| dbpedia-owl:abstract
|
- Ignasi d'Antioquia (Ignatius, Ἰγνάτιος) conegut com Teòfor o Deifer ὁ Θεοφόρος) que vol dir (segons ell mateix) aquell que porta Déu al cor, fou un dels pares eclesiàstics del segle I, mort vers l'any 107/116. Abul Faragi diu que fou nadiu de Nura, que podria ser la ciutat d'aquest nom a Sardenya o la de Nora a Capadòcia, però molts historiadors pensen que en realitat la paraula "Nura" no es refereix al lloc de naixement. Alguns historiadors el fan deixeble de Sant Pere, especialment Teodoret. L'any 69 fou nomenat bisbe d'Antioquia, potser succeint a Evodi o potser al mateix temps, ja que en aquella època era freqüent la presència de més d'un bisbe a les ciutats grans. Quan Trajà era a Antioquia per fer campanya contra els parts, Ignasi, que aspirava al martiri, es va oferir a l'emperador com a víctima. La conversa amb l'emperador és reproduïda al Martyrium Ignatii; Trajà el va condemnar a ser enviat a Roma i llançat a les feres, cosa que es va produir segurament un 20 de desembre; l'any és discutit: alguns opten pel 107 i d'altres per dates posteriors, fins el 116. Les seves restes foren retornades a Antioquia pels seus seguidors i més tard l'emperador Teodosi II les va dipositar a l'església de Sant Ignasi (abans temple de la Fortuna) a Antioquia; dels posteriors trasllats n'hi ha diverses versions. L'església catòlica commemora el seu martiri el 17 d'octubre i l'església grega el 20 de desembre. El seu camí d'Antioquia a Roma hauria escrit set cartes enumerades per Jerònim (De Viris Illustr 100.16) i Eusebi Escolàstic (H. E. 3.46). L'autenticitat de les versions que es conserven està qüestionada. Ignatius of Antiochie icon. jpg Icona oriental Martyrdom of St Ignatius of Antioch. jpg Martiri del sant, pintura del s. XVI Interior of San Clemente, Rome. JPG Basílica de Sant Climent, a Roma, on està enterrat el sant
- Ignác z Antiochie (též Ignatios), zvaný Theoforos, tj. nositel Boha, narodil se okolo roku 50 v Sýrii, umučen roku 107 v Římě. Po sv. Petru a Euodiovi byl třetím biskupem města Antiochie. Biskupský úřad vykonával po 40 let, přežil pronásledování křesťanů za císaře Domitiána. Podle Eusebiových Církevních dějin (II,2,22) nastoupil Ignatios po Euodiovi kolem roku 68. Theodorétos z Kyrrhu (Dial. immutab. I,4,33a) tvrdí, že Ignatia ustanovil na biskupský stolec přímo apoštol Petr. Sám Ignatios byl nejspíše učedníkem apoštolů Petra a Jana. Sedm listů, které sepsal při své cestě do Říma, kde měl podstoupit mučednickou smrt, tvoří velmi zásadní korpus svědectví o životě a teologii rané církve na přelomu 1. a 2. století. To Ignatia řadí mezi apoštolské Otce a je považován za světce jak katolickou církví, tak církví pravoslavnou.
- Ignatius von Antiochien (frühes 2. Jh. n. Chr. , Martyrium in den letzten Regierungsjahren des Kaisers Trajan; einzelne Forscher datieren aufgrund einer abweichenden Einschätzung der Echtheit der Ignatiusbriefe seine Lebenszeit auf Mitte 2. Jh. oder später) war Bischof von Antiochia. Seine genauen Lebensdaten und -umstände sind nicht bekannt. Er führte den Beinamen Theophoros, „der Gottesträger“ . Sieben seiner Briefe sind als echt anerkannt. Er ist ein Zeuge für frühe dogmatische Festlegungen in der christlichen Kirche.
- Ignatius of Antioch (ca. 35 or 50-between 98 and 117) was among the Apostolic Fathers, was the third Bishop of Antioch, and was a student of John the Apostle. En route to his martyrdom in Rome, Ignatius wrote a series of letters which have been preserved as an example of very early Christian theology. Important topics addressed in these letters include ecclesiology, the sacraments, and the role of bishops.
