An ice age is a period of long-term reduction in the temperature of Earth's surface and atmosphere, resulting in the presence or expansion of continental and polar ice sheets and alpine glaciers. Within a long-term ice age, individual pulses of cold climate are termed "glacial periods" (or alternatively "glacials" or "glaciations" or colloquially as "ice age"), and intermittent warm periods are called "interglacials". Glaciologically, ice age implies the presence of extensive ice sheets in both northern and southern hemispheres. By this definition, we are in an interglacial period—the Holocene—of the ice age that began 2.6 million years ago at the start of the Pleistocene epoch, because the Greenland, Arctic, and Antarctic ice sheets still exist.

Property Value
dbo:abstract
  • An ice age is a period of long-term reduction in the temperature of Earth's surface and atmosphere, resulting in the presence or expansion of continental and polar ice sheets and alpine glaciers. Within a long-term ice age, individual pulses of cold climate are termed "glacial periods" (or alternatively "glacials" or "glaciations" or colloquially as "ice age"), and intermittent warm periods are called "interglacials". Glaciologically, ice age implies the presence of extensive ice sheets in both northern and southern hemispheres. By this definition, we are in an interglacial period—the Holocene—of the ice age that began 2.6 million years ago at the start of the Pleistocene epoch, because the Greenland, Arctic, and Antarctic ice sheets still exist. (en)
  • العصر الجليدي فترة في تاريخ الأرض غطت فيها طبقات الثلج أقاليم كبيرة من الأرض. ويعتقد بوجود العديد من العصور الجليدية الرئيسة التي دام كل منها عدة ملايين من السنين. انقرضت في العصر الجليدى الأخير الثدييات العظمية (الفقارية) عندما غطي الجليد معظم المعمورة. وبهذا العصر ظهر الإنسان العاقل الصانع لأدواته وعاشت فيه فيلة الماستدون والماموث وحيوان الدينوثيريوم الذي كان يشبه الفيل لكن أنيابه لأسفل وحيوان الخرتيت وكانوا صوفي الشعر الذي كان يصل للأرض.وهذه الفيلة كانت أذناها صغيرتين حتي لاتتأثرا بالصقيع. كما ظهر القط (سابر) ذات الأنياب الكبيرة والنمور ذات الأسنان التي تشبه السيف وكانت تغمدها في أجربة بذقونها للحفاظ على حدتها. وفيه كثرت الأمطار بمصر رغم عدم وجود الجليد بها. وصخور هذا العصر عليها آثار الجليد. وقد ترك الإنسان الأول آثاره بعد انحسار الجليد. وقد حدث به انقراض كبير للثدييات الضخمة وكثير من أنواع الطيور منذ 10 آلاف سنة بسبب الجليد حيث كانت الأرض مغطاة بالأشجار القصيرة كأشجار الصنوبر والبتولا. (ar)
  • De acuerdo a la definición dada por la glaciología, el término glaciación se refiere a un periodo con casquetes glaciares tanto en el hemisferio norte como en el sur; según esta definición, aún nos encontramos en una glaciación porque todavía hay casquetes polares en Groenlandia y la Antártida. Más coloquialmente, cuando se habla de los últimos millones de años, se utiliza «glaciación» para referirse a periodos más fríos con extensos casquetes glaciares en Norteamérica y Eurasia: según esta definición, la glaciación más reciente acabó hace 10 000 años. Este artículo usará el término glaciación en el primer sentido, el glaciológico; el término glaciales por los periodos más fríos de las glaciaciones; e interglaciales para los periodos más cálidos. (es)
