| dbpedia-owl:abstract
|
- Hekate ist in der griechischen Mythologie die Göttin der Magie, der Nekromantie, des Spuks. Sie ist die Göttin der Wegkreuzungen, Schwellen und Übergänge, die Wächterin der Tore zwischen den Welten.
- Hecate or Hekate is a chthonic Greco-Roman goddess associated with magic, witchcraft, necromancy, and crossroads. She is attested in poetry as early as Hesiod's Theogony. An inscription from late archaic Miletus naming her as a protector of entrances is also testimony to her presence in archaic Greek religion. Regarding the nature of her cult, it has been remarked, "she is more at home on the fringes than in the center of Greek polytheism. Intrinsically ambivalent and polymorphous, she straddles conventional boundaries and eludes definition. " She has been associated with childbirth, nurturing the young, gates and walls, doorways, crossroads, magic, lunar lore, torches and dogs. Hecate may have originated among the Carians of Anatolia, where children were often given variants of her name. William Berg observes, "Since children are not called after spooks, it is safe to assume that Carian theophoric names involving hekat- refer to a major deity free from the dark and unsavoury ties to the underworld and to witchcraft associated with the Hecate of classical Athens. " But he cautions, "The Laginetan goddess may have had a more infernal character than scholars have been willing to assume. " In Ptolemaic Alexandria and elsewhere during the Hellenistic period, she appears as a three-faced goddess associated with magic, witchcraft, and curses. Today she is claimed as a goddess of witches and in the context of Hellenic Polytheistic Reconstructionism. Some neo-pagans refer to her as a "crone goddess", though this characterization appears to conflict with her frequent characterization as a virgin in late antiquity. She closely parallels the Roman goddess Trivia.
- Hécate (en griego antiguo Ἑκάτη Hekátē o Ἑκάτα Hekáta) fue originalmente una diosa de las tierras salvajes y los partos, nacionalizada primero en la Grecia micénica o en Tracia, pero originada entre los carios de Anatolia, la región donde se atestiguan la mayoría de sus nombres teofóricos, como Hecateo o Hecatomno, y donde Hécate permaneció como Gran Diosa hasta tiempos históricos, en su inigualable lugar de culto en Lagina. William Berg señala que «dado que los niños no son bautizados en honor de espectros, es seguro asumir que los nombres teofóricos carios que incluyen hekat- aluden a una deidad importante libre de los oscuros y desagradables lazos con el inframundo y la brujería que tuvo Hécate en la Atenas clásica. » Los monumentos a Hécate en Frigia y Caria son numerosos pero tardíos. Los cultos populares que la veneraban como diosa madre hicieron que fuese integrada en la mitología griega. En la Alejandría ptolemaica terminaría adquiriendo sus connotaciones de diosa de la hechicería y su papel como «Reina de los Fantasmas», bajo cuyo aspecto triplicado fue transmitida a la cultura post-renacentista. Uno de sus aspectos es representado en la Trivia romana. Las inscripciones más antiguas se han encontrado en el Mileto arcaico tardío, cerca de Caria, donde Hécate es una protectora de las entradas.
- Hekate on yön, aaveiden ja noituuden jumalatar antiikin Kreikan mytologiassa. Muinaisten kreikkalaisten mielestä Hekate oli erittäin vaikutusvaltainen jumalatar. Hän saattoi suoda vaurautta, onnea sekä menestystä mutta toisaalta saattoi näyttää vähemmän suotuisan puolensa. Myös Hekate harjoitti mustaa magiaa kuten Kirke, joka mainitaan yhdessä lähteessä tämän tyttäreksi – useimmiten Kirken vanhempien kuitenkin kerrotaan olleen Helios ja Perse. Myöhemmin kreikkalaisten jumaltarustossa Hekatesta tuli kuun jumalatar. Kuun jumalattarena hänet kuvattiin yleensä kolmipäiseksi. Hekaten vanhemmista ei ole varmaa tietoa, mutta kreikkalainen runoilija Hesiodos kertoo runossaan Jumalten synty Hekaten olevan titaani Perseksen sekä amatsoni Asterian tytär. Zeus kohteli häntä erittäin kunnioittavasti, josta voidaan olettaa Hekaten olevan korkealla jumalten valtajärjestelmässä. Hekate liitetään myös usein myyteissä ja taruissa risteyksiin, joiden uskottiin olevan tärkeitä taikuuden erilaisissa rituaaleissa. Roomalainen mytologia tuntee Hekaten nimellä Trivia (risteysten jumalatar).
