| dbpedia-owl:abstract
|
- Eine Zunft – von althochdeutsch zumft „zu ziemen“ – bezeichnet eine ständische Körperschaft von Handwerkern, die im Mittelalter zur Wahrung gemeinsamer Interessen entstand und bis ins 19. Jahrhundert existierte, in gewissen Regionen (beispielsweise in der Schweiz) bis heute.
- A guild is an association of craftsmen in a particular trade. The earliest types of guild were formed as confraternities of workers. They were organized in a manner something between a trade union, a cartel, and a secret society. They often depended on grants of letters patent by a monarch or other authority to enforce the flow of trade to their self-employed members, and to retain ownership of tools and the supply of materials. A lasting legacy of traditional guilds are the guildhalls constructed and used as meeting places. An important result of the guild framework was the emergence of universities at Bologna, Paris, and Oxford around the year 1200; they originated as guilds of students as at Bologna, or of masters as at Paris. The economic consequences of guilds have led to heated debates among European historians. Ogilvie (2008) argues that their long apprenticeships were unnecessary to acquire skills, and their conservatism reduced the rate of innovation and made the society poorer. She says their main goal was rent seeking, that is, to shift money to the membership at the expense of the entire economy. Epstein and Prak's book (2008) rejects's Ogilvie's conclusions. Specifically, Epstein argues that guilds were cost-sharing rather than rent-seeking institutions. They located and matched masters and likely apprentices through monitored learning. Whereas the acquisition of craft skills required experience-based learning, he argues that this process necessitated many years in apprenticeship..
- El gremio era un tipo de asociacion económica de origen europeo, implantada también en las colonias, que agrupaba a los artesanos de un mismo oficio, que apareció en las ciudades medievales y se extendió hasta fines de la Edad Moderna, cuando fueron abolidas. Tuvo como objetivo conseguir un equilibrio entre la demanda de obras y el número de talleres activos, garantizando el trabajo a sus asociados, su bienestar económico y los sistemas de aprendizaje. Se ha sostenido que el gremio fue un precedente de los colegios profesionales y los sindicatos modernos . El gremio reguló todos los aspectos, materiales y espirituales, de la vida de los artistas: Su información y escala laboral: contratos de aprendizaje; aprendiz, oficial, maestro, etc. El funcionamiento de su taller: suministra los materiales, supervisa la producción: compradores (fiel contraste), regula el "malo precio" del producto, controla los contratos. La vida espiritual de sus miembros y gestiona prácticas de beneficencia: Funda un hospital o creencia advocada a su santo creador. Cuida de las exequias de sus miembros y de los sufragios para la eterna salvación de sus almas. Cuida a las viudas y huérfanos. Dotes, ayudas económicas.
- Kilta on vanhahtava termi, jota eri seurat ja yhdistykset käyttävät nimessään. Nykyään Suomessa nimen kilta käyttäminen on suosittua Suomessa maanpuolustuskiltojen nimissä, kuten Suomenlinnan Rannikkotykistökilta ry ja Tykistöprikaatin Kilta ry, sekä teekkarien aineyhdistyksissä. Kilta-sana on käytössä myös lähes 90 A-killan nimessä. A-killat ovat paikallisia päihdeasiakasyhdistyksiä, jotka kuuluvat valtakunnalliseen A-Kiltojen Liitto ry:hyn.
- Kiltalaitos on keskiajalla syntynyt, erityisesti uskonnolliseen elämään keskittyneiden kiltojen yhdessä muodostama kokonaisuus. Käsitteellisesti se on osittain päällekkäinen ammattikuntalaitoksen kanssa. Ammattikunnat saattoivat organisoitua kiltojen tavoin, niiden yhteiskunnallinen ja kulttuurinen merkitys on kuitenkin aivan toisenlainen. Joissakin kielissä kiltaa ja käsityöläisten ammattikuntaa tarkoittava sana on sama (esimerkiksi englannin guild).
