| dbpprop:abstract
|
- The Heian period is the last division of classical Japanese history, running from 794 to 1185. The period is named after the capital city of Heian-kyō, or modern Kyoto. It is the period in Japanese history when Buddhism, Confucianism and other Chinese influences were at their height. The Heian period is also considered the peak of the Japanese imperial court and noted for its art, especially poetry and literature. Although the Imperial House of Japan had power on the surface, the real power was in the hands of the Fujiwara clan, a powerful aristocratic family who had intermarried with the Emperor of Japan. Heian means "peace and tranquility" in Japanese.
- Als Heian-Zeit bzw. Heian-Periode wird eine Epoche der japanischen Geschichte bezeichnet. Der Grundstein der goldenen Heian-Zeit wurde im Jahre 794 gelegt, indem der Kaiserhof in den Palast Heian (Daidairi) nach Heian-kyō, dem heutigen Kyōto, verlegt wurde. Mit dem Umzug nahmen die Beziehungen zum Kaiserreich China ab, was zu einer Zeit nationaler Gesinnung führte. Am Hof von Heian wurden die japanische Kultur, Kunst und Sitten zu höchster Verfeinerung geführt. Die Heian-Zeit gilt als die klassische Periode der japanischen Literatur, die besonders von Hofdamen gepflegt wurde. Zur sogenannten Hofdamenliteratur zählen z. B. das Genji Monogatari von Murasaki Shikibu und das Kopfkissenbuch der Sei Shōnagon. Daneben entwickelten sich die Tagebucherzählungen (nikki); auf kaiserlichen Befehl wurden Gedichtanthologien (Chokusenwakashū) zusammengestellt. Zwei wichtige Beispiele dazu sind das Kokinwakashū und das Manyōshū. Da die chinesische Schrift damals noch die einzige Möglichkeit war, etwas niederzuschreiben, und man das Erlernen derselben als für Frauen unziemlich hielt, führte die Hofdamenliteratur der Heian-Zeit auch zur Entwicklung einer neuen Silbenschrift, die zunächst onna-de (Frauenhand) genannt wurde und später als Hiragana kanonifiziert wurde. Während die höfische Kultur blühte, nahm die Macht des Kaiserhofes immer mehr ab und floss der Familie Fujiwara zu, die sich durch ihre geschickte Heiratspolitik Einfluss verschafften. Sie verheirateten ihre Töchter mit den Kaisern und regierten dann stellvertretend für deren minderjährige Abkömmlinge. Ein besonders mächtiges Mitglied der Fujiwara-Familie war Fujiwara no Michinaga, der vier seiner Töchter an Kaiser verheiratete. Charakteristisch für die Heian-Zeit sind die mehreren politischen Machtzentren, denn die Existenz verschiedener Kaiserhöfe mit jeweils eigenem Gefolge war nicht unüblich. Es gab sehr viele verschiedene Ämter und Rangabstufungen, die nach chinesischem Vorbild geschaffen worden waren, jedoch selten mit wirklicher Macht verbunden waren. Die wichtigsten davon waren der Regent für einen minderjährigen Kaiser und der Großkanzler. 1086 wurde das Amt des Exkaisers (insei, dt. Regierung aus dem Kloster) eingeführt. Allmählich musste die Taihō-Methode der Landüberwachung einer Art privaten Grundbesitzes, der Shōen, weichen. Durch Vererbungen, Schenkungen und Erschließung neuen Ackerlandes wuchs der private Landbesitz immer mehr. Der Kaiserhof verlor die Kontrolle über das Land und somit auch die Kontrolle über das Geld (Reis war damals das Zahlungsmittel). Zum lokalen Schutz bauten die shoên-Besitzer Privatheere auf. Dies führte zum schnellen Aufstieg der Kriegerklasse. Mitte des 12. Jahrhunderts nahmen die Machtkämpfe zwischen den rivalisierenden Adligen immer mehr zu und auch durch die buddhistischen Tempel, die Forderungen stellten, häuften sich die Probleme. Konflikte wurden nun auch auf militärische Weise zu lösen versucht. Die bedeutendsten Kriegerklans waren dabei die Genji und die Heike, die ihre Herkunft vom Kaiserhaus ableiten konnten. Als beim Heiji no Ran die Minamoto unter der Führung von Minamoto no Yoshitomo den Tenno entführten, um die politische Macht zu ergreifen, wurden sie von den Taira unter Taira no Kiyomori vernichtend geschlagen. Jahre später, als die Taira ihre Macht durch Einheirat in die kaiserliche Familie etabliert hatten, erhoben sich die Genji wieder und der Gempei-Krieg entbrannte. Unter Minamoto no Yoritomo, der wegen seiner Jugend von Kiyomori verschont worden war, schlug sein Halbbruder Minamoto no Yoshitsune zahlreiche Schlachten gegen die Taira. Mit der Seeschlacht von Dannoura endete die Herrschaft der Taira: der Kindkaiser Antoku starb, und der Klan der Taira wurde ausgelöscht. Yoritomo ließ Yoshitsune umbringen und wurde 1192 zum sei-i-tai-shogun (Oberster Kommandant des Heeres zur Vertreibung der Barbaren) ernannt. Er errichtete eine Militärverwaltung, die ihr Zentrum in Kamakura hatte und Bakufu genannt wurde.
