| dbpprop:abstract
|
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco, is the birth name of the Italian painter recognized as Giorgione (c. 1477/8 – 1510) a seminal artist of the High Renaissance in Venice. Giorgione is known for the elusive poetic quality of his work, though only about six surviving paintings are acknowledged for certain to be his work. The resulting uncertainty about the identity and meaning of his art has made Giorgione one of the most mysterious figures in European painting.
- Giorgione (* 1478 in Castelfranco Veneto; † vor dem 25. Oktober 1510 in Venedig; vollständiger Name Giorgio da Castelfranco, auch Zorzo da Castelfranco) war ein italienischer Maler der Renaissance
- Giorgione és conegut per la poètica qualitat del seu treball i pel fet que són molt poques les obres que se l'hi atribueixen amb un 100% de certesa (aprox. 6), ja que entre d'altres raons, va deixar diversos quadres inacabats que van completar altres pintors. Si això li afegim l'escassa quantitat de dades biogràfiques que hi ha sobre la seva figura i la incògnita sobre el significat de la pintura, el converteixen en un del pintors més misteriosos de la història de l'art.
- Giorgione (Giorgio Barbarelli da Castelfranco) byl benátský malíř, představitel vrcholné renesance.
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco más conocido como Giorgione,, pintor italiano, representante destacado de la Escuela veneciana. Giorgione es conocido por la poética calidad de su trabajo y por el hecho de que se conoce con certeza de la autoría del pintor veneciano muy pocas de sus obras (aprox. 6), entre otras razones porque dejó varios cuadros inacabados, que completaron otros pintores. Esto unido a la escasez de datos biográficos e incógnita sobre el significado de su pintura, lo han convertido en uno de los pintores más misteriosos de la Historia del arte.
- Giorgione (oik. Giorgio da Castelfranco, s. noin 1477 – k. noin 1510) oli italialainen taidemaalari venetsialaisen täysrenessanssin aikaan. Vaikka Giorgionella on ollut merkittävä vaikutus myöhempiin taiteilijoihin, hänen elämästään tiedetään hyvin vähän. Hänen tunnetuin teoksensa on arvoituksellinen maalaus La Tempesta ("Myrsky"). Sacra conversazione vuodelta 1505 on Giorgionen näkemys tästä maalaustyypistä.
- Giorgio Barbarelli ou Zorzi da Vedelago ou da Castelfranco, dit Giorgione est le premier grand peintre vénitien du Cinquecento italien. Ses dates de naissance et de mort ont été fournies par Vasari dans ses Vite. La date de naissance, 1477, semble vraisemblable car elle est cohérente avec l’activité artistique de Giorgione à la fin du XV siècle. On ignore tout de son patronyme : Giorgio, en vénitien Zorzo ou Zorzi, de Castelfranco Veneto, lieu de naissance. On dit que le surnom de Giorgione (Giorgione ou Zorzon signifient grand Georges) lui fut donné par Vasari « pour son allure et sa grandeur d’âme ». Selon les historiens, il serait d’extraction très humble, alors que Carlo Ridolfi, dans La Maraviglia dell'arte (1648), écrit que « Giorgione est né à Vedelago au sein de la famille la plus aisée du comté ».
- Fájl:Giorgione 059. jpg Giorgione valószínűsített önarcképe, Dávidként Giorgione vagy Giorgio da Castelfranco olasz festő, a reneszánsz vezető velencei mestere, aki életművét mindössze alig több mint tíz év alatt alkotta meg. Számos festményének olyan nehezen megfogható, rejtélyes, talányos jelentést és tartalmat tulajdonítanak, ami állandó elfoglaltságot ad az ikonográfiával foglalkozó kutatóknak. Életéről viszonylag keveset tudunk, Vasari nevezetes művéből („Le Vite”) és közvetett információk alapján lehet következtetni élettörténetére. Alakja köré az idők folyamán ellenőrizhetetlen forrásokból származó legenda fonódott, ugyanakkor számos epigon, vagy inkább tudatos hamisító rontotta a hírnevét. Mindössze a 19. század vége felé, G. B. Cavalcaselle és G. Morelli művészettörténészek kutatómunkája nyomán nyerte vissza hitelességét. Néhány művének eredetét a művészettörténet még ma is vizsgálja, Giorgione ugyanis nem szignálta a képeit.
