| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Ibaditen sind der einzig übrig gebliebene Zweig der Charidschiten, einer frühen Glaubensrichtung des Islams, und folgen einer eigenen, von Dschabir ibn Zaid gegründeten Rechtsschule. Einer ihrer Führer war Abdallah ibn Ibad, der auch als Namensgeber diente. Die meisten Ibaditen leben heute im Oman. Der Oman ist das einzige Land, in dem sie, mit 75%, die Mehrheit der Bevölkerung bilden. Außerdem gibt es noch kleinere Gemeinschaften in Nord- und Westafrika, die Djerba-Ibaditen in Tunesien, die Djebel-Nafusa-Ibaditen und Zuwara-Ibaditen in Libyen und die Sansibar-Ibaditen in Tansania.
- The Ibāḍī movement, Ibadism or Ibāḍiyya is a form of Islam distinct from the Sunni and Shia denominations. It is the dominant form of Islam in Oman and Zanzibar. There are also Ibadis in Algeria, Tunisia, East Africa as well as Libya. Believed to be one of the earliest schools, it is said to have been founded less than 50 years after the death of the prophet Muhammad. Some historians think that the denomination developed out of the seventh-century Islamic sect known as the Khawarij or Kharijites. However, Ibadis deny any relation to the Kharijites (Khawarij).
- Verde: zonas sunitas, Rojo: zonas chiítas, Azul: Ibadíes (Omán)]] El movimiento ibadí o ibadiyya son una rama de la primera disociación del islam distinta de la Shi'a y la Suni, y son los jariyíes ("los salientes") con estado propio. Los ibadíes dirigieron al principio guerras desde Basora contra los califas omeyas, y establecieron varias repúblicas teocráticas bajo la dirección de imanes propios. A mediados del siglo XIII ejercieron la soberanía en distintas zonas de Libia, Túnez y Argelia. A continuación emigraron al Sahara argelino. Los imanes ibadíes gobernaron desde el año 751 hasta finales del siglo XVIII en Mascate y Omán, en este mismo siglo lo hicieron además en Baréin y Zanzíbar. Es la única forma dominante del islam en tan solo un país musulmán, Omán, donde se acercan al 75 %. Además de Omán, actualmente se pueden encontrar ibadíes en el Magreb y en África Oriental: Argelia. En la baja edad media la dinastía Rustamida era Ibadí, y tras ser derrocados huyeron desde su capital Tahert a refugiarse en su actual asentamiento del valle y oasis del Mzab). Túnez Montañas Nafusa de Libia. Zanzíbar.
- Ibadilaisuus on islamin suuntaus, jonka edustajia on varsinkin Omanissa ja myös Sansibarissa. Omanin väestöstä 75 prosenttia on ibadiitteja. Se on jo islamin historian varhaisessa vaiheessa, 660-luvulla, syntynyt kerettiläinen liike, jonka on sanottu kehittyneen kharijiittien lahkosta. Suuntaus on hyvin vanhoillinen, ja sen piirissä torjutaan kaikki ei-islamilaiset vaikutteet. Omanista ibadilaisuus on levinnyt Sansibarin saarelle, jossa hallitsija on ibadiitti. Sansibarilaisen ibadilaisuuden peruspilari on jihad. Aikoinaan Tadmakkatin keidaskaupunki on ollut ibadiittien valvonnassa. Ibadiitteja ovat olleet myös zanata-berberit. Kawkawin (Gaon) hallitsija oli ibadiitti, mutta ibadiittien vaikutus Kawkawissa heikentyi 900-luvulla ja sunnalaista valta vahvistui. Malin hallitsijoiden tiedetään olleen 1100-luvun puolivälissä ibadiitteja. Vielä 1350-luvulla Malissa on ollut ibadiittiyhteisö.
