Ijtihad (Arabic: اجتهاد‎‎ ijtihād, lit. effort, physical or mental, expended in a particular activity) is an Islamic legal term referring to independent reasoning or the thorough exertion of a jurist's mental faculty in finding a solution to a legal question. It is contrasted with taqlid (imitation, conformity to legal precedent). According to classical Sunni theory, ijtihad requires expertise in the Arabic language, theology, revealed texts, and principles of jurisprudence (usul al-fiqh), and is not employed where authentic and authoritative texts (Qur'an and ahadith) are considered unambiguous with regard to the question, or where there is an existing scholarly consensus (ijma). Ijtihad is considered to be a religious duty for those qualified to perform it. An Islamic scholar who is qual

Property Value
dbo:abstract
  • Ijtihad (Arabic: اجتهاد‎‎ ijtihād, lit. effort, physical or mental, expended in a particular activity) is an Islamic legal term referring to independent reasoning or the thorough exertion of a jurist's mental faculty in finding a solution to a legal question. It is contrasted with taqlid (imitation, conformity to legal precedent). According to classical Sunni theory, ijtihad requires expertise in the Arabic language, theology, revealed texts, and principles of jurisprudence (usul al-fiqh), and is not employed where authentic and authoritative texts (Qur'an and ahadith) are considered unambiguous with regard to the question, or where there is an existing scholarly consensus (ijma). Ijtihad is considered to be a religious duty for those qualified to perform it. An Islamic scholar who is qualified to perform ijtihad is called a mujtahid. By the beginning of the 10th century, development of Sunni jurisprudence prompted leading Sunni jurists to state that the main legal questions had been addressed and the scope of ijtihad was gradually restricted. In the modern era, this gave rise to a perception among Western scholars and lay Muslim public that the so-called "gate of ijtihad" was closed at the start of the classical era. While recent scholarship has disproved this notion, the extent and mechanisms of legal change in the post-formative period remain a subject of debate. Starting from the 18th century, some Muslim reformers began calling for abandonment of taqlid and emphasis on ijtihad, which they saw as a return to Islamic origins. Public debates in the Muslim world surrounding ijtihad continue to the present day. The advocacy of ijtihad has been particularly associated with Islamic modernists and purist Salafi thinkers. Among contemporary Muslims in the West there have emerged new visions of ijtihad which emphasize substantive moral values over traditional juridical methodology. Shia jurists did not use the term ijtihad until the 12th century, and but they employed a rational mode of legal reasoning from the early period, and its scope was not reduced as in the Sunni tradition, with the exception of Zaydi jurisprudence. (en)
  • الاجتهاد لغة: "بذل الجهد في فعل شاق" فيقال: اجتهد في حمل الرحى، لا في حمل خردلة، وعرفه علماء أصول الفقه بأنه: "بذل الجهد في إدراك الأحكام الشرعية"، أو هو: "بذل الجهد في تعرف الحكم الشرعي" ويقابله: التقليد. هو إما تام أو ناقص، فالتام هو: "استفراغ القوة النظرية حتى يحس الناظر من نفسه العجز عن مزيد طلب"، والناقص هو: "النظر المطلق في تعرف الحكم". ويكون الاجتهاد بمعنى: بذل مجهود علمي، ممن تتوفر فيه شروط الاجتهاد، للبحث والنظر والاستدلال، واستنباط الأحكام الشرعية من أدلتها، وهو إما؛ اجتهاد مطلق كاجتهاد الأئمة الأربعة، وإما؛ اجتهاد مقيد كاجتهاد أصحاب الأئمة الأربعة، الذين نقلوا محتوى المذهب وبحثوا وحققوا فيه، وهذا النوع من الاجتهاد للمتخصص الذي له معرفة واسعة بمقاصد الشريعة، وفهم مداركها، والقدرة على استنباط الأحكام الشرعية، أما الاجتهاد الذي ليس من قبيل التخصص العلمي؛ فلا يشترط فيه كل هذه الشروط. (ar)
