Andorra is the last independent survivor of the Marca Hispanica, the buffer states created by Charlemagne to keep the Islamic Moors from advancing into Christian France. Tradition holds that Charlemagne granted a charter to the Andorran people in return for their fighting the Moors. In the 9th century, Charlemagne's grandson, Charles the Bald, named the Count of Urgell as overlord of Andorra. A descendant of the count later gave the lands to the Diocese of Urgell, headed by Bishop of Urgell.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Andorra is the last independent survivor of the Marca Hispanica, the buffer states created by Charlemagne to keep the Islamic Moors from advancing into Christian France. Tradition holds that Charlemagne granted a charter to the Andorran people in return for their fighting the Moors. In the 9th century, Charlemagne's grandson, Charles the Bald, named the Count of Urgell as overlord of Andorra. A descendant of the count later gave the lands to the Diocese of Urgell, headed by Bishop of Urgell. In the 11th century, fearing military action by neighboring lords, the bishop placed himself under the protection of the Lord of Caboet, a Catalan nobleman. Later, the Count of Foix became heir to the Lord of Caboet through marriage, and a dispute arose between the French Count and the Catalan bishop over Andorra. In 1278, the conflict was resolved by the signing of a pareage (pariatges), which provided that Andorra's sovereignty be shared between the Count of Foix and the Bishop of La Seu d'Urgell. The pareage, a feudal institution recognizing the principle of equality of rights shared by two rulers, gave the small state its territory and political form. In return, Andorra pays an annual tribute or questia to the co-rulers consisting of four hams, forty loaves of bread, and some wine. As of the year 2006, Andorra's borders have remained unchanged since 1278. Andorra was briefly annexed to the Crown of Aragon twice, in 1396 and 1512. In 1472 the rights of the Counts of Foix passed to the kings of Navarre, starting with François-Fébus, and, when King Henry III inherited the throne of France as Henry IV, an edict in 1607 established the head of the French state and the Bishop of Urgell as co-princes of Andorra. In the period 1812–13, the French Empire annexed Catalonia and divided it in four departments. Andorra was also annexed and made part of the district of Puigcerdà (département of Sègre). In 1933 France occupied Andorra as a result of social unrest before elections. On July 12, 1934, an adventurer named Boris Skossyreff issued a proclamation in Urgel, declaring himself Boris I, sovereign prince of Andorra, simultaneously declaring war on the bishop of Urgel. He was arrested by Spanish authorities on July 20 and ultimately expelled from Spain. From 1936 to 1940, a French detachment was garrisoned in Andorra to prevent influences of the Spanish Civil War and Franco's Spain. In 1943 Andorra carried out its first execution since the 19th century, that of Antoni Arenis for double fratricide by firing squad (because a trained executioner was unavailable to operate the legal method - Garrote . During World War II, Andorra remained neutral and was an important smuggling route from Spain into France. The resistance used Andorra as part of their route to get downed airmen out of France. In 1958 Andorra declared peace with Germany, having been forgotten on the Treaty of Versailles that ended World War I and, the conflict being extended by the lack of a peace treaty, remaining legally at war. Andorra began as a modern state in its current form in 1993. Its status as a co-principality was reduced to symbolism, and modern parliamentary government was instituted. Given its relative isolation, Andorra has existed outside the mainstream of European history, with few ties to countries other than France and Spain. In recent times, however, its thriving tourism industry along with developments in transport and communications have removed the country from its isolation. See also: List of Co-Princes of Andorra
  • El primer documento en el que se nombra a Andorra es el acta de consagración de la catedral de Urgel, en el siglo IX, donde se señala que Andorra era un feudo del condado de Urgel.