- Ignacio de Antioquía (Ιγνάτιος Αντιοχείας) es uno de los Padres de la Iglesia y, más concretamente, uno de los Padres Apostólicos por su cercanía cronológica con el tiempo de los apóstoles. Es autor de siete cartas que redactó en el transcurso de unas pocas semanas, mientras era conducido desde Siria a Roma para ser ejecutado o, como él mismo escribió: «... para ser trigo de Dios, molido por los dientes de las fieras y convertido en pan puro de Cristo». Ignacio de Antioquía, Ad Rom. 4, 1. Su arresto y ejecución se produjeron a comienzos del siglo II. Aparte de eso, sólo se sabe que fue obispo de la ciudad de Antioquía de Siria. El conocimiento sobre Ignacio se centra, por tanto, en el final de su vida, pero ello basta para hacer de él uno de los Padres Apostólicos mejor conocidos. Ignacio es un mártir del cristianismo y uno de los santos de la Iglesia Católica y de la Iglesia Ortodoxa, que celebran su festividad el 17 de octubre y el 20 de diciembre, respectivamente. El descubrimiento y la identificación de las cartas de Ignacio se produjeron a lo largo de los siglos XVI y XVII, tras un arduo y polémico proceso. La temática «procatólica» de las cartas soliviantó los ánimos de teólogos protestantes como Juan Calvino, que las impugnaron enérgicamente. La polémica entre católicos y protestantes continuó hasta el siglo XIX, en que se alcanzó un consenso sobre cuántas cartas, cuáles y en qué medida fueron escritas realmente por Ignacio. Desde entonces, la opinión mayoritaria, pero no indiscutida, es que Ignacio escribió cartas a las comunidades cristianas de Éfeso, Magnesia del Meandro, Trales, Roma, Filadelfia y Esmirna, además de una carta personal al obispo Policarpo de Esmirna, otro «Padre de la Iglesia» y también «Padre Apostólico». Los escritos de Ignacio están próximos en el tiempo a la redacción de los evangelios y una parte de la investigación ignaciana está centrada en esclarecer su relación con ellos. Las cartas ofrecen, además, valiosos indicios sobre la situación de las comunidades cristianas a finales del siglo I y comienzos del siglo II.
- Ignatios Antiokialainen oli Antiokian kolmas patriarkka Pietarin ja Euodioksen jälkeen. Eusebios (Kirkkohistoria II. iii.22) sanoo, että Ignatios seurasi Euodiosta. Theodoretos (Dial. Immutab. , I, iv, 33a) sanoo, että Pietari itse nimesi hänet Antiokian piispaksi, tehden hänet suoraan apostolien seuraajaksi. Ignatios lasketaankin apostolisten isien joukkoon.
- Ignace d'Antioche ou saint Ignace, né vers 35 d'origine syrienne, mort probablement en 107 ou 113, fut le troisième évêque d'Antioche, après saint Pierre et Evode, à qui Ignace a succédé vers 68. Ignace, qui se donnait aussi le nom de « Théophore » (c'est-à-dire, qui « porte Dieu » en lui), avait été probablement un disciple des apôtres Pierre et Jean. Plusieurs de ses lettres nous sont parvenues. On le considère en général comme l'un des Pères apostoliques (les premiers des Pères de l'Église). C'est un saint pour l'Église catholique, qui le fête le 17 octobre (pendant longtemps le 1 février), et pour les Églises Orthodoxes et catholiques orientales, qui le fêtent le 20 décembre.
- È venerato come santo dalla Chiesa ortodossa e dalla Chiesa cattolica, ed è annoverato fra i Padri della Chiesa e Padre Apostolico. Fu il secondo successore di Pietro come vescovo di Antiochia di Siria, cioè della terza città per grandezza del mondo antico mediterraneo.
- アンティオキアのイグナティオス（35年頃-110年）は、アンティオキアの主教（司教）、そして使徒ヨハネの弟子であった。正教会、非カルケドン派、カトリック教会、聖公会、ルーテル教会などで聖人とされる。日本正教会では神品致命者捧神者聖イグナティと表記される。 ローマで殉教する旅の途中、イグナティオスは、最も初期のキリスト教神学の例と見なされている一連の手紙を書き送った。これは、教会論、サクラメント論、主教論を含んでいる。 聖イグナティオスの日は西方教会では10月17日に、東方教会では12月20日に祝われる。カトリック教会では2月1日である。 イグナティオスは、ローマのクレメンスとポリュカルポスとともに、使徒教父の筆頭であり、個人的に使徒を知っていた初期のキリスト教著述家の一人であると伝えられる。
- Ignatius van Antiochië was bisschop van Antiochië in Syrië, waartoe hij in 69/70 werd aangesteld. Hij wordt gerekend tot de Apostolische Vaders. Hij stierf in 110 in Rome de marteldood. Hij heeft zijn naamdag in de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië en de rooms-katholieke Kerk op 17 oktober, in de Oosters-orthodoxe Kerk op 20 december.
