The Greek War of Independence (also known as the Greek Revolution) was a successful war of independence waged by the Greek revolutionaries between 1821 and 1829, with later assistance from several European powers, against the Ottoman Empire, who were assisted by their vassals, the Egyptian Khedivate and partly the Vilayet of Tunisia. Following the fall of the Byzantine Empire to the Ottoman Empire, most of Greece came under Turkish rule.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 1821-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • ---- (Only in naval battles) * Vilayet of Tunisia
  • ---- (Only the Battle of Navarino) * United Kingdom * France *
  • Egyptian Khedivate
  • Greek revolutionaries
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Greek victory, establishment of the Kingdom of Greece.
dbpedia-owl:combatant
  • ---- (Only in naval battles) * Vilayet of Tunisia
  • ---- (Only the Battle of Navarino) * United Kingdom * France *
  • Egyptian Khedivate
  • Greek revolutionaries
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 1821-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Greek victory, establishment of the Kingdom of Greece.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Greek War of Independence (also known as the Greek Revolution) was a successful war of independence waged by the Greek revolutionaries between 1821 and 1829, with later assistance from several European powers, against the Ottoman Empire, who were assisted by their vassals, the Egyptian Khedivate and partly the Vilayet of Tunisia. Following the fall of the Byzantine Empire to the Ottoman Empire, most of Greece came under Turkish rule. During this time, there were numerous revolts by Greeks attempting to gain independence. In 1814, a secret organization called the Filiki Eteria was founded with the aim of liberating Greece. The Filiki Eteria planned to launch revolts in the Peloponnese, the Danubian Principalities and Constantinople. The first of these revolts began on 6 March 1821 in the Danubian Principalities, but it was soon put down by the Ottomans. The events in the north urged the Greeks in the Peloponnese in action and on 17 March 1821 the Maniots declared war on the Ottomans. By the end of the month, the Peloponnese was in open revolt against the Turks and by October 1821 the Greeks under Theodoros Kolokotronis had captured Tripolitsa. The Peloponnesian revolt was quickly followed by revolts in Crete, Macedonia and Central Greece, which would soon be suppressed. Meanwhile, the makeshift Greek navy was achieving success against the Ottoman navy in the Aegean Sea and prevented Turkish reinforcements from arriving by sea. Tensions soon developed among different Greek factions, leading to a virtual civil war. Meanwhile, the Ottoman Sultan negotiated with Mehmet Ali of Egypt, who agreed to send his son Ibrahim Pasha to Greece with an army to suppress the revolt in return for territorial gain. Ibrahim landed in the Peloponnese in February 1825 and had immediate success: by the end of 1825, most of the Peloponnese was under Egyptian control, and the city of Messolonghi—put under siege by the Turks since April 1825—fell in April 1826. Although Ibrahim was defeated in Mani, he had succeeded in suppressing most of the revolt in the Peloponnese and Athens had been retaken. Following years of negotiation, three Great Powers, Russia, the United Kingdom and France, decided to intervene in the conflict and each nation sent a navy to Greece. Following news that combined Turkish–Egyptian fleets were going to attack the Greek island of Hydra, the allied fleet intercepted the Turkish–Egyptian fleet at Navarino. Following a week long standoff, a battle began which resulted in the destruction of the Turkish–Egyptian fleet. With the help of a French expeditionary force, the Greeks drove the Turks out of the Peloponnese and proceeded to the captured part of Central Greece by 1828. As a result of years of negotiation, Greece was finally recognized as an independent nation in May 1832.
  • Die Griechische Revolution auch Griechischer Aufstand genannt (1821–1829), beschreibt den Kampf der Griechen gegen die Fremdherrschaft der Osmanen und für eine unabhängige griechische Republik. Das Bestreben nach Unabhängigkeit wurde zunächst v.a. aus taktischen Gründen von den Großmächten Frankreich, Großbritannien und Russland unterstützt. Der 25. März 1821 markiert den Beginn der griechischen Revolution und ist heute Nationalfeiertag der Griechen.