  • L'Andorre, micro-État européen situé dans les Pyrénées, possède une longue histoire, le plus souvent liée à celle de l'Espagne et de la France, qui ont toujours respecté l'indépendance de celle-ci. Bien que la tradition attribue la création de la principauté à Charlemagne, l'Andorre fut peuplée à partir de la Préhistoire et l'ancien peuple des « Andosins » est mentionné dans des écrits de l'Antiquité. L'indépendance de l'Andorre est néanmoins reconnue pour la première fois à l'époque carolingienne, lorsqu'elle forme un État de la Marche d'Espagne, destinée à protéger l'empire des invasions arabes. Longtemps isolée et peu peuplée, l'Andorre a cultivé des coutumes originales et archaïques, notamment avec son système d'administration hors d'âge, qui partage le trône entre le chef de l'État français et un évêque espagnol et son « Conseil de la Terre », le plus vieux parlement européen. Pendant la seconde moitié du XIX siècle, la principauté connut néanmoins une très forte opposition entre les conservateurs et les partisans de la démocratisation et de l'ouverture au tourisme. Au XX siècle, la construction d'infrastructures telles que stations de ski, routes et hôtels, bouleverse finalement l'Andorre qui devient un grand centre touristique et commercial, grâce aux taxes très basses sur certains produits de consommation, plus coûteux dans le reste de l'Europe.
  • Az Andorrai Hercegség a Pireneusok láncai között megbúvó európai miniállam. Területe a két nagy szomszédos ország, Franciaország és Spanyolország vitája miatt válhatott függetlenné. Fájl:Coat of arms of Andorra. svg Andorra címere
  • Le prime origini di un territorio andorrano si intrecciano con le evoluzioni storiche francesi: tradizione vuole, infatti, che Carlo Magno concedesse autonomia al popolo andorrano in cambio dell'alleanza contro i Mori. La Signoria del territorio sarebbe quindi passata al locale conte di Urgell e conseguentemente al vescovo della locale diocesi. Fu lo stesso apparato ecclesiastico a concedere la supremazia del principato ai Signori di Caboet che s'intrecciarono presto con la dinastia dei conti di Foix: il Conte ereditò in breve tempo pertanto anche odierni territori spagnoli, con ovviamente Andorra. Fu nel XI secolo che nacque una questione territoriale tra il vescovo ed il suo confinante per Andorra. Dal IX fino al XIII secolo il territorio di Andorra fu una dipendenza del vescovo spagnolo di Urgell. Nell'XI secolo una disputa su Andorra sorse tra il vescovo e il suo vicino francese. Nel 1278, il conflitto tra il vescovo di Urgell e i francesi venne risolto dalla firma di un accordo, il quale stabiliva che la sovranità di Andorra sarebbe stata divisa tra il francese Conte di Foix (il cui titolo sarebbe infine stato trasferito al capo di stato francese) e il vescovo di La Seu d'Urgell, nella regione spagnola della Catalogna. Il paretage, un'istituzione feudale che riconosceva il principio di uguaglianza dei diritti condivisi da due regnanti, diede al piccolo principato la sua forma territoriale e politica e uno statuto destinato a rimanere sino ad oggi. Attraverso gli anni il titolo passò infatti ai Re di Navarra, ma quando Enrico III di Navarra divenne Enrico IV di Francia, emanò un editto nel 1607 che passò la sovranità di origine franca al capo di stato francese, mantenendo anche ovviamente ciò che spettava al Vescovo d'Urgell. Nonostante Andorra fosse di proprietà franco-spagnola vennero nominati formalmente due principi per governarla. Nel 1505 la Spagna tentò vanamente di annetterla ai suoi domini trovando l’opposizione della Francia.
  • Andorra is een klein staatje tussen Frankrijk en Spanje. De eerste sporen van menselijk leven gaan terug tot het einde van de eerste ijstijd.
  • Andorras historie er lite dokumentert, og mye av historien er ukjent. På grunn av Andorras geografiske beliggenhet har landet vært svært isolert fra omverdenen, med lite kontakt med andre land enn Spania og Frankrike. Det er først i moderne tid at Andorra, takket være turisme og telekommunikasjon, har fått en posisjon og en åpnere historie i det moderne Europa.
