| dbpprop:abstract
|
- Igor Vasilyevich Kurchatov was a Soviet/Russian nuclear physicist. He was the leader of the Soviet atomic bomb project. He was one of the main central figures in the Soviet nuclear program. He is best known for his role as a director of nascent Soviet nuclear programme. He led a team of soviet scientists in developing and building a nuclear weapon program. Under his direction Soviet Union successfully tested its first plutonium-based nuclear device, First Lightning in 1949. For this reason he is remembered as "The Father of the Soviet Atomic Bomb".
- Igor Wassiljewitsch Kurtschatow (russ. Игорь Васильевич Курчатов, wiss. Transliteration Igor Vasil'evič Kurčatov; * 12. Januar 1903 in Simski Sawod war ein sowjetischer Physiker und der Leiter des sowjetischen Atombombenprojekts. Er gilt seither als „Vater der sowjetischen Atombombe“.
- Igor Vasilijevič Kurčatov byl sovětský fyzik. Je pokládán za otce sovětské atomové bomby. Vedl sovětský atomový projekt. Studoval fyziku a poté na polytechnickém institutu v Petrohradě lodní inženýrství. V roce 1925 se přesunul na jiný institut, kde se zabýval radioaktivitou. V roce 1932 získal podporu pro sestavení vlastního atomového vědeckého týmu, který posléze zkonstruoval první sovětský cyklotron. Po Kurčatovovi byl pojmenován radioaktivní prvek s protonovým číslem 104 jako Kurčatovium (Ku), dnes se však preferuje pojmenování Rutherfordium (Rf) po novozélandském jaderném fyzikovi lordu Ernestu Rutherfordovi. Kurčatovovo jméno dodnes nesou dvě města poblíž jaderných elektráren: Kurčatov v Kurské oblasti ve středním Rusku a Kurčatov v Kazachstánu.
- Ígor Vasílievich Kurchátov (И́горь Васи́льевич Курча́тов), físico soviético, líder del proyecto atómico soviético. Kurchátov nació en Simsky zavod, en la guberniya de Ufá. Estudió física en la Universidad de Simferópol y construcción naval en el Instituto Politécnico de Petrogrado. En 1925 se trasladó al Instituto Físico-Técnico, donde trabajó (bajo la tutela de Aram Iofe) en varios problemas relacionados con la radioactividad. En 1932 recibió fondos para su propio equipo de investigación nuclear, que construyó el primer ciclotrón. Cuando, en 1941, estalló la guerra entre Alemania y la URSS, Kurchátov dirigió sus investigaciones primero a proteger los barcos de las minas magnéticas, y posteriormente a blindaje para tanques. En 1943 el NKVD obtuvo una copia de un informe secreto británico sobre la viabilidad de las armas atómicas, que llevó a Stalin a ordenar el inicio de un programa atómico soviético (aunque con recursos muy limitados). Iofe recomendó a Kurchátov a Molotov, y Kurchátov fue elegido director del naciente programa aquel mismo año. El proyecto atómico soviético permaneció con una prioridad relativamente baja hasta que la información del espía Klaus Fuchs y posteriormente la destrucción de Hiroshima y Nagasaki estimuló a Stalin para pasar a la acción. Stalin ordenó a Kurchátov tener producida la bomba para 1948, y puso al bendecido Lavrenty Beria al mando del proyecto. El proyecto fue trasladado a la ciudad de Sarov en el Óblast de Gorki junto al Volga, y fue renombrado como Arzamas-16. El equipo (que incluía a otros prominentes científicos nucleares soviéticos como Yuli y Borísovich Jaritón y Yákov Borísovich Zeldóvich) se basó tanto en los documentos que el gobierno norteamericano hacía públicos como en las posteriores informaciones facilitadas por Fuchs, pero Kurchátov y Beria (temiendo que los informes de inteligencia fueran falsos) insistían en que sus científicos recomprobaran todo por ellos mismos. Beria en particular usaba los informes de inteligencia como una comprobación externa de las conclusiones de los equipos de científicos. El 29 de agosto de 1949 el equipo detonó Primer Rayo, su aparato de pruebas inicial (una bomba de implosión de plutonio) en la zona de pruebas de Semipalatinsk; Kurchátov comentó posteriormente que su primera reacción fue de alivio, ya que estaba seguro de que si el arma hubiese fallado Stalin lo hubiera fusilado. Posteriormente, Kurchátov trabajó en el proyecto de la bomba de hidrógeno soviética, aunque más adelante trabajó por el uso pacífico de la tecnología nuclear, abogando en contra de las pruebas nucleares. Durante el programa de la bomba atómica, Kurchátov juró no afeitarse hasta que tuvieran éxito, aunque continuó luciendo una larga barba (a menudo cortada de manera excéntrica) el resto de su vida, cosa que le ganó el sobrenombre de “La Barba”. Kurchátov murió en Moscú en 1960 a causa de una embolia cerebral.
