del V d. C. , aunque con probabilidad fuera utilizada desde finales del II milenio a.C.. Poco se sabe de su relación con otras lenguas, debido al desconocimiento por parte de lingüistas y arqueólogos causado por la escasa cantidad de textos reveladores hallados. Gran parte de las deducciones se basan en la onomástica y la toponimia.
- イリュリア語（イリュリアご）は、インドヨーロッパ語族に属する言語。紀元前1000年ごろに話者数が最大となった。話し手はイリュリア人。 中部ヨーロッパ、現在のドイツ東部に相当する地域に興ったラウジッツ文化に由来する。バルカン半島北西部、現在のスロベニアやクロアチア、モンテネグロ、ローマ帝国からはイリュリアのちにパンノニアと呼ばれていた地域に住む人々を中心として広く使われた。話し手の大多数は、後年南スラブ人と同化して言語としては消滅した。 類縁関係にある言語としては、南イタリアのカラブリア地方で出土した紀元前1世紀に至る碑文に記されているメッサピア語がある。 現在は死語であるが、アルバニア語にイリュリア語起源の単語が残っている。
- De Illyrische talen waren een groep Indo-Europese talen die gesproken werden in de westelijke helft van de Balkan.
- Języki ilirskie a. iliryjskie, także: język iliryjski - to wspólna nazwa nadana prawdopodobnie blisko spokrewnionym ze sobą wymarłym językom z rodziny indoeuropejskiej, używanym w starożytności przez plemiona iliryjskie na obszarze zachodnich Bałkanów oraz południowo-wschodniej Italii. Informacje na temat tych języków są szczątkowe, gdyż Ilirowie po włączeniu ich ziem do Cesarstwa Rzymskiego ulegli romanizacji, a od VII wieku na skutek pojawienia się Słowian slawizacji. Niektórzy językoznawcy sądzą, że istnieją związki pomiędzy językami iliryjskimi a albańskim, lub nawet, że ten jest ich kontynuatorem, nie zostało to jednak do końca potwierdzone.
- Limbile ilirice sunt un grup al limbilor indo-europene care se aflau în partea vestică a Balcanilor. În jurul anului 230 îCh aceste limbi au fost romanizate, iar apoi au fost înlocuite de limbile slavice în secolul VII. Se ştie foarte puţin despre limbile ilirice, dar când lingviştii găsesc anumite anomalii în datele lor, dau vina (în glumă) pe "influenţele ilirice". Unii cred ca limba albaneză ar fi derivată din limbile ilirice. Datorită anumitor asemănări între cuvinte din limba albaneză şi cuvintele din limba română care se cred a fi din limba dacă, se pare că limbile ilirice nu erau foarte deosebite de limbile tracice.
- Иллирийские языки — ветвь индоевропейских языков, включающая два вымерших языка: собственно иллирийский (балкано-иллирийский) и мессапский. Первый был распространён до V—VII вв. н. э. на западе Балкан: от среднего Дуная и Адриатики до восточной Сербии и Эпира. Второй был распространён в Апулии на востоке древней Италии. Иногда их считают диалектами одного языка, однако, хотя язык мессапских надписей в самом деле обнаруживает сходство с иллирийским в ономастическом корнеслове, словообразовании, отчасти и в фонологии, но некоторые особенности (в частности, развитие *s-, *-s- > h-, -h-, сближающее мессапский с греческим и албанским, но отделяющее его от балканского иллирийского), заставляют трактовать мессапский как особый язык.
