| dbpedia-owl:abstract
|
- Im sogenannten HIV-Prozess in Libyen wurden fünf bulgarische Krankenschwestern (Kristijana Waltschewa, Nasja Nenowa, Walentina Siropulo, Walja Tscherwenjaschka und Sneschana Dimitrowa) und der palästinensischstämmige Arzt Aschraf al-Hajuj (seit Juni 2007 mit bulgarischer Staatsangehörigkeit) beschuldigt, hunderte libyscher Kinder in der Kinderklinik des Zentralkrankenhauses „El-Fateh“ in Benghazi vorsätzlich mit HIV infiziert zu haben. Im späteren Verlauf kamen weitere Vorwürfe hinzu, wie etwa die Zusammenarbeit mit ausländischen Geheimdiensten oder der Verstoß gegen Normen und Traditionen in Libyen (Ehebruch, illegaler Devisenhandel, einschließlich Herstellung, Verbreitung und Gebrauch von Alkohol). In mehreren Schauprozessen, die sich über insgesamt acht Jahre hinzogen, wurden die Angeklagten für die unterschiedlichen, ihnen zur Last gelegten Vorwürfe zum Tode verurteilt. Der Fall wurde zu einem internationalen Politikum. Bulgarien, die Europäische Union, die USA, aber auch Menschenrechtsorganisationen wie amnesty international setzten sich für die Freilassung der Gefangenen ein, die aus ihrer Sicht vom Gaddafi-Regime als Sündenböcke für die in Libyen grassierende HIV-Seuche missbraucht wurden. Gegen "Entschädigungszahlungen" an die betroffenen libyschen Familien wurden die Todesurteile 2007 in lebenslange Freiheitsstrafen umgewandelt. Am 24. Juli 2007 wurden die Gefangenen nach weiteren Verhandlungen in die bulgarische Hauptstadt Sofia ausgeflogen, wo sie vom bulgarischen Staatspräsidenten Georgi Parwanow umgehend begnadigt wurden. Die Freigelassenen, die stets ihre Unschuld betont hatten, erhoben schwere Foltervorwürfe gegen Libyen. Im August desselben Jahres räumte der Sohn des libyschen Staatschefs Muammar al-Gaddafi, Saif al-Islam al-Gaddafi, schließlich ein, dass die Krankenschwestern und der Arzt gefoltert und politisch missbraucht worden seien.
- The HIV trial in Libya (or Bulgarian nurses affair) concerns the trials, appeals and eventual release of six foreign medical workers charged with conspiring to deliberately infect over 400 children with HIV in 1998, causing an epidemic at El-Fatih Children's Hospital in Benghazi, Libya. The defendants were a Palestinian medical intern and five Bulgarian nurses (often termed "medics"). They were first sentenced to death, then had their case remanded by Libya's highest court, and were sentenced to death again, a penalty which was upheld by Libya's highest court in early July, 2007. The six then had their sentences commuted to life in prison by a Libyan government panel. They were released following a deal reached with European Union representatives on humanitarian issues (the EU did not condone the guilty verdict in Libya against the six). On July 24, 2007, the five medics and the doctor were extradited to Bulgaria, where their sentences were commuted by the Bulgarian President and they were freed. Libya has since complained about the releases (although, as of July 31, not to the EU), and the issue remains ongoing. Furthermore, a controversy has arisen concerning the terms of release, which allegedly include an arms trade as well as a civilian nuclear cooperation agreement signed by French President Nicolas Sarkozy in July 2007. Both the French president and the Bulgarian president have denied that the two deals were related to the liberation of the six, although this has been alleged by a variety of sources, including Saif al-Islam Gaddafi, the son of Libyan leader Muammar Gaddafi. The epidemic at El-Fatih and the subsequent trials were highly politicized and controversial. The medics say that they were forced to confess under torture and that they are innocent. Saif al-Islam Gaddafi later confirmed that Libyan investigators tortured the medics with electric shocks and threatened to target their families in order to extract the confessions, and confirmed that some of the children had been infected with HIV before the medics arrived in Libya. He said that the guilty verdict of the Libyan courts had been based on "conflicting reports", and said that "There is negligence, there is a disaster that took place, there is a tragedy, but it was not deliberate. " Some of the world's foremost HIV experts had written to courts and the Libyan government on the medics' behalf, blaming the epidemic on poor hygiene practices in the hospital. The epidemic is the largest documented outbreak of HIV within a hospital in history, and it was the first time AIDS became a public issue in Libya. Two of the world's foremost HIV experts, Luc Montagnier and Vittorio Colizzi, supported the medics' case, and reaction to their convictions was swift, with a number of appeals from scientific and human rights organizations, and various official condemnations of the verdict along with diplomatic initiatives. In February 2011, resigned justice minister Mustafa Abdel-Jalil alleged that Gadaffi and his government were entirely responsible for infecting the children with HIV.
