| dbpedia-owl:abstract
|
- Eine Glosse (von griechisch γλῶσσα, glóssa, „Zunge, Sprache“, über lateinisch glossa) ist eine Erklärung eines schwierigen Wortes oder einer Textstelle, eine in der deutschen Romantik zeitweise nachgeahmte spanische Gedichtform des 17. Jahrhunderts, die jeden Vers eines vorgegebenen Gedichts in einer eigenen Strophe kommentiert, siehe Glosse (Gedichtform) ein kurzer und pointierter, oft satirischer oder polemischer, journalistischer Meinungsbeitrag in einer Zeitung oder Zeitschrift.
- Una glosa (del Griego Koiné γλώσσα glossa, que significa 'lengua' -- el órgano -- como también 'lenguaje') es una nota escrita en los márgenes o entre las líneas de un libro, en la cual se explica el significado del texto en su idioma original, a veces en otro idioma. Por lo tanto, las glosas pueden variar en su complejidad y elaboración, desde simples notas al margen de algunas palabras que un lector puede encontrar oscuras o difíciles, hasta traducciones completas del texto original y referencias a párrafos similares. Un conjunto de glosas es un glosario (si bien glosario también significa una colección de términos especializados y sus significados). Una colección de glosas legales medievales, preparada por los llamados glosadores, con comentarios de textos legales, es denominada un apparatus. La compilación de glosas en glosarios fue el comienzo de la lexicografía, y los glosarios así producidos fueron los primeros diccionarios.
- Glossa tarkoittaa filologiassa lyhyttä yksittäisen tekstikohdan tai sanan selitystä. Usein sillä tarkoitetaan kirjan tai käsikirjoituksen marginaaliin tai rivien väliin lisättyä huomautusta, joka selittää alkuperäisen tekstin jonkun sanan tai osan merkitystä. Glossat saattoivat vaihdella yksinkertaisista marginaaliin lisätyistä huomautuksista tai sanan käännöksistä alkuperäisen tekstin rinnalla kulkevaan laajempaan käännökseen. Ne saattoivat myös sisältää viittauksia samanlaisiin tekstikohtiin muualla teoksessa. Kokoelma glossia muodostaa glossaarion, selittävän sanaluettelon. Glossien kokoaminen glossaarioiksi synnytti leksikografian, ja tällä tavoin kootut glossaariot olivat itse asiassa ensimmäisiä sanakirjoja. Keskiajalla glossa-menetelmää käytettiin skolioiden kirjoittamiseen. Glossat olivat keskiaikaisen teologian keskeinen väline. Usein tietyt raamatunkohdat yhdistettiin tiettyihin tunnettuihin glossiin, joita monet teologit pitivät lähes yhtä auktoritatiivisina kuin raamatunkohtaa itseään. Glossia käytettiin myös keskiajan oikeustieteessä: roomalaisen lain ja kanonisen lain glossat kehittyivät monissa kysymyksissä yleisisti hyväksytyiksi lähtökohdiksi (sedes materiae) lain tulkinnalle.
- Een glos of glosse, van het Griekse γλώσσα, is een aantekening die bij een andere tekst is geschreven. Het lijkt me zinvol bij dit artikel zelf ook een glos te plaatsen. Glossen geven vaak een commentaar op de tekst, waardoor deze beter te begrijpen is. In de Oudheid, toen men boekrollen gebruikte, gebeurde dit nog door het commentaar midden in de tekst toe te voegen (interlineair), waardoor het bij een volgende kopie onduidelijk werd wat nu de originele tekst geweest was. Op het eind van de Keizertijd werden echter steeds vaker codices gebruikt, echte boeken met pagina's. In oude handschriften hield men rekening met dit soort opmerkingen door het gebruik van extra brede marges. In de middeleeuwen werden de werken die uit de Klassieke Oudheid waren overgebleven op deze wijze vaak steeds verder becommentarieerd. Deze brede marges vinden we ook terug in de oudste gedrukte boeken. In oude geschriften kan men rondom een korte tekst die midden op de pagina is geplaatst soms een hele reeks glossen vinden, van binnen naar buiten in chronologische volgorde geplaatst. Dit kan ook in een gedrukt boek zo zijn geordend. De commentaren, zoals die op de Codex Justinianus, droegen zo bij aan de verdere ontwikkeling van bepaalde theologische, juridische, filosofische en wetenschappelijke ontwikkelingen. Later gebruikte men hiervoor (voet)noten. Ook de rabbijnse literatuur, met name de Talmoed, is op deze wijze in de loop der eeuwen voorzien van een meervoudige glossering.
