| dbpprop:abstract
|
- The Guelphs and Ghibellines were factions supporting, respectively, the Pope and the Holy Roman Emperor in central and northern Italy during the 12th and 13th centuries. The struggle for power between the Papacy and the Holy Roman Empire had arisen with the Investiture Conflict of the 11th century.
- Der Name Ghibellinen / Waiblinger ist für das mittelalterliche Italien die Bezeichnung für die Parteigänger des Kaisers, benannt nach der heute württembergischen Stauferstadt Waiblingen und dem Kampfruf der Staufer. Die Existenz dieses Namens ist erstmals um 1215 zur Zeit des Stauferkaisers Friedrich II. bezeugt. Bei der entsprechenden Gegengruppierung handelte es sich um die Guelfen / Welfen, die die Politik des Papsttums unterstützten und die sich nach den Rivalen des Stauferhauses, dem Geschlecht der Welfen benannt hatten. Allerdings unterstützten die italienischen Guelfen gegebenenfalls auch die Sache des Kaisers, wenn es in ihrem Interesse war. Daher war die Trennung in Ghibellinen und Guelfen keineswegs immer so ausgeprägt, wie es gelegentlich dargestellt wird. So spalteten sich um 1300 in Florenz die Guelfen in die weißen Guelfen (kaiserfreundliche Guelfen), die für einen Kompromiss mit dem Kaiser eintraten, und die schwarzen Guelfen, die eine harte Politik gegenüber dem Kaiser verfolgten. Je nach aktueller Regierung in den Kommunen wurden Anhänger der einen oder der anderen Partei der Stadt verwiesen und ins Exil geschickt. Opfer dieser Machtpolitik wurde in Florenz beispielsweise auch der berühmte Dichter Dante. Der Kampf zwischen beiden Parteien überdauerte den Untergang der Staufer und stand im Spätmittelalter oft nur für verschiedene Gruppen innerhalb einer italienischen Kommune, die sich feindlich gegenüber standen.
- Els güelfs i els gibel·lins eren les dues faccions que defensaven, respectivament, el Papat i el Sacre Imperi Romà en el conflicte que van mantenir al centre i nord d'Itàlia durant els segles XII i XIII. La lluita pel poder entre el Papat i l'Imperi tenia els seus orígens en la disputa de les investidures al segle XI.
- Guelfové a ghibellini byla mocenská seskupení italských (i německých) šlechtických rodů a měst, která v době středověku bojovala o ovládnutí území střední a severní Itálie. Název ghibellini vznikl zkomolením jména Weiblingen, rodového hradu Štaufů; guelfové je zase italský přepis jména rodu Welfů. V době nástupu štaufské dynastie na císařský trůn se římsko-němečtí císaři snažili politicky i vojensky ovládnout území severní a střední Itálie, které formálně náleželo ke Svaté říši římské, avšak ve skutečnosti bylo pod silným vlivem papežů a na říši bylo prakticky nezávislé. Ghibellini byli stoupenci císařů. V bojích mezi Štaufy a papeži patřily mezi ghibelliny zejména italské rody Este, Gonzaga a Scala a dále jihoněmecká knížata, která podporovala Štaufy v boji o císařský trůn vůči Welfům. K alianci ghibellinů patřila italská města Arezo, Cremona, Forli, Modena, Osimo, Pisa, Pistoia, Siena, Spoleto a Todi a některá další, jejichž podpora ghibellinů byla střídavá. Guelfové, odpůrci ghibellinů, naopak stranili papežům. Ke guelfům patřila města Bologna, Brescia, Crema, Janov, Lodi, Mantua, Orvieto a Perugia.
- Los términos güelfos y gibelinos proceden de los términos italianos guelfi y ghibellini, con los que se denominaban las dos facciones que desde el siglo XII apoyaron en Alemania respectivamente a la casa de Baviera (los Welfen, pronunciado Güelfen y de ahí la palabra «güelfo») y a la casa de los Hohenstaufen de Suabia, señores del castillo de Waiblingen (y de ahí la palabra «gibelino»). La lucha entre ambas facciones tuvo lugar también en Italia desde la segunda mitad del siglo. Su contexto histórico era el conflicto secular entre el Pontificado y el Sacro Imperio Romano Germánico, los dos poderes universales que se disputaban el Dominium mundi.