  • Idschtihād (arabisch اجتهاد, DMG iǧtihād ‚Anstrengung‘) ist ein terminus technicus der islamischen Rechtstheorie, der die Findung von Normen durch eigenständige Urteilsbemühung bezeichnet. Er steht verkürzt für den arabischen Ausdruck iǧtihād ar-raʾy ("Bemühung um ein eigenes Urteil"). Das Gegenstück zum Idschtihād ist Taqlīd („Nachahmung“). Der Anwender des Idschtihād wird Mudschtahid genannt; zum Teil wird dieser Begriff auch auf die Personen angewendet, die nicht selbst Idschtihād ausüben, sondern nur die Befähigung dazu besitzen. (de)
  • L’ijtihâd (arabe : ijtihād, اِجْتِهاد, effort de réflexion) désigne l'effort de réflexion que les oulémas ou muftis et les juristes musulmans entreprennent pour interpréter les textes fondateurs de l'islam et en déduire le droit musulman ou pour informer le musulman de la nature d'une action (licite, illicite, réprouvée…). Le terme Ijtihâd désignait à l'origine l'effort des plus illustres savants à atteindre les justes avis juridiques. L'ijtihad, là où il conduirait à une interprétation du coran, est réprouvé par Algazel. Certains courants musulmans[réf. souhaitée] ont prétendu que l'Ijtihâd n'a plus cours depuis le IVe siècle de l'Hégire (Xe siècle) mais la majorité des savants musulmans récusent cet avis comme étant sans fondement[réf. nécessaire] et affirment que l'Ijtihâd est permis à tout savant sunnite ayant atteint ce degré par l'acquisition d'un grand savoir attesté par les maîtres l'ayant précédé[Quoi ?]. Ainsi l'Imam Malik a dit : « par Allah je n'ai pas fait de Fatawa avant que soixante-dix grands savants de Médine ne m'aient recommandé et poussé à ceci en disant tous: Occupe-toi de répondre aux questions des gens par des Fatawa[réf. nécessaire] ». Le domaine de l'Ijtihâd n'est donc pas fermé mais restreint aux savants compétents, recommandés par leurs prédécesseurs et reconnus par leurs contemporains[Lesquels ?] comme ayant atteint le degré de savoir le permettant ont le droit d'Ijtihâd. Les membres des sectes (Firaq, pluriel de firqa) sont exclus de l'Ijtihâd car leurs règles d'origine se démarquent du Coran et de la Sunna et vont généralement à leur encontre : ceci signifie que leurs avis spécifiques ne sont pas pris en compte si ce n'est par leurs adeptes. Le mujtahid (arabe : mujtahid, مُجْتَهِد, appliqué; diligent) est celui qui produit cet effort de réflexion de l'ijtihâd.Pour ceux qui ne peuvent fournir cet effort, ils n'auront qu'à suivre (taqlid) conformément un mujtahid Mutlaq à savoir Abu Hanifa, Mâlik ibn Anas, Al-Chafi'i, Ahmad Ibn Hanbal soit rentrer dans l'une des écoles Sunnite de Jurisprudence Hanafite, Malikite, Chafi'ite ou Hanbalite. Lorsque du Xe au XIIIe siècle de l'ère chrétienne les Turcs remplacent peu à peu géopolitiquement les Arabes, la notion de djihad l'emporte peu à peu aussi sur celle d'ijtihad. La conquête mongole renforcera ce changement. Dès cette période et malgré la puissance politique et militaire de l'empire arabo-musulman, celui-ci perd l'avance scientifique qu'il avait jusque-là acquise en collectant des informations de tout le reste du monde, en les redistribuant dans tout l'empire et en les retravaillant, pour les huit siècles qui suivent. (fr)
  • El ijtihād (árabe: اِجْتِهاد) designa el esfuerzo de reflexionar, complementario al Corán y la Sunnah, que los ulemas o muftis y los juristas musulmanes emprenden para interpretar y aplicar los textos fundadores del islam y transcribirlos en términos del derecho islámico. Después del siglo X. (es)