- Libyan HIV-oikeudenkäynnillä viitataan vuonna 1999 alkaneeseen rikostutkintaan Libyassa, jossa viittä bulgarialaishoitajaa (Kristijana Valtševa, Nasja Nenova, Valentina Siropulo, Valja Tšervenjaška, Snežana Dimitrova) ja yhtä palestiinalaislääkäriä (Ashraf al-Hajuj, tunnettu myös nimellä al-Hadjudj) syytetään HIV:n levittämisestä tahallisesti satoihin lapsipotilaisiin verituotteilla, joissa oli virusta. Viimeisin oikeusjuttu tapauksessa päättyi 19. joulukuuta 2006: syytetyt todettiin jälleen syyllisiksi ja tuomittiin kuolemaan ampumalla. Tuomitut saivat kuitenkin edelleen valitusoikeuden Libyan korkeimpaan oikeuteen. Bulgarian presidentti Georgi Părvanov armahti sairaanhoitajat ja palestiinalaislääkärin, jotka tuomittiin Libyassa, mutta myöhemmin vapautettiin ja lennätettiin Bulgariaan.
- リビアのエイズ感染事件（リビアのエイズかんせんじけん）はブルガリア人の看護婦5人とパレスチナ人の医師1人がリビア人の子供たちにエイズウィルスを感染させた事件。ブルガリアとリビア両国で大きな問題となっている。 6人が働いていたベンガジの病院では、426人の子供がHIVに感染したとされる。2004年5月、6人に死刑判決が言い渡され、上告されていた。欧州連合は被告らの釈放を呼び掛けていたが、2006年12月19日、トリポリの裁判所は再度死刑を下し、リビアと西側諸国との関係が悪化している。 2007年7月17日、リビアの高等司法評議会は被告人6名を終身刑に減刑する決定を下した。決定は、被害者の家族に欧州連合の一部の国から保証金が支払われることに和解し、被害者側が死刑要求を取り下げたため。
- De Libische hiv-zaak is een zaak waarbij 426 Libische kinderen in 1998 in een ziekenhuis in Benghazi besmet werden met het hiv-virus. Meer dan 50 kinderen overleden. In februari 1999 werden vijf Bulgaarse verpleegsters en een Palestijnse arts gearresteerd en beschuldigd van het opzettelijk besmetten van de kinderen. Ze legden een bekennende verklaring af maar verklaarden later dat deze na foltering was afgelegd en dat ze onschuldig waren. In 2004 werden ze ter dood veroordeeld. Het vonnis werd een jaar later vernietigd wegens onregelmatigheden bij de ondervragingen. In 2006 werden ze opnieuw ter dood veroordeeld. Op 17 juli 2007 werden de doodstraffen omgezet in levenslange gevangenisstraf en een week later werd de groep na bemiddeling door Frankrijk, Bulgarije en de Europese Unie uitgeleverd aan Bulgarije, waar de levenslange gevangenisstraf werd opgeheven. De Palestijn werd Bulgaars staatsburger. Als resultaat van de bemiddeling werd een miljoen dollar per besmet kind betaald en tekende de EU een akkoord dat voorziet in volledige samenwerking en partnerschap met Libië. Saif al-Islam al-Qadhafi gaf later toe dat de gevangenen waren gemarteld en de naar de oppositie overgelopen minister van justitie Mustafa Mohammed Abud al-Jeleil verklaarde dat het regime van Moammar al-Qadhafi verantwoordelijk is voor de besmettingen. Tijdens de rechtszaak verklaarden de professoren Luc Montagnier en Vittorio Collizzi dat de besmettingen reeds begonnen in 1997, toen de zes veroordeelden zich nog niet in Libië bevonden.
- Hiv-rättegången i Libyen betecknar rättegångarna och överklagandena av sex utländska sjukvårdsarbetare som anklagas för att medvetet ha smittat 426 barn med HIV 1998, vilket startade en epidemi vid El-Fath barnsjukhus i Benghazi. De åklagade är en palestinsk medicinpraktikant och fem bulgariska sjuksköterskor. De dömdes till livstids fängelse, efter det att deras dödsdomar hävdes i juli 2007. De släpptes emellertid 24 juli 2007 efter en överenskommelse med representanter från EU. Enligt den palestinska läkarens berättelser ska gruppen ha behandlats illa i fängelset. De ska bland annat ha fått vara med om upprepad tortyr med elstötar, misshandel och att de inte fick sova. Den 3 september 2007 donerade den den bulgariska regeringen 56.6 miljoner dollar till en internationell fond för att hjälpa hiv-smittade barn i Libyen.
