Henry VII (1211 – 12 February 1242) was King of Sicily from 1212, King of Germany from 1220, and Duke of Swabia (as Henry II) from 1216. He was the son and co-king of Emperor Frederick II and elder brother of Conrad IV of Germany.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Henry VII (1211 – 12 February 1242) was King of Sicily from 1212, King of Germany from 1220, and Duke of Swabia (as Henry II) from 1216. He was the son and co-king of Emperor Frederick II and elder brother of Conrad IV of Germany.
  • Heinrich (VII. ) war römisch-deutscher König und König von Sizilien (wozu damals auch Unteritalien gehörte) aus der Dynastie der Staufer. Er war Sohn und Mitkönig Kaiser Friedrichs II.
  • Enric VII d'Alemanya (1211, Sicília - 10 de febrer de 1242, Martirano) va ser el primer fill de l'emperador Frederic II del Sacre Imperi i la seva primera esposa, Constança d'Aragó, i va ostentar els títols de Rei d'Alemanya, Rei dels Romans, rei de Sicília, duc de Suàbia i rector de Borgonya, a part de postular-se com a candidat a emperador contra el seu pare.
  • Henri II de Souabe, fut roi des Romains, co-roi de Sicile, et duc de Souabe. Son père était Frédéric II du Saint-Empire, et sa mère Constance, infante d'Aragon, fille du roi Alphonse II d'Aragon. Il fut duc de Souabe à partir de 1216, et fut aussi désigné roi des Romains (1220-1235), sous le nom d’Henri VII, durant le règne de son père, qui l'a déposé en 1235 pour insoumission.
  • Fájl:Heinrich (VII) Huldigung Wuerzburg 1234. jpeg VII. Henrik Würzburgban 1234-ben, Lorenz Fries krónikás 16. századi ábrázolása. VII. Henrik Szicília királya 1212-től, német király 1220-tól és sváb herceg (II. Henrik néven) 1216-tól. II. Frigyes császár és Aragóniai Konstancia fia és társkirálya, illetve IV. Konrád német-római császár bátyja volt.
  • Figlio di Costanza d'Aragona e primogenito di Federico II, nel 1220, all'età di soli nove anni, fu fatto eleggere re di Germania, sotto la tutela dell'arcivescovo di Colonia, e venne incoronato nel 1222. Sposò Margherita d'Austria da cui ebbe due figli: Federico di Hohenstaufen ed Enrico di Hohenstaufen. Crebbe nella Germania feudale, voluta da Federico, a corte, fra i cattivi consigli e lontano dalla famiglia. La sua presenza sul trono tedesco era diventata una nuova speranza per Federico di realizzare il suo sogno di unire concretamente il Regno di Germania con quello di Sicilia. Ma tutte le prospettive svanirono quando Enrico, maggiorenne, si dimostrò irrequieto e sovversivo. Infatti Enrico aveva sviluppato nei confronti del padre un odio lacerante e profondo acuito dalla lontananza di questo. Lo scontro tra padre e figlio fu quindi inevitabile quando Enrico, spinto dall'aristocrazia tedesca, si rendeva promotore di una lotta serrata contro il regime imperialistico di Federico che sfavoriva lo sviluppo delle terre tedesche. Dopo le varie raccomandazioni del padre nel 1232 Enrico fu chiamato ad Aquileia al cospetto di Federico. Tornato in Germania si comportò come se nulla fosse accaduto e riprese a spargere i semi della discordia; finché papa Gregorio IX, i cui interessi coincidevano con quelli dell'Impero, gli lanciò l'anatema, nel 1234, giustificandolo con presunti atteggiamenti che favorivano l'eresia. Alla fine del 1234 Federico apprese con costernazione che Enrico si era alleato con i suoi più temibili nemici, la Lega Lombarda. Tutto ciò voleva dire alto tradimento; Enrico fu richiamato a Wimpfen dove dopo un processo sommario, nel luglio del 1235 venne deposto e condannato a morte. Solo in un secondo tempo Federico fece commutare la condanna in carcere a vita. Enrico, che nel frattempo aveva contratto la lebbra lepromatosa, iniziò un lungo peregrinare per varie fortezze del Regno di Sicilia. Morì il 10 febbraio 1242, cadendo da un dirupo, probabilmente a seguito di un'azione suicidiaria, a Martirano, in Calabria, durante un trasferimento da prigione a prigione e venne sepolto nel duomo di Cosenza.
