| dbpprop:abstract
|
- This article is about the founder of the Ilkhanate. For the head of the Chagatai khanate, please see Qara Hülëgü Hulagu Khan, also known as Hulagu, Hülegü or Hulegu, was a Mongol ruler who conquered much of Southwest Asia. Son of Tolui and the Kerait princess Sorghaghtani Beki, he was a grandson of Genghis Khan, and the brother of Arik Boke, Möngke Khan and Kublai Khan. Hulagu's army greatly expanded the southwestern portion of the Mongol Empire, founding the Ilkhanate of Persia, a precursor to the eventual Safavid dynasty, and then the modern state of Iran. Under Hulagu's leadership, the Mongols destroyed the greatest center of Islamic power, Baghdad, and also weakened Damascus, causing a shift of Islamic influence to the Mamluks in Cairo. It was also in Hulagu's reign that historians switched from writing in Arabic to writing in Persian.
- Hülegü (Hülägü) war ein mongolischer Fürst und Feldherr und ein Enkel von Dschingis Khan.
- Hulegu o Hülegü Khan fou el primer il-khan de Pèrsia. Nét de Genguis Khan i fill de Tului, el seu germà Mongke, gran khan dels mongols, li encomanà el govern de Pèrsia i la lluita contra els ismaïlites i el califat abbàssida. Va sortir cap a Pèrsia el 1253 per una ruta preparada amb molta cura, on previament es van construir ponts sobre cada riu per facilitar el pas de les tropes; el setembre/octubre de 1255 va arribar a Kan-i Gul prop de Samarcanda, on va acampar i va restar el novembre, i va creuar l'Oxus el 1 de gener de 1256. Els petits sobirans de Pèrsia i el Caucas li van oferir homenatge. Durant aquest any va combatre als ismaïlites i els va arrabassar la major part de les seves fortaleses sense gaires problemes. El 17 de gener de 1258 va derrotar a l'exèrcit abbàssida prop de la capital del califat, i el 22 de gener va deixar assetjada assetjada Bagdad. La ciutat es van rendir el 10 de febrer. El califa fou executat i Bagdad saquejada. Va intentar la conquesta de Síria, i va entrar a Alep i Damasc, abandonades pels seus defensors. Llavors va haver de tornar a Pèrsia per la mort de Mongke, i l'exèrcit que va dèixar a Síria va patir la primera gran derrota contra els mamelucs a Ayn Djalut. Els mamelucs i Berke, khan de l'Horda d'Or, es van aliar contra l'enemic comú, Pèrsia. La guerra és poc coneguda: Hulagu va obtenir una victòria inicial i va avançar fins més enllà del Terek però després fou derrotat per les forces de Berke perdent Hulagu part del seu exèrcit en la retirada quan el glaç del riu Terek es va trencar al passar els cavalls. El 1265 Berke i Hulagu tornaven a estar en guerra. El 1264, Hulegu va passar per Bukhara de camí a la cort del gran khan. Els germans Polo, i probablement alguns més, van decidir seguir-lo estimulats per l'afirmació d'Hulegu de què el gran khan no havia vist mai llatins (com es deia als europeus occidentals) i estaria encantat de fer-ho. El domini d'Hulegu anava entre l'Oxus i quasi la Mediterrània i entre el Caucas i l'Oceà Índic, incloent la Djazira, el Kurdistan, Armènia, Geòrgia i l'Àsia Menor. El su títol fou Il-Khan que vol dir khan subordinat (al gran khan) i fins al temps de Ghazan Khan van regnar nominalment en nom del gran khan de Mongòlia i després de Xina. Hulegu, budista i de mare i muller nestorianes, protegí les confessions cristianes, i en el camp de la ciència encarregà a Nāsir al-Dīn Tūsī la construcció i la direcció de l'observatori astronòmic de Maragha. La seva muller Dokuz Khatun no sols va influir en la seva protecció als nestorians, sinó que ella mateixa els va beneficiar. Va construir edificis a la riba del llac Úrmia, a Maragha (l'observatori), un palau a Ala Tagh, temples budistes a Khoy, i altres incloent la fortalesa de l'illa de Shahu on guardaba els seus tresors i on fou enterrat igual que anys després el seu fill (nascut de la reina Yesuncin Khatun) Abaka. Hulagu va morir el 8 de febrer de 1265 i el va succeir el seu fill Abaka; la guerra iniciada amb l'Horda d'Or va quedar de fet aturada; després d'un temps en que els dos exercits es van observar a banda i banda del Kura, Berke es va dirigir a Tbilisi on va morir el 1266 i el seu exèrcit es va retirar.
