| dbpprop:abstract
|
- This article deals with the history of Syria, and the nations (or pre-national civilizations) previously occupying its territory.
- L'histoire de la Syrie est marquée par sa situation exceptionnelle. C'est un territoire de transition au carrefour de plusieurs mondes : la Méditerranée, la Mésopotamie, la Perse, l'Inde, l'Asie mineure, les terres du Caucase, et l'Égypte. La Syrie était traversée par les plus importantes voies commerciales, entre l'Europe, la Chine et l'Inde. L'homme de la terre syrienne a peut-être découvert, pour la première fois de l'histoire de l'humanité, à Abu Huraira, l'art de cultiver, d'associer l'eau et le grain de blé, pour multiplier les épis. Grâce à cette découverte première l'homme commença à se fixer, à sortir des cavernes, à construire des maisons, à prendre conscience de son être, à invoquer le ciel avec les premières incantations mythologiques et religieuses, à s'essayer au dessin, à la sculpture et à la décoration. C'est également en Syrie, que l'homme découvrit comment utiliser le cuivre, comment le façonner et en réaliser un alliage : le bronze. Dès le III millénaire av. J. -C. les Syriens construisaient des palais, créaient des fresques, et connaissaient un essor culturel et commercial remarquables. Et c'est dans ce pays que naquît aussi l'alphabet (site de Ugarit, près de Lattakié). La Syrie a eu une part importante dans l'histoire du christianisme et dans ses débats. À travers ses routes sont passés les pèlerins vers les grands centres religieux, les croisés et les caravanes de la soie et des épices. Les habitants des nombreux petits royaumes qui se sont développés en Syrie, descendaient de peuplades arabes venues, depuis les premiers temps, du sud de la Péninsule Arabique, et qui sont connus sous le nom d'Amorrites, de Cananéens, de Phéniciens (zone côtière), d'Araméens (hautes terres) de Ghassanides et de Nabatéens (au sud).
- L'articolo tratta della storia dei territori che attualmente fanno parte della Siria. Si tratta di un territorio di transizione, all'incrocio tra il mondo mediterraneo, l'Egitto, la Persia, l'Asia Minore, e il Caucaso, traversato dalle vie commerciali verso la Cina e l'India.
- シリアの歴史を記す。この地域は世界的にも歴史の古い土地であり、古代オリエント時代においてもメソポタミア、アッシリア、バビロニア、さらにギリシア・ローマ、ビザンチン帝国と支配者がめまぐるしく変わり、今のようにイスラム世界に入ってからも、ウマイヤ朝、アッバース朝、セルジューク朝、などの各王朝からモンゴル人のイル汗国、オスマン帝国と支配者は変わった。近代には列強の争いの舞台となるなど、人類史の縮図といっていい。
- Syrië ligt in de zogenaamde Vruchtbare Sikkel, de streek in het Midden-Oosten waar de landbouw zo'n 10.000 jaar geleden is ontstaan. De strategische ligging van Syrië heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis. De westkant van Syrië, de streek Levant is vruchtbaar en bewoond. In het oosten ligt Mesopotamië, eveneens zeer vruchtbaar. Hier tussen vormt het hartland van Syrië een belangrijke verbinding, want ten zuiden is een woestijn en ten noorden het bergachtige Anatolië. Het land werd in pre-historische tijden bewoond door verschillende stammen. De voormalige stad Ebla in Noord-Syrië werd ongeveer in 3000 v. Chr. gesticht en had op een gegeven moment zo'n 260.000 inwoners. Vermoedelijk is de stad in 2260 v. Chr. door de Akkadiërs veroverd, maar werd het opnieuw een hoofdstad onder de Amorieten. Later veroverden de Hettieten de stad en streek. Verschillende volkeren waaronder de Kaänieten, de Feniciërs, de Hebreeën, de Arameeërs, Assyriërs, Babyloniërs woonden er in de oudheid. Ook de Perzische Achaemeniden veroverden Syrië. Het was Alexander de Grote die het land veroverde. Na zijn dood vestigde het hellenistische Seleucidenrijk zich in Syrië. De Romeinen weten de Seleuciden te verslaan en vestigen belangrijke bases in hun nieuwe provincia Syria. Zo breidden zij de stad Palmyra sterk uit. Na het uiteenvallen van het Romeinse Rijk zijn het de Oost-Romeinen of Byzantijnen die nog lange tijd over Syrië heersen. In de 7e eeuw verovert het Arabische Rijk Syrië en de Omajjaden verklaren Damascus al snel tot hoofdstad van hun rijk. De Arabieren bouwen onder andere de Grote Moskee van Damascus, waarin ook de botten van Johannes de Doper als relikwie worden opgenomen. Damascus blijft de hoofdstad van het rijk totdat in 749 de Omajjaden verslagen worden door de Abbasiden, die de hoofdstad van het Arabische Rijk al gauw naar Bagdad verplaatsen. Bagdad werd in 1055 door de Turkse Seltsjoeken veroverd. De Turken erkenden de suzereiniteit van de kalief, maar namen wel een groot deel van de (wereldlijke) macht in handen. Later veroverden zij ook Syrië en Anatolië, maar na de dood van hun leider Malik Sjah I in 1092 viel het rijk uiteen in vele kleine staatjes. De verdeeldheid in het rijk van de Seltsjoeken maakte het voor de kruisvaarders mogelijk het westen van Syrië te veroveren en daar enkele kruisvaardersstaten te stichten. Damascus bleef echter Seltsjoeks. Het was de uit Koerdistan afkomstige Saladin die de kruisvaarders uiteindelijk verdreef en Jeruzalem heroverde. Saladin stichtte de dynastie der Ajjoebiden die enige tijd over Syrië heerste. Begin dertiende eeuw werd het Midden-Oosten opgeschrikt door een veel gevaarlijker vijand dan de kruisridders: het Mongoolse Rijk. Zij veroverde in korte tijd Iran en in 1258 Bagdad, waarna zij oprukten naar het westen. De Turkse Mammelukken, een soldatenklasse met hun basis in Egypte, wist hen echter te verslaan en kwamen daarna in opstand tegen de falende Ajjoebiden-dynastie. De Mammelukken heersten in Syrië tot de komst van het Osmaanse Rijk in 1516. De Osmanen wisten tot de Eerste Wereldoorlog hun greep op het Midden-Oosten te behouden.