- Ammattikuntalaitos oli useimmissa Euroopan maissa keskiajalta 1800-luvulle saakka voimassa ollut järjestelmä, jonka mukaan varsinkin käsityöammatteja saivat harjoittaa vain tietyn ammatin harjoittajien virallisen yhdistyksen, ammattikunnan jäsenet. Jokaisessa kaupungissa oli yleensä oma ammattikuntansa jokaista käsityöammattia varten, jota siellä harjoitettiin. Ammattikuntia oli jo Rooman valtakunnan aikana, mutta keskiajan alussa ne lakkasivat toimimasta muualla paitsi Bysantissa. Länsi-Euroopassa ammattikuntia alettiin uudelleen perustaa ristiretkien aikoihin 1100-luvulta lähtien. Sitä ennen oli kaupungeissa kuitenkin jo toiminut kauppiaskiltoja, joiden esimerkki vaikutti osaltaan myös ammattikuntien perustamiseen. Ammattikuntien suurin kukoistusaika kesti Englannissa, Ranskassa ja Italiassa 1300-luvulta 1500-luvulle, Saksassa se alkoi hieman myöhemmin. Ammattikuntajärjestelmään kuului, että itsenäisinä yrittäjinä käsityöammateissa saivat toimia vain mestarit, joille mestarin arvo oli myönnetty heidän suoritettuaan hyväksytyn mestarinäytteen. Mestarin alaisuudessa toimivat kisällit ja oppipojat. Ennen kuin käsityöläinen saattoi päästä mestariksi, hänen oli ensin pestauduttava oppipoikana jonkun mestarin palvelukseen ja harjoiteltava ammattitaitoa. Kun hän oli riittävästi oppinut, mihin kesti yleensä 3 – 5 vuotta, hän saattoi suorittaa kisällinäytteen ja saada kisällin sekä vuosia myöhemmin mahdollisesti mestarin arvon. Tällä tavoin pyrittiin takaamaan käsityötuotteiden korkea laatu sekä myös ammattitaitojen siirtyminen sukupolvelta toiselle. Ammattikunnan esimiehenä toimi yleensä sen vanhin mestari, oltermanni. Ammattikuntien tehtäviin kuului myös jäsentensä toimeentulon turvaaminen heidän sairastuttuaan tai tultuaan työkyvyttömiksi. Mutta niiden tarkoituksena oli myös alan suojaaminen ulkopuoliselta kilpailulta, minkä vuoksi ne toimivat samalla kartelleina. Mestarien lukumäärä kussakin kaupungissa ja kussakin ammatissa oli yleensä rajoitettu tiettyyn määrään, ja tavallista oli sekin, että mestariksi oli mahdoton päästä muiden kuin vanhempien mestarien sukulaisten. Muut joutuivat useinkin jäämään kisälleiksi koko iäkseen, vaikka heidän ammattitaitonsa olisi ollut useita mestareita parempikin. Täten ne toimivat vastoin alkuperäistä tarkoitustaan laadun takaajana. Usein ne vastustivat myös uusien, entistä tehokkaampien tuotantomenetelmien käyttöönottoa, mistä aiheutuneet haitat kärjistyivät teollistumisen alkuvaiheessa. Ammattikuntalaitos alkoikin viimeistään 1700-luvulla saada osakseen yhä ankarampaa arvostelua varsinkin liberalististen taloustieteilijöiden taholta. Arvostelu johtikin vähitellen kaikkialla ammattikuntien etuoikeuksien lakkauttamiseen, mikä yleensä merkitsi samalla elinkeinovapauden toteuttamista. Ranskassa ammattikunnat lakkautettiin suuren vallankumouksen aikana vuonna 1791. Seuraavalla vuosisadalla ne lakkautettiin muuallakin, esimerkiksi Englannissa vuonna 1835, Norjassa 1839, Ruotsissa 1846, Sveitsissä 1848, Tanskassa 1857, Italiassa osittain 1864 ja lopullisesti 1875, Venäjällä 1865, Suomessa 1868 ja Saksassa 1869.
- Le corporazioni delle arti e mestieri erano delle associazioni, create a partire dal XII secolo in molte città italiane ed europee per regolamentare e tutelare le attività degli appartenenti ad una stessa categoria professionale. In Italia esse furono definite genericamente Arti; in Francia presero il nome di Guildes, in Inghilterra Guilds, in Spagna Gremios, in Germania Zünften ed in Sardegna Gremi. Solitamente il nome ufficiale era in latino "Universitates" o "Collegia".