- Ecate è una dea della religione greca e romana (Latino Hecata o Hecate, Greco Antico Ἑκάτη, Hekátē), ma di origine pre-indoeuropea. Ecate era una divinità psicopompa, in grado di viaggiare liberamente tra il mondo degli uomini, quello degli Dei ed il regno dei Morti. Spesso è raffigurata con delle torce in mano, proprio per questa sua capacità di accompagnare anche i vivi nel regno dei morti (la Sibilla Cumana, a lei consacrata, traeva da Ecate la capacità di dare responsi provenienti, appunto, dagli spiriti o dagli Dei). Dea degli incantesimi e degli spettri, Ecate è raffigurata come triplice (giovane, adulta/madre e vecchia), ed il numero Tre la rappresenta; le sue statue venivano poste negli incroci, a protezione dei viandanti (Ecate Enodia o Ecate Trioditis). Le sue figlie erano chiamate Empuse. Le sue origini sono poco note: Esiodo la ritiene figlia del titano Perse e di Asteria, e quindi è discendente diretta della stirpe titanica. Ma un'altra tradizione la riconosce come la figlia di Zeus e di una figlia di Eolo, chiamata Ferea. Fu Ecate a sentire le grida disperate di Persefone, rapita da Ade presso il Lago Pergusa e portata negli Inferi, e fu sempre lei ad avvertire Demetra di quanto era accaduto. Ecate veniva anche associata in alcuni casi ai cicli lunari, insieme ad altre divinità come Diana/Artemide, e Selene/Luna, a simboleggiare la luna calante. Nell'iconografia Ecate viene rappresentata spesso con tre corpi o con sembianze di cane o, accompagnata da cani infernali ululanti in quanto veniva considerata protettrice dei cani. Un altro animale sacro a tale divinità era la colomba. La natura di Ecate è bi-sessuata, in quanto possiede in sé entrambi i principi della generazione, il maschile e il femminile. Per questo motivo viene definita la fonte della vita e le viene attribuito il potere vitale su tutti gli elementi. Hecate, Hekate (Hekátē), o Hekat fu in origine una dea delle terre selvagge e del parto proveniente dalla Tracia, o dai cariani dell'Anatolia. I culti popolari che la veneravano come una dea madre inserirono la sua persona nella cultura greca come Ἑκάτη. Nell'Alessandria tolemaica essa in ultima analisi ottenne le sue connotazioni di dea della stregoneria e il suo ruolo di 'Regina degli Spettri', in queste vesti fu poi trasmessa alla cultura post-rinascimentale. Oggi è vista spesso come una dea delle arti magiche e della Stregoneria. È inoltre l'equivalente della Trivia romana. Il più noto santuario dedicato ad Ecate si trova a Lagina, in Turchia sudoccidentale.
- ヘカテー（Template:Lang, Hekate）は、ギリシア神話の女神。「ヘカーテ」と表記されることもあるが正確な長音表記は「ヘカテー」である。英語ではHecateと綴るほうが普通で、ヘカティまたはヘケイトゥと読む。
- Hekate(de godin met de drie gezichten) is een figuur uit de Griekse en Romeinse mythologie. Ze was een Titanide, de godin van de tovenarij, de geboorte en de maan. De Grieken beeldden haar niet vaak af, maar beschreven haar als een godin met drie hoofden: één van een hond, een paard en een slang of leeuw. Hekate werd ook sterk geassocieerd met driesprongen; haar beeltenis werd dan ook op die kruispunten geplaatst. Hekate werd nergens specifiek vereerd, maar werd vooral aangeroepen door vrouwen tijdens de geboorte van hun kind. Ook zou ze twee spookhonden bij zich hebben, en haar komst werd aangekondigd door het blaffen van een hond. Haar bekendste priesteres was de tovenares Medea. Hekate's feestdag werd in Griekenland op 13 augustus en 30 november gevierd, en in het Romeinse Rijk op de 29e van elke maand.
