Harold Clayton Urey (April 29, 1893 – January 5, 1981) was an American physical chemist whose pioneering work on isotopes earned him the Nobel Prize in Chemistry in 1934 for the discovery of deuterium. He played a significant role in the development of the atom bomb, but may be most prominent for his contribution to theories on the development of organic life from non-living matter.

Property Value
dbo:abstract
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) هارولد يوري (Harold Urey) هو كيميائي أمريكي حاصل على جائزة نوبل في الكيمياء سنة 1934، ولد في ولاية إنديانا في 29 أفريل 1893 وتوفي في 5 جانفي 1981 في كاليفورنيا. هو من قام باكتشاف الديوتريوم. اقترح في سنة 1952 ذ بأن الكواكب السيارة نشأت عن قرص غازي كان يدور حول الشمس ثم تناثر وأخذ يتكثف بفعل ضوء النجوم القريبة منها وقد وصل التكاثف إلى حد معين تبعه انهيار الكتلة بفعل قوى الجاذبية وقد نشأ عن ذلك الشمس تحيط بها حلقة من تلك السحب والغازات التي تجزأت مكونة الكواكب والكويكبات وبقية الأجرام الأخرى في النظام الشمسي وكانت المرحلة الأولى لنشأة الكواكب هي مرحلة البرودة التي تجمع فيها الغاز والماء ثم مرحلة السخونة العالية التي تسمح بانصهار الحديد وإتحاد عنصر الكربون مع عناصر أخرى وتحولى إلى كربون الحديد. يؤكد يوري في نظريته بأن الأرض قد مرت بحالة السيولة وإلا لاستحال تبخر الغازات وهروبها منها كما يؤكد أنه قد تبع هروب الغازات في حال اكتمال الأرض زيادة في قوة الجاذبية ويرى أن التغير في القصور الذاتي في حالة سيولة الباطن كما يفابله أثر المد والجزر وبموافقة الحسابات الفلكية التي تدل على زيادة طول اليوم الناتج عن المد والجزر ويرى يوري أن هبوط الحديد من غلاف ما تحت القشرة كان يتم بمعدل 50 ألف طن في الثانية الواحدة نحو المركز وهو معدل يكفي لأن تتكون نواة الأرض المعدنية في 500 مليون سنة. (ar)
  • Harold Clayton Urey (April 29, 1893 – January 5, 1981) was an American physical chemist whose pioneering work on isotopes earned him the Nobel Prize in Chemistry in 1934 for the discovery of deuterium. He played a significant role in the development of the atom bomb, but may be most prominent for his contribution to theories on the development of organic life from non-living matter. Born in Walkerton, Indiana, Urey studied thermodynamics under Gilbert N. Lewis at the University of California. After he received his PhD in 1923, he was awarded a fellowship by the American-Scandinavian Foundation to study at the Niels Bohr Institute in Copenhagen. He was a research associate at Johns Hopkins University before becoming an associate professor of Chemistry at Columbia University. In 1931, he began work with the separation of isotopes that resulted in the discovery of deuterium. During World War II Urey turned his knowledge of isotope separation to the problem of uranium enrichment. He headed the group located at Columbia University that developed isotope separation using gaseous diffusion. The method was successfully developed, becoming the sole method used in the early post-war period. After the war, Urey became professor of chemistry at the Institute for Nuclear Studies, and later Ryerson professor of chemistry at the University of Chicago. Urey speculated that the early terrestrial atmosphere was probably composed of ammonia, methane, and hydrogen. One of his Chicago graduate students was Stanley L. Miller, who showed in the Miller–Urey experiment that, if such a mixture be exposed to electric sparks and water, it can interact to produce amino acids, commonly considered the building blocks of life. Work with isotopes of oxygen led to pioneering the new field of paleoclimatic research. In 1958, he accepted a post as a professor at large at the new University of California, San Diego (UCSD), where he helped create the science faculty. He was one of the founding members of UCSD's school of chemistry, which was created in 1960. He became increasingly interested in space science, and when Apollo 11 returned moon rock samples from the moon, Urey examined them at the Lunar Receiving Laboratory. (en)
