Henry VI (6 December 1421 – 21 May 1471) was King of England 1422–1461 and again from 1470 to 1471, and King of France from 1422 to 1453. Until 1437, his realms were governed by regents. Contemporaneously, he was described as a peaceful and pious man, not suited for the harsh nature of the struggles facing him. His periods of insanity and his inherent benevolence eventually led to his own downfall, the collapse of the House of Lancaster, and the rise of the House of York.
| Property | Value |
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:_1
| |
| dbpprop:_10
| |
| dbpprop:_11
| |
| dbpprop:_12
| |
| dbpprop:_13
| |
| dbpprop:_14
| |
| dbpprop:_15
| |
| dbpprop:_16
| |
| dbpprop:_17
| |
| dbpprop:_18
| |
| dbpprop:_19
| |
| dbpprop:_2
| |
| dbpprop:_20
| |
| dbpprop:_21
| |
| dbpprop:_22
| |
| dbpprop:_23
| |
| dbpprop:_24
| |
| dbpprop:_25
| |
| dbpprop:_26
| |
| dbpprop:_27
| |
| dbpprop:_28
| |
| dbpprop:_29
| |
| dbpprop:_3
| |
| dbpprop:_30
| |
| dbpprop:_31
| |
| dbpprop:_4
| |
| dbpprop:_5
| |
| dbpprop:_6
| |
| dbpprop:_7
| |
| dbpprop:_8
| |
| dbpprop:_9
| |
| dbpprop:abstract
|
- Henry VI (6 December 1421 – 21 May 1471) was King of England 1422–1461 and again from 1470 to 1471, and King of France from 1422 to 1453. Until 1437, his realms were governed by regents. Contemporaneously, he was described as a peaceful and pious man, not suited for the harsh nature of the struggles facing him. His periods of insanity and his inherent benevolence eventually led to his own downfall, the collapse of the House of Lancaster, and the rise of the House of York.
- Heinrich VI. war der letzte König von England aus dem Haus Lancaster (von 1422 bis 1461 und von 1470 bis 1471).
- Enric VI va ser rei d'Anglaterra des del 1422 fins el 1461, i després de ser deposat recuperà el poder i regnà des del 1470 fins la seva mort el 1471.
- Jindřich VI. byl v letech 1422 - 1461 a 1470 - 1471 anglickým králem a v letech 1422 - 1453 také de iure králem francouzským. Byl posledním anglickým panovníkem z rodu Lancasterů. Jeho otcem byl Jindřich V. Anglický a matkou Kateřina z Valois, dcera francouzského krále Karla VI.
- Enrique VI de Inglaterra fue Rey de Inglaterra de 1422 a 1461. Único hijo de Enrique V y de Catalina de Francia. A la muerte de su padre, le sucede en el trono con sólo ocho meses de nacido, por lo que un consejo privado, encabezado por sus tíos, pero dependiente del Parlamento, gobernó el país hasta su mayoría de edad (1442). Fue rey del trono de Francia desde 1422, de acuerdo a lo estipulado en el Tratado de Troyes, pero después de la intervención de Juana de Arco, Inglaterra perdió todas las posesiones francesas, excepto Calais. Su impopularidad aumentó al casarse (23 de abril de 1445) con Margarita de Anjou, hija de Renato el Bueno, duque de Anjou y de Lorena, la cual ejerció un desafortunado influjo en el ánimo de su esposo. De este matrimonio nace un único hijo: Eduardo (n. palacio de Westminster, 13.10.1453 - m. ahorcado por los yorkistas tras la batalla de Tewkesbury, 4.5.1471), príncipe de Gales; casado con Ana Neville (n.1456-m.1485), la cual se casara posteriormente con Ricardo III. Durante los años que precedieron la mayoría de edad de Enrique VI, las grandes familias se enfrentaron entre sí para conquistar el poder, y en 1455 estallaron las llamadas guerras de las Dos Rosas, justificándose en los ataques de locura que padecía el rey desde 1453 (posible herencia de su abuelo materno, el rey Carlos VI de Francia) y a los intentos de la reina Margarita de ejercer la regencia, que consideraban como una intrusa en el ámbito inglés. Perseguido en el noroeste del país, donde se había refugiado, Enrique VI fue destronado (1461). Restaurado por Warwick y la reina Margarita en 1470, fue vencido poco después y encarcelado en la Torre de Londres, donde fue asesinado (mayo de 1471), a la vez que su hijo era ahorcado por los partidarios de los York en el campo de Tewkesbury, con lo cual se extinguía la dinastía de los Láncaster, gobernante en Inglaterra desde 1399.
