| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Graviton bezeichnet man das hypothetische Eichboson einer Quantentheorie der Gravitation. Dieser Annahme zufolge ist es der Träger der Gravitationskraft.
- In physics, the graviton is a hypothetical elementary particle that mediates the force of gravitation in the framework of quantum field theory. If it exists, the graviton must be massless (because the gravitational force has unlimited range) and must have a spin of 2. This is because the source of gravitation is the stress-energy tensor, a second-rank tensor, compared to electromagnetism, the source of which is the four-current, a first-rank tensor. Additionally, it can be shown that any massless spin-2 field would be indistinguishable from gravitation, because a massless spin-2 field must couple to (interact with) the stress-energy tensor in the same way that the gravitational field does. This result suggests that if a massless spin-2 particle is discovered, it must be the graviton, so that the only experimental verification needed for the graviton may simply be the discovery of a massless spin-2 particle. Gravitons are postulated because of the great success of quantum field theory (in particular, the Standard Model) at modeling the behavior of all other known forces of nature as being mediated by elementary particles: electromagnetism by the photon, the strong interaction by the gluons, and the weak interaction by the W and Z bosons. The hypothesis is that the gravitational interaction is likewise mediated by a – yet undiscovered – elementary particle, dubbed the graviton. In the classical limit, the theory would reduce to general relativity and conform to Newton's law of gravitation in the weak-field limit. However, attempts to extend the Standard Model with gravitons have run into serious theoretical difficulties at high energies (processes with energies close to or above the Planck scale) because of infinities arising due to quantum effects (in technical terms, gravitation is nonrenormalizable). Since classical general relativity and quantum mechanics are incompatible at such energies, from a theoretical point of view the present situation is not tenable. Some proposed models of quantum gravity attempt to address these issues, but these are speculative theories.
- El gravitón es una partícula elemental hipotética de tipo bosónico que sería la transmisora de la interacción gravitatoria en la mayoría de los modelos de gravedad cuántica. De acuerdo con las propiedades del campo gravitatorio, el gravitón debe ser un bosón de espín par (2 en este caso), ya que está asociado a un campo clásico tensorial de segundo orden. En cuanto a la masa del gravitón las mediciones experimentales dan una cota superior del orden de mg = 1,6 × 10 kg, aunque podría ser exactamente cero.
- Fysiikassa gravitoni on hypoteettinen alkeishiukkanen, joka välittää gravitaatiovoimaa useimmissa kvanttigravitaatioteorioissa. Gravitaation ominaisuuksien vuoksi gravitonien pitää olla aina puoleensavetäviä eli attraktiivisiä (gravitaatio ei koskaan hylji), toimia minkä tahansa matkan yli (gravitaatio on universaali) ja esiintyä lukuisissa määrin. Kvanttiteoriassa tällaiset hiukkaset ovat bosoneita, joilla on parillinen spin ja joiden lepomassa on nolla. Gravitonit on postuloitu yksinkertaisesti sen vuoksi, että kvanttiteoria on ollut niin menestyksellinen muilla alueilla. Esimerkiksi kvanttielektrodynamiikka voidaan hyvin selittää käytännössä kvantittumisella fotoneiksi. Tässä tapauksessa varatut hiukkaset jatkuvasti muodostavat ja tuhoavat fotoneja. Nämä fotonien väliset vuorovaikutukset muodostavat makroskooppiset voimat, jotka ovat meille tuttuja, kuten magnetismi. Maailmankaikkeuden perusvoimien kuvaamisessa käytetty kvanttiteoria menestyi laajalti hyvin, joten tuntui luonnolliselta, että samat keinot toimisivat yhtä hyvin myös gravitaatioon. Monet yritykset lopulta johtivat vielä havaitsemattomaan gravitoniin, joka toimisi suunnilleen samalla tavalla kuin fotoni. Toivottiin, että se johtaisi nopeasti kvanttigravitaatioteoriaan, vaikka matematiikka oli hieman vaikeaa.
