| dbpprop:abstract
|
- Hindustani Classical Music is the Hindustani or erstwhile North Indian style of Indian classical music. Originating in the Vedic period, it is a tradition that has been evolving from the 12th century AD, in what is now northern India, Bangladesh, and Pakistan, and also Nepal and Afghanistan, and is today one of the two parts of Indian classical music, with the other one being Carnatic music, which represents the music of South India.
- La musique hindoustanie est pratiquée en Inde du Nord, au Népal, au Pakistan et en Afghanistan. C'est l'un des deux genres majeurs de la musique indienne savante avec la musique carnatique, de l'Inde du Sud. Historiquement, il n'y a que peu de différence entre ces musiques jusqu'au XIIIe siècle. Suite à l'arrivée des Moghols, et de l'influence de la perse, peu à peu la scission va s'accentuer, et aujourd'hui ces genres sont cousins et comportent bien des similitudes, mais aussi bien des spécificités incontournables au point que les musiciens ne se rencontrent jamais et ne jouent jamais ensemble. En plus de la barrière de la langue, de la religion et de la nourriture, il y a aussi des traditions musicales particulières et des instruments dédiés. La musique hindoustanie est devenue rapidement une musique de Cour, jouée dans les darbars, les salles d'audiences des Maharajahs. De ce fait, elle a quitté l'orbe du temple et du service religieux, pour se concentrer sur un service plus complaisant, celui du charme. Les musiciens devaient plaire aux rajahs et à leurs auditoires. Ils se sont ainsi de plus en plus concentrés sur des histoires humaines, émotionnelles, chantées avec des mélismes et des arabesques inégalés. Les compositions se sont allongées, durant des heures, et les instruments de musique sont devenus plus grands et plus complexes (par l'ajout de corde sympathique), pour pouvoir être audibles dans de grands halls. C'est ainsi qu'est né en Inde la notion de concert et de salon de musique. Les svaras (notes) et les râgas (modes), même s'ils portent encore des noms communs parfois, ne désignent plus du tout la même chose du Nord au Sud. À l'intérieur même de la musique hindoustanie, des évolutions ont eu lieu. Ainsi le style religieux dhrupad du Moyen-Âge a-t-il laissé place depuis deux siècles au khyal, un style plus "romantique". De plus, des styles semi-classiques, tels le thumri ou le ghazal, usant du persan et du ourdou, sont apparus. De même pour les instruments, la vînâ a cédé sa place au sitar, et le mridang aux tablâs.
- La musica classica indostana rappresenta la scuola settentrionale della musica classica indiana; la scuola meridionale è rappresentata dalla musica carnatica. Originatasi nel periodo vedico, è una tradizione in evoluzione dal 12° secolo, in quella parte del mondo che è ora occupata da India settentrionale, Bangladesh, Pakistan, Nepal ed Afghanistan. La musica classica dell'Hindustan verte tradizionalmente intorno alla voce, con le parti musicali scritte perlopiù per performance vocali; gli stili principali evolutisi nel tempo sono stati il Dhrupad, Khayal, Tappa, Tarana, Thumri, e il Ghazal, di origini persiane. Ciònonostante si è sviluppata anche una forte tradizione strumentale; sebbene in passato gli strumenti fossero considerati in virtù della loro capacità di imitare la voce umana, ulteriore prova di come la musica indostana si concentrasse sulla performance vocale, sin dai tempi antichi sono esistite anche forme autonome di musica strumentale, e negli ultimi decenni, specialmente al di fuori dell'Asia meridionale, la musica strumentale indostana ha cominciato a superare in popolarità quella vocale.
- ヒンドゥースターニー音楽（ヒンドゥースターニーおんがく）は、北インドのイスラム王朝の宮廷で発展した北インド古典音楽をいう。
- De Hindoestaanse muziek, ofwel Noord-Indiase klassieke muziek, wordt traditioneel in een groot gebied beoefend, dat zich uitstrekt over de tegenwoordige landen Bangladesh, Noord-India, Pakistan en zelfs Afghanistan. De term hindoestaanse muziek is weliswaar gebruikelijk, maar verwarrend, omdat deze muziek door zowel hindoes als moslims wordt beoefend, en bovendien een versmelting van meer dan beide culturen is. In Nederland staat de term nog enigszins ter discussie, aangezien hier het woord Hindoestaans de verwarrende associatie met Suriname, en niet in de eerste plaats India, oproept. Het Rotterdams Conservatorium biedt een aantal opleidingen in de Hindoestaanse muziek.
