| dbpprop:abstract
|
- The Hermunduri, Hermanduri, Hermunduri, Hermunduli, Hermonduri, or Hermonduli were an ancient tribe of Germanic people who occupied the area around what is now Thuringia, Saxony, and Northern Bavaria, from the first to the third century. The Thuringii may have been the descendants of the Hermunduri.
- Hermunduren sind ein germanischer Volksstamm, der zur Gruppe der Elbgermanen zählt und im Gebiet des Oberlaufs der Elbe siedelte. Die Römer rechneten sie zur großen Stammesgruppe der Sueben und bezeichneten sie als treu ergebene Freunde der Römer. In Nachbarschaft zu den Hermunduren siedelten nach Tacitus die Narister, Markomannen und Quaden (Germania, 42). 1 n. Chr. wurden Teile der Hermunduren durch den römischen Oberbefehlshaber Lucius Domitius Ahenobarbus in das von den Markomannen verlassene Gebiet am Main umgesiedelt. Sie gerieten unter die Oberhoheit des markomannischen Königs Marbod. Nach dem Krieg mit Arminius wird Marbod vom Goten Katualda gestürzt und geht daraufhin ins römische Exil. Für 51 n. Chr. sind Kämpfe an der Donau belegt, in denen die Hermunduren unter ihrem Fürsten Vibilius den Usurpator Katualda stürzten. Im Jahre 58 n. Chr. wird von einem hermundurischen Sieg über die Chatten in der legendären Salzschlacht berichtet, in der es wahrscheinlich um die Salzquellen an der Werra oder der Saale ging. Zuletzt erhält man 166 n. Chr. bis 180 n. Chr. Kenntnis von der Teilnahme der Hermunduren an den Markomannenkriegen auf Seiten der aufständischen Markomannen und Quaden gegen Marcus Aurelius. In Thüringen werden archäologische Funde von Fibeln, eisernen Waffen, Terrinen, Schalenurnen und rädchenverzierten Keramikteilen als hermundurisch gedeutet. Diese wanderten vermutlich von der Elbe her allmählich nach Süden und Südwesten und drängten die dort siedelnden Veneto-Illyrer und Kelten über den Thüringer Wald ab, sofern sie sich nicht mit ihnen vermischten. Im 2. oder 3. Jahrhundert n. Chr. wanderten Angeln und Warnen von Norden in das Siedlungsgebiet der Hermunduren ein. Die Stämme bildeten den Stammesverband der Thüringer. Noch um 800 wird das von den fränkischen Besatzern aufgezeichnete Gesetzeswerk der Thüringer als Lex Angliorum et Werinorum hoc est Thuringorum bezeichnet.
- Els hermundurs o hermunduruls (llatí hermunduri o hermunduruli) foren un poble germànic que pertanyia al grup dels sueus, i habitaven la regió de l'actual Turíngia, limitant al nord amb els queruscs o querusques i els semnons, al nord-oest amb els longobards, a l'oest amb els cats, al Sud amb els marcomans i a l'est amb els helvecons. Deposat el rei marcomà Marbod o Marobod per Catwalda o Catualda, els hermundurs (al comandament del seu cabdill Vibili o Vibilius) van lluitar contra aquest i el van derrotar i enderrocar vers l'any 20 passant Catwalda a territori romà, establint-se a la Narbonense. Després van vèncer als cats, i van mantenir una estreta aliança amb l'imperi, que els havia permès ocupar els territoris abandonats pels marcomans a la zona del Main. Cap a mitjans del segle van combatre al rei quade Vani (Vanius), que havia imposat la seva sobirania als marcomanos amb ajuda de Roma, però s'havia fet odiós al seu poble; Vani va ser enderrocat pel cabdill hermundur Vibili. Després van emigrar progressivament cap a la regió del Danubi. Al segle IV una part del poble es va unir als alamans i la resta, unit a restes d'altres tribus, formà el poble dels turingis o duringis.
- Les Hermundures ou Hermondures étaient un ancien peuple germanique qui occupèrent l'espace qui est actuellement aux environs de la Thuringe, de la Saxe et du nord de la Bavière, du I siècle au III siècle.
- Gli Ermunduri erano un'antica popolazione germanica di chiara origine suebica. Abitarono attorno alla fine del I secolo a.C. ad ovest del medio corso del fiume Elba, nell’attuale Turingia. Confinavano con i Catti a ovest, i Cherusci e gli Angli a nord, i Semnoni a nord-est, e i Marcomanni a sud.
- De Hermunduren horen samen met de Sueben en Semnonen tot de Germaanse stam van de Herminonen: een Elbe-Germaans stamverbandschap. Later ontwikkelen ze zich tot een eigen stam die genoemd wordt door Strabo, Paterculus, Domitius en Tacitus. Hun kernland is de bovenloop van de Elbe. De Romeinen rekenden hen onder de Sueben. In het begin van de eerste eeuw kwamen de Hermunduren onder sterke invloed van de Marcomannen en hun koning Maroboduus waarvan zij zich bevrijdden in 17 met de hulp van Arminius. Het zijn de Hermunduren die in 19 onder Vibilius, Catualda, de opvolger van Maroboduus verjagen. In 58 streden de Hermunduren een belangrijke slag tegen de Chatten. Doel was het veilig stellen van de zoutbronnen aan de Werra die door de Hermunduren gewonnen wordt. Van 166 tot 180 maken de Hermunduren onderdeel uit van de coalitie van onder andere de Marcomannen in hun Marcomannenoorlog tegen Marcus Aurelius. Net als veel andere Germaanse stammen gaan de Hermunduren later op in een groter Germaans stamverband in dit geval van de Thüringers. In 531 gaat hun rijk ten onder tegen de Franken en Saksen.