- Tra il 1505 e il 1510 esegue l'Adorazione dei pastori, conservata anch'essa alla National Gallery di Washington. Del 1506 circa è il Ritratto di giovane donna detta Laura, conservato al Kunsthistorisches Museum di Vienna, dipinto che al verso conserva ancora l'autografo del pittore. Tra il 1507 e il 1508 realizza La tempesta, per Gabriele Vendramin, un olio su tela. Sempre tra il 1506 e il 1508 realizzò anche il cosiddetto Tramonto, dipinto conservato alla National Gallery di Londra con san Rocco e san Gottardo che scopre l'ulcera sulla coscia del primo, immagine realizzata forse in seguito alla peste che si abbatté nella penisola italica nel 1504. Il san Giorgio e il drago in alto a destra sono opera di un restauratore della metà dell'Ottocento. Oltre a diverse interpretazioni che sono state supposte,la tela non è attribuibile con certezza a Giorgione.. Nel 1508 circa realizzò la Venere dormiente per Girolamo Marcello, un olio su tela dove la dea è colta mentre dorme rilassata su un prato, inconsapevole della sua bellezza. Il paesaggio è modellato su più piani: il cespuglio dietro la divinità, il villaggio sulla sinistra, il borgo e la montagna in lontananza, sottolineano il torpore delle scena. È probabile che sul dipinto vi sia stato un intervento del Tiziano, che in giovane età avrebbe realizzato il paesaggio sullo sfondo e un cupido tra le gambe della Venere.. Durante un restauro del 1800 il cupido è stato cancellato, viste le sue pessime condizioni, ed è visibile solo tramite radiografia, il Marcantonio Michiel scrisse, in una sua testimonianza del 1522, che ebbe modo di vedere in casa di Girolamo Marcello una Venere nuda con un puttino che "fo de mano di Zorzo de Castelfranco, ma lo paese et Cupidine forono finiti da Titano". . Attualmente l'opera si trova a Dresda, alla Gemaldegalerie, lo stesso tema (la rappresentazione di Venere) sarà ripreso più volte da Tiziano, ed è soprattutto nella posa della Venere di Urbino, datata 1538, che si nota una forte analogia con quella giorgionesca. Tra il 1508 e il 1509 circa realizzò I tre filosofi, per Taddeo Contarini, un olio su tela con i Re Magi che decifrano la profezia sulla nascita del re dei re. La difficoltà interpretativa era voluta dai committenti, ricchi e raffinati, che volevano opere misteriose, piene di simbologie. Le figure sono costruite per colori e masse, non linee; i colori contrastanti separano le figure dallo sfondo, creando un senso di prospettiva. A sinistra vi è l'imboccatura di una caverna, oscura, verso cui guarda il più giovane, ed al centro si apre un paesaggio immerso nella luce. Morì giovanissimo durante un'epidemia di peste nel 1510. Si è rilevata problematica nei secoli l'attribuzione di alcuni dei suoi dipinti, di recente quasi unanimemente attribuiti al giovane Tiziano. A tal proposito, curioso è il caso delle "Tre età dell'uomo" o "La lezione di musica", oggi a Palazzo Pitti, quest'opera era stata attribuita con certezza alla mano di Giorgione, forse per le sue influenze prettamente "leonardesche", nel gioco dei chiaro scuri, ma attualmente la critica è divisa e c'è chi lo affida, ancora una volta, alla mano di Tiziano.
- ジョルジョーネ（Giorgione/Giorgio Barbarelli da Castelfranco, （1478年頃 - 1510年）は、ルネサンス期のイタリアの画家。ジョルジオーネとも表記される。 「眠れるヴィーナス」「嵐」などで知られるヴェネツィア派の画家。生涯に不明な点が多く、生年もはっきりしていないが、30歳台半ばの若さで没している。ジョヴァンニ・ベッリーニに師事していた。作品数は極めて少ないが、微妙な光線と柔和な形態で風景と人物を調和させ、年下のティツィアーノに多大な影響を与え、ヴェネツィア絵画に最盛期をもたらした。彼の作品の多くは近年の研究により異なった時代による多数の加筆が確認されている。そのため画家としてのジョルジョーネの存在を疑問視する研究者もいる。 代表作の「嵐」（テンペスタ La tempesta）は、近づく嵐を予感させる不安な空を背景に、1人の若者と乳飲み子を抱えた女とを描く、謎めいた作品で、これが何を表した絵であるかについては諸説あり、例えば、バッコスの誕生、アダムとイブ、錬金術などのテーマを読み取ろうとする研究者もいるが、いまだに定説を見ない。X線写真によると、元々の絵では若者の代わりに裸婦が描かれ、裸婦を塗りつぶして若者を描いたことがわかっている。 最新の研究では1人の人物が描いた作品とするより、異なった時代に複数の人物により上書きされている作品として認識されていることが多いようである。
- Giorgione was een Italiaans kunstschilder. Zijn leven wordt beschreven in Giorgio Vasari's Vite. Zijn werken behoren tot de Hoog-Renaissance.
