Grand Duke Konstantin Nikolayevich of Russia was the second son of Tsar Nicholas I of Russia. During the reign of his brother Alexander II, Konstantin was an admiral of the Russian fleet and reformed the Russian Navy. He was also an instrumental figure in the emancipation of the serfs. He was less fortunate as viceroy of Poland and had to be recalled to Russia where he was attacked for his liberalism. After the assassination of his brother, Alexander II, Konstantin fell from favour.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Grand Duke Konstantin Nikholayevich of Russia
dbpprop:_10
dbpprop:_11
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
dbpprop:_19
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
dbpprop:_22
dbpprop:_23
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • Grand Duke Konstantin Nikolayevich of Russia was the second son of Tsar Nicholas I of Russia. During the reign of his brother Alexander II, Konstantin was an admiral of the Russian fleet and reformed the Russian Navy. He was also an instrumental figure in the emancipation of the serfs. He was less fortunate as viceroy of Poland and had to be recalled to Russia where he was attacked for his liberalism. After the assassination of his brother, Alexander II, Konstantin fell from favour. The new tsar, Alexander III, his nephew, opposed Konstantin's liberal ideas and gradually stripped him of all his governmental positions. His retirement was marked with personal turmoil and family setbacks. After suffering a stroke, he spent his last years as an invalid.
  • Großfürst Konstantin Nikolajewitsch von Russland, war ein Sohn des russischen Zaren Nikolaus I. Pawlowitsch und dessen Gemahlin Charlotte, Tochter des König Friedrich Wilhelm III. von Preußen.
  • Constantí Nikolaievitx de Rússia. Gran duc de Rússia. Descendents seus són el rei Constantí II de Grècia, la reina Sofia d'Espanya, el príncep Felip d'Edimburg, el príncep Alexandre de Iugoslàvia, el duc Amadeu de Savoia-Aosta i el duc Eduard del Regne Unit. Nascut el 21 de setembre de 1827 a la ciutat de Sant Petersburg era fill del tsar Nicolau I de Rússia i de la princesa Carlota de Prússia. Fundà la branca més brillant de la família imperial russa en tant que fou la més intel·lecutal i una de les que se sabé guanyà més prestigi a la cort imperial. El gran duc era nét del tsar Pau I de Rússia i de la princesa Sofia de Württemberg per part de pare mentre que per part de mare ho era del rei Frederic Guillem III de Prússia i de la princesa Lluïsa de Mecklenburg-Strelitz. El gran duc es casà el 1848 amb la princesa Alexandra de Saxònia-Altenburg i tingueren sis fills: SAI el gran duc Nicolau de Rússia nascut el 1850 a Sant Petersburg i mort el 1918 a Taixkent. Es casà morganàticament amb Nadezhda Alexandrovna Dreyer. SAI la gran duquessa Olga de Rússia nascuda el 1851 a Pavlovsk i morta el 1926 a Pau. Es casà amb el rei Jordi I de Grècia. SAI la gran duquessa Vera de Rússia nascuda el 1854 a Pavlovsk i morta el 1912 a Stuttgart. Es casà amb el duc Eugeni de Württemberg. SAI el gran duc Constantí "KR" de Rússia nascut el 1857 a Pavlovsk i mort el 1915 a Sant Petersburg. Es casà amb la princesa Elisabet de Saxònia-Altenburg. SAI el gran duc Demetri de Rússia nascut el 1860 a Strelna i executat l'any 1919 a la fortalesa de Sant Pere i de Sant Pau a Moscou. SAI el gran duc Venceslau de Rússia nascut el 1862 a Sant Petersburg i mort el 1879. El gran duc donava suport obertament als liberals i a les seves reformes durant el període del regnat del seu germà el tsar Alexandre II de Rússia. Serví com a membre la Societat Imperial Russa de Geografia fundada l'any 1845 i depenent del Ministeri d'Afers Interns. La societat i el ministeri era un dels centres principals de trobada dels liberals russos del segle XIX. A part del suport que mostrà la reforma liderada pel tsar d'alliberar o propiciar l'emancipació dels serfs russos, també es mostrà partidari de la reforma de la marina imperial russa comesa l'any 1854. Els anys 1862 i 1863 serví al tsar com a governador general del Regne de Polònia. El tsar digué: "deixar als polonesos tenir la seva pròpia Cort i les seves intrigues". Algrat que els Gran duc intentà mostrar una actitud liberal cap als polonesos, els seus esforços esdevingueren en va havent de tornar a Sant Petersburg el gener de 1863 després d'un seguit de revoltes poloneses.