- El Període Heian (平安時代,, Heian jidai) és l'últim període de l'època clàssica de la història japonesa, des de l'any 794 fins el 1185, en el que la capital era Kyoto. És el període de la història japonesa en què el Confucianisme i altres influencies va arribar al seu punt màxim. El període Heian es considera també el cim de la cort imperial japonesa i es destacat pel seu art, en especial la poesia i la literatura. Heian [heːɑŋ] significa "pau" o "tranquil·litat" en japonès.
- Období Heian (平安時代, Heian-džidai) je označení pro historické období Japonska, které spadá do let 794 - 1185 n. l. Předcházelo mu období Nara (710 až 794 n. l. ) a následovalo jej období Kamakura. Období Heian bylo nazváno po novém hlavním městě, kterým se v roce 794 n. l. stalo Heian-kjó. Během tohoto období začal upadat vliv Číny na Japonskou kulturu, i když ještě v roce 838 bylo k čínskému dvoru vysláno japonské poselstvo. Příčinou snížení čínského vlivu bylo japonské osamostatnění a pojaponštění převzatých institucí z Číny. V roce 894 n. l. již japonští aristokraté odmítli vyslat další poselstvo z důvodu "úpadku čínské civilizace"
- El Período Heian es el último período de la época clásica de la historia japonesa, entre los años 794 a 1185, en el que la capital era Kioto. Es el período de la historia japonesa en que el Confucianismo y otras influencias alcanzaron su punto máximo. El período Heian se considera también la cumbre de la corte imperial japonesa y es destacado por su arte, en especial la poesía y la literatura. Heian [heːɑŋ] significa "paz" o "tranquilidad" en japonés.
- Heian-kausi on klassisen Japanin historian viimeinen kausi, joka kesti vuodesta 794 vuoteen 1185. Heian-kaudella kungfutselaisuus ja muut kiinalaiset vaikutukset saavuttivat Japanissa huippunsa. Heian-kautta pidetään myös Japanin keisarillisen hovin huippukautena ja kausi tunnetaan taiteestaan, erityisesti runoudesta ja kirjallisuudesta. Kausi oli myös samurai-luokan nousun aikaa. Nimi "Heian" tarkoittaa japaniksi rauhaa.
- L'époque de Heian est l'une des 14 subdivisions traditionnelles de l'histoire du Japon. Cette période commence en 794 et s'achève en 1185 avec le début de l'époque de Kamakura. L'époque de Heian (mot qui signifie « paix » en japonais) est considérée comme l'apogée de la cour impériale japonaise et est célébrée pour ses arts, notamment la poésie et la littérature .