  • Řecká osvobozenecká válka byla bojem Řeků za svržení turecké nadvlády mezi lety 1821-1830.
  • Para comprender La Guerra de Independencia de Grecia hay que entender el verdadero concepto que significó la Independencia para una de las naciones más brillantes, alguna vez soberanos del Mediterráneo, admirados por sus amigos y enemigos. Los padres, creadores e inspiradores de los pueblos que después les someterían. Para el Siglo V a. C. las Guerras entre coaliciones de distintas polis debilitaban a la Nación Helénica y llevaron a la derrota definitiva de la ciudad de Esparta en el 362 a. C.. En este clima de debilidad y desunión surge la oportunidad para un reino del norte de la península que ha recibido por siglos la influencia Helénica. Así Macedonia, liderada por su rey Filipo II, derrota y somete a los griegos en el año 338 a. C. en la batalla de Queronea. El hijo de Filipo, Alejandro Magno, se enfrentó a una rebelión en Tebas y Atenas. Sus sucesores lograron mantener el yugo sobre la mayoría de las ciudades griegas, pero la Liga Aquea y la Liga Etolia lograron liberar algunas como Atenas. Pero otra vez un nuevo invasor, los hijos de la Magna Grecia, arrebataría a su Metrópolis la independencia. El rey de Macedonia, Filipo V estaba en guerra con la emergente potencia itálica de Roma y además con las Ligas Helénicas. La derrota de la Liga Etolia llevó a ésta a unirse a los romanos con la esperanza de la independencia. Juntos vencieron a Filipo. El mismo año la Liga Aquea se unía a Roma, el triunfo se logró, pero sus victoriosos aliados se volvieron contra ellos y dominaron toda Grecia creando la provincia romana de Acaya. Ya para el siglo V dC Roma no era una ciudad emergente, era un Imperio que dominaba desde Portugal al oeste hasta Iraq al este y desde Inglaterra al norte hasta Egipto al sur, esto llevó a la división del Imperio en dos, y fue la parte oriental, sentando sus bases en la cultura helénica, usando la lengua de los griegos como propia la que dio nacimiento al Imperio Bizantino, dominador de Grecia desde el 493 y hasta el 1453, años en que el pueblo sufrió los ataques de los sarracenos y los abusos de los Cruzados francos. Pero el avance los mahometanos por los dominios de Bizancio se hizo incontenible, y el milenario Imperio vio sucumbir su capital, Constantinopla, en el año 1453 y con esto la entrada de los turcos otomanos y la creación de su Imperio sobre los cimientos de Grecia. Los siglos XVI, XVII y XVIII fueron testigos de las revueltas contra la dominación turca pero la decadencia turca dio lugar a los que por fin serían los comienzos de la tan ansiada Independencia.
  • Kreikan vapaussota oli vuosina 1821-1829 käyty sota, jonka lopputuloksena Kreikka irtautui Osmanien valtakunnasta.