  • Gran Duque Constantino Nikoláyevich de Rusia (en ruso: Константин Николаевич. Nacido en San Petersburgo el 21 de septiembre de 1827 y fallecido en el palacio Pávlosk el 29 de enero de 1892. Era el segundo hijo varón del zar Nicolás I de Rusia y de la zarina Carlota de Prusia .
  • Constantin Nikolaïevitch de Russie, grand-duc de Russie, est né le 9 septembre 1827 à Saint-Pétersbourg et est décédé le 13 janvier 1892, à Pavlovsk, en Russie. C'est un membre de la Maison Romanov, un grand-amiral de la Flotte impériale russe, un Chef du Département de la marine impériale russe et un président du Conseil d'Empire. Sous le règne de son frère aîné Alexandre II de Russie, Constantin Nikolaïevitch de Russie est grand-amiral de la Flotte impériale de Russie et joue également un rôle dans l'émancipation des serfs. Comme vice-roi de Pologne, il a moins de réussite et est rappelé en Russie, où il est attaqué pour son libéralisme. Après l'assassinat de son frère en 1881, il tombe en disgrâce et s'oppose à son neveu, le nouveau tsar Alexandre III. Il perd alors progressivement l'ensemble de ses fonctions au sein du gouvernement.
  • Konsztantyin Nyikolajevics orosz nagyherceg orosz nagyherceg, az Orosz Cári Haditengerészet főtengernagya, 1862–1864 között Lengyelország alkirálya, az Államtanács elnöke.
  • I suoi genitori furono felici di avere un secondo figlio dopo nove anni in cui erano nate solo femmine: Nicola I e sua moglie si amavano e amavano i loro figli, cui diedero un'ottima istruzione. Benché la prole imperiale di solito rimanesse sotto la supervisione di governanti e tate fino ai sette anni, già a cinque Costantino era troppo ostinato e difficile da gestire per una domestica, per cui suo padre gli assegnò un insegnante privato : avendo già deciso che il figlio sarebbe diventato l'Ammiraglio Generale della Marina Imperiale, lo zar scelse Feodor Litke come aio per il bambino. Litke, che aveva circumnavigato il globo all'età di vent'anni, era un uomo sfacciato e grasso, portato alle polemiche o alle offesa e passò queste attitudini al suo allievo. Formò il ragazzo nelle scienze navali ed gli riempì la testa di racconti di mare, guadagnandosi l'amicizia del giovane per la vita . Le lingue furono una parte importante della formazione di Konstantin: imparò il russo, l'inglese, il tedesco ed il francese . Mentre cresceva le sue lezioni diventavano più lunghe e complesse, comprendendo la matematica, la scienza, la statistica e la gestione del governo. Ci furono anche brevi lezioni ed esercitazioni militari. Konstantin inoltre amò la musica, imparando a suonare il piano ed il violoncello, il disegno e ebbe molta attitudine alle arti. Fu anche un lettore entusiasta ed il suo amore per Omero lo spinse a tradurre l'Odissea in tedesco. Nel 1835 accompagnò i suoi genitori in Germania e dall'età di otto anni in poi fu educato a tenere un diario: nello stesso periodo gli fu affidato un piccolo yacht, con cui avrebbe navigato fra Peterhof e Kronstadt, passando i suoi giorni in mare e tornando a casa di notte. Nel 1836, accompagnato da Litke, fu imbarcato su una lunga crociera navale ed infine ebbe il comando della fregata russa Ercole, sotto la direzione di Litke. Durante l'addestramento fu trattato come tutti gli altri cadetti navali, nonostante il suo titolo di granduca lo dispensasse da questo. Fu messo a sentinella a mezzanotte sia con la pioggia che con le tempeste . All'età di sedici anni, Konstantin fu promosso al rango di capitano e servì come comandante della fregata Ulisse, visitando i vari porti lungo il golfo di Finlandia ed arrivando in seguito fino al Mediterraneo. L'incoraggiamento ed il consiglio di sua zia, la granduchessa Elena Pavlovna ebbero una notevole sulla formazione del giovane. Elena lo prese sotto la sua ala, instillandogli il suo gusto per la letteratura e la musica e facendogli conoscere le ultime idee scientifiche. Ben nota per le sue idee liberali, ebbe una grande influenza nelle visioni politiche del nipote. Nell'ambito dell'influenza di Litke, Konstantin cominciò a ricoprire incarichi ufficiali, assumendo il patronato della nuova Imperial Società Geografica Russa, che dipendeva dal Ministero degli Affari Interni, che ospitava un numero cospicuo di burocrati liberali, tra cui Nikolai Miliutin.
