| dbpedia-owl:abstract
|
- Holism (from ὂλος holos, a Greek word meaning all, whole, entire, total) is the idea that all the properties of a given system (physical, biological, chemical, social, economic, mental, linguistic, etc. ) cannot be determined or explained by its component parts alone. Instead, the system as a whole determines in an important way how the parts behave. The term holism was coined in 1926 by Jan Smuts. Reductionism is sometimes seen as the opposite of holism. Reductionism in science says that a complex system can be explained by reduction to its fundamental parts. For example, the processes of biology are reducible to chemistry and the laws of chemistry are explained by physics. Social scientist and physician Nicholas A. Christakis explains that "for the last few centuries, the Cartesian project in science has been to break matter down into ever smaller bits, in the pursuit of understanding. And this works, to some extent... but putting things back together in order to understand them is harder, and typically comes later in the development of a scientist or in the development of science."
- Der Holismus (gr. ὅλος holos „ganz“), auch Ganzheitslehre, ist die Lehre, dass die Elemente eines Systems – einer „Ganzheit“ oder „Gestalt“ – durch die Strukturbeziehungen vollständig bestimmt sind. Konkret ist dies beispielsweise die Auffassung, dass sich die Identität von Personen restlos aus der Staats- und Gesellschaftsform ergibt, in der sie leben. Der Holismus ist die entgegengesetzte Position zum Reduktionismus. Die Bezeichnung geht auf Jan Christiaan Smuts in seinem 1926 erschienenen Buch Holism and Evolution zurück. Holistische Grundauffassungen finden sich aber auch in früheren Epochen, etwa in den Schriften von Gottfried Wilhelm Leibniz, Georg Wilhelm Friedrich Hegel und Aristoteles („Das Ganze ist mehr als die Summe seiner Teile“). Hauptargument des Holismus gegen den Reduktionismus ist die Problematik der „Emergenz“, d. h. der nicht vollständigen Erklärbarkeit des Ganzen aus den Eigenschaften seiner Teile.
- El holismo (del griego ὅλος; todo, entero, total) es la idea de que todas las propiedades de un sistema dado, (por ejemplo, biológico, químico, social, económico, mental o lingüístico) no pueden ser determinados o explicados por las partes que los componen por sí solas. El sistema como un todo determina cómo se comportan las partes. Como adjetivo, holística significa una concepción basada en la integración total frente a un concepto o situación. El principio general del holismo fue resumido concisamente por Aristóteles en su metafísica. El todo es mayor que la suma de sus partes . Se puede definir como el tratamiento de un tema que implica todos sus componentes, con sus relaciones invisibles por los cinco sentidos, pero evidentes igualmente. Se usa como una tercera vía o un nuevo enfoque a un problema. El holismo enfatiza la importancia del todo, que es más grande que la suma de las partes, y da importancia a la interdependencia de éstas. Trata de presentarse directamente como un axioma para el nuevo planteamiento que se proponga resolver y a veces no es expuesto como una hipótesis. Este es su principal problema de validación, al ver si tiene las propiedades del método científico.