- Hulagu Jan, también conocido como Hülegü o Hulegu, fue un gobernante mongol que conquistó gran parte del suroccidente asiático. Su ejército destruyó los dos mayores centros de poder islámico, Bagdad y Damasco, razón por la cual los mamelucos de El Cairo se convirtieron en la dinastía más influyente en el mundo islámico. Hulagu, nieto de Gengis Kan y hermano de Arik Boke, Möngke y Kublai Jan, se convirtió en el primer jan del Iljanato de Persia.
- Hülegü-kaani oli mongolihallitsija, joka hävitti Bagdadin ja valloitti suuren osan Lähi-itää. Hän oli Tsingis-kaanin pojanpoika ja Möngken ja Kublai-kaanin veli sekä Persian Il-kaanien valtakunnan ensimmäinen hallitsija.
- Houlagou Khan, Hulagu ou Hülegü était le petit-fils de Gengis Khan et le frère de Möngke Khan et Kubilai Khan. Il est le fondateur et éponyme de la dynastie mongole des Houlagides appelée aussi Il-khanides à cause de leur fonction officielle de khan régionaux (il ou uls signifiant région) en Perse.
- Fájl:HulaguAndDokuzKathun. JPG Hülegü és felesége, Dokuz Khatun (Rasíd ad-Dín krónikája, 14. század) Hülegü kán, perzsa és arab szövegekben Húlákú hán (هولاكو خان – Hūlākū ẖān), modern perzsa ejtéssel Huláku hán mongol uralkodó, Délnyugat-Ázsia jelentős részének meghódítója, illetve az Irán központú Ílhánida Birodalom alapítója volt.
- Era nipote di Genghis Khan e fratello di Arig Bek, Munke e Kublai Khan e diventò il primo khan dell'Ilkhanato di Persia.
- フレグとは、イルハン朝（フレグ・ウルス）の創始者である（在位1260年-1265年）。ペルシア語では هولاكو خان Hūlākū khān と表記される。アバカの父。 チンギス・ハーンの子のトルイと、ケレイト族出身の正室ソルカクタニ・ベキの間の三男として生まれた。モンケ、クビライ、アリクブケは同母兄弟であり、チンギス・ハーンの孫にあたる。イル・ハン ايلخان Īl-khān の尊称で呼ばれた。
- Hulagu Khan, ookwel Hoelagoe, Helegu of Hülegü, was een Mongools veroveraar in de Middeleeuwen. Hij stichtte de Il-chan dynastie in Perzië en regeerde hierover van 1256 tot 1265. Hij was getrouwd met Dotuz Khatun.
- Hülegü var khan over Ilkhanatet. Han var sønn av Tolui, sønnesønn av Djenghis Khan, bror til Kublai Khan. Han regjerte 1253-65 over et område som omtrent tilsvarer dagens Iran og Irak. Han ble 1255 beordret av sin bror storkhanen Möngke til å knuse det abbasidiske kalifatet og alle andre islamske statsdannelser som da fantes. Hülegü beseiret assassinerne i 1256 og beleiret Bagdad i 1258. Da byen ble erobret ble ifølge samtidige kilder de kristne skånet for de massakrer som rammet storparten av den øvrige befolkning; denne særbehandlingen skal ha skyldtes at Hülegus egen mor var kristen. Det hevdes at Bagdad mistet 800.000 av sine innbyggere under massakrene. Kaliffen selv skal ha blitt tatt til fange og lagt i en skinnsekk, hvoretter sekken ble slått med klubber til intet ben på hans kropp var helt. Ifølge Marco Polo lot man deretter kaliffen sulte ihjel. Etter Bagdads erobring fortsatte felttoget mot Syria og Egypt der Hülegüs hær så ble beseiret i 1260 av mamelukkene i slaget ved Ain Jalut. Etter dette nederlaget dro Hülegü tilbake til sitt kjerneområde i østre Iran og var under resten av sitt liv opptatt med de indre stridigheter innen mongolveldet der hans slektning Berke, khan over Kipchak-khanatet var hovedmotstanderen.