  • ファイル:KonstantinNikolrussland. jpg コンスタンチン・ニコラエヴィチ大公 コンスタンチン・ニコラエヴィチ大公（ロシア語表記Константин Николаевич,1827年9月9日 - 1892年1月13日）は、ロシア皇帝ニコライ1世の次男、母は皇后アレクサンドラ・フョードロヴナ。
  • Constantijn Nikolajevitsj Romanov, Grootvorst van Rusland, was de tweede zoon van tsaar Nicolaas I van Rusland en diens echtgenote, Charlotte van Pruisen.
  • Konstanty Mikołajewicz Romanow – wielki książę Rosji, generał-admirał 1831. Drugi syn Mikołaja I Pawłowicza cesarza Rosji, króla Polski i wielkiego księcia Finlandii, i Aleksandry Fiodorowny, brat cara Aleksandra II. Wielki admirał floty rosyjskiej, następnie namiestnik Królestwa Polskiego od 1862 do 31 października 1863. W Petersburgu 11 września 1848 poślubił Aleksandrę Sachsen-Altenburg, córkę Józefa Wettyna, księcia saskiego na Altenburgu i Amelii Wirtemberskiej. Para miała 6 dzieci: Mikołaja Konstantynowicza, Olgę Konstantinownę, królową Grecji, Werę Konstantinownę, Konstantyna Konstantynowicza, Dymitra Konstantynowicza, Wiaczesława Konstantynowicza. Od piątego roku życia pozostawał pod opieką admirała Fryderyka von Lütkego. Od dziecka został przeznaczony do marynarki wojennej. Wkrótce nauczył się żeglować i został najmłodszym żeglarzem, który opłynął glob ziemski. Pomimo iż posiadał już tytuł wielkiego księcia, traktowany był z woli ojca jak zwykły kadet, co miało mu pomóc w zapoznaniu się z realiami codziennego życia w Rosji. Wykazywał nieprzeciętne zdolności lingwistyczne, już jako dziecko rozmawiał po rosyjsku, angielsku, niemiecku i francusku. Mając osiem lat był w stanie przetłumaczyć Odyseję Homera. Otrzymał od swoich rodziców mały jacht, którym żeglował między Peterhofem i Kronsztadem. Oprócz zamiłowania do żeglarstwa Konstanty lubił muzykę i kochał rysowanie. Mając dziesięć lat otrzymał swoje pierwsze bojowe zadanie - został umieszczony na warcie w deszczu i burzy. W 1846 r. wyjechał ze swoją siostrą Olgą, królową Wirtembergii do Stuttgartu, gdzie w Altenburgu poznał księżniczkę Aleksandrę. Zauroczony księżniczką, Konstantyn postanowił ją poślubić. 12 października 1847 księżniczka przyjechała do Rosji, a 11 września 1848 poślubiła Wielkiego Księcia Konstantego oraz przyjęła imię Aleksandry Józefównej; nazywano ją później Aunt Sanny. W 1849 r. jako młody oficer wziął udział w kampanii austriackiej przeciw powstaniu węgierskiemu. Od 1850 członek Rady Państwa i przewodniczący Komitetu ds. zmian regulaminów. Od 1852 towarzyszący szefowi Głównego Sztabu Morskiego, a od 1853 pełniący obowiązki szefa sztabu Marynarki Wojennej. W 1855 jego najstarszy brat został cesarzem Rosji i już jako Aleksander II, powierzył kierowanie Morskim Ministerstwom. Kierował ministerstwem do 1881. Pod jego kierownictwem prowadzono prace nad przejściem Marynarki Wojennej na okręty o napędzie parowym. Był orędownikiem zniesienia kar cielesnych w Marynarce. Podczas wojny krymskiej dowodził flotą w