- La gilda, termine di origine incerta era una corporazione tipicamente germanica che si sviluppò a cavallo del I millennio. Praticamente definibile come corporazione di arti e mestieri, era una associazione tra tutti coloro che esercitavano una determinata professione. Nella forma originaria la corporazione consisteva di un'associazione fondata su uno spirito di mutua assistenza tra i partecipanti, soprattutto nella difesa degli aderenti ad una comune confessione religiosa. Nell'Inghilterra dell'anno Mille nacquero i primi statuti delle gilde inglesi, che comprendevano specifici patti di assistenza tra gli aderenti (ad esempio contro gli incendi delle abitazioni, che erano per lo più in legno, o per la riparazione di offese subite dai membri), mentre è del 1087 la prima gilda di mercanti. La prima gilda di artigiani si costituì nel 1100, sotto il regno di Enrico I. In questo e nel secolo successivo le gilde presero piede anche in Germania (dove furono chiamate anche gildae mercatoriae) e nelle Fiandre; collateralmente si svilupparono altri tipi di associazioni come le hanse, che differivano per caratteristiche particolari, spesso non ben definite. Sempre più prossime ad identificarsi con le corporazioni, le gilde ebbero nel XX secolo un ultimo momento di reviviscenza in Inghilterra durante la prima guerra mondiale e nei periodi immediatamente successivi.
- ギルド（Template:Lang-en-short、Template:Lang-de-short、Template:Lang-it-short）は、中世より近世にかけて西欧諸都市において商工業者の間で結成された各種の職業別組合。商人ギルド・手工業ギルド（同職ギルド）などに区分される。一般に封建制における産物とされる。
- Een gilde was een belangenorganisatie van personen met hetzelfde beroep. Deze gilden hebben vanaf de middeleeuwen tot eind 18e eeuw bestaan. In een gilde werd kennis en ervaring uitgewisseld. Nieuwe gildeleden werden opgeleid in het vak. Na een gedegen opleiding kon een leerling erkend worden als vakman met de titel "gezel" en uiteindelijk de titel "meester" verkrijgen na het doen van de gilde- of meesterproef. Het proefstuk was in de gildebrieven vrij nauwkeurig omschreven. In De Waag in Amsterdam zijn nog de gildeproeven van de metselaars te bewonderen. In Dordrecht bestond meesterproef van het metselaarsgilde uit het bouwen van een Dordtse gevel, waarvan er nog ongeveer 50 in de stad te vinden zijn. Het gilde behartigde de belangen van de gildeleden, en beschermde hen. Vaak had een gilde het alleenrecht op het uitoefenen van het vak, wat leidde tot de zekerheid van kwaliteit van het werk, soms zelfs tot een monopolie. Er bestonden verschillende soorten gilden zoals ambachtsgilden, handels- of koopmansgilden en schuttersgilden. Ambachtsgilden bestonden uit vaklieden die allen hetzelfde ambachtelijke vak uitvoerden, zoals het: Goud- en zilversmidsgilde Chirurgijnsgilde (waar naast de chirurgijns de universitair opgeleide doctores medicinae en de vroedvrouwen toe behoorden) Weversgilde Slagersgilde Bakkersgilde Schoenmakersgilde Kunstenaarsgilde Een gilde had een heilige als schutspatroon, voor de timmerlieden bijvoorbeeld was dat meestal Sint Jozef. In Rooms-katholieke streken onderhield een gilde een altaar in een van de parochiekerken, gewijd aan de patroonheilige, het zogenaamde gilde-altaar. De Romeinen kenden al een soort gilden, de zogenaamde collegia. Deze kunnen gezien worden als voorlopers van de gilden en waren bonden voor een bepaalde beroepsgroep waarbij men zich vrijwillig kon aansluiten wanneer men dat beroep deed. In tegenstelling tot de middeleeuwse gilden reguleerde deze niet de concurrentie tussen de leden. Dit gebeurde pas vanaf de middeleeuwen, rond de twaalfde en dertiende eeuw. Toen verdween ook het vrijwillige karakter van de gilden. Een groot maatschappelijk nadeel van de gilden was de corrumperende werking van het monopolie. De eeuwenoude werkwijzen mochten niet vernieuwd, laat staan veranderd worden. Iemand met vernieuwende ideeën moesten dus ofwel lid worden van het gilde (en al deze ideeën dus opgeven), of een ander beroep kiezen. Landen als Frankrijk en Nederland raakten hierdoor in hun ontwikkeling in de 18e eeuw achterop vergeleken met Groot-Brittannië. Bepaalde bevolkingsgroepen mochten geen lid van een gilde worden. Bijvoorbeeld werden onechte kinderen, horigen en Joden uitgesloten. Voor Joden betekende dit dat veel beroepen in de middenstand voor hen uitgesloten waren, en dat zij zich moesten beperken tot eenvoudiger werk, of tot de geldhandel. De vergaderingen van een gilde worden een morgenspraak genoemd.