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco, best kjent som Giorgione, men også i venetiansk dialekt som Zorzi da Castelfranco eller Zorzon, var en italiensk maler fra den venetianske høyrenessansen.
- Giorgione właściwie Giorgio Barbarelli da Castelfranco – malarz włoski epoki Renesansu. O życiu i twórczości Giorgione wiemy bardzo mało, jest jednym z najbardziej zagadkowych malarzy czasów nowożytnych. Wiadomo, że urodził się w Castelfranco Veneto i że był uczniem Giovanni Belliniego. Miał wpływ na innych malarzy z którymi się zetknął, m. in. Tycjana i Sebastiano del Piombo. Zmarł przedwcześnie w okresie zarazy. Giorgione jest jednym z głównych przedstawicieli i twórców dojrzałego renesansowego malarstwa weneckiego realizujący po mistrzowsku jego założenia kolorystyczne. Wspaniały mistrz koloru i światła. Wybitny przedstawiciel koloryzmu weneckiego, wnikliwy obserwator chwilowych stanów natury i świata. W obrazach, Giorgione realizuje nową koncepcję przedstawiania wyglądów natury, opartą na kolorze, którą rozwiną i uzupełnią jego wielcy następcy, jak Tycjan, Veronese czy Tintoretto, nie naruszając jej generalnych założeń. Polegała ona na wyrażeniu wszystkich najistotniejszych cech struktury wizualnej przedmiotu, a wiec modelunku bryły i jej umieszczenia w przestrzeni i atmosferze, światła i głębi przestrzennej, za pomocą układu barw o różnym natężeniu barw i różnej temperaturze. Renesans toskański XV wieku, a w części również rzymski XVI wiek elementy te a zwłaszcza światłocień, zyskiwały stopniowo na znaczeniu, układy ich zawsze opierały się na linearnej konstrukcji. Wiąże się z tym dalsza konsekwencja niezwykle ważna dla procesu malarskiego kształtowania, mianowicie ograniczenie malarskiej samodzielności przedmiotów przedstawianych, zwłaszcza ich brył. Dotychczas kompozycja obrazu składała się z sumy oddzielnych brył rozmieszczonych w przestrzeni określonej przez perspektywę geometryczną. Samodzielność tą w pewnym stopniu ograniczała perspektywa powietrzna, zacierając formy przedmiotów w stosunku do tych z pierwszego planu. Istnieją dwie możliwości zniesienia tej niezależności i podporządkowania form przedmiotów nadrzędnej strukturze: stosowanie światłocienia lub barw. Światłocień pozbawia bryłę samodzielności bądź przez cień rzucany, pochłaniający pewne jej fragmenty, bądź przez cząstkowe określanie brył wynurzających się z cienia. Fundamentem konstrukcji stają się stosunki walorowe, którym podporządkowane zostają formy przedmiotów. W ten sposób obraz przestaje być sumą oddzielnych elementów i staje się integralna jednością. Podobnie organizowali obraz Leonardo da Vinci i Antonio Allegri da Correggio ale u nich nadal siatka linii była podstawą kompozycji. Giorgione a za nim inni wenecjanie za ten unifikujący element uznali kolor. Płaszczyzna obrazu zostaje pokryta układem plam barwnych, układy linearne staja się uzupełnieniem kolorystycznej struktury, a w bardziej skrajnych przypadkach stają się zbędne. Taki sposób kształtowania opiera się w większym stopniu na wrażeniach kolorystyczno-świetlnych niż motywie. Obserwując malarstwo Tycjana widać jak wzbogacił środki kolorystycznego kształtowania, eliminując stopniowo rolę linii i nie opartego na kolorze modelunku światłocieniowego, ograniczając przez to iluzjonizm przedstawienia. W reszcie ten sposób ukształtowania określa się jako ton lub tonację obrazu. W malarstwie Giorgiona te wszystkie założenia zostały z grubsza zrealizowane. Nie doszedł jednak do tak radykalnych rozwiązań jak Tycjan w ostatnich obrazach swego długiego życia. Do czasów współczesnych nie zachowały się żadne podpisane