- Henrik VI oli Englannin kuningas vuosina 1422 – 1461 ja uudelleen vuosina 1470 – 1471. Hän oli edellisen kuninkaan Henrik V:n poika, ja viimeinen Lancaster-sukuinen hallitsija.
- Henri VI d'Angleterre, duc de Cornouailles, fut roi d'Angleterre de 1422 à 1461, puis de 1470 à 1471. Il était le seul enfant du roi Henri V d'Angleterre. Sa mère était Catherine de Valois. Il devient roi le 1 septembre 1422, à l'âge de neuf mois. Sa mère, parce que française, est immédiatement séparée de son enfant par les régents. Elle doit vivre recluse, mais elle épouse, en secret, Owen Tudor et ils ont plusieurs fils. L'aîné, Edmond, sera le père du roi Henri VII. Henri VI le fait comte de Richmond. Il est sacré roi de France à Notre-Dame de Paris le 16 décembre 1431, à l'âge de dix ans. Cependant, en application de la loi salique, ses droits sur le trône de France sont révoqués. L'adage « Nemo ad alium transfere potest quam ipse habet » (« On ne peut transmettre plus de droits que l'on en possède. ») implique que sa mère, Catherine de Valois, fille de Charles VI de France, ne pouvait lui transmettre des droits à la succession de la Couronne, puisqu'elle-même n'en possédait pas. Charles VII est donc rétabli sur le trône. Henri, pieux et paisible, n'est pas le meilleur roi pendant une période de guerre avec la France. Il épouse Marguerite d'Anjou (1430-1482), fille de René I, duc d'Anjou, et d'Isabelle I de Lorraine, leur union est célébrée en la collégiale Saint-Georges à Nancy, elle est bénite par l'évêque de Toul, Louis d'Haraucourt. La cérémonie des épousailles fut renouvelée en Angleterre le 30 mai dans l'église de Westminster. Ils ont un fils, Édouard (1453-1471), prince de Galles, qui épouse en 1470 Anne de Neville (1456-1485). Petit-fils du roi de France Charles VI le Fou par sa mère Catherine de Valois, il souffre lui aussi d'accès de démence (notamment à partir de 1453) et sombre complètement dans la folie suite à son premier emprisonnement à la Tour de Londres en 1465. Henri est déposé le 4 mars 1461, par Édouard IV. Restauré sur le trône le 30 octobre 1470, il est à nouveau déposé le 11 avril 1471. Il est mis à mort, en secret, à la Tour de Londres.
- VI. Henrik angol király, V. Henrik és Valois Katalin fia. Csak 1 éves volt, mikor apja meghalt. Kiskorúsága idején vesztették el az angolok Jeanne d’Arc fellépése következtében Franciaországban tett hódításaikat, amikből csakis Calais maradt angol kézen. Eközben Henriket gyámjai, Bedford herceg, Gloucester herceg és a winchesteri püspök erélytelen bábnak nevelték, aki azután a vörös és fehér rózsa pártviszályai között egyre hányódott, mígnem Edward, a yorki herceg 1461-ben megfosztotta trónjától. Henrik felesége, Anjou Margit, VII. Károly francia király unokahúga sereget gyűjtött a bitorló ellen, de nem ért célt. Henrik királyt végül 1464-ben elfogták és a Towerbe zárták. Warwick grófnak sikerült ugyan őt a Towerből 1470-ben kiszabadítani és újra a trónra ültetni, csakhogy Henrik 1471. május 21-én ismét a Towerbe került, ahol meggyilkolták. VI. Henrik a hőse William Shakespeare egyik drámájának.
- È stato un caso singolare di re asceso sia al trono d'Inghilterra che al trono di Francia, all'età di appena un anno.