- Gli Ibaditi (الاباﺿﻴﻮﻥ) costituiscono l'unico ramo oggi esistente dei kharigiti, quella corrente religiosa islamica che costituisce una "terza via" tra sunniti e sciiti, le cui origini risalgono ai primi tempi dell'Islam. Mentre in passato il Kharigismo ibadita ha conosciuto momenti di grande espansione (all'epoca del regno rustumide di Tahert, che tra il 761 e il 909 giunse a comprendere gran parte del Nordafrica), attualmente esso è la confessione maggioritaria in un unico paese: il sultanato dell'Oman, mentre altrove sussiste solo in piccole comunità, a Zanzibar e in alcune regioni dell'Algeria, della Tunisia e della Libia. Come gli altri kharigiti (da cui si distinguono per una particolare moderazione e per il ripudio della violenza), anche gli Ibaditi ritengono che il comando della comunità non spetti necessariamente ad un discendente del Profeta, ma solo al più degno dal punto di vista religioso, indipendentemente dalla sua parentela, dalla sua appartenenza etnica e dal colore della sua pelle.
- イバード派（アラビア語 : الاباضية al-Ibādīya）は、イスラム教の宗派のひとつ。初期に多数派（のちのスンナ派とシーア派）から分派して成立したハワーリジュ派の流れを汲み、現在は主にオマーンに多い。イバード派の名は、最初の指導者とされる人物の名に由来している。
- Het ibadisme is een kleine hoofdstroming binnen de islam, die Kharidjietisch is. Oman is het enige land ter wereld waar de meerderheid van de bevolking tot de ibadieten behoort. Deze stroming binnen de islam is gevormd door Abdallah bin Ibadh. Hij ontwikkelde in 683 een eigen gematigde doctrine. Volgens de ibadieten mag het geloof niet als reden voor oorlog en bloedvergieten misbruikt worden. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de wahabieten en de salafisten zijn zij van mening dat het geloof zijn kracht en actualiteit kan bewaren door zich aan te passen aan de wisselende culturele, historische en wetenschappelijke omstandigheden. Al vroeg kreeg de stroming veel aanhangers onder de Berberse stammen van de Maghreb, die open stonden voor het idee dat alle volkeren gelijk zijn voor god en daarin een leidraad vonden voor hun strijd tegen de Arabische overheersing. De vroege Berberse opstanden waren ibadisch geïnspireerd en zou snel leiden tot onafhankelijkheid voor de Maghrebijnse gebieden. De opkomst en succes van de stroming wordt over het algemeen gelinkt aan de strijd van die Berbers tegen Arabische heerschappij. Onder de Berbers van Algerije en Tunesië zijn nu nog veel ibadi's te vinden. Die tolerantie komt tot uitdrukking in de architectuur. Moskeeën zijn vaak eenvoudig. Een minaret is niet noodzakelijk, een kleine verhoging op het dak is al voldoende. Een opvatting die binnen de ibaditische rechtsschool voorkomt en als controversieel wordt gezien is dat de Koran geschapen is. Ibadieten gaan er vanuit dat de Koran op enig moment in de schepping door God geschapen werd, in tegenstelling tot de meeste andere rechtsscholen die ervan uitgaan dat de Koran altijd al bij God is geweest en om die reden het ongeschapen Woord van God is. Naast Oman wonen er ook veel ibadieten op het eiland Zanzibar, Algerije, Libië, Bahrein en Tunesië.
- Ibāḍī eller ibāḍisme er en form for islam som skiller seg fra både sunni- og shi'aislam. Ibāḍīer, ca. én prosent av muslimene, utgjør omtrent tre fjerdedeler av befolkningen i ʿUmān og også et flertall på Zanzibar, og det finnes også ibāḍīer i Nafusa-fjellene i Libya, M'Zab-dalen i Algerie, Djerba i Tunisia og noen andre steder i Øst-Afrika. Det khawarjiske Rustamid-dynastiet i al-Maghrib var også ibadisk. Ibāḍī skal ha vært en av de eldste islamske retningene, og ble visstnok grunnlagt mindre enn femti år etter profeten Muhammads død. Noen historikere tror at betegnelsen utviklet seg fra en islamsk sekt kjent som khawarijiter, som hadde sitt opphav i det sjuende århundre, men ibāḍīene selv nekter enhver relasjon til disse. Navnet kommer fra 'Abd Allah ibn 'Ibaḍ at-Tamini, men sektens tilhengere mener dens sanne grunnlegger var Jabir ibn Zaid al-'Azdi. Ibāḍīer regnes som konservative muslimer, og de viktigste forskjellene fra sunniislam, er troen på at muslimene ikke vil se Gud på dommedag, at de som kommer til Helvete vil forbli der for alltid og at Qur'anen ble skapt av Gud på et bestemt tidspunkt. Ibāḍīene har også et annet syn på kalifene, og har færre ahadith enn sunniene.