- Igor Vasiljevitš Kurtšatov oli neuvostoliittolainen fyysikko, joka oli yksi Neuvostoliiton ydinaseohjelman keskeisimmistä tieteilijöistä. Hän opiskeli fysiikkaa Krimin valtionyliopistossa ja laivanrakennusta Petrogradin polyteknisessä instituutissa ennen kuin 1925 syventyi tutkimaan radioaktiivisuutta aluksi Abram Ioffen ohjauksessa Leningradin Fysikaalis-teknillisessä instituutissa. Vuonna 1932 hän perusti oman atomitutkimusryhmänsä, joka rakensi Neuvostoliiton ensimmäisen syklotronin. Toisen maailmansodan aikana Kurtšatov nimitettiin 1943 Neuvostoliiton ydinaseohjelman johtoon. Sittemmin projekti asetettiin Lavrenti Berijan alaisuuteen ja se laukaisi ensimmäisen atomipommin Semipalatinskin ydinkoealueella 1949 ja vetypommin 1953. Myöhemmin Kurtšatov työskenteli etupäässä ydinenergian rauhanomaisten sovellusten parissa. Kaupunki Kurskin alueella sekä kaupunki Itä-Kazakstanissa Semipalatinskin ydinkoealueella on nimetty Kurtšatoviksi. Kurtšatovin nimi on myös yhdellä Kuun kraattereista sekä asteroidi 2352:lla. Neuvostoliitossa ja itäblokissa Dubnassa löydetty alkuaine 104 nimettiin Kurtšatovin mukaan (Курчатовий), mutta amerikkalaisten vastustuksen vuoksi se sai 1997 viimein virallisesti nimen rutherfordium. Venäjän johtava ydinenergian tutkimuslaitos Moskovassa on nimeltään Kurtšatov-instituutti.
- Igor Vassilievitch Kourtchatov était un physicien russe. Il fut le chef du projet de la bombe atomique soviétique.
- Igor Vasziljevics Kurcsatov szovjet fizikus, a szovjet atomkutatás „generálisa”. Az atomenegia felszabadításáért és gyakorlati hasznosításáért folyó kutatásban a szovjet tudósok, atomfizikusok egész gárdája vett részt. Joffe, Fljorov, Zeldovics, Hariton és mások értékes elméleti és gyakorlati kutatómunkával segítették elő az atombomba, illetve az atomreaktor megalkotását. Talán valamennyiüknél többet dolgozott e területen Igor Kurcsatov, e ragyogó tehetségű és rendkívüli temperamentumú szovjet fizikus. 1903-ban született, és már 30 éves korában a fizikai tudományok doktora, egyetemi tanár volt. Kezdetben a dielektrikumok problémáival foglalkozott, s csak amikor Joffe meghívására a leningrádi Műszaki Fizikai Intézethez került, akkor kezdett a mesterséges radioaktivitással és az uránhasadással behatóbban foglalkozni. Az intézetben ő vezette ezt a kutatómunkát, hihetetlen lendülettel és kitartással. Munkatársai tréfásan csak "generális"-nak hívták, mert minden őt érdeklő dologban azonnal átvette a kezdeményező szerepet. 1940 elején már közleményei jelentek meg a nyugati szaklapokban az uránhasadásról, a háború azonban megakadályozta a nagy lendülettel elkezdett munkát. Az Állami Honvédelmi Bizottság Kurcsatovot bízta meg az atombomba megszerkesztésével. 