- Hulagu-chan (albo Hulegu, Hülegü) – wódz mongolski i twórca państwa Ilchanidów. Był piątym synem Tołuja i jego żony Sorkaktani-beki, a zatem wnukiem Czyngis-chana. Właściwie nic nie wiadomo o wczesnym okresie jego życia. W roku 1251 jego brat Mongke został wielkim chanem, i z jego rozkazu w roku 1253 Hulagu wyruszył z wielką wyprawą na Bliski Wschód. Postawiono przed nim trzy zasadnicze cele: miał zniszczyć nizarytów, uśmierzyć buntowniczych Kurdów oraz ich krewniaków, Lurów, oraz wymusić na kalifie podporządkowanie się Mongołom. Na drodze ogromnej armii Hulagu, której dokładną wielkość trudno oszacować, pobudowano mosty, wyznaczono brody, zapewniono wyżywienie dla ludzi i zwierząt. M. in. wytyczono dla armii pas na stepach wzdłuż jej przemarszu z przeznaczeniem na pastwiska dla koni. Na tereny niepodlegające Mongołom przybył on dopiero w roku 1256 i skierował do muzułmańskich władców orędzie wzywające ich do przybycia do jego obozu z posiłkami, żywnością i bronią, pod groźbą uznania ich za wrogów. Większość bliskowschodnich władców zastosowała się do tego wezwania, lecz kalif poprzestał jedynie na samej deklaracji posłuszeństwa. Od kwietnia do grudnia roku 1256 Hulagu zdobywał kolejne ośrodki nizarytów, z ich najważniejszą twierdzą Alamut włącznie, tak że sekta właściwie przestała istnieć. Hulagu skierował się następnie do Azerbejdżanu, który w przyszłości miał stać się centrum państwa Ilchanidów, podczas gdy jego podwładny, Bajdżu, w tym samym czasie stłumił rebelię anatolijskich Seldżuków. Przez niemal cały rok 1257 Hulagu prowadził również rozmowy z kalifem, któremu wyrzucał niestawienie się na jego wezwanie. Negocjacje te nie doprowadziły do niczego - kalif Al-Mustasim, który sądził chyba, że Mongołowie nie ważą się targnąć na duchowego przywódcę islamu, pysznił się swoją wyższością wobec Hulagu i na historycznych przykładach udowadniał mu, że każdego kto walczył z Abbasydami spotykała klęska. Ten wywód obalił jednak przed chanem Nasir al-Din Tusi, perski uczony, który poddał się wraz z Asasynami. Zachęcony do ataku, w końcu roku 1257 mongolski wódz przybył pod Bagdad, i 29 stycznia 1258 roku rozpoczął szturm na miasto. Już 10 lutego kalif został zmuszony do poddania się, i wkrótce Hulagu kazał go zamordować, podobnie jak większość mieszkańców jego stolicy, która została niemal zrównana z ziemią. W ten sposób kalifat przestał istnieć. Po zdobyciu Bagdadu Hulagu wrócił do Azerbejdżanu, natomiast jego podwładni rozpoczęli podbój regionów Al-Dżaziry i Dijarbakiru. Po jego zakończeniu w końcu roku 1259 chan wyruszył przeciwko syryjskim Ajjubidom, i 25 stycznia 1260 roku, z pomocą nowego sojusznika, króla Małej Armenii Hetuma I, zdobył i splądrował Aleppo. W marcu tego samego roku Mongołowie zajęli Damaszek, a ich zagony dotarły aż do Hebronu i Gazy. W tym momencie jednak Hulagu wycofał się z większością swoich sił do Azerbejdżanu, prawdopodobnie na wieść o śmierci Wielkiego Chana Mongke. W Syrii pozostał jego wódz Kitbuga, który jednak 3 września 1260 roku został pokonany przez armię