| dbpprop:abstract
|
- A conventional humbucker (or Humbucking pickup) is a type of electric guitar pickup, first patented by Seth Lover and the Gibson company, that uses two coils, both generating string signal. Humbuckers have high output since both coils are in series and the magnetic circuit is low loss. Like a single coil pickup, a humbucker induces a slight magnetic field around the strings, which in turn induce an electrical current on the coils as the strings vibrate. The two coils have opposite polarity, opposite windings and are connected in series which causes noise and interference to be significantly reduced via common-mode rejection. Humbuckers get their name from their canceling out interference (they "buck the hum") induced by alternating current sources normally experienced with single coil pickups. Hum is caused by interference typically created by transformers and power supplies inside various electrical equipment utilizing alternating current. As alternating current passes though a coil, it induces a magnetic field around the coil. The magnetic field may be very weak at the pickup, but once the signal is put through various pedals and amps it can become much more evident. Using a guitar without humbuckers, a musician would hear a slight but annoying hum from the amp in silent sections of the music. Sources of hum generated in the studio and on stage can include high-power amps, processors, mixers, motors, power lines, and other sources. Humbuckers dramatically reduce the hum effect compared to single coil pickups.
- Der Humbucker wird als Tonabnehmer auf elektrischen Gitarren eingesetzt. Er wurde von Mitarbeitern der Firma Gibson (Seth Lover und Walter Fuller) Mitte der 50er Jahre entwickelt und besteht aus zwei Einzelspulen- bzw. Singlecoil-Pickups. Diese Spulen sind gegenläufig gewickelt und in Reihe geschaltet. Nebengeräusche (z. B. aus dem Stromnetz eingestreute Brummtöne) werden dadurch stark vermindert, da sie gleichphasig auf beide Spulen einwirken und durch die gegenläufigen Wicklungen eliminiert werden. Da die felderzeugenden Permanentmagnete in den Spulen entgegengesetzt gerichtet sind, erzeugt die Saite phasenverdrehte Felder an den Spulen, die als Nutzsignal addiert werden. In guter Näherung wird nur das Nutzsignal, also die Saitenschwingung, an den Verstärker übertragen. Der Humbucker kann aber auch mittels elektrischer Schaltung parallel geschaltet werden, so dass sich eine weitere, weniger basslastige Klangvariante ergibt. Eine weitere Variante ist der Kurzschluss einer Spule für hohe Töne durch einen Kondensator. Dadurch wirkt die Brummunterdrückung, für hohe Tone nähert sich der Klang dem Single-Coil (siehe Weblinks). Das Prinzip des Humbuckers ist in der Elektroakustik als Brummkompensationsspule bekannt. Die Klangcharakteristik des Humbuckers ist im Gegensatz zum Single Coil im Allgemeinen weniger höhenreich, dafür hat er mehr Frequenzanteile im Mittenbereich. Der Grund hierfür ist überwiegend die durch größere Induktivität des Tonabnehmers tiefer liegende Resonanzfrequenz in Verbindung mit der außen angeschlossenen Lastkapazität (Gitarrenkabel). Bei gleicher Windungszahl pro Spule und gleich starken Magneten ist die Ausgangsspannung des Humbuckers ungefähr doppelt so hoch wie die eines Singlecoils, was schneller zu einem Übersteuern der Eingangsstufe des Gitarrenverstärkers und damit zu (erwünschten) Verzerrungen führt. Ab 1957 löste der Humbucker den bis dahin verwendeten P-90-Tonabnehmer auf den teureren Gibson-Instrumenten ab. Diese Humbucker werden auch heute noch wegen des damaligen Aufklebers bzgl. einer damals noch laufenden Patentanmeldung „Patent applied for“ (PAF) genannt. Eine Sonderform des Humbuckers ist der sog. „P-Style“ an E-Bässen (benannt nach dem Fender Precision Bass, wo er erstmals zum Einsatz kam), oftmals auch split-coil genannt. Der P-Style (oder auch P-Pickup) besteht aus zwei kurzen Singlecoils, die versetzt angeordnet sind und jeweils nur 2 der 4 Saiten des E-Basses abnehmen. Dadurch werden zwar die Nebengeräusche aufgehoben, man erhält aber mehr Höhen als beim herkömmlichen Humbucker (jedoch nicht so viele wie beim Singlecoil). Der P-Style wird bei modernen Bässen gerne mit einem separaten Singlecoil kombiniert (sog. PJ-Konfiguration – J nach dem Jazz Bass, der zwei Singlecoil-Pickups hat). Eine weitere Sonderform ist der so genannte stacked Humbucker, bei dem die zwei Spulen nicht neben-, sondern übereinander angeordnet sind. Die untere Spule überträgt dabei aufgrund von Abschirmmaßnahmen keine Saitenschwingungen, sondern dient als sog. „Dummy-Spule“ ausschließlich der Brummunterdrückung. Stacked Humbucker werden in verschiedenen Singlecoil-Baugrößen hergestellt und können wie Singlecoils klingen, ohne aber an Brummeinstreuungen zu leiden. Außerdem gibt es noch „aktive“ Humbucker, die einen kleinen Vorverstärker, der mittels einer 9-V-Batterie mit Strom versorgt wird, eingebaut haben. Diese Pickups produzieren praktisch keine Nebengeräusche, klingen aber etwas steriler als andere. Es gibt mittlerweile auch Humbucker im Singlecoil-Format, welche einen Humbucker-Klang weitergeben, jedoch nur die Größe eines Single Coils haben. Auch kann bei einem normalen Humbucker durch so genanntes coil splitting einer der Single Coils aus der Signalkette abgetrennt werden, wodurch dann der andere Single Coil allein als Tonabnehmer fungiert und auch das Klangbild eines Single Coil wiedergibt. Einige Gitarristen und Bands, die mit Humbucker-Sounds assoziiert werden: B. B. King (Gibson ES 335 "Lucille") Chuck Berry Wes Montgomery Jimmy Page Joe Satriani Pete Townshend Angus Young Zakk Wylde Kirk Hammet James Hetfield
- Humbucker je typ snímače elektrické kytary. Jeho název "humbucker" znamená ve volném překladu z angličtiny do češtiny "rušič šumu" (hum - šum, brum, hukot, hučení, bzučení, jinými slovy nežádoucí zvuk a buck - odporovat, vzepřít se, opačně půsbobit). Na rozdíl od single coil (jednocívkových) snímačů mají humbuckery 2 cívky. Ve standardním zapojení se vlastně jedná o sériové spojení dvou snímačů typu single coil. Důležité je, že obě poloviny snímače mají navzájem opačný směr vinutí a orientaci magnetického pole. Dochazí tak k tomu, že nepříjemné brumy způsobené rušivým vnějším elektromagnetickým polem, jsou sečteny v protifázi díky opačnému vinutí a jsou tudíž potlačeny. Obrácená polarita magnetického pole způsobuje, že napětí v každé polovině snímače je indukováno již s navzájem převrácenou polaritou a díky vinutí je zpět převrácena a tím dojde k sečtení užitečného signálu ve fázi. Pro dosažení dalších barev zvuku je možné zapojit cívky humbuckeru paralelně nebo případně rozpojit a využít pouze jednu polovinu snímače jako single coil snímač. Vynalezl jej zaměstnanec firmy Gibson Seth Lover v roce 1957 jako snímač s původním označením PAF (Zkratka "Patent Applied For"). Humbuckery se vyznačují silnějším výstupním signálem a kulatějším "tlustým" zvukem. Postrádají větší "živost" a nabroušenost typickou pro single coil snímače. Hodí se tedy lépe k tvrdším stylům, ale prakticky se můžou používat na jakýkoliv styl včetně blues apod. Humbuckery jsou standardně osazeny kytary typu Gibson Les Paul, Gibson SG, Gibson Flying V. Firma Fender používa tyto snímače na některých modelech stratocasterů tzv. "Fat" stratech.