- Il gravitone è una particella elementare ipotetica, responsabile della trasmissione della forza di gravità nei sistemi di gravità quantistica. Questa particella è prevista in diversi modelli teorici che mirano ad unificare i fenomeni gravitazionali con quelli quantistici. La sua esistenza non è ancora stata sperimentalmente verificata. Secondo la teoria dei gravitoni, il movimento di un corpo produrrebbe un segnale di informazione che impiega un tempo rapidissimo, ma comunque non nullo per arrivare all'altra massa interagente, e adeguare la forza di gravità alla nuova distanza fra i due corpi. Secondo altri punti di vista, come il Teorema di non-località di Bell fra le particelle in genere, ed anche fra due masse e relativi gravitoni esiste un legame fuori dal continuo spaziotemporale, e quindi indipendente da questi e permanente ad ogni distanza di spazio e di tempo fra le due particelle. Ciò spiegherebbe anche perché la gravità è in grado di agire fra due corpi lontanissimi. Secondo le previsioni teoriche, i gravitoni devono esercitare sempre una forza attrattiva (infatti, la gravità non è mai repulsiva), agire a qualsiasi distanza (la gravità è una forza che agisce anche a grande distanza). Nella teoria quantistica, queste caratteristiche definiscono un bosone con spin pari (2 in questo caso) e massa a riposo pari a zero. Nella gravità quantistica, i gravitoni svolgono lo stesso ruolo che svolgono i fotoni (i quanti del campo elettromagnetico) nell'ambito dell'elettrodinamica quantistica. In questo caso i fotoni vengono continuamente creati e distrutti da tutte le particelle cariche, e l'interazione tra questi fotoni produce le forze macroscopiche con cui siamo familiari, come il magnetismo. Dato il grande successo dei quanti nel descrivere il vasto numero di forze dell'universo, è sembrato naturale che lo stesso metodo possa funzionare bene anche sulla gravità. Sono stati fatti molti tentativi di introdurre il (finora mai osservato) gravitone, che dovrebbe funzionare in maniera simile al fotone. Si sperava che questo avrebbe portato rapidamente a una teoria quantistica della gravitazione, anche se la formalizzazione matematica sarebbe stata non priva di ostacoli. Non è andata così. Una teoria di questo tipo richiederebbe al gravitone di operare in maniera simile al fotone, ma contrariamente all'elettrodinamica, dove i fotoni agiscono direttamente l'uno sull'altro, e sulle particelle cariche, la gravità non funziona così semplicemente. Comportamenti a lungo osservati mostrano che la gravità è creata da qualsiasi forma di energia (la massa ne è semplicemente una forma condensata), ed è difficile da descrivere in modo analogo alla carica. Ad oggi tutti i tentativi di creare una teoria quantistica consistente per la gravitazione sono falliti. Rilevare un gravitone, se esso esiste, si dimostrerebbe abbastanza problematico. Le particelle trasportano pochissima energia quindi individuarle sarebbe molto complicato. L'unico modo di individuarle sarebbe quello di cercare casi in cui il movimento complessivo o l'energia di un oggetto cambiano in modo differente da quello previsto dalla relatività generale, ma uno dei principi fondamentali della gravità quantistica, sarebbe quello che essa aderirebbe il più possibile a dette previsioni. Si noti che una teoria della gravità quantistica non richiede necessariamente un gravitone; ad esempio la teoria LQG, (loop quantum gravity, gravitazione quantistica a loop) non ha una particella analoga.
- 重力子（じゅうりょくし、Graviton）は、素粒子物理学における四つの力のうちの重力相互作用を伝達する役目を担わせるために導入される仮説上の素粒子。2010年までのところ未発見である。 アルベルト・アインシュタインの一般相対性理論より導かれる重力波を媒介する粒子として提唱されたものである。スピン2、質量0、電荷0、寿命無限大のボース粒子であると予想され、力を媒介するゲージ粒子である。
- Het graviton is een hypothetisch elementair deeltje dat de zwaartekracht overbrengt in de meeste kwantumzwaartekrachtsystemen. Om dit te doen moeten gravitonen altijd aantrekken (zwaartekracht stoot nooit af); ze moeten over elke afstand aantrekken (zwaartekracht is universeel) en ze moeten in oneindige aantallen voorkomen (om de sterke zwaartekracht van sterren te verklaren). Tot nu toe zijn gravitonen niet waargenomen. Gravitonen zouden de lege ruimte innemen en ook verantwoordelijk kunnen zijn voor de donkere materie. De snaartheorie voorspelt het bestaan van gravitonen.
- Gravitoner er hypotetiske elementærpartikler som formidler gravitasjonskraften. Disse gravitonene blir for eksempel utvekslet mellom et fallende eple og Jorda, men de er til nå ikke påvist.
- Grawiton to hipotetyczna cząstka elementarna, która nie posiada masy, ani ładunku elektrycznego i przenosi oddziaływanie grawitacyjne. Teoria grawitonu jest podstawą różnych kwantowych teorii grawitacji, będących wersją kwantowej teorii pola, ale nie Modelu Standardowego.
