| dbpedia-owl:abstract
|
- Datei:OnuphriusByzantineIcon4thCentury. jpg Ikone des Einsiedlers Onophrios Ein Eremit ist ein Mensch, der mehr oder weniger abgeschieden von der übrigen Gesellschaft lebt.
- A hermit is a person who lives, to some degree, in seclusion from society. In Christianity, the term was originally applied to a Christian who lives the eremitic life out of a religious conviction, namely the Desert Theology of the Old Testament (i.e. , the forty years wandering in the desert that was meant to bring about a change of heart). In the Christian tradition the eremitic life is an early form of monastic living that preceded the monastic life in the cenobium. The Rule of St Benedict (ch. 1) lists hermits among four kinds of monks. In addition to hermits that are members of religious orders, the contemporary Roman Catholic Church law (canon 603) recognizes also consecrated hermits under the direction of their diocesan bishop as members of the Consecrated Life. The same is true in many parts of the Anglican Communion, including the Episcopal Church in the United States. In the Canon Law of the Episcopal Church, those who make application to their diocesan bishop and who persevere in whatever preparatory program the bishop requires, take vows that include lifelong celibate chastity. They are referred to as Solitaries rather than hermits; each selects a bishop other than their diocesan as an additional spiritual resource and, if necessary, an intermediary. Often, both in religious and secular literature, the term "hermit" is used loosely for anyone living a solitary life-style, including the misanthrope, and in religious contexts is sometimes assumed to be interchangeable with anchorite / anchoress (from the Greek ἀναχωρέω anachōreō, signifying "to withdraw", "to depart into the country outside the circumvallate city"), recluse and solitary. However, it is important to retain a clear distinction between the vocation of hermits and that of anchorites.
- Un ermitaño o eremita es una clase de sujeto que lleva una vida solitaria sin contacto permanente con la sociedad y que rehuye la compañía de los demás. Ermita procede del latín eremīta que a su vez deriva del griego ἐρημίτης o de ἔρημος que significa « del desierto».
- Erakko on yhteiskunnasta syrjään vetäytynyt ihminen. Sana tulee kreikan kielisestä sanasta erēmos, "aavikon asukkaat". Ortodoksisessa kirkossa erakoksi kutsutaan yleensä luostarin lähettyvillä yksin asuvaa henkilöä, joka on vetäytynyt maailmasta rukoilemaan ja kilvoittelemaan. Tällaiset erakot eivät kuitenkaan koskaan jätä maailmaa; he esimerkiksi osallistuvat säännöllisesti Herran Pyhään Ehtoolliseen. Tunnettuja erakkoja ovat olleet esimerkiksi Johannes Krysostomos, josta tuli myöhemmin Konstantinopolin piispa, sekä syyrialainen askeetikko Simeon Styliitta. Ihmiset saattavat erakoitua myös siksi, että ovat kyllästyneet elämään tai pettyneet ihmissuhteisiinsa. Nykyisessä urbaanissa yhteiskunnassa erakoituminen on helpompaa kuin agraariyhteiskunnassa. Kaupunkien kerrostaloasunnoista löydetään toisinaan vainajia, jotka ovat olleet kuolleina kuukausia tai jopa vuosia.
- File:St. -Jerome-In-His-Study. jpg San Girolamo, che visse da eremita nei pressi di Betlemme, raffigurato nel suo eremo mentre viene visitato da due angeli. Cavarozzi, inizio XVII secolo Un eremita è una persona che vive, per sua scelta ed in una certa misura, in isolamento dalla società, spesso in un luogo remoto. Le ragioni principali che possono portare ad una scelta del genere sono di solito spirituali o religiose. La scelta di solitudine, contemplazione e ascetismo che caratterizza la vita eremitica non è esclusiva del cristianesimo, ma nasce in Oriente e anzi lo precede, storicamente, di vari secoli. L'Asia ha conosciuto fin dall'antichità forme di vita ascetica e solitaria assimilabili alla vita eremitica nota al mondo mediterraneo, legate all'Induismo, al Taoismo e al Buddismo (VI secolo a.C. e precedenti). Spesso, nella letteratura religiosa e in quella laica, il termine "eremita" viene usato impropriamente ad indicare chiunque viva con uno stile di vita solitario, compreso il misantropo, e, in contesti religiosi, il termine è stato talvolta reso come sinonimo di "anacoreta" (dal greco ἀναχωρέω, anachōreō, che significa "ritirarsi", "partire per la regione al di fuori della città"), recluso e solitario. Tuttavia, è importante mantenere una chiara distinzione tra la vocazione degli eremiti e quella degli anacoreti.