- Hekate er gudinne i gresk mytologi som er en av titanene som ikke ble styrtet ned til Tartaros i titanomachien. Hun er datter av titanene Perses og Asteria. Men som man ser av følgende sitat fra Hesiods Theogonien, er hun akseptert og æret i Zevs' forsamling på Olympen. (Om Asteria) «Svanger hun Hekate fødte, den guddom som Zevs Kroniden æret høyt over alle og skjenket strålende gaver. » Hekate er en uhyggelig gudinne med slanger i håret som hjemsøker øde steder om natten. Hun er månegudinne, hvilket hun deler med gudinnen Artemis, men hennes titanske opphav gir henne en langt dystrere fremtoning enn jaktens gudinne. Hun er også gudinne for korsveier, hekseri og trolldom. I kunsten framstilles Hekate som en skrekkfigur med tre hoder: et hundehode, et ormehode og et hesthehode, og hun tjenes av to spøkelseshunder. Ved nymåne hjemsøker hun veikryss der tre veier møtes, og hvert hode er da vendt i hver sin retning. Hekate er også en fruktbarhetsdaimon (daimon er et gresk uttrykk for en kraft). I Demeterhymnen hjelper Hekate Demeter med å finne dennes datter Kore i Hades. På grunn av sine underjordiske oppgaver ble Hekate som regel noe upresist klassifisert som ktonisk guddom. Hekates opprinnelse er ikke sikker, noen mener hun er trakisk, men hun har trekk fra lilleasiatiske gudinner. Hun regnes derfor normalt ikke blant de faste greske gudommene. Det faktum at hun er en titan viser også en viss fjernhet fra Kroniderne. I romersk mytologi kalles Hekate Trivia, «de tre veienes gudinne».
- Hekate – w mitologii greckiej bogini czarów i magii, a także ciemności i świata widm. Córka tytana Persesa i tytanidy Asterii. Czasem uważano ją za boginię pokuty i zemsty. Często jej posągi stały na rozstaju dróg i stąd Rzymianie nadali jej przydomek Hekate Trivia. Z czasem jednak wizerunek bogini bardzo się zmienił. Umiłowana przez bogów, faworytka Zeusa, któremu piastowała dzieci, jest łaskawa dla ludzi: zsyła bogactwo, siłę i sławę, osłania żołnierzy w bitwach i żeglarzy na morzu, czuwa nad sprawiedliwością w sądach i prowadzi zawodników do mety. Przedstawiana ze zwierzęcymi głowami np. psa, węża i konia; w innych wyobrażeniach krowy i dzika. Jej atrybutami najczęściej były miecz i pochodnia, wąż, jak również bicz i sznur.