- El humbucker es un tipo de pastilla utilizada en las guitarras eléctricas que usa dos bobinas. Las humbuckers incrementan la salida, y debido a que la polaridad de las dos bobinas es inversa, el ruido y las interferencias se reducen. Todas las pastillas son sensibles al ruido eléctrico, emitido por multitud de elementos como las luces o las pantallas de ordenador. Este ruido provoca un zumbido (en inglés hum), normalmente entre 50 ó 60 Hz. El nombre humbucker viene de que estas pastillas eliminan gran parte de ese zumbido (hum). Esto se debe a su construcción, con dos pastillas single-coil (bobinado simple), con polaridad opuesta. Las señales que se introducen en ambas bobinas con igual amplitud tienden a eliminarse.
- Humbucker oli alkujaan Gibsonin Les Paul -kitaroista yleistynyt mikrofonityyppi, jossa on kaksi vierekkäin olevaa sähköistä mikrofonia. Ne on kytketty siten, että matalataajuinen häiriösignaali rekisteröityy molemmissa vastakkaisina, ja näin ollen kumoutuu. Humbucker-mikrofoneissa rekisteröityvä ääni ei ole täysin samanlainen kuin yksikelaisissa rekisteröityvä, sillä kieli ei värähtele täysin samalla tavalla molempien mikrofonien yllä. Ero riippuu muun muassa otteen korkeudesta, mutta yleisesti ottaen ääni on hieman pehmeämpi. Humbucker-mikrofonin kaksi kelaa voivat olla kytkettynä myös päällekkäin tai ahdettuna saman kokoiseen tilaan kuin yksikelainen mikrofoni. Kelojen poikkeavilla asetteluilla on haettu kitaraan samanlaista soundia kuin yksikelaisessa mikrofonissa. Silloin mikrofonin muodosta on mahdotonta tietää, onko kyseessä humbucker vai tavallinen yksikelainen mikrofoni. Englanninkielinen nimi tullee fraasista buck the hum, joka voitaneen kääntää vapaasti muotoon huminan estäminen.
- Le Humbucker est un modèle de micro pour guitare électrique inventé par la firme Gibson dans les années 1950. Avant cette invention, les guitares électriques étaient pourvues de micros « simple bobinage ». Mais certains parasites dû aux champs magnétiques environnants, comme par ex: les transformateurs électriques, lampes fluorescentes, produisaient un bruit de fond indésirable. Un ingénieur de chez Gibson, Seth E. Lover, a trouvé une solution à ce problème en connectant deux micros « simples » en série; mettant les micros magnétiquement et électriquement en hors phase. Ainsi, le signal d'un micro annule le bruit de l'autre. Outre ses caractéristiques électriques, le humbucker, qui tient son nom de l'expression anglaise bucking the hum (approximativement "supprimer le bruit"), est connu pour produire un son « chaud » et puissant, contrairement aux micros « simples » préférés pour leur son clair et cristallin. Il est ainsi mieux adapté à un jeu avec saturation. Les humbuckers sont munis d'aimants de deux types : céramique et Alnico : Les aimants céramiques sont constitués de fer magnétique et de matériaux terrestres rares tel que le baryum et le strontium qui sont assemblés en barres sous haute pression et température. Ils offrent un son plus « froid », plus « acide » et plus puissant. Les aimants Alnico (Alnico 2, Alnico 3 ou Alnico 5) offrant un son plus « chaleureux ». L'indice exprime la teneur en cobalt. Les micros dits « modernes », souvent qualifiés de high output, sont souvent équipés d'aimants en céramique et sont plutôt recherchés par les guitaristes de metal ou hard rock, contrairement aux micros « vintage » qui ont un son plus clair et plus chaud, avec des aimants Alnico, plutôt utilisés par les musiciens de rock, blues ou jazz.
