Hermann Wilhelm Vogel (March 26, 1834 – December 17, 1898) was a German photochemist and photographer who made key contributions to practical color photography. From 1860 he was a professor at Berlin's Technische Hochschule (from 1879, the Technical University of Berlin), where he introduced photography as a field of study.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/almaMater
| |
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/deathPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpedia-owl:Person/nationality
| |
| dbpedia-owl:Person/residence
| |
| dbpedia-owl:Scientist/doctoralAdvisor
| |
| dbpedia-owl:Scientist/doctoralStudent
| |
| dbpedia-owl:almaMater
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:doctoralAdvisor
| |
| dbpedia-owl:doctoralStudent
| |
| dbpedia-owl:nationality
| |
| dbpedia-owl:residence
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- Hermann Wilhelm Vogel (March 26, 1834 – December 17, 1898) was a German photochemist and photographer who made key contributions to practical color photography. From 1860 he was a professor at Berlin's Technische Hochschule (from 1879, the Technical University of Berlin), where he introduced photography as a field of study. In 1873 he discovered how to extend the spectral sensitivity of photographic emulsions (which until then were then only sensitive to blue and UV light) to green light by adding dyes. By 1884 he had discovered how to extend the sensitivity into the orange. However the achievement of a fully panchromatic response, into the red, had to wait until fresh dye-discoveries, in the early 1900s, shortly after his death. In addition to his work as a photographic technical innovator, Vogel taught Alfred Stieglitz between 1882 and 1886. He participated in at least two photographic expeditions to Egypt as well as others to Italy and possibly Asia. After finishing school in Frankfurt (Oder), he studied at the University of Berlin earning his Ph.D. with Karl Friedrich August Rammelsberg 1863. Vogel's thesis, which was published in Poggendorffs Annalen, had the title: Über das Verhalten von Chlorsilber, Bromsilber und Jodsilber im Licht und die Theorie der Photographie (Reactions of Silverchloride Silverbromide and Silveriodide with light and the theory of photography). This marked the beginning of his research in the photographic process.
- Hermann Wilhelm Vogel war ein deutscher Fotochemiker.
- Hermann Wilhelm Vogel byl německý chemik a fotograf. Roku 1860 se stal profesorem berlínské Technische Hochshule, kde učil fotografování. V letech 1882–1890 mezi jeho žáky patřil Alfred Stieglitz. Zúčastnil se nejméně dvou fotografických expedic do Egypta a několika cest za pozorováním zatmění Slunce, a to roku 1868 do Adenu, 1870 na Sicílii a 1875 na Nikobary. Významně se podílel na vývoji barevné fotografie. Roku 1873 objevil, jak rozšířit spektrální citlivost fotografické emulze o zelenou složku přidáním barviva (do té doby byly emulze citlivé pouze na modré světlo a UV záření). Roku 1884 objevil rozšíření citlivosti také na oranžovou složku světla. Rozšíření citlivosti o zbývající červenou složku bylo objeveno až po jeho smrti po roce 1900.
- Hermann Wilhelm Vogel, fotochemik niemiecki,. Pochodził z rodziny kupca tekstylnego. Z początku nie zapowiadał się najlepiej - szkole nie miał opinii zbyt zdolnego ucznia. W roku 1858, w wieku 24 lat, jako absolwent studium chemii i fizyki, otrzymał posadę asystenta Karla Friedricha Rammelsberga w Instytucie Mineralogii Uniwersytetu Berlińskiego, a od 1860 roku pełnił funkcję asystenta w Muzeum Mineralogii. Jednym z jego zadań było fotografowanie szlifów minerałów. Od 1864 roku Vogel wykładał fotochemię Berlińskiej Akademii Rzemiosła (Berliner Gewerbeakademie), od 1870 roku był ponadto kierownikiem laboratorium fotochemicznego na politechnice w Charlottenburgu. Od 1873 roku zajmował się fotografią spektralną oraz analizami spektralnymi i w 1878 roku odkrył linie widma optycznego wodoru w zakresie