1943 eleje óra Moszkvában dolgozott, az év júliusában kezdték építeni az Atomenergia Intézetet. Ciklotront állítottak fel, de még mielőtt az atombomba elkészült volna, az amerikaiak elpusztították Hirosimát és Nagaszakit. Kurcsatov ezután az atomreaktor felépítésére koncentrálta erejét. 1946. december 24-én este öt munkatársával együtt begyújtotta az első szovjet atomreaktort. Elkészült az első ipari reaktor terve is, majd 1953. augusztus 12-én, hét hónappal az amerikai bomba előtt, felrobbant az első szovjet kísérleti hidrogénbomba. A már legendás "kurcsatovi munkatempó" azonban nemcsak környezetét tette próbára, hanem aláásta az ő egészségét is. 1956 tavaszán elszenvedett részleges bénulásából nehezen gyógyult fel, s valójában végig betegeskedett, 1960. február 7-én bekövetkezett haláláig. Nevét nemcsak a Kurcsatov Intézet, hanem a 104-es rendszámú transzurán elem is őrzi, amit kurcsatóviumnak neveztek el.
- Fu uno degli scienziati che maggiormente contribuirono alla costruzione della prima bomba atomica sovietica e di quella all'idrogeno. La prima fu fatta detonare il 29 agosto 1949 nel poligono kazako di Semipalatinsk mentre lo scienziato - che pure aveva lavorato dal 1953 al Programma mirante a costruire un ordigno a fusione - più tardi prese a battersi per un uso pacifico della tecnologia nucleare e dichiarò la sua contrarietà nei confronti dei test nucleari che erano condotti nella sua patria. Kurčatov si era laureato nel 1923 all'Università di Crimea. L'anno dopo, al Politecnico di Baku, cominciò a studiare la conduzione termica dei dielettrici solidi. Nel 1925, all'istituto fisico-tecnico di Leningrado, eseguì ricerche sulle proprietà elettriche dei cristalli e sui nuclei atomici. Dal 1930 al 1933 insegnò al politecnico di Baku. Dal 1934 in poi si dedicò completamente alla fisica nucleare, cominciando a studiare la radioattività artificiale e la reazione a catena provocata dal bombardamento di neutroni. Ideò la teoria dell'isomerismo nucleare, secondo cui i nuclidi (ogni specie di atomo caratterizzato dalla carica e dal numero di massa del suo nucleo), pur avendo lo stesso numero di massa e lo stesso numero atomico, hanno contenuto energetico diverso, cioè si trovano in stati energetici differenti. Nel 1955, a Ginevra, fece parte della delegazione sovietica alla Conferenza Internazionale sugli usi pacifici dell'energia atomica. Fu deputato al Soviet Supremo e insignito di molti riconoscimenti, fra i quali il premio Stalin e l'ordine di Lenin. Alla sua memoria è stata dedicata una nave per ricerche oceanografiche, la Akademik Kurčatov, capofila della Classe Akademik Kurčatov.