- A Heian korszak (平安時代 Heian-jidai?) Japán történelmének azon négy évszázada, ami a a főváros Heian-kyōba költözésével kezdődött, és amelyben Minamoto no Yoritomo megszilárdította katonai uralmát Kamamkurában. Hosszú, a császári udvar szempontjából kiegyensúlyozott időszak volt ez, melyben azonban jelentős belső változások történtek. Kammu császár, hogy új életet öntsön a központosított ritsuryo rendszerbe és kivonja magát a nagy narai kolostorok befolyása alól, Heijo-kyōból 784-ben Nagaka-kyōba helyezte át a kormány székhelyét, majd 794-ben Heian-kyōba (szó szerinti fordításban a Béke és nyugalom fővárosába). Maga a Heian szó (平安?) békét vagy megnyugvást jelent. Heian, vagy ahogy a 11. századtól nevezik, Kyōto egészen addig Japán fővárosa maradt, míg a császár 1868-ban Tōkyōba nem költöztette udvarát. Mindössze egy hathónapos szünet töri meg ezt a hosszú időszakot, mikor 1180-ban Taira no Kiyomori a Settsu tartománybeli Fukuhara–kyōba helyezte át a fővárost. Akár Fujiwara és Heijō, az új főváros, Heian modellje is Csangan volt, de az ősi japán fővárosokat Csangannal és más kínai városokkal szemben nem vették körbe fallal. Heian-kyō egy széles síkságra épült, észak, kelet és nyugat felől alacsony hegyek veszik körül.
- Il periodo Heian è un'epoca della storia giapponese compresa tra l'VIII e il XII secolo, che prende il nome dalla capitale del tempo, Heian-kyo, l'attuale Kyōto. Il periodo Heian fu culturalmente molto ricco, e rappresenta un periodo di apogeo sia per l'assimilazione della cultura cinese e del buddhismo, sia per la produzione letteraria, sia per lo sviluppo di una raffinatissima cultura aristocratica. Tra la produzione letteraria del periodo, alcuni classici e capolavori della letteratura giapponese, come il Genji monogatari, o lo Ise monogatari. In questo periodo il potere politico dell'imperatore inizia ad affievolirsi favorendo l'ascesa al potere della classe militare (bushi) che dominerà il Giappone in tutto il periodo a seguire fino alla modernizzazione (1868 - Meiji Isshin, o Restaurazione Meiji).
- 平安時代（へいあんじだい、794年-1185年/1192年頃）とは、794年に桓武天皇が平安京（京都）に都を移してから、鎌倉幕府の成立までの約390年間を指す日本の歴史の時代区分の一つ。京都におかれた平安京が、鎌倉幕府が成立するまで政治上唯一の中心であったことから平安時代と称する。
- Heian to okres w historii Japonii trwający od 794 do 1185 roku. Jego początek wyznacza przeniesienie dworu cesarskiego z Nary do oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów, specjalnie w tym celu wybudowanej, nowej stolicy o nazwie Heian-kyō, zbudowanej na wzór chińskiego miasta Chang'an . W przeszłości było ono końcowym etapem Szlaku Jedwabnego, dziś nazywa się Xi'an i jest znane z "terakotowej armii". Heian jest najdłuższym z okresów, na które historycy tradycyjnie dzielą dzieje Japonii. To czas względnego spokoju wewnętrznego. Wkrótce po 838 roku oficjalne stosunki z państwem chińskim zostały zerwane, czego skutkiem był intensywny rozwój kultury narodowej, wolnej już od chińskich wpływów. W epoce Heian granice między poszczególnymi klasami społecznymi stawały się coraz wyraźniejsze. Z czasem przejście z jednej do drugiej stało się rzadkością. Dzięki nadaniom ziemi bardzo wzrosła gospodarcza i polityczna rola arystokracji. Szczególnie silne stały się rody możnowładcze ze wschodu Honsiu, okolic równiny Kantō. Była to szlachta nowego rodzaju - nie dworska, jak mieszkańcy stolicy, a związana ściśle z wojną (otrzymywali nadania ziemi by podbijać ziemie zajmowane przez Ajnów). Wkrótce to właśnie ona zaczęła przejmować władzę w państwie. Jednocześnie zmniejszała się realna władza cesarza. Z czasem zaczął on tylko panować, natomiast najważniejsze decyzje podejmowali kanclerze - kanpaku. Urząd ten zmonopolizował w tamtych czasach najpotężniejszy ród możnowładczy - Fujiwara. Od 866 r. , kiedy głowa tego rodu, Yoshifusa, został regentem sprawującym władzę w imieniu cesarza, pomimo, że ten nie był już dzieckiem - stało się jasne, kto faktycznie rządzi krajem. Ród Fujiwara utrzymywał swoje wpływy w rodzinie cesarskiej regularnie wżeniając się w nią, dzięki czemu każdy kolejny potomek cesarski był równocześnie wnukiem głowy rodu. Kiedy następca tronu dorastał, naciskano na niego, by zrzekł się władzy na rzecz kolejnego pretendenta, co sprawiało, że rzeczywista rola cesarzy była niewielka. Szczyt ich potęgi