Hattic was a language spoken by the Hattians in Asia Minor between the 3rd and the 2nd millennia BC. Scholars call this language 'Hattic' to distinguish it from the Hittite language--the Indo-European language of the Hittite Empire. The heartland of this oldest attested language of Anatolia, before the arrival of Nesian speakers, ranged from Hattusa (which they called "Hattus") northward to Nerik. Other cities mentioned in Hattic include Tuhumiyara and Tissaruliya.

PropertyValue
dbpedia-owl:Language/region
dbpedia-owl:region
dbpprop:abstract
  • Hattic was a language spoken by the Hattians in Asia Minor between the 3rd and the 2nd millennia BC. Scholars call this language 'Hattic' to distinguish it from the Hittite language--the Indo-European language of the Hittite Empire. The heartland of this oldest attested language of Anatolia, before the arrival of Nesian speakers, ranged from Hattusa (which they called "Hattus") northward to Nerik. Other cities mentioned in Hattic include Tuhumiyara and Tissaruliya. The Hittites conquered Hattus from Kanesh to its south, and thence eventually absorbed or replaced the Hattic speakers; but they retained the name Hatti for the region. The Hittite term for Hattic was hattili after the city of Hattus, whereas the Hittite dynasty called their own language nesili after their city of origin Kanesh. The form "Hittite" in English originally comes from biblical Heth, quite possibly connected to common Assyrian and Egyptian designations of "Land of the Hatti" (Khatti) west of the Euphrates. It is unknown what native speakers of "hattili" called their own language.
  • Das Hattische (von den Hethitern hattili genannt) war die Sprache der Substratbevölkerung in Anatolien, der Hattier, die die neu eingewanderten Hethiter in jeder nur erdenklichen Hinsicht beeinflusst haben. Es ist die älteste durch Texte belegte Sprache Anatoliens. Schriftlich fixiert wurde diese Sprache nicht durch Muttersprachler, sondern durch die Hethiter, von deren Sprache sich das Hattische in Struktur und Wortschatz völlig unterschied. Das Verbreitungsgebiet des Hattischen umfasste vor dem Eindringen der indogermanischen Völker Hethiter, Palaier und Luwier ganz Zentral- und Nordanatolien bis zur Schwarzmeerküste und Teile Kappadokiens; Hattisch ist um 1500 v. Chr. als gesprochene Sprache ausgestorben, hatte aber als Kultsprache im hethitischen Reich weiterhin große Bedeutung.
  • El hatti fue una lengua no indoeuropea hablada en Asia Menor entre el tercer y el segundo mileno adC, antes de la aparición de los hititas. Los hititas, que hablaban una lengua indoeuropea, finalmente absorbieron o reemplazaron a los hablantes de hatti, pero continuaron usando la lengua en asuntos religiosos. El hatti parece estar relacionado con las lenguas caucásicas del noroeste (familia circasiana). Su posición en la hipotética familia de las lenguas caucásicas septentrionales aún está a debate entre los lingüistas. El nombre "hatti" e "hitita" son modernos, y ambos derivan de la misma palabra: el antiguo nombre de la región en la que ambas culturas florecieron, que ha sido reconstruido como Hatti en la lengua hitita. El término "hitita", tomado del hebreo de la biblia, le fue dado a principios del siglo XX (de forma correcta o no) a la cultura más reciente y su lengua indoeuropea; el nombre de "hatti" se comenzó a emplear décadas más tarde para la cultura más antigua y su lengua no indoeuropea. Aún se desconoce como se llamaban los hatti a sí mismos o a su lengua.
  • Hatti of (Proto-)Hattisch is de taal van de oude inheemse bevolking, de Hattiërs, die in Anatolië verspreid leefde voor daar het Hettitische rijk werd gesticht en het Hettitisch er de overhand kreeg. Het Hatti is een agglutinerende taal en, anders dan het Hettitisch, geen Indo-Europese taal en wordt beschouwd als een isolaat. Hattisch werd in het gebied gesproken vanaf ongeveer de 20e tot de 12e eeuw v. Chr. The Hittitische term voor het Hattisch was hattili, naar de naam van de stad Hattusa. De term 'Hittiet' is afkomstig van het Bijbelse Heth, dat heel waarschijnlijk verband hield met de Assyrische en Egyptische benaming voor het "Land van de Hatti" (Khatti) ten westen van de Eufraat. Het is niet bekend welke naam de autochtone bevolking der Hattiërs aan hun eigen taal gaf. Door de komst van de Hettieten werd het Hatti verdrongen door de Anatolische talen die door de nieuwkomers werden gesproken. Het werd wel een belangrijk substraat van het Hittietisch, dat er talloze leenwoorden aan overhield. De nieuwkomers behielden bovendien de naam Hatti voor de streek en het Hattisch bleef in gebruik als liturgische taal tot aan de val van het Hittietische rijk rond 1200. De Hettieten schreven sommige passages in hun spijkerschrift-teksten in het Hatti en lieten deze passages dan voorafgaan door het woord hattili. Alhoewel het Hatti algemeen als een isolaat wordt aanzien, brengen bepaalde onderzoekers deze taal in verband met Kaukasische talen, zoals het Abchazisch of de taalgroep van het Kartvelisch, die venals het Hatti geen grammaticale geslachten kennen, maar wel en het gebruik van voorvoegsels. Hattische documenten van Hattusa zijn geregistreerd met de nummers CTH 725-745. Daarvan bevatten CTH 728, 729, 731, 733, en 736 een Hattische hymne voor het festival van Nerik. Andere steden die in het Hattisch worden vernoemd zijn Tuhumiyara en Tissaruliya. Verder zijn er Hattische teksten in Sapinuwa, die niet pas in 2004 werden gepubliceerd.