  • Eiszeitalter, auch (jedoch uneindeutig) Eiszeiten genannt, sind Zeitabschnitte der Erdgeschichte in denen mindestens ein Pol der Erde vergletschert istoder wenn es sowohl in der nördlichen als auch in der südlichen Erdhemisphäre zu ausgedehnten Vergletscherungen kommt. Nach der ersten Definition befindet sich die Erde seit etwa 30 Millionen Jahren im aktuellen Känozoischen Eiszeitalter, da seit dieser Zeit die Antarktis vergletschert ist. Nach der zweiten, engeren Definition begann die derzeitige Eiszeit erst vor etwa 2,7 Millionen Jahren, als auch die Arktis vergletscherte. Sie entspräche damit annähernd dem geologischen Zeitabschnitt Quartär. Es gab in der bisherigen Erdgeschichte, je nach Definition, etwa vier bis sieben Eiszeitalter. Jedes davon umfasst einen Zeitraum von mehreren Hunderttausend bis mehreren Millionen Jahren. Zwischen ihnen liegen unterschiedlich lange Zeiten mit Warmklima. (de)
  • Une glaciation (ou englaciation) est une période glaciaire, c'est-à-dire à la fois une phase paléoclimatique froide et une période géologique de la Terre durant laquelle une part importante des continents est englacée. L'histoire de la Terre est marquée par de nombreux épisodes glaciaires. Le Quaternaire se caractérise par leur relative fréquence et leur régularité. (fr)
  • Il termine Era glaciale indica un lungo periodo di tempo (milioni di anni) in cui la superficie della Terra è ricoperta da calotte di ghiaccio polari più o meno estese (in cui quindi la temperatura media si mantiene sotto gli 0 °C). Nella geologia classica veniva indicata come Epoca glaciale, termine oggi poco utilizzato, specie con riferimento agli eventi di espansione glaciale quaternaria o più in generale ai vari Periodi glaciali o Ere glaciali che si sono susseguite nel corso della storia climatica terrestre. La storia climatica della Terra è stata suddivisa, considerando intervalli di milioni di anni, in Ere Glaciali ed Ere Interglaciali a seconda dell'esistenza o no di ghiacci sulla superficie terrestre. Le ere glaciali sono considerate nel loro complesso le stagioni fredde della storia climatica terrestre e sono suddivise in periodi glaciali cioè fasi di avanzamento e grande estensione dei ghiacciai (fasi chiamate glaciazioni), e in periodi interglaciali cioè fasi di ritiro e limitata estensione dei ghiacciai (periodi con durata media di alcune decine o centinaia di migliaia di anni). Le ere interglaciali sono periodi lunghi milioni di anni in cui non esistono ghiacci ai poli e separano due Ere glaciali successive. In base a questa suddivisione del clima terrestre attualmente è in corso l'ultima era glaciale iniziata circa 3 milioni di anni fa e ci troviamo in un Periodo interglaciale, ossia in un periodo di generale arretramento dei ghiacci iniziato circa 10 000 anni fa. (it)
  • 氷河期(ひょうがき、ice age)は、地球の気候が長期にわたって寒冷化する期間で、極地の氷床や山地の氷河群が拡大する時代である。氷河時代(ひょうがじだい)、氷期(ひょうき)とも呼ばれる。まれに氷河紀と書かれることがあるが、地質時代を区分する単位(紀)ではないため正しくない。 (ja)
  • Een ijstijdvak of glaciatie is een geologisch tijdvak waarin ijskappen voorkomen. In de geologie wordt doorgaans kortweg gesproken van een ijstijd. Om verwarring met het begrip glaciaal, in de klimatologie, fysische geografie en de kwartairgeologie "ijstijd" genoemd, te voorkomen, is het beter te spreken van een ijstijdvak. Een glaciaal is een periode binnen een ijstijdvak waarin het klimaat op Aarde aanzienlijk kouder was dan tegenwoordig. Gedurende een ijstijdvak worden glacialen afgewisseld met interglacialen (warmere perioden zoals het huidige Holoceen). In dit artikel wordt de term 'ijstijd' enkel gebruikt als synoniem voor ijstijdvak. Aangezien er heden ten dage ijskappen liggen op bijvoorbeeld Groenland en Antarctica, leven we tegenwoordig in een ijstijdvak: het Kwartair. Er is in de