przypadł na lata sprawowania przywództwa przez Michinagę. Epoka Heian zakończyła się wojną domową Genpei, w której walczyły ze sobą rodziny Taira (Heishi) i Minamoto (Genji). Kilkanaście lat wcześniej Taira wymordowali niemal wszystkich członków rodu Minamoto, ci jednak zdołali odbudować swoją potęgę. Podczas wojny Genpei doszło według tradycji do pierwszego seppuku, które popełnił Yorimasa Minamoto. Ostatecznie zwycięstwo walczących pod białym sztandarem Minamoto rozstrzygnęło się w bitwie morskiej w cieśninie Dannoura na Wewnętrznym Morzu Japońskim. Wojna ta była opiewana w wielu charakterystycznych dla tej epoki eposach rycerskich. Najsłynniejszym z nich jest "Genji monogatari" autorstwa kobiety (odgrywały one ogromną rolę w kulturze tamtych czasów) Murasaki Shikibu. W 1192 roku cesarz nadał Yoritomo Minamoto tytuł Seii Taishōgun. Od tego momentu centrum życia politycznego kraju przesunęło się na równinę Kantō. Yoritomo przeniósł swoją stolicę do Kamakury, od której swoją nazwę bierze kolejna epoka, która trwała do 1333.
- O período Heian é a última divisão da história clássica do Japão, situando-se entre os anos 794 e 1185. Foi o período da história japonesa em que o confucionismo e outras influências da cultura chinesa estavam em sua plenitude. O período Heian é considerado o auge da corte imperial japonesa, e foi um período voltado para o desenvolvimento das artes, especialmente poesia e literatura.
- Период Хэйан — период в истории Японии с 794-го по 1185 г. Слово «Хэйан» в переводе означает мир, спокойствие. Хэйан начинается с переноса имперской столицы из Нары в город Хэйан и завершается морской битвой при Дан-но-ура, в которой дом Минамото разгромил дом Тайра. Период можно условно разделить на ранний и поздний Хэйан. В раннем Хэйане произошел постепенный распад надельной системы, введенной реформами Тайка, и началось массовое разорение крестьян. Появился класс крупнейших землевладельцев, превративших свои владения в поместья, сёэны. Для значительной их части владельцы добились налогового иммунитета, что еще больше подорвало ресурсы центральной власти. Усиление экономической роли высшей знати отразилось и в возрастании ее политической роли. Переход во второй половине IX века фактической власти в стране к наиболее влиятельному клану, Фудзивара, отмечает начало позднего Хэйана. Верхушка аристократии постоянно находилась в столице, где имперский двор приобрел невиданное прежде великолепие и стал средоточием утонченной культуры, превыше всего ставившей красоту. Заимствованная из Китая структура правительства стала почти декоративной, из всех правительственных функций столицу интересовал лишь сбор налогов. Тем временем в предоставленной самой себе провинции, где царили нищета и беззаконие, приобретали влияние самураи и военные вожди, даймё. Влиятельные семейства заручались их поддержкой или заводили собственное войско. Пятилетняя война между военными кланами Минамото и Тайра закончилась победой Минамото, обозначившей конец эпохи Хэйан. Резиденцией Минамото Ёритомо, главы победившего дома и основателя сёгуната, стал город Камакура, давший название следующему периоду японской истории. Хэйан является эпохой появления и расцвета национальных японских жанров, особенно в литературе. Изобретение слоговой азбуки — каны — позволило писать на японском языке вместо китайского. Написанная каной поэтическая антология «Кокинвакасю» стала первой из имперских антологий, установившей образцы, которым поэзия танка следовала вплоть до XIX века. Такие памятники хэйанской прозы, как «Повесть о Гэндзи» или «Записки у изголовья» до сих пор многими как в самой Японии, так и вне ее, почитаются вершинами японской литературы. В эпоху Хэйан японская культура продолжает испытывать сильное влияние конфуцианства и китайской культуры, однако именно в этот период на смену простому подражанию и заимствованию приходит творческая адаптация, переосмысление и, наконец ассимиляция. Показательным примером является появление буддийских сект Тэндай и Сингон, демонстрировавших самобытно японские черты, хотя и имевших китайский буддизм в качестве первоисточника. Архитектура храмов этих сект, имеющая в качестве первоисточника пагоду, также доставляет любопытные примеры творческой переработки китайских образцов.
