| dbpprop:abstract
|
- The High German languages (in German, Hochdeutsche Sprachen) or the High German dialects (Hochdeutsche Mundarten/Dialekte) are any of the varieties of standard German, Luxembourgish and Yiddish, as well as the local German dialects spoken in central and southern Germany, Austria, Liechtenstein, Switzerland, Luxembourg and in neighbouring portions of Belgium, France, Italy, and Poland. The language is also spoken in diaspora in Romania, Russia, the United States, Argentina, Chile, and Namibia. As a technical term, the "high" in High German is a geographical reference to the group of dialects that forms "High German" (in the broader sense), out of which developed standard High German (in the narrower sense), Yiddish and Luxembourgish. It refers to the upland and mountainous areas of central and southern Germany, it also includes Luxembourg, Austria, Liechtenstein and most of Switzerland. This is opposed to Low German, which is spoken on the lowlands and along the flat sea coasts of the north. High German in this broader sense can be subdivided into Upper German (Oberdeutsch, this includes the Austrian and Swiss German dialects) and Central German (Mitteldeutsch).
- [[Image:Europe germanic-languages. PNG|260px|thumb|right|L'Alt Alemany és una subdivisió de les [[Llengües germàniques occidentals [[Image:German dialectal map. PNG|right|thumb|350px|Segons la [[Segona mutació consonàntica germànica, el mapa dels dialectes de l'alemany es divideix en: [[alt alemany superior (verd) i [[Alemany inferior|alt alemany inferior (blau), i el [[baix alemany (groc). Les principals isoglosses, les línies de Benrath i Speyer, estan marcades en negre. L'alt alemany (en alemany, Hochdeutsche Dialekte) és un conjunt de diversos estàndards d'alemany, luxemburguès i jiddisch, així com els dialectes alemanys parlats al centre i sud d'Alemanya, Àustria, Liechtenstein, Suïssa,Luxemburg i petites poblacions veïnes a Bèlgica, França (Alsàcia i el nord de Lorena), Itàlia, i Polònia. També es parla en diàspores de Romania (Transilvània), Rússia, els Estats Units, Argentina, Xile, i Namíbia. Des del punt de vista tècnic, alt en l'alt alemany és una referència geogràfica als orígens de la família de dialectes de l'alt alemany. Fa referencia a les zones de muntanya del centre i sud d'Alemanya i dels Alps. Això s'oposa a baix alemany, que es parla al llarg de les costes planes properes al mar al nord. L'alt alemany se subdivideix en alt alemany superior i alt alemany inferior (Oberdeutsch, Mitteldeutsch).
- Le haut-allemand est, en linguistique, un groupe de dialectes germaniques. Il se distingue du groupe bas-allemand par le phénomène de la seconde mutation consonantique et en est séparé par la ligne de Benrath. Le nombre total de locuteurs dans sa zone traditionnelle, de Düsseldorf en Allemagne à Bad Radkersburg en Autriche est d'environ 60 millions. Il comprend les dialectes moyen-allemands, où la seconde mutation consonantique est incomplète et les dialectes de l'allemand supérieur, où cette mutation est complète. Nota bene: "bas" signifie "nord" (bas-Rhin, ou proche de la mer), et "haut" signifie "sud" (haut-Rhin, ou plus haut géographiquement). . Le mot haut-allemand désigne aussi parfois par extension et de façon impropre l'allemand standard, langue allemande officielle actuelle qui fait partie de ce groupe. Le mot allemand « Hochdeutsch », littéralement « haut-allemand » n'est alors pas à considérer sur le plan linguistique mais sur le plan social car le « haut allemand » est dans ce cas l'allemand des couches supérieures de la société qui utilisent l'allemand standard.
- Con il termine di lingua alto-tedesca, o più semplicemente alto tedesco, (in lingua tedesca Hochdeutsche Sprachen) si identificano le varietà di parlate, dialetti e lingue del tedesco standard, del Lussemburghese e dell'Yddish parlate nella sezione centrale e meridionale della Germania, in Austria, Liechtenstein, Svizzera, Lussemburgo e nei territori degli stati confibnanti dove siano presenti comunità tedesche, come Belgio, Francia, Italia (principalmente in provincia di Bolzano e Polonia. A causa dell'emigrazione tedesca e di numerosi avvenimenti storici, isole linguistiche dell'alto tedesco sono presento in America, Russia, Romania ed Africa. Il termine Alto tedesco fa riferimento alla lingua parlata nei territori dove sono presenti altipiani, montagne, con riferimento alle zone montuose della Germania, includendo così anche Svizzera, Austria e Liechtenstein, in contrapposizione al bassontedesco che è parlato nelle terre basse, nei territori pianeggianti che invece si trovano a nord. L'alto tedesco può essere così suddiviso in tedesco superiore che comprende le forme dialettali dell'Austria e della Svizzera tedesca e tedesco centrale .