- Et laug er en lokal sammenslutning av kjøpmenn eller håndverkere i middelalderen og fram til 1800-tallet. På norsk ble ordet brukt om sammenslutninger av håndverkere, mens ordet gilde ble brukt om sosiale sammenslutninger av kjøpmenn og håndverkere eller andre grupper. I dag brukes det om lokale sammenslutninger av håndverksmestere.
- Cech – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu: podnoszenie kwalifikacji zawodowych utrwalanie więzi środowiskowych, postaw zgodnych z zasadami etyki i godności prowadzenie na rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, oświatowej i gospodarczej reprezentowanie interesów członków wobec organów władzy i administracji oraz sądów, Przykłady: cech ślusarzy, cech murarzy, cech krawców, cech rzemiosł skórzanych itp. Potocznie terminem "cech" określa się również budynek będący siedzibą zarządu jakiegoś cechu i miejscem zbierania się jego członków. Cechy są w środowiskach małych miast i wsi jedynymi, bądź jednymi z niewielu instytucji, aktywizujących miejscową społeczność. Organizują wystawy-kiermasze, współuczestniczą wraz z lokalną administracją w organizacji imprez ogólnomiejskich czy gminnych. Są organizacjami posiadającymi własne siedziby, przeważnie z dużymi salami konferencyjno-widowiskowymi. Organizacje te są więc często nie tylko organizatorami własnych, lecz także gospodarzami imprez, wymagających takich obiektów. Cechy zrzeszają się w izbach rzemieślniczych. Obecnie w strukturach Związku Rzemiosła Polskiego funkcjonuje 479 cechów. Obecnie cechy, jako organizacje zrzeszające przedstawicieli zawodów rzemieślniczych tracą na znaczeniu. Organizacjami, które obecnie spełniają rolę cechów ale w stosunku do przedstawicieli wolnych zawodów są powoływane w drodze ustawy samorządy zawodowe np. samorząd lekarski, farmaceutów, adwokacki, radców prawnych, architektów i urbanistów.
- Gildia (niem. Gilde – związek); także konfraternia — w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim. W XI w. kupiectwo stało się najbogatszą warstwą miejskiej społeczności. Wobec dużego zagrożenia, jakie stanowiły na drogach bandy rabusiów, kupcy organizowali się w gildie, wspólnie ponosząc koszty organizowania podróży i gromadzenia towarów, dzięki czemu rozkładało się ryzyko związane z handlem. Nazwą tą określano w północnej Europie także cechy rzemieślnicze.
- As guildas, corporações artesanais ou corporações de ofício, eram associações de artesãos de um mesmo ramo, isto é, pessoas que desenvolviam a mesma atividade profissional que procuravam garantir os interesses de classe . Ocorreram na Europa, durante a Idade Média e mesmo após. Cada cidade tinha sua própria corporação de ofício. Essas corporações tinham como finalidade proteger seus integrantes.
- Se även skrå (olika betydelser). Skråväsen är ett organisationssystem för de borgare som var hantverkare. Yrkesutövarna inom de olika hantverksyrkena var sammanslutna i olika föreningar, skrån, med särskilda privilegier som innebar ett visst monopol på deras arbete och borgerlig tunga. Privilegierna var ärftliga, precis som adelsväsendet och böndernas gårdar. Skråväsendet innebär också att bara de som var medlemmar i ett skrå fick ägna sig åt yrket. Det var ett sätt att bygga upp stödjepunkter och viktigare handelscentra. Skråna hade sin största betydelse under senmedeltiden och 1500-talet, skråsystemet upphävdes dock 1846.