- Hécate, na mitologia grega, é uma divindade, filha dos titãs Perses e Astéria. Hécate, em grego, significa "a distante" (embora alguns atribuam a origem do nome à palavra egípcia Hekat que significaria "Todo o poder", já que supostamente Hécate teria se originado em mitos do sudoeste asiático que fora assimilada para a religião greco-romana mais tarde) mas era conhecida como a mais próxima de nós, pois se acreditava que, nas noites de lua nova, ela aparecia com sua horrível matilha de cachorros fantasmas diante dos viajantes que por ali cruzavam. Ela enviava aos humanos os terrores nocturnos e aparições de fantasmas espectros. Também era considerada a deusa da magia e da noite, mas em suas vertentes mais terríveis e obscuras. Era associada a Ártemis, mas havia a diferença de que Ártemis representava a luz lunar e o esplendor da noite. Também era associada à deusa Perséfone, a rainha dos infernos, lugar onde Hécate vivia. Dada a relação entre os feitiços e a obscuridade, os magos e bruxas da Antiga Grécia lhe faziam oferendas com cachorros e cordeiros negros no final de cada lua nova. Era representada com três corpos e três cabeças, ou um corpo e três cabeças. Levava sobre a testa o crescente lunar (tiara chamada de pollos), uma ou duas tochas nas mãos e com serpentes enroladas em seu pescoço. Os romanos assimilaram Hécate a Trívia, deusa das encruzilhadas, embora a relação dada entre ambas não seja tão perfeita como em outros casos da mitologia. Os marinheiros consideravam-na sua deusa titular e pediam-lhe que lhes assegurasse boas travessias. Hécate era uma divindade tripla: lunar, infernal e marinha. Hécate uniu-se a Eetes, de quem gerou a feiticeira Circe. O cipreste estava associado a Hécate. Seus animais eram os cachorros, lobos e ovelhas negras. Suas três faces simbolizam a virgem, a mãe e a senhora. Ela transmite o poder de olhar para três direcções ao mesmo tempo. Esta deusa sugere que algo no passado está amarrando o presente e prejudicando planos futuros. Com o fim do matriarcado na Grécia, Hécate se tornou a senhora dos ritos e da magia negra. As três faces passaram a simbolizar seu poder sobre o mundo subterrâneo, onde morava, ajudando à deusa Perséfone a julgar os mortos; a terra, onde rondava nas luas novas; o mar, onde tinha seus casos de amor. Esse tríplice poder de Hécate é comparável ao tríplice domínio sobre o mar, a terra e o céu. Nos mitos, seu papel foi sempre secundário. Participou da Titanomaquia ao lado de Zeus, ajudou Deméter a procurar sua filha Perséfone quando esta foi raptada por Hades e combateu Hércules quando ele tentou enfrentar Cérbero, seu cão de companhia no mundo subterrâneo.
- Гека́та — древнегреческое божество лунного света. Есть предположение, что культ Гекаты существовал сначала у фракийцев и от них уже перешёл к грекам. В поэмах Гомера имя Гекаты не встречается; в «Теогонии» же Гесиода она упоминается как дочь титана Перса и Астерии; другие авторы называют её дочерью Зевса и Деметры или Зевса и Геры. Согласно Гесиоду, она получила свою долю ещё от титанов, Зевс оставил ей её. По одной из версий, Гекатой стала похищенная Ифигения. Ферекид называл её дочерью Аристея. Гекатой иногда называют Артемиду. У Диодора отец Гекаты отождествляется с братом Ээта, сыном Гелиоса. По его изложению, она отравила своего отца Перса и стала царицей Тавриды. Вышла замуж за Ээта и родила Кирку, Медею и Эгиалея. Орфей установил таинства Гекаты на Эгине, где её почитали больше всего. Её храм был в Аргосе, таинства в честь Гекаты проводились в Зеринфе, где в её пещере приносили в жертву собак. У Пиндара Геката именуется «обутою в красное». Ей посвящен I орфический гимн. Скульптор Алкамен впервые создал Гекату в виде трех соединенных статуй в Афинах. Геката изображалась иногда в виде одной женской фигуры с двумя факелами в руках, иногда же в виде трех связанных спинами фигур; этим как бы поясняется, что власть ее распространялась на небо, землю и ад. Геката дарует мудрость в народных собраниях, счастье на войне, богатую добычу на охоте и т. д. Как богиня преисподней, она считалась также богиней всего таинственного; греки представляли её себе порхающей с душами умерших на перекрестках. Поэтому культ Гекаты иногда связывают с перекрестками. Она помогает волшебницам, которые, как например Цирцея и Медея, учатся у неё своему искусству. Геката родила Гермесу трех дочерей. В некоторых источниках Кратейя как мать Скиллы либо именуется дочерью Гекаты, либо отождествляется с нею. Кратейя — это имя Ночной Гекаты; либо имя Луны. У Алексида была комедия «Кратейя, или Торговка снадобьями». Гекатой также называется 100-й астероид.
- För asteroiden, se 100 Hekate. Hekate är en gudinna associerad med häxkonst och korsvägar. I grekisk mytologi ursprungligen en av titanerna, dotter till Perses och Asteria. I romersk mytologi kallas hon Trivia, de tre vägarnas gudinna. Hekate blev sedermera förknippad med Persefone och underjorden men behöll sina förbindelser till månen och dess magiska krafter. I konsten framställs Hekate som en skräckfigur med tre huvuden: ett hundhuvud, ett ormhuvud och ett hästhuvud, och betjänad av två ylande spökhundar. Vid nymåne hemsöker hon vägskäl där tre vägar möts, och varje huvud ser då åt var sitt håll.
