| dbpprop:abstract
|
- Gnosticism refers to diverse, syncretistic religious movements in antiquity consisting of various belief systems generally united in the teaching that humans are divine souls trapped in a material world created by an imperfect god, the demiurge; this being is frequently identified with the Abrahamic god, and is contrasted with a superior entity, referred to by several terms including Pleroma and Godhead. Depictions of the demiurge—the term originates with Plato's Timaeus—vary from being as an embodiment of evil, to being merely imperfect and as benevolent as its inadequacy permits. Gnosticism was a dualistic religion, influenced by and influencing Hellenic philosophy, Judaism, and Christianity; however, by contrast, later strands of the movement, such as the Valentinians, held a monistic world-view. This, along with the varying treatments of the demiurge, may be seen as indicative of the variety of positions held within the category. The gnōsis referred to in the term is a form of revealed, esoteric knowledge through which the spiritual elements of humanity are reminded of their true origins within the superior Godhead, being thus permitted to escape materiality. Consequently, within the sects of gnosticism only the pneumatics or psychics obtain gnōsis; the hylic or Somatics, though human, being incapable of perceiving the higher reality, are unlikely to attain the gnōsis deemed by gnostic movements as necessary for salvation. Jesus of Nazareth is identified by some Gnostic sects as an embodiment of the supreme being who became incarnate to bring gnōsis to the earth. In others he is considered a mšiha kdaba or "false messiah" who perverted the teachings entrusted to him by John the Baptist. Still other traditions identify Mani and Seth, third son of Adam and Eve, as salvific figures. Whereas formerly Gnosticism was considered by some a heretical branch of Christianity, it now seems clear that traces of Gnostic systems can be discerned some centuries before the Christian Era. Gnostic sects may have existed earlier than the First Century BC, thus predating the birth of Jesus. The movement spread in areas controlled by the Roman Empire and Arian Goths, and the Persian Empire; it continued to develop in the Mediterranean and Middle East before and during the second and third centuries. Conversion to Islam and the Albigensian Crusade (1209–1229) greatly reduced the remaining number of Gnostics throughout the Middle Ages, though a few isolated communities continue to exist to the present. Gnostic ideas became influential in the philosophies of various esoteric mystical movements of the late 19th and 20th centuries in Europe and North America, including some that explicitly identify themselves as revivals or even continuations of earlier gnostic groups.
- Gnosis (von altgr. gnōsis γνῶσις ‚Kenntnis‘) oder Gnostizismus (latinisierte Form des griechischen gnostikismos γνωστικισμός) bezeichnet als religionswissenschaftlicher Begriff verschiedene religiöse Lehren und Gruppierungen des 2. und 3. Jahrhunderts, teils auch früherer Vorläufer. Der Ausdruck wird auch für verschiedene Konstellationen verwendet, die in wirkungsgeschichtlichem Zusammenhang mit diesen Gruppierungen stehen oder in den vertretenen Lehren Ähnlichkeiten aufweisen.
- El Gnosticisme es un conjunt de corrents sincrètiques filosòficoreligioses que imità el cristianisme en els tres primers segles de la nostra era, convertint-se finalment en un pensament declarat herètic després d'una etapa de cert prestigi entre els intel·lectuals cristians. Es pot parlar d'un gnosticisme pagà i d'un gnosticisme cristià, encara que el més significatiu pensament gnòstic s'assolís com una branca heterodoxa del cristianisme primitiu.
- Gnosticismus či gnóze (z řeckého γνώσις - poznání, znalost) je myšlenkový a náboženský proud, který spásu duše chápe jako vysvobození z vězení těla a hledá ji v individuálním poznání. Gnosticismus nelze chápat jako víru nebo náboženství v pravém slova smyslu, některé jeho prvky souvisí spíše s mysticismem, jiné spadají spíše do oblasti filosofie. Hlavní myšlenkou je ostrý dualismus těla a duše a možnost poznat Boha v sobě samém. Pro gnostika je tedy důležitá osobní náboženská zkušenost, nikoli tvrzení autorit, církve, nebo dogmata víry.
- El gnosticismo es un conjunto de corrientes sincréticas filosófico-religiosas que llegaron a mimetizarse con el cristianismo en los tres primeros siglos de nuestra era, convirtiéndose finalmente en un pensamiento declarado herético después de una etapa de cierto prestigio entre los intelectuales cristianos. En efecto, puede hablarse de un gnosticismo pagano y de un gnosticismo cristiano, aunque el más significativo pensamiento gnóstico se alcanzó como rama heterodoxa del cristianismo primitivo. El término proviene del griego Γνωστικισμóς (gnostikismós); de Γνωσις (gnosis): ‘conocimiento’.