  • Harold Clayton Urey (* 29. April 1893 in Walkerton im US-Bundesstaat Indiana; † 5. Januar 1981 in La Jolla, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Chemiker. (de)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton, Indiana, 29 de abril de 1893 - La Jolla, California, 5 de enero de 1981) fue un químico y profesor universitario estadounidense, pionero en trabajar con isótopos por lo que ganó el Premio Nobel de Química en 1934 y más tarde le condujo a elaborar la Teoría de la Evolución Paleontológica. (es)
  • Harold Clayton Urey (29 avril 1893 à Walkerton (en), Indiana, États-Unis - 5 janvier 1981 à La Jolla, Californie) était un chimiste américain. Il est le découvreur du deutérium, pour lequel il a reçu le prix Nobel de chimie en 1934. (fr)
  • Scoprì il deuterio attraverso distillazioni successive dell'idrogeno liquido. Nel 1931, con l'ausilio dei suoi assistenti, dimostrò l'esistenza dell'acqua pesante, l'ossido di deuterio D2O. Questo gli valse il conferimento del premio Nobel per la chimica nel 1934 con la motivazione "per la scoperta del deuterio". Fu direttore di un gruppo di ricerca del progetto Manhattan per la costruzione della bomba atomica all'università della Columbia. Produsse anche importanti lavori nei settori della geofisica, dell'origine del sistema solare e della paleontologia. Negli ultimi anni della sua vita, Urey iniziò lo sviluppo del settore della cosmochimica (a lui si deve la coniazione del termine), investigando sull'abbondanza degli elementi sia sulla Terra che nelle stelle durante la loro evoluzione. Pubblicò queste teorie nel libro The Planets: Their Origin and Development (I pianeti: loro origine e sviluppo) uscito nel 1952. Urey ipotizzava che l'atmosfera terrestre primordiale, fosse probabilmente composta da ammoniaca, metano ed idrogeno (atmosfera riducente). Fu un suo studente laureato, Stanley L. Miller a dimostrare con un famoso esperimento che da una tale atmosfera, in presenza di acqua e sotto l'azione di scariche elettriche (che simulavano l'azione dei fulmini), potevano generarsi aminoacidi, ovvero alcuni dei mattoni fondamentali delle proteine. (it)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton (Indiana), 29 april 1893 – La Jolla (California), 5 januari 1981) was een Amerikaans scheikundige. In 1934 won Urey de Nobelprijs voor de Scheikunde voor zijn ontdekking van het waterstofisotoop deuterium. (nl)
  • ハロルド・クレイトン・ユーリー(Harold Clayton Urey, 1893年4月29日 - 1981年1月5日)はアメリカ合衆国インディアナ州ウォルカートン出身の化学者。1934年に重水素発見の功績によってノーベル化学賞を受賞した。 (ja)
  • Harold Clayton Urey (ur. 29 kwietnia 1893 w Walkerton, Indiana, zm. 5 stycznia 1981 w La Jolla, Kalifornia) - chemik amerykański, za odkrycie deuteru laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii z roku 1934. W latach 1923–1924 prowadził badania wspólnie z Nielsem Bohrem, następnie w latach 1924-1929 wykładał w Uniwersytecie Johna Hopkinsa w Baltimore. W latach 1929–1945 był profesorem Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku, a w latach 1945–1952 Uniwersytetu Chicagowskiego. Był członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. Zajmował się badaniami składu izotopowego wielu pierwiastków chemicznych. Był autorem metod rozdzielania izotopów. Przyczynił się także do rozwoju prac nad bombą atomową rozdzielając izotopy uranu U-235 i U-238. Wysunął hipotezę dotyczącą pochodzenia planet i gwiazd oraz pochodzenia życia na Ziemi. Opracował metodę szacowania temperatury wód oceanów (nawet do 180 mln lat wstecz). W 1931 roku odkrył ciężki izotop wodoru – deuter wyodrębniając go z czystego chemicznie ciekłego wodoru, za co w 1934 roku otrzymał Nagrodę Nobla. (pl)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton, 29 de abril de 1893 — La Jolla, 5 de janeiro de 1981) foi um químico estadunidense. Estudou na Universidade de Montana, onde graduou-se em 1917, começando a trabalhar com a química Barrett de Filadélfia, Pensilvânia. Durante a Primeira Guerra Mundial se dedicou à investigação, continuando seus estudos na Universidade de Califórnia, onde se doutorou em 1923, estudando física atômica com Niels Bohr na Universidade