  • Początki dzisiejszego państwa andorskiego sięgają czasów Karola Wielkiego i jego wypraw przeciwko Maurom, oraz innym ludom muzułmańskim. W zamian za waleczność mieszkańców podczas bitew, król nadał jej prawa miejskie. Następnie stała się ona lennem hrabiów Urgel, aby ostatecznie w 1133 roku przejść pod władanie biskupa z Urgel. Przez kilka stuleci Andora była przedmiotem konfliktów między feudałami północnej Kataloni a ich francuskimi sąsiadami z północy, hrabiami z Foix. W 1278 na mocy układu między biskupem z Urgel a hrabiami Foix zostało ustanowione ich wspólne zwierzchnictwo nad Andorą. W 1419 na wniosek ludności Andory został powołany lokalny parlament nazywany Radą Terytorialną, z czasem przekształcony w Radę Generalną. W 1607 roku prawa hrabiów Foix przeszły na królów Francji, a w XIX w. — na jej prezydentów. Średniowieczna struktura rządów przetrwała do XX wieku W okresie 1812-1813 Cesarstwo Francuskie zajęło Katalonię i podzieliło ją na cztery departamenty. Wówczas Andora weszła w skład departamentu de Sègre. W 1933 Francja zajęła Andorę wobec społecznych zamieszek przed wyborami. Rok później awanturnik Boriss Skossyreff ogłosił się w Urgel Borisem I, niepodległym księciem Andory, równocześnie ogłaszając wojnę przeciwko biskupowi z Urgel. 20 lipca został aresztowany przez policję hiszpańską i wydalony z kraju. W latach 1936-1940 w Andorze stacjonował francuski garnizon aby przeciwdziałać wpływom hiszpańskiej wojny domowej. W czasie II wojny światowej Andora pozostawała neutralna, ale dopiero w 1958 ogłosiła pokój z Niemcami po I wojnie, z którymi pozostawała w stanie formalnej wojny, co zostało pominięte w traktacie wersalskim. Pozostawiona w stanie pewnej izolacji Andora była niejako poza głównym nurtem europejskiej historii. Do 1993 była państwem nie posiadającym suwerenności prawno-międzynarodowej, pod wspólnym zwierzchnictwem współksiążąt którzy reprezentowali ją w stosunkach międzynarodowych, gwarantowali jej bezpieczeństwo i sprawowali najwyższą władzę ustawodawczą i wykonawczą poprzez swych przedstawicieli, oraz stałych delegatów. Jednak zapoczątkowany w latach pięćdziesiątych rozkwit turystyki, handlu, oraz rozwój transportu przyczyniły się do ewolucji kraju w którym dotychczas przeważało rolnictwo. Rozpoczęła się modernizacja struktur politycznych. W latach siedemdziesiątych rozpoczęto gruntowne reformy. Stopniowo wprowadzono powszechne prawo wyborcze do Rady Generalnej, będącej zgromadzeniem reprezentantów gmin pomimo formalnego zakazu istnienia partii politycznych. W 1979 roku powstała Demokratyczna Partia Andory, dążąca do modernizacji gospodarki i ustroju politycznego kraju. W 1990 Rada Generalna powołała komisję do opracowania konstytucji. Rok później współksiążęta Andory wyrazili zgodę na ograniczenie swych uprawnień i uznanie suwerenności narodu. W referendum powszechnym z 1993 obywatele zatwierdzili pierwszą w historii kraju konstytucję. Od 1993 Andora jest członkiem ONZ, natomiast od 1994 rządy sprawują nieprzerwanie liberałowie. Andora co prawda nie należy do Unii Europejskiej, ale w lutym 2002 roku wraz z Francją i Hiszpanią przyjęła euro jako obowiązującą w kraju walutę. Andorskie liberalne regulacje w sprawach bankowości i finansów, przyciągające obce kapitały, ale także umożliwiające zamożnym obcokrajowcom unikanie opodatkowania, były przedmiotem krytyki organizacji międzynarodowych - Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), jak i Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
  • O principado de Andorra foi durante séculos um território essencialmente agrícola e de pastorícia, onde a prática da caça era frequente. Segundo algumas lendas, Carlos Magno foi o fundador de Andorra. O primeiro soberano conhecido de Andorra foi um nobre espanhol, o Conde de Urgel. O conde de Urgel dominou a região no século IX, passando-a então para diocese de Urgel. No século XI, o bispo de Urgel, na impossibilidade de governar Andorra sozinho, pediu então a um nobre espanhol, o senhor de Caboet, que defendesse a região. Um nobre francês, o conde de Foix, herdou através de casamantos os encargos do espanhol. O conde francês e o bispo, lutaram por Andorra, até que finalmente em 1278 encerraram suas disputas através de um tratado que os tornava governantes conjuntos. Andorra permaneceu sob controle do bispo de Urgel, exceto durante a Revolução Francesa, quando