  • Ijtihād (in in arabo: اجتهاد‎) è un termine legale islamico dello Sciismo che indica il diritto di promulgare una fatwa, che diventa subito operativa come legge, basandosi su un'interpretazione indipendente da parte di religiosi autorizzati. Questa parola araba significa letteralmente "sforzo", "applicazione", ed è usato per indicare l'esercizio individuale di elaborazione normativa operato a partire dalle fonti scritturali. Secondo il taqlid (il principio dell'emulazione) dello sciismo, la società è divisa in due categorie rispetto allo status religioso: * il primo gruppo è altamente esclusivo (i marjaʿ al-taqlīd, o 'fonti di emulazione', diversi mujtahid con il titolo di Grande Ayatollah (Ayatollah ʿUẓma) e ha il diritto di ijtihād. Ciascuno tra loro può proclamare interpretazioni indipendenti che saranno seguite dai rispettivi seguaci. * il secondo gruppo, gli "emulatori", è costituito dal popolo dei credenti. Ogni musulmano sciita si sceglie un marjaʿ al-taqlīd e ne segue le indicazioni. In pratica, il diritto di ijtihad e il principio di emulazione contribuiscono a legare ciascun fedele e il religioso che si è scelto come guida, rinforzando il potere degli Ayatollah nella società, sia socialmente che moralmente, contro l'oppressione dei governanti. (it)
  • イジュティハード(アラビア語:اجتهاد、英語:ijtihad)とは、イスラーム法における法律用語の一つで、クルアーンやシャリーア、スンナといった法源の解釈(フィクフ)に基づく具体的な法的決定の際に、十分な権威の確立された先例やイスラーム法学派による伝統的見解に依拠することなく決定者が独自の解釈理論を援用して法的な決定を行うことを指す。 イジュティハードを行う人のことをムジュタヒド(英語: mujtahid)と呼び、イラーム法学者(ウラマー)がこれを務めることが慣例化している。 (ja)
  • Иджтиха́д, или аль-иджтиха́д (араб. اجْتِهَاد‎, араб. الاجتهاد‎, «усердствование», «большое старание») — в исламе — деятельность богослова в изучении и решении вопросов богословско-правового комплекса, система принципов, аргументов, методов и приёмов, используемых при этом богословом-муджтахидом, а также степень авторитетности самого учёного (муджтахида) в знании, интерпретировании и комментировании богословско-правовых источников. (ru)
  • Idżtihad (arab. الاجتهاد, iğtihād ) – rozwijanie prawa, "wysiłek twórczy"; "możliwość uczonego (mudżtahida) do samodzielnego formułowania opinii, posługiwania się indywidualnym rozumowaniem", twórcza, racjonalna interpretacja szariatu, zdyscyplinowane posługiwanie się rozumem pomagające w dostosowywaniu prawa islamu do nowych warunków. Wyróżnia się 3 stopnie: 1. * najniższy: zdolność do wydawania sądów w konkretnych przypadkach; 2. * średni: wydawanie sądów w systemie prawnym; 3. * najwyższy: wydawanie sądów ustawodawczych – ten posiom osiągnęli jedynie założyciele 4 szkół prawa muzułmańskiego – Malik ibn Anas, Ahmad ibn Hanbal, Abu Hanifa i Asz-Szafi’i. W nowej sytuacji, nieokreślonej wyraźnie w prawie poprzez metodę wnioskowania przez analogię (kijas) należało znaleźć taki element, który w sposób istotny byłby podobny do sytuacji już opisanej przez przepisy prawne. Kiedy powstał konsensus (idżma) zatwierdzający taką ogólną zasadę, powinna być ona uważana za niepodważalną prawdę. Za uzasadnienie takiego działania uważa się fragment hadisu: Uczeni są dziedzicami proroków. Podejście poszczególnych szkół prawa muzułmańskiego (mazhabów) do idżtihadu było zróżnicowane. Szkoła hanbalicka przywiązywała do idżtihadu większe znaczenie niż do idżmy (hanbalici akceptowali jedynie idżmę Towarzyszy Proroka) – jednak idżtihad musiał być stosowany zgodnie ze ścisłymi zasadami analogii. Hanafici i Malikici nie wymagali ścisłego stosowania analogii, co mogło być usprawiedliwione np. interesem dobra ludzi (istislah) – według szkoły malikickiej. Powszechnie uważa się, że od X wieku "brama idżtihadu została zatrzaśnięta (zamknięta)" – oznaczało to zakaz stosowania twórczej interpretacji prawa w stosunku do kwestii, w których uczeni muzułmańscy osiągnęli już zgodę. Nie ma jednak dowodów, które w sposób jednoznaczny potwierdziłyby, że zasada taka została kiedykolwiek sformułowana lub ogólnie przyjęta; w ramach każdej ze szkół prawa nadal stosowano idżtihad. We współczesnej szyickiej teorii państwa, na czele społeczności powinien stać mudżtahid, posiadający uprawienia do stosowania absolutnego idżtihadu (al-idżtihad al-mutlak). Przeciwieństwem idżtihadu jest metoda taklidu (naśladowania). (pl)
