| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Holländische Dialekt ist der niederländische Dialekt, der im Raum Holland gesprochen wird, also ungefähr in den beiden Provinzen Nordholland und Südholland. Im 16. Jahrhundert entstand die niederländische Standardsprache, wobei holländische und brabantische Dialekte die größte Bedeutung dabei hatten. Darum wird die niederländische Standardsprache in der Umgangssprache auch oftmals als Holländisch bezeichnet und alle Niederländer als „Holländer”. Aus diesem Grunde ist die gesprochene Sprache in Holland näher am Standard als überall sonst, wobei im Volksmund das Holländisch der Stadt Haarlem als das reinste angesehen wird. Die niederländischen Dialekte in Belgien weichen stärker von der Standardsprache ab. Zum einen, weil es sich nicht um holländische, sondern um flämische, brabantische, und limburgische Dialekte des Dialektkontinuums handelt. Zum anderen, weil die einzige Amtssprache in Belgien bis ins 20. Jahrhundert das Französische war, sodass die niederländische Standardsprache die Dialekte in Belgien nicht beeinflussen konnte. In Friesland gibt es Orte, wo holländische Mundarten gesprochen werden, die von anderen in eine eigene Dialektgruppe eingeteilt werden. Im Norden Hollands ist der Einfluss der eigenständigen Friesischen Sprache auf das Holländische immer noch groß. Im Süden Hollands gehen die Mundarten in brabantische Dialekte über. Utrechts-Alblasserwaards wird von der Dialektologin Jo Daan als ein eigener Dialekt angesehen, der nicht zum Holländischen gehöre.
- Hollandic or Hollandish is, together with Brabantian, the most frequently used dialect of the Dutch language. Other important Low Franconian language varieties spoken in the same area are Zeelandic, East Flemish, West Flemish and Limburgish.
- Estrictamente hablando, "holandés" es el dialecto hablado en las regiones de Holanda Septentrional y Holanda Meridional de los Países Bajos, aunque comúnmente y de forma metonímica suele llamarse "holandés" al idioma neerlandés. A pesar de la ambigüedad, en español es correcto usar este vocablo para referirse al idioma neerlandés, como queda recogido en el Diccionario de la Real Academia, siendo en la práctica "holandés" más frecuentemente usado que "neerlandés".
- L'olandese è un gruppo di varietà dialettali del basso francone parlate nelle due province olandesi dei Paesi Bassi.
- Hollands is samen met het Brabants het meest gesproken hoofddialect van het Nederlands. In Vlaanderen wordt de term vaak gebruikt om te verwijzen naar de Nederlandse taal zoals ze in Nederland wordt gesproken. Buiten Nederland en Vlaanderen wordt de term gewoonlijk gebruikt voor het Nederlands zonder meer. In de Nederlanden verstaat men er de meeste dialecten van Noord-Holland, Zuid-Holland en soms ook Utrecht onder, en vaak ook het Standaardnederlands. Twee andere belangrijke hoofddialecten zijn het Oost-Vlaams en het West-Vlaams. Aanvankelijk werd in het gebied van het latere graafschap Holland Fries gesproken. Nederfrankische kolonisten hebben later, tijdens en na de Grote Ontginning van de 11e tot de 13e eeuw in wat ook wel de Hollands-Utrechtse laagvlakte wordt genoemd, vanuit het zuiden die taal langzamerhand verdrongen, of er is sprake geweest van een langzame overneming van Frankische vormen. In de 16e eeuw kwam de standaardisering van het Nederlands goed op gang. Het stadsdialect van Antwerpen was toen het meest invloedrijk. Holland was toen de meest verstedelijkte provincie. De schrijftaal die de elite van de Hollandse steden gebruikte, richtte zich sterk op de schrijftaal van Antwerpen. De spreektaal echter werd - vermoedelijk, want goede gegevens ontbreken - maar weinig beïnvloed. Het proces van taalverandering kwam echter in een stroomversnelling toen in 1585 Antwerpen viel. Vele tienduizenden Brabanders en Vlamingen vluchtten naar Holland en vestigden zich in de steden. Er ontstond