- イーゴリ・ワシリエヴィチ・クルチャトフ（И́горь Васи́льевич Курча́тов, 1903年1月12日 - 1960年2月7日）は、ソ連の核物理学者、ソ連の原爆開発プロジェクトの責任者。 ロシア帝国ウファ県シムスキー・ザボド（現在のチェリャビンスク州シム市）の生まれ。クリミヤ州立大学で物理学を学び、ペトログラード（現サンクトペテルブルグ）のSPbSPUで造船学を学んだ。1925年にバクー工科大学からレニングラードのヨッフェ物理工学研究所（Ioffe Physico-Technical Institute）に移り、物理学者のアブラム・ヨッフェに師事し放射能に関する様々な研究に従事した。早いうちに才能が認められ、1932年にはクルチャトフが指揮する核物理学研究グループに独自の研究予算が与えられ、1939年9月21日にはソ連で初めてとなるサイクロトロンを完成させた。 クルチャトフとゲオロギー・フリョロフは、1930年代にウランの連鎖的な核分裂反応と原子炉の設計に関する基本的なアイデアを考え出した。1942年にはクルチャトフは「数キログラムのウランの核を破壊することで、20,000トンのトリニトロトルエン(TNT)を爆破するのに匹敵するエネルギーが得られる」と予言し、この予想は、トリニティ実験によって実際に証明された。 1941年にドイツとの戦争が始まると、クルチャトフは磁気機雷より船舶を防護する研究、つづいて戦車の装備について研究するようになった。1943年にNKVDは原子爆弾の実現可能性に関するイギリスの極秘文書を入手する。これによりスターリンはソ連の原子力プログラムを開始するように命じた。アブラム・ヨッフェがモロトフにクルチャトフを推薦し、その結果当時40歳とまだ若かったクルチャトフがこのプロジェクトを指揮することとなった。スターリンが原子爆弾開発を命じたもうひとつの理由は、ゲオロギー・フリョロフからの手紙にあった。フリョロフはその少し前から、核分裂反応や原子力エネルギーに関する論文が西側の学術雑誌から消えていることに気づいていた。各国の原子爆弾開発が始まったことを察知したフリョロフはスターリンに手紙を書いて忠告したのだった。 ソビエトの原子爆弾開発プログラムは当初は遅々として進まなかったが、 スパイのクラウス・フックスからもたらされた西側での開発状況や、その後実際に広島と長崎に原子爆弾が投下されたことにより、スターリンは1948年までに原子爆弾を完成させるようにと命じ、プロジェクトを悪名高いベリヤの指揮下におくことにより科学者に強いプレッシャーを与えた。一方で科学者は様々な生活上の優遇措置を与えられた。1946年11月、クルチャトフは研究所のすぐ隣に建てられた自宅に妻とともに移り住み、1960年に亡くなるまでここで暮らした。 ソ連の原子爆弾開発プロジェクトはゴーリキー州（現ニジニ・ノヴゴロド州）のサロフで行われたが、秘密保持のために町は地図から消され名もアルザマス-16と変えられた。原子爆弾開発チームは、すでにアメリカで公開されていた情報やスパイのフックスがもたらした情報を参考にしたが、フルシチョフとベリヤは、ソ連の諜報機関がニセの情報をつかまされていることを恐れて、入手した情報はすべてソ連のチームで追試するようにと念を押した。これに加えて、ベリヤ率いる秘密警察が科学者の行動をチェックした。 原子爆弾開発プロジェクトが始まると、クルチャトフは、プロジェクトが成功するまではヒゲを剃らないことを宣言し、そのためにそれ以降のクルチャトフは長いひげがトレードマークとなった。 1949年8月29日、カザフ共和国(当時)のセミパラチンスク核実験場においてにソ連最初の核実験（プルトニウム型原子爆弾）が成功した。このときクルチャトフは、実験が失敗した場合にはスターリンの命により銃殺されることをも覚悟していたという。彼は、ベリヤからこの爆弾の名について聞かれ、『わが国は自力で成し遂げた』と答えた。これがこの実験"RDS-1"の由来である。 クルチャトフは続いてソ連の水爆開発プロジェクトにも携わるが、その後はおもに原子力技術の平和利用に関する研究に専念するようになり、核実験にも反対の立場を取るようになった。その控えめな性格と、多岐な分野に渡る博識を買われて、フルシチョフ第一書記からソ連の科学技術政策に関するアドバイザーに就任するよう依頼を受けて承諾するものの、その直後に急逝してしまう。 1960年に脳血栓のためにモスクワで死去。遺体はモスクワの赤の広場のレーニン廟脇に埋められた。 クルチャトフが率いた原子爆弾開発のための研究所（「ソ連科学アカデミー第2研究グループ」がその正式名であった）は、1955年にクルチャトフ核物理学研究所と名前を変えられ、核融合やプラズマ物理の研究機関となった。ソ連崩壊後はクルチャトフ研究所となった。また、セミパラチンスク核実験場近郊に原爆開発のために設立された都市はクルチャトフ市と名付けられており、彼の銅像が建てられている。 小惑星(2352)クルチャトフは彼の名にちなむ。
- Igor Vasiljevitsj Koertsjatov was een Russisch kernfysicus. Hij was de leider van het kernwapenprogramma van de Sovjet-Unie.
