| dbpprop:abstract
|
- A gloss is a brief summary of a word's meaning, equivalent to the dictionary entry of that word, but only a word or two in length. It is typically used for the meaning of a word in another language, and hence a simple translation. A gloss can often specifically refer to a note made in the margins or between the lines of a book, in which the meaning of the text in its original language is explained. As such, glosses can vary in thoroughness and complexity, from simple marginal notations of words one reader found difficult or obscure, to entire interlinear translations of the original text and cross references to similar passages. A collection of glosses is a glossary (though glossary also means simply a collection of specialized terms with their meanings). A collection of medieval legal glosses, made by so called glossators, commenting legal texts, is called an apparatus. The compilation of glosses into glossaries was the beginning of lexicography, and the glossaries so compiled were in fact the first dictionaries.
- Eine Glosse (von griechisch γλῶσσα, glóssa, „Zunge, Sprache“, über lateinisch glossa) ist im heutigen Sprachgebrauch eine Erklärung eines schwierigen Wortes oder einer Textstelle, eine Mehrzahl solcher Einzelglossen, ein kurzer und pointierter, oft satirischer oder polemischer, journalistischer Meinungsbeitrag in einer Zeitung oder Zeitschrift. In Österreich ist dafür eher der Ausdruck Kolumne gebräuchlich.
- Glosa (z řeckého γλώσσα glóssa „jazyk“) je ve středověké literatuře a v exegezi poznámka na okraji nebo uvnitř textu, jejímž úkolem je blíže objasnit nebo upřesnit význam nesnadno pochopitelné pasáže či slova. Písař, který opatřuje text glosami, se nazývá obvykle glosátor. Dnes je glosa rovněž novinářským literárním útvarem. Jedná se o útvar subjektivní, podobně jako fejeton nebo sloupek. Novinářská glosa je krátký polemický komentář s osobním pohledem, obvykle věnovaný jedinému základnímu tématu, naznačenému v titulku nebo na začátku textu.
- Glossa tarkoittaa filologiassa lyhyttä yksittäisen tekstikohdan tai sanan selitystä. Usein sillä tarkoitetaan kirjan tai käsikirjoituksen marginaaliin tai rivien väliin lisättyä huomautusta, joka selittää alkuperäisen tekstin jonkun sanan tai osan merkitystä. Glossat saattoivat vaihdella yksinkertaisista marginaaliin lisätyistä huomautuksista tai sanan käännöksistä alkuperäisen tekstin rinnalla kulkevaan laajempaan käännökseen. Ne saattoivat myös sisältää viittauksia samanlaisiin tekstikohtiin muualla teoksessa. Kokoelma glossia muodostaa glossaarion, selittävän sanaluettelon. Glossien kokoaminen glossaarioiksi synnytti leksikografian, ja tällä tavoin kootut glossaariot olivat itse asiassa ensimmäisiä sanakirjoja. Keskiajalla glossa-menetelmää käytettiin skolioiden kirjoittamiseen. Glossat olivat keskiaikaisen teologian keskeinen väline. Usein tietyt raamatunkohdat yhdistettiin tiettyihin tunnettuihin glossiin, joita monet teologit pitivät lähes yhtä auktoritatiivisina kuin raamatunkohtaa itseään. Glossia käytettiin myös keskiajan oikeustieteessä: roomalaisen lain ja kanonisen lain glossat kehittyivät monissa kysymyksissä yleisisti hyväksytyiksi lähtökohdiksi (sedes materiae) lain tulkinnalle.
- Une glose est un commentaire linguistique ajouté dans le corps d'un texte ou d'un livre, ou dans sa marge expliquant un mot étranger ou dialectal, un terme rare.