een nieuwe spreektaal, die een mengeling moet zijn geweest van de oorspronkelijke Hollandse stadsdialecten en de taal van de migranten. Hoe groot de relatieve bijdrage is geweest, is nu niet meer goed na te gaan: de oorspronkelijke Hollandse dialecten zijn slechts fragmentarisch vastgelegd. De elite bleef echter de Brabantse schrijftaal gebruiken, die in de loop der eeuwen maar heel langzaam aan de spreektaal aangepast werd en eerst voornamelijk veranderde door Hoogduitse en Nedersaksische toevoegingen via de Bijbelvertaling van 1618. De eerste goede gegevens die over de spreektaal bekend zijn, stammen pas uit de 19e eeuw. Op dat moment vindt men in de steden een spreektaal, vooral zich onderscheidend door een specifiek accent, die vrijwel identiek is aan de schrijftaal; op het platteland zijn er echter gebieden die een sterk afwijkend dialect spreken. Het is niet duidelijk of deze situatie het gevolg is van het vernietigen van de oorspronkelijke Hollandse dialecten door de schrijftaal - waarbij de plattelandsdialecten dan de restanten zijn van het originele Hollands - of dat de schrijftaal juist de verandering van de oorspronkelijke spreektaal geremd heeft - waarbij de plattelandsdialecten steeds sterker zijn gaan afwijken, waardoor het vermoeden is ontstaan dat dit het originele Hollands moet zijn. Deze dialecten zijn te vinden in de Zaanstreek, en in het groot Kennemergebied. Dat laatste verschijnsel heeft zich in ieder geval in België voorgedaan: door het vervangen van het Nederlands door Frans als standaardtaal zijn de dialecten daar sterk gaan divergeren. De spreektaal in Holland staat daarom tegenwoordig van alle dialecten zonder meer het dichtst bij het standaard Nederlands. Een volkswijsheid beweert zelfs dat in Haarlem het zuiverste Nederlands te horen valt. Taalkundigen zien de uitspraak echter als een misvatting. Waarschijnlijk is het de 19e-eeuwse (Haarlemse) dialectonderzoeker Winkler geweest die deze misvatting in de wereld heeft geholpen. Dialecten die meer van hun oorspronkelijke mengeling tussen het Fries en Nederfrankisch hebben bewaard vindt men in de provincie Noord-Holland ten noorden van het IJ, in West-Friesland, de Zaanstreek (het Zaans lijkt met sommige woorden op het West-Fries maar is voor de rest een eigen Noord- Hollands dialect) Ook vindt men de mengeling nog terug in de vissersdorpen IJmuiden, Noordwijk, Katwijk en Scheveningen. Kenmerken van het Hollands, gedeeld met het Brabants en het Zeeuws, zijn het ontbreken van het reflexivum (hem of z'n eige in plaats van het Hoogduitse zich - zo ook hem in plaats van zijn), de vormen docht en brocht voor dacht en bracht en het ontbreken van het woordje du. Het Hollands onderscheidt zich van de andere Nederlandse hoofddialecten door de woorden nou en jou (Zeeuws noe en joe, Brabants nu en u/oe), het samenvallen van de klassen van mannelijke en vrouwelijke woorden, jij in plaats van gij, de vorming van verkleinwoorden op -ie en -tje en oorspronkelijk de uitgang -e voor de tweede persoon enkelvoud. Verder treft men in de dialecten van Zuid-Holland-Zuid veel Zeeuwse kenmerken aan, terwijl de dialecten van West-Friesland en in andere delen van Noord-Holland boven het IJ, duidelijke invloed van het Fries tonen - in die streek werd zeker tot in de middeleeuwen Fries gesproken en later ook de mengtaal West-Fries, tot ongeveer de 19e eeuw.
- Hollandsk er en nederlandsk dialekt. Den snakkes i de vestlige delene av Nederland, hovedsakelig i provinsene Noord-Holland og Zuid-Holland. I Noord-Holland er de hollandske dialektene preget av det frisiske språket, som opprinnelig var områdets dominerende språk, men som siden har mistet sin status til fordel for den hollandske dialekten. Standardnederlandsk ble til på 1600-tallet, og de hollandske og brabantske dialektene leverte de viktigste bidragene. Derfor blir det nederlandske språket ofte feilaktig kalt «hollandsk».