- Heian (平安時代) var en period i Japans historia från 781 till 1192. År 784 flyttades huvudstaden till Nagaoka-kyo i Kansai-regionen (ej att förväxla med den moderna staden Nagaoka i Niigata prefektur), efter bara 10 år flyttades dock huvudstaden igen. Denna gång till Heian-kyo och därmed inleddes Heianperioden. Detta var en relativt fredlig och stabil period som blev den japanska estetiken och litteraturens guldålder. Under denna tid var hovadeln, kuge, den framträdande klassen. Kring år 1000 började dock krigararklassen bushi och dess adel buke bli alltmer framträdande. Det var under denna tid vanligt att kejsare drog sig tillbaka redan vid ung ålder för att lämna över kejsartiteln till en omyndig arvinge och istället regera å den omyndige kejsarens vägnar. Kejsare som dragit sig tillbaka och regerade å en omyndig kejsares vägnar kallades insei. Efter att Taira eliminerat en framstående medlem av Minamotofamiljen i västra Japan år 1108 hade de blivit framstående tjänare åt inseierna och flera kejsare från denna period var av Taira-släkt. När en insei dog år 1156 uppstod en kamp om makten mellan Taira och Minamoto. Den ena familjen, som hade stöd av kejserliga trupper, leddes av Taira no Kiyomori och den andra familjen leddes av Minamoto no Tameyoshi. De utkämpade Hogenkriget och Kiyomori segrade. En av Tameyoshis söner, Minamoto no Yoshitomo, hade gått över till Tairas sida i kriget men blev missnöjd med sin belöning och erövrade vintern 1159-1160 huvudstaden men besegrades snabbt av Kiyomori i vad som kommit att kallas Heijikriget. Som ett resultat av sin förlust fördrevs Minamoto till Kanto, där de också hade sitt högsäte. När en kejserlig prins år 1180 försökte mönstra militärt stöd runt om i Japan lyckades detta i stora delar av östra Japan, men när en av Minamoto no Yoshitomos söner, Minamoto no Yoritomo, manade till uppror från sin exil i Izu reste sig många av krigarna i Kanto till hans stöd. Yoritomo tog kontroll över Kanto och hans yngre broder Minamoto no Yoshitsune erövrade huvudstaden och besegrade slutligen Taira i sjöslaget vid Dan no Ura år 1185. När Minamoto besegrat Taira flyttade de omedelbart den administrativa huvudstaden (formellt flyttades aldrig huvudstaden eftersom kejsaren kvarstod som den teoretiska källan till legitimitet) från Miyako till Kamakura, strax söder om Yokohama, för att där etablera en militärregering, kallad bakufu. Från och med denna tidpunkt låg den verkliga makten i Kamakura även om dess legitimitet i teorin härstammade från kejsaren. Minamotos militära kontroll över landet var betydligt mer komplett än Tairas hade varit. Deras maktövertagande enade landet under en härskare och möjliggjorde utvecklingen av ett feodalsystem. År 1192 utnämnde den maktlöse kejsaren Minamoto no Yoritomo till sei-i-taii-shougun, en titel som tidigare använts för att beteckna fältherrar som ledde kampanjer mot Ainu-folket men som nu kom att användas för att beteckna den militära överbefälhavaren för hela Japan. Teoretiskt sett var posten som shogun en rent militär befattning, men i praktiken utgick all politisk makt från shogunens militära regering, kallad shogunatet (eller på japanska bakufu). Se även japansk konst under Heianperioden.