  • La Guerre d'indépendance grecque, ou Révolution grecque, est le conflit grâce auquel les Grecs, finalement soutenus par les grandes puissances, réussirent à obtenir leur indépendance de l'Empire ottoman. En 1821, les Grecs, Chrétiens orthodoxes se révoltèrent face à la domination de l'Empire ottoman. Cette révolte réussit, et l'indépendance de fait fut proclamée lors de l'Assemblée nationale d'Épidaure en 1822. L'opinion publique européenne était assez favorable au mouvement, à l'image de Chateaubriand, Jean-Gabriel Eynard, Lord Byron ou le Colonel Fabvier quelques uns des nombreux philhellènes. La Russie était, quant à elle, intéressée au sort des Orthodoxes grecs. Cependant, aucun pays, telle la France de Villèle, ne bougea, à cause du poids politique et diplomatique de la Sainte-Alliance, et particulièrement de l'Autriche de Metternich, partisan acharné de l'ordre et de l'équilibre. Des Grecs vivant hors de l’Empire ottoman, par exemple des habitants des Îles Ioniennes tels que Ioánnis Kapodístrias ou Spiridon Trikoupis, et des membres de l'élite grecque de Constantinople, vinrent rapidement en aide aux révolutionnaires. Pendant deux ans, les Grecs multiplièrent les victoires. Cependant, ils commencèrent à se déchirer. La Sublime Porte appela à l'aide son puissant vassal égyptien Méhémet Ali. Pour les Grecs, une phase de répressions commença. Cependant, les Russes souhaitaient de plus en plus ardemment intervenir. Les Britanniques, quant à eux, désiraient limiter l'influence russe dans la région. Une expédition navale de démonstration fut suggérée en 1827 par le Traité de Londres (1827). Une flotte conjointe russe, française et britannique rencontra et détruisit, sans l'avoir vraiment cherché la flotte turquo-égyptienne lors de la bataille de Navarin. La France intervint, dans un esprit de croisade par l'expédition française en Morée en 1828. La Russie déclara la guerre aux Turcs la même année. Sa victoire fut entérinée par le traité d'Andrinople, en 1829, qui augmentait son influence régionale. Ces interventions européennes précipitèrent la création de l'État grec. La Conférence de Londres, où se réunirent des représentants britanniques, français et russes, permit en effet l'affirmation de l'indépendance grecque que la Prusse et l'Autriche autorisèrent. La France, la Russie et le Royaume-Uni gardèrent ensuite une notable influence sur le jeune royaume.
  • A görög szabadságharc (1821-1831) a görög nemzet sikeres felkelése volt, amelyben kivívták szabadságukat az Oszmán Birodalomtól. Ezzel a görögök voltak az elsők, akik képesek voltak elszakadni és függetlenné válni. Erre emlékeznek minden év március 25-én, a Függetlenség Napján.
  • La guerra greca d'indipendenza è la guerra combattuta tra il 1821 ed il 1832 dal popolo greco per affrancarsi dall'occupazione turca.
  • ギリシャ独立戦争（ギリシャ語：Ελληνική Επανάσταση του 1821（1821年ギリシャ革命）、英語：The Greek War of Independence）はオスマン帝国からのギリシャの独立を巡り争われた戦争。1830年のロンドン議定書によって列強により独立が合意され、最終的には1832年6月のコンスタンティノープル条約によりギリシャの独立は承認された。ギリシャでは3月25日を独立記念日としている。
  • De Griekse Onafhankelijkheidsoorlog was een oorlog tussen de Grieken en de Turken, vanaf de Griekse onafhankelijkheidsverklaring van het Ottomaanse Rijk op 25 maart (nu de Griekse nationale feestdag) 1821 tot de erkenning van de onafhankelijkheid van het moderne Griekenland in juli 1832 met het Verdrag van Constantinopel. Tijdens de 19e eeuw nam in Griekenland het verzet tegen de Turkse overheersers hand om hand toe, naarmate het Ottomaanse Rijk meer tekenen van verzwakking vertoonde. Vele moegetergde boeren vluchtten de bergen in als hun dorp geplunderd werd of een Turks garnizoen moest herbergen. In onherbergzame gebieden hielden deze kleften (κλέφτες, eigenlijk rovers) stand als ondergrondse strijders voor de vrijheid. Het streven van de Grieken om los te komen van het in ontbinding verkerende Turkse rijk werd door de grote mogendheden besproken in 1815 op het Congres van Wenen, maar Groot-Brittannië voelde er niet veel voor, omdat het de veroverde Ionische Eilanden voor zichzelf wenste te behouden. De drang naar onafhankelijkheid en de