The Holy Roman Emperor is a term used by historians to denote a Middle Ages ruler, who as German King had in addition received the title of "Emperor of the Romans" from the Pope of the Holy Roman Church, and after the 16th century, the elected monarch governing the Holy Roman Empire, a Central European union of territories in existence during the Medieval and the Early Modern period. Charlemagne of the Carolingian Dynasty was the first to receive papal coronation as Emperor of the Romans.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Holy Roman Emperor is a term used by historians to denote a Middle Ages ruler, who as German King had in addition received the title of "Emperor of the Romans" from the Pope of the Holy Roman Church, and after the 16th century, the elected monarch governing the Holy Roman Empire, a Central European union of territories in existence during the Medieval and the Early Modern period. Charlemagne of the Carolingian Dynasty was the first to receive papal coronation as Emperor of the Romans. Charles V was the last Holy Roman Emperor to be crowned by the Pope. The final Holy Roman Emperor-elect, Francis II, abdicated in 1806 during the Napoleonic Wars that saw the Empire's final dissolution. The standard designation of the Holy Roman Emperor was "August Emperor of the Romans" (Romanorum Imperator Augustus). When Charlemagne was crowned in 800, his was styled as "most serene Augustus, crowned by God, great and pacific emperor, governing the Roman Empire," thus constituting the elements of "Holy" and "Roman" in the imperial title. The word Holy had never been used as part of that title in official documents. The word Roman was a reflection of the translatio imperii (transfer of rule) principle that regarded the (Germanic) Holy Roman Emperors as the inheritors of the title of Emperor of the Western Roman Empire, a title left unclaimed in the West after the death of Julius Nepos in 480.
  • Diese Liste der römisch-deutschen Herrscher enthält die Könige des Ostfränkischen Reiches seit dem Vertrag von Verdun sowie die Kaiser des Heiligen Römischen Reiches. Aufgeführt sind auch die verschiedenen Gegenkönige, die aus verschiedenen Gründen nicht die volle Macht im Reich erlangen konnten, aber dennoch eine wesentliche Rolle spielten. Nicht aufgeführt sind diejenigen Kaiser, die nicht zugleich römisch-deutscher König waren.
  • Per a les regles primerenques d'aquesta llista, el títol emperador d'Occident és anacrònic, així Carlemany s'autoanomenà imperator Romanorum ("emperador de Romans") i imperator Romanum gubernans imperium ("emperador que governa l'Imperi Romà"), tot i que molts van utilitzar simplement l'imperator del títol ("emperador"). Carlemany va rebre el seu títol imperial quan fou coronat pel Papa Lleó III a Roma l'any 800. Posteriorment, la coronació papal fou considerada un requisit previ indispensable per esdevenir emperador. Després de la coronació d'Otó I el Gran, el títol imperial es va convertir en una prerrogativa del governant d'Alemanya; no obstant això, no tots els governants foren coronats emperadors per la qual cosa varia la llista d'Emperadors d'Occident a la de reis d'Alemanya. A partir de 1508 Maximilià I, desprès d'un viatje fallit vers a Roma per ser coronat, tingué el permís Papal per anomenar-se imperator electus, o sigui, emperador-electe. El seu successor, Carles V, serà coronat el 1530, però els posteriors governants ja no buscaran la coronació Papal i seran designats emperadors-electes.
  • Seznam panovníků Svaté říše římské zahrnuje všechny vladaře tohoto nadnárodního útvaru(jejím cílem bylo sjednotit křestany) v letech 936–1806. Za panování východofranského krále Oty I. Svatá říše římská de facto vznikla jeho císařskou korunovací, ke které došlo roku 962. Důležité bylo, že Ota I. ovládl již před tím část severní Itálie a byl korunován italským králem. Roku 1033 se součástí říše stalo burgundské království. Od té doby tvořila říši tria regna, tři království, Německo, Itálie a Burgundsko. Panovník, který byl řádně zvolen německým králem, měl nárok být korunován také italským králem a burgundským (arelatským králem). Posledním arelatským králem byl Karel IV. , který roku 1378 daroval burgundské království francouzskému korunnímu princi Karlovi. Za Františka II. Habsburského říše roku 1806 formálně zanikla (František již roku 1804 přijal titul císaře rakouského).