- Holismi on filosofinen ja ontologinen käsite. Holismin arkimääritelmän mukaan kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa, mutta täsmällisemmin ilmaistuna holismilla tarkoitetaan, että jonkin kokonaisuuden ominaisuudet ovat enemmän kuin sen osien ominaisuuksien summa. Kokonaisuuteen sanotaan syntyvän emergenttejä ominaisuuksia, joita ei esiinny yhdessäkään sen osassa sinänsä. Holismin vastakohtana on reduktionismi tai ehkä dekonstruktio. Holismi kritisoi läntisen tieteen perinteistä näkemystä, jonka mukaan tutkimusongelma on jaettava osiin ja selvitettävä ongelmaa osa kerrallaan. Osissa ei ilmene kokonaisuuden emergenttejä piirteitä, eikä kokonaisuutta voi ymmärtää pelkästään osista lähtemällä. Esimerkkejä: yksittäisellä kulta-atomilla ei ole muotoa, väriä eikä ulottuvaisuutta, mutta kultahipulla on nuo ominaisuudet (biologisessa) molekyylissa ei ole yhtään elämää, mutta osana solua se on osa elämää neuronissa ei ole tietoisuutta, mutta osana aivoja neuroni on osa tietoisuutta auton ohjauspyörällä ei voi ajaa tai kuljettaa ihmisiä, mutta osana autoa ohjauspyörä on osa kuljetuskykyistä yksikköä, autoa. Edellä mainitun tyyppinen ajattelu johtaa kokonaisuuden tutkimiseen kokonaisuuttena, tarkemmin sanottuna kompleksisuuden hallintaan. Holismin mukaiset peruskysymykset tutkimuksessa kuuluvat seuraavasti: mistä osista kokonaisuus muodostuu? mitkä ovat osien vuorovaikutukset toisiinsa, minkälaisen verkon osat muodostavat? mitä emergenttejä ominaisuuksia kokonaisuuteen syntyy osien vuorovaikutuksen seurauksena? Holismin kannalta kolmas kysymys on oleellisin ja myös vaikein. Koska kokonaisuutta systeeminä ei voi ymmärtää tutkimatta sen ympäristöä, on mainituissa kysymyksissä otettava huomioon myös kokonaisuuden (systeemin) ympäristö. Viimeistään tässä tullaan kompleksisuuden hallintaan jopa yksinkertaisissakin ongelmissa. Jo Aristoteles esitti ajatuksen, että kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa. Termi holismi esiintyi kuitenkin ensimmäisen kerran vasta Jan Smutsin kirjassa vuonna 1926. Kvanttifyysikoista mm. David Bohm kannatti holismia. Aiheesta seuraavana tieteen paradigmana on kirjoittanut mm. amerikkalainen filosofi ja fyysikko Heinz R. Pagels.
- L'Olismo (dal greco όλος, cioè "la totalità") è una posizione filosofica basata sull'idea che le proprietà di un sistema non possano essere spiegate esclusivamente tramite le sue componenti. Relativamente a ciò che può essere chiamato "olistico", per definizione, la sommatoria funzionale delle parti è sempre maggiore/differente della somma delle prestazioni delle parti prese singolarmente. Un tipico esempio di struttura olistica è l'organismo biologico, perché un essere vivente, in quanto tale, va considerato sempre come un'unità-totalità non esprimibile con l'insieme delle parti che lo costituiscono. Ma anche una macchina, in molti casi, non essendo esprimibile come una sommatoria funzionale delle sue parti, deve essere considerata olistica. Di un oggetto che vola, che resta e si muove per aria com'è un aeroplano, ad esempio, è difficile dire che funzioni come "somma dei suoi componenti". Esso infatti, come sommatoria funzionale delle sue parti, non sarebbe identificabile con un "oggetto che vola". La parola, insieme all'aggettivo olistico, è stata coniata negli anni venti da Jan Smuts (1870-1950) uomo politico, intellettuale e filosofo sudafricano, autore di Holism and Evolution ("Olismo ed evoluzione") del 1926. Essendo Smuts un convinto evoluzionista, l'olismo è secondo lui anche esprimibile come il frutto strutturale di un' "evoluzione emergente", dove la complessità strutturale che ne deriva in un ente non è riducibile ai suoi aggregati. Secondo l'Oxford English Dictionary, Smuts ha definito l'olismo come «... la tendenza, in natura, a formare interi che sono più grandi della somma delle parti attraverso l'evoluzione creativa». L'olismo, esprimibile anche come non-riduzionismo, è a volte descritto come l'opposto del riduzionismo, nonostante i sostenitori del riduzionismo scientifico affermino che sia più giusto considerarlo l'opposto del riduzionismo sfrenato. Può anche essere considerato opposto all'atomismo, per quanto l'uno non escluda affatto l'altro. Gli atomi, infatti, come elementi-base del complesso, non escludono affatto che l'assemblato possegga prestazioni superiori alla somma delle proprietà degli assemblati. Ma quando l'assemblato non esista più in quanto tale sono gli assemblati a riprendere esistenza autonoma ed essere nuovamente disponibili per nuovi assemblaggi "emergenti". La dicotomia concettuale olismo/atomismo è pretestuosa e filosoficamente priva di fondamento, trattandosi semplicemente di "livelli differenti" di aggregazione della materia. Una materia che allo stato elementare ha certe proprietà che non sono più quelle dei "complessi" che le particelle elementari formano, dapprima a livello di atomi, poi di molecole, poi di macromolecole, e infine di "corpi complessi" e macroscopici come sono gli esseri viventi.