Mameluków pod wodzą sułtana Kutuza i Bajbarsa w bitwie pod Ajn Dżalut, a następnie zabity. Mamelucy zajęli tereny aż po Eufrat, który w przyszłości miał się okazać trwałą granica pomiędzy nimi a państwem Ilchanidów. Mongołowie nie zaakceptowali tej porażki, i bardzo szybko wysłali do Syrii kolejną armię (ale liczyła ona tylko ok. 6 tys. ludzi), jednak została ona pokonana przez miejscowych Ajjubidów w bitwie pod Himsem 10 grudnia 1260 roku. Hulagu nie zaatakował już Syrii, ponieważ wkrótce jego armia musiała zostać zaangażowana na innym froncie. W zimie roku 1261/1262 wybuchła bowiem wojna między Hulagu a władcą Złotej Ordy Berke. Napięcie pomiędzy nimi narastało od dawna, i było związane z kilkoma faktami. Do momentu przybycia Hulagu mongolski dowódca na terenie Kaukazu i Azerbejdżanu, Bajdżu, podlegał Złotej Ordzie, co Berke uważał za uzasadnienie jego pretensji do tych terytoriów. Berke był także muzułmaninem, i nie ukrywał swojego gniewu z powodu zniszczenia kalifatu przez Hulagu. Ten ostatni nie chciał zwrócić kontyngentów jakie Orda przysłała mu na wyprawę, a obawiając się buntu wśród nich dokonał egzekucji niektórych ich dowódców, wśród których znajdowali się krewni Berke. W odpowiedzi chan Złotej Ordy wezwał swoich żołnierzy znajdujących się pod rozkazami Hulagu do przechodzenia na stronę Mameluków. Wreszcie Hulagu i Berke znaleźli się po dwóch różnych stronach wojny domowej jaka wybuchła w imperium mongolskim po śmierci Mongke. Na początku działań wojennych Hulagu zmusił armię pod dowództwem Nogaja, bratanka Berke, do wycofania się, jednak w połowie stycznia jego syn Abaka został pokonany przez Nogaja w bitwie nad rzeką Terek, podczas której pod jego armią załamał się lód na rzece, w rezultacie czego utonęły tysiące żołnierzy. Armia Złotej Ordy nie była jednak w stanie podjąć trwałej okupacji Kaukazu i po tym zwycięstwie wycofała się na północ. Wojna Ilchanidów ze Złotą Ordą trwała aż do śmierci Berke w roku 1267, i wybuchała co jakiś czas na nowo. Sojusz Złotej Ordy z Mamelukami nie tylko odciągał siły potrzebne Ilchanidom w Syrii, ale także pozwalał Mamelukom na sprowadzanie niewolników z kontrolowanych przez Złotą Ordę kipczackich stepów, co stanowiło główne źródło rekrutacji ich armii. Hulagu był człowiekiem o licznych intelektualnych zainteresowaniach, a jego dwór był ośrodkiem nauki i sztuki. Jego ulubieńcem był szczególnie wymieniony już Nasir al-Din Tusi, dla którego wybudował obserwatorium astronomiczne. Pisze się czasami o sympatii Hulagu w stosunku do chrześcijaństwa, co miało być związane z tym, że zarówno jego matka jak i ulubiona żona, Dokuz-chatun, były nestoriankami, podobnie zresztą jak jego dowódca Kitbuka. Celują w tym zwłaszcza autorzy muzułmańscy, którzy w ten sposób chcą wyjaśnić rzekomą nienawiść Hulagu w stosunku do muzułmanów. Należy jednak zauważyć, że Hulagu nigdy nie przeszedł na chrześcijaństwo, zaś zarówno na jego dworze jak i w armii było mnóstwo muzułmanów. Ponadto chan kazał wybudować w swojej stolicy świątynię buddyjską, a został pochowany wraz z