| dbpprop:abstract
|
- The Historia Regum Britanniae is a pseudohistorical account of British history, written c.1136 by Geoffrey of Monmouth. It chronicles the lives of the kings of the Britons in a chronological narrative spanning a time of two thousand years, beginning with the Trojans of Homer's Iliad founding the British nation and continuing until the Anglo-Saxons assumed control of Britain around the 7th century. It is one of the central pieces of the Matter of Britain. It has little value as history – when events described, such as Julius Caesar's invasions of Britain, can be corroborated from contemporary histories, Geoffrey's accounts can be seen to be wildly inaccurate – but is a valuable piece of medieval literature, which contains the earliest known version of the story of King Lear and his three daughters, and introduced non-Welsh-speakers to the legend of King Arthur.
- Geoffrey von Monmouth schrieb seine Historia Regum Britanniae (Geschichte der Könige Britanniens) um 1136. Dabei handelt es sich um eine Chronik der Könige der Briten in einer Erzählung, die einen Zeitraum von 2000 Jahren umfasst. Sie beginnt mit Troja in Homers Ilias und reicht bis zu den Angelsachsen und deren Übernahme der Macht in Britannien im 7. Jahrhundert. Sie wurde Mitte des 13. Jh. von isländischen Gelehrten rezipiert und unter dem Titel Breta sögur übertragen. Unter den vielen Herrschern, die in der Historia erwähnt werden, sind die bekanntesten: Brutus von Britannien – Gründete die britische Kolonie und benannte die Insel nach sich König Lear – romantisiert in Shakespeares Schauspiel König Lear Cassivelaunus – König der Briten zur Zeit der Invasion Caesars Cymbeline - parodiert in Shakespeares Tragikomödie Cymbeline Lucius von Britannien - erster christlicher König in Britannien Old King Cole – der König aus dem Kinderlied Konstantin der Große – erster christlicher römischer Kaiser Vortigern – der König aus vielen mittelalterlichen Geschichten Artus – der berühmteste der legendären Könige Gwendolen, mythische Königin Geoffreys Geschichte ist grob und unzuverlässig, ist aber die Basis für einen großen Teil der englischen Überlieferung und Literatur. Seine Quellen sind Nennius, Gildas und die walisischen Chroniken, sowie verlorene Dokumente, auf die er sich ebenso bezieht. Siehe auch: Breta sögur. Dort ist auch die schematische Darstellung des Geschichtsablaufs wiedergegeben.
- Historia Regum Britanniae (Historia de los reyes de Bretaña, en latín) es una crónica pseudohistórica de Gran Bretaña, escrita por el galés Godofredo de Monmouth, entre los años 1130 y 1136. El libro reseña las vidas de los reyes de los bretones cronológicamente, comenzando con los troyanos que escaparon de la guerra de Troya y fundaron la nación británica; y termina cuando los anglosajones tomaron el control del país en el siglo VII. Se trata de una de las piezas centrales de la materia de Bretaña. El libro tiene escaso valor histórico, pues hay grandes inexactitudes en los eventos que relata; pero es una valiosa obra de literatura medieval, que contiene la más antigua versión conocida de la historia del Rey Lear y sus tres hijas, y ayudó a que los lectores que no hablaban galés, conocieran la leyenda del rey Arturo. Gozó de gran éxito durante la Edad Media, así como su principal traducción al romance, el Roman de Brut, del poeta Wace.
- L’Historia regum Britanniae est un manuscrit en latin rédigé entre 1135 et 1138, par l'écrivain gallois Geoffroy de Monmouth. C’est une histoire légendaire des rois de l’île de Bretagne (« Bretagne » désigne ici l’actuelle Grande-Bretagne et non la Bretagne armoricaine) depuis Brutus, le mythe fondateur, jusqu’à Cadwaladr. C’est la première apparition de personnages marquants tels Merlin ou Uther Pendragon. Proche de la chronique, le texte présente la succession d’une centaine de règnes avec des passages épiques. L’auteur prétend que c’est une traduction du Britannici sermonis liber vetustissimus, manuscrit en langue bretonne dont l’existence est généralement contestée même si certains auteurs, dont Léon Fleuriot, affirment que ce manuscrit aurait pu exister. L’œuvre eut un grand succès au Moyen Âge, puisque 215 manuscrits sont recensés. Elle marque la naissance littéraire de la matière de Bretagne et va avoir une influence déterminante sur la légende arthurienne. Une adaptation en français est faite par le trouvère normand Wace en 1155 titrée Le roman de Brut. Le livre commence par une dédicace à Étienne de Blois, roi d’Angleterre et à Robert, comte de Gloucester. Une description idyllique de la Bretagne, « située dans l’Océan entre la Gaule et l’Irlande », nous apprend qu’elle est peuplée par les Normands, les Bretons, les Saxons, les Pictes et les Scots.