- ホーリズム（Holism）とは、ある系（システム）全体は、それの部分の算術的総和以上のものである、とする考えのことである。あるいは、全体を部分や要素に還元することはできない、とする立場である。 すなわち、部分部分をバラバラに理解していても系全体の振る舞いを理解できるものではない、という事実を指摘する考え方である。部分や要素の理解だけでシステム全体が理解できたと信じてしまう還元主義と対立する。全体論と訳すこともある。
- Holisme is het idee dat de eigenschappen van een systeem (fysiek, biologisch, technisch, chemisch, economisch, enz. ) niet kunnen worden verklaard door de som van alleen zijn componenten te nemen. Het woord, samen met het bijvoeglijke naamwoord holistisch, werd ingevoerd door Jan Smuts in de vroege jaren 1920. De racistische Smuts definieerde holisme als "De tendens in de natuur gehelen te vormen die groter zijn dan de som der delen door creatieve evolutie". In zijn wereldbeeld, inclusief holisme, diende er een nieuwe wereldorde te komen met onder meer het blanke ras in het Britse Rijk dat daarin de dienst uitmaakte. Holisme wordt soms beschreven als tegengesteld aan reductionisme, hoewel de verdedigers van wetenschappelijk reductionisme stellen dat het beter als het tegendeel van gulzig reductionisme kan worden beschouwd. Het kan ook tegenover atomisme worden gesteld. Sommige critici menen dat holisme een kunstmatige kruising van creationisme (creatieve tendens) en evolutietheorie (creatieve evolutie) is. Eén theorie van het holisme is gebaseerd op de hypothese dat de natuur uit een hiërarchie van "gehelen" bestaat (of "holons", een term die door Arthur Koestler werd geïntroduceerd). Deze "gehelen" zijn quarks, protonen, atomen, moleculen, organellen, cellen, weefsels, organismen, populatie en vormen uiteindelijk de aardse biosfeer en het heelal. Elk geheel ontleent uiteraard kenmerken aan de samenstellende delen, maar ook (en wellicht meer) aan de samenhang of ordening van die delen en hun interactie. Een toneelvereniging kan een theatervoorstelling geven met acteurs die dat geen van allen in hun eentje kunnen. Doel, gedragsafspraken, frequentie van vergaderen, rolverdeling en tientallen andere relaties bepalen mede het geheel. Zo ook is het atoom een verzameling van elektronen en een kern die door hun organisatie en interactie een hoger niveau van stabiliteit vertonen dan de delen afzonderlijk zouden doen. Was dat niet het geval, dan zou het nooit kunnen ontstaan of zou het instabiel zijn en dus een beperkte levensduur hebben. Het woord 'atoom' werd voor het eerst gebruikt door Democritus (Grieks atomos = ondeelbaar).
- Holisme (fra gresk ὅλος holos, hel, fullstendig) er en filosofisk eller vitenskapsteoretisk retning der hovedessensen kan oppsummeres slik: «Helheten er mer enn summen av dens deler. » . Tanken er at egenskapene til et gitt system (biologisk, kjemisk, sosialt, økonomisk, mentalt, lingvistisk, osv) ikke kan forklares eller bestemmes ut fra de enkelte komponentene alene. I stedet er det systemet som helhet som er av avgjørende betydning for hvordan de enkelte delene oppfører seg. Reduksjonisme er ofte sett på som det motsatte av holisme. Reduksjonisme i vitenskapsteori innebærer at et komplekst system kan forklares ved reduksjon til dets elementære bestanddeler. På den annen side kan holisme og reduksjonisme bli sett på som komplementære synspunkter på den måten at begge trenges for å gi en grundig beskrivelse av et gitt system.