- Guelfit ja ghibelliinit olivat keskiajalla kaksi poliittista ryhmittymää, joista ensin mainitut kannattivat paavillista valtaa ja viimeksi mainitut Pyhän saksalaisroomalaisen keisarin vallankäyttöä ja he ottivat rajusti yhteen Italian alueella 1100- ja 1200-luvuilla.
- Guelfi e Ghibellini erano le due fazioni opposte nella politica italiana dal XII secolo fino alla nascita delle signorie dal XIV secolo in poi. Nella lotta per le investiture, i guelfi sostenevano il papato e i ghibellini l'Imperatore.
- 教皇派と皇帝派（きょうこうはとこうていは）とは、12～13世紀の主に北イタリアにおいて、対立するローマ教皇と神聖ローマ皇帝を、それぞれを支持した都市、貴族達を指すが、14～15世紀には本来の意味から離れ、対立する都市間の争いや都市内部の派閥抗争における両勢力の便宜的な分類として用いられた。ゲルフとギベリンともいう。 元々は、神聖ローマ帝国の帝位争いにおいてヴェルフ派をヴェルフ、ホーエンシュタウフェン派をウィーベリンと言ったものが、ヴェルフ家が教皇と結んで、帝位についたホーエンシュタウフェン朝と対抗したため、これがイタリアに伝わり教皇派と皇帝派（ゲルフ（グエルフィ、Guelfi）とギベリン（ギベッリーニ、Ghibellini））となった。
- De Ghibellijnen waren een laat-middeleeuwse, Noord-Italiaanse politieke stroming die zich keerde tegen de wereldlijke macht van de paus, met als argument dat de Donatio Constantini niet betekende dat de paus absolute macht kon krijgen. Ze waren aanhangers van de keizers van Duitsland en gezworen tegenstanders van de Welfen ('Guelfi'). Ghibellijnen beschouwden zichzelf over het algemeen als oude landadel in de steden, en waren overwegend voor een scheiding van kerk en staat, deels om de regerende macht zelf te kunnen opeisen.
- Ghibellinerne og guelferne (ghibellinerne ble kalt Ghibellini på italiensk, og guelferne ble kalt Welf på tysk og ghibellinerne Waiblingen) var navnet på to parti som kjempet om makten i Nord- og Sentral-Italia på 1100- og 1200-tallet. Ghibellinerne støttet keisaren av Det tysk-romerske riket, mens guelferne støttet paven og Kirkestaten. Welf var en tysk adelsslekt som var hertuger i Bayern, og en av de mest kjente welferne er Henrik Løve. Guelferne eller Guelfi hadde sitt opphav i Waiblingen. Under et slag i Weinsberg i 1140 mellom disse to skal guelferne ha brukt «Welf» som kamprop, mens styrken fra Waiblingen brukte sitt navn som kamprop. Da Fredrik Barbarossa gikk inn i Italia for å styrke makten sin der ble tilhengerne hans kalt ghibellini på italiensk, mens den andre siden ble guelfi. Tendensen var at guelferne kom fra rike handelsfamilier, mens ghibellinerne kom fra jordbruksområdene. I områdene der de lokale interessene var truet av keiseren støttet de guelferne, mens områdene der paven var den største trusselen støttet de ghibellinerne. I tillegg var det ofte slik at de mindre byene støttet ghibellinerne dersom en større by i nærheten støttet guelferne. Navnene ghibellinere og guelfere ble derimot ikke brukt i stor grad mens stridighetene pågikk, og oppstod først omkring 1250 i Toscana (der striden hadde sitt opphav). Striden var mest intens i områdene omkring Firenze. Guelferne slo til slutt ghibellinerne i 1289 i Campaldino og Caprona, og begynte så å kjempe mot seg selv. I 1300 var guelferne i Firenze delt inn i svarte guelfere og hvite guelfere. De svarte fortsatte å støtte paven, mens de hvite var i mot. Dante støttet de hvite guelferne og reiste i eksil da de svarte guelfaerne tok over makten i Firenze.
- Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem. Nazwa Gwelfowie wywodzi się od włoskiej formy nazwiska popieranych przez nich książąt bawarskich Welf. Welfowie współpracowali z Państwem Kościelnym w walce przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu, a od XIII wieku byli przeciwnikami władzy cesarskiej we Włoszech. Gibelini (lub Gibelinowie, z wł. Ghibellino) byli stronnikami władzy cesarskiej we Włoszech. W pewnym okresie zdołali zdominować część miast włoskich. Nazwa stronnictwa pochodzi od nazwy wirtemberskiego miasta Waiblingen i zarazem zawołania bojowego Hohenstaufów. Oba stronnictwa nękane były wewnętrznymi sporami, co prowadziło niekiedy do zatarcia głównej linii podziału. Np. we Florencji w pocz. XIV w. stronnictwo Gwelfów podzieliło się na białych gwelfów – zwolenników ugody z cesarzem, i czarnych – radykalnie antycesarskie. Nazwy stronnictw i podziały przetrwały czasy zasadniczej przyczyny sporów i były w użyciu także po upadku dynastii Hohenstaufów. Przynależność do stronnictw znalazła swoje odzwierciedlenie w heraldyce włoskiej. Rody i niekiedy miasta należące do partii Gibelinów umieszczały w głowicy tarczy herbowej czarnego cesarskiego orła, dwu lub jednogłowego, w złotym polu, a zwolennicy Gwelfów, w błękitnym polu głowicy sadowiły czerwony kołnierz turniejowy ponad trzema złotymi liliami (wł. Capo d`Angio), niekiedy stosowano same tylko trzy złote lilie.
- Os Guelfos e os Gibelinos constituíam facções políticas que, a partir do século XII, estiveram em luta na Itália, especialmente em Florença. Os conflitos se intensificaram sobretudo a partir do século XIII
- Guelfii şi ghibelinii au reprezentat facţiuni care şi-au disputat puterea în mai toate oraşele şi comunele din Italia medievală, mai cu seamă între secolele al XII-lea şi al XIV-lea. Cele două grupuri susţineau Statul papal, respectiv pe împăratul german. Denumirea de guelf (în limba italiană Guelfo, plural Guelfi) reprezintă, după toate probabilităţile forma italiană pentru Welf, familia din care proveneau ducii de Bavaria, rivali ai împăraţilor de la jumătatea secolului al XII-lea din familia Hohenstaufen, originari din Suabia. Cele două denumiri au apărut în Italia în vremea împăratului Frederic I Barbarossa.
- Ghibelliner var under högmedeltiden benämning på det kejsartrogna partiet i Italien. Ghibellinernas moståndare var de påvetrogna guelferna.
- Guelfolar ve Ghibellinolar, Orta Çağ İtalyan siyasetinde önemli rol oynayan iki karşıt grubun adıdır. Çok genel olarak, Guelfolar Papalık yanlısı, Ghibellinolar ise İmparatorluk yanlısı olarak tanımlanabilir.
|
| rdfs:comment
|
- The Guelphs and Ghibellines were factions supporting, respectively, the Pope and the Holy Roman Emperor in central and northern Italy during the 12th and 13th centuries. The struggle for power between the Papacy and the Holy Roman Empire had arisen with the Investiture Conflict of the 11th century.
- Der Name Ghibellinen / Waiblinger ist für das mittelalterliche Italien die Bezeichnung für die Parteigänger des Kaisers, benannt nach der heute württembergischen Stauferstadt Waiblingen und dem Kampfruf der Staufer. Die Existenz dieses Namens ist erstmals um 1215 zur Zeit des Stauferkaisers Friedrich II. bezeugt.