- En glosse er et begrep som har gjennomgått betydelige betydningsendringer gjennom over to tusen år. En vanlig moderne bruk er at en glosse er en forklaring av et enkeltord (en glose), men slik har det ikke alltid vært. Fil:Decretals glossa. jpg Dekretaler med Glossa ordinaria som fullstendig omringer hovedteksten Ordet er gresk, og betyr «tunge». I den greske oldtid ble γλώσσα (eller i sin attiske form γλώττα) fra Aristoteles' dager (Poetica 1457 b 4, Rhetorica 1410 b 12) et grammatisk-retorisk faguttrykk for et fremmedartet ord (fremmedord, dialektord, arkaisk ord). De romerske grammatikere og retorikerere, som skrev på latin, benyttet ikke ordet glossa for dette, men tok i bruk et annet og yngre gresk fremmedord, glossema eller glossematum. Dette ble det gjengse faguttrykket på latin, som hos Quintilian (1.8.15), som forklarer at «glossemata (... ), id est voces minus usitatae» (Glossemata, det vil si lite benyttede ord). Fil:Codiceemil. jpg Denne latinske kodeksen har eksempler på såkalte glosas emilianenses, det er glosser - over, mellom og ved siden av teksten - som nå anses for å være de eldste bevarte eksempler på kastiliansk skriftspråk. I senantikken forskjøv betydningen seg fra selve det ordet som skulle forklares og til forklaringen selv. En glosse/glossemata er dermed blitt en ordforklaring. Isidor av Sevilla (Etymologiae 1.30) skriver videre om en glosse at det er særlig når man forklarer ett enkeltord med et annet: «cum unius verbi rem uno verbo manifestamus» (når vi fastlegger ett ords betydning ved ett annet ord). Etterhvert kommer også en annen betydning til. I den latinskspråklige middelalderterminologi begynte ordet også å bli benyttet om forklaringer som er tilføyd i en håndskrift for eksempel med mindre skrift mellom linjene, eller etterhvert mer vanlig, med en kort tekst i margen. Disse marginale glosser kunne etterhvert bli temmelig omfattende tekster, og kunne helt ta overhånd. De kan sammenlignes med moderne fotnoter -- og mange ganger ble glossene også skrevet i nedre marg, under hovedteksten. Man kan, om man vil, skjelne mellom middelalderglossene etter deres plassering og egså etter deres innhold. En glosse i margen er marginalglosser (glossa marginalis), de gjerne svært korte som kan opptre mellom linjene er en interlinearglosse (glossa interlinearis), og en slik som innføyes som små eller store avsnitt kan kalles en kontekstglosse. Man kjenner også uttrykket griffelglosse om en form for glosser. Glosser kunne finnes i nært alle slags tekster, men etter 1100-tallet er det særlig et fenomen som knyttes til lovtekster og til bibeltekster. Det ble for eksempel vanlig å kalle lovkommentatorer som opererte slik for glossalister, eller glossatorer. I moderne tid lever begrepet videre først og fremst videre som glose, som i «glosebok, glossar». Ved læring av fremmedspråk har det lenge vært en vanlig metode at elevene utarbeidet sin egen glosebok, foruten at en kunne få kjøpt egne glossarer til enkelte tekstbøker.
- Glosa (z jęz. greckiego γλώσσα, glóssa, dosł. "język") - naukowy komentarz do orzeczenia sądowego zawierający jego analizę. Jedna z prawniczych form dialogu (obok m. in. publikowanych orzeczeń, artykułów, analiz, opracowań i komentarzy przepisów) między sądami a doktryną prawa. Pierwotnie termin "glosa" oznaczał przypis odnoszący się do poszczególnych słów lub fragmentów tekstu, wprowadzany przez kopistę manuskryptu lub czytelnika na marginesach stron książki. Glosa zawiera zazwyczaj streszczenie przebiegu sprawy sądowej i pogłębiony komentarz autora. Wywód przeprowadzony przez glosatora ukazuje punkt wyjścia rozumowania, jego przebieg oraz konkluzję odnoszącą się do glosowanego orzeczenia. Glosa może być aprobująca lub krytyczna (w pełni lub częściowo) w stosunku do komentowanego orzeczenia.