- Na Física, o Predefinição:PBPE é uma partícula elementar hipotética que seria a responsável pela transmissão da força da gravidade na maioria dos modelos da teoria quântica de campos. A teoria postula que os grávitons sempre são atrativos (gravidade nunca repele), atuando além de qualquer distância (gravidade é universal) e vêm de um ilimitado número de objetos. Portanto, se o gráviton existir, deve ser um bóson de spin par e igual a dois, e deve ter uma massa de repouso zero, segundo a Mecânica Quântica.
- Гравито́н — гипотетическая элементарная частица — переносчик гравитационного взаимодействия без электрического заряда со спином 2 и двумя возможными направлениями поляризации. Термин «гравитон» был предложен в 1930-х годах, часто приписывается работе 1934 года Д. И. Блохинцева и Ф. М. Гальперина. Гипотеза о существовании гравитонов появилась благодаря успеху квантовой теории поля в моделировании поведения остальных фундаментальных взаимодействий с помощью подобных частиц: фотоны в электромагнитном взаимодействии, глюоны в сильном взаимодействии, W- и Z-бозоны в слабом взаимодействии. Следуя этой аналогии — за гравитационное взаимодействие также может отвечать некая элементарная частица. Однако попытки расширить Стандартную модель гравитонами сталкиваются с серьёзными теоретическими сложностями в области высоких энергий (равных или превышающих планковскую энергию) из-за расходимостей квантовых эффектов. Решение этого вопроса было мотивом построения нескольких предложенных теорий квантовой гравитации (в частности, одной из попыток является теория струн). Несмотря на отсутствие в настоящее время полноценной теории квантовой гравитации, возможно квантование слабых возмущений заданного гравитационного поля в первом порядке по теории возмущений. В рамках такой линеаризованной теории элементарным возбуждением и является гравитон. Предполагаемый спин гравитона равен 2 по той причине, что плоская гравитационная волна носит квадрупольный характер, переходя сама в себя при повороте на 180° вокруг оси, параллельной направлению распространения. В теориях супергравитации также вводится гравитино (спин — ³⁄2) — суперпартнёр гравитона. В струнной теории гравитоны, также как и другие частицы — это состояния струн, а не точечные частицы, и в этом случае бесконечности не появляются. В то же время при низких энергиях эти возбуждения можно рассматривать как точечные частицы. То есть гравитон, как и прочие элементарные частицы — это некоторое приближение к реальности, которое можно использовать в области низких энергий. Но фактически, из-за чрезвычайной слабости гравитационных взаимодействий, экспериментальное подтверждение — обнаружение отдельных гравитонов — этой и других предсказывающих существование гравитонов теорий в настоящее время не представляется возможным. Ряд физиков отвергает саму гипотезу о гравитоне как несостоятельную. Например, если гравитоны существуют, то они должны излучаться чёрными дырами, что, вероятно, противоречит общей теории относительности.
- Gravitonen är den förmodade budbärarpartikeln för gravitationskraften. För att passa in i nuvarande teorier bör gravitonens vilomassa vara noll och dess spinn 2, vilket skulle göra den till en boson. Då gravitonen enligt teorin har vilomassan noll skulle den färdas med ljusets hastighet. Man har dock inte lyckats observera gravitonen experimentellt ännu. Orsaken till detta är att den enligt rådande teorier har en energinivå på över 100 ggr de nivåer som idag kan uppnås i laboratorier. En indikation på att gravitonen trots allt existerar kan komma om man hittar Higgspartikeln som antas ha en energi som ligger precis ovanför det dagens partikelacceleratorer kan prestera. Se även gravitationsvågor och kvantgravitation.