  • Hattisk var et språk som ble talt i Lilleasia på et tidlig tidspunkt i oldtiden. Det ble avløst av hettittisk. Man har ikke kunnet bevise noe slektskap mellom hattisk og noe annet kjent språk, og regner det derfor som et isolert språk. Flere ord fra språket ble tatt opp i hettittisk.
  • Хаттский язык (протохеттский) — язык древнейшего (III -начало II тысячелетия до н.  э. ) населения северо-восточной части Малой Азии внутри излучины реки Галис — хаттов, или протохеттов, — дошёл до нас, помимо некоторого количества упоминаемых в иноязычных текстах топонимов, личных имен и имен божеств, лишь в сравнительно небольшом количестве культовых текстов из царского архива столицы Хеттского царства — Хаттусы. В том числе имеется около полудесятка хаттско-неситских (хеттских) билингв и несколько десятков одноязычных текстов, по большей части коротких и сильно фрагментированных. Тексты написаны слоговой клинописью почти без идеограмм, что очень затрудняет понимание; к тому же есть основания думать, что они были записаны хеттскими писцами по памяти без четкого понимания их значения, иногда даже с ошибками в словоделении. С фонетической точки зрения клинописные записи хаттского языка в высшей степени неточны, так как хеттский вариант аккадской клинописи, которым записаны тексты, позволяет различать всего 12 согласных, а хаттская фонологическая система, по крайней мере, исторически, была значительно богаче. Внимание: Хаттский язык не следует путать с хеттским — языком более позднего населения тех же территорий. Хотя хетты унаследовали от хаттов наименование страны, заимствовали некоторые слова и использовали хаттский язык в культе некоторых богов, однако хеттский язык — индоевропейский по происхождению.
dbpprop:extinct
  • around 1100 BC?
dbpprop:familycolor
  • Isolate
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:iso
  • xht
dbpprop:name
  • Hattic
dbpprop:notice
  • nonotice
dbpprop:reference
dbpprop:region
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Hattic was a language spoken by the Hattians in Asia Minor between the 3rd and the 2nd millennia BC. Scholars call this language 'Hattic' to distinguish it from the Hittite language--the Indo-European language of the Hittite Empire. The heartland of this oldest attested language of Anatolia, before the arrival of Nesian speakers, ranged from Hattusa (which they called "Hattus") northward to Nerik. Other cities mentioned in Hattic include Tuhumiyara and Tissaruliya.
  • Das Hattische (von den Hethitern hattili genannt) war die Sprache der Substratbevölkerung in Anatolien, der Hattier, die die neu eingewanderten Hethiter in jeder nur erdenklichen Hinsicht beeinflusst haben. Es ist die älteste durch Texte belegte Sprache Anatoliens. Schriftlich fixiert wurde diese Sprache nicht durch Muttersprachler, sondern durch die Hethiter, von deren Sprache sich das Hattische in Struktur und Wortschatz völlig unterschied.
  • El hatti fue una lengua no indoeuropea hablada en Asia Menor entre el tercer y el segundo mileno adC, antes de la aparición de los hititas. Los hititas, que hablaban una lengua indoeuropea, finalmente absorbieron o reemplazaron a los hablantes de hatti, pero continuaron usando la lengua en asuntos religiosos. El hatti parece estar relacionado con las lenguas caucásicas del noroeste (familia circasiana).
  • Hatti of (Proto-)Hattisch is de taal van de oude inheemse bevolking, de Hattiërs, die in Anatolië verspreid leefde voor daar het Hettitische rijk werd gesticht en het Hettitisch er de overhand kreeg. Het Hatti is een agglutinerende taal en, anders dan het Hettitisch, geen Indo-Europese taal en wordt beschouwd als een isolaat. Hattisch werd in het gebied gesproken vanaf ongeveer de 20e tot de 12e eeuw v. Chr. The Hittitische term voor het Hattisch was hattili, naar de naam van de stad Hattusa.
  • Hattisk var et språk som ble talt i Lilleasia på et tidlig tidspunkt i oldtiden. Det ble avløst av hettittisk. Man har ikke kunnet bevise noe slektskap mellom hattisk og noe annet kjent språk, og regner det derfor som et isolert språk. Flere ord fra språket ble tatt opp i hettittisk.
  • Хаттский язык (протохеттский) — язык древнейшего (III -начало II тысячелетия до н.  э.
rdfs:label
  • Hattic language
  • Hattische Sprache
  • Idioma hatti
  • Hattisch
  • Hattisk
  • Хаттский язык
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Hattic
foaf:page
is dbpprop:languages of
is owl:sameAs of