- Gnostilaisuus oli varsinkin 200- ja 300-luvuilla vaikuttanut synkretistinen uskonnollinen liike, jota esiintyi monien ajan uskontojen, muun muassa kristinuskon, yhteydessä Välimeren alueelta Keski-Aasiaan saakka. Gnostilaisuudella viitataan yleensä sellaisiin uskonnollisiin oppijärjestelmiin ja myytteihin, joiden mukaan kaikkeus on pahan tai tietämättömän alemman luojajumalan luomus, ja pelastus viittaa pelastavaan tietoon ihmisen jumalallisesta alkuperästä ja sielun vapautumiseen ruumiin vankilasta. Sana ”gnostilaisuus” tulee kreikan sanasta ”gnosis” (γνώσις), joka tarkoittaa suomeksi tietoa. Gnostilaiset käsitykset perustuivat juutalaisuuteen, kreikkalaiseen filosofiaan, erityisesti platonismiin, sekä varhaiseen kristinuskoon. Nykyisin gnostilaisuus nähdään usein varhaisen kristinuskon kanssa kilpailleena uskontona, joka irtaantui kristinuskosta tai kehittyi sen rinnalla. Gnostilaisuuden synnystä ei kuitenkaan ole yhtä kaikkien hyväksymää teoriaa.
- Le gnosticisme est un mouvement religieux regroupant des doctrines variées du bassin méditerranéen et du Moyen-Orient qui se caractérisent généralement par la croyance que les hommes sont des âmes divines emprisonnées dans un monde matériel créé par un dieu mauvais ou imparfait appelé le démiurge. Le mouvement connut son apogée au cours du II siècle
- A Római Birodalomban hamar támogatottá, majd államvallássá vált korai kereszténység egyik legnagyobb ellenfelének tartotta a *manicheizmust, mely vallás a Mediterráneumtól Kínáig, a 3. századtól a 18. századig élő vallási mozgalom volt, annak ellenére, hogy egész történelme során (már a keletkezési helyétől, Perzsiától kezdve) tűzzel-vassal irtották. Ellenpéldaként az Ujgur Birodalomban államvallás szerepét töltötte be. Az európai középkorban végig az egyik legnagyobb, az egyház hatalma miatt gyakorlatilag halálos vád volt, ha valakire ráfogták: gnosztikus, manicheus. A Dél-Franciaországban a 11. században kialakult kathár (Albi városáról albigensnek is nevezett) mozgalmat is a manicheizmus kései ágának tartották. A tűzzel-vassal irtás itt is bekövetkezett: az egyetlen Európán belüli célt kitűző keresztesháborút a kathárok ellen indította III. Ince pápa 1209-ben. A húsz évig tartó háború mély nyomokat hagyott Dél-Franciaországban. Egyes vélemények szerint az akkor ott kibontakozó előreneszánsznak is véget vetett. A kathár mozgalom hatásainak felszámolására hozták létre az "Isten kutyáinak" csúfolt dominikánus rend által vezetett Inkvizíciót. Érdekesség, hogy az Inkvizíció megalapítása idején az "Isten kisebb testvéreinek" is nevezett ferences rend és a dominikánusok harcoltak egymás ellen annak vezetéséért. Kevés forrás élte túl az ókori mozgalom üldöztetését. Ilyen például az 1997-ben nyilvánosságra hozott "Júdás evangéliuma", amely korának akciófilmjeként Júdást állítja be az igaz tudást védő elkeseredett hősnek, Jézust pedig hasonlóan esendő ellenfelének. (Az evangélium megnevezés téves, ugyanis nincsen benne a feltámadás. ) Sokáig a legtöbbet a vitairatokból lehetett megtudni, melyekben az egyházatyák támadták a gnosztikus tanokat, ám ezek a források az elfogultság miatt a legkisebb mértékben sem tekinthetők hitelesnek. Másik fontos forrás a kínai buddhista kánon, melynek utolsó kötetében találhatók kínaira fordított manicheus szövegek. Japánban rendszeresen kiadott Taisho Shinshu Daizokyo-ban mindig benne van, az on-line kiadásban is kereshető, illetve a kínai Chinese Buddhist Electronic Text Association (CBETA) weboldalán is elérhető. A modern világ a szabad gondolkodás mellett meghozta a források szabad hozzáférhetőségét is, így az interneten elérhető a THE GNOSTIC SOCIETY LIBRARY weboldala, melyen igen sok gnosztikus szöveg, szövegtöredék olvasható angol fordításban.