- Цех (через польск. сесh из средневерхненемецкого zёсh, zёсhе «объединение лиц одного сословия», совр. нем. Zunft) — торгово-ремесленная корпорация, объединявшая мастеров одной или нескольких схожих профессий, или союз средневековых ремесленников по профессиональному признаку. Деятельность цехов не ограничивалась производством и сбытом готовых изделий. Задача его состояла в том, чтобы оградить членов цеха — мастеров — от нецеховых ремесленников, от конкуренции постоянно прибывавших в город крестьян; в целях борьбы с «перепроизводством» и «кризисом сбыта» цех старался регулировать производство, ограничивая число мастеров, а также устанавливая для отдельных мастеров количество станков, подмастерьев, учеников. Цеховые уставы регламентировали качество продукции, рабочее время, размеры мастерских цены готовой продукции. За соблюдением цеховых интересов следили старейшины. Цех объединял мастеров и во внехозяйственной деятельности. Он всесторонне охватывал личную, семейную, общественную жизнь ремесленника. Каждый цех имел своего патрона, католического святого, являлся военной организацией. Возникновение цехов было связано с отделением промышленности от земледелия и города от деревни. В Италии цехи стали появляться в IX—X вв. , во Франции — в XI в. , в Германии и Англии — в XII—XIII вв. Расцвет цехового строя в ряде стран Западной Европы пришёлся на XIII—XIV вв. Внутри отдельных мастерских цехом устанавливалась трёхчленная иерархия: мастер, подмастерья, ученики. Подмастерье — это высококвалифицированный платный работник. Ученик сам должен платить мастеру за обучение. Чтобы стать мастером, подмастерье должен был представить одобренный цехом шедевр — образец самостоятельной работы. Со временем переход подмастерья в мастера стал затруднительным, возник особый слой «вечных подмастерьев», а цехи замкнулись. Для защиты своих интересов подмастерья создавали особые организации — компаньонажи и братства — союзы взаимопомощи и борьбы с мастерами. В XIII—XV вв. окрепшие цехи в ряде городов Европы вступили в борьбу с городским патрициатом, начались так называемые «цеховые» революции за власть в городе. В ряде городов, таких как Кёльн, Флоренция, Базель и др. , цехи победили. В XIV—XV вв. цехи постепенно стали превращаться в тормоз прогресса и роста производства; кроме того, наметилось расслоение цехов на более богатые и сильные (так называемые «старшие», или «большие») и более бедные (так называемые «младшие», «малые») цехи. Это характерно для таких крупных городов, как Флоренция, Перуджа, Париж, Лондон, Базель и др. Старшие цехи начали господствовать над младшими, и последние постепенно утрачивали свою самостоятельность.
- 同業公會（Template:Lang-en），分手工业行会、商业行会两种。手工业者或商人在商品经济相当发展的条件下，为限制竞争、规定生产或业务范围、解决业主困难和保护同行利益，由同业或相关行业联合组成。
- Le mot corporation est le terme utilisé, lors de leur suppression au Modèle:XVIIIe siècle puis sous la Révolution française, par les tenants du libéralisme pour désigner les communautés de métiers des différents ordres qui avaient été instituées dans les villes françaises depuis le Moyen Âge. Ces communautés étaient une association obligatoire et de droit public, dotée d'une personnalité juridique, d'une règlementation sociale et technique et d'un pouvoir disciplinaire, dont faisaient légalement partie toutes les personnes exerçant publiquement certaines activités professionnelles dans une circonscription territoriale définie. Ce régime collectif d'organisations professionnelles en communautés (correspondant à nos branches professionnelles), elles-mêmes subdivisées en corps, n'est pas spécifique aux artisans et aux marchands, mais aussi aux fonctions cléricales avec la création aux Modèle:XIVe siècle des universités (communauté de tous les collèges et de tous les maîtres des professions associées, telles que libraires, maîtres d'école, médecins, imprimeurs, etc.. ) ou l'institution au Modèle:XVIIe siècle de l'Hôpital général (regroupement de tous les établissements d'assistance et de soins des grandes villes). Apparue au Moyen Âge, cette organisation est caractéristique de la Société d'Ancien Régime. Les communautés de métier ne doivent être confondues ni avec les confréries qui étaient des associations volontaires de laïcs (maîtres et compagnons confondus) sous le patronage d'un saint dans un but d'assistance et de secours mutuel, ni avec les sociétés qui étaient, comme de nos jours, des associations volontaires de plusieurs personnes "intéressées" dans le but de partager les profits et les pertes d'une entreprise commerciale ou financière déterminée.