Kronsztadzie, wnosząc znaczny wkład w odbudowę i reorganizację floty rosyjskiej, zniszczonej w czasie wojny wschodniej. Od 1857 członek tajnego Komitetu ds. chłopstwa w Rosji. Od 1860 r. przewodniczący Komitetu ds. włościan, zaangażowany w prace przy projektach wielu liberalnych reform, zwłaszcza zniesienia poddaństwa, uwłaszczenia włościan, reformy sądownictwa, zniesienia kar cielesnych i in. Był autorem projektu wprowadzenia przedstawicielstwa obywateli z wyboru do Rady Państwa. W 1862 r. został mianowany namiestnikiem Królestwa Polskiego, na terenie którego władze rosyjskie wprowadziły w 1861 stan wojenny. Serdecznie powitany przez administrację rosyjską. Próbował przeprowadzić reformy mające zapobiec powstaniu wprowadzając postanowienia o autonomii Królestwa oraz powołując Polaków na stanowiska gubernatorów cywilnych. Stosował politykę półśrodków, wobec sprzeciwu społeczeństwa polskiego na ugodę z zaborcą nie udało mu się zapobiec powstaniu. 3 lipca 1862 czeladnik krawiecki Ludwik Jaroszyński strzelił do wielkiego księcia Konstantego. W 1863 zarządził przeprowadzenie branki do wojska rosyjskiego, co przyspieszyło wybuch powstania styczniowego. Kiedy Królestwo Polskie odwiedził jego bratanek Aleksander, przyszły car Aleksander III, nazwał swojego wuja niezdarnym Saszą. W sierpniu 1863 Konstanty złożył rezygnację i został 31 października odwołany do Sankt Petersburga, gdzie otrzymał ponownie dowództwo nad Marynarką Wojenną. Wprowadził reformy i ulepszył warunki oraz zniósł kary cielesne. W 1864 popierał wprowadzenie reformy sądownictwa w Rosji. W latach 1865-1881 przewodniczący Rady Państwa. Od 1865 r. Konstanty popierał ideę konstytucji w Rosji i w 1881 r. poparty przez Aleksandra II wprowadził częściową konstytucję. Wkrótce car zginął w zamachu, a cesarz Aleksander III obalił konstytucję niszcząc także dokument. Ponieważ nigdy nie polubił swojego wuja-liberała – poprosił go o rezygnację z zajmowanego stanowiska dowódcy marynarki. Po rezygnacji Konstanty spędzał większość czasu za granicą albo w swojej krymskiej posiadłości. Tutaj zaprzyjaźnił się z artystami i naukowcami, którymi gardził Aleksander III. Na Krymie poznał balerinę Annę Wasiljewnę Kuzniecową. Gdy dwa lata później Anna umarła na szkarlatynę, żona Konstantego posłała mężowi telegram kondolencyjny. W 1874 r. doszło do skandalu, gdy okazało się, że pierworodny syn Konstantego Mikołaj Konstantynowicz skradł brylanty z ikony, którą car Mikołaj I błogosławił związek syna z Aleksandrą Sachsen-Altenburg. Młodego księcia uznano za psychicznie chorego i zesłano do Orenburga, potem do Taszkentu. W wyniku reformy cara Aleksandra III, Konstanty utracił tytuł wielkiego księcia, zadawalając się jedynie rangą księcia. W 1889 r. zachorował po raz pierwszy. W wyniku ciężkiej choroby zmarł 25 stycznia 1892. Żona przeżyła księcia Konstantego i zmarła w 1911 r.