- Dialekt holenderski - dialekt języka niderlandzkiego używany w prowincjach Holandia Północna i Holandia Południowa.
- Le hollandais est un groupe de dialectes néerlandais parlés principalement dans les provinces de Hollande-Septentrionale, de Hollande-Méridionale et d'Utrecht. Ces dialectes ont été la base du néerlandais standard. Ces dialectes sont d'origine francique sur un substrat frison. Le hollandais se divise en trois groupes majeurs : les dialectes méridionaux, avec des fortes influences du brabançon, les dialectes septentrionaux, où le substrat frison est beaucoup plus fort, et les dialectes Modèle:Lien. Le hollandais méridional, parlé entre autres à Amsterdam, Rotterdam et La Haye, est le plus proche du néerlandais standardisé. Ces dialectes ne sont que des accents. Le groupe septentrional, divisé en régiolectes qui s'appellent Kennemers, Zaans, Waterlands et Westfries, sont au contraire bien idiosyncrates. Utiliser hollandais comme synonyme de néerlandais est généralement considéré comme un abus de langage. Modèle:Citation nécessaire
|
| rdfs:comment
|
- Hollandic or Hollandish is, together with Brabantian, the most frequently used dialect of the Dutch language. Other important Low Franconian language varieties spoken in the same area are Zeelandic, East Flemish, West Flemish and Limburgish.
- Estrictamente hablando, "holandés" es el dialecto hablado en las regiones de Holanda Septentrional y Holanda Meridional de los Países Bajos, aunque comúnmente y de forma metonímica suele llamarse "holandés" al idioma neerlandés. A pesar de la ambigüedad, en español es correcto usar este vocablo para referirse al idioma neerlandés, como queda recogido en el Diccionario de la Real Academia, siendo en la práctica "holandés" más frecuentemente usado que "neerlandés".
- L'olandese è un gruppo di varietà dialettali del basso francone parlate nelle due province olandesi dei Paesi Bassi.
- Dialekt holenderski - dialekt języka niderlandzkiego używany w prowincjach Holandia Północna i Holandia Południowa.
- Der Holländische Dialekt ist der niederländische Dialekt, der im Raum Holland gesprochen wird, also ungefähr in den beiden Provinzen Nordholland und Südholland. Im 16. Jahrhundert entstand die niederländische Standardsprache, wobei holländische und brabantische Dialekte die größte Bedeutung dabei hatten. Darum wird die niederländische Standardsprache in der Umgangssprache auch oftmals als Holländisch bezeichnet und alle Niederländer als „Holländer”.
- Hollands is samen met het Brabants het meest gesproken hoofddialect van het Nederlands. In Vlaanderen wordt de term vaak gebruikt om te verwijzen naar de Nederlandse taal zoals ze in Nederland wordt gesproken. Buiten Nederland en Vlaanderen wordt de term gewoonlijk gebruikt voor het Nederlands zonder meer. In de Nederlanden verstaat men er de meeste dialecten van Noord-Holland, Zuid-Holland en soms ook Utrecht onder, en vaak ook het Standaardnederlands.
- Hollandsk er en nederlandsk dialekt. Den snakkes i de vestlige delene av Nederland, hovedsakelig i provinsene Noord-Holland og Zuid-Holland. I Noord-Holland er de hollandske dialektene preget av det frisiske språket, som opprinnelig var områdets dominerende språk, men som siden har mistet sin status til fordel for den hollandske dialekten. Standardnederlandsk ble til på 1600-tallet, og de hollandske og brabantske dialektene leverte de viktigste bidragene.
- Le hollandais est un groupe de dialectes néerlandais parlés principalement dans les provinces de Hollande-Septentrionale, de Hollande-Méridionale et d'Utrecht. Ces dialectes ont été la base du néerlandais standard. Ces dialectes sont d'origine francique sur un substrat frison.
|