- Un humbucker è un tipo di pick-up per chitarra elettrica, o per altri strumenti cordofoni a corde pizzicate. Venne inventato da Seth Lover, un dipendente della Gibson. Per questo motivo, e a causa del suo utilizzo sulle chitarre Gibson Les Paul, l'humbucker è fortemente associato alla Gibson, anche se gli humbucker sono stati usati in diversi tipi di chitarre di diversi produttori. I pickup magnetici sono generalmente divisi in due tipi, single coil e humbucker. Essi sono costituiti da filo di rame avvolto in una o più bobine. I pickup sono sensibili al rumore elettronico emesso da ogni cosa a partire dalle lampadine fino ai monitor per computer. Questo rumore è abbastanza fastidioso e si ode come un flebile ronzio. L'humbucker produce un ronzio minore, (ronzio, in inglese hum e da qui il nome humbucker) poiché si compone di una coppia di pickup magnetici single-coil standard, con opposta polarità elettrica (controfase). Questo tipo di circuito viene talvolta erroneamente detto "fuori fase". I segnali a "modo comune", ovvero, i segnali indotti in entrambe le spire con pari ampiezza, tendono alla mutua cancellazione durante la percorrenza delle bobine. Utilizzare due spire influenza anche il timbro della chitarra: l'uscita all'amplificatore ha una potenza doppia, ma siccome le spire sono in posizione leggermente differente lungo le corde, alcune armoniche ad alta frequenza sono ridotte o addirittura cancellate. I chitarristi amano discutere sui meriti relativi a questo timbro "corposo" e "scuro", contro quello "brillante", "chiaro", dei pickup single coil. Inizialmente molti chitarristi intervenivano sull'elettronica aggiungendo interruttori e levette per 'splittare' gli humbucker, ovvero utilizzare solo una delle due bobine dell'humbucker, ottenendo quindi un suono similare (e quindi non identico) a quello di un single coil con adoperate le stesse tecniche costruttive (numero di spire, lega magnetica ecc ecc). Oggi le case costruttrici hanno in produzione pickup già predisposti per questo uso.
- ハムバッキング（Hum-bucking）とは、主にエレクトリックギターやエレクトリックベース等において、弦の振動を検出して電気信号に変換する部品であるピックアップの、ノイズを低減する技術のひとつである。この技術を用いたピックアップやギターの種類をハムバッカーやハンバッカーと呼ぶ場合がある。
- De Humbucker is een dubbelspoels gitaarelement. Het geluid is warmer en voller dan een enkelspoels ('single coil') gitaarelement en bekend van gitaristen als BB King, James Hetfield, en Slash, die (meestal) op een Gibson Les Paul spelen. De Humbucker werd door de Gibson-technicus Seth Lover in 1955 uitgevonden. Daarmee werd een einde gemaakt aan het probleem van de brommende 'single coil pickup'. Humbuckers zijn (van oudsher) in serie geschakeld en staan in fase, echter wel tegengesteld gemonteerd. Doordat het magnetische veld tussen beide spoelen aangebracht wordt, vormen beide spoelen met de snaren een gesloten magnetische kring. Als de snaren bewegen in deze gesloten magnetische kring, dan varieert het magnetische veld in de spoelen en wordt er een elektrische spanning opgewekt. Omdat de snaren over een grotere lengte in het magnetische veld zitten, zal de grondtoon veel harder doorkomen dan de hogere harmonische. Een wisselend magnetisch veld buiten de kring zal weinig invloed hebben, mits beide spoelen gelijke eigenschappen bezitten. Dit geldt zowel voor 50 Hertz als hoogfrequentere magnetische stoorbronnen. Omdat de twee spoelen samen een dubbel aantal wikkelingen hebben, zal de door de snaren opgewekte spanning verdubbeld worden. Door de breedte van het opneemveld worden de harmonische snaartrillingen verminderd, wat een vetter geluid geeft. Veel Fender-gitaarliefhebbers ervaren dit geluid als onprettig en verkiezen de single coil boven de humbucker.