- 引力子，在物理學中是一個傳遞引力的假想粒子（目前仍未知是否真正存在）。為了傳遞引力，引力子必須永遠相吸、作用範圍無限遠及以無限多的型態出現。在量子力學中，引力子被设想为一個自旋为2、質量為零的玻色子。 量子理論在除對引力原理的解釋外，各方面都非常成功，譬如電磁學可用光子的量化來解釋（量子電動力學），而宇宙其他方面的基本作用力（弱核力和強核力）亦可用量子理論得到完美的描述；人們自然希望量子理論亦能解釋重力，故假想有一種未發现的重力子存在，其性質與光子類似，而最終可發展出量子重力理論。 或許，引力子是跟希格斯玻色子有關（因為引力跟質量成正比），因此需要希格斯玻色子的理論充份發展才能研究引力子。可是這種理論的數學運算十分複雜且無法自洽。
- Le graviton est une particule élémentaire hypothétique qui transmettrait la gravité dans la plupart des systèmes de gravité quantique. Il serait donc le quantum de la force gravitationnelle. En langage courant, on peut dire que les gravitons sont les messagers de la gravité ou les supports de la force. Pour matérialiser cette force on pourrait prendre l'exemple d'une fronde avec la ficelle (graviton) qui tient la pierre. Plus il y en a dans un champ gravitationnel, plus ce champ est puissant. Afin de répondre aux caractéristiques de l'interaction gravitationnelle, les gravitons doivent toujours mener à une interaction attractive, avoir une portée infinie et être en nombre illimité. Quantiquement, cela signifie que c'est un boson de masse nulle et de spin égal à 2. Ce qui implique qu'ils sont des luxons, particules se déplaçant à la vitesse de la lumière. Les théoriciens pensent que la gravité et la mécanique quantique doivent "fusionner" à une échelle de taille de 10 pour observer la brisure de symétrie de Lorentz; or, les meilleurs instruments actuels n'informent pas en dessous de 10 . Les gravitons ont été postulés suite aux succès de la représentation des interactions dans le cadre de la mécanique quantique dans d'autres domaines. Par exemple, l'électrodynamique quantique explique très précisément l'ensemble de l'électromagnétisme du domaine macroscopique au domaine microscopique par l'échange de photons entre les charges électriques. Ainsi, les photons échangés sont responsables des forces électriques et magnétiques. Étant donné le large succès de la mécanique quantique pour la description des autres interactions représentant les forces fondamentales de l'univers, il a semblé naturel que les mêmes méthodes devaient fonctionner pour la description de la gravitation. Malgré de nombreuses tentatives, le graviton n'est pas même théoriquement bien cerné. À ce jour, toutes les tentatives de créer une théorie simple de la gravité quantique ont échoué. Il reste encore inobservé. En théorie des cordes et en cosmologie branaire, le graviton a une place importante. Comme celui-ci est engendré par une corde fermée, il ne peut pas être emprisonné dans une D-brane. Cela implique qu'à travers la force gravitationnelle, la mise en évidence de l'existence d'autres D-branes devient envisageable. Une difficulté fondamentale pour sa mise en évidence réside dans le fait que les masses sont toutes positives, que les effets se font sentir à l'infini, sans effet d'écran : l'interaction d'un hypothétique graviton avec un appareillage destiné à le mettre en évidence risque d'être noyé dans un bruit de fond énorme et universel. La seule façon de les détecter serait de chercher les événements où le mouvement ou l'énergie d'un objet-test change différemment de ce qui est prédit par la relativité générale, mais un des principes de base de la gravité quantique serait qu'elle permette elle-même de retrouver l'ensemble des connaissances expérimentales cohérentes avec la relativité générale. D'ailleurs, dans le cadre de la relativité générale (non quantique), l'interaction gravitationnelle n'a pas le même statut que les trois autres forces. En effet, elle disparaît dans la courbure de l'espace-temps : les masses ne s'attirent plus, elles suivent les géodésiques d'un espace-temps tissé par le contenu énergie-impulsion de l'univers lui-même. Le graviton est aussi assimilable à une onde gravitationnelle qui pourra être détectée par l'interféromètre VIRGO.
|
| rdfs:comment
|
- Als Graviton bezeichnet man das hypothetische Eichboson einer Quantentheorie der Gravitation. Dieser Annahme zufolge ist es der Träger der Gravitationskraft.
- 重力子（じゅうりょくし、Graviton）は、素粒子物理学における四つの力のうちの重力相互作用を伝達する役目を担わせるために導入される仮説上の素粒子。2010年までのところ未発見である。 アルベルト・アインシュタインの一般相対性理論より導かれる重力波を媒介する粒子として提唱されたものである。スピン2、質量0、電荷0、寿命無限大のボース粒子であると予想され、力を媒介するゲージ粒子である。
- Gravitoner er hypotetiske elementærpartikler som formidler gravitasjonskraften. Disse gravitonene blir for eksempel utvekslet mellom et fallende eple og Jorda, men de er til nå ikke påvist.
- Grawiton to hipotetyczna cząstka elementarna, która nie posiada masy, ani ładunku elektrycznego i przenosi oddziaływanie grawitacyjne. Teoria grawitonu jest podstawą różnych kwantowych teorii grawitacji, będących wersją kwantowej teorii pola, ale nie Modelu Standardowego.