- ヘンリー6世(Henry VI, 1421年12月6日 - 1471年5月21日 5月20日との説もある)はランカスター朝のイングランド王(在位:1422年 - 1461年、1470年 - 1471年)。一時フランス王も兼ねた。ヘンリー5世とフランス王シャルル6世の娘キャサリンの子。
- Hendrik VI was koning van Engeland van 1422 tot 1461 en van 1470 tot 1471. Hendrik was het enige kind en dus de erfgenaam van koning Hendrik V van Engeland. Zijn vader stierf toen hij nog maar enkele maanden oud was; zijn moeder, Catharina van Valois, was van Franse afkomst en slechts 20 jaar oud. Vanwege haar nationaliteit mocht zij zich nauwelijks bemoeien met de opvoeding van haar zoon. Regenten voerden in zijn naam het bewind. Hendriks halfbroers, Edmund en Jasper, kinderen uit het tweede huwelijk van zijn moeder, kregen later de titel van graaf. Edmund werd de vader van Henry Tudor, de latere koning Hendrik VII van Engeland. Hendrik werd op 6 november 1429 gekroond in Westminster Abbey. Hij was toen 8 jaar oud. Hij werd gekroond als koning van Frankrijk op 16 december 1431 in de Notre Dame in Parijs. Hij nam echter zelf pas de regering op zich toen hij meerderjarig werd in 1437. In het begin van zijn regeringsperiode waren de machtigste regenten zijn ooms Jan van Bedford en Humphrey van Gloucester. Jan stierf in 1435; Humphrey werd beschuldigd van verraad en waarschijnlijk vermoord in 1447. Als gevolg van zijn successen in de Honderdjarige Oorlog had Hendrik V grote gebieden verworven in Frankrijk, maar tijdens de regering van zijn zoon zou dit gebied grotendeels verloren gaan. Hendrik VI was gericht op het geestelijke en ontbeerde de wereldlijke wijsheid om effectief te regeren. Zijn vrouw, Margaretha van Anjou (een kleindochter van Margaretha van Beieren), met wie hij in 1445 trouwde, was op dit punt bekwamer. Toen hun eerste en enige kind Eduard in 1453 werd geboren had de koning al een geestelijke inzinking gehad, en gingen er geruchten dat het kind niet van hem was. Na een hevige strijd tussen de huizen Lancaster en York, die elkaar de troon betwistten, werd Hendrik op 4 maart 1461 afgezet door zijn neef, die hem opvolgde als koning Eduard IV van Engeland. Koningin Margaretha was echter vastbesloten namens haar man en haar zoon de troon te heroveren. Hiertoe sloot zij een verbond met Richard Neville, graaf van Warwick, die in onmin leefde met de nieuwe koning. Hij huwelijkte zijn dochter uit aan de Prins van Wales, bestreed en versloeg York en herstelde het koningschap van Hendrik VI op 30 oktober 1470. Dit duurde echter niet lang: Warwick verklaarde de oorlog aan Bourgondië, dat vervolgens steun verleende aan Eduard IV om de troon te heroveren. Hendrik VI werd gevangengezet in de Tower of London, waar hij waarschijnlijk werd vermoord, omstreeks mei 1471. Richard, hertog van Gloucester, de latere Richard III, wordt wel genoemd als dader, maar dit wordt onwaarschijnlijk geacht. Hendrik werd begraven in Chertsey Abbey. Later werd zijn lichaam overgebracht naar Windsor Castle en vervolgens naar Westminster Abbey. Hij werd opgevolgd door Eduard IV.
- Henrik V (født 6. desember 1421, død 21. eller 22. mai 1471 var konge av England fra 31. august 1422 til 4. mars 1461 og igjen fra 31. oktober 1470 til 11. april 1471. Han var konge da Rosekrigene brøt ut, og var en av de sentrale brikkene i spillet om tronen.
- Henryk VI Lancaster był królem Anglii od 1422 r. do 1461 r. , a potem ponownie od 1470 r. do 1471 r. Syn Henryka V i Katarzyny de Valois, księżniczki francuskiej.