gehele geologische geschiedenis van de Aarde minstens vijfmaal sprake geweest van een ijstijdvak. De oorzaken van het voorkomen van ijstijden zijn complex en divers. In het algemeen kan gesteld worden dat ligging van continenten, de samenstelling van de atmosfeer en astronomische variaties de belangrijkste factoren zijn. Maar per ijstijdvak zijn de omstandigheden anders en soms kunnen er specifieke oorzaken aan worden gewezen. IJstijden hebben over het algemeen verstrekkende gevolgen voor het milieu op Aarde, zowel vanuit geologisch als vanuit biologisch oogpunt. Meestal wordt de Zwitser Louis Agassiz gezien als geestelijk vader van het concept ijstijd, hoewel zijn werk voor een deel rustte op de bevindingen van zijn tijdgenoten. (nl)
  • Epoka lodowa (niem. Eiszeit), in. epoka lodowcowa – historyczny termin na określenie okresu zlodowaceń w Europie odpowiadający z grubsza plejstocenowi, zaproponowany w 1838 przez niemieckiego botanika Karla Friedricha Schimpera jako alternatywa terminu dyluwium. Później stosowana także poza Europą. Obecnie termin ten nie jest używany w nauce w pierwotnym znaczeniu (jako synonim plejstocenu lub jednostka stratygraficzna), natomiast częściowo przetrwał w nazwach epizodów ochłodzeń holocenu, np. mała epoka lodowa. Używa się go też często w pracach popularnonaukowych (np. Andel) i w niektórych naukowych (zwłaszcza ogólnych podręcznikach anglojęzycznych pod angielską nazwą ice age) na określenie glacjałów plejstocenu. Czasami także w znacznie szerszym aspekcie dla każdego okresu, gdy istniały rozległe lądolody (np. Ziemia-śnieżka). W polskiej literaturze naukowej preferuje się nazwę epoka lodowa, a nie epoka lodowcowa, choć obie wersje są obecnie traktowane jako synonimy. (pl)
  • A expressão era do gelo (também idade do gelo, período glacial ou era glacial) é utilizada para designar um período geológico de longa duração de diminuição da temperatura na superfície e atmosfera terrestres, resultando na expansão dos mantos de gelo continentais e polares bem como dos glaciares alpinos. Ao longo de uma era do gelo prolongada ocorrem períodos com clima extra frio designados glaciações. Em termos glaciológicos, o termo era do gelo implica a presença de extensos mantos de gelo tanto no hemisfério norte como no hemisfério sul, e segundo esta definição encontramo-nos ainda numa era do gelo (pois tanto o manto de gelo da Groenlândia como o manto de gelo antártico ainda existem). Coloquialmente, quando se fala dos últimos milhões de anos, a era do gelo refere-se ao mais recente período mais frio com extensos mantos de gelo sobre a América do Norte e Eurásia: neste sentido, a era do gelo mais recente atingiu o seu ponto alto durante o último máximo glacial há cerca de 20 000 anos. (pt)
  • Ледниковый период (науч. оледенение) — периодически повторяющийся этап геологической истории Земли продолжительностью в несколько миллионов лет, во время которого при общем относительном похолодании климата неоднократные резкие разрастания материковых ледниковых покровов — ледниковые эпохи — чередуются с относительными потеплениями — эпохами сокращения оледенения (межледниковьями). Современное состояние климата Земли характеризуется принадлежностью к одной из межледниковых эпох голоцена — последней по времени эпохи начавшейся около 65 млн лет назад кайнозойской эры. (ru)