- Humbucker – rodzaj przetwornika elektromagnetycznego do przetwarzania drgań strun gitary na sygnał elektryczny. Humbucker to w zasadzie dwa single, umieszczone obok siebie "na styk", wzdłuż gryfu. Każdy z nich zbudowany jest z magnesu z nawiniętą na jego obwodzie cewką z miedzianego drutu. Struna, drgając w bliskiej odległości (4–8 mm), znajduje się w polu magnetycznym magnesu przetwornika, a ponieważ wykonana jest ze stali, która jest ferromagnetykiem, następuje zaburzenie pola w rytm drgań struny. Zmiana linii sił pola magnetycznego przecinającego uzwojenie cewki przetwornika powoduje indukowanie się w nim zmiennej siły elektromotorycznej. Wadą pojedynczego singla jest indukowanie się w nim także przydźwięku sieci zasilającej i innych zakłóceń elektromagnetycznych, zwłaszcza z cewek głośników i transformatorów wzmacniaczy. Istnieje też ryzyko pojawienia się sprzężenia zwrotnego między cewką przetwornika, a cewką głośnika gdy gitara znajdzie się zbyt blisko kolumny głośnikowej, zwłaszcza przy graniu z dużym przesterem i/lub z dużą mocą wyjściową. Humbucker rozwiązuje te problemy – wszelkie zakłócenia z zewnątrz się znoszą, ponieważ cewki połączone są w przeciwfazie. Sygnał z gitary natomiast się sumuje ponieważ magnesy cewek mają przeciwną biegunowość. Jednak struna nie drga wyłącznie z częstotliwością podstawową – obecne są także drgania harmoniczne. W drgającej strunie powstaje fala stojąca. Jej węzły i strzałki są przesunięte wzdłuż struny, a więc także względem cewek humbuckera. Na skutek tego zjawiska tony podstawowe wprawdzie się sumują, lecz niektóre wyższe harmoniczne mogą się osłabiać, a nawet całkowicie znosić. Ponieważ cewki są blisko siebie więc przesunięcie fazowe harmonicznych niższego rzędu jest małe, jednak wraz ze wzrostem ich rzędu zjawisko to się nasila, co skutkuje wyraźną różnicą rozkładu częstotliwości w widmie sygnału w stosunku do singla, a brzmienie humbuckera określane jest jako "ciepłe" lub "ciemne". Istnieje kilka rodzajów humbuckerów, które mogą również być obudowane, tak, że wyglądają jak jeden układ (może on być wtedy pomylony z pojedynczym uzwojeniem – przetwornikiem typu single). Większość odpowiada za odbieranie drgań ze wszystkich sześciu strun w jednym układzie, jednak niektóre humbuckery, np. basowe, mogą odpowiadać za odbieranie sygnałów z 2 lub 3 strun (w zależności od typu gitary basowej – 4-, 5-, 6-strunowej). W tym wypadku uzwojenia są ułożone 'schodkowo' pod strunami, tzn. humbucker posiada od 4 do 6 uzwojeń, które są podzielone na dwie sekcje, składające się z 2–3 uzwojeń. Gdy sekcja usytuowana jest bliżej mostka, struny pod którymi się znajduje będą brzmiały bardziej 'metalicznie', natomiast sekcja bliżej środka struny przetworzy drgania na bardziej 'buczące'. Zazwyczaj, pod strunami grubszymi (E i A, również D w przypadku gitary 6-strunowej) sekcja znajduje się dalej od mostka, a dla cieńszych strun bliżej, co zapewnia odpowiednie brzmienie do grania slappingiem (klangiem).