- Henrique VI de Inglaterra foi Rei de Inglaterra entre 1422 e 1461, e depois por um breve período entre 1470 e 1471. Grande parte do seu reinado foi marcado pela guerra das rosas, entre as casas de Lencastre (à qual Henrique pertencia) e de York. Henrique era filho do rei Henrique V de Inglaterra e da sua rainha consorte Catarina de Valois, princesa de França. Devido à morte prematura do seu pai, foi filho único e subiu ao trono com poucos meses. A regência foi assumida pelos tios João, Duque de Bedford e Humphrey, Duque de Gloucester e a sua mãe foi afastada da corte e da sua educação. Henrique foi coroado rei de Inglaterra aos oito anos de idade, na Abadia de Westminster a 6 de Novembro. De acordo com o tratado de Troyes, foi também rei de França, sendo coroado na Catedral de Notre-Dame de Paris a 16 de Dezembro de 1431. No entanto, Henrique não foi aceite pela maioria dos franceses, que reconheciam ao invés Carlos VII de França como seu monarca, e não é contabilizado como rei deste país. A subida ao trono de Henrique representou um revés para a política externa de Inglaterra, nomeadamente na questão da guerra dos cem anos, até então governada pelo competente e agressivo Henrique V. O regente e duque de Bedford assumiu o controlo da frente francesa e obteve em nome de Henrique VI alguns sucessos, até ao aparecimento de Joana d’Arc e ao repudio do sobrinho pelos franceses. Depois da morte de Bedford em 1435, uma sucessão de erros militares e diplomáticos custou a perda dos territórios dominados pelos ingleses em França, nomeadamente o Ducado da Aquitânia. Em 1453, depois da derrota na batalha de Chatillon, a guerra dos cem anos acaba com a derrota de Henrique VI. Ao atingir a maioridade, o rei mostrou-se um rei inseguro, pouco pragmático e muito influnciável, mais interessado em assuntos de religião que de governo. Em 1445, Henrique casou com Margarida de Anjou, uma mulher ambiciosa que depressa se tornou na verdadeira mão atrás das suas decisões. À medida que a situação em França piorava de dia para dia, aumentou também a instabilidade política em Inglaterra. Vários nobres desagradados com a personalidade do rei e com a influência de Margarida de Anjou, começaram a conspirar para a sua substituição, apoiando a casa de York nas suas crescentes pretensões à coroa. Este facto não passou desapercebido a Henrique VI. Em 1453, na época em que Inglaterra perdeu definitivamente a guerra dos cem anos, o rei encontrava-se à beira da depressão e a sua incapacidade ditou a escolha de Ricardo, Duque de York como regente. Para piorar a situação, corria o rumor que o seu filho recém nascido, Eduardo de Westminster, era ilegítimo e que o rei era impotente. Em 1455, Henrique sente-se restabelecido e retira todos os cargos a Ricardo de York. Esta decisão precipita o confronto aberto; pouco depois as forças de York e os partidários do rei deforntam-se na batalha de St Albans, considerada como o início da guerra das rosas que havia de durar até 1487. Em 1460 os York comandados por Ricardo Neville, Conde de Warwick conquistam Londres e a 4 de Março de 1461, depois da vitória na batalha de Mortimer’s Cross, Henrique VI é deposto e substituído pelo primo Eduardo de York, que se torna Eduardo IV de Inglaterra. Henrique VI é aprisionado na Torre de Londres, sem qualquer influência na vida pública, mas os seus partidários, em particular Margarida de Anjou, continuam a opôr-se aos York. Aproveitando-se de uma zanga entre Warwick e Eduardo IV em 1466, Margarida consegue que este general se torne apoiante da causa do rei em 1470. Para selar a aliança foi celebrado o casamento entre Anne Neville (filha de Warwick) e Eduardo de Westminster, o príncipe de Gales. Warwick invadiu então Inglaterra, à frente dos lancastrianos e derrotou a casa de York em batalha. Henrique VI foi libertado da prisão e solenemente reinvestido como rei de Inglaterra a 30 de Outubro do mesmo ano. O seu regresso ao poder foi no entanto breve. As sucessivas vitórias de Warwick haviam-no tornado seguro demais para o que valia e fizeram-no tomar atitudes menos diplomáticas para com o ducado da Borgonha. Em resposta, o duque Carlos aliou-se ao exilado Eduardo IV de Inglaterra, conferindo-lhe a ajuda necessária para reaver a coroa. A casa de York venceu a batalha de Tewkesbury a 4 de Maio de 1471, onde o príncipe de Gales morreu nos confrontos. Henrique VI foi uma vez mais deposto e colocado sob prisão na Torre de Londres. Sem querer cometer os mesmos erros do passado, Eduardo IV considerou que seria uma ameaça constante e mandou matá-lo no fim do mês de Maio. A vida de Henrique VI foi o tema principal de uma peça em três partes de William Shakespeare. Henrique foi o fundador do colégio de Eton e do King’s College da Universidade de Cambridge.