- Holizm (od gr. holos - całość) to pogląd, według którego wszelkie zjawiska tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom, których nie można wywnioskować na podstawie wiedzy o prawidłowościach rządzących ich składnikami. Całości nie da się sprowadzić do sumy jej składników. Pojęcie wprowadził Jan Smuts, południowoafrykański polityk, we wczesnych latach 20. XX wieku. Ujęcia: filozofia: teoria rozwoju wg której istotną cechą świata jest jego "całościowy" charakter (Smuts), metodologia nauk społecznych - zjawiska społeczne stanowią układy podlegające zasadom nie dającym się wywnioskować z prawidłowości rządzących ich składnikami Szablon:Przypisy
- Holismo (do grego holos que significa inteiro ou todo) é a ideia de que as propriedades de um sistema, quer se trate de seres humanos ou outros organismos, não podem ser explicadas apenas pela soma de seus componentes. A palavra foi criada por Jan Smuts, primeiro-ministro da África do Sul, no seu livro de 1926, Holism and Evolution, que assim a definiu: "A tendência da Natureza a formar, através de evolução criativa, "todos" que são maiores do que a soma de suas partes". É também chamado não-reducionismo, por ser o oposto do reducionismo. Pode ser visto também como o oposto de atomismo ou mesmo como do materialismo. Vê o mundo como um todo integrado, como um organismo. O princípio geral do holismo pode ser resumido por Aristóteles na sua obra a Metafísica: "O inteiro é mais do que a simples soma de suas partes. " De uma forma ou de outra, o princípio do holismo foi discutido por diversos pensadores ao longo da História. Entretanto, o primeiro filósofo que o instituiu para a ciência foi o francês Augusto Comte, ao instituir a importância do espírito de conjunto (ou de síntese) sobre o espírito de detalhes (ou de análise) para uma compreensão adequada da ciência em si e de seu valor para o conjunto da existência humana.
- Холи́зм (от др. -греч. ὅλος, «целый, цельный») — идеалистическое учение, рассматривающее мир как результат творческой эволюции, направляемой нематериальным «фактором целостности». В применении к биологическим объектам, холистический подход называют витализмом. Весь мир с точки зрения холизма — это единое целое, а выделяемые нами отдельные явления и объекты имеют смысл только как часть общности. Соответственно, развитие мира должна направлять некая внешняя по отношению к нему сила. Холизм господствовал в европейском мышлении с древности и до XVII столетия. Пример холистического утверждения из трудов Гиппократа: «человек есть универсальная и единая часть от окружающего мира», или же «микрокосм в макрокосме». С развитием науки и распространением редукционистских идей холизм был осмыслен как отдельное учение, оценен как не имеющая практической ценности философская концепция и вытеснен из массового сознания. Массовый интерес к идеям холизма возродился заново в XX веке. Основоположником современного холизма является Я. Смэтс, который процитировал слова из «Метафизики» Аристотеля «целое больше, чем сумма его частей». С положениями холизма тесно связано часто используемое в настоящее время понятие синергии.
- Holism (av grekiska holos, "hel", "odelad") är i allmän bemärkelse ett filosofiskt betraktelsesätt att helheten är större än summan av delarna och att inget kan beskrivas enskilt, fjärmat från sin kontext. Motsatsen till holism är reduktionism, atomism och vetenskapsteoretisk individualism. Inom samhälls- och humanvetenskaperna innebär holism teorin att det existerar helheter som är självständiga enheter som inte endast är sina individualier. Enklare uttryckt kan till exempel ett politiskt parti inte enbart beskrivas som själva sammanslutningen av sina medlemmar. Den metodologiska konsekvensen är att sociala enheter studeras som sådana: förlopp och grupper kan inte beskrivas utifrån enskilda individer. Det blir därmed åtminstone ytligt betraktat elitforskningens och biografiernas motpol. Mall:Förvirrande Inom kunskapsteorin och vetenskapsteorin arbetshypotesen, att kunskapen är ett komplicerat system som skapats genom historien eller under livet, varför tron på absoluta sanningar avvisas. En grundtanke inom idéhistorisk vetenskap, och motsats till fundamentalismens grundtanke. Många pseudovetenskaper, såsom homeopati, astrologi samt "branding" betraktar sig som holistiska, men tanken är också en stomme i socialpsykologin, modern medicin, med mera. Det föreligger dock ingen motsättning mellan att vara holistisk i sin vetenskapssyn, och förespråka individualism i politiskt avseende.