- L'affaire des infirmières bulgares est une longue procédure diplomatico-judiciaire qui eut lieu en Libye entre 1999 et 2007 et dans laquelle les inculpés, cinq infirmières bulgares (Kristiyana Valtchéva, Nassia Nénova, Valentina Siropoulo, Valya Tchervéniachka et Snéjana Dimitrova), et un médecin anesthésiste d’origine palestinienne naturalisé bulgare (Ashraf al-Hadjudj) furent accusés de plusieurs crimes.
|
| rdfs:comment
|
- リビアのエイズ感染事件（リビアのエイズかんせんじけん）はブルガリア人の看護婦5人とパレスチナ人の医師1人がリビア人の子供たちにエイズウィルスを感染させた事件。ブルガリアとリビア両国で大きな問題となっている。 6人が働いていたベンガジの病院では、426人の子供がHIVに感染したとされる。2004年5月、6人に死刑判決が言い渡され、上告されていた。欧州連合は被告らの釈放を呼び掛けていたが、2006年12月19日、トリポリの裁判所は再度死刑を下し、リビアと西側諸国との関係が悪化している。 2007年7月17日、リビアの高等司法評議会は被告人6名を終身刑に減刑する決定を下した。決定は、被害者の家族に欧州連合の一部の国から保証金が支払われることに和解し、被害者側が死刑要求を取り下げたため。
- Im sogenannten HIV-Prozess in Libyen wurden fünf bulgarische Krankenschwestern (Kristijana Waltschewa, Nasja Nenowa, Walentina Siropulo, Walja Tscherwenjaschka und Sneschana Dimitrowa) und der palästinensischstämmige Arzt Aschraf al-Hajuj (seit Juni 2007 mit bulgarischer Staatsangehörigkeit) beschuldigt, hunderte libyscher Kinder in der Kinderklinik des Zentralkrankenhauses „El-Fateh“ in Benghazi vorsätzlich mit HIV infiziert zu haben.
- The HIV trial in Libya (or Bulgarian nurses affair) concerns the trials, appeals and eventual release of six foreign medical workers charged with conspiring to deliberately infect over 400 children with HIV in 1998, causing an epidemic at El-Fatih Children's Hospital in Benghazi, Libya. The defendants were a Palestinian medical intern and five Bulgarian nurses (often termed "medics").
- Libyan HIV-oikeudenkäynnillä viitataan vuonna 1999 alkaneeseen rikostutkintaan Libyassa, jossa viittä bulgarialaishoitajaa (Kristijana Valtševa, Nasja Nenova, Valentina Siropulo, Valja Tšervenjaška, Snežana Dimitrova) ja yhtä palestiinalaislääkäriä (Ashraf al-Hajuj, tunnettu myös nimellä al-Hadjudj) syytetään HIV:n levittämisestä tahallisesti satoihin lapsipotilaisiin verituotteilla, joissa oli virusta. Viimeisin oikeusjuttu tapauksessa päättyi 19.
- De Libische hiv-zaak is een zaak waarbij 426 Libische kinderen in 1998 in een ziekenhuis in Benghazi besmet werden met het hiv-virus. Meer dan 50 kinderen overleden. In februari 1999 werden vijf Bulgaarse verpleegsters en een Palestijnse arts gearresteerd en beschuldigd van het opzettelijk besmetten van de kinderen. Ze legden een bekennende verklaring af maar verklaarden later dat deze na foltering was afgelegd en dat ze onschuldig waren. In 2004 werden ze ter dood veroordeeld.
- Hiv-rättegången i Libyen betecknar rättegångarna och överklagandena av sex utländska sjukvårdsarbetare som anklagas för att medvetet ha smittat 426 barn med HIV 1998, vilket startade en epidemi vid El-Fath barnsjukhus i Benghazi. De åklagade är en palestinsk medicinpraktikant och fem bulgariska sjuksköterskor. De dömdes till livstids fängelse, efter det att deras dödsdomar hävdes i juli 2007. De släpptes emellertid 24 juli 2007 efter en överenskommelse med representanter från EU.
- L'affaire des infirmières bulgares est une longue procédure diplomatico-judiciaire qui eut lieu en Libye entre 1999 et 2007 et dans laquelle les inculpés, cinq infirmières bulgares (Kristiyana Valtchéva, Nassia Nénova, Valentina Siropoulo, Valya Tchervéniachka et Snéjana Dimitrova), et un médecin anesthésiste d’origine palestinienne naturalisé bulgare (Ashraf al-Hadjudj) furent accusés de plusieurs crimes.
|