- Het woord Hoogduits heeft verschillende betekenissen: Het is een aanduiding voor de Duitse standaardtaal, het moderne Duits. In taalkundige zin is het een verzamelnaam voor de dialecten uit het Hoogduitse taalgebied. Het kenmerk van deze dialecten is, dat ze de Hoogduitse of tweede Germaanse klankverschuiving hebben ondergaan. Het Hoogduits is geattesteerd vanaf de 7e eeuw. Ook het Jiddisch en de dialecten die in de Nederlandse provincie Limburg ten zuiden van de Panninger linie worden gesproken vormen taalkundig gezien een Hoogduitse variëteit. De Hoogduitse klankverschuiving in schema (x staat voor de ch-klank in nicht): Vergelijk Nederlands appel - Hoogduits Apfel, Nederlands maken - Hoogduits machen. In de Zwitserse dialecten is deze klankverschuiving het verst doorgevoerd (Kind klinkt daar als kxind). De grens tussen Hoog- en Laagduits verloopt langs de zogenaamde Benrather Linie: het Hoogduits omvat de dialecten die ten zuiden van deze denkbeeldige lijn worden gesproken, waaronder het Alemannisch, het Beiers-Oostenrijks en het Zwabisch. Het eerste boek in het Oudhoogduits is de Abrogans, een verklarend en vertalend woordenboek Latijn-Duits uit de 8ste eeuw na Christus.
- Høytysk (Hochdeutsch) brukes i lingvistikken som betegnelse på en gruppe tyske dialekter i de høyereliggende tyske områdene, dvs. som motsetning til nedertysk.
- Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) - część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim. Zespół ten jest bardzo zróżnicowany regionalnie i niektóre dialekty – takie jak dialekt używany w niemieckojęzycznej części Szwajcarii – są czasem klasyfikowane jako osobne języki. Język wysokoniemiecki dzieli się na dwa duże zespoły dialektalne: Dialekty środkowoniemieckie Dialekty górnoniemieckie
|
| rdfs:comment
|
- The High German languages (in German, Hochdeutsche Sprachen) or the High German dialects (Hochdeutsche Mundarten/Dialekte) are any of the varieties of standard German, Luxembourgish and Yiddish, as well as the local German dialects spoken in central and southern Germany, Austria, Liechtenstein, Switzerland, Luxembourg and in neighbouring portions of Belgium, France, Italy, and Poland. The language is also spoken in diaspora in Romania, Russia, the United States, Argentina, Chile, and Namibia.
- [[Image:Europe germanic-languages. PNG|260px|thumb|right|L'Alt Alemany és una subdivisió de les [[Llengües germàniques occidentals [[Image:German dialectal map. PNG|right|thumb|350px|Segons la [[Segona mutació consonàntica germànica, el mapa dels dialectes de l'alemany es divideix en: [[alt alemany superior (verd) i [[Alemany inferior|alt alemany inferior (blau), i el [[baix alemany (groc). Les principals isoglosses, les línies de Benrath i Speyer, estan marcades en negre.
- Le haut-allemand est, en linguistique, un groupe de dialectes germaniques. Il se distingue du groupe bas-allemand par le phénomène de la seconde mutation consonantique et en est séparé par la ligne de Benrath. Le nombre total de locuteurs dans sa zone traditionnelle, de Düsseldorf en Allemagne à Bad Radkersburg en Autriche est d'environ 60 millions.
- Con il termine di lingua alto-tedesca, o più semplicemente alto tedesco, (in lingua tedesca Hochdeutsche Sprachen) si identificano le varietà di parlate, dialetti e lingue del tedesco standard, del Lussemburghese e dell'Yddish parlate nella sezione centrale e meridionale della Germania, in Austria, Liechtenstein, Svizzera, Lussemburgo e nei territori degli stati confibnanti dove siano presenti comunità tedesche, come Belgio, Francia, Italia (principalmente in provincia di Bolzano e Polonia.
- Het woord Hoogduits heeft verschillende betekenissen: Het is een aanduiding voor de Duitse standaardtaal, het moderne Duits. In taalkundige zin is het een verzamelnaam voor de dialecten uit het Hoogduitse taalgebied. Het kenmerk van deze dialecten is, dat ze de Hoogduitse of tweede Germaanse klankverschuiving hebben ondergaan. Het Hoogduits is geattesteerd vanaf de 7e eeuw.
- Høytysk (Hochdeutsch) brukes i lingvistikken som betegnelse på en gruppe tyske dialekter i de høyereliggende tyske områdene, dvs. som motsetning til nedertysk.
- Język wysokoniemiecki (niem. hochdeutsche Sprache, neuhochdeutsche Sprache, Hochdeutsch, Neuhochdeutsch) - część kontinuum dialektalnego języków zachodniogermańskich. W węższym znaczeniu termin Hochdeutsch odnosi się do standardowego języka literackiego (język ten opisany jest w haśle język niemiecki). W szerszym znaczeniu jest to zespół dialektów, przeciwstawny dialektom dolnoniemieckim.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