  • El Emperador del Sacro Imperio era el título otorgado al monarca electo y coronado del Sacro Imperio Romano Germánico. El primer emperador fue Carlomagno con su coronación el 25 de diciembre de 800, y el último emperador fue Francisco II, que abdicó y disolvió el imperio el 6 de agosto de 1806 debido a las presiones del emperador de Francia Napoleón I.
  • Tämä on luettelo Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan hallitsijoista. Vuotta 911 edeltävät hallitsijat löytyvät sivulta luettelo frankkien kuninkaista. Keskiajalla Saksan kuningas sai keisarin tittelin vasta paavin kruunauksella Roomassa. Matkan raskauden ja jopa vaarallisuuden vuoksi läheskään kaikki hallitsijat eivät hakeneet kruunausta, vaan jäivät Saksan kuninkaiksi. Vuonna 1508 Maksimilian I ilmoitti ottavansa "valitun keisarin" tittelin sen jälkeen kun yritys matkustaa kruunattavaksi Roomaan oli epäonnistunut. Hänen seuraajansa Kaarle V oli viimeinen Roomassa kruunattu keisari. Tämän jälkeen valtakunnan hallitsijat käyttivät vaaliruhtinaiden myöntämää "valitun keisarin" titteliä ilman Rooman kruunausta.
  • Az emberiség krónikája (Officina Nova, 5. kiadás) ISBN 963-8185-76-7 Klaus-Jürgen Matz: Ki mikor uralkodott, kormányzott? (Magyar Könyvklub 2003) ISBN 963-547-849-6
  • Note Tutti i suddetti imperatori, oltre al proprio titolo personale cui corrispondevano i territori ad essi direttamente asserviti, ottennero dal Papa la corona cattolica solo dopo aver in vari modi ottenuto quella italiana. Per conoscere i Reges Francorum Ocidentalis e i Reges Francorum Orientalis che non assursero alla carica imperiale nel IX secolo, si consulti la lista dei sovrani franchi.
  • この神聖ローマ皇帝一覧（しんせいローマこうてい いちらん）のページでは、中世から近代にヨーロッパに存在した神聖ローマ帝国の統治者を、時代順に列挙している。 ザクセン朝からヴェルフェン朝までの系図 この一覧では、便宜のため、神聖ローマ皇帝に限らず、皇帝戴冠前のドイツ王（東フランク王、ローマ王）も含んでいる。また、本質的には次期皇帝候補（皇太子）であった共同皇帝や王、および皇帝選出権者である有力諸侯が分裂したことによって生じた対立王も含めた。さらに摂政となった皇妃なども補記した。
  • De titel van keizer van het Heilige Roomse Rijk ontstond in het jaar 800 toen de paus Karel de Grote tot keizer kroonde, als opvolger van het Romeinse imperium. De keizerskroon werd in het begin gedragen door de koningen van Italië, die vaak ook koning van Duitsland waren. Later werd de keizerskroon steeds gedragen door de Duitse koning. Voor de nummering van de Duitse koningen wordt ook de nummering van de keizers gebruikt. Nochtans waren Lotharius I en Lotharius II alleen koning van het Middenrijk, Karel II was koning van Frankrijk en Italië, Lodewijk II en Lodewijk III waren enkel koning van Italië. Aan het einde van de Dertigjarige Oorlog in 1648 hield het Heilige Roomse Rijk rijk feitelijk op te bestaan, maar de Habsburgse keizers hadden een grote macht verworven in hun eigen gebieden, die zowel binnen als buiten het rijk lagen. De jure bleef het Heilige Roomse Rijk bestaan tot 1806, toen Frans II, onder druk van Napoleon afstand deed van de kroon. Twee jaar eerder had hij zich als Frans I tot keizer van Oostenrijk laten kronen.