- La Storia dei Re di Britannia (Historia Regum Britanniae) è una celebre cronaca in latino, scritta da Goffredo di Monmouth intorno al 1136, e in seguito rivista e ritoccata dall'autore fino al 1147. L'opera, dedicata dall'autore a Roberto I conte di Gloucester, ripercorre la storia dei re bretoni lungo un periodo di circa 2000 anni, da Bruto, discendente diretto di Enea (al quale si riconducono quindi le origini della dinastia bretone), fino all'avvento degli Anglo-Sassoni in Bretagna nel VII secolo. La sua popolarità nel medioevo europeo fu tale da giustificare l'affermazione per cui la Historia sarebbe il primo best-seller della letteratura inglese; in particolare, essa contribuì in modo fondamentale alla nascita della tradizione letteraria arturiana.
- 『ブリタニア列王史』（ブリタニアれつおうし、ブリタニア列王伝、Historia Regum Britanniae）は、1136年頃にジェフリー・オブ・モンマスがラテン語で書いたブリテン（グレートブリテン島）に関する偽史書。ホメーロスの『イーリアス』に登場するトロイア人たちの子孫がブリテン国家を建設するところから、7世紀のアングロ・サクソン人によるブリテン支配までの、2000年間のブリトン人王たちの生涯を年代順に物語っている。「アーサー王物語」など「ブリテンの素材」の核となっている。 歴史書としての独立した価値はない。ガイウス・ユリウス・カエサル率いる共和政ローマ軍によるブリタンニア侵攻などを描いた部分は、その時代の歴史で補強することも可能だが、ジェフリーの記録は甚だ不正確である。しかし、中世文学としての価値はある。レイア（リア王）と3人の娘たちの話のうち、わかっている限りで最古のヴァージョンがこれに含まれ、また、非ウェールズ語圏にアーサー王伝説を紹介した。
- De Historia Regum Britaniae is een werk door Geoffrey ap Arthur, later bekend als Geoffrey of Monmouth, voltooid in 1136. Hij beweerde dat Walter Mapes, aartsdeken van Oxford, een oud manuscript ontdekt had in Armorica geschreven in de Britse taal, dat wil zeggen de Keltische taal van de Britten vóór de komst van de Saksen en de Denen, vergelijkbaar met Welsh. Geoffrey zei dat Walter Mapes hem vroeg om het document in het Latijn te vertalen, waar hij met alle plezier op inging. Hoewel het werk tegenwoordig als weinig meer dan fictie beschouwd wordt, is het interessant op te merken dat toen het voor het eerst verscheen, het over het algemeen met instemming begroet werd. Dat het werk in het Latijn was opgesteld, droeg natuurlijk bij aan de indruk dat het een gedegen werk betrof. Pas in de zeventiende eeuw werd de authenticiteit in twijfel getrokken. Hoe het werk tot stand kwam, en hoe nauwkeurig het is, zijn vragen waarover men steeds weer van mening verschilt. Slechts weinigen zijn het oneens met het belang voor de literatuur, en de bijdrage die het daaraan geleverd heeft, want zonder dit werk had de Koning Arthurlegende zich zeker niet ontwikkeld. Een Nederlandse vertaling van de hand van Mark Nieuwenhuis is in 2001 verschenen bij Athenaeum.
- Historia Regum Britanniae er en krønike skrevet av Geoffrey av Monmouth ca 1136. Verket består av biografier over kongene i Storbritannia over en periode på to årtusener. Det begynner i mytisk tid med trojanerne og fortsetter fram til de angelsaksiske kongene i det 7. århundre. Som historieskrivning er teksten etter moderne standard uferdig og av tvilsom troverdighet, men samtidig er det en av de viktigste kilder til fragmenter av tidlig engelsk historie. Det er også opphavet til en rekke britiske legender som er spunnet omkring herskerne. De fleste historikere ser på verket nærmest som en historisk roman med en del fakta blandet inn. Geoffreys krønike oppnådde en enorm popularitet i samtida, og en kjenner til et par hundre avskrifter av verket. Oversettelsen av Historia Regum Britanniae til fransk i åttetakters parrima vers ga opphav til en hel sjanger som holdt seg populær gjennom store deler av middelalderen - rimkrøniken. Geoffrey ser ut til å forherlige de keltiske britene som levde på øyene før angelsakserne kom. Historia Regum Britanniae ble da også brukt politisk for å rettferdiggjøre normannernes erobring av det landet som angelsakserne en gang hadde rana til seg.