  • ハインリヒ7世（Heinrich VII, 1211年 - 1242年2月10日）は、ホーエンシュタウフェン朝の神聖ローマ皇帝フリードリヒ2世の嫡男。母はアラゴン王女コンスタンサ（コンスタンツァ）。皇太子としてドイツ王（在位：1216年 - 1235年）となったが、フリードリヒ2世がイタリア遠征中に反乱を起こして廃嫡された。後に護送途中で自殺したとも言われている。 1225年にバーベンベルク家のオーストリア公レオポルト6世の娘マルガレーテと結婚した。ハインリヒの死後、マルガレーテはオタカル2世と再婚した。
  • Hendrik (VII) (1211-Martirano, 12 februari 1242) was de enige zoon van keizer Frederik II en diens eerste echtgenote Constance van Aragon. In 1220 werd hij door de Duitse vorsten in Frankfurt am Main verkozen tot Duits medekoning en in 1222 werd hij in Aken gekroond. Hij werd door de adel verplicht partij voor hen te kiezen, tegen de steden in. Hendrik raakte steeds meer in conflict met zijn vader, die hem in 1235 tot aftreden dwong ten voordele van zijn broer Koenraad. Hendrik werd gevangen genomen en stierf in gevangenschap. Hendrik was een ontwikkeld vorst, die vele minnezangers in dienst had en zelf een aantal minneliederen schreef. Hendrik was gehuwd met Margaretha, dochter van Leopold VI van Oostenrijk.
  • Henryk VII Hohenstauf - król Sycylii od 1211, król Niemiec od 1220 do 1235, książę Szwabii od 1218. Królem Sycylii został w roku swoich urodzin, kiedy to jego ojciec Fryderyk II jako król Sycylii wyruszył po koronę niemiecką. Dla papieża Innocentego III, miała to być gwarancja, iż przyszły cesarz nie będzie chciał zjednoczyć obu tych królestw. Regentką na tronie w Palermo została matka Henryka - Konstancja. Wbrew woli papieża Fryderyk II postanowił jednak włączyć syna w swoje imperialne plany, mające na celu zjednoczenie Włoch i Niemiec. Siedmioletni Henryk, w roku 1218, został wybrany księciem Szwabii i rektorem Burgundii, przez co został włączony w poczet władców Rzeszy. Kolejnym krokiem było koronowanie go na króla Niemiec. Za liczne ustępstw Książęta Rzeszy przystali na tę propozycję Fryderyka II. Elekcja odbyła się 20 kwietnia 1220 roku. Na początku relacje syna z ojcem układały się bardzo dobrze. Kiedy w 1228 roku, Fryderyk II wyruszył na krucjatę, Henryk udaremnił knuty przez papieża Grzegorza IX, spisek antycesarski. Rzym wraz z księciem Bawarii Ludwikiem I Wittelsbachem, chciał bowiem zdetronizować Staufów, a na ich miejsce wprowadzić Welfa, Ottona z Luneburga. Henryk uprzedził jednak przeciwników i po szybkim ataku na Ratyzbonę pokonał Ludwika I i jako zakładnika wziął jego syna. Wkrótce pod naciskiem Książąt Rzeszy obawiających się wzrostu władzy królewskiej uszczuplonej wcześniej przez Fryderyka, Henryk został zmuszony do rozpuszczenia swojego szwabskiego wojska. Cesarz stanął po stronie książąt. Nie docenił starań króla o utrzymanie ojcowskiej władzy w Niemczech, co doprowadziło do konfliktu między nimi. Od 1231 roku Henryk VII zaczął otwarcie buntować się przeciw ojcu. Uwięził nowego księcia Bawarii Ottona II Wittelsbacha, który tron w Ratyzbonie odziedziczył po zamordowanym ojcu Ludwiku I. Jednocześnie dokonał najazdu na oddanych cesarzowi: margrabiego Badenii Hermana V oraz hrabiów Hohenlohe. Kulminacją konfliktu był rok 1234, w którym Henryk zwołał do Boppard Sejm Rzeszy. Przy poparciu Szwabii i biskupów Augsburga, Wurzburga i Wormacji wypowiedział posłuszeństwo cesarzowi. Wkrótce poszedł jeszcze o krok dalej i sprzymierzył się z największym wrogiem Fryderyka II - Ligą Lombardzką. Większość świeckich Książąt Rzeszy stanęło jednak po stronie cesarza, który w 1235 roku wkroczył do Niemiec. Osamotniony Henryk ukorzył się przed ojcem. Fryderyk II nie był jednak miłosierny, nie tylko pozbawił go godności, królewskiej, ale także dożywotnio uwięził we Włoszech - najpierw w więzieniu o zaostrzonym rygorze w zamku Rocca di San Felice w Venozie. W 1242 postanowiono go przenieść do Nicastro - podczas podróży przez górskie przełęcze Henryk (VII), runął w przepaść. Najprawdopodobniej popełnił samobójstwo.