  • Ijtihād (árabe: اِجْتِهاد, translit. ijtihād, "esforço de reflexão") designa o esforço de reflexão que os ulemas ou muftis e os juristas muçulmanos empreendem para interpretar os textos fundadores do Islã (o Corão e a Sunnah) e deles deduzir o direito islâmico ou informar o fiel sobre a natureza de uma ação (se é lícita, ilícita, reprovável, etc.). Desde o século X, somente os xiitas reconhecem e praticam o ijtihad, enquanto o sunismo pratica o taqlid ou "imitação". Mujtahid (árabe: مُجْتَهِد, aplicado, diligente) é aquele que realiza esse esforço de reflexão do ijtihād. (pt)
  • 伊智提哈德(阿拉伯語:اجتهاد;iğtihād)是伊斯蘭教法的專有名詞,形容單獨詮釋法源(古蘭經和聖行)來作出法律裁決的進程。與其相反的是塔格利德(Taqlid),即阿拉伯語裡的「模仿」。 伊智提哈德與什葉派賈法里派緊密相連。諸如約瑟·沙赫特(Joseph Schacht)等學者認同「伊智提哈德之門」在10世紀的遜尼派法學(費格赫)裡已被「關閉」,意味著伊智提哈德不在遜尼派當中實行。一些伊斯蘭法律的現代學者(如瓦埃勒·哈拉格)表示雖然遜尼派穆斯林更看重塔格利德,但伊智提哈德也成為了遜尼派傳統裡的重要部分。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 165834 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742228230 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Idschtihād (arabisch اجتهاد, DMG iǧtihād ‚Anstrengung‘) ist ein terminus technicus der islamischen Rechtstheorie, der die Findung von Normen durch eigenständige Urteilsbemühung bezeichnet. Er steht verkürzt für den arabischen Ausdruck iǧtihād ar-raʾy ("Bemühung um ein eigenes Urteil"). Das Gegenstück zum Idschtihād ist Taqlīd („Nachahmung“). Der Anwender des Idschtihād wird Mudschtahid genannt; zum Teil wird dieser Begriff auch auf die Personen angewendet, die nicht selbst Idschtihād ausüben, sondern nur die Befähigung dazu besitzen. (de)
  • El ijtihād (árabe: اِجْتِهاد) designa el esfuerzo de reflexionar, complementario al Corán y la Sunnah, que los ulemas o muftis y los juristas musulmanes emprenden para interpretar y aplicar los textos fundadores del islam y transcribirlos en términos del derecho islámico. Después del siglo X. (es)
  • イジュティハード(アラビア語:اجتهاد、英語:ijtihad)とは、イスラーム法における法律用語の一つで、クルアーンやシャリーア、スンナといった法源の解釈(フィクフ)に基づく具体的な法的決定の際に、十分な権威の確立された先例やイスラーム法学派による伝統的見解に依拠することなく決定者が独自の解釈理論を援用して法的な決定を行うことを指す。 イジュティハードを行う人のことをムジュタヒド(英語: mujtahid)と呼び、イラーム法学者(ウラマー)がこれを務めることが慣例化している。 (ja)
  • Иджтиха́д, или аль-иджтиха́д (араб. اجْتِهَاد‎, араб. الاجتهاد‎, «усердствование», «большое старание») — в исламе — деятельность богослова в изучении и решении вопросов богословско-правового комплекса, система принципов, аргументов, методов и приёмов, используемых при этом богословом-муджтахидом, а также степень авторитетности самого учёного (муджтахида) в знании, интерпретировании и комментировании богословско-правовых источников. (ru)
  • Ijtihād (árabe: اِجْتِهاد, translit. ijtihād, "esforço de reflexão") designa o esforço de reflexão que os ulemas ou muftis e os juristas muçulmanos empreendem para interpretar os textos fundadores do Islã (o Corão e a Sunnah) e deles deduzir o direito islâmico ou informar o fiel sobre a natureza de uma ação (se é lícita, ilícita, reprovável, etc.). Desde o século X, somente os xiitas reconhecem e praticam o ijtihad, enquanto o sunismo pratica o taqlid ou "imitação". Mujtahid (árabe: مُجْتَهِد, aplicado, diligente) é aquele que realiza esse esforço de reflexão do ijtihād. (pt)
  • 伊智提哈德(阿拉伯語:اجتهاد;iğtihād)是伊斯蘭教法的專有名詞,形容單獨詮釋法源(古蘭經和聖行)來作出法律裁決的進程。與其相反的是塔格利德(Taqlid),即阿拉伯語裡的「模仿」。 伊智提哈德與什葉派賈法里派緊密相連。諸如約瑟·沙赫特(Joseph Schacht)等學者認同「伊智提哈德之門」在10世紀的遜尼派法學(費格赫)裡已被「關閉」,意味著伊智提哈德不在遜尼派當中實行。一些伊斯蘭法律的現代學者(如瓦埃勒·哈拉格)表示雖然遜尼派穆斯林更看重塔格利德,但伊智提哈德也成為了遜尼派傳統裡的重要部分。 (zh)