- Lo gnosticismo è un movimento filosofico-religioso, molto articolato, la cui massima diffusione si ebbe nel II e III secolo dell'era cristiana. Il termine gnosticismo deriva dalla parola greca gnósis (γνῶσις), «conoscenza». Una definizione piuttosto parziale del movimento basata sull'etimologia della parola può essere: "dottrina della salvezza tramite la conoscenza". Mentre il giudaismo sostiene che l'anima raggiunge la salvezza attraverso l'osservanza delle 613 mitzvòt e il cristianesimo sostiene che l'anima raggiunge la salvezza attraverso la fede, le opere e la Grazia, per lo gnosticismo la salvezza dell'anima può derivare soltanto dal possesso di una conoscenza quasi intuitiva dei misteri dell'universo e dal possesso di formule magiche indicative di quella conoscenza. Gli gnostici erano "persone che sapevano", e la loro conoscenza li costituiva in una classe di esseri superiori, il cui status presente e futuro era sostanzialmente diverso da quello di coloro che, per qualsiasi ragione, non sapevano. Una definizione più completa di gnosticismo potrebbe essere: "nome collettivo indicante un gran numero di sette panteistico - idealistiche fortemente diverse tra loro che sorsero da poco prima dell'Era cristiana al V secolo e che, prendendo in prestito la fraseologia ed alcuni dei dogmi delle principali religioni contemporanee, specialmente del cristianesimo, sostenevano che la materia fosse un deterioramento dello spirito e l'intero universo una depravazione della Divinità, ed insegnavano che il fine ultimo di ogni essere era il superamento della bassezza della materia ed il ritorno allo spirito Genitore, tale ritorno, sostenevano, era stato facilitato dall'apparizione di alcuni Salvatori inviati da Dio. " Per quanto insoddisfacente possa sembrare questa definizione, l'oscurità, la molteplicità, e la confusione dei sistemi gnostici permette difficilmente di formularne un'altra. Tratto comune per molte correnti gnostiche è la distinzione che essi operavano tra il vero Dio inconoscibile e il Dio ebraico Yahweh (anche noto come Yaldabaoth, Samael, e Demiurgo), fondamentalmente dipinto come malvagio, cosicché disprezzavano le sue leggi e l'universo materiale da lui creato per imprigionare le anime degli uomini.
- グノーシス主義（グノーシスしゅぎ、独: Gnostizismus、英: Gnosticism）またはグノーシス（古希: Γνωσις、ラテン文字転写：Gnosis）は、1世紀に生まれ、3世紀から4世紀にかけて地中海世界で勢力を持った古代の宗教・思想の一つである。物質と霊の二元論に特徴がある。普通名詞としてのグノーシスは古代ギリシア語で認識・知識を意味する言葉であり、グノーシス主義は自己の本質と真の神についての認識に到達することを求める思想傾向を有する。 またグノーシス主義は、地中海世界を中心とするもの以外にイランやメソポタミアに本拠を置くものがあり、ヘレニズムによる東西文化のシュンクレティズムのなかから生まれてきたものとも云える。代表的なグノーシス主義宗教はマニ教であるが、マニ教の場合は紀元15世紀まで中国で存続したことが確認されている。
- De term gnosticisme (soms ook wel gnostiek genoemd) is etymologisch afkomstig van het Griekse woord voor kennis, gnosis . Gnosis duidt op mystieke, geheime (in de betekenis van verborgen) kennis. Gnosticisme is een verzamelnaam voor een brede waaier aan mystiek-religieuze stromingen die stammen van voor het begin van de huidige jaartelling en een bloei kenden in de 2e en 3e eeuw. Vanwege zijn occulte (geheime) karakter is het moeilijk een duidelijk beeld te krijgen van het gnosticisme. De hedendaagse kennis over de leringen uit het gnosticisme bestaat overwegend uit gevonden teksten van stromingen, die ontstonden uit de confrontatie met het christendom en daarom tot de gnostiek gerekend worden. Het meeste materiaal bestaat daarnaast uit geschriften van uiteenlopende christelijke auteurs, die de opvattingen uit het gnosticisme aanvielen. De term wordt heden ten dage ook wel gebruikt voor en door sommige esoterische bewegingen.
- Gnostisisme er en samlebetegnelse på en gruppe religiøse bevegelser som blomstret fra sen-hellenismen til tidlig middelalder. Betegnelsen kommer fra gresk, gnosis, som betyr kunnskap, eller innsikt. Men det er ikke den samme type kunnskap som oppnås ved hjelp av fornuft og filosofering (gresk epistémé, kunnskap), eller bruk av sansene. Gnosis vil si å få kunnskap om tingenes og verdens orden, menneskets natur og frelsesvei, via en personlig opplevd åpenbaring, en direkte, «umediert» innsikt.