revolucionários declararam a independência do país. Em 1806, os habitantes locais pediram a Napoleão Bonaparte que devolvesse ao território o estatuto de principado. Durante 700 anos, o principado prestou vassalagem ao bispo de Urgel e ao monarca francês (depois, com o regime de república em França, ao presidente). Até 1970, o direito de voto era exclusivo dos homens de Andorra, a partir da terceira geração. Atualmente, o voto é extensivo a todos os andorranos de primeira geração, com idade igual ou superior a 28 anos, cujos pais sejam estrangeiros. O número de eleitores é diminuto, em relação ao total da população, cerca de 70% da qual é composta por residentes estrangeiros que têm vindo a reivindicar os seus direitos políticos e de cidadania. A imigração, controlada através de um sistema de quotas, é essencialmente proveniente, e por esta ordem, de Espanha, de Portugal e da França. Antes de 1993, o país não possuía qualquer constituição formal, tendo, à época, todas as moções e propostas submetidas a delegados permanentes (representantes dos dois chefes de estado) para aprovação. Em 1976 foi criada uma organização política, tecnicamente ilegal, o Partido Democrático de Andorra, que forneceu as bases de um futuro sistema democrático. Oscar Riba Reig tornou-se no primeiro primeiro-ministro do país em 1981, e em 1982 foi nomeado um Conselho Executivo chefiado pelo Primeiro-Ministro. Tal provocou a separação entre os poderes legislativo e executivo. Em Julho de 1991 foram estabelecidos laços formais com a Comunidade Europeia. Em Maio de 1993 foi adoptada uma nova Constituição, concedendo a independência ao país em todos os aspectos menos o da segurança externa, que continuou sob a responsabilidade da França e da Espanha. As primeiras eleições directas tiveram lugar em Dezembro de 1993, tendo sido formado um Governo de coligação liderado pelo Primeiro-Ministro, Oscar Riba Reig. Em 1994, Andorra tornou-se um membro de pleno direito das Nações Unidas e do Conselho da Europa. A coligação de Reig, o Grupo Nacional Democrático, perdeu o apoio dos independentes em Dezembro de 1994 e Marc Forné Molné, da União Liberal, substituiu-o no cargo.
  • După tradiţie, Carol cel Mare a acordat populaţiei Andorrei o cartă pentru lupta lor contra maurilor. Suveranitatea teritoriului a trecut la Contele de Urgell şi ulterior la episcopul regiunii Urgell. În secolul al XI-lea a izbucnit un conflict între episcop şi vecinul său francez de la nord, privind Andorra. În anul 1278, conflictul a fost rezolvat prin semnarea unui document care recunoştea suveranitatea a două persoane asupra acestui teritoriu: contele de la Foix (al cărui titlu ulterior s-a transferat la şeful statului francez) şi episcopul La Seu d'Urgell, din Catalonia. Această hotărâre a stabilit teritoriul principatului şi structura sa politică. Mai târziu, titlul a ajuns la regii Navarei. Când Henric de Navara a devenit regele Henric al IV-lea, în 1607 el a emis un decret prin care declara drept co-prinţii principatului Andorra pe şeful statului Francez şi pe Episcopul de Urgell. În perioada 1812–1813, Imperiul Francez şi-a anexat Catalonia şi a divizat-o în patru departamente. Andorra a fost şi ea anexată şi integrată în districtul Puigcerdà (departementul Sègre). În 1933, Franţa a ocupat Andorra în urma tulburărilor sociale care au avut loc în ajunul alegerilor. La 12 iulie 1934, un aventurier numit Boris Skossyreff a emis o proclamaţie la Urgell, declarându-se Boris I, prinţul suzeran al Andorrei - şi declarând imediat război episcopului de Urgell. La 20 iulie, el a fost arestat de autorităţile spaniole şi expulzat din Spania. Din 1936 până în 1940, un detaşament francez a staţionat în Andorra pentru a contracara urmările războiului civil spaniol şi influenţa Spaniei fasciste. Abia în anul 1958, Andorra a declarat pace Germaniei, deoarece ţara fusese uitată la semnarea Tratatului de la Versailles - rămânând, formal, în stare de război... Datorită relativei sale izolări, Andorra s-a situat în afara centrului istoriei europene, având doar puţine legături cu alte ţări în afară de Franţa şi Spania. Totuşi, în ultima vreme, turismul intensiv şi dezvoltarea mijloacelor de comunicare şi de transport au scos ţara din starea de izolare, iar sistemul său politic a fost modernizat în anul 1993, când Andorra a devenit membră a Organizaţiei Naţiunilor Unite.