- Ignatius av Antiokia var biskop av Antiokia og led martyrdøden. På grunn av sine brev til kristne menigheter regnes han med blant de apostoliske fedre. Han var sannsynligvis av syrisk opprinnelse. Ifølge legenden var han identisk med det barn som i Evangeliet etter Matteus kap. 18 ble fremstilt for displene av Jesus Kristus, men det er ikke holdepunkter for at dette er riktig. Det man har bedre holdepunkter for er at han var disippel av enten apostlene Peter og Paulus, eller apostelen Johannes. I ca. 69 skal han ha blitt ordinert til biskop av Antiokia. Det var i Antiokia at begrepet «kristne» første gang ble brukt. Han virket som biskop i omkring 40 år, og overlevde Domitians kristenforfølgelse. Under Trajan ble han sammen med andre kristne arrestert og sendt med skip til Roma. Dette kan tyde på at han var romersk borger. De satte ut fra Seleukia, og reiste langs kysten. Under et opphold i Smyrna skal han ha møtt den hellige Polykarp av Smyrna, som da var en ung mann. Ignatius skrev under oppholdet de fire første av de syv brev vi kjenner fra ham, til menighetene i Efesos, Magnesia, Tralles og Roma. På veien videre mot Roma ble det et nytt opphold, denne gang i Troas. Der skrev Ignatius de siste tre brevene, til menighetene i Filadelfia og Smyrna, samt et avskjedsbrev til Polykarp. Brevene er av stor verdi for kirkehistorikere, fordi de kaster lys over tro og praksis mindre enn et århundre etter at Kristus levde. Et av hovedpoengene hans er at menighetene må bevare enheten med sin biskop, og at dette må få uttrykk i felles nattverdsfeiring. I brevet til menigheten i Roma ba han om at de ikke måtte forsøke å få ham benådet, fordi han var villig til å lide for sin tro. Han er den første som bruker begrepet «den katolske kirke» om fellesskapet av kristne, og han skriver at biskopen av Roma har forrang framfor de andre biskopene. Dette regnes av Den katolske kirke som et bevis på at pavens særstilling var anerkjent allerede i oldkirken. Reisen til Roma tok mellom seks og tolv uker, og da de kom fram ble de møtt av kristne fra byen. Han gjentok da det han hadde skrevet om at han var rede til å lide martyrdøden. Keiser Trajan ledet selv forhøret, og dømte ham til å kastes til villdyrene. Dette ble gjort i Colosseum, antagelig i år 107; noen forskere tidfester det til forskjellige år mellom 110 og 117. Han er den eneste navngitte martyr man kjenner til som døde i Colosseum; de andre som er kjent døde i Circus Maximus. Kristne fra Roma skal ha samlet opp det som var igjen av jordiske levninger, og sendte dette som relikvier til Antiokia. De ble oppbevart ved byporten, ifølge Hieronymus og Johannes Krysostomos. Da Antiokia ble angrepet av sarasenere ble deler av relikviene sendt tilbake til Roma, hvor de ble plassert i kirken San Clemente.
- Ignacy Antiocheński, zwany Teoforem z gr. Θεοφορος, cs. Swiaszczennomuczenik Ignatij Bogonosiec, jepiskop Antiochijskij – biskup Antiochii, męczennik chrześcijański i święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego, jeden z pierwszych ojców Kościoła, wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego. Jako pierwszy wprowadził w cerkwi śpiew antyfonalny.
- Inácio foi bispo de Antioquia da Síria entre 68 e 100 ou 107, discípulo do apóstolo João, também conheceu São Paulo e foi sucessor de São Pedro na igreja em Antioquia fundada pelo próprio apóstolo. Segundo Eusébio de Cesaréia, Inácio foi o terceiro bispo de Antioquia da Síria e segundo Orígenes teria sido o segundo bispo da cidade. Santo Inácio foi detido pelas autoridades e transportado para Roma, onde foi condenado à morte no Coliseu, e foi martirizado por leões.