  • Henrique VII da Germânia foi o primeiro filho de Frederico II da Germânia e da sua primeira esposa, Constança de Aragão e teve os títulos de Rei da Germânia, Rei dos Romanos, Rei da Sicília, duque da Suábia, reitor da Borgonha e foi pretendente ao título imperial. O imperador Frederico II tinha conseguido que o papa Inocêncio III abençoasse Henrique com a coroa da Sicília, uma vez que havia um acordo segundo o qual os reinos da Sicília e da Germânia não deviam estar sob o mesmo monarca. No entanto, em 1220, através duma lei denominada Confoederatio cum principibus ecclesiasticis, Frederico convenceu os príncipes germânicos a elegerem Henrique seu rei, uma vez que ele estava mais interessado na Itália; a partir dessa altura, Henrique deixou de usar o título de rei da Sicília. O jovem Henrique ficou sob a tutela de Enguelberto I, Arcebispo de Colónia, que o coroou em Aachen, a 8 de Maio de 1222. Depois da morte deste, em 1225, Henrique ficou ao cuidado de Luís I da Baviera mas, em 1228, suspeitou que este estivesse a conspirar com o papa contra seu pai, forçou Luís a submeter-se e virou-se então contra o bispo de Strasbourg. Os príncipes não apoiaram estas políticas a favor das cidades-estado e forçaram-no a emitir um Statutum in favorem principum, em Worms, no dia 1 de Maio de 1231; estes acontecimentos enfureceram o imperador, que precisava do apoio dos príncipes germânicos para prosseguir o domínio da Itália. Em 1232, Henrique reforçou os laços entre os Hohenstaufen (a sua linhagem real) e a casa real francesa dos Capetos e, no ano seguinte, subjugou Otão II do Palatinado, filho de Luís da Baviera. No ano seguinte, contudo, Henrique causou novamente a ira de seu pai ao intervir contra o inquisidor Conrado de Marburgo, enquanto Frederico tentava aliar-se com o papa Gregório IX contra os lombardos. O imperador retirou o poder real a Henrique a 5 de Julho de 1234 e então Henrique revoltou-se e fez uma aliança com os lombardos. Ele foi forçado a submeter-se a seu pai a 2 de Julho de 1235, em Wimpfen, perdendo o apoio dos príncipes germânicos. Henrique foi formalmente julgado a 4 de Julho de 1235, em Worms e destronado. O seu irmão mais novo Conrado foi nomeado duque da Suábia e eleito Rei da Germânia. Depois de vários anos preso, Henrique morreu em 1242, em Martirano, supostamente em consequência duma tentativa de suicídio. No entanto, seu pai deu-lhe um funeral real e os seus restos foram sepultados na catedral de Cosenza.
  • Генрих (VII) Гогенштауфен — старший сын императора Фридриха II, номинально король Сицилийского королевства в 1212—1217 годах (Генрих II), король Германии в 1220 — 1235 годах (Генрих VII). По обвинению в измене отцу императору был лишён короны, арестован и умер в заключении. При перечислении германских королей обычно упоминается под порядковым номером VII в скобках, так как фактически был только соправителем и наместником отца.
  • 亨利（七世）（1211年－1242年2月12日），从未被公认过的德意志国王（1220年-1235年）、西西里国王（1212年-1235年）、士瓦本公爵（1217年-1235年） 。亨利是神圣罗马帝国皇帝腓特烈二世和其第一个夫人阿拉贡的康斯坦丝的独生子。他由于他参与叛乱而被腓特烈二世剥夺继承权。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Henry VII (1211 – 12 February 1242) was King of Sicily from 1212, King of Germany from 1220, and Duke of Swabia (as Henry II) from 1216. He was the son and co-king of Emperor Frederick II and elder brother of Conrad IV of Germany.
  • Heinrich (VII. ) war römisch-deutscher König und König von Sizilien (wozu damals auch Unteritalien gehörte) aus der Dynastie der Staufer. Er war Sohn und Mitkönig Kaiser Friedrichs II.