- Gnostycyzm (z gr. γνωστικός gnostikos "dotyczący wiedzy, służący poznaniu") – doktryny i ruchy religijne powstałe w I i II w. na wschodzie cesarstwa rzymskiego, gł. w Syrii i Egipcie, będące kontynuacją gnozy, dualistyczne i łączące elementy chrześcijaństwa z grecko-egipskim hermetyzmem. Gnoza oznacza wiedzę, która ma człowiekowi przynieść wyzwolenie i zbawienie. Wiedza ta jest pochodzenia boskiego. Nie może ona być przekazana człowiekowi przez nauczycieli lub teksty, a jedynie poprzez bezpośredni kontakt z boskością. W gnozie zawarta jest pewna wizja rzeczywistości, w tym Boga, powstania niebios i świata, człowieka i zbawienia. Nie da się ona do końca sprowadzić do synkretycznej mieszanki, choć oczywiście wiele zawartych w niej elementów ma swoje odniesienie do innych religii, a także do filozofii greckiej. Gnostycki obraz całości świata obejmuje ziemię zamieszkaną przez ludzi, 7 sfer niebios i różnego rodzaju bóstwa. W odróżnieniu od greckiej wizji bytu jako ładu (kosmos), gnostycy prezentują skrajny antykosmizm. Świat ich zdaniem jest chaotyczny, nieuporządkowany i zły, nie może więc pochodzić od dobrego Boga – jego autorem jest zatem zły bóg (bóstwo). Niektórzy gnostycy uważali, że świat pochodzi od aniołów ostatniego nieba, którego królem jest Jahwe, Bóg żydowski; inni złego Boga nazywali Jaldabaoth; kieruje się on w swoim działaniu gniewem i pychą; to przez niego świat jest zły, bo jako demiurg uczynił dzieło niedoskonałe. Gnoza przepojona jest wizją walki bogów. Gnostyk Saturninus uważał, że Chrystus Zbawca po to przyszedł, aby pokonać Boga Starego Testamentu. Świat, pochodząc od bóstw niższej sfery niebieskiej, nie został stworzony z niczego, lecz z preegzystującej materii. Gnostycy nie uznają zmartwychwstania ciał, głoszą teorię metempsychozy, czyli wędrówki dusz. Obok antykosmizmu w ich poglądach obecny był antysomatyzm, czyli negatywny stosunek do ciała uznawanego za źródło zła i w konsekwencji antyseksualizm; stanowi to zradykalizowaną formę myśli orfickiej, pod której wpływem byli pitagorejczycy i Platon, głoszącej, że ciało jest więzieniem dla duszy. W mitologii gnostyckiej pojawia się pogląd, że człowiek jest upadłym bogiem, a związek z ciałem wziął się stąd, że dusza wskutek pragnienia rozkoszy upadła na ziemię. Wobec faktu, że ciało jest czymś złym i bóg, od którego pochodzi zły świat, jest także zły, człowiek – zdaniem gnostyków – stoi w obliczu absurdu. Jedyną drogą do zbawienia jest zdobycie tajemnej wiedzy (gnosis); posiada ją wybraniec Boży, a więc ktoś, kto pozostaje w łączności z Bezimiennym Bogiem. Gnoza przynosi człowiekowi wewnętrzne rozpoznanie sieci biologicznych, socjologicznych i kosmologicznych uwarunkowań w której żyje, iluzji "ja" napędzanej poprzez identyfikację z ze światem materii. Gnoza jest także postrzegana jako siła umożliwiająca wyrwanie się z tej sieci. Zgodnie z ustaleniami przyjętymi na konferencji w Messynie gnoza to wiedza o boskich tajemnicach przeznaczona dla wybranych, natomiast gnostycyzm to grupa systemów II wieku po Chrystusie, które głosiły, że w człowieku jest iskra Boża pochodząca ze świata Bożego; iskra ta spadła na świat i ma powrócić z powrotem do Boga, aby z Nim się zintegrować. W gnostyku jest jedność i tożsamość jaźni, iskry Bożej, boskiej rzeczywistości i poznania. Wobec chaosu i absurdu świata gnoza ma być jedyną drogą wyzwolenia. Gnostycy uznawali za natchnione różne pisma późnochrześcijańskie, które teologia katolicka zalicza do apokryfów, dokonując ich alegorycznej interpretacji, na podstawie których powstawały utwory o przekazie typowo gnostyckim, jak np. : Ewangelia Judasza Ewangelia Tomasza Ewangelia Filipa Ewangelia Marii Magdaleny Ewangelia Egipcjan Ewangelia Prawdy Ewangelia Dzieciństwa Jezusa Ewangelia Jezusa Chrystusa Dzieje Tomasza Apokalipsa Pawła Apokalipsa Piotra Trzy pierwsze ewangelie łączą się bardziej ściśle z tradycją synoptyków, m. in. poprzez nawiązanie do wydarzeń z życia Chrystusa, co jest tłem dla treści gnostyckich.