- 整体论holism是指一个系统（宇宙、人體等）中各部分為一有機之整，而不能割裂或分開來理解。根據此一理論，分析整體時若將其視作部分的總和，或將整體化約為分離的元素，將難免疏漏。 最常被認為重視整體論的是中醫學；它將人體各部份視為一有機整體，而不單是器官的整合。要醫治病人須保持整個人陰陽調和，而非單一器官的問題。
- Holisme est la francisation de holism, un néologisme forgé en 1926 par l'homme d'État sud-africain Jan Christiaan Smuts pour son ouvrage Holism and Evolution. La première définition historique du holisme est : « Modèle:Lang », dont une traduction satisfaisante est : « la tendance dans la nature à constituer des ensembles qui sont supérieurs à la somme de leurs parties, au travers de l'évolution créatrice ». C'est-à-dire, la tendance de l'univers à construire des unités structurales de complexité croissante mais formant chacune une totalité. On emploie actuellement « holisme » soit dans le sens lexical, soit dans le sens que ce terme a pris au sein de différentes disciplines, soit par abus de langage comme un synonyme d'approche systémique ou de pensée complexe et très régulièrement comme un buzzword.
|
| rdfs:comment
|
- ホーリズム（Holism）とは、ある系（システム）全体は、それの部分の算術的総和以上のものである、とする考えのことである。あるいは、全体を部分や要素に還元することはできない、とする立場である。 すなわち、部分部分をバラバラに理解していても系全体の振る舞いを理解できるものではない、という事実を指摘する考え方である。部分や要素の理解だけでシステム全体が理解できたと信じてしまう還元主義と対立する。全体論と訳すこともある。
- 整体论holism是指一个系统（宇宙、人體等）中各部分為一有機之整，而不能割裂或分開來理解。根據此一理論，分析整體時若將其視作部分的總和，或將整體化約為分離的元素，將難免疏漏。 最常被認為重視整體論的是中醫學；它將人體各部份視為一有機整體，而不單是器官的整合。要醫治病人須保持整個人陰陽調和，而非單一器官的問題。
- Der Holismus (gr. ὅλος holos „ganz“), auch Ganzheitslehre, ist die Lehre, dass die Elemente eines Systems – einer „Ganzheit“ oder „Gestalt“ – durch die Strukturbeziehungen vollständig bestimmt sind. Konkret ist dies beispielsweise die Auffassung, dass sich die Identität von Personen restlos aus der Staats- und Gesellschaftsform ergibt, in der sie leben. Der Holismus ist die entgegengesetzte Position zum Reduktionismus.
- Holism (from ὂλος holos, a Greek word meaning all, whole, entire, total) is the idea that all the properties of a given system (physical, biological, chemical, social, economic, mental, linguistic, etc. ) cannot be determined or explained by its component parts alone. Instead, the system as a whole determines in an important way how the parts behave. The term holism was coined in 1926 by Jan Smuts. Reductionism is sometimes seen as the opposite of holism.
- El holismo (del griego ὅλος; todo, entero, total) es la idea de que todas las propiedades de un sistema dado, (por ejemplo, biológico, químico, social, económico, mental o lingüístico) no pueden ser determinados o explicados por las partes que los componen por sí solas. El sistema como un todo determina cómo se comportan las partes. Como adjetivo, holística significa una concepción basada en la integración total frente a un concepto o situación.