- Henric al VI-lea a fost rege al Angliei 1422 - 1461 (deşi cu un regent până în 1437) şi apoi între anii 1470 - 1471; în perioada 1422–1453 a fost pretendent la tronul Franţei.
- Ге́нрих VI — третий и последний король Англии из династии Ланкастеров. Единственный из английских королей, носивших во время Столетней войны и после неё титул «король Франции», кто реально был коронован и царствовал на значительной части Франции.
- Henrik VI, eng. Henry VI, född 1421, död 1471, kung av England 1422-1461 och från 1470. Son till Henrik V av England och Catherine av Valois.
- Файл:Lancashire rose. svg Червона троянда - емблема Ланкастерів. Генріх VI Ланкастер — третій і останній король Англії з династії Ланкастерів. Єдиний з англійських королів, що носили під час Сторічної війни і після неї титул «король Франції», хто реально був коронований і царював на значній частині Франції.
- 亨利六世 Henry VI (1421年12月6日—1471年5月21日或5月22日)兰开斯特王朝的最后一位英格兰国王(1422年—1461年;1470年—1471年)。由于他的软弱,英格兰在亨利五世时代取得的丰硕战果丧失殆尽,且陷入血腥的玫瑰战争之中。 亨利六世是英格兰国王亨利五世和王后瓦卢瓦的凯瑟琳唯一的儿子,生于伯克郡温莎。当他的父王去世时,他出生后九个月,即被宣布为英格兰国王。不久他的外祖父法国国王查理六世也去世了,根据亨利五世与查理六世签订的特鲁瓦条约,英国人几乎是单方面的宣布他也成为法国国王(法国人大多不承认特鲁瓦条约有关两国王位继承的条款)。他的两位叔父分别在英国和法国摄政:格洛斯特公爵汉弗莱在英国;贝德福公爵约翰在法国。前者死于1435年,后者一直任摄政至1437年。 亨利六世对政治不怎么感兴趣,但他却为英格兰的教育事业作出了很大贡献。1440年,亨利六世创建了伊顿公学和剑桥大学国王学院。 亨利六世从他的父亲那里继承了百年战争这笔不妙的遗产。当时战况正发生变化:圣女贞德于1429年解除奥尔良之围后,胜利的天平逐渐倒向法国一边。英军强有力的指挥官贝德福公爵约翰去世后,形势对英国更为不利。亨利六世逐渐引起一些人的不满。 从1453年开始,亨利六世的精神病间歇发作。约克公爵理查抓住时机发动叛乱,企图成为亨利六世的摄政并取代亨利六世的儿子的继承人地位。兰开斯特家族对此不能容忍,依靠西北部大封建主的支持,废除摄政,双方的长期混战从此开始。因为约克公爵理查要求王位继承权,展开了英国贵族内战(玫瑰战争)。亨利六世在1460年的南安普敦战役中被俘,但同年在另一战役中击败约克公爵理查(理查阵亡)。1461年,亨利六世被约克的儿子爱德华推翻,亨利逃亡到苏格兰,后者成为约克王朝的第一位国王(爱德华四世)。 1470年,由于爱德华四世与他最主要的支持者和将领沃里克伯爵内维尔发生冲突,亨利六世一度被沃里克重新推上王位。但爱德华四世很快打败了沃里克,将亨利六世关入伦敦塔。不久亨利六世被爱德华四世杀害。 亨利六世的遗体先被埋葬于切尔西修道院,后又转移至温莎城堡。兰卡斯特王朝为约克王朝取代。 亨利六世的家庭 妻子:安茹的瑪格麗特 1445年结婚 子女:爱德华(威尔士亲王,是亨利六世唯一的孩子)
|
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:border
| |
| dbpprop:boxstyle
|
- background-color: 9fe;
- background-color: bfc;
- background-color: fcc;
- background-color: fb9;
- background-color: ffc;
- padding-top: 0; padding-bottom: 0;
|
| dbpprop:coronation
|
- 16 December 1431
- 6 November 1429
|
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:dateOfDeath
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:father
|
- Henry V of Monmouth, King of England
|
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:house
| |
| dbpprop:issue
| |
| dbpprop:moretext
| |
| dbpprop:mother
| |
| dbpprop:name
|
- Henry VI
- Henry VI of England
|
| dbpprop:placeOfBurial
|
- Windsor Castle, Berkshire
|
| dbpprop:predecessor
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:regent
| |
| dbpprop:reign
|
- 21 October 1422 – October 19 1453