- Com uma história documentada por achados arqueológicos de mais de 50 séculos, a Síria, que na antiguidade incluía também a Mesopotâmia e o Líbano, foi sucessivamente ocupada por canaanitas, fenícios, arameus, hebreus, egípcios, sumérios, assírios, babilónios, hititas, persas, gregos e bizantitinos. Foi tomada pelos Árabes no século VII, pelo Califa Omar, que libertou a Síria do julgo bizantino. No Ano de 636 d.c. Damasco virou a capital do mais poderoso império da época, o Omíada. A Igreja de São João Batista virou a Mesquita Omiada de Damasco. Em 711, durante o Califado de Al Walid as tropas Bérberes sob comando de Tarik Ibn Ziad entram no Império Visigótico, e com o apoio dos herdeiros legítimos do trono de Toletum, matam o Imperador Roderico na Batalha de Guadalete. Roderico era tido como um tirano, e o Califado contava com o apoio do Bispo Opas de Híspalis, do Conde Juliano de Transfetana e até com um apoio secreto dos herdeiros do trono, impedidos por Roderico, Sisebuto e Ebas. Além de anexar a Ibéria, Al Walid anexou todos os territórios desde o Rio Eufrates até o atual Paquistão. Em 732, o Califa de Damasco, Hisham ibn Abd al Malik envia um gigantesco exército para garantir a expansão do califado pela Europa. Foram atacados pelo exército franco de Carlos Martelo não muito longe de Paris, sendo derrotados. Em 750, o último califa Omiada, Marwan II é assassinado, e os Abássidas assumem o poder do Califado e transeferem sua capital para Bagdá, enquanto os Omiadas fogem para Córdoba, na Espanha. Os omiadas só puderam reestabelecer um Califado em 950, com Abd Al Rahman III. Mas, a esta altura, Damasco já tinha perdido sua importância política, sendo agora um centro regional. Em 1175, Salah Al Din unifica o Egito, Síria e Iraque, e estabelece capital novamente em Damasco. Porém, após a reintegração de Damasco ao Sultanato Seldjúcida, a Síria volta a ser uma mera província. Depois da queda do Império Otomano durante a primeira guerra mundial, a Síria foi administrada pela França até a independência em 1946. Na guerra dos seis dias em 1967, a Síria perdeu os montes Golan para Israel. Desde 1976 até 2005, tropas sírias ficaram estacionadas no Líbano. Nos anos recentes, Síria e Israel tiveram conversações de paz ocasionais a respeito do retorno das colinas de Golan.
|
| rdfs:comment
|
- This article deals with the history of Syria, and the nations (or pre-national civilizations) previously occupying its territory.
- L'histoire de la Syrie est marquée par sa situation exceptionnelle. C'est un territoire de transition au carrefour de plusieurs mondes : la Méditerranée, la Mésopotamie, la Perse, l'Inde, l'Asie mineure, les terres du Caucase, et l'Égypte. La Syrie était traversée par les plus importantes voies commerciales, entre l'Europe, la Chine et l'Inde.
- L'articolo tratta della storia dei territori che attualmente fanno parte della Siria. Si tratta di un territorio di transizione, all'incrocio tra il mondo mediterraneo, l'Egitto, la Persia, l'Asia Minore, e il Caucaso, traversato dalle vie commerciali verso la Cina e l'India.
- Syrië ligt in de zogenaamde Vruchtbare Sikkel, de streek in het Midden-Oosten waar de landbouw zo'n 10.000 jaar geleden is ontstaan. De strategische ligging van Syrië heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis. De westkant van Syrië, de streek Levant is vruchtbaar en bewoond. In het oosten ligt Mesopotamië, eveneens zeer vruchtbaar. Hier tussen vormt het hartland van Syrië een belangrijke verbinding, want ten zuiden is een woestijn en ten noorden het bergachtige Anatolië.
- Com uma história documentada por achados arqueológicos de mais de 50 séculos, a Síria, que na antiguidade incluía também a Mesopotâmia e o Líbano, foi sucessivamente ocupada por canaanitas, fenícios, arameus, hebreus, egípcios, sumérios, assírios, babilónios, hititas, persas, gregos e bizantitinos. Foi tomada pelos Árabes no século VII, pelo Califa Omar, que libertou a Síria do julgo bizantino. No Ano de 636 d.c.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