ultrafioletu. W roku 1879 Vogel mianowany został profesorem zwyczajnym fotochemii Politechniki Berlińskiej. Na polu fotografii zajmował się zagadnieniami perspektywy, oświetlenia oraz budowy atelier fotograficznych, fotometrii itp. W ostatnim okresie życia poświęcił się zagadnieniu percepcji barw i w roku 1895 przedstawił nową metodę fotochromiczną będącą podstawą druku barwnego. Brał udział w szeregu ekspedycji obserwujących zaćmienia słońca - do Adenu, na Sycylię, na Nikobary i do Rosji. W roku 1863 Vogel założył Berlińskie Stowarzyszenie Fotograficzne (Berliner Photographenverein), prowadził także wywodzące się z niego w roku 1869 Stowarzyszenie Wspierania Fotografii (Verein zur Förderung der Photographie). Wydawany przez niego od 1864 roku magazyn "Photographischen Mitteilungen" (Wiadomości Fotograficzne) stał się jednym z pierwszych czasopism fotograficznych na świecie. Był ponadto Vogel współzałożycielem Stowarzyszenia Niemieckiego Rzemiosła Artystycznego (Verein für Deutsche Kunstgewerbe) w roku 1879 oraz założycielem w 1887 roku Niemieckiego Towarzystwa Przyjaciół Fotografii (Deutsche Gesellschaft von Freunden der Photographie), piastował także funkcję jurora na wielu wystawach. Najdonioślejszym dokonaniem Vogla jest odkrycie zjawiska sensybilizacji optycznej czarno-białej emulsji fotograficznej, co umożliwiło opracowanie materiałów fotograficznych poprawnie oddających na czarno-białym zdjęciu jasność poszczególnych barw. 25 sierpnia 1873 roku przeprowadzał badania zakresu barwoczułości ówczesnych barwoślepych emulsji światłoczułych. Odkrył przy tym, że w przeciwieństwie do mokrej płyty bromowo-jodkowo-kolodionowej o barwoczułości stopniowo spadającej dla fal dłuższych od koloru niebieskiego, sucha bromkowo-srebrowo-kolodionowa płyta światłoczuła angielskiej firmy Stuart Wortley wykazuje nieoczekiwanie niewielki wzrost czułości poza zwykłym dla halogenków srebra zakresem barw fioletowej i niebieskiej. Badając to zjawisko i eliminując kolejne możliwe przyczyny Vogel ustalił, że ten miejscowy wzrost barwoczułości był skutkiem stosowanego przez Wortleya pokrycia płyty szklanej pod warstwą światłoczułą żółtym barwnikiem służącym jako warstwa przeciwodblaskowa. W drodze dalszych eksperymentów Vogel stworzył własnego wyrobu kolodionową emulsję światłoczułą z dodatkiem barwnika korallin o zakresie absorpcji 510-590 nm (tj. kolor żółty i zielony), która wykazała czułość na barwę żółtą niemal tak samo wysoką jak na niebieską. Wyniki swych prac przedstawił w listopadzie 1873 w formie odczytów oraz publikacji „O światłoczułości bromku srebra na tak zwane chemicznie nieaktywne barwy”. W trakcie dalszych eksperymentów badał wpływ barwników zielonych – zieleni aldehydowej lub metylowej, ponownie osiągając oczekiwane pozytywne rezultaty sensybilizacji. Wyniki prac Vogla poddane zostały jednak krytyce i próbowano je obalić – faktycznie, innym krytycznie nastawionym badaczom, np. Désiré van Monckhovenowi, nie udało się powtórzyć procesu sensybilizacji emulsji światłoczułej, co zdawało się podważać osiągnięcia Vogla – okazało się jednak, że błędy leżały w przeprowadzeniu doświadczenia przez Monckhovena, m. in. zbyt dużej ilości zastosowanego barwnika i zbyt skąpego naświetlania płyt. W roku 1884 Vogel opracował, na bazie wcześniejszych eksperymentów z płytami kolodionowymi, suchą płytę żelatynową nadającą się do produkcji przemysłowej, sensybilizowaną barwnikiem eosin, i tym samym roku odkrył, że barwnik azalin, będący mieszaniną cyjaniny i czerwieni chinolinowej, sensybilizuje emulsję światłoczułą aż do koloru czerwonopomarańczowego. Także w 1884 roku na rynek trafiły pierwsze płyty fotograficzne nazwane ortochromatycznymi, sensybilizowane erythrosinem wg metody Ebera. Na bazie prac Vogla wielu kolejnych badaczy wynalazło kolejne rodzaje sensybilizatorów, co wkrótce doprowadziło do powstania emulsji panchromatycznej (Adolph Miethe w 1902), a także – już w 1900 roku - uczulonej na podczerwień do długości fali 920 nm czy nawet 1000 nm.