  • Традиционно основание Андорры приписывается Карлу Великому, хотя свидетельств этого не существует. В 805 году король Аквитании Людовик I Благочестивый разбил войско сарацин благодаря тому, что жители общины Андорры провели франкское войско в тыл арабам. За помощь Карл Великий даровал общине Великую Хартию свободы (Маgna Carta). 805 год считается годом основания княжества Андорры. В 988 году граф Барселоны Боррель II передал долину Андорра в собственность епископства Урхель. В 1278 году подписан т. н Акт-Пареаж между графом Фуа и епископом Урхельским, по которому они разделяли между собой власть в долине. Впоследствии права графа Фуа перешли к королю, а затем императору и президенту Франции. В 1419 году создаётся «Совет земли» (Consell de la Terra), фактически парламент Андорры, впоследствии — Генеральный Совет. В 1866 году т.  н. «Новая реформа» изменяет существовавшую до этого феодальную систему правления.
  • Den här artikeln behandlar Andorras historia. Andorra är den sista oberoende staten av det som var Spanska mark, ett antal bufferstater skapade av Karl den store för att hindra de muslimska morerna att ta sig in i det kristna Frankrike. Karl den Store erövrade området från morerna 803 och skall enligt traditionen ha gett Andorras befolkning särskilda rättigheter som belöning för deras motstånd mot morerna. Karl den stores son Ludvig den fromme gav 819 området till biskopen av Urgel. En biskop på 1000-talet valde, trängd av grannfurstar, att placera området under beskydd av fursten av Caboet, en katalansk adelsman. Senare blev greven av Foix genom äktenskap arvtagare till greven av Caboet, och en konflikt uppstod mellan denne och den katalanske biskopen om herraväldet över Andorra. 1278 löstes konflikten genom undertecknandet av ett paréagekontrakt, en överenskommelse om dubbelstyre. Kontraktet definierade den lilla staten territoriellt och politiskt. De gränser som sattes är alltjämt giltiga. Grevetiteln kom senare att överföras till kungarna av Navarra och under kung Henrik IV av Frankrike delades genom ett edikt 1607 makten över Andorra mellan det franska statsöverhuvudet och biskopen av Urgel, vilka båda kom att bära prinstitel. Under franska revolutionen avvecklades detta gemensamma styre, men ordningen återinfördes av Napoleon. Befolkningen i Andorra betalar än i dag den symboliska skatt till sina två regenter som fastställdes 1278; skatten, questia består av fyra skinkor, fyrtio brödlimpor och lite vin. 1933 markeras i Andorras historia som ett år av politisk och social oro kopplad till en folklig önskan om ökad demokrati. 1936 till 1940 fanns fransk militär i Andorra för att hindra att landet drogs in i spanska inbördeskriget och Francos Spanien. Francos trupper nådde Andorras gräns i slutet av kriget. Under Andra världskriget var Andorra neutralt och utgjorde en viktig smugglingsväg mellan Spanien och Vichyregimens Frankrike. 1958 slöt Andorra officiellt fred med Tyskland, efter att ha glömts bort när Versaillesfreden slöts efter Första världskriget. Fram till 1982 styrdes Andorra enligt den otydliga maktfördelning som fastslagits 1278. Förutom representanter för de två formella makthavarna fanns i landet ett politiskt valt generalråd som fungerade som administrativt styre. Detta råd var dock inte lagstiftande. 1982 fick Andorra rätt att tillsätta en egen regering och regeringschef. 1993 antogs Andorras första författning, och den självständiga staten bildades därmed. Samma år blev Andorra medlem i FN. Systemet med det dubbla styret fortlever symboliskt, men landet styrs numera av ett demokratiskt valt parlament. Genom sitt isolerade läge har Andorra tills helt nyligen varit ett gammaldags samhälle, med mycket liten kontakt med andra länder än Frankrike och Spanien. Med växande turism och telekommunikation har den unga staten dock tagit steget in i det moderna Europa.