- Illyriska (eg. fornillyriska), ett näst intill okänt språk, det är sannolikt ett indoeuropeiskt språk, men det är fortfarande okänt huruvida det kan klassificeras som ett satemspråk eller kentumspråk. Språket har fått sin benämning efter antikens Illyrien. Greker hade ett ord för det talande Illyrier, ("Illurizein") och identifierad ett språk olik från grekiskan. Språket kan ha dött ut sedan illyrerna erövrats av och uppblandats med galler under 300-talet f. Kr. och 200-talet f. Kr.. Tidigare förmodades ett släktskap mellan illyriskan och messapiskan, ett språk som talades på Apenninska halvön århundradena f. Kr. , men detta har ej kunnat bevisats. Inga fynd av inskriptioner kan med säkerhet kopplas direkt till illyriska språket. Endast ett fåtal ord är kända från samtida grekiska och latinska författare, ett av dem är sybina vilket betydde jaktspjut. Några ytterligare ord tros vara identifierade på grundval av historiska person- och ortnamn. Även om alltså mycket litet är känt om illyriskan är det sannolikt att en del av språket lever kvar i den nutida albanskan. Detta är dock en fråga som, i dagens politiskt oroliga tid på den balkanska halvön, gett upphov till stridigheter mellan olika nationalistiska grupperingar.
|
| rdfs:comment
|
- The Illyrian languages are a group of Indo-European languages that were spoken in the western part of the Balkans in former times by groups identified as Illyrians: Ardiaei, Delmatae, Pannonii, Autariates, Taulanti.
- Die illyrische Sprache wurde in der Antike vom Volk der Illyrer gesprochen und war ein eigenständiger Zweig der indogermanischen Sprachen. Das Verbreitungsgebiet deckte sich größtenteils mit der historischen Region Illyrien, die Messapier in Apulien sprachen ebenfalls einen illyrischen Dialekt. Entfernt verwandt mit dem Illyrischen ist das Venetische, dessen Zuordnung innerhalb der indogermanischen Sprachen allerdings unsicher ist.
- Las lenguas ilirias son un grupo de lenguas indoeuropeas habladas por los pueblos ilirios en los Balcanes occidentales y por los mesapios en la región itálica de Apulia. Es posible que la lengua de los Vénetos, el Idioma venético, también perteneciera a esta rama, pero aunque Heródoto los nombra como parte de las tribus ilirias no hay pruebas lingüisticas que lo acrediten ciertamente. Se sabe con certeza que fue hablada al menos entre el siglo VI a. C. y principios del V d. C.
- De Illyrische talen waren een groep Indo-Europese talen die gesproken werden in de westelijke helft van de Balkan.
- Języki ilirskie a. iliryjskie, także: język iliryjski - to wspólna nazwa nadana prawdopodobnie blisko spokrewnionym ze sobą wymarłym językom z rodziny indoeuropejskiej, używanym w starożytności przez plemiona iliryjskie na obszarze zachodnich Bałkanów oraz południowo-wschodniej Italii. Informacje na temat tych języków są szczątkowe, gdyż Ilirowie po włączeniu ich ziem do Cesarstwa Rzymskiego ulegli romanizacji, a od VII wieku na skutek pojawienia się Słowian slawizacji.
- Limbile ilirice sunt un grup al limbilor indo-europene care se aflau în partea vestică a Balcanilor. În jurul anului 230 îCh aceste limbi au fost romanizate, iar apoi au fost înlocuite de limbile slavice în secolul VII. Se ştie foarte puţin despre limbile ilirice, dar când lingviştii găsesc anumite anomalii în datele lor, dau vina (în glumă) pe "influenţele ilirice". Unii cred ca limba albaneză ar fi derivată din limbile ilirice.
- Иллирийские языки — ветвь индоевропейских языков, включающая два вымерших языка: собственно иллирийский (балкано-иллирийский) и мессапский. Первый был распространён до V—VII вв. н. э. на западе Балкан: от среднего Дуная и Адриатики до восточной Сербии и Эпира.
- Illyriska (eg. fornillyriska), ett näst intill okänt språk, det är sannolikt ett indoeuropeiskt språk, men det är fortfarande okänt huruvida det kan klassificeras som ett satemspråk eller kentumspråk. Språket har fått sin benämning efter antikens Illyrien. Greker hade ett ord för det talande Illyrier, ("Illurizein") och identifierad ett språk olik från grekiskan. Språket kan ha dött ut sedan illyrerna erövrats av och uppblandats med galler under 300-talet f. Kr.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