propaganda van geheime genootschappen van filhellenen hadden echter succes: in 1821 brak de algehele opstand tegen de Turken uit. Dit geschiedde overigens volgens een vooropgezet plan: een door de filhellenen gefinancierd leger zou vanuit Rusland het Donauvorstendom Moldavië binnenvallen dat onder Turks bestuur stond. Dit veroorzaakte een golf van instabiliteit in het rijk, wat de Grieken de kans zou geven een opstand te beginnen. Maar al spoedig kregen de opstandelingen af te rekenen met tegenslag. Verschillende groepen opstandelingen begonnen direct na het verdrijven van de Turken elkaar te bevechten. Ibrahim Pasja, de geadopteerde zoon en opperbevelhebber van Mohammed Ali van Egypte, kwam met zijn Egyptische troepen de sultan te hulp. Met bloeddorstige wreedheid onderwierp hij verscheidene eilanden: op Chios werden 23.000 mensen vermoord. Hij veroverde de Peloponnesos en drong door tot Midden-Griekenland. In 1826 vielen Athene en de sterke vesting Mesolongi hem in handen. De Griekse opstand was in bloed gesmoord, het land verwoest. Slechts het eiland Hydra hield met behulp van zijn sterke vloot stand. Intussen had echter de openbare mening in Europa partij gekozen voor de Grieken; de filhellenen stuurden geld, wapens en vrijwilligers. Ze verafschuwden de Turkse moordpartijen op de Grieken, die ze als afstammelingen van de helden van Marathon en Thermopylae beschouwden. De bekendste filhelleen was de Engelse dichter Lord Byron, die zich, na een zwerversleven door Europa, in 1824 als vrijwilliger meldde in het belegerde Messolóngi, waar hij drie maanden later aan de malaria bezweek. In 1827 keerde alles ten goede: Rusland, Frankrijk en Engeland grepen in. Hun vloot bracht de Turks-Egyptische vloot in drie uur tijd de nederlaag tijdens de Slag van Navarino, op de westkust van de Peloponnesos ten noorden van Pylos. De Turken werden verdreven uit de Peloponnesos en Midden-Griekenland. Dit bevrijde gebied werd een republiek met Joannis Kapodístrias als president. Na moeizame onderhandelingen werd de onafhankelijkheid van Griekenland in 1830 door het Congres van Londen officieel erkend.
  • Den greske selvstendigetskrigen, også kalt den greske revolusjonen var en krig grekerne startet for å få tilbake selvstendigheten for Hellas fra Det osmanske rike. Etter en lang og blodig krig, og med hjelp fra stormaktene, fikk Hellas endelig selvstendigheten i Konstantinopeltraktaten i juli 1832. Grekerne ble dermed det første folket underlagt det osmanske rike som fikk selvstendigheten. Selvstendighetsdagen, den 25. mars 1821, er Hellas sin nasjonaldag.
  • Wojna o niepodległość Grecji - wojna narodowo-wyzwoleńcza toczona przez Greków przeciw Turkom. Ostatecznie, dzięki poparciu Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji Grecja uzyskała niepodległość w roku 1832. Każdy z krajów pomagających Grecji miał w tym swój cel. Anglia chciała mieć lepszy dostęp do swoich ziem w Afryce i lepszy dostęp do południowej części Europy. Wszystkim krajom chodziło również o osłabienie Turcji.
  • A guerra de independência da Grécia (1821–1829), também conhecida como a Revolução Grega, foi uma guerra promovida pelos gregos com o intuito de conquistar a independência da Grécia contra o Império Otomano. Após o longo período de conflito e com a ajuda das Grandes potências, a independência foi finalmente garantida por meio do Tratado de Constantinopla em julho de 1832. O povo grego foi o primeiro a adquirir o status de Estado soberano frente ao Império Otomano. O aniversário do dia da independência é um feriado nacional na Grécia.
  • Греческая война за независимость, иногда также называемая Греческой революцией (греч. Ελληνική Επανάσταση του 1821) — вооружённая борьба греческого народа за независимость от Османской империи, начавшаяся в 1821 г. и завершившаяся в 1832 г. Константинопольским мирным договором, утвердившим Грецию как независимое государство. Греки были первые из подчинённых народов Османской империей, которые обрели независимость. Именно с этих событий начинается история современной Греции. Греция ежегодно празднует свой День независимости 25 марта.
