Holism (from ὅλος holos, a Greek word meaning all, entire, total) is the idea that all the properties of a given system (physical, biological, chemical, social, economic, mental, linguistic, etc. ) cannot be determined or explained by its component parts alone. Instead, the system as a whole determines in an important way how the parts behave. The general principle of holism was concisely summarized by Aristotle in the Metaphysics: "The whole is more than the sum of its parts" (1045a10).

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Holism (from ὅλος holos, a Greek word meaning all, entire, total) is the idea that all the properties of a given system (physical, biological, chemical, social, economic, mental, linguistic, etc. ) cannot be determined or explained by its component parts alone. Instead, the system as a whole determines in an important way how the parts behave. The general principle of holism was concisely summarized by Aristotle in the Metaphysics: "The whole is more than the sum of its parts" (1045a10). Reductionism is sometimes seen as the opposite of holism. Reductionism in science says that a complex system can be explained by reduction to its fundamental parts. For example, the processes of biology are reducible to chemistry and the laws of chemistry are explained by physics.
  • Der Holismus (gr. ὅλος holos „ganz“), auch Ganzheitslehre, ist die Lehre, dass die Elemente eines Systems – einer „Ganzheit“ oder „Gestalt“ – durch die Strukturbeziehungen vollständig bestimmt sind. Konkret ist dies beispielsweise die Auffassung, dass sich die Identität von Personen restlos aus der Staats- und Gesellschaftsform ergibt, in der sie leben. Der Holismus ist die entgegengesetzte Position zum Reduktionismus. Die Bezeichnung geht auf Jan Christiaan Smuts in seinem 1926 erschienen Buch Holism and Evolution zurück. Holistische Grundauffassungen finden sich aber auch in früheren Epochen, etwa in den Schriften von Gottfried Wilhelm Leibniz, Georg Wilhelm Friedrich Hegel und Aristoteles („Das Ganze ist mehr als die Summe seiner Teile“). Hauptargument des Holismus gegen den Reduktionismus ist die Problematik der „Emergenz“, d.h. der nicht vollständigen Erklärbarkeit des Ganzen aus den Teilen.
  • L'holisme (del grec ὅλος, total) és la concepció filosòfica que contempla un determinat camp d'estudi o reflexió com un tot que supera la suma de les parts, seguint la definició d'Aristòtil, tot i que el terme va aparèixer per primer cop el 1926 a una obra del polític Jan Smuts. En determinats contextos funciona com a sinònim de pensament sistèmic. Se sol presentar com a oposat de reduccionisme.
  • Holismus (z řeckého to holon, celek) je filosofický názor nebo směr, který zdůrazňuje, že všechny vlastnosti nějakého systému nelze určit nebo vysvětlit pouze zkoumáním jeho částí. Naopak celek podstatně ovlivňuje i fungování nebo podobu svých částí. Tuto zásadu vyslovil poprvé Aristotelés v Metafysice: "Celek je víc než souhrn jeho částí. “ Tak například věta je víc než jen pouhý soubor slov, organismus je víc než souhrn jeho orgánů nebo buněk. Holismus jako filosofický směr vznikl ve 20. století jako reakce na redukcionismus a analytické postupy empirických věd. Pojem poprvé použil jihoafrický politik Jan Smuts roku 1926.
  • El Holismo (del griego ὅλος holos todo, entero o total) es la idea de que todas las propiedades de un sistema dado, (por ejemplo, biológico, químico, social, económico, mental o lingüístico) no pueden ser determinados o explicados por las partes que los componen por sí solas. El sistema como un todo determina cómo se comportan las partes. Como adjetivo, holística significa una concepción basada en la integración total frente a un concepto o situación. El principio general del holismo fue resumido concisamente por Aristóteles en su metafísica. El todo es más que la suma de sus partes (1045a10). Se puede definir como el tratamiento de un tema que implica todos sus componentes, con sus relaciones invisibles por los cinco sentidos, pero evidentes igualmente. Se usa como una tercera vía o nueva solución a un problema. El holismo enfatiza la importancia del todo, que es más grande que la suma de las partes, y da importancia a la interdependencia de éstas. Trata de presentarse directamente como un axioma para el nuevo planteamiento que se proponga resolver y a veces no es expuesto como una hipótesis . Este es su principal problema de validación, al ver si tiene las propiedades del método científico.