- Een glos of glosse, van het Griekse γλώσσα, is een aantekening die bij een andere tekst is geschreven. Glossen geven vaak een commentaar op de tekst, waardoor deze beter te begrijpen is. In de Oudheid, toen men boekrollen gebruikte, gebeurde dit nog door het commentaar midden in de tekst toe te voegen (interlineair), waardoor het bij een volgende kopie onduidelijk werd wat nu de originele tekst geweest was. Op het eind van de Keizertijd werden echter steeds vaker codices gebruikt, echte boeken met pagina's. In oude handschriften hield men rekening met dit soort opmerkingen door het gebruik van extra brede marges. In de middeleeuwen werden de werken die uit de Klassieke Oudheid waren overgebleven op deze wijze vaak steeds verder becommentarieerd. Deze brede marges vinden we ook terug in de oudste gedrukte boeken. In oude geschriften kan men rondom een korte tekst die midden op de pagina is geplaatst soms een hele reeks glossen vinden, van binnen naar buiten in chronologische volgorde geplaatst. Dit kan ook in een gedrukt boek zo zijn geordend. De commentaren, zoals die op de Codex Justinianus, droegen zo bij aan de verdere ontwikkeling van bepaalde theologische, juridische, filosofische en wetenschappelijke ontwikkelingen. Later gebruikte men hiervoor (voet)noten. Ook de rabbijnse literatuur, met name de Talmoed, is op deze wijze in de loop der eeuwen voorzien van een meervoudige glossering.
- Glosa (z jęz. greckiego γλώσσα, glóssa, dosł. "język") - naukowy komentarz do orzeczenia sądowego zawierający jego analizę. Jedna z prawniczych form dialogu (obok m. in. publikowanych orzeczeń, artykułów, analiz, opracowań i komentarzy przepisów) między sądami a doktryną prawa. Pierwotnie termin "glosa" oznaczał przypis odnoszący się do poszczególnych słów lub fragmentów tekstu, wprowadzany przez kopistę manuskryptu lub czytelnika na marginesach stron książki. Glosa zawiera zazwyczaj streszczenie przebiegu sprawy sądowej i pogłębiony komentarz autora. Wywód przeprowadzony przez glosatora ukazuje punkt wyjścia rozumowania, jego przebieg oraz konkluzję odnoszącą się do glosowanego orzeczenia. Glosa może być aprobująca lub krytyczna (w pełni lub częściowo) w stosunku do komentowanego orzeczenia.
- Glosa é uma forma de poema utilizada pelos poetas do Nordeste do Brasil, principalmente os cantadores, em forma de uma ou mais décimas (estrofe de 10 versos) que respondem a um desafio, expresso em forma de mote. O mote é, geralmente, um dístico, ou seja, composto por dois versos. Esses versos se apresentam na glosa de duas formas mais comuns: Os dois versos aparecem no fim da estrofe, compondo a rima, que, na maioria das vezes, segue o esquema ABBAACCDDC. Um verso do mote aparece como quarto verso da glosa, e o outro verso na última posição. O esquema rímico é semelhante. Mais recentemente, o poeta Paulo Camelo criou e apresentou o que ele denominou Glosa com mote migrante, um poema com mais de uma estrofe (de duas a cinco), onde o mote, em dístico, aparece em posições diferentes, ascendendo nas estrofes das últimas para as primeiras posições.
- Гло́сса (греч. γλώσσα — язык, речь) — иноязычное или непонятное слово в тексте книги с толкованием, помещенным либо над самим словом, либо рядом на полях. От слова глосса происзошло слово глоссарий — собрание глосс. В начале глоссой называлось само непонятное слово или выражение. Впервые глоссы стали применяться у греков при изучении поэзии Гомера, а в дальнейшем при толковании отдельных мест Библии, а также юридических текстов. С VI—VIII веков известны латинские глоссы, впоследствии наряду с латинскими появлялись германские, романские и кельтские толкования, последние часто оказывались самыми древними письменными памятниками этих языков. Глоссы объединялись в словари-глоссарии, известные на Руси как азбуковники.
- Glosa, från grekiska γλῶσσα (tunga) via latin glossa: 'ordförklaring'. Oftast substantiv. Ordet används inom skolväsendet om ord som finns förklarade eller översatta. "Alla de här glosorna har vi i läxa!" Även allmänt om ord som finns översatta i löpande text. Uttrycket kan även användas om ord som ej har praktisk användning, till exempel ord från döda språk. Vidare också som synonym till glåpord: ett nedlåtande epitet. "Han skrek några dräpande glosor efter mig. " Verbet att glosa finns också, i betydelserna 'lägga till förklarande not eller text' och 'uttala sig nedlåtande om någon'.
|
| rdfs:comment
|
- A gloss is a brief summary of a word's meaning, equivalent to the dictionary entry of that word, but only a word or two in length. It is typically used for the meaning of a word in another language, and hence a simple translation. A gloss can often specifically refer to a note made in the margins or between the lines of a book, in which the meaning of the text in its original language is explained.