- 赫卡忒（古希腊语：Template:Lang）希腊神话中前奥林匹亚的一个重要的提坦女神。 赫卡忒总是和月光、鬼魂、精灵、魔法、巫术和妖术联系在一起。她是著名的不可抗拒的死神、无法战胜或无人能及的女皇、妖术和魔咒女神，她曾经帮助宙斯打败独眼巨人，所以她有着巨人一般的强大力量。赫卡忒似乎来自亚细亚西南地区，并且掌控着所有的三叉路的交叉口。赫卡忒在很多方面都与阿耳忒弥斯非常相像，随着时间的推移，人们逐渐将二人混为一谈。赫卡忒在天空和大地都有着极大的权利，出行时总是有一群猎狗为其护驾。火炬则是赫卡忒的重要标志，借助它，赫卡忒才能得以在阴曹地府与德墨忒耳一同救出珀耳塞福涅。赫卡忒为人熟知的身份有鬼魂女王、黑魔法女主人和地狱钥匙掌管者。她是伟大的魔法女神，地位要比喀耳刻还重要。
- Fichier:Hecate Chiaramonti Inv1922. jpg Hécate à triple corps, type hellénistique, musée Chiaramonti Dans la mythologie grecque, Hécate est une déesse de la Lune, fille du Titan Persès (ou bien de son homonyme, Persès fils d'Hélios selon les traditions) et de la Titanide Astéria, la nuit étoilée, et est originaire de Thrace. Certains auteurs en font la mère de Scylla, qu'elle aurait eue avec Phorcys ou bien Apollon.
|
| rdfs:comment
|
- Hekate ist in der griechischen Mythologie die Göttin der Magie, der Nekromantie, des Spuks. Sie ist die Göttin der Wegkreuzungen, Schwellen und Übergänge, die Wächterin der Tore zwischen den Welten.
- ヘカテー（Template:Lang, Hekate）は、ギリシア神話の女神。「ヘカーテ」と表記されることもあるが正確な長音表記は「ヘカテー」である。英語ではHecateと綴るほうが普通で、ヘカティまたはヘケイトゥと読む。
- 赫卡忒（古希腊语：Template:Lang）希腊神话中前奥林匹亚的一个重要的提坦女神。 赫卡忒总是和月光、鬼魂、精灵、魔法、巫术和妖术联系在一起。她是著名的不可抗拒的死神、无法战胜或无人能及的女皇、妖术和魔咒女神，她曾经帮助宙斯打败独眼巨人，所以她有着巨人一般的强大力量。赫卡忒似乎来自亚细亚西南地区，并且掌控着所有的三叉路的交叉口。赫卡忒在很多方面都与阿耳忒弥斯非常相像，随着时间的推移，人们逐渐将二人混为一谈。赫卡忒在天空和大地都有着极大的权利，出行时总是有一群猎狗为其护驾。火炬则是赫卡忒的重要标志，借助它，赫卡忒才能得以在阴曹地府与德墨忒耳一同救出珀耳塞福涅。赫卡忒为人熟知的身份有鬼魂女王、黑魔法女主人和地狱钥匙掌管者。她是伟大的魔法女神，地位要比喀耳刻还重要。
- Hecate or Hekate is a chthonic Greco-Roman goddess associated with magic, witchcraft, necromancy, and crossroads. She is attested in poetry as early as Hesiod's Theogony. An inscription from late archaic Miletus naming her as a protector of entrances is also testimony to her presence in archaic Greek religion. Regarding the nature of her cult, it has been remarked, "she is more at home on the fringes than in the center of Greek polytheism.