  • 大冰期(英语:Ice Age),又称“冰川期”或“冰河期”,是指地球大气和地表长期低温导致极地和山地冰盖大幅扩展甚至覆蓋整个大陸的時期。相邻的大冰期之间的气候比较温暖的时期,称为“大间冰期”。大冰期内部又分为若干次冰期(glacial period、glacials或glaciations)与间冰期(interglacials)。 从冰川学的角度,南北半球出现大范围冰盖的时期即可视作大冰期。鉴于格陵兰和南北极大范围冰盖的存在,当今的地球仍处在始于260万年前更新世的第四纪大冰期的一次间冰期中,且尚无迹象表明地球正在走出这次大冰期。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 15361 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743943069 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • An ice age is a period of long-term reduction in the temperature of Earth's surface and atmosphere, resulting in the presence or expansion of continental and polar ice sheets and alpine glaciers. Within a long-term ice age, individual pulses of cold climate are termed "glacial periods" (or alternatively "glacials" or "glaciations" or colloquially as "ice age"), and intermittent warm periods are called "interglacials". Glaciologically, ice age implies the presence of extensive ice sheets in both northern and southern hemispheres. By this definition, we are in an interglacial period—the Holocene—of the ice age that began 2.6 million years ago at the start of the Pleistocene epoch, because the Greenland, Arctic, and Antarctic ice sheets still exist. (en)
  • Une glaciation (ou englaciation) est une période glaciaire, c'est-à-dire à la fois une phase paléoclimatique froide et une période géologique de la Terre durant laquelle une part importante des continents est englacée. L'histoire de la Terre est marquée par de nombreux épisodes glaciaires. Le Quaternaire se caractérise par leur relative fréquence et leur régularité. (fr)
  • 氷河期(ひょうがき、ice age)は、地球の気候が長期にわたって寒冷化する期間で、極地の氷床や山地の氷河群が拡大する時代である。氷河時代(ひょうがじだい)、氷期(ひょうき)とも呼ばれる。まれに氷河紀と書かれることがあるが、地質時代を区分する単位(紀)ではないため正しくない。 (ja)
  • Ледниковый период (науч. оледенение) — периодически повторяющийся этап геологической истории Земли продолжительностью в несколько миллионов лет, во время которого при общем относительном похолодании климата неоднократные резкие разрастания материковых ледниковых покровов — ледниковые эпохи — чередуются с относительными потеплениями — эпохами сокращения оледенения (межледниковьями). Современное состояние климата Земли характеризуется принадлежностью к одной из межледниковых эпох голоцена — последней по времени эпохи начавшейся около 65 млн лет назад кайнозойской эры. (ru)
  • 大冰期(英语:Ice Age),又称“冰川期”或“冰河期”,是指地球大气和地表长期低温导致极地和山地冰盖大幅扩展甚至覆蓋整个大陸的時期。相邻的大冰期之间的气候比较温暖的时期,称为“大间冰期”。大冰期内部又分为若干次冰期(glacial period、glacials或glaciations)与间冰期(interglacials)。 从冰川学的角度,南北半球出现大范围冰盖的时期即可视作大冰期。鉴于格陵兰和南北极大范围冰盖的存在,当今的地球仍处在始于260万年前更新世的第四纪大冰期的一次间冰期中,且尚无迹象表明地球正在走出这次大冰期。 (zh)
  • العصر الجليدي فترة في تاريخ الأرض غطت فيها طبقات الثلج أقاليم كبيرة من الأرض. ويعتقد بوجود العديد من العصور الجليدية الرئيسة التي دام كل منها عدة ملايين من السنين. انقرضت في العصر الجليدى الأخير الثدييات العظمية (الفقارية) عندما غطي الجليد معظم المعمورة. وبهذا العصر ظهر الإنسان العاقل الصانع لأدواته وعاشت فيه فيلة الماستدون والماموث وحيوان الدينوثيريوم الذي كان يشبه الفيل لكن أنيابه لأسفل وحيوان الخرتيت وكانوا صوفي الشعر الذي كان يصل للأرض.وهذه الفيلة كانت أذناها صغيرتين حتي لاتتأثرا بالصقيع. كما ظهر القط (سابر) ذات الأنياب الكبيرة والنمور ذات الأسنان التي تشبه السيف وكانت تغمدها في أجربة بذقونها للحفاظ على حدتها. وفيه كثرت الأمطار بمصر رغم عدم وجود الجليد بها. وصخور هذا العصر عليها آثار الجليد. (ar)
  • Eiszeitalter, auch (jedoch uneindeutig) Eiszeiten genannt, sind Zeitabschnitte der Erdgeschichte in denen mindestens ein Pol der Erde vergletschert istoder wenn es sowohl in der nördlichen als auch in der südlichen Erdhemisphäre zu ausgedehnten Vergletscherungen kommt. Es gab in der bisherigen Erdgeschichte, je nach Definition, etwa vier bis sieben Eiszeitalter. Jedes davon umfasst einen Zeitraum von mehreren Hunderttausend bis mehreren Millionen Jahren. Zwischen ihnen liegen unterschiedlich lange Zeiten mit Warmklima. (de)