zabitymi specjalnie w tym celu ludźmi, co było ostatnim takim przypadkiem wśród Czyngisydów. Wydaje się zatem, że podobnie jak wielu innych współczesnych mu Mongołów nie posiadał on jakichś precyzyjnie określonych sympatii w stosunku do jednej religii, chociaż interesował się wieloma z nich. Od roku 1259, to jest śmierci Mongkego, Hulagu był właściwie władcą niezależnym, i wtedy też źródła zaczynają używać w stosunku do niego tytułu ilchan, który przyjęli także jego następcy. Formalnie jednak nadal uznawał on zwierzchność Wielkiego Chana, i w roku 1261 Kubilaj przyznał Hulagu prawo do wszystkich zdobytych ziem i potwierdził jego tytuł - co było właściwie tylko uznaniem istniejącego już stanu rzeczy. Zmarł 8 lutego 1265 roku, a władzę w stworzonym przez niego państwie przejął jego najstarszy syn Abaka.
- Hulagu Khan (também conhecido como Hülegü,, Hulegu e Halaku) era um imperador Mongol que conquistou muito do sudeste asiático. Neto de Genghis Khan e irmão de Arik Böke, Mongke e Kublai Khan, ele se tornou o primeiro khan (imperador mongol) do Ilkhanato.
- Хулагу, Хулагу-хан — чингизид, внук Чингисхана, сын Толуя и Соркуктани-бэги, брат великих ханов Монгольской империи Мунке и Хубилая, предводитель ближневосточного похода монголов, основатель династии и государства Хулагуидов. В 1256 году возглавил поход монголов на Ближний Восток и завершил монгольское завоевание Ирана, Ирака и сопредельных стран. В 1256 году разгромил государство исмаилитов в Иране, в 1258 году — халифат Аббасидов. В 1259 году воевал с Айюбидами в Сирии. В 1256 году провозгласил себя государем (хотя номинально признавал сюзеренитет Великого хана, от которого в 1261 году получил титул ильхана, то есть хана части государства. Христианами несторианской ветви были старшая жена Хулагу Докуз-хатун и лучший полководец Кит-буга. Известно, однако, что вопреки желанию Докуз в последние годы Хулагу интересовался буддийскими верованиями.
- Hülegü, khan över Il-khanatet, son till Tolui, sonson till Djingis khan, bror till Khubilai khan, regerade 1253-65 över ett område som ungefär motsvarar de nutida Iran och Irak. Beordrades 1255 av sin bror storkhanen Möngke att förinta det abbasidiska kalifatet och alla andra islamiska statsbildningar som då fanns. Hülegü besegrade assassinerna 1256 och belägrade Bagdad 1258. När staden erövrades påstår samtida källor att han skonade de kristna (hans mor var kristen) men lät döda en stor del av stadens övriga befolkning (enligt dåtida källor 800 000). Kalifen skall ha tillfångatagits och lagts i en skinnsäck, varefter han slogs med påkar tills inget ben i hans kropp var obrutet. Enligt Marco Polo fick kalifen helt enkelt svälta ihjäl. Efter Bagdads erövring fortsatte krigståget mot Syrien och Egypten där Hülegüs här dock besegrades 1260 av Mamlukerna i slaget vid Ain Jalut. Efter denna förlust återvände Hülegü till sitt kärnområde i östra Iran och var under återstoden av sitt liv upptagen av inre stridigheter inom mongolväldet där hans kusin Berke, khan över Kipchak-khanatet var huvudmotståndaren.