- O chamado "humbucker" é um tipo de captador para guitarras e baixos elétricas, permitindo melhorar a captação de som sem os ruídos até então registrados. Ao final da década de 1940 a tradicional fabricante de instrumentos musicais Gibson já possuía grande reputação por suas guitarras e também pelos seus captadores P-90. No início da década seguinte, o então presidente da empresa, Ted McCarty, contratou dois engenheiros para o desenvolvimento de um tipo de captação que não produzisse ruído. Seth Lover e Walt Fuller apresentaram, em 1955, um novo tipo de captador: duas bobinas que, quando ligadas em paralelo, ou fora de fase, cancelavam (buck) os ruídos (hum), dando origem ao nome humbucker.
- Хамбакер — тип звукоснимателей в электрогитарах. Представляет собой две катушки на общем основании, благодаря особому включению которых, удаётся избавиться от влияния электромагнитных наводок на выходной сигнал. Хамбакер чаще всего используется для исполнения «тяжелой» музыки с эффектом дисторшн.
- Humbucker är en typ av pickup som främst används i elgitarrer, men även elbasar. Humbuckern består av två seriekopplade spolar som är lindade åt varsitt håll placerade i magnetfält av motsatta rikningar. Detta gör att störningar i form av elektromagnetiska fält uppträder med motsatt polaritet och därför släcks ut, medan signalen som kommer av de vibrerande strängarna återges korrekt. Namnet kommer från engelskans hum, brum. Humbuckern har oftast endast en magnet som ligger under de båda spolarna. På många Humbuckermodeller finns det justerbara poler som ligger under varje sträng. Vissa har sex justerbara poler och vissa har 12. Den första Humbucker-modellen, som tillverkades av Gibson kallas PAF (Patent Applied For) och har endast en kabel bestående av en utomliggande metallstrumpa som kopplas till jord, och en signalkabel inuti. Idag är det ofta förekommande med fyra kablar, vilket gör att man kan få olika ljud ur en och samma humbucker med hjälp av en strömställare eller potentiometer. Humbuckerpickupens ljudkaraktär påverkas av spolarnas höjd, antal varv koppartråd, tjocklek på koppartråden, samt av magnetens styrka och material. I regel så kan man säga att fler varv på spolarna gör humbuckern "hetare", med det menas att den låter starkare, och ger ifrån sig starkare signal. En normal humbucker lämnar mellan 200 till 500 millivolt, vilket gör den kraftigare än en single coil. Principen för gitarrpickuper bygger på elektromagnetisk induktion.
|
| rdfs:comment
|
- A conventional humbucker (or Humbucking pickup) is a type of electric guitar pickup, first patented by Seth Lover and the Gibson company, that uses two coils, both generating string signal. Humbuckers have high output since both coils are in series and the magnetic circuit is low loss. Like a single coil pickup, a humbucker induces a slight magnetic field around the strings, which in turn induce an electrical current on the coils as the strings vibrate.
- Der Humbucker wird als Tonabnehmer auf elektrischen Gitarren eingesetzt. Er wurde von Mitarbeitern der Firma Gibson (Seth Lover und Walter Fuller) Mitte der 50er Jahre entwickelt und besteht aus zwei Einzelspulen- bzw. Singlecoil-Pickups. Diese Spulen sind gegenläufig gewickelt und in Reihe geschaltet. Nebengeräusche (z. B.
- Humbucker je typ snímače elektrické kytary. Jeho název "humbucker" znamená ve volném překladu z angličtiny do češtiny "rušič šumu" (hum - šum, brum, hukot, hučení, bzučení, jinými slovy nežádoucí zvuk a buck - odporovat, vzepřít se, opačně půsbobit). Na rozdíl od single coil (jednocívkových) snímačů mají humbuckery 2 cívky. Ve standardním zapojení se vlastně jedná o sériové spojení dvou snímačů typu single coil.