- Игнатий БогоносецΙγνάτιος ο Θεοφόρος 350px Мученичество святого ИгнатияСмерть: 20 декабря 107(0107-12-20) Рим Почитается: в Православной и Католической церквях День памяти: в Православной церкви 20 декабря, в Католической — 17 октября Труды: Послания местным Церквям Подвижничество: мученическая смерть Игна́тий Богоно́сец, Игнатий Антиохийский — муж апостольский, священномученик Древней Церкви, третий епископ Антиохийский по апостоле Петре и Еводе, ученик Иоанна Богослова; на Антиохийской кафедре предположительно с 68 года.
- Ignatios (Ignatius) av Antiochia, 30-107 e. Kr. , martyr, räknas som den tredje biskopen av Antiochia. Han kallade sig även för Theophorus och var enligt traditionen en lärjunge till de båda apostlarna Petrus och Johannes. De flesta kyrkosamfunden räknar honom som en av kyrkofäderna och han är helgonförklarad av både den katolska och den ortodoxa kyrkan. Festdag 17 oktober.
- Ігна́тій Богоно́сець або Ігнатій Антиохійський (грец. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος), — один з перших отців Церкви, єпископ Антіохії, учень апостола Івана Богослова, святий, мученик. Святий Ігнатій Богоносець був учнем св. Івана Богослова. Згодом він став єпископом Антіохії і, як добрий пастир, впродовж 40 літ підтримував дух свого стада в час переслідування християн. За правління імператора Траяна його ув'язнили і повезли до Рима на суд. Під час довгої подорожі Ігнатій укріпляв місцевих християн у правдах святої віри. Тоді ж він написав сім листів до різних церковних громад. Саме Ігнатій Богоносець у листі до вірних міста Смирни в Малій Азії вперше використав вислів «Вселенська Церква». Коли християни Рима намагалися визволити Ігнатія від смерті, він сказав їм: «Дозвольте мені стати поживою диких звірів, щоб тільки дістатися до Господа. Я — Боже зерно, і мене мають змолоти зуби диких звірів, щоб я міг стати чистим Христовим хлібом». Помер Ігнатій мученицькою смертю 107 року в Римі, а його святі мощі перенесено в Антіохію.
- 安提阿的聖依格那修（Saint Ignatius of Antioch，或譯為伊格那丟、依格那丟或以革那提，也稱作Theophorus，即「神的使役」，67年－110年），為使徒後時期（Post-Apostolic Age）的基督教會領袖之一，相傳曾接受使徒傳福音者約翰直接的教導，是安提阿教會（Patriarch of Antioch）第三位主教（前兩位分別是聖彼得與埃伏第烏斯Evodius）。最终被罗马帝国皇帝投入野獸的籠中而殉道，死前深感能為主殉道為榮。他在在被押往羅馬殉教途中寫了七封書信給小亞細亞和羅馬的教會，四封寫於士每拿，三封寫於特羅亞。透過這七封信，我們可以看見當時教會的情形。，是現今瞭解2世紀初基督教會的著名重要資料。 他極力主張主教獨裁，因為這樣能避免教會分裂，基於當時諾斯底主義與孟他努主義兩種思想興起於教會中間。而他自己既是安提阿教會的獨裁監督，所以他設法提高以弗所、馬內夏、他拉勒、羅馬、非拉鐵非、士每拿教會監督的權位。因此透過監督專權可以讓教會更有向心力並且防止教會免於異端的滲透。他曾在士每拿書信中寫到『要免除分裂，因分裂是萬惡之源。你們都要順服監督（主教）正如耶穌基督順服上帝，正如長老順服使徒，又要尊敬執事。』
|
| rdfs:comment
|
- Ignasi d'Antioquia (Ignatius, Ἰγνάτιος) conegut com Teòfor o Deifer ὁ Θεοφόρος) que vol dir (segons ell mateix) aquell que porta Déu al cor, fou un dels pares eclesiàstics del segle I, mort vers l'any 107/116. Abul Faragi diu que fou nadiu de Nura, que podria ser la ciutat d'aquest nom a Sardenya o la de Nora a Capadòcia, però molts historiadors pensen que en realitat la paraula "Nura" no es refereix al lloc de naixement. Alguns historiadors el fan deixeble de Sant Pere, especialment Teodoret.