|
| rdfs:comment
|
- Eine Zunft – von althochdeutsch zumft „zu ziemen“ – bezeichnet eine ständische Körperschaft von Handwerkern, die im Mittelalter zur Wahrung gemeinsamer Interessen entstand und bis ins 19. Jahrhundert existierte, in gewissen Regionen (beispielsweise in der Schweiz) bis heute.
- Kilta on vanhahtava termi, jota eri seurat ja yhdistykset käyttävät nimessään. Nykyään Suomessa nimen kilta käyttäminen on suosittua Suomessa maanpuolustuskiltojen nimissä, kuten Suomenlinnan Rannikkotykistökilta ry ja Tykistöprikaatin Kilta ry, sekä teekkarien aineyhdistyksissä. Kilta-sana on käytössä myös lähes 90 A-killan nimessä. A-killat ovat paikallisia päihdeasiakasyhdistyksiä, jotka kuuluvat valtakunnalliseen A-Kiltojen Liitto ry:hyn.
- Kiltalaitos on keskiajalla syntynyt, erityisesti uskonnolliseen elämään keskittyneiden kiltojen yhdessä muodostama kokonaisuus. Käsitteellisesti se on osittain päällekkäinen ammattikuntalaitoksen kanssa. Ammattikunnat saattoivat organisoitua kiltojen tavoin, niiden yhteiskunnallinen ja kulttuurinen merkitys on kuitenkin aivan toisenlainen. Joissakin kielissä kiltaa ja käsityöläisten ammattikuntaa tarkoittava sana on sama (esimerkiksi englannin guild).
- Le corporazioni delle arti e mestieri erano delle associazioni, create a partire dal XII secolo in molte città italiane ed europee per regolamentare e tutelare le attività degli appartenenti ad una stessa categoria professionale. In Italia esse furono definite genericamente Arti; in Francia presero il nome di Guildes, in Inghilterra Guilds, in Spagna Gremios, in Germania Zünften ed in Sardegna Gremi. Solitamente il nome ufficiale era in latino "Universitates" o "Collegia".
- ギルド（Template:Lang-en-short、Template:Lang-de-short、Template:Lang-it-short）は、中世より近世にかけて西欧諸都市において商工業者の間で結成された各種の職業別組合。商人ギルド・手工業ギルド（同職ギルド）などに区分される。一般に封建制における産物とされる。
- Et laug er en lokal sammenslutning av kjøpmenn eller håndverkere i middelalderen og fram til 1800-tallet. På norsk ble ordet brukt om sammenslutninger av håndverkere, mens ordet gilde ble brukt om sosiale sammenslutninger av kjøpmenn og håndverkere eller andre grupper. I dag brukes det om lokale sammenslutninger av håndverksmestere.
- As guildas, corporações artesanais ou corporações de ofício, eram associações de artesãos de um mesmo ramo, isto é, pessoas que desenvolviam a mesma atividade profissional que procuravam garantir os interesses de classe . Ocorreram na Europa, durante a Idade Média e mesmo após. Cada cidade tinha sua própria corporação de ofício. Essas corporações tinham como finalidade proteger seus integrantes.
- 同業公會（Template:Lang-en），分手工业行会、商业行会两种。手工业者或商人在商品经济相当发展的条件下，为限制竞争、规定生产或业务范围、解决业主困难和保护同行利益，由同业或相关行业联合组成。
- A guild is an association of craftsmen in a particular trade. The earliest types of guild were formed as confraternities of workers. They were organized in a manner something between a trade union, a cartel, and a secret society. They often depended on grants of letters patent by a monarch or other authority to enforce the flow of trade to their self-employed members, and to retain ownership of tools and the supply of materials.