- Ibadytyzm – najbardziej umiarkowany i jedyny obecnie istniejący ruch w łonie charydżyzmu. Jego założycielem był Abdullah ibn Ibad at Tamimi (stąd nazwa ruchu), chociaż wyznawcy uważają, że był nim pochodzący z Omanu Dżabir ibn Zaid al Azdi, najlepszy uczeń Aiszy, żony Mahometa, oraz Abdullaha ibn Abbasa, kuzyna Mahometa. Nie są tak surowi w traktowaniu innowierców i pozostałych muzułmanów jak pozostali charydżyci. Średniowieczna algierska dynastia Rustamidów wyznawała ibadytyzm. Obecnie wyznawcy tego nurtu rządzą w Omanie (75% populacji kraju). Występują też w Tanzanii, Algierii, Libii oraz Tunezji. Obecnie jest ich około 4–5 mln. Znaczna część dowództwa antyfrancuskiej partyzantki w Algierii w połowie XX wieku była ibadytami z Kabylii.
- Ибадиты (абадиты) — течение ислама, отличающееся, как от суннизма, так и от шиизма. Ибадизм часто характеризуют как умеренную фракцию в движении хариджитов. Ибадиты возникли в VII веке в Ираке; получили название по имени Абдаллаха ибн Ибада, сформулировавшего взгляды ибадитов. Вели борьбу против Халифата, создали свои имаматы, в том числе в Тахерте.
- Grön: Sunniter Röd: Shia Blå: Ibadi]] Ibadi, al-Ibāḍiyyah, är en variant av islam skild från den shiitiska och sunnitiska varianten. Ibadi är även en rättsskola och är en av de åtta vars giltighet erkänns i Ammanbudskapet. Oman är den enda stat där denna variant av islam är dominerande, men utövare finns också i Algeriet och Libyen. Sektens utövare menar att rötterna till deras tro finns att hämta från en rörelse som går tillbaka till 600-talet, endast 50 år efter Muhammeds död.
- L'ibadisme est une forme d'islam distincte du sunnisme et du chiisme. L'ibadisme est généralement considéré par les autres courants musulmans comme une des branches du kharidjisme (les "sortants", c'est à dire n'appartenant ni au sunnisme, ni au chiisme). Prônant une pratique puritaine de l'islam, il en serait un des plus anciens courants, fondé cinquante ans après la mort de Mahomet. L'ibadisme est le courant dominant du sultanat d'Oman.
|
| rdfs:comment
|
- イバード派（アラビア語 : الاباضية al-Ibādīya）は、イスラム教の宗派のひとつ。初期に多数派（のちのスンナ派とシーア派）から分派して成立したハワーリジュ派の流れを汲み、現在は主にオマーンに多い。イバード派の名は、最初の指導者とされる人物の名に由来している。
- Ибадиты (абадиты) — течение ислама, отличающееся, как от суннизма, так и от шиизма. Ибадизм часто характеризуют как умеренную фракцию в движении хариджитов. Ибадиты возникли в VII веке в Ираке; получили название по имени Абдаллаха ибн Ибада, сформулировавшего взгляды ибадитов. Вели борьбу против Халифата, создали свои имаматы, в том числе в Тахерте.
- Grön: Sunniter Röd: Shia Blå: Ibadi]] Ibadi, al-Ibāḍiyyah, är en variant av islam skild från den shiitiska och sunnitiska varianten. Ibadi är även en rättsskola och är en av de åtta vars giltighet erkänns i Ammanbudskapet. Oman är den enda stat där denna variant av islam är dominerande, men utövare finns också i Algeriet och Libyen. Sektens utövare menar att rötterna till deras tro finns att hämta från en rörelse som går tillbaka till 600-talet, endast 50 år efter Muhammeds död.