- Muzyka hindustańska - jeden z dwóch stylów w indyjskiej muzyce klasycznej, dominujący na północy subkontynentu indyjskiego. Drugim jest tzw. muzyka karnatacka, popularna przede wszystkim na Południu. Styl ten wywodzi się z Samawedy, do czasów najazdów muzułmańskich rozwijał się wspólnie ze stylem karnatackim, zaś od XII wieku ewolucja tych dwóch tradycji jest rozbieżna ze względu na silne wpływy muzyki perskiej w stylu północnym. Wpływy te związane są przede wszystkim z przyjęciem nowych rodzajów instrumentów pochodzenia perskiego, zwłaszcza sitaru i sarodu, i działalnością kompozytorów sufickich, jak Amir Chusru oraz syntezującą atmosferą dworu mogolskiego. Tradycyjnie wirtuozom pochodzenia muzułmańskiego nadaje się tytuł Ustad, zaś hinduistom: Pandit, lecz w ramach muzyki hindustańskich następuje daleko posunięty synkretyzm. Nie należą do rzadkości wokaliści muzułmańscy wykonujący hinduskie utwory religijne bhadźany, lub na odwrót. Elementy wspólne z muzyką karnatacką to siedem podstawowych nut sa-ri-ga-ma-pa-dha-ni, plus pięć półnut, tworzą razem 12-nutową skalę. Wspólne są również takie pojęcia, jak raga i tala. W XX w. muzyka indyjska w stylu hindustańskim zdobyła również szeroką publiczność na zachodzie, przede wszystkim dzięki takim sławom, jak Ravi Shankar czy Ali Akbar Khan.
|
| rdfs:comment
|
- Hindustani Classical Music is the Hindustani or erstwhile North Indian style of Indian classical music. Originating in the Vedic period, it is a tradition that has been evolving from the 12th century AD, in what is now northern India, Bangladesh, and Pakistan, and also Nepal and Afghanistan, and is today one of the two parts of Indian classical music, with the other one being Carnatic music, which represents the music of South India.
- La musique hindoustanie est pratiquée en Inde du Nord, au Népal, au Pakistan et en Afghanistan. C'est l'un des deux genres majeurs de la musique indienne savante avec la musique carnatique, de l'Inde du Sud. Historiquement, il n'y a que peu de différence entre ces musiques jusqu'au XIIIe siècle.
- La musica classica indostana rappresenta la scuola settentrionale della musica classica indiana; la scuola meridionale è rappresentata dalla musica carnatica. Originatasi nel periodo vedico, è una tradizione in evoluzione dal 12° secolo, in quella parte del mondo che è ora occupata da India settentrionale, Bangladesh, Pakistan, Nepal ed Afghanistan.
- ヒンドゥースターニー音楽（ヒンドゥースターニーおんがく）は、北インドのイスラム王朝の宮廷で発展した北インド古典音楽をいう。
- De Hindoestaanse muziek, ofwel Noord-Indiase klassieke muziek, wordt traditioneel in een groot gebied beoefend, dat zich uitstrekt over de tegenwoordige landen Bangladesh, Noord-India, Pakistan en zelfs Afghanistan. De term hindoestaanse muziek is weliswaar gebruikelijk, maar verwarrend, omdat deze muziek door zowel hindoes als moslims wordt beoefend, en bovendien een versmelting van meer dan beide culturen is.
- Muzyka hindustańska - jeden z dwóch stylów w indyjskiej muzyce klasycznej, dominujący na północy subkontynentu indyjskiego. Drugim jest tzw. muzyka karnatacka, popularna przede wszystkim na Południu. Styl ten wywodzi się z Samawedy, do czasów najazdów muzułmańskich rozwijał się wspólnie ze stylem karnatackim, zaś od XII wieku ewolucja tych dwóch tradycji jest rozbieżna ze względu na silne wpływy muzyki perskiej w stylu północnym.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