- Igor Wasiljewicz Kurczatow – radziecki fizyk jądrowy, absolwent uniwersytetu w Symferopolu. W 1933 r. podjął badania z dziedziny fizyki jądrowej. W 1939 r. opublikował pracę na temat reakcji nuklearnej. Po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej w 1941 r. jego badania zostały wstrzymane, a on zajął się problemem demagnetyzacji kadłubów okrętów. Uznawany za ojca radzieckiej bomby atomowej. Już w 1942 r. przewidział nawet dokładniej niż Einstein ogromną moc bomby atomowej, estymując że rozbijając jądra w kilogramie uranu uzyska się energię równą wybuchowi 20 tys. ton trotylu. W 1943 r. objął kierownictwo zespołu naukowców pracujących nad skonstruowaniem bomby atomowej, co zostało uwieńczone sukcesem w 1949 r. głownie dzięki informacjom uzyskanym od radzieckich szpiegów a zwłaszcza Klausa Fuchsa, którzy wykradali tajne informacje z projektu Manhattan, powszechnie uznaje się że bez tych informacji zbudowanie bomby zajęłoby mu od 3 do 5 lat dłużej mimo iż w przeciwieństwie do zespołu Amerykańskiego badania prowadził sam. Mając już technologię bomby atomowej jako pierwszy na świecie zbudował bombę wodorową nawet przed zespołem amerykańskim. W 1946 r. uruchomił pierwszy radziecki reaktor jądrowy. Zbudowano dzięki niemu również pierwszą na świecie elektrownie atomową którą uruchomiono 27 czerwca 1954 roku w Obnińsku. Po doświadczeniu mocy bomb które zbudował stał się podobnie jak wielu jego odpowiedników w USA z projektu Manhattan gorącym zwolennikiem zaprzestania prób jądrowych. Nie przekonały go nawet słowa Chruszczowa: "Zajmij się lepiej swoją nauką. My się będziemy troszczyli o politykę". Kierowany przez niego zespół pracował również nad wykorzystaniem energii nuklearnej do produkcji energii elektrycznej i napędu okrętów. W 1956 r. ogłoszono jego nominację na stanowisko dyrektora Instytutu Energii Atomowej Akademii Nauk ZSRR, sprawował ją do śmierci i po nim przejął ją jego najwierniejszy uczeń Andriej Sacharow któremu powierzył misje wykorzystania energii atomowej dla ludzkości. Źródła: strona biograficzna
- Igor Vasilyevich Kurchatov (И́горь Васи́льевич Курча́тов) foi um físico soviético/Russo. Líder do projecto da bomba atómica russa.
- Igor Vasilievici Kurceatov a fost un fizician şi ilustru savant rus, academician, de 3 ori Erou al Muncii Socialiste, laureat al Premiului Lenin, strălucit organizator şi conducător ştiinţific al lucrărilor în domeniul tehnicii atomice, s-a născut la 12 aprilie 1903 într-o familie de pădurar din satul Sim, nu departe de oraşul Ufa. Igor a absolvit cu medalie de aur gimnaziul din Simferopol şi tot aici întră la Universitate. Viaţa studenţească a lui Kurceatov a avut loc în condiţii complicate de după război vremuri de grea cumpănă, foamete. Studentul la facultatea de fizică şi matematică Igor Kurceatov era nevoit să-şi câştige existenţă, lucrând ca educator la grădiniţa de copii, ca paznic sau ca tăetor de lemne. A terminat Universitatea înainte de termen şi, plecând la Petrograd, reuşi să se înscrie la anul 3 a Institutului politehnic. După absolvirea Institutului politehnic este îndreptat la lucru la Institutul fizico-tehnic din Petrograd. Primele cercetări ştiinţifice sunt legate de proprietăţile unei ramuri noi ale ştiinţei - segnetoelectricitatea. Igor Kurceatov încă nu împlinise nici 30 de ani, când i s-a conferit titlul de doctor în ştiinţe fizico-matematice. Mai departe el activează în domeniul fizicii atomice. Dar s-a început războiul (1941-1945) şi talentatul savant a fost nevoit să plece pe front ca un soldat de rând. Ca cetăţean şi patriot el rezolvă multe probleme extrem de importante pentru apărarea ţării. Fiind chemat de pe front, împreună cu alţi fizicieni, cu succes au fost rezolvate aşa probleme ca dezmagnetizarea corăbiilor militare sovietice. După razboi intensiv s-a ocupat cu fizica atomului cum cu scopuri militare aşa şi în scopuri paşnice. Aşa la 27 iunie 1954 a întrat în funcţie prima centrală atomoelectrică din lume, mai târziu a fost construit primul spărgător de gheaţă atomic "Lenin". Era şi altele instalaţii, unde atomul este destinat pentru binele omului. A murit Kurceatov în anul 1960.