  • Holismi (kreik. ὅλος, holos; ’kokonaisuus’) on filosofinen ja ontologinen käsite. Holismin arkimääritelmän mukaan kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa, mutta täsmällisemmin ilmaistuna holismilla tarkoitetaan, että jonkin kokonaisuuden ominaisuudet ovat enemmän kuin sen osien ominaisuuksien summa. Kokonaisuuteen sanotaan syntyvän emergenttejä ominaisuuksia, joita ei esiinny yhdessäkään sen osassa sinänsä. Holismin vastakohtana on reduktionismi tai ehkä dekonstruktio. Holismi kritisoi läntisen tieteen perinteistä näkemystä, jonka mukaan tutkimusongelma on jaettava osiin ja selvitettävä ongelmaa osa kerrallaan. Osissa ei ilmene kokonaisuuden emergenttejä piirteitä, eikä kokonaisuutta voi ymmärtää pelkästään osista lähtemällä. Esimerkkejä: yksittäisellä kulta-atomilla ei ole muotoa, väriä eikä ulottuvaisuutta, mutta kultahipulla on nuo ominaisuudet (biologisessa) molekyylissa ei ole yhtään elämää, mutta osana solua se on osa elämää neuronissa ei ole tietoisuutta, mutta osana aivoja neuroni on osa tietoisuutta auton ohjauspyörällä ei voi ajaa tai kuljettaa ihmisiä, mutta osana autoa ohjauspyörä on osa kuljetuskykyistä yksikköä, autoa. Edellä mainitun tyyppinen ajattelu johtaa kokonaisuuden tutkimiseen kokonaisuuttena, tarkemmin sanottuna kompleksisuuden hallintaan. Holismin mukaiset peruskysymykset tutkimuksessa kuuluvat seuraavasti: mistä osista kokonaisuus muodostuu? mitkä ovat osien vuorovaikutukset toisiinsa, minkälaisen verkon osat muodostavat? mitä emergenttejä ominaisuuksia kokonaisuuteen syntyy osien vuorovaikutuksen seurauksena? Holismin kannalta kolmas kysymys on oleellisin ja myös vaikein. Koska kokonaisuutta systeeminä ei voi ymmärtää tutkimatta sen ympäristöä, on mainituissa kysymyksissä otettava huomioon myös kokonaisuuden (systeemin) ympäristö. Viimeistään tässä tullaan kompleksisuuden hallintaan jopa yksinkertaisissakin ongelmissa. Jo Aristoteles esitti ajatuksen, että kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa. Termi holismi esiintyi kuitenkin ensimmäisen kerran vasta Jan Smutsin kirjassa vuonna 1926. Kvanttifyysikoista mm. David Bohm kannatti holismia. Aiheesta seuraavana tieteen paradigmana on kirjoittanut mm. amerikkalainen filosofi ja fyysikko Heinz R. Pagels.
  • Holisme est la francisation de holism, un néologisme forgé en 1926 par l'homme d'État sud-africain Jan Christiaan Smuts pour son ouvrage Holism and Evolution. La première définition historique du holisme est : « the tendency in nature to form wholes that are greater than the sum of the parts through creative evolution », dont une traduction satisfaisante est : « la tendance dans la nature à constituer des ensembles qui sont supérieurs à la somme de leurs parties, au travers de l'évolution créatrice ». C'est-à-dire, la tendance de l'univers à construire des unités structurales de complexité croissante mais formant chacune une totalité (a whole). On emploie actuellement « holisme » soit dans le sens lexical, soit dans le sens que ce terme a pris au sein de différentes disciplines, soit par abus de langage comme un synonyme d'approche systémique ou de pensée complexe et très régulièrement comme un buzzword. Sens lexical : doctrine ou point de vue qui consiste à considérer les phénomènes comme des totalités. Holisme ontologique : système de pensée pour lequel les caractéristiques d'un être ou d'un ensemble ne peuvent être connues que lorsqu'on le considère et l'appréhende dans son ensemble, dans sa totalité, et non pas quand on en étudie chaque partie séparément. Ainsi, un être est entièrement ou fortement déterminé par le tout dont il fait partie; il suffit de, et il faut, connaître ce tout pour comprendre toutes les propriétés de l'élément ou de l'entité étudiés. Un système complexe est considéré comme une entité possédant des caractéristiques liées à sa totalité, et des propriétés non-déductibles de celles de ses éléments. Dans ce sens, le holisme est opposé au réductionnisme. Holisme sociologique : Le holisme appliqué aux systèmes humains, par essence complexes, consiste à expliquer les faits sociaux par d’autres faits sociaux, dont les individus ne sont que des vecteurs passifs. Les comportements individuels sont socialement déterminés : la société exerce une contrainte sur l’individu qui intériorise (ou « naturalise ») les principales règles et les respecte. Le libre arbitre individuel n'est pas pour autant totalement éliminé, mais statistiquement ce qu'un individu choisit de ne pas faire, un autre le fera, pour un résultat social identique. Ce point de vue fut en partie initié par Émile Durkheim. Dans ce sens, le holisme s'oppose à l'individualisme ou à l'individualisme méthodologique. Sens général : Le concept holisme est parfois utilisé comme synonyme d’approche systémique ou de pensée complexe. Les termes holisme, holistique, holiste tentent de faire partager une croyance en une totalité qui dépasse l'expérience humaine limitée et peuvent secondairement servir de buzzword pour tenter de justifier des positions peu étayées .