- 30 October 1470 – 11 April 1471
- 31 August 1422 – 4 March 1461
|
| dbpprop:relatedInstance
| |
| dbpprop:sHouProperty
| |
| dbpprop:shortDescription
|
- King of England and Lord of Ireland king of france
|
| dbpprop:spouse
| |
| dbpprop:style
|
- font-size: 90%; line-height: 110%;
|
| dbpprop:succession
| |
| dbpprop:successor
| |
| dbpprop:type
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Henry VI (6 December 1421 – 21 May 1471) was King of England 1422–1461 and again from 1470 to 1471, and King of France from 1422 to 1453. Until 1437, his realms were governed by regents. Contemporaneously, he was described as a peaceful and pious man, not suited for the harsh nature of the struggles facing him. His periods of insanity and his inherent benevolence eventually led to his own downfall, the collapse of the House of Lancaster, and the rise of the House of York.
- Heinrich VI. war der letzte König von England aus dem Haus Lancaster (von 1422 bis 1461 und von 1470 bis 1471).
- Enric VI va ser rei d'Anglaterra des del 1422 fins el 1461, i després de ser deposat recuperà el poder i regnà des del 1470 fins la seva mort el 1471.
- Jindřich VI. byl v letech 1422 - 1461 a 1470 - 1471 anglickým králem a v letech 1422 - 1453 také de iure králem francouzským. Byl posledním anglickým panovníkem z rodu Lancasterů. Jeho otcem byl Jindřich V. Anglický a matkou Kateřina z Valois, dcera francouzského krále Karla VI.
- Enrique VI de Inglaterra fue Rey de Inglaterra de 1422 a 1461. Único hijo de Enrique V y de Catalina de Francia. A la muerte de su padre, le sucede en el trono con sólo ocho meses de nacido, por lo que un consejo privado, encabezado por sus tíos, pero dependiente del Parlamento, gobernó el país hasta su mayoría de edad (1442).
- Henrik VI oli Englannin kuningas vuosina 1422 – 1461 ja uudelleen vuosina 1470 – 1471. Hän oli edellisen kuninkaan Henrik V:n poika, ja viimeinen Lancaster-sukuinen hallitsija.
- Henri VI d'Angleterre, duc de Cornouailles, fut roi d'Angleterre de 1422 à 1461, puis de 1470 à 1471. Il était le seul enfant du roi Henri V d'Angleterre. Sa mère était Catherine de Valois. Il devient roi le 1 septembre 1422, à l'âge de neuf mois. Sa mère, parce que française, est immédiatement séparée de son enfant par les régents. Elle doit vivre recluse, mais elle épouse, en secret, Owen Tudor et ils ont plusieurs fils. L'aîné, Edmond, sera le père du roi Henri VII.
- VI. Henrik angol király, V. Henrik és Valois Katalin fia. Csak 1 éves volt, mikor apja meghalt. Kiskorúsága idején vesztették el az angolok Jeanne d’Arc fellépése következtében Franciaországban tett hódításaikat, amikből csakis Calais maradt angol kézen.
