| dbpprop:abstract
|
- Hard bop is a style of jazz that is an extension of bebop (or "bop") music. Hard bop incorporates influences from rhythm and blues, gospel music, and blues, especially in the saxophone and piano playing. David H. Rosenthal also contends in his book Hard Bop that it is to a large degree the natural creation of a generation of black American musicians who grew up at a time when bop and rhythm and blues were the dominant forms of black American music and prominent jazz musicians like Tadd Dameron worked in both genres. Another one of the major influences in this genre was Miles Davis.
- Der Hard Bop (auch Hardbop) ist ein besonders ausgeprägter Jazzstil, der in den 1950er Jahren entwickelt wurde.
- Hard bop je druh jazzu, který rozšiřuje a navazuje na bebop. V hard bopu se dají vystopovat prvky R&B, gospelu a blues. Typickými nástroji pro tento žánr jsou saxofon a piáno. Vyvinul se v padesátých letech 20. století, kdy byly nejhranějšími žánry černošských hudebníků bebop a R&B. Byl zároveň i reakcí na vlnu cool jazzu (někdy označovanou jako west coast), jejž hráli ve větší míře bílí hudebníci. Zjednodušeně by se dalo říct, že cool jazz vnáší do jazzu evropské vlivy, kdežto hard bop čerpá spíše z gospelu a afrických hudebních kořenů. V roce 1954 vystupoval Miles Davis na Newport Jazz Festivalu, kdy před titulní píní z alba Walkin’ ohlásil zrod nového jazzového stylu. O rok později už dal Davis dohromady svůj první velký kvintet, v němž hrál i John Coltrane. Miles Davis byl ovšem jazzovým chameleónem, zanedlouho už se přesunul k jinému jazzovému stylu. Jiné zdroje ovšem přisuzují definici stylu dvěma živým albům The Night at Birdland, které pro Blue Note natočil pár měsíců před Milesovým vystoupením na Newportském festivalu bubeník Art Blakey s pianistou Horacem Silverem a trumpetistou Cliffordem Brownem. Každý z nich by mohli být leader hardbopového hnutí spolu s Davisem. Blakey a Silver pak založili The Jazz Messengers, i když Silver odešel v roce 1956, aby mohl dát dohromady svoje vlastní hardbopové ansámbly. Vedle toho Clifford Brown založil společně s bubeníkem Maxem Roachem Brown-Roach Quintet. Hard bop dosáhl největší popularity v padesátých a šedesátých letech dvacátého století. Ovšem hardbopoví hudebníci ani prvky tohoto směru na své popularitě neztrácí. Na začátku sedmdesátých let se z hard bopu vyvinul soul jazz. Mezi hudebníky, kteří dotvářeli tento styl patří: Cannonball Adderley, Sonny Stitt, Jimmy Bruno, Donald Byrd, Sonny Clark, Lou Donaldson, Kenny Drew, Benny Golson, Dexter Gordon, Joe Henderson, Andrew Hill, Freddie Hubbard, Jackie McLean, Charles Mingus, Blue Mitchell, Hank Mobley, Johnny Griffin, Thelonious Monk, Lee Morgan a Sonny Rollins.
- El Hard bop es un estilo musical del jazz que se desarrolló desde mediados de la década de los cincuenta hasta mediados de la de los sesenta del siglo XX; cronológicamente, sigue al cool y West coast jazz y precede a las vanguardias jazzísticas.
- Hard bop on jazzmusiikin tyylisuunta, jossa yhdistellään R&B:ta, bluesia ja gospel-musiikkia erityisesti saksofonilla ja pianolla. Hard bop syntyi mustien jazzmuusikkojen piirissä, joiden nuoruuden keskeiset musiikilliset vaikutteet olivat olleet nimenomaan bebop ja R&B. Keskeisiä hard bop -muusikkoja olivat muun muassa Art Blakey, John Coltrane, Charles Mingus, Miles Davis, Thelonious Monk ja Sonny Rollins. Hard bop syntyi 1950- ja 1960-lukujen taitteessa, ja vaikka sen suosion huippu sijoittuu tuolle ajanjaksolle, sitä soitetaan ja levytetään edelleen. Hard bopin tempot ovat yleensä hitaampia kuin perinteisessä bebop-jazzissa ja bassokuviot ovat eläväisempiä – musiikin tarkoituksena oli olla helpommin lähestyttävää kuin bebop-musiikki. Myöhemmin hard bop oli soul jazz -tyylin keskeisiä esikuvia.