- Hermundurowie plemię germańskie pierwotnie zamieszkujące nad Łabą i Soławą; w późniejszym okresie przesunęli się w kierunku Dunaju. Pierwsze wzmianki o Hermundurach znajdują się w dziele Tacyta O pochodzeniu i siedzibach Germanów. Tacyt w Rocznikach podaje, że król Hermundurów Wibiliusz ingerował w spór dynastyczny Swebów. Hermundurowie tworzyli jedno z satelitarnych wobec Rzymu państewek naddunajskich, obok Kwadów, Markomanów i Narystów, aż do 166 r. , kiedy to klienci Rzymu zbuntowali się rozpoczynając okres wojen markomańskich. Hermundurowie stali się częścią związku plemiennego Alamanów. Prawdopodobnie Hermundurowie byli przodkami Turyngów, ludu znanego w okresie wędrówek ludów.
- Hermundurer var en germansk folkstam som hörde till den herminonska och svebiska folkgruppen. Hermundurerna bodde i området vid Hercynska skogen vid mellersta Elbe. Enligt Tacitus var de romarvänliga, och var därför den enda germanstammen i själva Germanien som fick vistas och bedriva handel på romerskt område. När deras "släktingar" markomannerna under Marbod grundade ett kungarike och germanförbund strax före Kristu födelse var hermundurerna en av de folkstammar som anslöt sig. Efter de germanska inbördeskrigen och när romarna intagit Decumatien fick hermundurerna åter bedriva handel med romarna. Hermundurena nämns även bland de folk som deltog i markomannerkriget som startade år 169 e. Kr. men stoppades av kejsar Marcus Aurelius. Efter den romerska freden slog hermundurerna ihop sig med flera andra folk som fick namnet thyringar som bosatt sig norr om Hercynska skogen i landskapet Thyringen som fortfarande bär deras namn.
|
| rdfs:comment
|
- The Hermunduri, Hermanduri, Hermunduri, Hermunduli, Hermonduri, or Hermonduli were an ancient tribe of Germanic people who occupied the area around what is now Thuringia, Saxony, and Northern Bavaria, from the first to the third century. The Thuringii may have been the descendants of the Hermunduri.
- Hermunduren sind ein germanischer Volksstamm, der zur Gruppe der Elbgermanen zählt und im Gebiet des Oberlaufs der Elbe siedelte. Die Römer rechneten sie zur großen Stammesgruppe der Sueben und bezeichneten sie als treu ergebene Freunde der Römer. In Nachbarschaft zu den Hermunduren siedelten nach Tacitus die Narister, Markomannen und Quaden (Germania, 42). 1 n. Chr.
- Els hermundurs o hermunduruls (llatí hermunduri o hermunduruli) foren un poble germànic que pertanyia al grup dels sueus, i habitaven la regió de l'actual Turíngia, limitant al nord amb els queruscs o querusques i els semnons, al nord-oest amb els longobards, a l'oest amb els cats, al Sud amb els marcomans i a l'est amb els helvecons.
- Les Hermundures ou Hermondures étaient un ancien peuple germanique qui occupèrent l'espace qui est actuellement aux environs de la Thuringe, de la Saxe et du nord de la Bavière, du I siècle au III siècle.
- Gli Ermunduri erano un'antica popolazione germanica di chiara origine suebica. Abitarono attorno alla fine del I secolo a.C. ad ovest del medio corso del fiume Elba, nell’attuale Turingia. Confinavano con i Catti a ovest, i Cherusci e gli Angli a nord, i Semnoni a nord-est, e i Marcomanni a sud.
- De Hermunduren horen samen met de Sueben en Semnonen tot de Germaanse stam van de Herminonen: een Elbe-Germaans stamverbandschap. Later ontwikkelen ze zich tot een eigen stam die genoemd wordt door Strabo, Paterculus, Domitius en Tacitus. Hun kernland is de bovenloop van de Elbe. De Romeinen rekenden hen onder de Sueben.
- Hermundurowie plemię germańskie pierwotnie zamieszkujące nad Łabą i Soławą; w późniejszym okresie przesunęli się w kierunku Dunaju. Pierwsze wzmianki o Hermundurach znajdują się w dziele Tacyta O pochodzeniu i siedzibach Germanów. Tacyt w Rocznikach podaje, że król Hermundurów Wibiliusz ingerował w spór dynastyczny Swebów. Hermundurowie tworzyli jedno z satelitarnych wobec Rzymu państewek naddunajskich, obok Kwadów, Markomanów i Narystów, aż do 166 r.
- Hermundurer var en germansk folkstam som hörde till den herminonska och svebiska folkgruppen. Hermundurerna bodde i området vid Hercynska skogen vid mellersta Elbe. Enligt Tacitus var de romarvänliga, och var därför den enda germanstammen i själva Germanien som fick vistas och bedriva handel på romerskt område. När deras "släktingar" markomannerna under Marbod grundade ett kungarike och germanförbund strax före Kristu födelse var hermundurerna en av de folkstammar som anslöt sig.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