- El gremio era un tipo de asociacion económica de origen europeo, implantada también en las colonias, que agrupaba a los artesanos de un mismo oficio, que apareció en las ciudades medievales y se extendió hasta fines de la Edad Moderna, cuando fueron abolidas. Tuvo como objetivo conseguir un equilibrio entre la demanda de obras y el número de talleres activos, garantizando el trabajo a sus asociados, su bienestar económico y los sistemas de aprendizaje.
- Ammattikuntalaitos oli useimmissa Euroopan maissa keskiajalta 1800-luvulle saakka voimassa ollut järjestelmä, jonka mukaan varsinkin käsityöammatteja saivat harjoittaa vain tietyn ammatin harjoittajien virallisen yhdistyksen, ammattikunnan jäsenet. Jokaisessa kaupungissa oli yleensä oma ammattikuntansa jokaista käsityöammattia varten, jota siellä harjoitettiin. Ammattikuntia oli jo Rooman valtakunnan aikana, mutta keskiajan alussa ne lakkasivat toimimasta muualla paitsi Bysantissa.
- La gilda, termine di origine incerta era una corporazione tipicamente germanica che si sviluppò a cavallo del I millennio. Praticamente definibile come corporazione di arti e mestieri, era una associazione tra tutti coloro che esercitavano una determinata professione. Nella forma originaria la corporazione consisteva di un'associazione fondata su uno spirito di mutua assistenza tra i partecipanti, soprattutto nella difesa degli aderenti ad una comune confessione religiosa.
- Een gilde was een belangenorganisatie van personen met hetzelfde beroep. Deze gilden hebben vanaf de middeleeuwen tot eind 18e eeuw bestaan. In een gilde werd kennis en ervaring uitgewisseld. Nieuwe gildeleden werden opgeleid in het vak. Na een gedegen opleiding kon een leerling erkend worden als vakman met de titel "gezel" en uiteindelijk de titel "meester" verkrijgen na het doen van de gilde- of meesterproef. Het proefstuk was in de gildebrieven vrij nauwkeurig omschreven.
- Cech – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu: podnoszenie kwalifikacji zawodowych utrwalanie więzi środowiskowych, postaw zgodnych z zasadami etyki i godności prowadzenie na rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, oświatowej i gospodarczej reprezentowanie interesów członków wobec organów władzy i administracji oraz sądów, Przykłady: cech ślusarzy, cech murarzy, cech krawców, cech rzemiosł skórzanych itp.
- Gildia (niem. Gilde – związek); także konfraternia — w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim. W XI w. kupiectwo stało się najbogatszą warstwą miejskiej społeczności. Wobec dużego zagrożenia, jakie stanowiły na drogach bandy rabusiów, kupcy organizowali się w gildie, wspólnie ponosząc koszty organizowania podróży i gromadzenia towarów, dzięki czemu rozkładało się ryzyko związane z handlem.
- Se även skrå (olika betydelser). Skråväsen är ett organisationssystem för de borgare som var hantverkare. Yrkesutövarna inom de olika hantverksyrkena var sammanslutna i olika föreningar, skrån, med särskilda privilegier som innebar ett visst monopol på deras arbete och borgerlig tunga. Privilegierna var ärftliga, precis som adelsväsendet och böndernas gårdar. Skråväsendet innebär också att bara de som var medlemmar i ett skrå fick ägna sig åt yrket.
- Цех (через польск. сесh из средневерхненемецкого zёсh, zёсhе «объединение лиц одного сословия», совр. нем. Zunft) — торгово-ремесленная корпорация, объединявшая мастеров одной или нескольких схожих профессий, или союз средневековых ремесленников по профессиональному признаку. Деятельность цехов не ограничивалась производством и сбытом готовых изделий.
- Le mot corporation est le terme utilisé, lors de leur suppression au Modèle:XVIIIe siècle puis sous la Révolution française, par les tenants du libéralisme pour désigner les communautés de métiers des différents ordres qui avaient été instituées dans les villes françaises depuis le Moyen Âge.
|