  • Tysk-romersk keiser var den valgt monark som styrte over Det hellige romerske rike av den tyske nasjon, en sentraleuropeisk forbund av områder som eksisterte i løpet av middelalderen og tidlig moderne tid. Opprinnelsen til dette forbundet kan bli sporet tilbake til det karolinske riket under Karl den store. Tysk-romerske keisere ble kronet av pavene fram til 1500-tallet, og den siste keiseren var Frans II som abdiserte i 1806 under Napoleonskrigene og det tysk-romerske riket gikk i oppløsning. «Romersk» i keiserens tittel var en refleksjon av translatio imperii («overføring av styre»), et prinsipp som så på de (germanske) hellige romerske keiserne som arvtakerne til tittelen av keiser av det vestromerske rike, en tittel som ble etterlatt uten krav i Vest-Europa etter at Julius Nepos døde i år 480.
  • Titlul de Sfânt Împărat Roman era un titlu medieval purtat de împăratul ales al Sfântului Imperiu Romano-German. Acest stat era unul din statele continuatoare al Imperiului Carolingian, Carol cel Mare fiind primul Împărat al Occidentului, încoronat de către Papa Leon al III-lea pe data de 25 decembrie 800. După moartea lui acestuia în 814 Imperiul a fost în cele din urmă divizat în 843 prin Tratatul de la Verdun în Regatul Vestic ce avea să devină Franţa, Regatul Central şi Regatul estic ce avea să devină Germania. Titlul de împărat roman a fost purtat de o serie de regi franci până în 962, când, după urcarea pe tronul Franciei Răsăritene a lui Otto I a luat fiinţă Sfântul Imperiu Romano-German, ai cărui conducători, după ce erau aleşi Regi ai Germaniei erau încoronaţi ca împăraţi de către Papă. Ultimul împărat care a fost încoronat de papă a fost Carol Quintul, după acesta titlul fiind de Împărat Ales al Romanilor (latină electus Romanorum imperator).
  • Файл:Wappen röm. kaiser. JPG Герб императоров Священной Римской империи из рода Габсбургов Файл:Holy Roman Empire crown dsc02909. jpg Корона Священной Римской империи В данной статье содержится список императоров Франкской и Священной Римской империй со времён Карла Великого до ликвидации империи в 1806 г. Императоры Франкской империи носили обычно титул «император Римлян» или «император Римской империи» (лат. imperator Romanum gubernans imperium), подчёркивая таким образом правопреемство с империей Древнего Рима. Со времён коронации Оттона I Великого в 962 г. империя получила название Священная Римская империя и включила в себя королевства Германия, Италия и Бургундия. Позднее Бургундия вошла в состав Франции, а в середине XV века император Фридрих III отказался от претензий на Италию и принял новый титул: император Священной Римской империи германской нации. Таким образом территория империи оказалась ограниченной одной лишь Германией. Наполеоновские войны начала XIX века нанесли смертельный удар по единству немецких государств в составе империи и император Франц II в 1806 г. сложил с себя императорский титул. Священная Римская империя перестала существовать. Карл Великий получил титул императора во время его коронации папой римским Львом III. В дальнейшим принятие титула императора стало зависеть от акта коронации папой. Хотя со времён Оттона I считалось, что на императорский титул имеет право только король Германии, избранный немецкими курфюрстами, не все избранные германские короли прошли процедуру коронации в Риме, и соответственно не все они являлись императорами Священной Римской империи, хотя некоторые из них пользовались этим титулом. Полный список правителей Германского королевства см. в статье Список монархов Германии. В данной статье приводятся лишь те монархи, которые были коронованы императорской короной и поэтому имели право использовать титул императора. В 1508 г. король Германии Максимилиан I, после неудачной попытки совершить экспедицию в Рим, получил от папы разрешение на титул избранного императора. Его преемник Карл V был коронован императором папой в 1530 г. , однако уже все последующие правители не стремились совершить обряд коронации и, с разрешения папы, использовали титул императора Священной Римской империи без официального возложения короны папой. Тем не менее, они признаются «избранными императорами» и включены в данный список.