- Файл:Tod Vogel (Alter Fritz). jpg Фотография опубликована в журнале Photographische Mitteilungen 1898 год. Херман Вильгельм Фогель — немецкий физик, химик и фотограф, технически усовершенствовавший цветную фотографию. Изучал химию и физику в Берлинской промышленной академии (нем. Gewerbeakademie in Berlin). С 1858 работал ассистентом у профессора Раммельсберга и Дове, а также с 1860 ассистентом в Минералогическом музее. В 1863 основал Берлинское фотографическое общество, с 1864 начал издавать журнал «Фотографические известия». Одновременно с этим учредил фотолабораторию в Берлинском ремесленном училище. Как учёный и фотограф участвовал в многочисленных экспедициях — в том числе наблюдал солнечные затмения в Адене в 1868, на Сицилии в 1870 и на Никобарских островах в 1875. Неоднократно путешествовал и по Северной Америке, в 1870 г. участвовал в фотографическом конгрессе в Кливленде. С 1872 Фогель был председателем союза Немецкого Прикладного Искусства, и с 1884 начальником фототехнической лаборатории Высшей политехнической школы в Шарлоттенбурге. В 1873 Фогель обнаружил, как расширить спектральную чувствительность фотографических эмульсий, (которые тогда были чувствительны только к синему и ультрафиолетовому свету). Однако достижение полностью панхроматического (чувствительного ко всему диапазону видимого света) результата должно было ждать до новых открытий краски, что и произошло в начале 1900-ых. В дополнение к его работе, как фотографический технический новатор, Фогель между 1882 и 1886 преподавал Альфреду Стиглицу.
|
| dbpprop:almaMater
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:caption
|
- Hermann Wilhelm Vogel, with signature in partial Sütterlin handwriting script
|
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:doctoralAdvisor
| |
| dbpprop:doctoralStudents
| |
| dbpprop:field
| |
| dbpprop:imageWidth
| |
| dbpprop:name
| |
| dbpprop:nationality
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:residence
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:workInstitution
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Hermann Wilhelm Vogel (March 26, 1834 – December 17, 1898) was a German photochemist and photographer who made key contributions to practical color photography. From 1860 he was a professor at Berlin's Technische Hochschule (from 1879, the Technical University of Berlin), where he introduced photography as a field of study.
- Hermann Wilhelm Vogel war ein deutscher Fotochemiker.
- Hermann Wilhelm Vogel byl německý chemik a fotograf. Roku 1860 se stal profesorem berlínské Technische Hochshule, kde učil fotografování. V letech 1882–1890 mezi jeho žáky patřil Alfred Stieglitz. Zúčastnil se nejméně dvou fotografických expedic do Egypta a několika cest za pozorováním zatmění Slunce, a to roku 1868 do Adenu, 1870 na Sicílii a 1875 na Nikobary. Významně se podílel na vývoji barevné fotografie.
- Hermann Wilhelm Vogel, fotochemik niemiecki,. Pochodził z rodziny kupca tekstylnego. Z początku nie zapowiadał się najlepiej - szkole nie miał opinii zbyt zdolnego ucznia. W roku 1858, w wieku 24 lat, jako absolwent studium chemii i fizyki, otrzymał posadę asystenta Karla Friedricha Rammelsberga w Instytucie Mineralogii Uniwersytetu Berlińskiego, a od 1860 roku pełnił funkcję asystenta w Muzeum Mineralogii. Jednym z jego zadań było fotografowanie szlifów minerałów.
- Файл:Tod Vogel (Alter Fritz). jpg Фотография опубликована в журнале Photographische Mitteilungen 1898 год. Херман Вильгельм Фогель — немецкий физик, химик и фотограф, технически усовершенствовавший цветную фотографию. Изучал химию и физику в Берлинской промышленной академии (нем. Gewerbeakademie in Berlin).
|
| rdfs:label
|
- Hermann Wilhelm Vogel
- Hermann Wilhelm Vogel
- Hermann Wilhelm Vogel
- Hermann Wilhelm Vogel
- Фогель, Герман Вильгельм
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:disambiguates
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