  • Grekiska frihetskriget är benämningen för det krig som mellan 1821 och 1829 utkämpades mellan grekiska upprorsmän och Osmanska riket, vilket då behärskade nuvarande Grekland. Efter långa strider erkändes Greklands självständighet vid Fördraget i Konstantinopel i juli 1832. Grekerna blev därmed först med att erkännas som självständig stat bland Osmanska rikets underlydande. Den 25 mars 1821, då Grekland utropade sig självständigt, är en nationell helgdag i Grekland.
  • Yunan Bağımsızlık Savaşı Yunan Devrimi olarak da adlandırılır. Osmanlı Türkçesinde ise Yunan isyanı. Kanlı mücdelelerden sonra dönemin büyük güçlerinin desteğiyle, Osmanlı egemenliğine karşı başlayan ayaklanma,Temmuz 1832 deki Treaty of Constantineople (1832) antlaşmasıyla bağımsızlık garantilenmiş ve Yunan Krallığı'nın doğuşuyla sonuçlanmıştır. Böylece Yunanlılar,Osmanlı idaresi altındaki bağımsız yüce güç olarak güvenliğini tasdik edecek ilk halk idi. Bağımsızlık günü yıldönümü,25 mart 1821 Yunanistan'da Ulusal tatil günüdür.
  • Грецька революція, або Грецька війна за незалежність 1821-29 рр. (грец. Ελληνική Επανάσταση του 1821) — революція грецького народу, в результаті якого було повалено османське панування та завойована незалежність Греції. Початок повстання 25 березня нині святкується в країні як національне свято — День незалежності Греції.
  • 希腊独立战争（又称希腊革命）指的是希腊为争取从奥斯曼土耳其帝国独立而进行的战争。战争进行于1821年到1829年期间。最终以希腊实现完全独立而告终。 自从拜占庭帝国灭亡后，希腊就长期处在奥斯曼土耳其帝国的统治下。1821年3月，希腊各地爆发暴乱。随后，以伯罗奔尼撒半岛为中心的区域被起义军所控制。奥斯曼帝国对此展开了全力的镇压。在希土双方交战的同时，欧洲列强也展开了对战争的干预。1828年，俄罗斯与土耳其爆发第八次俄土战争，同年法国出兵伯罗奔尼撒。1829年9月，俄土双方签订《亚得里亚堡条约》。1832年，土耳其承认希腊独立。英法俄三大国决定推举巴伐利亚王子奥托一世做希腊王国国王。 英国诗人拜伦同情和支持希腊独立运动，1823年他号召一支义勇军，前往希腊支援作战，不幸于1824年因疟疾死于希腊。
dbpprop:caption
  • Bishop Germanos of old Patras blesses the Greek banner at Agia Lavra on the outset of the national revolt against the Turks on 25 March 1821. Oil painting by Theodoros Vryzakis, 1851.
dbpprop:cnoteProperty
  • Adanir refers to these mountainous districts which had never been completely subjugated. According to Vacalopoulos, "the Greeks never lost their desire to escape from the heavy hand of the Turks [...] The routes they chiefly took were: first, to the predominantly Greek territories, which were either still free or Frankish-controlled (that is to say, the Venetian fortresses in the Despotate of Morea, as well as in the Aegean and Ionian Islands) or else to Italy and the West generally; second, to remote mountain districts in the interior where the conqueror's yoke was not yet felt."
  • As they did in similar cases in the past, the Turks executed the Patriarch after they had had him deposed and replaced, not as patriarch but as a disloyal subject. Georgiades–Arnakis asserts that "though the Porte took care not to attack the church as an institution, Greek ecclesiastical leaders knew that they were practically helpless in times of trouble ".
  • Clogg asserts that uncertainty surrounds the total number of those recruited into the Filiki Eteria. According to Clogg, recruiting was carried out in the Danubian principalities, southern Russia, the Ionian islands and the Peloponnese. Few were recruited in Rumeli, the Aegean islands or Asia Minor.