- Gnosticismo, tem por origem etimológica o termo grego "gnosis", que significa "conhecimento". Mas não um conhecimento racional, científico, filosófico, teórico e empírico (a "episteme" dos gregos), mas de caráter intuitivo e transcendental; Sabedoria. É usada para designar um conhecimento profundo e superior do mundo e do homem, que dá sentido à vida humana, que a torna plena de significado porque permite o encontro do homem com sua essência eterna, centelha divina, maravilhosa e crística, pela via do coração. É uma realidade vivente sempre ativa, que apenas é compreendida quando experimentada e vivenciada. Assim sendo jamais pode ser assimilada de forma abstrata, intelectual e discursiva. O Gnosticismo usa de explicações metafísicas e mitológicas para falar da criação do universo e dos planos espirituais, mas nunca deixa de relacionar esse mundo externo e mitológico a processos internos que ocorrem no homem. Num texto hermético lemos que a gnosis da Mente é a "visão das coisas divinas". G.R.S. Mead acrescenta que "Gnosis não é conhecimento sobre alguma coisa, mas comunhão, conhecimento de". Este é o grande objetivo, conhecer "Deus", a Realidade em nós. Não é a crença, a fé ou o simples conhecimento o que importa. O fundamental é a comunhão interior, o religar da Mente individual com a Mente universal, a capacidade do homem "transcender os limites da dualidade que faz dele homem e tornar-se uma consciência divina". Gnosticismo designa o movimento que originou-se provavelmente na Ásia menor, e tem como base as filosofias pagãs, que floresciam na Babilônia, Egito, Síria e Grécia. O gnosticismo combinava alguns elementos da Astrologia e mistérios das religiões gregas, mistérios de Elêusis, bem como os do Hermetismo, com as doutrinas do Cristianismo e do Sufismo. Em seu sentido mais abrangente, o Gnosticismo significa "a crença na Salvação pelo Conhecimento" (Joan O'Grady). A manifestação histórica dessa Sabedoria, floresceu especialmente entre os séculos I a.C. e II d.C. Apresentou-se como Gnose Hermética ou Gnose Cristã e "pode-se aprender muito comparando-se os gnósticos herméticos com os gnósticos cristãos", porém são fragmentos da genuína Gnosis "ela é a única salvação para o homem, a Gnosis de Deus". A posse da Gnosis significa a habilidade para receber e compreender a revelação. O verdadeiro Gnóstico é aquele que conhece a revelação interior ou oculta desvelada e que também compreende a revelação exterior ou pública velada. Ele não é alguém que descobriu a verdade a seu respeito por meio de sua própria desamparada reflexão, mas alguém para quem as manifestações do mundo interior são mostradas e tornaram-se inteligíveis. O início da Perfeição é a Gnosis do Homem, porém a Gnosis de Deus é a Perfeição aperfeiçoada. "Aperfeiçoamento" é um termo técnico para o desenvolvimento na Gnosis, sendo o Gnóstico realizado conhecido como o "perfeito", "parfait". A entrada na senda da Gnosis é chamada 'voltar para casa'. Como vimos, é um retorno, um virar as costas ao mundo, um arrependimento de toda natureza: "Devemos nos voltar para o velho, velho caminho". "Gnosis sobre quem éramos e no que nos tornamos; onde estávamos e onde viemos parar; para onde nos dirigimos e onde somos redimidos; o que é a geração, e o que é a regeneração". (Extratos de Theodotus) Ingressar na Gnosis é um despertar do sono e da ignorância de Deus, da embriaguez do mundo para a temperança virtuosa. "Pois o mal [ilusão] do não conhecimento está inundando toda a terra e trazendo total ruína à alma aprisionada dentro do corpo, impedindo-a de navegar para os portos da salvação."