- Die Ibaditen sind der einzig übrig gebliebene Zweig der Charidschiten, einer frühen Glaubensrichtung des Islams, und folgen einer eigenen, von Dschabir ibn Zaid gegründeten Rechtsschule. Einer ihrer Führer war Abdallah ibn Ibad, der auch als Namensgeber diente. Die meisten Ibaditen leben heute im Oman. Der Oman ist das einzige Land, in dem sie, mit 75%, die Mehrheit der Bevölkerung bilden.
- The Ibāḍī movement, Ibadism or Ibāḍiyya is a form of Islam distinct from the Sunni and Shia denominations. It is the dominant form of Islam in Oman and Zanzibar. There are also Ibadis in Algeria, Tunisia, East Africa as well as Libya. Believed to be one of the earliest schools, it is said to have been founded less than 50 years after the death of the prophet Muhammad.
- Verde: zonas sunitas, Rojo: zonas chiítas, Azul: Ibadíes (Omán)]] El movimiento ibadí o ibadiyya son una rama de la primera disociación del islam distinta de la Shi'a y la Suni, y son los jariyíes ("los salientes") con estado propio. Los ibadíes dirigieron al principio guerras desde Basora contra los califas omeyas, y establecieron varias repúblicas teocráticas bajo la dirección de imanes propios. A mediados del siglo XIII ejercieron la soberanía en distintas zonas de Libia, Túnez y Argelia.
- Ibadilaisuus on islamin suuntaus, jonka edustajia on varsinkin Omanissa ja myös Sansibarissa. Omanin väestöstä 75 prosenttia on ibadiitteja. Se on jo islamin historian varhaisessa vaiheessa, 660-luvulla, syntynyt kerettiläinen liike, jonka on sanottu kehittyneen kharijiittien lahkosta. Suuntaus on hyvin vanhoillinen, ja sen piirissä torjutaan kaikki ei-islamilaiset vaikutteet. Omanista ibadilaisuus on levinnyt Sansibarin saarelle, jossa hallitsija on ibadiitti.
- Gli Ibaditi (الاباﺿﻴﻮﻥ) costituiscono l'unico ramo oggi esistente dei kharigiti, quella corrente religiosa islamica che costituisce una "terza via" tra sunniti e sciiti, le cui origini risalgono ai primi tempi dell'Islam.
- Het ibadisme is een kleine hoofdstroming binnen de islam, die Kharidjietisch is. Oman is het enige land ter wereld waar de meerderheid van de bevolking tot de ibadieten behoort. Deze stroming binnen de islam is gevormd door Abdallah bin Ibadh. Hij ontwikkelde in 683 een eigen gematigde doctrine. Volgens de ibadieten mag het geloof niet als reden voor oorlog en bloedvergieten misbruikt worden.
- Ibadytyzm – najbardziej umiarkowany i jedyny obecnie istniejący ruch w łonie charydżyzmu. Jego założycielem był Abdullah ibn Ibad at Tamimi (stąd nazwa ruchu), chociaż wyznawcy uważają, że był nim pochodzący z Omanu Dżabir ibn Zaid al Azdi, najlepszy uczeń Aiszy, żony Mahometa, oraz Abdullaha ibn Abbasa, kuzyna Mahometa. Nie są tak surowi w traktowaniu innowierców i pozostałych muzułmanów jak pozostali charydżyci. Średniowieczna algierska dynastia Rustamidów wyznawała ibadytyzm.
- Ibāḍī eller ibāḍisme er en form for islam som skiller seg fra både sunni- og shi'aislam. Ibāḍīer, ca. én prosent av muslimene, utgjør omtrent tre fjerdedeler av befolkningen i ʿUmān og også et flertall på Zanzibar, og det finnes også ibāḍīer i Nafusa-fjellene i Libya, M'Zab-dalen i Algerie, Djerba i Tunisia og noen andre steder i Øst-Afrika. Det khawarjiske Rustamid-dynastiet i al-Maghrib var også ibadisk.
- L'ibadisme est une forme d'islam distincte du sunnisme et du chiisme. L'ibadisme est généralement considéré par les autres courants musulmans comme une des branches du kharidjisme (les "sortants", c'est à dire n'appartenant ni au sunnisme, ni au chiisme). Prônant une pratique puritaine de l'islam, il en serait un des plus anciens courants, fondé cinquante ans après la mort de Mahomet. L'ibadisme est le courant dominant du sultanat d'Oman.
|