  • Georgiadis–Arnakis argues that the Church of Constantinople conducted "a magnificent work of national conservation", and contributed to the national liberation of all the subject nationalities of the Balkan peninsula.Georgiadis–Arnakis, The Greek Church of Constantinople, p. 244 Coughlan believes that the Church spread Greek nationalist valus through the proliferation of a network schools through the Greek communities in Asia Minor, including Cyprus. According to Kitromilides, this political socialization was accompanied by an intentional effort to promote "the linguistic homogenization of the Christian Orthodox population of the East as the basis of their incorporation into the broader community of the Greek nation—language was replacing religion as the major unifying bond of nationality".
  • In Morea, there did not exist any armatoloi; wealthy landowners and primates hired the kapoi serving as personal bodyguards and rural police.
  • Reʿâyâ. An Arabic word meaning "flock" or "herd animal".
  • St. Clair characterizes the Greek War of Independence as "a series of opportunist massacres".
  • i
  • ii
  • iii
  • iv
  • v
  • vi
  • vii
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Greek War of Independence
dbpprop:date
  • 1821–1830
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:partof
dbpprop:place
dbpprop:reference
dbpprop:result
  • Greek victory, establishment of the Kingdom of Greece.
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Greek War of Independence (also known as the Greek Revolution) was a successful war of independence waged by the Greek revolutionaries between 1821 and 1829, with later assistance from several European powers, against the Ottoman Empire, who were assisted by their vassals, the Egyptian Khedivate and partly the Vilayet of Tunisia. Following the fall of the Byzantine Empire to the Ottoman Empire, most of Greece came under Turkish rule.
  • Die Griechische Revolution auch Griechischer Aufstand genannt (1821–1829), beschreibt den Kampf der Griechen gegen die Fremdherrschaft der Osmanen und für eine unabhängige griechische Republik. Das Bestreben nach Unabhängigkeit wurde zunächst v.a. aus taktischen Gründen von den Großmächten Frankreich, Großbritannien und Russland unterstützt. Der 25. März 1821 markiert den Beginn der griechischen Revolution und ist heute Nationalfeiertag der Griechen.
  • Řecká osvobozenecká válka byla bojem Řeků za svržení turecké nadvlády mezi lety 1821-1830.
  • Para comprender La Guerra de Independencia de Grecia hay que entender el verdadero concepto que significó la Independencia para una de las naciones más brillantes, alguna vez soberanos del Mediterráneo, admirados por sus amigos y enemigos. Los padres, creadores e inspiradores de los pueblos que después les someterían. Para el Siglo V a. C.
  • Kreikan vapaussota oli vuosina 1821-1829 käyty sota, jonka lopputuloksena Kreikka irtautui Osmanien valtakunnasta.
  • La Guerre d'indépendance grecque, ou Révolution grecque, est le conflit grâce auquel les Grecs, finalement soutenus par les grandes puissances, réussirent à obtenir leur indépendance de l'Empire ottoman. En 1821, les Grecs, Chrétiens orthodoxes se révoltèrent face à la domination de l'Empire ottoman. Cette révolte réussit, et l'indépendance de fait fut proclamée lors de l'Assemblée nationale d'Épidaure en 1822.
  • A görög szabadságharc (1821-1831) a görög nemzet sikeres felkelése volt, amelyben kivívták szabadságukat az Oszmán Birodalomtól. Ezzel a görögök voltak az elsők, akik képesek voltak elszakadni és függetlenné válni. Erre emlékeznek minden év március 25-én, a Függetlenség Napján.
  • La guerra greca d'indipendenza è la guerra combattuta tra il 1821 ed il 1832 dal popolo greco per affrancarsi dall'occupazione turca.
  • De Griekse Onafhankelijkheidsoorlog was een oorlog tussen de Grieken en de Turken, vanaf de Griekse onafhankelijkheidsverklaring van het Ottomaanse Rijk op 25 maart (nu de Griekse nationale feestdag) 1821 tot de erkenning van de onafhankelijkheid van het moderne Griekenland in juli 1832 met het Verdrag van Constantinopel. Tijdens de 19e eeuw nam in Griekenland het verzet tegen de Turkse overheersers hand om hand toe, naarmate het Ottomaanse Rijk meer tekenen van verzwakking vertoonde.