- Ignác z Antiochie (též Ignatios), zvaný Theoforos, tj. nositel Boha, narodil se okolo roku 50 v Sýrii, umučen roku 107 v Římě. Po sv. Petru a Euodiovi byl třetím biskupem města Antiochie. Biskupský úřad vykonával po 40 let, přežil pronásledování křesťanů za císaře Domitiána. Podle Eusebiových Církevních dějin (II,2,22) nastoupil Ignatios po Euodiovi kolem roku 68. Theodorétos z Kyrrhu (Dial. immutab. I,4,33a) tvrdí, že Ignatia ustanovil na biskupský stolec přímo apoštol Petr.
- Ignatius von Antiochien (frühes 2. Jh. n. Chr. , Martyrium in den letzten Regierungsjahren des Kaisers Trajan; einzelne Forscher datieren aufgrund einer abweichenden Einschätzung der Echtheit der Ignatiusbriefe seine Lebenszeit auf Mitte 2. Jh. oder später) war Bischof von Antiochia. Seine genauen Lebensdaten und -umstände sind nicht bekannt. Er führte den Beinamen Theophoros, „der Gottesträger“ . Sieben seiner Briefe sind als echt anerkannt.
- Ignatius of Antioch (ca. 35 or 50-between 98 and 117) was among the Apostolic Fathers, was the third Bishop of Antioch, and was a student of John the Apostle. En route to his martyrdom in Rome, Ignatius wrote a series of letters which have been preserved as an example of very early Christian theology. Important topics addressed in these letters include ecclesiology, the sacraments, and the role of bishops.
- Ignacio de Antioquía (Ιγνάτιος Αντιοχείας) es uno de los Padres de la Iglesia y, más concretamente, uno de los Padres Apostólicos por su cercanía cronológica con el tiempo de los apóstoles. Es autor de siete cartas que redactó en el transcurso de unas pocas semanas, mientras era conducido desde Siria a Roma para ser ejecutado o, como él mismo escribió: «... para ser trigo de Dios, molido por los dientes de las fieras y convertido en pan puro de Cristo». Ignacio de Antioquía, Ad Rom. 4, 1.
- Ignatios Antiokialainen oli Antiokian kolmas patriarkka Pietarin ja Euodioksen jälkeen. Eusebios (Kirkkohistoria II. iii.22) sanoo, että Ignatios seurasi Euodiosta. Theodoretos (Dial. Immutab. , I, iv, 33a) sanoo, että Pietari itse nimesi hänet Antiokian piispaksi, tehden hänet suoraan apostolien seuraajaksi. Ignatios lasketaankin apostolisten isien joukkoon.
- Ignace d'Antioche ou saint Ignace, né vers 35 d'origine syrienne, mort probablement en 107 ou 113, fut le troisième évêque d'Antioche, après saint Pierre et Evode, à qui Ignace a succédé vers 68. Ignace, qui se donnait aussi le nom de « Théophore » (c'est-à-dire, qui « porte Dieu » en lui), avait été probablement un disciple des apôtres Pierre et Jean. Plusieurs de ses lettres nous sont parvenues.
- È venerato come santo dalla Chiesa ortodossa e dalla Chiesa cattolica, ed è annoverato fra i Padri della Chiesa e Padre Apostolico. Fu il secondo successore di Pietro come vescovo di Antiochia di Siria, cioè della terza città per grandezza del mondo antico mediterraneo.
- アンティオキアのイグナティオス（35年頃-110年）は、アンティオキアの主教（司教）、そして使徒ヨハネの弟子であった。正教会、非カルケドン派、カトリック教会、聖公会、ルーテル教会などで聖人とされる。日本正教会では神品致命者捧神者聖イグナティと表記される。 ローマで殉教する旅の途中、イグナティオスは、最も初期のキリスト教神学の例と見なされている一連の手紙を書き送った。これは、教会論、サクラメント論、主教論を含んでいる。 聖イグナティオスの日は西方教会では10月17日に、東方教会では12月20日に祝われる。カトリック教会では2月1日である。 イグナティオスは、ローマのクレメンスとポリュカルポスとともに、使徒教父の筆頭であり、個人的に使徒を知っていた初期のキリスト教著述家の一人であると伝えられる。
- Ignatius van Antiochië was bisschop van Antiochië in Syrië, waartoe hij in 69/70 werd aangesteld. Hij wordt gerekend tot de Apostolische Vaders. Hij stierf in 110 in Rome de marteldood. Hij heeft zijn naamdag in de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië en de rooms-katholieke Kerk op 17 oktober, in de Oosters-orthodoxe Kerk op 20 december.