- Heian Dönemi klasik Japon tarihinin son bölümüdür ve 794'ten 1185'e kadar sürmüştür. Konfüçyüsçülük ve diğer Çin etkileri doruk noktasındayken Japon tarihinde yerini almış bir dönemdir. Heian Dönem'inde sanata, özellikle de şiir ve edebiyata önem verilmiştir. Heian kelimesi Japonca "barış" veya "sükûnet" anlamına gelmektedir.
- Період Хей'ан (яп. 奈良時代, — хей'ан дзідай) — епоха в історії Японії. Почалася з встановлення столиці держави у місті Хей'ан і закінчилася встановленням сьоґунату у місті Камакура. Особливостями епохи є зменшення ролі імператора у політичному житті країни, узурпація влади аристократичною родиною Фудзівара, поява езотеричних сект буддизму та формування нового соціального стану — самураїв.
- 平安时代是日本古代的最后一个历史时代，它从794年桓武天皇将首都从長岡京（784年至794年）移到平安京（现在的京都）开始，到1192年源赖朝建立镰仓幕府一揽大权为止。平安时代的称呼来自其首都的名字。它之前的时代是奈良時代，它之后的时代是镰仓时代。 平安时代是日本天皇政府的顶点，也是日本古代文学發展的顶峰。在平安时代中武士阶层得到發展，到这个时代的后期，武士阶层从贵族手中夺取了权力，后来建立了幕府。 平安时代日本与中国有非常紧密的交往，在日本儒学得到推崇。同时佛教得到發展。 894年废止遣唐使之后，發展了日本独自的国风文化。
|
| rdfs:comment
|
- The Heian period is the last division of classical Japanese history, running from 794 to 1185. The period is named after the capital city of Heian-kyō, or modern Kyoto. It is the period in Japanese history when Buddhism, Confucianism and other Chinese influences were at their height. The Heian period is also considered the peak of the Japanese imperial court and noted for its art, especially poetry and literature.
- Als Heian-Zeit bzw. Heian-Periode wird eine Epoche der japanischen Geschichte bezeichnet. Der Grundstein der goldenen Heian-Zeit wurde im Jahre 794 gelegt, indem der Kaiserhof in den Palast Heian (Daidairi) nach Heian-kyō, dem heutigen Kyōto, verlegt wurde. Mit dem Umzug nahmen die Beziehungen zum Kaiserreich China ab, was zu einer Zeit nationaler Gesinnung führte. Am Hof von Heian wurden die japanische Kultur, Kunst und Sitten zu höchster Verfeinerung geführt.
- El Període Heian (平安時代,, Heian jidai) és l'últim període de l'època clàssica de la història japonesa, des de l'any 794 fins el 1185, en el que la capital era Kyoto. És el període de la història japonesa en què el Confucianisme i altres influencies va arribar al seu punt màxim. El període Heian es considera també el cim de la cort imperial japonesa i es destacat pel seu art, en especial la poesia i la literatura.
- Období Heian (平安時代, Heian-džidai) je označení pro historické období Japonska, které spadá do let 794 - 1185 n. l. Předcházelo mu období Nara (710 až 794 n. l. ) a následovalo jej období Kamakura. Období Heian bylo nazváno po novém hlavním městě, kterým se v roce 794 n. l. stalo Heian-kjó. Během tohoto období začal upadat vliv Číny na Japonskou kulturu, i když ještě v roce 838 bylo k čínskému dvoru vysláno japonské poselstvo.
- El Período Heian es el último período de la época clásica de la historia japonesa, entre los años 794 a 1185, en el que la capital era Kioto. Es el período de la historia japonesa en que el Confucianismo y otras influencias alcanzaron su punto máximo. El período Heian se considera también la cumbre de la corte imperial japonesa y es destacado por su arte, en especial la poesía y la literatura. Heian [heːɑŋ] significa "paz" o "tranquilidad" en japonés.