  • Sua Alteza Imperial, o Grão-duque Constantino Nikolaevich da Rússia, foi o segundo filho do czar Nicolau I da Rússia. Durante o reinado do seu irmão Alexandre II, Constantino foi um almirante da frota russa e introduziu grandes reformas na Marinha Russa. Também foi uma figura central na emancipação dos servos na Rússia. Teve menos sucesso como vice-rei da Polónia e teve de ser chamado de volta à Rússia onde foi atacado pelo seu liberalismo. Após o assassinato do seu irmão Alexandre II, Constantino deixou de estar numa posição favorável. O novo czar, Alexandre III, seu sobrinho, opôs-se às ideias liberais e gradualmente retirou-o de todas as suas posições governamentais. A sua reforma foi marcada de conflitos e crises familiares. Após sofrer um ataque cardíaco, passou os seus últimos anos como um inválido.
  • Marele Duce Constantine Nikolaevici al Rusiei a fost al cincilea copil şi al doilea fiu al Ţarului Nicolae I al Rusiei.
  • Файл:Konstantin Nikolaevich. jpg Великий князь Константин Николаевич Константин Николаевич, Константин Николаевич Романов — великий князь, Его Императорское Высочество, генерал-адмирал, второй сын российского императора Николая I.
  • Konstantin Nikolajevitj av Ryssland, storfurste, (ryska Константин Николаевич) andre son till Nikolaj I av Ryssland och hans maka Charlotte av Preussen. Konstantin utbildades till sjöman, förde under Krimkriget (1853-56) befälet över östersjöflottan och uttalade sig bestämt mot eftergifter åt västmakterna. År 1857 erhöll han högsta ledningen av marinväsendet. Han blev vid denna tid medelpunkten för en krets av liberaler, bidrog till utfärdandet av lagen om livegenskapens avskaffande och framträdde generellt som varm en reformvän. I juni 1862 utnämndes han till ståthållare i det oroliga Polen, men blev genast (3 juli) föremål för ett mordförsök. Han iakttog likväl ett försonligt uppträdande, även sedan den allmänna resningen i landet utbrutit (i januari 1863), utan att därmed kunna återställa lugnet. Han återvände 25 augusti 1863 till Sankt Petersburg. År 1865 blev Konstantin president i riksrådet och behöll chefskapet över sjöväsendet. Men efter Alexander II:s död (1881) såg han sig, på grund av sina liberala tänkesätt, tvingad att lämna sina befattningar och lämna huvudstaden. Gift i 11 september 1848 med prinsessan Alexandra av Sachsen-Altenburg (i Ryssland Olga Josipovna).
dbpprop:birthPlace
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:dateOfBirth
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
dbpprop:father
dbpprop:fullName
  • Konstantin Nikolayevich Romanov
dbpprop:house
dbpprop:issue
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Grand Duke Konstantin Nikolayevich
dbpprop:spouse
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:styles
  • HIH Grand Duke Konstantin Nikolayevich of Russia
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Grand Duke Konstantin Nikolayevich of Russia was the second son of Tsar Nicholas I of Russia. During the reign of his brother Alexander II, Konstantin was an admiral of the Russian fleet and reformed the Russian Navy. He was also an instrumental figure in the emancipation of the serfs. He was less fortunate as viceroy of Poland and had to be recalled to Russia where he was attacked for his liberalism. After the assassination of his brother, Alexander II, Konstantin fell from favour.
  • Großfürst Konstantin Nikolajewitsch von Russland, war ein Sohn des russischen Zaren Nikolaus I. Pawlowitsch und dessen Gemahlin Charlotte, Tochter des König Friedrich Wilhelm III. von Preußen.
  • Constantí Nikolaievitx de Rússia. Gran duc de Rússia. Descendents seus són el rei Constantí II de Grècia, la reina Sofia d'Espanya, el príncep Felip d'Edimburg, el príncep Alexandre de Iugoslàvia, el duc Amadeu de Savoia-Aosta i el duc Eduard del Regne Unit. Nascut el 21 de setembre de 1827 a la ciutat de Sant Petersburg era fill del tsar Nicolau I de Rússia i de la princesa Carlota de Prússia.
  • Gran Duque Constantino Nikoláyevich de Rusia (en ruso: Константин Николаевич. Nacido en San Petersburgo el 21 de septiembre de 1827 y fallecido en el palacio Pávlosk el 29 de enero de 1892. Era el segundo hijo varón del zar Nicolás I de Rusia y de la zarina Carlota de Prusia .