  • Kutsal Roman İmparatorları Orta Avrupa'da Orta Çağ ve Yeni Çağ'da hüküm sürmüş olan Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun seçimle işbaşına geçen hükümdarıydı. Geleneğe göre 2 Şubat 962 tarihinde Papa XII. Ioannes'in elinden taç giymiş olan Saksonya kralı I. Otto ilk Kutsal Roma İmparatoru kabul edilmektedir. Ancak İmparatorluğun kendisi daha sonraları kurulmuştur. Son Kutsal Roma İmparatoru II. Franz 1806 yılındaki Napolyon Savaşları sırasında tahttan feragat etti ve İmparatorluk böylece son buldu.
  • Імператор Священної Римської імперії — титул виборного монарха, що очолював Священну Римську імперію. Для зручності першим імператором вважається Карл І Великий, що був коронований папою Левом ІІІ у 800 році, як імператор Заходу. Імператори Священної Римської імперії коронувалися папою Римським до XVI ст. , а останній імператор — Франц ІІ відрікся в 1806 році, під час Наполеонівських воєн. Слово «Римський» в титулі імператора є вираженням ідеї translatio imperii, згідно якої імператори Священної Римської імперії були спадкоємцями імператорів Західної, а то і всієї Римської імперії.
dbpprop:hasPhotoCollection
rdf:type
rdfs:comment
  • The Holy Roman Emperor is a term used by historians to denote a Middle Ages ruler, who as German King had in addition received the title of "Emperor of the Romans" from the Pope of the Holy Roman Church, and after the 16th century, the elected monarch governing the Holy Roman Empire, a Central European union of territories in existence during the Medieval and the Early Modern period. Charlemagne of the Carolingian Dynasty was the first to receive papal coronation as Emperor of the Romans.
  • Diese Liste der römisch-deutschen Herrscher enthält die Könige des Ostfränkischen Reiches seit dem Vertrag von Verdun sowie die Kaiser des Heiligen Römischen Reiches. Aufgeführt sind auch die verschiedenen Gegenkönige, die aus verschiedenen Gründen nicht die volle Macht im Reich erlangen konnten, aber dennoch eine wesentliche Rolle spielten. Nicht aufgeführt sind diejenigen Kaiser, die nicht zugleich römisch-deutscher König waren.
  • Per a les regles primerenques d'aquesta llista, el títol emperador d'Occident és anacrònic, així Carlemany s'autoanomenà imperator Romanorum ("emperador de Romans") i imperator Romanum gubernans imperium ("emperador que governa l'Imperi Romà"), tot i que molts van utilitzar simplement l'imperator del títol ("emperador"). Carlemany va rebre el seu títol imperial quan fou coronat pel Papa Lleó III a Roma l'any 800.
  • Seznam panovníků Svaté říše římské zahrnuje všechny vladaře tohoto nadnárodního útvaru(jejím cílem bylo sjednotit křestany) v letech 936–1806. Za panování východofranského krále Oty I. Svatá říše římská de facto vznikla jeho císařskou korunovací, ke které došlo roku 962. Důležité bylo, že Ota I. ovládl již před tím část severní Itálie a byl korunován italským králem. Roku 1033 se součástí říše stalo burgundské království.
  • El Emperador del Sacro Imperio era el título otorgado al monarca electo y coronado del Sacro Imperio Romano Germánico. El primer emperador fue Carlomagno con su coronación el 25 de diciembre de 800, y el último emperador fue Francisco II, que abdicó y disolvió el imperio el 6 de agosto de 1806 debido a las presiones del emperador de Francia Napoleón I.