  • La posizione filosofica dell'Olismo (dal greco "holon", cioè tutto) è basata sull'idea che le proprietà di un sistema non possano essere spiegate esclusivamente tramite le sue componenti. Relativamente a ciò che può essere chiamato olistico, per definizione, la sommatoria funzionale delle parti è sempre maggiore/differente della somma delle prestazioni delle parti prese singolarmente. Un tipico esempio di struttura olistica è l'organismo biologico, perché un essere vivente dato, in quanto tale, va considerato sempre come un'unità-totalità non esprimibile con l'insieme delle parti che lo costituiscono. Ma anche una macchina, in molti casi, non essendo esprimibile come una sommatoria funzionale delle sue parti, deve essere considerata olistica. Di un oggetto che vola ad esempio, che resta e si muove per aria, come è un aeroplano, è difficile dire che funzioni come "somma di suoi componenti". Esso infatti, come sommatoria funzionale delle sue parti non sarebbe identificabile con un oggetto "che vola". La parola, insieme all'aggettivo olistico, è stata coniata negli anni Venti da Jan Smuts (1870-1950) uomo politico, intellettuale e filosofo sudafricano, autore di Holism and Evolution ("Olismo ed evoluzione") del 1926. Essendo Smuts un convinto evoluzionista l'olismo è anche esprimibile come il frutto strutturale di una "evoluzione emergente", dove la complessità strutturale che ne deriva in un ente non è riducibile ai suoi aggregati. Secondo l'Oxford English Dictionary, Smuts ha definito l'olismo come "la tendenza, in natura, a formare interi che sono più grandi della somma delle parti attraverso l'evoluzione creativa". L'olismo, esprimibile anche come non-riduzionismo, è a volte descritto come l'opposto del riduzionismo, nonostante i sostenitori del riduzionismo scientifico affermino che sia più giusto considerarlo l'opposto del riduzionismo sfrenato. Può anche essere considerato opposto all'atomismo per quanto l'uno non escluda affatto l'altro. Gli atomi, infatti, come elementi-base del complesso, non escludono affatto che l'assemblato possegga prestazioni superiori alla somma delle proprietà degli assemblati. Ma quando l'assemblato non esista più in quanto tale sono gli assemblati a riprendere esistenza autonoma ed essere nuovamente disponibili per nuovi assemblaggi "emergenti". La dicotomia concettuale olismo/atomismo è pretestuosa e filosoficamente priva di fondamento, trattandosi semplicemente di "livelli differenti" di aggregazione della materia. Una materia che allo stato elementare (particelle fermioniche e bosoniche) ha certe proprietà che non sono più quelle dei "complessi" che le particelle elementari formano, dapprima a livello di atomi, poi di molecole, poi di macromolecole, e infine di "corpi complessi" e macroscopici come sono gli esseri viventi.