- Hécate (en griego antiguo Ἑκάτη Hekátē o Ἑκάτα Hekáta) fue originalmente una diosa de las tierras salvajes y los partos, nacionalizada primero en la Grecia micénica o en Tracia, pero originada entre los carios de Anatolia, la región donde se atestiguan la mayoría de sus nombres teofóricos, como Hecateo o Hecatomno, y donde Hécate permaneció como Gran Diosa hasta tiempos históricos, en su inigualable lugar de culto en Lagina.
- Hekate on yön, aaveiden ja noituuden jumalatar antiikin Kreikan mytologiassa. Muinaisten kreikkalaisten mielestä Hekate oli erittäin vaikutusvaltainen jumalatar. Hän saattoi suoda vaurautta, onnea sekä menestystä mutta toisaalta saattoi näyttää vähemmän suotuisan puolensa. Myös Hekate harjoitti mustaa magiaa kuten Kirke, joka mainitaan yhdessä lähteessä tämän tyttäreksi – useimmiten Kirken vanhempien kuitenkin kerrotaan olleen Helios ja Perse.
- Ecate è una dea della religione greca e romana (Latino Hecata o Hecate, Greco Antico Ἑκάτη, Hekátē), ma di origine pre-indoeuropea. Ecate era una divinità psicopompa, in grado di viaggiare liberamente tra il mondo degli uomini, quello degli Dei ed il regno dei Morti.
- Hekate(de godin met de drie gezichten) is een figuur uit de Griekse en Romeinse mythologie. Ze was een Titanide, de godin van de tovenarij, de geboorte en de maan. De Grieken beeldden haar niet vaak af, maar beschreven haar als een godin met drie hoofden: één van een hond, een paard en een slang of leeuw. Hekate werd ook sterk geassocieerd met driesprongen; haar beeltenis werd dan ook op die kruispunten geplaatst.
- Hekate er gudinne i gresk mytologi som er en av titanene som ikke ble styrtet ned til Tartaros i titanomachien. Hun er datter av titanene Perses og Asteria. Men som man ser av følgende sitat fra Hesiods Theogonien, er hun akseptert og æret i Zevs' forsamling på Olympen. (Om Asteria) «Svanger hun Hekate fødte, den guddom som Zevs Kroniden æret høyt over alle og skjenket strålende gaver. » Hekate er en uhyggelig gudinne med slanger i håret som hjemsøker øde steder om natten.
- Hekate – w mitologii greckiej bogini czarów i magii, a także ciemności i świata widm. Córka tytana Persesa i tytanidy Asterii. Czasem uważano ją za boginię pokuty i zemsty. Często jej posągi stały na rozstaju dróg i stąd Rzymianie nadali jej przydomek Hekate Trivia. Z czasem jednak wizerunek bogini bardzo się zmienił.
- Hécate, na mitologia grega, é uma divindade, filha dos titãs Perses e Astéria.
- Гека́та — древнегреческое божество лунного света. Есть предположение, что культ Гекаты существовал сначала у фракийцев и от них уже перешёл к грекам. В поэмах Гомера имя Гекаты не встречается; в «Теогонии» же Гесиода она упоминается как дочь титана Перса и Астерии; другие авторы называют её дочерью Зевса и Деметры или Зевса и Геры. Согласно Гесиоду, она получила свою долю ещё от титанов, Зевс оставил ей её. По одной из версий, Гекатой стала похищенная Ифигения.
- För asteroiden, se 100 Hekate. Hekate är en gudinna associerad med häxkonst och korsvägar. I grekisk mytologi ursprungligen en av titanerna, dotter till Perses och Asteria. I romersk mytologi kallas hon Trivia, de tre vägarnas gudinna. Hekate blev sedermera förknippad med Persefone och underjorden men behöll sina förbindelser till månen och dess magiska krafter.
- Fichier:Hecate Chiaramonti Inv1922. jpg Hécate à triple corps, type hellénistique, musée Chiaramonti Dans la mythologie grecque, Hécate est une déesse de la Lune, fille du Titan Persès (ou bien de son homonyme, Persès fils d'Hélios selon les traditions) et de la Titanide Astéria, la nuit étoilée, et est originaire de Thrace. Certains auteurs en font la mère de Scylla, qu'elle aurait eue avec Phorcys ou bien Apollon.
|