  • Den greske selvstendigetskrigen, også kalt den greske revolusjonen var en krig grekerne startet for å få tilbake selvstendigheten for Hellas fra Det osmanske rike. Etter en lang og blodig krig, og med hjelp fra stormaktene, fikk Hellas endelig selvstendigheten i Konstantinopeltraktaten i juli 1832. Grekerne ble dermed det første folket underlagt det osmanske rike som fikk selvstendigheten. Selvstendighetsdagen, den 25. mars 1821, er Hellas sin nasjonaldag.
  • Wojna o niepodległość Grecji - wojna narodowo-wyzwoleńcza toczona przez Greków przeciw Turkom. Ostatecznie, dzięki poparciu Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji Grecja uzyskała niepodległość w roku 1832. Każdy z krajów pomagających Grecji miał w tym swój cel. Anglia chciała mieć lepszy dostęp do swoich ziem w Afryce i lepszy dostęp do południowej części Europy. Wszystkim krajom chodziło również o osłabienie Turcji.
  • A guerra de independência da Grécia (1821–1829), também conhecida como a Revolução Grega, foi uma guerra promovida pelos gregos com o intuito de conquistar a independência da Grécia contra o Império Otomano. Após o longo período de conflito e com a ajuda das Grandes potências, a independência foi finalmente garantida por meio do Tratado de Constantinopla em julho de 1832. O povo grego foi o primeiro a adquirir o status de Estado soberano frente ao Império Otomano.
  • Греческая война за независимость, иногда также называемая Греческой революцией (греч. Ελληνική Επανάσταση του 1821) — вооружённая борьба греческого народа за независимость от Османской империи, начавшаяся в 1821 г. и завершившаяся в 1832 г.
  • Grekiska frihetskriget är benämningen för det krig som mellan 1821 och 1829 utkämpades mellan grekiska upprorsmän och Osmanska riket, vilket då behärskade nuvarande Grekland. Efter långa strider erkändes Greklands självständighet vid Fördraget i Konstantinopel i juli 1832. Grekerna blev därmed först med att erkännas som självständig stat bland Osmanska rikets underlydande. Den 25 mars 1821, då Grekland utropade sig självständigt, är en nationell helgdag i Grekland.
  • Yunan Bağımsızlık Savaşı Yunan Devrimi olarak da adlandırılır. Osmanlı Türkçesinde ise Yunan isyanı. Kanlı mücdelelerden sonra dönemin büyük güçlerinin desteğiyle, Osmanlı egemenliğine karşı başlayan ayaklanma,Temmuz 1832 deki Treaty of Constantineople (1832) antlaşmasıyla bağımsızlık garantilenmiş ve Yunan Krallığı'nın doğuşuyla sonuçlanmıştır.
  • Грецька революція, або Грецька війна за незалежність 1821-29 рр. (грец. Ελληνική Επανάσταση του 1821) — революція грецького народу, в результаті якого було повалено османське панування та завойована незалежність Греції.
rdfs:label
  • Greek War of Independence
  • Griechische Revolution
  • Řecká osvobozenecká válka
  • Guerra de independencia de Grecia
  • Kreikan vapaussota
  • Guerre d'indépendance grecque
  • Görög szabadságharc
  • Guerra d'indipendenza greca
  • ギリシャ独立戦争
  • Griekse Onafhankelijkheidsoorlog
  • Den greske selvstendighetskrigen
  • Wojna o niepodległość Grecji
  • Guerra de independência da Grécia
  • Греческая революция
  • Grekiska frihetskriget
  • Yunan Bağımsızlık Savaşı
  • Грецька революція
  • 希腊独立战争
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Greek War of Independence
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf of
is dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles of
is dbpedia-owl:MilitaryUnit/battle of
is dbpedia-owl:Person/occupation of
is dbpedia-owl:battle of
is dbpedia-owl:battles of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:partOf of
is dbpprop:allegiance of
is dbpprop:battles of
is dbpprop:occupation of
is dbpprop:partof of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of