  • Holisme is het idee dat de eigenschappen van een systeem (fysiek, biologisch, technisch, chemisch, economisch, enz. ) niet kunnen worden verklaard door de som van alleen zijn componenten te nemen. Het woord, samen met het bijvoeglijke naamwoord holistisch, werd ingevoerd door Jan Smuts in de vroege jaren '20. Smuts definieerde holisme als "De tendens in de natuur gehelen te vormen die groter zijn dan de som der delen door creatieve evolutie". Holisme wordt soms beschreven als tegengesteld aan reductionisme, hoewel de verdedigers van wetenschappelijk reductionisme stellen dat het beter als het tegendeel van gulzig reductionisme kan worden beschouwd. Het kan ook tegenover atomisme worden gesteld. Sommige critici menen dat holisme een kunstmatige kruising van creationisme (creatieve tendens) en evolutietheorie (creatieve evolutie) is. Eén theorie van het holisme is gebaseerd op de hypothese dat de natuur uit een hiërarchie van "gehelen" bestaat (of "holons", een term die door Arthur Koestler werd geïntroduceerd). Deze "gehelen" zijn quarks, protonen, atomen, moleculen, organellen, cellen, weefsels, organismen, populatie en vormen uiteindelijk de aardse biosfeer en het heelal. Elk geheel ontleent uiteraard kenmerken aan de samenstellende delen, maar ook (en wellicht meer) aan de samenhang of ordening van die delen en hun interactie. Een toneelvereniging kan een theatervoorstelling geven met acteurs die dat geen van allen in hun eentje kunnen. Doel, gedragsafspraken, frequentie van vergaderen, rolverdeling en tientallen andere relaties bepalen mee het geheel. Zo ook is het atoom een verzameling van elektronen en een kern die door hun organisatie en interactie een hoger niveau van stabiliteit vertonen dan de delen afzonderlijk zouden doen. Was dat niet het geval, dan zou het nooit kunnen ontstaan of zou het instabiel zijn en dus een beperkte levensduur hebben. Het woord 'atoom' werd voor het eerst gebruikt door Democritus (Grieks atomos = ondeelbaar). Over de volgende paragraaf kan wellicht discussie zijn (in): Met de ontwikkeling van de systeemtheorie, de chaostheorie en de fractale wiskunde van Benoît Mandelbrot heeft het holisme ook binnen de natuurwetenschappen op beperkte schaal grotere bekendheid gekregen. Door deze ontwikkelingen is het namelijk duidelijk geworden dat er inderdaad vele systemen zijn die niet als een eenvoudige optelsom van de componenten te begrijpen zijn en wier toekomstige ontwikkeling maar beperkt voorspelbaar is. Het weer is daar een goed voorbeeld van.
  • Holisme (fra gresk ὅλος holos, hel, fullstendig) er en filosofisk eller vitenskapsteoretisk retning der hovedessensen kan oppsummeres slik: «Helheten er mer enn summen av dens deler. » . Tanken er at egenskapene til et gitt system (biologisk, kjemisk, sosialt, økonomisk, mentalt, lingvistisk, osv) ikke kan forklares eller bestemmes ut fra de enkelte komponentene alene. I stedet er det systemet som helhet som er av avgjørende betydning for hvordan de enkelte delene oppfører seg. Reduksjonisme er ofte sett på som det motsatte av holisme. Reduksjonisme i vitenskapsteori innebærer at et komplekst system kan forklares ved reduksjon til dets elementære bestanddeler. På den annen side kan holisisme og reduksjonisme bli sett på som komplementære synspunkter på den måten at begge trenges for å gi en grundig beskrivelse av et gitt system.
  • Holismo (grego holos, todo) é a ideia de que as propriedades de um sistema, quer se trate de seres humanos ou outros organismos, não podem ser explicadas apenas pela soma de seus componentes. A palavra foi criada por Jan Smuts, primeiro-ministro da África do Sul, no seu livro de 1926, Holism and Evolution, que assim a definiu: "A tendência da Natureza a formar, através de evolução criativa, "todos" que são maiores do que a soma de suas partes". É também chamado não-reducionismo, por ser o oposto do reducionismo. Pode ser visto também como o oposto de atomismo ou mesmo como do materialismo. Vê o mundo como um todo integrado, como um organismo. O princípio geral do holismo pode ser resumido por Aristóteles na sua Metafísica: "O inteiro é mais do que a simples soma de suas partes. " De uma forma ou de outra, o princípio do holismo foi discutido por diversos pensadores ao longo da História. Entretanto, o primeiro filósofo que o instituiu para a ciência foi o francês Augusto Comte, ao instituir a importância do espírito de conjunto (ou de síntese) sobre o espírito de detalhes (ou de análise) para uma compreensão adequada da ciência em si e de seu valor para o conjunto da existência humana. Complexidade Teoria do caos Sinergia Fractais Visão Sistêmica Terapia holística Medicina holística Educação Holística Pensamento sistêmico
  • Холи́зм (от др. -греч. ὅλος, «целый, цельный») — идеалистическое учение, рассматривающее мир как результат творческой эволюции, направляемой нематериальным «фактором целостности». В применении к биологическим объектам, холистический подход называют витализмом. Весь мир с точки зрения холизма — это единое целое, а выделяемые нами отдельные явления и объекты имеют смысл только как часть общности. Соответственно, развитие мира должна направлять некая внешняя по отношению к нему сила. Холизм господствовал в европейском мышлении с древности и до XVII столетия. Пример холистического утверждения из трудов Гиппократа: «человек есть универсальная и единая часть от окружающего мира», или же «микрокосм в макрокосме». С развитием науки и распространением редукционистских идей холизм был осмыслен как отдельное учение, оценен как не имеющая практической ценности философская концепция и вытеснен из массового сознания. Массовый интерес к идеям холизма возродился заново в XX веке. Основоположником современного холизма является Я. Смэтс, которому принадлежит ставшая сакраментальной фраза «целое больше, чем сумма его частей». С положениями холизма тесно связано часто используемое в настоящее время понятие синергии.