- Holismi on filosofinen ja ontologinen käsite. Holismin arkimääritelmän mukaan kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa, mutta täsmällisemmin ilmaistuna holismilla tarkoitetaan, että jonkin kokonaisuuden ominaisuudet ovat enemmän kuin sen osien ominaisuuksien summa. Kokonaisuuteen sanotaan syntyvän emergenttejä ominaisuuksia, joita ei esiinny yhdessäkään sen osassa sinänsä. Holismin vastakohtana on reduktionismi tai ehkä dekonstruktio.
- L'Olismo (dal greco όλος, cioè "la totalità") è una posizione filosofica basata sull'idea che le proprietà di un sistema non possano essere spiegate esclusivamente tramite le sue componenti. Relativamente a ciò che può essere chiamato "olistico", per definizione, la sommatoria funzionale delle parti è sempre maggiore/differente della somma delle prestazioni delle parti prese singolarmente.
- Holisme is het idee dat de eigenschappen van een systeem (fysiek, biologisch, technisch, chemisch, economisch, enz. ) niet kunnen worden verklaard door de som van alleen zijn componenten te nemen. Het woord, samen met het bijvoeglijke naamwoord holistisch, werd ingevoerd door Jan Smuts in de vroege jaren 1920. De racistische Smuts definieerde holisme als "De tendens in de natuur gehelen te vormen die groter zijn dan de som der delen door creatieve evolutie".
- Holizm (od gr. holos - całość) to pogląd, według którego wszelkie zjawiska tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom, których nie można wywnioskować na podstawie wiedzy o prawidłowościach rządzących ich składnikami. Całości nie da się sprowadzić do sumy jej składników. Pojęcie wprowadził Jan Smuts, południowoafrykański polityk, we wczesnych latach 20. XX wieku.
- Holisme (fra gresk ὅλος holos, hel, fullstendig) er en filosofisk eller vitenskapsteoretisk retning der hovedessensen kan oppsummeres slik: «Helheten er mer enn summen av dens deler. » . Tanken er at egenskapene til et gitt system (biologisk, kjemisk, sosialt, økonomisk, mentalt, lingvistisk, osv) ikke kan forklares eller bestemmes ut fra de enkelte komponentene alene. I stedet er det systemet som helhet som er av avgjørende betydning for hvordan de enkelte delene oppfører seg.
- Holismo (do grego holos que significa inteiro ou todo) é a ideia de que as propriedades de um sistema, quer se trate de seres humanos ou outros organismos, não podem ser explicadas apenas pela soma de seus componentes. A palavra foi criada por Jan Smuts, primeiro-ministro da África do Sul, no seu livro de 1926, Holism and Evolution, que assim a definiu: "A tendência da Natureza a formar, através de evolução criativa, "todos" que são maiores do que a soma de suas partes".
- Холи́зм (от др. -греч. ὅλος, «целый, цельный») — идеалистическое учение, рассматривающее мир как результат творческой эволюции, направляемой нематериальным «фактором целостности». В применении к биологическим объектам, холистический подход называют витализмом. Весь мир с точки зрения холизма — это единое целое, а выделяемые нами отдельные явления и объекты имеют смысл только как часть общности. Соответственно, развитие мира должна направлять некая внешняя по отношению к нему сила.
- Holism (av grekiska holos, "hel", "odelad") är i allmän bemärkelse ett filosofiskt betraktelsesätt att helheten är större än summan av delarna och att inget kan beskrivas enskilt, fjärmat från sin kontext. Motsatsen till holism är reduktionism, atomism och vetenskapsteoretisk individualism. Inom samhälls- och humanvetenskaperna innebär holism teorin att det existerar helheter som är självständiga enheter som inte endast är sina individualier.
- Holisme est la francisation de holism, un néologisme forgé en 1926 par l'homme d'État sud-africain Jan Christiaan Smuts pour son ouvrage Holism and Evolution. La première définition historique du holisme est : « Modèle:Lang », dont une traduction satisfaisante est : « la tendance dans la nature à constituer des ensembles qui sont supérieurs à la somme de leurs parties, au travers de l'évolution créatrice ».
|