de Copenhaga (1923 - 1924). Desde 1919 e até 1957 exerceu o magistério, sucessivamente na Universidade de Montana, Universidade Johns Hopkins (1924-1929) e Universidade de Columbia (1934-1945), assim como na Universidade de Chicago, onde foi professor de química do Instituto de Estudos Nucleares, e Universidade de Oxford. Em 1958 foi professor na Universidade de Califórnia, UCSD, em San Diego. Seus trabalhos enfocaram inicialmente no isolamento de isótopos pesados de hidrogênio, oxigênio, nitrogênio, carbono e enxofre, sendo laureado com o Nobel de Química de 1934, pela obtenção do deutério (hidrogênio pesado) e pelo isolamento da água pesada (óxido de deutério, D2O). Durante a Segunda Guerra Mundial, dirigiu na Universidade de Columbia, o grupo de investigação sobre métodos de separação dos isótopos do urânio, U-235 do U-238, e a produção de água pesada. Contribuiu, além disso, no desenvolvimento da bomba de hidrogênio. Finalizadas as pesquisas, desenvolveu uma grande atividade entre os cientistas atômicos que solicitavam um controle internacional do uso da energia atômica. Se dedicou também a realizar pesquisas sobre geofísica, ao estudo da origem do Sistema solar e sobre paleontologia. Nos anos finais de sua vida, Urey contribuiu para o desenvolvimento da cosmoquímica e é-lhe atribuído a criação do termo. O seu trabalho sobre o oxigénio 18 levou-o a desenvolver teorias sobre abundância dos produtos químicos na Terra e a sua abundância e evolução nos astros. Este foi um trabalho pioneiro na investigação paleoclimática. Sumarizou o seu trabalho no livro Os planetas: sua origem e desenvolvimento (1952). Urey especulava que, nos primórdios da Terra, a atmosfera seria provavelmente composta de amónia, metano e hidrogénio; um dos seus alunos de Chicago, Stanley L. Miller, demonstrou que, se uma mistura desses gases fosse exposta a radiação ultravioleta e água, poderia interagir para produzir aminoácidos, chamados vulgarmente de "bases da construção da vida" (ver Experiência de Urey-Miller). Em colaboração com o físico estadunidense Arthur Edward Ruark, escreveu Átomos, moléculas e quantas (1930). (pt)
  • Га́рольд Кле́йтон Ю́ри (англ. Harold Clayton Urey; 29 апреля 1893, Уолкертон — 5 января 1981, Ла-Холья, Сан-Диего) — американский физик и физикохимик. Пионер в области исследования изотопов, за открытие одного из которых — дейтерия — был награждён Нобелевской премией по химии в 1934 году. Позже перешёл к изучению эволюции планет. (ru)
  • 哈羅德·尤里(Harold Urey,1893年4月29日-1981年1月5日),美國科學家,因發現氫的同位素氘獲得1934年諾貝爾化學獎。 此外,尤里和史丹利·米勒於1953年完成了生命起源的經典實驗米勒-尤里實驗。 (zh)
dbo:almaMater
dbo:birthDate
  • 1893-04-29 (xsd:date)
  • 1893-4-29
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1981-01-05 (xsd:date)
  • 1981-1-5
dbo:deathPlace
dbo:doctoralAdvisor
dbo:doctoralStudent
dbo:field
dbo:knownFor
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 453578 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 713937018 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Harold Urey
dbp:imageSize
  • 240 (xsd:integer)
dbp:nationality
  • United States
dbp:portal
  • Biography
  • Chemistry
  • History of science
  • Nuclear technology
  • Physics
  • World War II
  • Astronomy
dbp:signature
  • Harold Urey signature.svg
dbp:wordnet_type
dbp:workInstitution
dct:description
  • American physical chemist (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Harold Clayton Urey (* 29. April 1893 in Walkerton im US-Bundesstaat Indiana; † 5. Januar 1981 in La Jolla, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Chemiker. (de)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton, Indiana, 29 de abril de 1893 - La Jolla, California, 5 de enero de 1981) fue un químico y profesor universitario estadounidense, pionero en trabajar con isótopos por lo que ganó el Premio Nobel de Química en 1934 y más tarde le condujo a elaborar la Teoría de la Evolución Paleontológica. (es)