- È stato un caso singolare di re asceso sia al trono d'Inghilterra che al trono di Francia, all'età di appena un anno.
- ヘンリー6世(Henry VI, 1421年12月6日 - 1471年5月21日 5月20日との説もある)はランカスター朝のイングランド王(在位:1422年 - 1461年、1470年 - 1471年)。一時フランス王も兼ねた。ヘンリー5世とフランス王シャルル6世の娘キャサリンの子。
- Hendrik VI was koning van Engeland van 1422 tot 1461 en van 1470 tot 1471. Hendrik was het enige kind en dus de erfgenaam van koning Hendrik V van Engeland. Zijn vader stierf toen hij nog maar enkele maanden oud was; zijn moeder, Catharina van Valois, was van Franse afkomst en slechts 20 jaar oud. Vanwege haar nationaliteit mocht zij zich nauwelijks bemoeien met de opvoeding van haar zoon. Regenten voerden in zijn naam het bewind.
- Henrik V (født 6. desember 1421, død 21. eller 22. mai 1471 var konge av England fra 31. august 1422 til 4. mars 1461 og igjen fra 31. oktober 1470 til 11. april 1471. Han var konge da Rosekrigene brøt ut, og var en av de sentrale brikkene i spillet om tronen.
- Henryk VI Lancaster był królem Anglii od 1422 r. do 1461 r. , a potem ponownie od 1470 r. do 1471 r. Syn Henryka V i Katarzyny de Valois, księżniczki francuskiej.
- Henrique VI de Inglaterra foi Rei de Inglaterra entre 1422 e 1461, e depois por um breve período entre 1470 e 1471. Grande parte do seu reinado foi marcado pela guerra das rosas, entre as casas de Lencastre (à qual Henrique pertencia) e de York. Henrique era filho do rei Henrique V de Inglaterra e da sua rainha consorte Catarina de Valois, princesa de França. Devido à morte prematura do seu pai, foi filho único e subiu ao trono com poucos meses.
- Henric al VI-lea a fost rege al Angliei 1422 - 1461 (deşi cu un regent până în 1437) şi apoi între anii 1470 - 1471; în perioada 1422–1453 a fost pretendent la tronul Franţei.
- Ге́нрих VI — третий и последний король Англии из династии Ланкастеров. Единственный из английских королей, носивших во время Столетней войны и после неё титул «король Франции», кто реально был коронован и царствовал на значительной части Франции.
- Henrik VI, eng. Henry VI, född 1421, död 1471, kung av England 1422-1461 och från 1470. Son till Henrik V av England och Catherine av Valois.
- Файл:Lancashire rose. svg Червона троянда - емблема Ланкастерів. Генріх VI Ланкастер — третій і останній король Англії з династії Ланкастерів.
|
| rdfs:label
|
- Henry VI of England
- Heinrich VI. (England)
- Enric VI d'Anglaterra
- Jindřich VI.
- Enrique VI de Inglaterra
- Henrik VI (Englanti)
- Henri VI d'Angleterre
- VI. Henrik angol király
- Enrico VI d'Inghilterra
- ヘンリー6世 (イングランド王)
- Hendrik VI van Engeland
- Henrik VI av England
- Henryk VI Lancaster
- Henrique VI de Inglaterra
- Henric al VI-lea al Angliei
- Генрих VI (король Англии)
- Henrik VI av England
- Генріх VI (король Англії)
- 亨利六世 (英格兰)
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
of | |
| is dbpedia-owl:Organisation/foundationPerson
of | |
| is dbpedia-owl:commander
of | |
| is dbpedia-owl:foundationPerson
of | |
| is dbpprop:before
of | |
| is dbpprop:commander
of | |
| is dbpprop:father
of | |
| is dbpprop:founder
of | |
| is dbpprop:hvi
of | |
| is dbpprop:issue
of | |
| is dbpprop:people
of | |
| is dbpprop:predecessor
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is dbpprop:spouse
of | |
| is dbpprop:successor
of | |
| is owl:sameAs
of | |