  • Ijtihad (Arabic: اجتهاد‎‎ ijtihād, lit. effort, physical or mental, expended in a particular activity) is an Islamic legal term referring to independent reasoning or the thorough exertion of a jurist's mental faculty in finding a solution to a legal question. It is contrasted with taqlid (imitation, conformity to legal precedent). According to classical Sunni theory, ijtihad requires expertise in the Arabic language, theology, revealed texts, and principles of jurisprudence (usul al-fiqh), and is not employed where authentic and authoritative texts (Qur'an and ahadith) are considered unambiguous with regard to the question, or where there is an existing scholarly consensus (ijma). Ijtihad is considered to be a religious duty for those qualified to perform it. An Islamic scholar who is qual (en)
  • الاجتهاد لغة: "بذل الجهد في فعل شاق" فيقال: اجتهد في حمل الرحى، لا في حمل خردلة، وعرفه علماء أصول الفقه بأنه: "بذل الجهد في إدراك الأحكام الشرعية"، أو هو: "بذل الجهد في تعرف الحكم الشرعي" ويقابله: التقليد. هو إما تام أو ناقص، فالتام هو: "استفراغ القوة النظرية حتى يحس الناظر من نفسه العجز عن مزيد طلب"، والناقص هو: "النظر المطلق في تعرف الحكم". ويكون الاجتهاد بمعنى: بذل مجهود علمي، ممن تتوفر فيه شروط الاجتهاد، للبحث والنظر والاستدلال، واستنباط الأحكام الشرعية من أدلتها، وهو إما؛ اجتهاد مطلق كاجتهاد الأئمة الأربعة، وإما؛ اجتهاد مقيد كاجتهاد أصحاب الأئمة الأربعة، الذين نقلوا محتوى المذهب وبحثوا وحققوا فيه، وهذا النوع من الاجتهاد للمتخصص الذي له معرفة واسعة بمقاصد الشريعة، وفهم مداركها، والقدرة على استنباط الأحكام الشرعية، أما الاجتهاد الذي ليس من قبيل التخصص العلمي؛ فلا يشترط فيه كل هذه الشروط (ar)
  • L’ijtihâd (arabe : ijtihād, اِجْتِهاد, effort de réflexion) désigne l'effort de réflexion que les oulémas ou muftis et les juristes musulmans entreprennent pour interpréter les textes fondateurs de l'islam et en déduire le droit musulman ou pour informer le musulman de la nature d'une action (licite, illicite, réprouvée…). Le terme Ijtihâd désignait à l'origine l'effort des plus illustres savants à atteindre les justes avis juridiques. L'ijtihad, là où il conduirait à une interprétation du coran, est réprouvé par Algazel. (fr)
  • Ijtihād (in in arabo: اجتهاد‎) è un termine legale islamico dello Sciismo che indica il diritto di promulgare una fatwa, che diventa subito operativa come legge, basandosi su un'interpretazione indipendente da parte di religiosi autorizzati. Questa parola araba significa letteralmente "sforzo", "applicazione", ed è usato per indicare l'esercizio individuale di elaborazione normativa operato a partire dalle fonti scritturali. Secondo il taqlid (il principio dell'emulazione) dello sciismo, la società è divisa in due categorie rispetto allo status religioso: (it)
  • Idżtihad (arab. الاجتهاد, iğtihād ) – rozwijanie prawa, "wysiłek twórczy"; "możliwość uczonego (mudżtahida) do samodzielnego formułowania opinii, posługiwania się indywidualnym rozumowaniem", twórcza, racjonalna interpretacja szariatu, zdyscyplinowane posługiwanie się rozumem pomagające w dostosowywaniu prawa islamu do nowych warunków. Wyróżnia się 3 stopnie: We współczesnej szyickiej teorii państwa, na czele społeczności powinien stać mudżtahid, posiadający uprawienia do stosowania absolutnego idżtihadu (al-idżtihad al-mutlak). Przeciwieństwem idżtihadu jest metoda taklidu (naśladowania). (pl)
rdfs:label
  • Ijtihad (en)
  • اجتهاد (إسلام) (ar)
  • Idschtihād (de)
  • Ijtihad (es)
  • Ijtihad (fr)
  • Ijtihad (it)
  • イジュティハード (ja)
  • Idżtihad (pl)
  • Иджтихад (ru)
  • Ijtihad (pt)
  • 伊智提哈德 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:education of
is dbo:notableIdea of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:maddhab of
is dbp:occupation of
is foaf:primaryTopic of