  • Harold Clayton Urey (29 avril 1893 à Walkerton (en), Indiana, États-Unis - 5 janvier 1981 à La Jolla, Californie) était un chimiste américain. Il est le découvreur du deutérium, pour lequel il a reçu le prix Nobel de chimie en 1934. (fr)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton (Indiana), 29 april 1893 – La Jolla (California), 5 januari 1981) was een Amerikaans scheikundige. In 1934 won Urey de Nobelprijs voor de Scheikunde voor zijn ontdekking van het waterstofisotoop deuterium. (nl)
  • ハロルド・クレイトン・ユーリー(Harold Clayton Urey, 1893年4月29日 - 1981年1月5日)はアメリカ合衆国インディアナ州ウォルカートン出身の化学者。1934年に重水素発見の功績によってノーベル化学賞を受賞した。 (ja)
  • Га́рольд Кле́йтон Ю́ри (англ. Harold Clayton Urey; 29 апреля 1893, Уолкертон — 5 января 1981, Ла-Холья, Сан-Диего) — американский физик и физикохимик. Пионер в области исследования изотопов, за открытие одного из которых — дейтерия — был награждён Нобелевской премией по химии в 1934 году. Позже перешёл к изучению эволюции планет. (ru)
  • 哈羅德·尤里(Harold Urey,1893年4月29日-1981年1月5日),美國科學家,因發現氫的同位素氘獲得1934年諾貝爾化學獎。 此外,尤里和史丹利·米勒於1953年完成了生命起源的經典實驗米勒-尤里實驗。 (zh)
  • Harold Clayton Urey (April 29, 1893 – January 5, 1981) was an American physical chemist whose pioneering work on isotopes earned him the Nobel Prize in Chemistry in 1934 for the discovery of deuterium. He played a significant role in the development of the atom bomb, but may be most prominent for his contribution to theories on the development of organic life from non-living matter. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) هارولد يوري (Harold Urey) هو كيميائي أمريكي حاصل على جائزة نوبل في الكيمياء سنة 1934، ولد في ولاية إنديانا في 29 أفريل 1893 وتوفي في 5 جانفي 1981 في كاليفورنيا. هو من قام باكتشاف الديوتريوم. (ar)
  • Scoprì il deuterio attraverso distillazioni successive dell'idrogeno liquido. Nel 1931, con l'ausilio dei suoi assistenti, dimostrò l'esistenza dell'acqua pesante, l'ossido di deuterio D2O. Questo gli valse il conferimento del premio Nobel per la chimica nel 1934 con la motivazione "per la scoperta del deuterio". Fu direttore di un gruppo di ricerca del progetto Manhattan per la costruzione della bomba atomica all'università della Columbia. Produsse anche importanti lavori nei settori della geofisica, dell'origine del sistema solare e della paleontologia. (it)
  • Harold Clayton Urey (ur. 29 kwietnia 1893 w Walkerton, Indiana, zm. 5 stycznia 1981 w La Jolla, Kalifornia) - chemik amerykański, za odkrycie deuteru laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii z roku 1934. W latach 1923–1924 prowadził badania wspólnie z Nielsem Bohrem, następnie w latach 1924-1929 wykładał w Uniwersytecie Johna Hopkinsa w Baltimore. W latach 1929–1945 był profesorem Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku, a w latach 1945–1952 Uniwersytetu Chicagowskiego. Był członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. (pl)
  • Harold Clayton Urey (Walkerton, 29 de abril de 1893 — La Jolla, 5 de janeiro de 1981) foi um químico estadunidense. Estudou na Universidade de Montana, onde graduou-se em 1917, começando a trabalhar com a química Barrett de Filadélfia, Pensilvânia. Durante a Primeira Guerra Mundial se dedicou à investigação, continuando seus estudos na Universidade de Califórnia, onde se doutorou em 1923, estudando física atômica com Niels Bohr na Universidade de Copenhaga (1923 - 1924). Se dedicou também a realizar pesquisas sobre geofísica, ao estudo da origem do Sistema solar e sobre paleontologia. (pt)
rdfs:label
  • هارولد يوري (ar)
  • Harold Urey (en)
  • Harold C. Urey (de)
  • Harold Clayton Urey (es)
  • Harold Clayton Urey (fr)
  • Harold Urey (it)
  • ハロルド・ユーリー (ja)
  • Harold Urey (nl)
  • Harold Clayton Urey (pl)
  • Harold Clayton Urey (pt)
  • Юри, Гарольд Клейтон (ru)
  • 哈羅德·尤里 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Harold (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Harold Clayton Urey (en)
  • Harold Urey (en)
foaf:surname
  • Urey (en)
is dbo:doctoralAdvisor of
is dbo:doctoralStudent of
is dbo:starring of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of