  • Holism (av grekiska holos, "hel", "odelad") är i allmän bemärkelse ett filosofiskt betraktelsesätt att helheten är större än summan av delarna och att inget kan beskrivas enskilt, fjärmat från sin kontext. Motsatsen till holism är reduktionism, atomism och vetenskapsteoretisk individualism. Inom samhälls- och humanvetenskaperna innebär holism teorin att det existerar helheter som är självständiga enheter som inte endast är sina individualier. Enklare uttryckt kan till exempel ett politiskt parti inte enbart beskrivas som själva sammanslutningen av sina medlemmar. Den metodologiska konsekvensen är att sociala enheter studeras som sådana: förlopp och grupper kan inte beskrivas utifrån enskilda individer. Det blir därmed åtminstone ytligt betraktat elitforskningens och biografiernas motpol. Inom kunskapsteorin och vetenskapsteorin arbetshypotesen, att kunskapen är ett komplicerat system som skapats genom historien eller under livet, varför tron på absoluta sanningar avvisas. (Teorin att det inte finns en absolut kunskap är dock en paradox. ) En grundtanke inom idéhistorisk vetenskap, och motsats till fundamentalismens grundtanke. Många pseudovetenskaper, såsom homeopati, astrologi samt "branding" betraktar sig som holistiska, men tanken är också en stomme i socialpsykologin, modern medicin, med mera. Det föreligger dock ingen motsättning mellan att vara holistisk i sin vetenskapssyn, och förespråka individualism i politiskt avseende.
  • 整体论是指一个系统（宇宙、人體等）中各部分為一有機之整，而不能割裂或分開來理解。 最常被認為重視整體論的是中醫學；它將人體各部份視為一有機整體，而不單是器官的整合。要醫治病人須保持整個人陰陽調和，而非單一器官的問題。
dbpprop:date
  • April 2009
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:langProperty
  • grc
  • ὅλος
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Holism (from ὅλος holos, a Greek word meaning all, entire, total) is the idea that all the properties of a given system (physical, biological, chemical, social, economic, mental, linguistic, etc. ) cannot be determined or explained by its component parts alone. Instead, the system as a whole determines in an important way how the parts behave. The general principle of holism was concisely summarized by Aristotle in the Metaphysics: "The whole is more than the sum of its parts" (1045a10).
  • Der Holismus (gr. ὅλος holos „ganz“), auch Ganzheitslehre, ist die Lehre, dass die Elemente eines Systems – einer „Ganzheit“ oder „Gestalt“ – durch die Strukturbeziehungen vollständig bestimmt sind. Konkret ist dies beispielsweise die Auffassung, dass sich die Identität von Personen restlos aus der Staats- und Gesellschaftsform ergibt, in der sie leben. Der Holismus ist die entgegengesetzte Position zum Reduktionismus.
  • L'holisme (del grec ὅλος, total) és la concepció filosòfica que contempla un determinat camp d'estudi o reflexió com un tot que supera la suma de les parts, seguint la definició d'Aristòtil, tot i que el terme va aparèixer per primer cop el 1926 a una obra del polític Jan Smuts. En determinats contextos funciona com a sinònim de pensament sistèmic. Se sol presentar com a oposat de reduccionisme.
  • Holismus (z řeckého to holon, celek) je filosofický názor nebo směr, který zdůrazňuje, že všechny vlastnosti nějakého systému nelze určit nebo vysvětlit pouze zkoumáním jeho částí. Naopak celek podstatně ovlivňuje i fungování nebo podobu svých částí. Tuto zásadu vyslovil poprvé Aristotelés v Metafysice: "Celek je víc než souhrn jeho částí. “ Tak například věta je víc než jen pouhý soubor slov, organismus je víc než souhrn jeho orgánů nebo buněk.