  • Constantin Nikolaïevitch de Russie, grand-duc de Russie, est né le 9 septembre 1827 à Saint-Pétersbourg et est décédé le 13 janvier 1892, à Pavlovsk, en Russie. C'est un membre de la Maison Romanov, un grand-amiral de la Flotte impériale russe, un Chef du Département de la marine impériale russe et un président du Conseil d'Empire.
  • Konsztantyin Nyikolajevics orosz nagyherceg orosz nagyherceg, az Orosz Cári Haditengerészet főtengernagya, 1862–1864 között Lengyelország alkirálya, az Államtanács elnöke.
  • I suoi genitori furono felici di avere un secondo figlio dopo nove anni in cui erano nate solo femmine: Nicola I e sua moglie si amavano e amavano i loro figli, cui diedero un'ottima istruzione.
  • ファイル:KonstantinNikolrussland. jpg コンスタンチン・ニコラエヴィチ大公 コンスタンチン・ニコラエヴィチ大公（ロシア語表記Константин Николаевич,1827年9月9日 - 1892年1月13日）は、ロシア皇帝ニコライ1世の次男、母は皇后アレクサンドラ・フョードロヴナ。
  • Constantijn Nikolajevitsj Romanov, Grootvorst van Rusland, was de tweede zoon van tsaar Nicolaas I van Rusland en diens echtgenote, Charlotte van Pruisen.
  • Konstanty Mikołajewicz Romanow – wielki książę Rosji, generał-admirał 1831. Drugi syn Mikołaja I Pawłowicza cesarza Rosji, króla Polski i wielkiego księcia Finlandii, i Aleksandry Fiodorowny, brat cara Aleksandra II. Wielki admirał floty rosyjskiej, następnie namiestnik Królestwa Polskiego od 1862 do 31 października 1863. W Petersburgu 11 września 1848 poślubił Aleksandrę Sachsen-Altenburg, córkę Józefa Wettyna, księcia saskiego na Altenburgu i Amelii Wirtemberskiej.
  • Sua Alteza Imperial, o Grão-duque Constantino Nikolaevich da Rússia, foi o segundo filho do czar Nicolau I da Rússia. Durante o reinado do seu irmão Alexandre II, Constantino foi um almirante da frota russa e introduziu grandes reformas na Marinha Russa. Também foi uma figura central na emancipação dos servos na Rússia. Teve menos sucesso como vice-rei da Polónia e teve de ser chamado de volta à Rússia onde foi atacado pelo seu liberalismo.
  • Marele Duce Constantine Nikolaevici al Rusiei a fost al cincilea copil şi al doilea fiu al Ţarului Nicolae I al Rusiei.
  • Файл:Konstantin Nikolaevich. jpg Великий князь Константин Николаевич Константин Николаевич, Константин Николаевич Романов — великий князь, Его Императорское Высочество, генерал-адмирал, второй сын российского императора Николая I.
  • Konstantin Nikolajevitj av Ryssland, storfurste, (ryska Константин Николаевич) andre son till Nikolaj I av Ryssland och hans maka Charlotte av Preussen. Konstantin utbildades till sjöman, förde under Krimkriget (1853-56) befälet över östersjöflottan och uttalade sig bestämt mot eftergifter åt västmakterna. År 1857 erhöll han högsta ledningen av marinväsendet.
rdfs:label
  • Grand Duke Konstantin Nikolayevich of Russia
  • Konstantin Nikolajewitsch Romanow
  • Constantí de Rússia (gran duc de Rússia)
  • Constantino Nikoláyevich Románov
  • Constantin Nikolaïevitch de Russie
  • Konsztantyin Nyikolajevics Romanov orosz nagyherceg
  • Konstantin Nikolaevič Romanov
  • コンスタンチン・ニコラエヴィチ
  • Constantijn Nikolajevitsj van Rusland
  • Konstanty Mikołajewicz Romanow
  • Constantino Nikolaevich da Rússia
  • Marele Duce Constantin Nikolaevici
  • Константин Николаевич
  • Konstantin Nikolajevitj av Ryssland
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:_18 of
is dbpprop:_26 of
is dbpprop:_30 of
is dbpprop:redirect of