- Le Hard bop (« bop dur ») est un courant musical appartenant au jazz qui s'est développé entre 1955 et 1960.
- L'Hard bop è uno stile jazzistico nato sul finire degli anni '40 con massimo sviluppo nella seconda metà degli anni '50. Direttamente derivato dal predecessore Be bop, l'Hard bop sposta ancora oltre i confini delle improvvisazioni e delle armonizzazioni: cominciano a sentirsi gli effetti degli studi classici eseguiti anche da musicisti "neri".
- ハード・バップ (Hard bop) は、モダン・ジャズの一つ。アメリカ東海岸で、1950年代半ばをピークに1960年代まで続いたスタイル。 「ビバップの発展過程での揺り戻し」「ビバップの伝統の上に、ウエストコースト・ジャズの混在状態を経て、様々な音楽を取り入れて成立」「黒人のブルースフィーリングを熱く押し出したもの」と様々な形容がなされている。 1950年代半ばに衰退をはじめたビバップであったが、1955年のチャーリー・パーカーの死と共に、その影響下にあった若手演奏家たちが一気に活躍し、表面化したのがきっかけといわれている。ビバップのように、コード進行に乗せた、あるいは、コード分解によるアドリブといった基本は一緒だが、それよりも、特にソロのアドリブ演奏面で、ホットでハードドライビングしながらも、メロディアスに洗練されたスタイルといわれている。また、よりフレーズが重要視されるため、メロディーとして成立しない音を音階からはずさざるをえないため、同じコードを使用しても、使えない音が出てくることが多く、ビバップよりも、融通性のないメロディーやフレーズとなりがちであった。 また、ハード・バップはアフロ・キューバン/ラテン音楽の要素、とりわけルンバやマンボ等を取り入れて、ラテン・ジャズへと発展していく。特にハード・バップで演奏されるものはアフロ・キューバン・ジャズといわれることが多い。
- Hard bop is een jazzstijl die in het verlengde ligt van de bebop (of "bop") muziek. Hard bop vermengt invloeden uit rhythm and blues, gospelmuziek en blues, vooral dan in de saxofoon- en pianopartijen. Als gevolg van de rol die virtuozen zoals Charles Mingus en Ray Brown speelden in de ontwikkeling van dit genre, werden de baspartijen meer gevarieerd dan in de bebop. De bedoeling van Hard Bop was deels om toegankelijker te zijn voor een publiek dat bebop niet kende, of niet echt open stond voor bebop. De Amerikaanse auteur David H. Rosenthal stelde in zijn boek Hard Bop dat het genre grotendeels natuurlijk voortkwam uit een generatie zwarte Amerikaanse muzikanten die opgroeiden in een periode waarin bop en rhythm and blues dominante vormen van zwarte Amerikaanse muziek waren. Prominente jazzmuzikanten zoals Tadd Dameron waren actief in beide genres. Bekende voorbeelden van hard bop muzikanten zijn Cannonball Adderley, Art Blakey, Clifford Brown, Donald Byrd, Sonny Clark, John Coltrane, Lou Donaldson, Miles Davis, Kenny Drew, Benny Golson, Dexter Gordon, Joe Henderson, Andrew Hill, Freddie Hubbard, Jackie McLean, Charles Mingus, Blue Mitchell, Hank Mobley, Thelonious Monk, Lee Morgan, Sonny Rollins en Horace Silver. Hard bop werd ontwikkeld tijdens de jaren vijftig en zestig en was ook het meest populair tijdens die periode. Niettemin blijven hard bop muzikanten, en elementen van het genre, populair in de jazz. Soul jazz ontstond uit de hard bop.
