| dbpprop:abstract
|
- Hospitalism (or anaclitic depression in its sublethal form) was a pediatric diagnosis used in the 1930s to describe infants who wasted away while in hospital. The symptoms could include retarded physical development, and disruption of perceptual-motor skills and language. It is now understood that this wasting disease was mostly caused by a lack of social contact between the infant and its caregivers. Infants in poorer hospitals were less subject to this disease since those hospitals could not afford incubators which meant that the hospital staff regularly held the infants. The term was used by the psychotherapist René Spitz in 1945, but its origins are older than this; it occurs in an editorial in Archives on Pediatrics as early as 1897. It appears under adjustment disorders at F43.2, in the World Health Organisations classification of diseases, ICD-10.
- Unter Hospitalismus (ursächlich auch Deprivationssyndrom genannt) versteht man alle negativen körperlichen und seelischen Begleitfolgen eines längeren Krankenhaus- oder Heimaufenthalts oder einer Inhaftierung. Dies beinhaltet auch mangelnde Umsorgung und lieblose Behandlung von Säuglingen und Kindern, in der Psychiatrie Symptome infolge von Heimaufenthalt, oder durch Folter oder Isolationshaft. Der Ausdruck Deprivationssyndrom stammt vom Begriff Deprivation, lateinisch deprivare - berauben in Bezug auf Reize und Zuwendung.
- Hospitalismo de Spitz es un concepto procedente del psicoanalista René Spitz, discípulo de Freud, a inicios del siglo XX. Spitz observó que la tasa de mortalidad durante la puericia era mucho más elevada entre los neonatos que carecían de estímulos benignos, particularmente cuando en las maternidades eran aislados de sus madres y las enfermeras sustitutas trataban a los recién nacidos con total desdén.
- L’hospitalisme est un état dépressif se manifestant chez certains enfants séparés précocement de leur mère. Ce trouble affectif a été découvert par le psychanalyste René Spitz. Spitz compare le développement psychoaffectif de deux populations d'enfants : (A) des enfants nés de mères en prison, mais s'occupant de l'enfant pendant la journée, avec l'aide d'une soignante expérimentée; (B) des enfants nés et placés en orphelinat, recevant des soins, mais privés de toute chaleur humaine. Il décrit alors trois phases de l'hospitalisme, apparu chez les sujets du groupe (B) et, temporairement, chez les sujets du groupe (A) lorsque les enfants étaient séparés de leur mère : - phase de pleurnichement; - phase de glapissement, de perte de poids et d'arrêt du développement; - phase du retrait et du refus de contact, aboutissant alors à la dépression anaclitique. Le film britannique de James et Joyce Robertson — « John (17 mois) - Séparation brève en pouponnière », durée 45 minutes, formation continue pour les professionnels de la petite enfance et de la famille, Paris : COPES, 2004 — montre de manière poignante ce processus. Le travail de Spitz a été critiqué du point de vue méthodologique, mais l'effet de cette étude fut considérable sur toutes les questions touchant aux séparations de l'enfant et de sa mère. Cette découverte a permis de modifier les conditions de vie des nourrissons dans les services hospitaliers, pénitentiaires et autres.