- Heian-kausi on klassisen Japanin historian viimeinen kausi, joka kesti vuodesta 794 vuoteen 1185. Heian-kaudella kungfutselaisuus ja muut kiinalaiset vaikutukset saavuttivat Japanissa huippunsa. Heian-kautta pidetään myös Japanin keisarillisen hovin huippukautena ja kausi tunnetaan taiteestaan, erityisesti runoudesta ja kirjallisuudesta. Kausi oli myös samurai-luokan nousun aikaa. Nimi "Heian" tarkoittaa japaniksi rauhaa.
- L'époque de Heian est l'une des 14 subdivisions traditionnelles de l'histoire du Japon. Cette période commence en 794 et s'achève en 1185 avec le début de l'époque de Kamakura. L'époque de Heian (mot qui signifie « paix » en japonais) est considérée comme l'apogée de la cour impériale japonaise et est célébrée pour ses arts, notamment la poésie et la littérature .
- A Heian korszak (平安時代 Heian-jidai?) Japán történelmének azon négy évszázada, ami a a főváros Heian-kyōba költözésével kezdődött, és amelyben Minamoto no Yoritomo megszilárdította katonai uralmát Kamamkurában. Hosszú, a császári udvar szempontjából kiegyensúlyozott időszak volt ez, melyben azonban jelentős belső változások történtek.
- Il periodo Heian è un'epoca della storia giapponese compresa tra l'VIII e il XII secolo, che prende il nome dalla capitale del tempo, Heian-kyo, l'attuale Kyōto. Il periodo Heian fu culturalmente molto ricco, e rappresenta un periodo di apogeo sia per l'assimilazione della cultura cinese e del buddhismo, sia per la produzione letteraria, sia per lo sviluppo di una raffinatissima cultura aristocratica.
- 平安時代（へいあんじだい、794年-1185年/1192年頃）とは、794年に桓武天皇が平安京（京都）に都を移してから、鎌倉幕府の成立までの約390年間を指す日本の歴史の時代区分の一つ。京都におかれた平安京が、鎌倉幕府が成立するまで政治上唯一の中心であったことから平安時代と称する。
- Heian to okres w historii Japonii trwający od 794 do 1185 roku. Jego początek wyznacza przeniesienie dworu cesarskiego z Nary do oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów, specjalnie w tym celu wybudowanej, nowej stolicy o nazwie Heian-kyō, zbudowanej na wzór chińskiego miasta Chang'an . W przeszłości było ono końcowym etapem Szlaku Jedwabnego, dziś nazywa się Xi'an i jest znane z "terakotowej armii".
- O período Heian é a última divisão da história clássica do Japão, situando-se entre os anos 794 e 1185. Foi o período da história japonesa em que o confucionismo e outras influências da cultura chinesa estavam em sua plenitude. O período Heian é considerado o auge da corte imperial japonesa, e foi um período voltado para o desenvolvimento das artes, especialmente poesia e literatura.
- Период Хэйан — период в истории Японии с 794-го по 1185 г. Слово «Хэйан» в переводе означает мир, спокойствие. Хэйан начинается с переноса имперской столицы из Нары в город Хэйан и завершается морской битвой при Дан-но-ура, в которой дом Минамото разгромил дом Тайра.
- Heian (平安時代) var en period i Japans historia från 781 till 1192. År 784 flyttades huvudstaden till Nagaoka-kyo i Kansai-regionen (ej att förväxla med den moderna staden Nagaoka i Niigata prefektur), efter bara 10 år flyttades dock huvudstaden igen. Denna gång till Heian-kyo och därmed inleddes Heianperioden. Detta var en relativt fredlig och stabil period som blev den japanska estetiken och litteraturens guldålder.
- Heian Dönemi klasik Japon tarihinin son bölümüdür ve 794'ten 1185'e kadar sürmüştür. Konfüçyüsçülük ve diğer Çin etkileri doruk noktasındayken Japon tarihinde yerini almış bir dönemdir. Heian Dönem'inde sanata, özellikle de şiir ve edebiyata önem verilmiştir. Heian kelimesi Japonca "barış" veya "sükûnet" anlamına gelmektedir.
- Період Хей'ан (яп. 奈良時代, — хей'ан дзідай) — епоха в історії Японії. Почалася з встановлення столиці держави у місті Хей'ан і закінчилася встановленням сьоґунату у місті Камакура.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