  • Enric VII d'Alemanya (1211, Sicília - 10 de febrer de 1242, Martirano) va ser el primer fill de l'emperador Frederic II del Sacre Imperi i la seva primera esposa, Constança d'Aragó, i va ostentar els títols de Rei d'Alemanya, Rei dels Romans, rei de Sicília, duc de Suàbia i rector de Borgonya, a part de postular-se com a candidat a emperador contra el seu pare.
  • Henri II de Souabe, fut roi des Romains, co-roi de Sicile, et duc de Souabe. Son père était Frédéric II du Saint-Empire, et sa mère Constance, infante d'Aragon, fille du roi Alphonse II d'Aragon. Il fut duc de Souabe à partir de 1216, et fut aussi désigné roi des Romains (1220-1235), sous le nom d’Henri VII, durant le règne de son père, qui l'a déposé en 1235 pour insoumission.
  • Fájl:Heinrich (VII) Huldigung Wuerzburg 1234. jpeg VII. Henrik Würzburgban 1234-ben, Lorenz Fries krónikás 16. századi ábrázolása. VII. Henrik Szicília királya 1212-től, német király 1220-tól és sváb herceg (II. Henrik néven) 1216-tól. II. Frigyes császár és Aragóniai Konstancia fia és társkirálya, illetve IV. Konrád német-római császár bátyja volt.
  • Figlio di Costanza d'Aragona e primogenito di Federico II, nel 1220, all'età di soli nove anni, fu fatto eleggere re di Germania, sotto la tutela dell'arcivescovo di Colonia, e venne incoronato nel 1222. Sposò Margherita d'Austria da cui ebbe due figli: Federico di Hohenstaufen ed Enrico di Hohenstaufen. Crebbe nella Germania feudale, voluta da Federico, a corte, fra i cattivi consigli e lontano dalla famiglia.
  • Hendrik (VII) (1211-Martirano, 12 februari 1242) was de enige zoon van keizer Frederik II en diens eerste echtgenote Constance van Aragon. In 1220 werd hij door de Duitse vorsten in Frankfurt am Main verkozen tot Duits medekoning en in 1222 werd hij in Aken gekroond. Hij werd door de adel verplicht partij voor hen te kiezen, tegen de steden in. Hendrik raakte steeds meer in conflict met zijn vader, die hem in 1235 tot aftreden dwong ten voordele van zijn broer Koenraad.
  • Henryk VII Hohenstauf - król Sycylii od 1211, król Niemiec od 1220 do 1235, książę Szwabii od 1218. Królem Sycylii został w roku swoich urodzin, kiedy to jego ojciec Fryderyk II jako król Sycylii wyruszył po koronę niemiecką. Dla papieża Innocentego III, miała to być gwarancja, iż przyszły cesarz nie będzie chciał zjednoczyć obu tych królestw. Regentką na tronie w Palermo została matka Henryka - Konstancja.
  • Henrique VII da Germânia foi o primeiro filho de Frederico II da Germânia e da sua primeira esposa, Constança de Aragão e teve os títulos de Rei da Germânia, Rei dos Romanos, Rei da Sicília, duque da Suábia, reitor da Borgonha e foi pretendente ao título imperial.
  • Генрих (VII) Гогенштауфен — старший сын императора Фридриха II, номинально король Сицилийского королевства в 1212—1217 годах (Генрих II), король Германии в 1220 — 1235 годах (Генрих VII). По обвинению в измене отцу императору был лишён короны, арестован и умер в заключении.
  • 亨利（七世）（1211年－1242年2月12日），从未被公认过的德意志国王（1220年-1235年）、西西里国王（1212年-1235年）、士瓦本公爵（1217年-1235年） 。亨利是神圣罗马帝国皇帝腓特烈二世和其第一个夫人阿拉贡的康斯坦丝的独生子。他由于他参与叛乱而被腓特烈二世剥夺继承权。
rdfs:label
  • Henry (VII) of Germany
  • Heinrich (VII.) (HRR)
  • Enric VII d'Alemanya
  • Henri II de Souabe
  • VII. Henrik német király
  • Enrico VII di Germania
  • ハインリヒ7世 (ドイツ王)
  • Hendrik VII, rooms-koning
  • Henryk VII Hohenstauf
  • Henrique VII da Germânia
  • Генрих VII Гогенштауфен
  • 亨利七世 (德意志)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:redirect of