- Glosa é uma forma de poema utilizada pelos poetas do Nordeste do Brasil, principalmente os cantadores, em forma de uma ou mais décimas (estrofe de 10 versos) que respondem a um desafio, expresso em forma de mote. O mote é, geralmente, um dístico, ou seja, composto por dois versos. Esses versos se apresentam na glosa de duas formas mais comuns: Os dois versos aparecem no fim da estrofe, compondo a rima, que, na maioria das vezes, segue o esquema ABBAACCDDC. Um verso do mote aparece como quarto verso da glosa, e o outro verso na última posição. O esquema rímico é semelhante. Mais recentemente, o poeta Paulo Camelo criou e apresentou o que ele denominou Glosa com mote migrante, um poema com mais de uma estrofe (de duas a cinco), onde o mote, em dístico, aparece em posições diferentes, ascendendo nas estrofes das últimas para as primeiras posições.
- A gloss is a brief notation of the meaning of a word or wording in a text. It may be in the language of the text, or in the reader's language if that is different. A collection of glosses is a glossary. A collection of medieval legal glosses, made by so-called glossators, is called an apparatus. The compilation of glosses into glossaries was the beginning of lexicography, and the glossaries so compiled were in fact the first dictionaries. In modern times a glossary, as opposed to a dictionary, is typically found in a text as an appendix of specialized terms that the typical reader may find unfamiliar. Also, satirical explanations of words and events are called glosses. The German Romantic movement used the expression of gloss for poems commenting on a given other piece of poetry, often in the Spanish Décima style. Glosses were originally notes made in the margin or between the lines of a text in a Classical language, in which the meaning of a word or passage is explained. As such, glosses vary in thoroughness and complexity, from simple marginal notations of words one reader found difficult or obscure, to interlinear translations of a text with cross references to similar passages.
- Гло́сса (греч. γλώσσα — язык, речь) — иноязычное или непонятное слово в тексте книги с толкованием, помещённым либо над самим словом, либо под ним, либо рядом на полях. От слова «глосса» произошло слово глоссарий — собрание глосс.
- Glosa, från grekiska γλῶσσα (tunga) via latin glossa: 'ordförklaring'. Oftast substantiv. Ordet används inom skolväsendet om ord som finns förklarade eller översatta. "Alla de här glosorna har vi i läxa!" Även allmänt om ord som finns översatta i löpande text. Man har glosor som läxor med läxförhör i skolor för att barnen ska lära sig "svåra" svenska ord eller ofta engelska ord. Uttrycket kan även användas om ord som ej har praktisk användning, till exempel ord från . Vidare också som synonym till glåpord: ett nedlåtande epitet. "Han skrek några dräpande glosor efter mig. " Verbet att glosa finns också, i betydelserna 'lägga till förklarande not eller text' och 'uttala sig nedlåtande om någon'.
- Une glose est un commentaire linguistique ajouté dans les marges ou entre les lignes d'un texte ou d'un livre, pour expliquer un mot étranger ou dialectal, un terme rare.
- Gloss (Глянец, Glyanets) est un film russe réalisé par Andreï Kontchalovski en 2006.
|
| rdfs:comment
|
- Eine Glosse (von griechisch γλῶσσα, glóssa, „Zunge, Sprache“, über lateinisch glossa) ist eine Erklärung eines schwierigen Wortes oder einer Textstelle, eine in der deutschen Romantik zeitweise nachgeahmte spanische Gedichtform des 17. Jahrhunderts, die jeden Vers eines vorgegebenen Gedichts in einer eigenen Strophe kommentiert, siehe Glosse (Gedichtform) ein kurzer und pointierter, oft satirischer oder polemischer, journalistischer Meinungsbeitrag in einer Zeitung oder Zeitschrift.