  • Andorra tarihi bugünkü Andorra topraklarının tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan tarihini kapsar.
  • Див. також Андорра, Історія Каталонії, Каталанські країни, Каталанська мова. Файл:Andorralavella02. jpg Парламент Андорри (кат. la Casa de la Vall) До IX ст. історія Андорри невіддільна від історії Каталонії.
  • 安道尔是欧洲比利牛斯山脉中的一个袖珍国家。 安道尔地区自古以来便是巴斯克人聚居地区。8世纪初，阿拉伯帝国占领当地，引起巴斯克人反抗。805年，当地的一支反抗军小部队为法兰克王国查理曼大帝的军队作向导，使其顺利越过比利牛斯山脉，夺取今西班牙东北部地区。为表感谢，查理曼允许当地独立，并以圣经地名“隐多尔”为其命名，后该名演变为安道尔。 819年，查理曼的继承者路易正式颁布敕令，赐予安道尔独立，并封乌赫尔伯爵为当地领主。后乌赫尔伯爵将安道尔赠与乌赫尔教区主教。11世纪，乌赫尔主教又将安道尔转封与卡波家族。之后，由于家族间的联姻，安道尔又陆续归属卡斯特利波家族和法国富瓦伯爵。 1278年，在阿拉贡王国调解下，乌赫尔主教和富瓦伯爵达成协议，分享对安道尔的宗主权，安道尔每年需向双方缴纳贡品。15世纪后，富瓦伯爵领地被并入波旁家族，此后由于波旁家族的亨利四世夺取了法国王位，安道尔于1607年被正式归入法国王室领地。 法国大革命爆发后，法国于1793年放弃对安道尔的宗主权。1806年，法兰西第一帝国皇帝拿破仑一世为进军西班牙，重新确认了与安道尔的关系。 1868年，安道尔制定宪法，规定法国国家元首和西班牙乌赫尔主教为该国国家元首，由各自任命的常设代表行使象征性的主权，实际权力由普选产生的安道尔总委员会行使。 1934年，俄国冒险家斯科瑟廖夫夺取安道尔元首之位，称安道尔公爵鲍里斯一世。1941年，法国出兵安道尔，逮捕斯科瑟廖夫，恢复对安道尔的宗主权。 1993年，安道尔进行全民公投，制定新宪法，允许政党出现。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • Andorra is the last independent survivor of the Marca Hispanica, the buffer states created by Charlemagne to keep the Islamic Moors from advancing into Christian France. Tradition holds that Charlemagne granted a charter to the Andorran people in return for their fighting the Moors. In the 9th century, Charlemagne's grandson, Charles the Bald, named the Count of Urgell as overlord of Andorra. A descendant of the count later gave the lands to the Diocese of Urgell, headed by Bishop of Urgell.
  • El primer documento en el que se nombra a Andorra es el acta de consagración de la catedral de Urgel, en el siglo IX, donde se señala que Andorra era un feudo del condado de Urgel.
  • L'Andorre, micro-État européen situé dans les Pyrénées, possède une longue histoire, le plus souvent liée à celle de l'Espagne et de la France, qui ont toujours respecté l'indépendance de celle-ci. Bien que la tradition attribue la création de la principauté à Charlemagne, l'Andorre fut peuplée à partir de la Préhistoire et l'ancien peuple des « Andosins » est mentionné dans des écrits de l'Antiquité.