- El humbucker es un tipo de pastilla utilizada en las guitarras eléctricas que usa dos bobinas. Las humbuckers incrementan la salida, y debido a que la polaridad de las dos bobinas es inversa, el ruido y las interferencias se reducen. Todas las pastillas son sensibles al ruido eléctrico, emitido por multitud de elementos como las luces o las pantallas de ordenador. Este ruido provoca un zumbido (en inglés hum), normalmente entre 50 ó 60 Hz.
- Humbucker oli alkujaan Gibsonin Les Paul -kitaroista yleistynyt mikrofonityyppi, jossa on kaksi vierekkäin olevaa sähköistä mikrofonia. Ne on kytketty siten, että matalataajuinen häiriösignaali rekisteröityy molemmissa vastakkaisina, ja näin ollen kumoutuu. Humbucker-mikrofoneissa rekisteröityvä ääni ei ole täysin samanlainen kuin yksikelaisissa rekisteröityvä, sillä kieli ei värähtele täysin samalla tavalla molempien mikrofonien yllä.
- Le Humbucker est un modèle de micro pour guitare électrique inventé par la firme Gibson dans les années 1950. Avant cette invention, les guitares électriques étaient pourvues de micros « simple bobinage ». Mais certains parasites dû aux champs magnétiques environnants, comme par ex: les transformateurs électriques, lampes fluorescentes, produisaient un bruit de fond indésirable. Un ingénieur de chez Gibson, Seth E.
- Un humbucker è un tipo di pick-up per chitarra elettrica, o per altri strumenti cordofoni a corde pizzicate. Venne inventato da Seth Lover, un dipendente della Gibson. Per questo motivo, e a causa del suo utilizzo sulle chitarre Gibson Les Paul, l'humbucker è fortemente associato alla Gibson, anche se gli humbucker sono stati usati in diversi tipi di chitarre di diversi produttori. I pickup magnetici sono generalmente divisi in due tipi, single coil e humbucker.
- ハムバッキング（Hum-bucking）とは、主にエレクトリックギターやエレクトリックベース等において、弦の振動を検出して電気信号に変換する部品であるピックアップの、ノイズを低減する技術のひとつである。この技術を用いたピックアップやギターの種類をハムバッカーやハンバッカーと呼ぶ場合がある。
- De Humbucker is een dubbelspoels gitaarelement. Het geluid is warmer en voller dan een enkelspoels ('single coil') gitaarelement en bekend van gitaristen als BB King, James Hetfield, en Slash, die (meestal) op een Gibson Les Paul spelen. De Humbucker werd door de Gibson-technicus Seth Lover in 1955 uitgevonden. Daarmee werd een einde gemaakt aan het probleem van de brommende 'single coil pickup'.
- Humbucker – rodzaj przetwornika elektromagnetycznego do przetwarzania drgań strun gitary na sygnał elektryczny. Humbucker to w zasadzie dwa single, umieszczone obok siebie "na styk", wzdłuż gryfu. Każdy z nich zbudowany jest z magnesu z nawiniętą na jego obwodzie cewką z miedzianego drutu.
- O chamado "humbucker" é um tipo de captador para guitarras e baixos elétricas, permitindo melhorar a captação de som sem os ruídos até então registrados. Ao final da década de 1940 a tradicional fabricante de instrumentos musicais Gibson já possuía grande reputação por suas guitarras e também pelos seus captadores P-90.
- Хамбакер — тип звукоснимателей в электрогитарах. Представляет собой две катушки на общем основании, благодаря особому включению которых, удаётся избавиться от влияния электромагнитных наводок на выходной сигнал.
- Humbucker är en typ av pickup som främst används i elgitarrer, men även elbasar. Humbuckern består av två seriekopplade spolar som är lindade åt varsitt håll placerade i magnetfält av motsatta rikningar. Detta gör att störningar i form av elektromagnetiska fält uppträder med motsatt polaritet och därför släcks ut, medan signalen som kommer av de vibrerande strängarna återges korrekt. Namnet kommer från engelskans hum, brum.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