- Hard Bop (eller også Hardbop) er en jazzstil. Den er en videre utvikling av Bebop etter 1950 med en sterkt drivende rytmikk. Her blir elementer fra cool jazz, soul, blues og delvis også afrikansk musikk forent. Typisk for denne stilen er modal improvisasjon, utviklet av Miles Davis og John Coltrane. Dette innebærer at en modal skala blir brukt som grunnlag når melodiene for solospillet skal dannes. De forsøkte dermed å befri seg fra de fastlagte strukturene og harmoniprogresjonene i bebopen. Dette førte til en 'hardere' måte å spille på, dvs. stilen er noe strengere, mindre leken enn bebop. De tradisjonelle elementene fra de nevnte stilretningene ble videreutviklet til de tekniske grensene var nådd. En undersjanger er soul jazz som er oppbygd enda strengere. Et typisk album er Kind of Blue av Miles Davis, det er et særdeles vellykket eksempel på modal improvisasjon.
- Hard bop (neo-bop) – odmiana stylu muzycznego bebop należąca do modern jazzu, powstała na wschodnim wybrzeżu USA jako reakcja czarnych muzyków końca 50. lat XX w. na uładzony, zeuropeizowany cool jazz. Zawiera liczne wpływy rhythm and bluesa, muzyki gospel oraz bluesa, szczególnie dostrzegalnego w partiach saksofonu i fortepianu. Muzyka żywiołowa, ekspresyjna, z intensywną pulsacją rytmiczną i prostszymi formułami formalnymi niż w cool jazzie. Do najbardziej znanych przedstawicieli hard bopu należą m. in. : Cannonball Adderley, Art Blakey, Clifford Brown, Donald Byrd, Sonny Clark, John Coltrane, Lou Donaldson, Miles Davis, Kenny Drew, Benny Golson, Dexter Gordon, Joe Henderson, Andrew Hill, Freddie Hubbard, Jackie McLean, Charles Mingus, Blue Mitchell, Hank Mobley, Thelonious Monk, Lee Morgan, Sonny Rollins oraz Horace Silver.
- Hard bop é um gênero musical influenciado pelo Rhythm and blues, gospel e blues, sendo no caso do último principalmente no saxofone e no piano. Desenvolveu-se durante as décadas de 1950 e 1960 Entre os músicos de Hard bop estão: Cannonball Adderley, Art Blakey, Clifford Brown, Donald Byrd, Sonny Clark, John Coltrane, Lou Donaldson, Miles Davis, Kenny Drew, Benny Golson, Dexter Gordon, Joe Henderson, Andrew Hill, Freddie Hubbard, Jackie McLean, Charles Mingus, Blue Mitchell, Hank Mobley, Thelonious Monk, Lee Morgan, Sonny Rollins and Horace Silver.
- Хард-боп — джазовый стиль, развившийся из бибопа и кул-джаза, вобрав в себя элементы соула, церковной музыки и блюза. Пик его популярности пришелся на 1950-60-е годы XX века. В основном этот период в джазе ассоциируется с такими личностями, как Сонни Роллинз, Джон Колтрейн, Майлз Дэвис, Арт Блэки и Чарльз Мингус. Впоследствии последователи бибопа и хард-бопа добавили в него ещё немного стиля в виде модального джаза, в котором гармоничность структуры отдельных частей стала ещё более свободной, но обычно проявлялась это только при аккордной игре на фортепьяно (в том числе и низких тонов). Благодаря этому джазовому периоду инструменталисты получили возможность импровизировать с разными ладами гаммы.
- Hardbop, riktning inom jazzen som var mest framträdande under 1950- o 60-talen. En känd utövare var Miles Davis. Andra viktiga musiker var trumslagaren Art Blakey, tenorsaxofonisten Sonny Rollins, pianisten Horace Silver, trumpetaren Clifford Brown, kompositören och tenorsaxofonisten Benny Golson. Utmärktes till skillnad från bebop av att man spelade mera evergreens och ballader, mera flytande rytm samt senare även mer avancerad harmonik. Inflytande från blues och gospel skapade en sido-genre Soul jazz.
- 硬博普樂（英文：Hard bop）係1950年代博普爵士樂受藍調影響而發展出來的一種爵士樂風格。這種風格最大特點是情感深沉。
|
| rdfs:comment
|
- Hard bop is a style of jazz that is an extension of bebop (or "bop") music. Hard bop incorporates influences from rhythm and blues, gospel music, and blues, especially in the saxophone and piano playing. David H.
- Der Hard Bop (auch Hardbop) ist ein besonders ausgeprägter Jazzstil, der in den 1950er Jahren entwickelt wurde.