- Гло́сса (греч. γλώσσα — язык, речь) — иноязычное или непонятное слово в тексте книги с толкованием, помещённым либо над самим словом, либо под ним, либо рядом на полях. От слова «глосса» произошло слово глоссарий — собрание глосс.
- Una glosa (del Griego Koiné γλώσσα glossa, que significa 'lengua' -- el órgano -- como también 'lenguaje') es una nota escrita en los márgenes o entre las líneas de un libro, en la cual se explica el significado del texto en su idioma original, a veces en otro idioma.
- Glossa tarkoittaa filologiassa lyhyttä yksittäisen tekstikohdan tai sanan selitystä. Usein sillä tarkoitetaan kirjan tai käsikirjoituksen marginaaliin tai rivien väliin lisättyä huomautusta, joka selittää alkuperäisen tekstin jonkun sanan tai osan merkitystä. Glossat saattoivat vaihdella yksinkertaisista marginaaliin lisätyistä huomautuksista tai sanan käännöksistä alkuperäisen tekstin rinnalla kulkevaan laajempaan käännökseen.
- Een glos of glosse, van het Griekse γλώσσα, is een aantekening die bij een andere tekst is geschreven. Het lijkt me zinvol bij dit artikel zelf ook een glos te plaatsen. Glossen geven vaak een commentaar op de tekst, waardoor deze beter te begrijpen is. In de Oudheid, toen men boekrollen gebruikte, gebeurde dit nog door het commentaar midden in de tekst toe te voegen (interlineair), waardoor het bij een volgende kopie onduidelijk werd wat nu de originele tekst geweest was.
- Glosa (z jęz. greckiego γλώσσα, glóssa, dosł. "język") - naukowy komentarz do orzeczenia sądowego zawierający jego analizę. Jedna z prawniczych form dialogu (obok m. in. publikowanych orzeczeń, artykułów, analiz, opracowań i komentarzy przepisów) między sądami a doktryną prawa. Pierwotnie termin "glosa" oznaczał przypis odnoszący się do poszczególnych słów lub fragmentów tekstu, wprowadzany przez kopistę manuskryptu lub czytelnika na marginesach stron książki.
- En glosse er et begrep som har gjennomgått betydelige betydningsendringer gjennom over to tusen år. En vanlig moderne bruk er at en glosse er en forklaring av et enkeltord (en glose), men slik har det ikke alltid vært. Fil:Decretals glossa. jpg Dekretaler med Glossa ordinaria som fullstendig omringer hovedteksten Ordet er gresk, og betyr «tunge».
- Glosa é uma forma de poema utilizada pelos poetas do Nordeste do Brasil, principalmente os cantadores, em forma de uma ou mais décimas (estrofe de 10 versos) que respondem a um desafio, expresso em forma de mote. O mote é, geralmente, um dístico, ou seja, composto por dois versos. Esses versos se apresentam na glosa de duas formas mais comuns: Os dois versos aparecem no fim da estrofe, compondo a rima, que, na maioria das vezes, segue o esquema ABBAACCDDC.
- Glosa, från grekiska γλῶσσα (tunga) via latin glossa: 'ordförklaring'. Oftast substantiv. Ordet används inom skolväsendet om ord som finns förklarade eller översatta. "Alla de här glosorna har vi i läxa!" Även allmänt om ord som finns översatta i löpande text. Man har glosor som läxor med läxförhör i skolor för att barnen ska lära sig "svåra" svenska ord eller ofta engelska ord. Uttrycket kan även användas om ord som ej har praktisk användning, till exempel ord från .
- A gloss is a brief notation of the meaning of a word or wording in a text. It may be in the language of the text, or in the reader's language if that is different. A collection of glosses is a glossary. A collection of medieval legal glosses, made by so-called glossators, is called an apparatus. The compilation of glosses into glossaries was the beginning of lexicography, and the glossaries so compiled were in fact the first dictionaries.
- Une glose est un commentaire linguistique ajouté dans les marges ou entre les lignes d'un texte ou d'un livre, pour expliquer un mot étranger ou dialectal, un terme rare.
- Gloss (Глянец, Glyanets) est un film russe réalisé par Andreï Kontchalovski en 2006.
|