- Bestand:Bunge. jpg Een heremiet (In dit geval de Zwitserse Pater Gabriël Bunge) Een heremiet is een monnik die in afzondering leeft in een kluis, kluizenarij of hermitage, ver buiten de bewoonde wereld. De aanduiding komt van het Griekse woord ἔρημος, dat "eenzaam, onbewoond, verlaten" betekent.
- For insektet, se Eremitt (bille) En eremitt er en person som flytter ut i en ødemark for å leve et liv i ensomhet. På gresk betyr ofte ordet eremitt det samme som asket.
- Eremita lub pustelnik, osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny i/lub rzemiosła. Pierwsi pustelnicy pojawili się w III wieku na terenach Egiptu i Palestyny. Niektórych pustelników otaczano niezwykłą czcią i odbywano pielgrzymki do ich pustelni. Radzono się ich w najróżniejszych sprawach duchowych. Eremici wywarli wpływ na tworzenie się zakonów o surowej regule takich jak karmelici i kartuzi oraz kameduli. Klasztor zakonników żyjących w odosobnieniu, pustelnia określana jest nazwą erem. Niektórzy eremici zostali uznani przez Kościół za błogosławionych lub świętych. Są to m. in. św. Kaloger, bł. Roland Medyceusz, św. Romuald, św. Wiwald z San Gimignano oraz papież Celestyn V.
- Um eremita ou ermitão é um indivíduo que, usualmente por penitência, religiosidade, misantropia ou simples amor à natureza, vive em lugar deserto, isolado. O local de sua morada é designado eremitério. Na história da Igreja Católica há um capítulo importante sobre os eremitas e o desenvolvimento da vida monástica, com destaque para Santo Antão do Deserto.
- Eremit, av grek. eremos 'ensam', eller eremia 'öken', är en person som frivilligt isolerar sig, vanligtvis av religiösa skäl. De bor ofta i grottor, skogar eller öknar, men även i kloster. Mall:Källa behövs
- Отше́льничество, анахоретство — аскетическое отречение по различным убеждениям от мирской жизни с максимальным ограничением внешних связей и удалением для жительства в пустынные места. Отшельничество как спорадическое явление существовало в религиях Индии, Китая, Японии и других стран Востока. В разное время встречались следующие типы нехристианской монашеской жизни: отшельники Сераписа в Египте; аскеты-буддисты; ессеи, жившие подобно монахам у Красного моря примерно в 150 г. до н. э. ; иудейские аскеты, называемые терапевтами, жившие неподалеку от Александрии; гностики неоплатоновского толка; аскеты-приверженцы бога Митры.
- 隱士，隱居不仕之士。「士」，即知識分子，「非知識分子」則無所謂隱居不隱居。《易經》曰：「天地閉，賢人隱。」又曰：「遁世無悶。」又曰：「高尚其事。」……是「賢人隱」而不是一般人隱。不仕，不出名，終身在鄉村為農民，或遁跡江湖經商，或居於岩穴砍柴。
- L'ermite ou l'anachorète est une personne (le plus souvent un moine) qui a fait le choix d'une vie spirituelle dans la solitude et le recueillement. Les ermites étaient à l'origine appelés anachorètes, l'anachorétisme (ou érémitisme) étant l'opposé du cénobitisme. L'ermite partage le plus souvent sa vie entre la prière, la méditation, l'ascèse et le travail. Dans l'isolement volontaire, il est à la recherche ou à l'écoute de vérités supérieures ou de principes essentiels. L'expérience érémitique, dans sa composante spirituelle, s'approche souvent du mysticisme.
|
| rdfs:comment
|
- Datei:OnuphriusByzantineIcon4thCentury. jpg Ikone des Einsiedlers Onophrios Ein Eremit ist ein Mensch, der mehr oder weniger abgeschieden von der übrigen Gesellschaft lebt.
- Un ermitaño o eremita es una clase de sujeto que lleva una vida solitaria sin contacto permanente con la sociedad y que rehuye la compañía de los demás. Ermita procede del latín eremīta que a su vez deriva del griego ἐρημίτης o de ἔρημος que significa « del desierto».