- Gnosticismul, se referă la diverse mişcări religioase sincretice, constând in variate sisteme de credinţe, generalizat unite în învăţătura că oamenii sunt suflete divine închise într-o lume materială, creată de un Dumnezeu imperfect, Demiurgul, care este frecvent identificat cu Dumnezeul lui Avram. Demiurgul poate fi descris ca o încorporare a răului, sau în alte instanţe la fel de imperfect şi binevoitor atât cât insuficienţa lui permite. Acest Demiurg există alături de altă Fiinţă Supremă îndepărtată si incognoscibilă ce încorporează binele. Pentru a se elibera de lumea inferioară materială, este nevoie de gnostic, sau cunoastere ezoterica spirituală disponibilă prin experienţă directă sau cunoaştere (gnostic) a acestui incognoscibil Dumnezeu. Printre sectele gnosticismului, totuşi, numai pneumatici sau spiritualii obţin gnoză, materialiştii, deşi oameni, sunt condamnaţi. Iisus din Nazaret este identificat de unele secte gnostice ca o încorporare a Fiinţei Supreme ce s-a încarnat pentru a aduce cunoaşterea pe pământ. În altele (de ex. Nazarenienii şi Mandeenii) El este considerat un “mšiha kdaba” (Messia fals) ce a distorsionat învăţăturile încredinţate de Ioan Botezătorul. Pe când înainte Gnosticismul era considerat majoritar o corupţie a Creştinismului, acum este clar ca urme ale sistemelor gnostice pot fi distinse cateva secole înainte de Era Creştină. Gnosticismul a fost interzis încă din primul secol, astfel l-a precedat pe Iisus Hristos. Alături de Gnosticismul Mediteraneean şi Orientului Mijlociu înainte si după secolele al doilea şi al treilea, Gnosticismul devenea o erezie dualistică credinţei Iudaice (vezi Nazarenienii), Creştinismului şi filozofiei Helenice în zonele controlate de Imperiul Roman, goţii arianişti (vezi Huneric), şi Imperiul Persan. Conversia la Islam şi Cruciada Albigensiană (1209-1229) a redus drastic numărul gnosticilor din toată perioada Evului Mediu, deşi câteva comunitaţi izolate continuă să existe până în prezent. Ideile gnostice deveneau influente în filozofiile unor variate mişcări ezoterice şi mistice spre sfărşitul secolelor 19 şi 20 în Europa şi America de Nord, incluzând pe unele care în mod explicit se identifică ca o renaştere sau chiar continuări ale grupurilor gnostice timpurii.
- Гностици́зм (от др. -греч. γνώσις, «знание, познание, познавание») — эклектическое религиозно-философское течение поздней античности, выступившее одной из культурных форм связи оформившегося христианства с мифо-философским эллинистическим фоном и вероучениями иудаизма, зороастризма, вавилонских мистериальных культов.
- Gnosticism är ingen självständig religion, utan en mystisk, andlig idéströmning med mångtusenåriga anor. Den kristna gnosticismen – som nådde sin höjdpunkt under åren 60 – 160 e. Kr. då ett stort antal sekter skapade egna, starkt avvikande, tolkningar av den kristna läran – hade rötter i judisk, persisk och hellenistisk mystik. Gnosticismen har beskrivits som en elitistisk religiös filosofi eftersom anhängarna menade att de satt på en exklusiv kunskap som var vida överlägsen det som kyrkan lärde ut. Återlösningen eller frisläppandet av en människas själ beror på hennes andliga insikt eller kunskap. Den katolska kyrkan gick segrande ur konflikterna med de gnostiska sekterna, och förföljde och tillintetgjorde även rörelser som åberopade sig på den ursprungliga kristna gnosticimen: manikeismen på 200-talet, och under 1300- och 1400-talen bogomilerna i det bysantinska riket respektive katarerna i södra Frankrike. De gnostiska lärorna har emellertid fått en renässans sedan fynden av gnostiska originaltexter år 1945 i Nag Hammadi har börjat publiceras.
- Gnostisizm, eski Mısır ezoterizmini, eski Yunan ezoterizmini (Platon, Pisagor),eski mistik İbrani geleneklerini, Zerdüştçülüğü, bazı Doğu geleneklerini ve dinlerini, Hıristiyanlığı eklektik bir tutumla sentezleyen, birçok tarikatın benimsediği mistik felsefeye verilen genel addır. Terim, eski Yunanca’daki “sezgi veya tefekkür yoluyla edinilebilen bilgi” anlamındaki “gnosis” sözcüğünden türetilmiştir. (Gnosis üç bilgi türünden biridir. Diğerleri, öğrenimle öğrenilebilir bilgi “mathesis” ve ancak ıstırap çekerek öğrenilebilen bilgi “pathesis”tir. ) Eski Yunan ezoterizmine göre nasıl ıstırap yoluyla ulaşılabilecek bilgiye öğrenim ve sezgi yoluyla ulaşılamazsa, sezgi yoluyla öğrenilebilecek bilgiye (gnosis) de ne ıstırap yoluyla ne öğrenim yoluyla ulaşılabilir. Bu yüzden kimileri gnostisizmi "'sezgi' yoluyla alınan 'bilgiyle kurtuluş öğretisi'" olarak tanımlar.