- И́горь Васи́льевич Курчато́в — выдающийся советский физик, «отец» советской атомной бомбы. Академик, основатель и первый директор Института атомной энергии с 1943 г. по 1960 г. , главный научный руководитель атомной проблемы в СССР, один из основоположников использования ядерной энергии в мирных целях. Академик АН СССР. Брат Бориса Курчатова.
- Igor Vasiljevitj Kurtjatov (ryska И́горь Васи́льевич Курча́тов), född 8 januari 1903, död 7 februari 1960, var en rysk kärnfysiker i plasmafysik, termonuklära reaktioner, ledare för det sovjetiska atombombsprojektet. Han konstruerade år 1949 på stulna ritningar Sovjetunionens första atombomb. Kurtjatovium var ett av Sovjetunionen föreslaget namn för det syntetiskt framställda radioaktiva grundämnet rutherfordium.
- İgor Vasileviç Kurçatov Sovyet fizikçi. Sovyet atom bombası projesinin lideridir.
- Файл:Young Igor Kurchatov. jpg Двадятирічний Ігор Курчатов І́гор Васи́льович Курча́тов — російський фізик, організатор і керівник робіт в атомній науці і техніці в СРСР, академік АН СРСР. Досліджував сегнетоелектрики. Спільно із співробітниками виявив ядерну ізомерію. Під керівництвом Курчатова споруджений перший радянський циклотрон, відкрито спонтанний поділ ядер урану, розроблений протимінний захист кораблів, створені перший в Європі ядерний реактор, перша в СРСР атомна бомба (1949), перші в світі термоядерна бомба і АЕС. Засновник і перший директор Інституту атомної енергії (з 1943, з 1960 — імені Курчатова).
|
| rdfs:comment
|
- Igor Vasilyevich Kurchatov was a Soviet/Russian nuclear physicist. He was the leader of the Soviet atomic bomb project. He was one of the main central figures in the Soviet nuclear program. He is best known for his role as a director of nascent Soviet nuclear programme. He led a team of soviet scientists in developing and building a nuclear weapon program. Under his direction Soviet Union successfully tested its first plutonium-based nuclear device, First Lightning in 1949.
- Igor Wassiljewitsch Kurtschatow (russ. Игорь Васильевич Курчатов, wiss. Transliteration Igor Vasil'evič Kurčatov; * 12. Januar 1903 in Simski Sawod war ein sowjetischer Physiker und der Leiter des sowjetischen Atombombenprojekts. Er gilt seither als „Vater der sowjetischen Atombombe“.
- Igor Vasilijevič Kurčatov byl sovětský fyzik. Je pokládán za otce sovětské atomové bomby. Vedl sovětský atomový projekt. Studoval fyziku a poté na polytechnickém institutu v Petrohradě lodní inženýrství. V roce 1925 se přesunul na jiný institut, kde se zabýval radioaktivitou. V roce 1932 získal podporu pro sestavení vlastního atomového vědeckého týmu, který posléze zkonstruoval první sovětský cyklotron.