  • El Holismo (del griego ὅλος holos todo, entero o total) es la idea de que todas las propiedades de un sistema dado, (por ejemplo, biológico, químico, social, económico, mental o lingüístico) no pueden ser determinados o explicados por las partes que los componen por sí solas. El sistema como un todo determina cómo se comportan las partes. Como adjetivo, holística significa una concepción basada en la integración total frente a un concepto o situación.
  • Holismi (kreik. ὅλος, holos; ’kokonaisuus’) on filosofinen ja ontologinen käsite. Holismin arkimääritelmän mukaan kokonaisuus on enemmän kuin osiensa summa, mutta täsmällisemmin ilmaistuna holismilla tarkoitetaan, että jonkin kokonaisuuden ominaisuudet ovat enemmän kuin sen osien ominaisuuksien summa. Kokonaisuuteen sanotaan syntyvän emergenttejä ominaisuuksia, joita ei esiinny yhdessäkään sen osassa sinänsä.
  • Holisme est la francisation de holism, un néologisme forgé en 1926 par l'homme d'État sud-africain Jan Christiaan Smuts pour son ouvrage Holism and Evolution.
  • La posizione filosofica dell'Olismo (dal greco "holon", cioè tutto) è basata sull'idea che le proprietà di un sistema non possano essere spiegate esclusivamente tramite le sue componenti. Relativamente a ciò che può essere chiamato olistico, per definizione, la sommatoria funzionale delle parti è sempre maggiore/differente della somma delle prestazioni delle parti prese singolarmente.
  • Holisme is het idee dat de eigenschappen van een systeem (fysiek, biologisch, technisch, chemisch, economisch, enz. ) niet kunnen worden verklaard door de som van alleen zijn componenten te nemen. Het woord, samen met het bijvoeglijke naamwoord holistisch, werd ingevoerd door Jan Smuts in de vroege jaren '20. Smuts definieerde holisme als "De tendens in de natuur gehelen te vormen die groter zijn dan de som der delen door creatieve evolutie".
  • Holisme (fra gresk ὅλος holos, hel, fullstendig) er en filosofisk eller vitenskapsteoretisk retning der hovedessensen kan oppsummeres slik: «Helheten er mer enn summen av dens deler. » . Tanken er at egenskapene til et gitt system (biologisk, kjemisk, sosialt, økonomisk, mentalt, lingvistisk, osv) ikke kan forklares eller bestemmes ut fra de enkelte komponentene alene. I stedet er det systemet som helhet som er av avgjørende betydning for hvordan de enkelte delene oppfører seg.
  • Holismo (grego holos, todo) é a ideia de que as propriedades de um sistema, quer se trate de seres humanos ou outros organismos, não podem ser explicadas apenas pela soma de seus componentes. A palavra foi criada por Jan Smuts, primeiro-ministro da África do Sul, no seu livro de 1926, Holism and Evolution, que assim a definiu: "A tendência da Natureza a formar, através de evolução criativa, "todos" que são maiores do que a soma de suas partes".
  • Холи́зм (от др. -греч. ὅλος, «целый, цельный») — идеалистическое учение, рассматривающее мир как результат творческой эволюции, направляемой нематериальным «фактором целостности». В применении к биологическим объектам, холистический подход называют витализмом.
  • Holism (av grekiska holos, "hel", "odelad") är i allmän bemärkelse ett filosofiskt betraktelsesätt att helheten är större än summan av delarna och att inget kan beskrivas enskilt, fjärmat från sin kontext. Motsatsen till holism är reduktionism, atomism och vetenskapsteoretisk individualism. Inom samhälls- och humanvetenskaperna innebär holism teorin att det existerar helheter som är självständiga enheter som inte endast är sina individualier.
  • 整体论是指一个系统（宇宙、人體等）中各部分為一有機之整，而不能割裂或分開來理解。 最常被認為重視整體論的是中醫學；它將人體各部份視為一有機整體，而不單是器官的整合。要醫治病人須保持整個人陰陽調和，而非單一器官的問題。
rdfs:label
  • Holism
  • Holismus
  • Holisme
  • Holismus
  • Holismo
  • Holismi
  • Holisme
  • Olismo
  • Holisme
  • Holisme
  • Holismo
  • Холизм
  • Holism
  • 整体论
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:schoolTradition of