- Гностицизм — релігійно-науковий термін, яким описують різноманітні релігійні течії та вірування у 2-3 століттях, та інколи і у раніші періоди.
- 諾斯底主義（或稱靈知派和靈智派）諾斯底這一個字在希臘文中就是知識，特別指的就是現在的占星術，他的理論是認為每一個星球都有一個屬靈的統制者，在不同的星球有不同的影響力，並將和地球會分開，諾斯底對人們實際的生活有兩方面的影響，第一身體是超道德的，所放縱情慾是沒有關係的。第二物質的身體是沒有真實價值的，所以人可以自己盡情的克制也可以放縱，而諾斯底他們都比較於偏向於克自己身。而諾斯底是指在不同宗教運動及團體中的同一信念，這信念可能源自於有歷史前的時代，但卻於公元的首數個世紀活躍於地中海週圍與伸延至中亞地區。了解這個核心信念的鑰匙就是要透過擁有「靈知」（Gnosis，或譯「真知」），靈知在希臘文原文是指透過個人經驗所獲得的一種知識或意識。諾思底主義者相信透過這種超凡的經驗，可使他們脫離無知及現世。 在歷史中，不同的諾斯底主義教派（尤其基督教的諾斯替教派）都是被持有對抗信念的教派所逼害。當中缺乏證明早期諾斯底主義者自稱為「諾斯底」，這個稱呼在現今學者中經常用來表示那些以個人智慧來獲得拯救的人。雖然很多諾斯底主義者都遵循耶穌基督的教導，甚至自稱為基督徒，但當中亦有很多不同宗教定位的諾思底主義者，尤其是遠久的波斯先知摩尼的跟隨者（摩尼教）及在伊拉克及伊朗早於基督教的曼底安主義。 在二十世紀發現的死海古卷可找到諾斯替教痕跡，但在十九世紀前知識完全來自愛任紐、希波律陀、俄利根、特土良、伊皮法紐等基督徒著作。 歐洲諾斯底主義嚴重地受到在光與暗的鬥爭中掙扎的神話觀念所影響。這影響導致強烈的二元論發展：在天國的國土與物質的世界有著明顯的分隔，這個物質世界是由創造它的無知的神德謬哥所支配。受到基督教廣泛的傳播所影響，德謬哥與撒但十分相似。其中一個二元論的來源可能是直接由其他近東諾斯底主義引入，如鮑格米勒教派。
|
| rdfs:comment
|
- Gnosticism refers to diverse, syncretistic religious movements in antiquity consisting of various belief systems generally united in the teaching that humans are divine souls trapped in a material world created by an imperfect god, the demiurge; this being is frequently identified with the Abrahamic god, and is contrasted with a superior entity, referred to by several terms including Pleroma and Godhead.
- Gnosis (von altgr. gnōsis γνῶσις ‚Kenntnis‘) oder Gnostizismus (latinisierte Form des griechischen gnostikismos γνωστικισμός) bezeichnet als religionswissenschaftlicher Begriff verschiedene religiöse Lehren und Gruppierungen des 2. und 3. Jahrhunderts, teils auch früherer Vorläufer.
- El Gnosticisme es un conjunt de corrents sincrètiques filosòficoreligioses que imità el cristianisme en els tres primers segles de la nostra era, convertint-se finalment en un pensament declarat herètic després d'una etapa de cert prestigi entre els intel·lectuals cristians. Es pot parlar d'un gnosticisme pagà i d'un gnosticisme cristià, encara que el més significatiu pensament gnòstic s'assolís com una branca heterodoxa del cristianisme primitiu.
- Gnosticismus či gnóze (z řeckého γνώσις - poznání, znalost) je myšlenkový a náboženský proud, který spásu duše chápe jako vysvobození z vězení těla a hledá ji v individuálním poznání. Gnosticismus nelze chápat jako víru nebo náboženství v pravém slova smyslu, některé jeho prvky souvisí spíše s mysticismem, jiné spadají spíše do oblasti filosofie. Hlavní myšlenkou je ostrý dualismus těla a duše a možnost poznat Boha v sobě samém.
- El gnosticismo es un conjunto de corrientes sincréticas filosófico-religiosas que llegaron a mimetizarse con el cristianismo en los tres primeros siglos de nuestra era, convirtiéndose finalmente en un pensamiento declarado herético después de una etapa de cierto prestigio entre los intelectuales cristianos.
- Gnostilaisuus oli varsinkin 200- ja 300-luvuilla vaikuttanut synkretistinen uskonnollinen liike, jota esiintyi monien ajan uskontojen, muun muassa kristinuskon, yhteydessä Välimeren alueelta Keski-Aasiaan saakka.