- Ígor Vasílievich Kurchátov (И́горь Васи́льевич Курча́тов), físico soviético, líder del proyecto atómico soviético. Kurchátov nació en Simsky zavod, en la guberniya de Ufá. Estudió física en la Universidad de Simferópol y construcción naval en el Instituto Politécnico de Petrogrado. En 1925 se trasladó al Instituto Físico-Técnico, donde trabajó (bajo la tutela de Aram Iofe) en varios problemas relacionados con la radioactividad.
- Igor Vasiljevitš Kurtšatov oli neuvostoliittolainen fyysikko, joka oli yksi Neuvostoliiton ydinaseohjelman keskeisimmistä tieteilijöistä. Hän opiskeli fysiikkaa Krimin valtionyliopistossa ja laivanrakennusta Petrogradin polyteknisessä instituutissa ennen kuin 1925 syventyi tutkimaan radioaktiivisuutta aluksi Abram Ioffen ohjauksessa Leningradin Fysikaalis-teknillisessä instituutissa.
- Igor Vassilievitch Kourtchatov était un physicien russe. Il fut le chef du projet de la bombe atomique soviétique.
- Igor Vasziljevics Kurcsatov szovjet fizikus, a szovjet atomkutatás „generálisa”. Az atomenegia felszabadításáért és gyakorlati hasznosításáért folyó kutatásban a szovjet tudósok, atomfizikusok egész gárdája vett részt. Joffe, Fljorov, Zeldovics, Hariton és mások értékes elméleti és gyakorlati kutatómunkával segítették elő az atombomba, illetve az atomreaktor megalkotását.
- Fu uno degli scienziati che maggiormente contribuirono alla costruzione della prima bomba atomica sovietica e di quella all'idrogeno.
- Igor Vasiljevitsj Koertsjatov was een Russisch kernfysicus. Hij was de leider van het kernwapenprogramma van de Sovjet-Unie.
- Igor Wasiljewicz Kurczatow – radziecki fizyk jądrowy, absolwent uniwersytetu w Symferopolu. W 1933 r. podjął badania z dziedziny fizyki jądrowej. W 1939 r. opublikował pracę na temat reakcji nuklearnej. Po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej w 1941 r. jego badania zostały wstrzymane, a on zajął się problemem demagnetyzacji kadłubów okrętów. Uznawany za ojca radzieckiej bomby atomowej. Już w 1942 r.
- Igor Vasilyevich Kurchatov (И́горь Васи́льевич Курча́тов) foi um físico soviético/Russo. Líder do projecto da bomba atómica russa.
- Igor Vasilievici Kurceatov a fost un fizician şi ilustru savant rus, academician, de 3 ori Erou al Muncii Socialiste, laureat al Premiului Lenin, strălucit organizator şi conducător ştiinţific al lucrărilor în domeniul tehnicii atomice, s-a născut la 12 aprilie 1903 într-o familie de pădurar din satul Sim, nu departe de oraşul Ufa. Igor a absolvit cu medalie de aur gimnaziul din Simferopol şi tot aici întră la Universitate.
- И́горь Васи́льевич Курчато́в — выдающийся советский физик, «отец» советской атомной бомбы. Академик, основатель и первый директор Института атомной энергии с 1943 г. по 1960 г.
- Igor Vasiljevitj Kurtjatov (ryska И́горь Васи́льевич Курча́тов), född 8 januari 1903, död 7 februari 1960, var en rysk kärnfysiker i plasmafysik, termonuklära reaktioner, ledare för det sovjetiska atombombsprojektet. Han konstruerade år 1949 på stulna ritningar Sovjetunionens första atombomb. Kurtjatovium var ett av Sovjetunionen föreslaget namn för det syntetiskt framställda radioaktiva grundämnet rutherfordium.
- İgor Vasileviç Kurçatov Sovyet fizikçi. Sovyet atom bombası projesinin lideridir.
- Файл:Young Igor Kurchatov. jpg Двадятирічний Ігор Курчатов І́гор Васи́льович Курча́тов — російський фізик, організатор і керівник робіт в атомній науці і техніці в СРСР, академік АН СРСР. Досліджував сегнетоелектрики. Спільно із співробітниками виявив ядерну ізомерію.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