- De brittiska kungarnas historia, är en handskrift av den brittiske prästen Geoffrey av Monmouth från åren före 1135. Verket innehåller legender om tidiga brittiska kungadömen och deras kungar och är av central betydelse för brittisk historieskrivning. Det är i detta verk som till exempel kung Arthur och kung Lear omnämns för första gången. Jämför Ynglingasagan.
|
| rdfs:comment
|
- The Historia Regum Britanniae is a pseudohistorical account of British history, written c.1136 by Geoffrey of Monmouth. It chronicles the lives of the kings of the Britons in a chronological narrative spanning a time of two thousand years, beginning with the Trojans of Homer's Iliad founding the British nation and continuing until the Anglo-Saxons assumed control of Britain around the 7th century. It is one of the central pieces of the Matter of Britain.
- Geoffrey von Monmouth schrieb seine Historia Regum Britanniae (Geschichte der Könige Britanniens) um 1136. Dabei handelt es sich um eine Chronik der Könige der Briten in einer Erzählung, die einen Zeitraum von 2000 Jahren umfasst. Sie beginnt mit Troja in Homers Ilias und reicht bis zu den Angelsachsen und deren Übernahme der Macht in Britannien im 7. Jahrhundert. Sie wurde Mitte des 13. Jh. von isländischen Gelehrten rezipiert und unter dem Titel Breta sögur übertragen.
- Historia Regum Britanniae (Historia de los reyes de Bretaña, en latín) es una crónica pseudohistórica de Gran Bretaña, escrita por el galés Godofredo de Monmouth, entre los años 1130 y 1136. El libro reseña las vidas de los reyes de los bretones cronológicamente, comenzando con los troyanos que escaparon de la guerra de Troya y fundaron la nación británica; y termina cuando los anglosajones tomaron el control del país en el siglo VII.
- L’Historia regum Britanniae est un manuscrit en latin rédigé entre 1135 et 1138, par l'écrivain gallois Geoffroy de Monmouth. C’est une histoire légendaire des rois de l’île de Bretagne (« Bretagne » désigne ici l’actuelle Grande-Bretagne et non la Bretagne armoricaine) depuis Brutus, le mythe fondateur, jusqu’à Cadwaladr. C’est la première apparition de personnages marquants tels Merlin ou Uther Pendragon.
- La Storia dei Re di Britannia (Historia Regum Britanniae) è una celebre cronaca in latino, scritta da Goffredo di Monmouth intorno al 1136, e in seguito rivista e ritoccata dall'autore fino al 1147.
- De Historia Regum Britaniae is een werk door Geoffrey ap Arthur, later bekend als Geoffrey of Monmouth, voltooid in 1136. Hij beweerde dat Walter Mapes, aartsdeken van Oxford, een oud manuscript ontdekt had in Armorica geschreven in de Britse taal, dat wil zeggen de Keltische taal van de Britten vóór de komst van de Saksen en de Denen, vergelijkbaar met Welsh. Geoffrey zei dat Walter Mapes hem vroeg om het document in het Latijn te vertalen, waar hij met alle plezier op inging.
- Historia Regum Britanniae er en krønike skrevet av Geoffrey av Monmouth ca 1136. Verket består av biografier over kongene i Storbritannia over en periode på to årtusener. Det begynner i mytisk tid med trojanerne og fortsetter fram til de angelsaksiske kongene i det 7. århundre. Som historieskrivning er teksten etter moderne standard uferdig og av tvilsom troverdighet, men samtidig er det en av de viktigste kilder til fragmenter av tidlig engelsk historie.
- De brittiska kungarnas historia, är en handskrift av den brittiske prästen Geoffrey av Monmouth från åren före 1135. Verket innehåller legender om tidiga brittiska kungadömen och deras kungar och är av central betydelse för brittisk historieskrivning. Det är i detta verk som till exempel kung Arthur och kung Lear omnämns för första gången. Jämför Ynglingasagan.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