- Hülagû Han, İlhanlılar'ın kurucusudur. Cengiz Han'ın torunu, ve diğer Moğol Büyük Han'larından Mengü Han ve Kubilay Han'ın da kardeşidir. Hülagü, 1255 yılında abisi Mengü Han tarafından Orta Doğu'da henüz ele geçirilmemiş toprakların fethini tamamlamak üzere görevlendirildi. Görevleri, güneydoğu İran halklarından olan Lurları hakimiyet altına almak, Haşhaşi tarikatını ortadan kaldırmak, Abbasi Halifeliği'ni yıkmak, Eyyubi ve Suriye topraklarının istilası ve son olarak da Mısır'daki Memlük Devleti'ni yıkmaktı. Mengü Han, Hülagü'ye teslim olanlara iyi davranmasını, karşı koyanları ise tamamen ortadan kaldırmasını emretti. Annesi Sorgotani Beki ve karısı Dokuz Hatun dinine bağlı birer nesturi hıristiyandı tıpkı yakın arkadaşı ve komutanı olan Ketboğa gibi. Moğol İmparatorluğu'nun dinlere karşı alışılmış hoşgürüsüne karşın Hülagü'nün müslümanlara olan düşmanlığında bu üçünün etkisi olduğu düşünülüyor.
- Файл:Hulagu 1. jpg Хулагу-Хан на відпочинку. Власність Британського музею Хулагу, Хулагу-хан монг. Хүлэгү, перс. ہلاکو — засновник династії та держави Хулагуідів. Онук Чингісхана. Народився в Монголії; юність провів в військових походах.
- 旭烈兀（Hulagu或者Hulegu，1217年－1265年2月8日），蒙古人，伊儿汗国的建立者，西南亚的征服者。成吉思汗之孫、拖雷之子、蒙哥及忽必烈之弟、阿里不哥之兄。旭烈兀的军队大大拓展了蒙古帝国的西南疆界。在他的领导下，蒙古人摧毁了伊斯兰文明的两大中心：巴格达和大马士革，使伊斯兰世界的中心转移到了开罗的马木留克王朝。
|
| rdfs:comment
|
- This article is about the founder of the Ilkhanate. For the head of the Chagatai khanate, please see Qara Hülëgü Hulagu Khan, also known as Hulagu, Hülegü or Hulegu, was a Mongol ruler who conquered much of Southwest Asia. Son of Tolui and the Kerait princess Sorghaghtani Beki, he was a grandson of Genghis Khan, and the brother of Arik Boke, Möngke Khan and Kublai Khan.
- Hülegü (Hülägü) war ein mongolischer Fürst und Feldherr und ein Enkel von Dschingis Khan.
- Hulegu o Hülegü Khan fou el primer il-khan de Pèrsia. Nét de Genguis Khan i fill de Tului, el seu germà Mongke, gran khan dels mongols, li encomanà el govern de Pèrsia i la lluita contra els ismaïlites i el califat abbàssida.
- Hulagu Jan, también conocido como Hülegü o Hulegu, fue un gobernante mongol que conquistó gran parte del suroccidente asiático. Su ejército destruyó los dos mayores centros de poder islámico, Bagdad y Damasco, razón por la cual los mamelucos de El Cairo se convirtieron en la dinastía más influyente en el mundo islámico. Hulagu, nieto de Gengis Kan y hermano de Arik Boke, Möngke y Kublai Jan, se convirtió en el primer jan del Iljanato de Persia.
- Hülegü-kaani oli mongolihallitsija, joka hävitti Bagdadin ja valloitti suuren osan Lähi-itää. Hän oli Tsingis-kaanin pojanpoika ja Möngken ja Kublai-kaanin veli sekä Persian Il-kaanien valtakunnan ensimmäinen hallitsija.
- Houlagou Khan, Hulagu ou Hülegü était le petit-fils de Gengis Khan et le frère de Möngke Khan et Kubilai Khan. Il est le fondateur et éponyme de la dynastie mongole des Houlagides appelée aussi Il-khanides à cause de leur fonction officielle de khan régionaux (il ou uls signifiant région) en Perse.