- Bestand:Bunge. jpg Een heremiet (In dit geval de Zwitserse Pater Gabriël Bunge) Een heremiet is een monnik die in afzondering leeft in een kluis, kluizenarij of hermitage, ver buiten de bewoonde wereld. De aanduiding komt van het Griekse woord ἔρημος, dat "eenzaam, onbewoond, verlaten" betekent.
- For insektet, se Eremitt (bille) En eremitt er en person som flytter ut i en ødemark for å leve et liv i ensomhet. På gresk betyr ofte ordet eremitt det samme som asket.
- Um eremita ou ermitão é um indivíduo que, usualmente por penitência, religiosidade, misantropia ou simples amor à natureza, vive em lugar deserto, isolado. O local de sua morada é designado eremitério. Na história da Igreja Católica há um capítulo importante sobre os eremitas e o desenvolvimento da vida monástica, com destaque para Santo Antão do Deserto.
- Eremit, av grek. eremos 'ensam', eller eremia 'öken', är en person som frivilligt isolerar sig, vanligtvis av religiösa skäl. De bor ofta i grottor, skogar eller öknar, men även i kloster. Mall:Källa behövs
- 隱士，隱居不仕之士。「士」，即知識分子，「非知識分子」則無所謂隱居不隱居。《易經》曰：「天地閉，賢人隱。」又曰：「遁世無悶。」又曰：「高尚其事。」……是「賢人隱」而不是一般人隱。不仕，不出名，終身在鄉村為農民，或遁跡江湖經商，或居於岩穴砍柴。
- A hermit is a person who lives, to some degree, in seclusion from society. In Christianity, the term was originally applied to a Christian who lives the eremitic life out of a religious conviction, namely the Desert Theology of the Old Testament (i.e. , the forty years wandering in the desert that was meant to bring about a change of heart). In the Christian tradition the eremitic life is an early form of monastic living that preceded the monastic life in the cenobium.
- Erakko on yhteiskunnasta syrjään vetäytynyt ihminen. Sana tulee kreikan kielisestä sanasta erēmos, "aavikon asukkaat". Ortodoksisessa kirkossa erakoksi kutsutaan yleensä luostarin lähettyvillä yksin asuvaa henkilöä, joka on vetäytynyt maailmasta rukoilemaan ja kilvoittelemaan. Tällaiset erakot eivät kuitenkaan koskaan jätä maailmaa; he esimerkiksi osallistuvat säännöllisesti Herran Pyhään Ehtoolliseen.
- File:St. -Jerome-In-His-Study. jpg San Girolamo, che visse da eremita nei pressi di Betlemme, raffigurato nel suo eremo mentre viene visitato da due angeli. Cavarozzi, inizio XVII secolo Un eremita è una persona che vive, per sua scelta ed in una certa misura, in isolamento dalla società, spesso in un luogo remoto. Le ragioni principali che possono portare ad una scelta del genere sono di solito spirituali o religiose.
- Eremita lub pustelnik, osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny i/lub rzemiosła. Pierwsi pustelnicy pojawili się w III wieku na terenach Egiptu i Palestyny. Niektórych pustelników otaczano niezwykłą czcią i odbywano pielgrzymki do ich pustelni.
- Отше́льничество, анахоретство — аскетическое отречение по различным убеждениям от мирской жизни с максимальным ограничением внешних связей и удалением для жительства в пустынные места. Отшельничество как спорадическое явление существовало в религиях Индии, Китая, Японии и других стран Востока. В разное время встречались следующие типы нехристианской монашеской жизни: отшельники Сераписа в Египте; аскеты-буддисты; ессеи, жившие подобно монахам у Красного моря примерно в 150 г. до н. э.
- L'ermite ou l'anachorète est une personne (le plus souvent un moine) qui a fait le choix d'une vie spirituelle dans la solitude et le recueillement. Les ermites étaient à l'origine appelés anachorètes, l'anachorétisme (ou érémitisme) étant l'opposé du cénobitisme. L'ermite partage le plus souvent sa vie entre la prière, la méditation, l'ascèse et le travail. Dans l'isolement volontaire, il est à la recherche ou à l'écoute de vérités supérieures ou de principes essentiels.
|