  • Az Andorrai Hercegség a Pireneusok láncai között megbúvó európai miniállam. Területe a két nagy szomszédos ország, Franciaország és Spanyolország vitája miatt válhatott függetlenné. Fájl:Coat of arms of Andorra. svg Andorra címere
  • Le prime origini di un territorio andorrano si intrecciano con le evoluzioni storiche francesi: tradizione vuole, infatti, che Carlo Magno concedesse autonomia al popolo andorrano in cambio dell'alleanza contro i Mori. La Signoria del territorio sarebbe quindi passata al locale conte di Urgell e conseguentemente al vescovo della locale diocesi.
  • Andorra is een klein staatje tussen Frankrijk en Spanje. De eerste sporen van menselijk leven gaan terug tot het einde van de eerste ijstijd.
  • Andorras historie er lite dokumentert, og mye av historien er ukjent. På grunn av Andorras geografiske beliggenhet har landet vært svært isolert fra omverdenen, med lite kontakt med andre land enn Spania og Frankrike. Det er først i moderne tid at Andorra, takket være turisme og telekommunikasjon, har fått en posisjon og en åpnere historie i det moderne Europa.
  • Początki dzisiejszego państwa andorskiego sięgają czasów Karola Wielkiego i jego wypraw przeciwko Maurom, oraz innym ludom muzułmańskim. W zamian za waleczność mieszkańców podczas bitew, król nadał jej prawa miejskie. Następnie stała się ona lennem hrabiów Urgel, aby ostatecznie w 1133 roku przejść pod władanie biskupa z Urgel.
  • O principado de Andorra foi durante séculos um território essencialmente agrícola e de pastorícia, onde a prática da caça era frequente. Segundo algumas lendas, Carlos Magno foi o fundador de Andorra. O primeiro soberano conhecido de Andorra foi um nobre espanhol, o Conde de Urgel. O conde de Urgel dominou a região no século IX, passando-a então para diocese de Urgel.
  • După tradiţie, Carol cel Mare a acordat populaţiei Andorrei o cartă pentru lupta lor contra maurilor. Suveranitatea teritoriului a trecut la Contele de Urgell şi ulterior la episcopul regiunii Urgell. În secolul al XI-lea a izbucnit un conflict între episcop şi vecinul său francez de la nord, privind Andorra.
  • Традиционно основание Андорры приписывается Карлу Великому, хотя свидетельств этого не существует. В 805 году король Аквитании Людовик I Благочестивый разбил войско сарацин благодаря тому, что жители общины Андорры провели франкское войско в тыл арабам.
  • Den här artikeln behandlar Andorras historia. Andorra är den sista oberoende staten av det som var Spanska mark, ett antal bufferstater skapade av Karl den store för att hindra de muslimska morerna att ta sig in i det kristna Frankrike. Karl den Store erövrade området från morerna 803 och skall enligt traditionen ha gett Andorras befolkning särskilda rättigheter som belöning för deras motstånd mot morerna. Karl den stores son Ludvig den fromme gav 819 området till biskopen av Urgel.
  • Andorra tarihi bugünkü Andorra topraklarının tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan tarihini kapsar.
  • Див. також Андорра, Історія Каталонії, Каталанські країни, Каталанська мова. Файл:Andorralavella02. jpg Парламент Андорри (кат. la Casa de la Vall) До IX ст. історія Андорри невіддільна від історії Каталонії.
rdfs:label
  • History of Andorra
  • Història d'Andorra
  • Historia de Andorra
  • Histoire de l'Andorre
  • Andorra történelme
  • Storia di Andorra
  • Geschiedenis van Andorra
  • Andorras historie
  • Historia Andory
  • História de Andorra
  • Istoria Andorrei
  • История Андорры
  • Andorras historia
  • Andorra tarihi
  • Історія Андорри
  • 安道尔历史
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:establishedDate of
is dbpprop:redirect of