- 引力子，在物理學中是一個傳遞引力的假想粒子（目前仍未知是否真正存在）。為了傳遞引力，引力子必須永遠相吸、作用範圍無限遠及以無限多的型態出現。在量子力學中，引力子被设想为一個自旋为2、質量為零的玻色子。 量子理論在除對引力原理的解釋外，各方面都非常成功，譬如電磁學可用光子的量化來解釋（量子電動力學），而宇宙其他方面的基本作用力（弱核力和強核力）亦可用量子理論得到完美的描述；人們自然希望量子理論亦能解釋重力，故假想有一種未發现的重力子存在，其性質與光子類似，而最終可發展出量子重力理論。 或許，引力子是跟希格斯玻色子有關（因為引力跟質量成正比），因此需要希格斯玻色子的理論充份發展才能研究引力子。可是這種理論的數學運算十分複雜且無法自洽。
- In physics, the graviton is a hypothetical elementary particle that mediates the force of gravitation in the framework of quantum field theory. If it exists, the graviton must be massless (because the gravitational force has unlimited range) and must have a spin of 2. This is because the source of gravitation is the stress-energy tensor, a second-rank tensor, compared to electromagnetism, the source of which is the four-current, a first-rank tensor.
- El gravitón es una partícula elemental hipotética de tipo bosónico que sería la transmisora de la interacción gravitatoria en la mayoría de los modelos de gravedad cuántica. De acuerdo con las propiedades del campo gravitatorio, el gravitón debe ser un bosón de espín par (2 en este caso), ya que está asociado a un campo clásico tensorial de segundo orden.
- Fysiikassa gravitoni on hypoteettinen alkeishiukkanen, joka välittää gravitaatiovoimaa useimmissa kvanttigravitaatioteorioissa. Gravitaation ominaisuuksien vuoksi gravitonien pitää olla aina puoleensavetäviä eli attraktiivisiä (gravitaatio ei koskaan hylji), toimia minkä tahansa matkan yli (gravitaatio on universaali) ja esiintyä lukuisissa määrin. Kvanttiteoriassa tällaiset hiukkaset ovat bosoneita, joilla on parillinen spin ja joiden lepomassa on nolla.
- Il gravitone è una particella elementare ipotetica, responsabile della trasmissione della forza di gravità nei sistemi di gravità quantistica. Questa particella è prevista in diversi modelli teorici che mirano ad unificare i fenomeni gravitazionali con quelli quantistici. La sua esistenza non è ancora stata sperimentalmente verificata.
- Het graviton is een hypothetisch elementair deeltje dat de zwaartekracht overbrengt in de meeste kwantumzwaartekrachtsystemen. Om dit te doen moeten gravitonen altijd aantrekken (zwaartekracht stoot nooit af); ze moeten over elke afstand aantrekken (zwaartekracht is universeel) en ze moeten in oneindige aantallen voorkomen (om de sterke zwaartekracht van sterren te verklaren). Tot nu toe zijn gravitonen niet waargenomen.
- Na Física, o Predefinição:PBPE é uma partícula elementar hipotética que seria a responsável pela transmissão da força da gravidade na maioria dos modelos da teoria quântica de campos. A teoria postula que os grávitons sempre são atrativos (gravidade nunca repele), atuando além de qualquer distância (gravidade é universal) e vêm de um ilimitado número de objetos.
- Гравито́н — гипотетическая элементарная частица — переносчик гравитационного взаимодействия без электрического заряда со спином 2 и двумя возможными направлениями поляризации. Термин «гравитон» был предложен в 1930-х годах, часто приписывается работе 1934 года Д. И. Блохинцева и Ф. М. Гальперина.
- Gravitonen är den förmodade budbärarpartikeln för gravitationskraften. För att passa in i nuvarande teorier bör gravitonens vilomassa vara noll och dess spinn 2, vilket skulle göra den till en boson. Då gravitonen enligt teorin har vilomassan noll skulle den färdas med ljusets hastighet. Man har dock inte lyckats observera gravitonen experimentellt ännu. Orsaken till detta är att den enligt rådande teorier har en energinivå på över 100 ggr de nivåer som idag kan uppnås i laboratorier.
- Le graviton est une particule élémentaire hypothétique qui transmettrait la gravité dans la plupart des systèmes de gravité quantique. Il serait donc le quantum de la force gravitationnelle. En langage courant, on peut dire que les gravitons sont les messagers de la gravité ou les supports de la force. Pour matérialiser cette force on pourrait prendre l'exemple d'une fronde avec la ficelle (graviton) qui tient la pierre. Plus il y en a dans un champ gravitationnel, plus ce champ est puissant.
|