  • Tämä on luettelo Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan hallitsijoista. Vuotta 911 edeltävät hallitsijat löytyvät sivulta luettelo frankkien kuninkaista. Keskiajalla Saksan kuningas sai keisarin tittelin vasta paavin kruunauksella Roomassa. Matkan raskauden ja jopa vaarallisuuden vuoksi läheskään kaikki hallitsijat eivät hakeneet kruunausta, vaan jäivät Saksan kuninkaiksi.
  • Az emberiség krónikája (Officina Nova, 5. kiadás) ISBN 963-8185-76-7 Klaus-Jürgen Matz: Ki mikor uralkodott, kormányzott? (Magyar Könyvklub 2003) ISBN 963-547-849-6
  • Note Tutti i suddetti imperatori, oltre al proprio titolo personale cui corrispondevano i territori ad essi direttamente asserviti, ottennero dal Papa la corona cattolica solo dopo aver in vari modi ottenuto quella italiana. Per conoscere i Reges Francorum Ocidentalis e i Reges Francorum Orientalis che non assursero alla carica imperiale nel IX secolo, si consulti la lista dei sovrani franchi.
  • De titel van keizer van het Heilige Roomse Rijk ontstond in het jaar 800 toen de paus Karel de Grote tot keizer kroonde, als opvolger van het Romeinse imperium. De keizerskroon werd in het begin gedragen door de koningen van Italië, die vaak ook koning van Duitsland waren. Later werd de keizerskroon steeds gedragen door de Duitse koning. Voor de nummering van de Duitse koningen wordt ook de nummering van de keizers gebruikt.
  • Tysk-romersk keiser var den valgt monark som styrte over Det hellige romerske rike av den tyske nasjon, en sentraleuropeisk forbund av områder som eksisterte i løpet av middelalderen og tidlig moderne tid. Opprinnelsen til dette forbundet kan bli sporet tilbake til det karolinske riket under Karl den store.
  • Titlul de Sfânt Împărat Roman era un titlu medieval purtat de împăratul ales al Sfântului Imperiu Romano-German. Acest stat era unul din statele continuatoare al Imperiului Carolingian, Carol cel Mare fiind primul Împărat al Occidentului, încoronat de către Papa Leon al III-lea pe data de 25 decembrie 800.
  • Файл:Wappen röm. kaiser. JPG Герб императоров Священной Римской империи из рода Габсбургов Файл:Holy Roman Empire crown dsc02909.
  • Kutsal Roman İmparatorları Orta Avrupa'da Orta Çağ ve Yeni Çağ'da hüküm sürmüş olan Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun seçimle işbaşına geçen hükümdarıydı. Geleneğe göre 2 Şubat 962 tarihinde Papa XII. Ioannes'in elinden taç giymiş olan Saksonya kralı I. Otto ilk Kutsal Roma İmparatoru kabul edilmektedir. Ancak İmparatorluğun kendisi daha sonraları kurulmuştur. Son Kutsal Roma İmparatoru II.
  • Імператор Священної Римської імперії — титул виборного монарха, що очолював Священну Римську імперію. Для зручності першим імператором вважається Карл І Великий, що був коронований папою Левом ІІІ у 800 році, як імператор Заходу.
rdfs:label
  • Holy Roman Emperor
  • Liste der römisch-deutschen Herrscher
  • Llista d'emperadors del Sacre Imperi Romanogermànic
  • Seznam panovníků Svaté říše římské
  • Emperador del Sacro Imperio Romano Germánico
  • Luettelo Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan hallitsijoista
  • Nyugati császárok listája
  • Imperatori del Sacro Romano Impero
  • 神聖ローマ皇帝一覧
  • Lijst van keizers van het Heilige Roomse Rijk
  • Tysk-romersk keiser
  • Sfânt Împărat Roman
  • Список императоров Священной Римской империи
  • Kutsal Roma İmparatorları
  • Імператори Священної Римської імперії
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:allegiance of
is dbpprop:event of
is dbpprop:leader of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:shortDescription of
is dbpprop:succession of
is dbpprop:title of
is dbpprop:titleLeader of
is dbpprop:titles of
is dbpprop:years of