- Hard bop je druh jazzu, který rozšiřuje a navazuje na bebop. V hard bopu se dají vystopovat prvky R&B, gospelu a blues. Typickými nástroji pro tento žánr jsou saxofon a piáno. Vyvinul se v padesátých letech 20. století, kdy byly nejhranějšími žánry černošských hudebníků bebop a R&B. Byl zároveň i reakcí na vlnu cool jazzu (někdy označovanou jako west coast), jejž hráli ve větší míře bílí hudebníci.
- El Hard bop es un estilo musical del jazz que se desarrolló desde mediados de la década de los cincuenta hasta mediados de la de los sesenta del siglo XX; cronológicamente, sigue al cool y West coast jazz y precede a las vanguardias jazzísticas.
- Hard bop on jazzmusiikin tyylisuunta, jossa yhdistellään R&B:ta, bluesia ja gospel-musiikkia erityisesti saksofonilla ja pianolla. Hard bop syntyi mustien jazzmuusikkojen piirissä, joiden nuoruuden keskeiset musiikilliset vaikutteet olivat olleet nimenomaan bebop ja R&B. Keskeisiä hard bop -muusikkoja olivat muun muassa Art Blakey, John Coltrane, Charles Mingus, Miles Davis, Thelonious Monk ja Sonny Rollins.
- Le Hard bop (« bop dur ») est un courant musical appartenant au jazz qui s'est développé entre 1955 et 1960.
- L'Hard bop è uno stile jazzistico nato sul finire degli anni '40 con massimo sviluppo nella seconda metà degli anni '50. Direttamente derivato dal predecessore Be bop, l'Hard bop sposta ancora oltre i confini delle improvvisazioni e delle armonizzazioni: cominciano a sentirsi gli effetti degli studi classici eseguiti anche da musicisti "neri".
- Hard bop is een jazzstijl die in het verlengde ligt van de bebop (of "bop") muziek. Hard bop vermengt invloeden uit rhythm and blues, gospelmuziek en blues, vooral dan in de saxofoon- en pianopartijen. Als gevolg van de rol die virtuozen zoals Charles Mingus en Ray Brown speelden in de ontwikkeling van dit genre, werden de baspartijen meer gevarieerd dan in de bebop.
- Hard Bop (eller også Hardbop) er en jazzstil. Den er en videre utvikling av Bebop etter 1950 med en sterkt drivende rytmikk. Her blir elementer fra cool jazz, soul, blues og delvis også afrikansk musikk forent. Typisk for denne stilen er modal improvisasjon, utviklet av Miles Davis og John Coltrane. Dette innebærer at en modal skala blir brukt som grunnlag når melodiene for solospillet skal dannes.
- Hard bop (neo-bop) – odmiana stylu muzycznego bebop należąca do modern jazzu, powstała na wschodnim wybrzeżu USA jako reakcja czarnych muzyków końca 50. lat XX w. na uładzony, zeuropeizowany cool jazz. Zawiera liczne wpływy rhythm and bluesa, muzyki gospel oraz bluesa, szczególnie dostrzegalnego w partiach saksofonu i fortepianu. Muzyka żywiołowa, ekspresyjna, z intensywną pulsacją rytmiczną i prostszymi formułami formalnymi niż w cool jazzie.
- Hard bop é um gênero musical influenciado pelo Rhythm and blues, gospel e blues, sendo no caso do último principalmente no saxofone e no piano.
- Хард-боп — джазовый стиль, развившийся из бибопа и кул-джаза, вобрав в себя элементы соула, церковной музыки и блюза. Пик его популярности пришелся на 1950-60-е годы XX века.
- Hardbop, riktning inom jazzen som var mest framträdande under 1950- o 60-talen. En känd utövare var Miles Davis. Andra viktiga musiker var trumslagaren Art Blakey, tenorsaxofonisten Sonny Rollins, pianisten Horace Silver, trumpetaren Clifford Brown, kompositören och tenorsaxofonisten Benny Golson. Utmärktes till skillnad från bebop av att man spelade mera evergreens och ballader, mera flytande rytm samt senare även mer avancerad harmonik.
- 硬博普樂（英文：Hard bop）係1950年代博普爵士樂受藍調影響而發展出來的一種爵士樂風格。這種風格最大特點是情感深沉。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