- Le gnosticisme est un mouvement religieux regroupant des doctrines variées du bassin méditerranéen et du Moyen-Orient qui se caractérisent généralement par la croyance que les hommes sont des âmes divines emprisonnées dans un monde matériel créé par un dieu mauvais ou imparfait appelé le démiurge. Le mouvement connut son apogée au cours du II siècle
- A Római Birodalomban hamar támogatottá, majd államvallássá vált korai kereszténység egyik legnagyobb ellenfelének tartotta a *manicheizmust, mely vallás a Mediterráneumtól Kínáig, a 3. századtól a 18. századig élő vallási mozgalom volt, annak ellenére, hogy egész történelme során (már a keletkezési helyétől, Perzsiától kezdve) tűzzel-vassal irtották. Ellenpéldaként az Ujgur Birodalomban államvallás szerepét töltötte be.
- Lo gnosticismo è un movimento filosofico-religioso, molto articolato, la cui massima diffusione si ebbe nel II e III secolo dell'era cristiana. Il termine gnosticismo deriva dalla parola greca gnósis (γνῶσις), «conoscenza». Una definizione piuttosto parziale del movimento basata sull'etimologia della parola può essere: "dottrina della salvezza tramite la conoscenza".
- De term gnosticisme (soms ook wel gnostiek genoemd) is etymologisch afkomstig van het Griekse woord voor kennis, gnosis . Gnosis duidt op mystieke, geheime (in de betekenis van verborgen) kennis. Gnosticisme is een verzamelnaam voor een brede waaier aan mystiek-religieuze stromingen die stammen van voor het begin van de huidige jaartelling en een bloei kenden in de 2e en 3e eeuw. Vanwege zijn occulte (geheime) karakter is het moeilijk een duidelijk beeld te krijgen van het gnosticisme.
- Gnostisisme er en samlebetegnelse på en gruppe religiøse bevegelser som blomstret fra sen-hellenismen til tidlig middelalder. Betegnelsen kommer fra gresk, gnosis, som betyr kunnskap, eller innsikt. Men det er ikke den samme type kunnskap som oppnås ved hjelp av fornuft og filosofering (gresk epistémé, kunnskap), eller bruk av sansene.
- Gnostycyzm (z gr. γνωστικός gnostikos "dotyczący wiedzy, służący poznaniu") – doktryny i ruchy religijne powstałe w I i II w. na wschodzie cesarstwa rzymskiego, gł. w Syrii i Egipcie, będące kontynuacją gnozy, dualistyczne i łączące elementy chrześcijaństwa z grecko-egipskim hermetyzmem. Gnoza oznacza wiedzę, która ma człowiekowi przynieść wyzwolenie i zbawienie. Wiedza ta jest pochodzenia boskiego.
- Gnosticismo, tem por origem etimológica o termo grego "gnosis", que significa "conhecimento". Mas não um conhecimento racional, científico, filosófico, teórico e empírico (a "episteme" dos gregos), mas de caráter intuitivo e transcendental; Sabedoria.
- Gnosticismul, se referă la diverse mişcări religioase sincretice, constând in variate sisteme de credinţe, generalizat unite în învăţătura că oamenii sunt suflete divine închise într-o lume materială, creată de un Dumnezeu imperfect, Demiurgul, care este frecvent identificat cu Dumnezeul lui Avram. Demiurgul poate fi descris ca o încorporare a răului, sau în alte instanţe la fel de imperfect şi binevoitor atât cât insuficienţa lui permite.
- Гностици́зм (от др. -греч.
- Gnosticism är ingen självständig religion, utan en mystisk, andlig idéströmning med mångtusenåriga anor. Den kristna gnosticismen – som nådde sin höjdpunkt under åren 60 – 160 e. Kr. då ett stort antal sekter skapade egna, starkt avvikande, tolkningar av den kristna läran – hade rötter i judisk, persisk och hellenistisk mystik.
- Gnostisizm, eski Mısır ezoterizmini, eski Yunan ezoterizmini (Platon, Pisagor),eski mistik İbrani geleneklerini, Zerdüştçülüğü, bazı Doğu geleneklerini ve dinlerini, Hıristiyanlığı eklektik bir tutumla sentezleyen, birçok tarikatın benimsediği mistik felsefeye verilen genel addır. Terim, eski Yunanca’daki “sezgi veya tefekkür yoluyla edinilebilen bilgi” anlamındaki “gnosis” sözcüğünden türetilmiştir. (Gnosis üç bilgi türünden biridir.
- Гностицизм — релігійно-науковий термін, яким описують різноманітні релігійні течії та вірування у 2-3 століттях, та інколи і у раніші періоди.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