- Eine Glosse (von griechisch γλῶσσα, glóssa, „Zunge, Sprache“, über lateinisch glossa) ist im heutigen Sprachgebrauch eine Erklärung eines schwierigen Wortes oder einer Textstelle, eine Mehrzahl solcher Einzelglossen, ein kurzer und pointierter, oft satirischer oder polemischer, journalistischer Meinungsbeitrag in einer Zeitung oder Zeitschrift. In Österreich ist dafür eher der Ausdruck Kolumne gebräuchlich.
- Glosa (z řeckého γλώσσα glóssa „jazyk“) je ve středověké literatuře a v exegezi poznámka na okraji nebo uvnitř textu, jejímž úkolem je blíže objasnit nebo upřesnit význam nesnadno pochopitelné pasáže či slova. Písař, který opatřuje text glosami, se nazývá obvykle glosátor. Dnes je glosa rovněž novinářským literárním útvarem. Jedná se o útvar subjektivní, podobně jako fejeton nebo sloupek.
- Glossa tarkoittaa filologiassa lyhyttä yksittäisen tekstikohdan tai sanan selitystä. Usein sillä tarkoitetaan kirjan tai käsikirjoituksen marginaaliin tai rivien väliin lisättyä huomautusta, joka selittää alkuperäisen tekstin jonkun sanan tai osan merkitystä. Glossat saattoivat vaihdella yksinkertaisista marginaaliin lisätyistä huomautuksista tai sanan käännöksistä alkuperäisen tekstin rinnalla kulkevaan laajempaan käännökseen.
- Une glose est un commentaire linguistique ajouté dans le corps d'un texte ou d'un livre, ou dans sa marge expliquant un mot étranger ou dialectal, un terme rare.
- Een glos of glosse, van het Griekse γλώσσα, is een aantekening die bij een andere tekst is geschreven. Glossen geven vaak een commentaar op de tekst, waardoor deze beter te begrijpen is. In de Oudheid, toen men boekrollen gebruikte, gebeurde dit nog door het commentaar midden in de tekst toe te voegen (interlineair), waardoor het bij een volgende kopie onduidelijk werd wat nu de originele tekst geweest was.
- Glosa (z jęz. greckiego γλώσσα, glóssa, dosł. "język") - naukowy komentarz do orzeczenia sądowego zawierający jego analizę. Jedna z prawniczych form dialogu (obok m. in. publikowanych orzeczeń, artykułów, analiz, opracowań i komentarzy przepisów) między sądami a doktryną prawa. Pierwotnie termin "glosa" oznaczał przypis odnoszący się do poszczególnych słów lub fragmentów tekstu, wprowadzany przez kopistę manuskryptu lub czytelnika na marginesach stron książki.
- Glosa é uma forma de poema utilizada pelos poetas do Nordeste do Brasil, principalmente os cantadores, em forma de uma ou mais décimas (estrofe de 10 versos) que respondem a um desafio, expresso em forma de mote. O mote é, geralmente, um dístico, ou seja, composto por dois versos. Esses versos se apresentam na glosa de duas formas mais comuns: Os dois versos aparecem no fim da estrofe, compondo a rima, que, na maioria das vezes, segue o esquema ABBAACCDDC.
- Гло́сса (греч. γλώσσα — язык, речь) — иноязычное или непонятное слово в тексте книги с толкованием, помещенным либо над самим словом, либо рядом на полях. От слова глосса происзошло слово глоссарий — собрание глосс.
- Glosa, från grekiska γλῶσσα (tunga) via latin glossa: 'ordförklaring'. Oftast substantiv. Ordet används inom skolväsendet om ord som finns förklarade eller översatta. "Alla de här glosorna har vi i läxa!" Även allmänt om ord som finns översatta i löpande text. Uttrycket kan även användas om ord som ej har praktisk användning, till exempel ord från döda språk. Vidare också som synonym till glåpord: ett nedlåtande epitet. "Han skrek några dräpande glosor efter mig.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