  • De acuerdo a la definición dada por la glaciología, el término glaciación se refiere a un periodo con casquetes glaciares tanto en el hemisferio norte como en el sur; según esta definición, aún nos encontramos en una glaciación porque todavía hay casquetes polares en Groenlandia y la Antártida. (es)
  • Il termine Era glaciale indica un lungo periodo di tempo (milioni di anni) in cui la superficie della Terra è ricoperta da calotte di ghiaccio polari più o meno estese (in cui quindi la temperatura media si mantiene sotto gli 0 °C). Nella geologia classica veniva indicata come Epoca glaciale, termine oggi poco utilizzato, specie con riferimento agli eventi di espansione glaciale quaternaria o più in generale ai vari Periodi glaciali o Ere glaciali che si sono susseguite nel corso della storia climatica terrestre. (it)
  • Een ijstijdvak of glaciatie is een geologisch tijdvak waarin ijskappen voorkomen. In de geologie wordt doorgaans kortweg gesproken van een ijstijd. Om verwarring met het begrip glaciaal, in de klimatologie, fysische geografie en de kwartairgeologie "ijstijd" genoemd, te voorkomen, is het beter te spreken van een ijstijdvak. Een glaciaal is een periode binnen een ijstijdvak waarin het klimaat op Aarde aanzienlijk kouder was dan tegenwoordig. Gedurende een ijstijdvak worden glacialen afgewisseld met interglacialen (warmere perioden zoals het huidige Holoceen). In dit artikel wordt de term 'ijstijd' enkel gebruikt als synoniem voor ijstijdvak. (nl)
  • Epoka lodowa (niem. Eiszeit), in. epoka lodowcowa – historyczny termin na określenie okresu zlodowaceń w Europie odpowiadający z grubsza plejstocenowi, zaproponowany w 1838 przez niemieckiego botanika Karla Friedricha Schimpera jako alternatywa terminu dyluwium. Później stosowana także poza Europą. Obecnie termin ten nie jest używany w nauce w pierwotnym znaczeniu (jako synonim plejstocenu lub jednostka stratygraficzna), natomiast częściowo przetrwał w nazwach epizodów ochłodzeń holocenu, np. mała epoka lodowa. Używa się go też często w pracach popularnonaukowych (np. Andel) i w niektórych naukowych (zwłaszcza ogólnych podręcznikach anglojęzycznych pod angielską nazwą ice age) na określenie glacjałów plejstocenu. Czasami także w znacznie szerszym aspekcie dla każdego okresu, gdy istniały r (pl)
  • A expressão era do gelo (também idade do gelo, período glacial ou era glacial) é utilizada para designar um período geológico de longa duração de diminuição da temperatura na superfície e atmosfera terrestres, resultando na expansão dos mantos de gelo continentais e polares bem como dos glaciares alpinos. Ao longo de uma era do gelo prolongada ocorrem períodos com clima extra frio designados glaciações. Em termos glaciológicos, o termo era do gelo implica a presença de extensos mantos de gelo tanto no hemisfério norte como no hemisfério sul, e segundo esta definição encontramo-nos ainda numa era do gelo (pois tanto o manto de gelo da Groenlândia como o manto de gelo antártico ainda existem). (pt)
rdfs:label
  • Ice age (en)
  • عصر جليدي (ar)
  • Eiszeitalter (de)
  • Glaciación (es)
  • Glaciation (fr)
  • Era glaciale (it)
  • 氷河期 (ja)
  • IJstijdvak (nl)
  • Epoka lodowa (pl)
  • Era do gelo (pt)
  • Ледниковый период (ru)
  • 大冰期 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of