- Ignatius av Antiokia var biskop av Antiokia og led martyrdøden. På grunn av sine brev til kristne menigheter regnes han med blant de apostoliske fedre. Han var sannsynligvis av syrisk opprinnelse. Ifølge legenden var han identisk med det barn som i Evangeliet etter Matteus kap. 18 ble fremstilt for displene av Jesus Kristus, men det er ikke holdepunkter for at dette er riktig. Det man har bedre holdepunkter for er at han var disippel av enten apostlene Peter og Paulus, eller apostelen Johannes.
- Ignacy Antiocheński, zwany Teoforem z gr. Θεοφορος, cs. Swiaszczennomuczenik Ignatij Bogonosiec, jepiskop Antiochijskij – biskup Antiochii, męczennik chrześcijański i święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego, jeden z pierwszych ojców Kościoła, wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego. Jako pierwszy wprowadził w cerkwi śpiew antyfonalny.
- Inácio foi bispo de Antioquia da Síria entre 68 e 100 ou 107, discípulo do apóstolo João, também conheceu São Paulo e foi sucessor de São Pedro na igreja em Antioquia fundada pelo próprio apóstolo. Segundo Eusébio de Cesaréia, Inácio foi o terceiro bispo de Antioquia da Síria e segundo Orígenes teria sido o segundo bispo da cidade. Santo Inácio foi detido pelas autoridades e transportado para Roma, onde foi condenado à morte no Coliseu, e foi martirizado por leões.
- Игнатий БогоносецΙγνάτιος ο Θεοφόρος 350px Мученичество святого ИгнатияСмерть: 20 декабря 107(0107-12-20) Рим Почитается: в Православной и Католической церквях День памяти: в Православной церкви 20 декабря, в Католической — 17 октября Труды: Послания местным Церквям Подвижничество: мученическая смерть Игна́тий Богоно́сец, Игнатий Антиохийский — муж апостольский, священномученик Древней Церкви, третий епископ Антиохийский по апостоле Петре и Еводе, ученик Иоанна Богослова; на Антиохийской кафедре предположительно с 68 года.
- Ignatios (Ignatius) av Antiochia, 30-107 e. Kr. , martyr, räknas som den tredje biskopen av Antiochia. Han kallade sig även för Theophorus och var enligt traditionen en lärjunge till de båda apostlarna Petrus och Johannes. De flesta kyrkosamfunden räknar honom som en av kyrkofäderna och han är helgonförklarad av både den katolska och den ortodoxa kyrkan. Festdag 17 oktober.
- Ігна́тій Богоно́сець або Ігнатій Антиохійський (грец. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος), — один з перших отців Церкви, єпископ Антіохії, учень апостола Івана Богослова, святий, мученик. Святий Ігнатій Богоносець був учнем св. Івана Богослова. Згодом він став єпископом Антіохії і, як добрий пастир, впродовж 40 літ підтримував дух свого стада в час переслідування християн. За правління імператора Траяна його ув'язнили і повезли до Рима на суд.
- 安提阿的聖依格那修（Saint Ignatius of Antioch，或譯為伊格那丟、依格那丟或以革那提，也稱作Theophorus，即「神的使役」，67年－110年），為使徒後時期（Post-Apostolic Age）的基督教會領袖之一，相傳曾接受使徒傳福音者約翰直接的教導，是安提阿教會（Patriarch of Antioch）第三位主教（前兩位分別是聖彼得與埃伏第烏斯Evodius）。最终被罗马帝国皇帝投入野獸的籠中而殉道，死前深感能為主殉道為榮。他在在被押往羅馬殉教途中寫了七封書信給小亞細亞和羅馬的教會，四封寫於士每拿，三封寫於特羅亞。透過這七封信，我們可以看見當時教會的情形。，是現今瞭解2世紀初基督教會的著名重要資料。 他極力主張主教獨裁，因為這樣能避免教會分裂，基於當時諾斯底主義與孟他努主義兩種思想興起於教會中間。而他自己既是安提阿教會的獨裁監督，所以他設法提高以弗所、馬內夏、他拉勒、羅馬、非拉鐵非、士每拿教會監督的權位。因此透過監督專權可以讓教會更有向心力並且防止教會免於異端的滲透。他曾在士每拿書信中寫到『要免除分裂，因分裂是萬惡之源。你們都要順服監督（主教）正如耶穌基督順服上帝，正如長老順服使徒，又要尊敬執事。』
|