- Els güelfs i els gibel·lins eren les dues faccions que defensaven, respectivament, el Papat i el Sacre Imperi Romà en el conflicte que van mantenir al centre i nord d'Itàlia durant els segles XII i XIII. La lluita pel poder entre el Papat i l'Imperi tenia els seus orígens en la disputa de les investidures al segle XI.
- Guelfové a ghibellini byla mocenská seskupení italských (i německých) šlechtických rodů a měst, která v době středověku bojovala o ovládnutí území střední a severní Itálie. Název ghibellini vznikl zkomolením jména Weiblingen, rodového hradu Štaufů; guelfové je zase italský přepis jména rodu Welfů.
- Los términos güelfos y gibelinos proceden de los términos italianos guelfi y ghibellini, con los que se denominaban las dos facciones que desde el siglo XII apoyaron en Alemania respectivamente a la casa de Baviera (los Welfen, pronunciado Güelfen y de ahí la palabra «güelfo») y a la casa de los Hohenstaufen de Suabia, señores del castillo de Waiblingen (y de ahí la palabra «gibelino»). La lucha entre ambas facciones tuvo lugar también en Italia desde la segunda mitad del siglo.
- Guelfit ja ghibelliinit olivat keskiajalla kaksi poliittista ryhmittymää, joista ensin mainitut kannattivat paavillista valtaa ja viimeksi mainitut Pyhän saksalaisroomalaisen keisarin vallankäyttöä ja he ottivat rajusti yhteen Italian alueella 1100- ja 1200-luvuilla.
- Guelfi e Ghibellini erano le due fazioni opposte nella politica italiana dal XII secolo fino alla nascita delle signorie dal XIV secolo in poi. Nella lotta per le investiture, i guelfi sostenevano il papato e i ghibellini l'Imperatore.
- De Ghibellijnen waren een laat-middeleeuwse, Noord-Italiaanse politieke stroming die zich keerde tegen de wereldlijke macht van de paus, met als argument dat de Donatio Constantini niet betekende dat de paus absolute macht kon krijgen. Ze waren aanhangers van de keizers van Duitsland en gezworen tegenstanders van de Welfen ('Guelfi').
- Ghibellinerne og guelferne (ghibellinerne ble kalt Ghibellini på italiensk, og guelferne ble kalt Welf på tysk og ghibellinerne Waiblingen) var navnet på to parti som kjempet om makten i Nord- og Sentral-Italia på 1100- og 1200-tallet. Ghibellinerne støttet keisaren av Det tysk-romerske riket, mens guelferne støttet paven og Kirkestaten. Welf var en tysk adelsslekt som var hertuger i Bayern, og en av de mest kjente welferne er Henrik Løve.
- Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem. Nazwa Gwelfowie wywodzi się od włoskiej formy nazwiska popieranych przez nich książąt bawarskich Welf. Welfowie współpracowali z Państwem Kościelnym w walce przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu, a od XIII wieku byli przeciwnikami władzy cesarskiej we Włoszech. Gibelini (lub Gibelinowie, z wł.
- Os Guelfos e os Gibelinos constituíam facções políticas que, a partir do século XII, estiveram em luta na Itália, especialmente em Florença. Os conflitos se intensificaram sobretudo a partir do século XIII
- Guelfii şi ghibelinii au reprezentat facţiuni care şi-au disputat puterea în mai toate oraşele şi comunele din Italia medievală, mai cu seamă între secolele al XII-lea şi al XIV-lea. Cele două grupuri susţineau Statul papal, respectiv pe împăratul german.
- Ghibelliner var under högmedeltiden benämning på det kejsartrogna partiet i Italien. Ghibellinernas moståndare var de påvetrogna guelferna.
- Guelfolar ve Ghibellinolar, Orta Çağ İtalyan siyasetinde önemli rol oynayan iki karşıt grubun adıdır. Çok genel olarak, Guelfolar Papalık yanlısı, Ghibellinolar ise İmparatorluk yanlısı olarak tanımlanabilir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