- Fájl:HulaguAndDokuzKathun. JPG Hülegü és felesége, Dokuz Khatun (Rasíd ad-Dín krónikája, 14. század) Hülegü kán, perzsa és arab szövegekben Húlákú hán (هولاكو خان – Hūlākū ẖān), modern perzsa ejtéssel Huláku hán mongol uralkodó, Délnyugat-Ázsia jelentős részének meghódítója, illetve az Irán központú Ílhánida Birodalom alapítója volt.
- Era nipote di Genghis Khan e fratello di Arig Bek, Munke e Kublai Khan e diventò il primo khan dell'Ilkhanato di Persia.
- Hulagu Khan, ookwel Hoelagoe, Helegu of Hülegü, was een Mongools veroveraar in de Middeleeuwen. Hij stichtte de Il-chan dynastie in Perzië en regeerde hierover van 1256 tot 1265. Hij was getrouwd met Dotuz Khatun.
- Hülegü var khan over Ilkhanatet. Han var sønn av Tolui, sønnesønn av Djenghis Khan, bror til Kublai Khan. Han regjerte 1253-65 over et område som omtrent tilsvarer dagens Iran og Irak. Han ble 1255 beordret av sin bror storkhanen Möngke til å knuse det abbasidiske kalifatet og alle andre islamske statsdannelser som da fantes. Hülegü beseiret assassinerne i 1256 og beleiret Bagdad i 1258.
- Hulagu-chan (albo Hulegu, Hülegü) – wódz mongolski i twórca państwa Ilchanidów. Był piątym synem Tołuja i jego żony Sorkaktani-beki, a zatem wnukiem Czyngis-chana. Właściwie nic nie wiadomo o wczesnym okresie jego życia. W roku 1251 jego brat Mongke został wielkim chanem, i z jego rozkazu w roku 1253 Hulagu wyruszył z wielką wyprawą na Bliski Wschód.
- Hulagu Khan (também conhecido como Hülegü,, Hulegu e Halaku) era um imperador Mongol que conquistou muito do sudeste asiático. Neto de Genghis Khan e irmão de Arik Böke, Mongke e Kublai Khan, ele se tornou o primeiro khan (imperador mongol) do Ilkhanato.
- Хулагу, Хулагу-хан — чингизид, внук Чингисхана, сын Толуя и Соркуктани-бэги, брат великих ханов Монгольской империи Мунке и Хубилая, предводитель ближневосточного похода монголов, основатель династии и государства Хулагуидов.
- Hülegü, khan över Il-khanatet, son till Tolui, sonson till Djingis khan, bror till Khubilai khan, regerade 1253-65 över ett område som ungefär motsvarar de nutida Iran och Irak. Beordrades 1255 av sin bror storkhanen Möngke att förinta det abbasidiska kalifatet och alla andra islamiska statsbildningar som då fanns. Hülegü besegrade assassinerna 1256 och belägrade Bagdad 1258.
- Hülagû Han, İlhanlılar'ın kurucusudur. Cengiz Han'ın torunu, ve diğer Moğol Büyük Han'larından Mengü Han ve Kubilay Han'ın da kardeşidir. Hülagü, 1255 yılında abisi Mengü Han tarafından Orta Doğu'da henüz ele geçirilmemiş toprakların fethini tamamlamak üzere görevlendirildi.
- Файл:Hulagu 1. jpg Хулагу-Хан на відпочинку. Власність Британського музею Хулагу, Хулагу-хан монг. Хүлэгү, перс. ہلاکو — засновник династії та держави Хулагуідів. Онук Чингісхана. Народився в Монголії; юність провів в військових походах.
- 旭烈兀（Hulagu或者Hulegu，1217年－1265年2月8日），蒙古人，伊儿汗国的建立者，西南亚的征服者。成吉思汗之孫、拖雷之子、蒙哥及忽必烈之弟、阿里不哥之兄。旭烈兀的军队大大拓展了蒙古帝国的西南疆界。在他的领导下，蒙古人摧毁了伊斯兰文明的两大中心：巴格达和大马士革，使伊斯兰世界的中心转移到了开罗的马木留克王朝。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