- Choroba sieroca - zespół poważnych zaburzeń lub zahamowań rozwoju psychicznego dzieci. Może się też objawiać fizycznie. Najczęstszą przyczyną jest długotrwały brak kontaktu z matką. Dotyczy nie tylko pensjonariuszy domów dziecka, czy też pacjentów szpitali, zakładów opiekuńczo-wychowawczych i penitencjarnych. Może występować także wśród dzieci wychowanych w pełnych lub niepełnych rodzinach, gdzie żadne z rodziców nie chce lub nie potrafi nawiązywać kontaktów emocjonalnych (np. rozmowa, uśmiech) i fizycznych (przytulanie, pieszczenie, głaskanie itp. ) z dzieckiem. Chodzi tu przede wszystkim o brak obecności emocjonalnej oraz fizycznej, braku ciepła dotyku, pieszczot. Rodzic, jeśli już się pojawia, to tylko wtedy, gdy dziecko chce jeść lub gdy potrzeba mu zmienić pieluchę itp. Jeśli dziecko pomimo zaspokojenia tych potrzeb płacze, krzyczy to opiekun najczęściej używa przemocy, aby dziecko "uciszyć" lub je ignoruje. Choroba sieroca często występuje w rodzinach, gdzie występuje problem z alkoholem lub narkotykami; nie jest to jednak reguła. Wielu rodziców mających zwykle głębokie zaburzenia osobowości dopuszcza się strasznych zaniedbań i nadużyć na dzieciach "na trzeźwo". Widzą w nich przyczynę swoich kłopotów, nie potrafią czerpać radości z posiadania dziecka, często traktują je jak kozła ofiarnego. Czynnikiem sprzyjającym zaniedbaniom dzieci przez rodziców jest także bieda, nędza, choroba psychiczna, zaburzenia osobowości. Jeśli nastąpi we wczesnym dzieciństwie (do dwóch lat), skutki mogą być nieodwracalne lub trudno odwracalne. Objawami są: niedostateczne lub nadmierne poczucie winy oraz znaczne osłabienie lub brak umiejętności nawiązywania i utrzymania emocjonalnych więzi oraz bujanie się. Dzieci starsze i nastolatki dotknięte chorobą cechują się problemami z: wyobraźnią koncentracją uwagi ze zrozumieniem siebie i innych własną inicjatywą logicznym rozumowaniem abstrakcyjnym myśleniem. Borykają się również z bardzo silną potrzeba więzi emocjonalnych i ogromnym strachem przed bliskością, pragnieniem silnych bodźców emocjonalnych, oziębłością, egocentryzmem, egoizmem, wyuczoną bezradnością, zaniżoną empatią lub jej brakiem. Często takie osoby zasilają szeregi bezdomnych. Wysoki procent dzieci wchodzi w konflikt z prawem, niejednokrotnie popełniając zbrodnie bez wyrzutów sumienia.
|
| rdfs:comment
|
- Hospitalism (or anaclitic depression in its sublethal form) was a pediatric diagnosis used in the 1930s to describe infants who wasted away while in hospital. The symptoms could include retarded physical development, and disruption of perceptual-motor skills and language. It is now understood that this wasting disease was mostly caused by a lack of social contact between the infant and its caregivers.
- Unter Hospitalismus (ursächlich auch Deprivationssyndrom genannt) versteht man alle negativen körperlichen und seelischen Begleitfolgen eines längeren Krankenhaus- oder Heimaufenthalts oder einer Inhaftierung. Dies beinhaltet auch mangelnde Umsorgung und lieblose Behandlung von Säuglingen und Kindern, in der Psychiatrie Symptome infolge von Heimaufenthalt, oder durch Folter oder Isolationshaft.
- Hospitalismo de Spitz es un concepto procedente del psicoanalista René Spitz, discípulo de Freud, a inicios del siglo XX. Spitz observó que la tasa de mortalidad durante la puericia era mucho más elevada entre los neonatos que carecían de estímulos benignos, particularmente cuando en las maternidades eran aislados de sus madres y las enfermeras sustitutas trataban a los recién nacidos con total desdén.
- L’hospitalisme est un état dépressif se manifestant chez certains enfants séparés précocement de leur mère. Ce trouble affectif a été découvert par le psychanalyste René Spitz.
- Choroba sieroca - zespół poważnych zaburzeń lub zahamowań rozwoju psychicznego dzieci. Może się też objawiać fizycznie. Najczęstszą przyczyną jest długotrwały brak kontaktu z matką. Dotyczy nie tylko pensjonariuszy domów dziecka, czy też pacjentów szpitali, zakładów opiekuńczo-wychowawczych i penitencjarnych.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