i datowane prace Giorgione'a. Duże rozbieżności wzbudza już ilość przypisywanych mu prac (od 5 do 40). Tworzył obrazy o tematyce religijnej: Maria z Dzieciątkiem i świętymi Liberiuszem i Franciszkiem, tzw. Madonna z Castelfranco, Judyta, mitologicznej: Śpiąca Wenus, Wenus odpoczywająca, portrety i alegoryczne, trudne do interpretacji kompozycje figuralne w pejzażu: Burza, Trzech filozofów, Koncert wiejski. W obrazach Giorgione po raz pierwszy krajobraz nie stanowi jedynie tła sceny, ale tworzy wszechogarniającą przestrzeń; zgodnie z duchem renesansu, człowiek w jego obrazach pozostaje w idealnej harmonii z naturą. Obrazy Giorgione cechuje harmonijne zespolenie przedstawionych postaci z krajobrazem, miękki modelunek, liryzm i nastrojowość sugerujące treści symboliczne i alegoryczne. Dążył do symbiozy malarstwa, muzyki i poezji. Nowatorstwo Giorgione'a oprócz ujęcia krajobrazu, objawiło się w także w przedstawieniu kobiecego aktu. Na obrazie Śpiąca Wenus naga kobieta, po raz pierwszy w nowoczesnym malarstwie, stała się głównym i jedynym tematem dzieła malarskiego. Autorstwo wielu dzieł Giorgione jest sporne, przyjmuje się pogląd o istnieniu kręgu Giorgione (tzw. giorgioneschi) złożonego z wielbicieli i naśladowców artysty. Najważniejsze dzieła malarskie Giorgione lub mu przypisywane: Judyta Tronująca Maria z Dzieciątkiem i świętymi Franciszkiem i św. Liberiuszem (ok. 1505, katedra San Liberale, Castelfranco Veneto) Burza (ok. 1505, Galleria dell'Accademia, Wenecja) Laura (ok. 1506, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń) Koncert wiejski Stara kobieta (ok. 1508, Gallerie dell'Accademia, Wenecja) Pokłon pasterzy (ok. 1505-1510, National Gallery of Art, Waszyngton) Śpiąca Wenus (ok. 1508-1510, Gemäldegalerie Alte Meister, Drezno)
- Giorgione como é conhecido Giorgio Barbarelli da Castelfranco, foi um pintor do Renascimento na Itália. Por ter morrido com apenas 33 anos, deixou uma obra pequena em quantidade, mas de alta qualidade e grande influência em seu tempo. A vida de Giorgione foi descrita por Vasari, em seu livro Vidas.
- Giorgio sau Zorzi da Castelfranco, zis Giorgione a fost un pictor italian, unul dintre cei mai importanţi reprezentanţi ai Renaşterii veneţiene. Giorgione este cel mai enigmatic pictor al Renaşterii. Nu dispunem de nici un fel de documente despre viaţa acestui artist, care, deşi a murit timpuriu, la vârsta de abia treizeci şi trei de ani, s-a bucurat de mare popularitate încă în timpul vieţii. Golul de informaţii a fost umplut de legende, care au adâncit misterul vieţii sale. Un lucru este sigur în privinţa pictorului veneţian: fără el nudul de femeie, ca şi rolul culorii în pictura europeană ar fi altfel de cum le cunoaştem astăzi. Piero della Francesca şi Giovanni Bellini relevaseră deja posibilităţile nelimitate ale culorii, dar numai Giorgione a eliberat-o de dominaţia desenului. Consecinţele acestei revoluţii au fost de uriaşă însemnătate. În faţa pictorilor s-au deschis teritorii noi, artişti doritori de înoire, Tiţian, Velazquez, Cézanne, au pornit la cucerirea acestor tărâmuri din lumea culorilor. În timpul vieţii, maestrului din Castelfranco i se spunea Giorgio sau Zorzi (în dialect veneţian). Fiind din ce în ce mai preţuit pentru picturile sale, cu timpul a fost numit Giorgione ("marele Giorgio"). În legătură cu aceasta, Vasari scrie: "Datorită ţinutei sale superbe şi a spiritului său nobil, a fost numit Giorgione".
- Джорджо Барбарелли да Кастельфранко, более известный как Джорджоне — итальянский художник, представитель венецианской школы живописи; один из величайших мастеров Высокого Возрождения.
- Giorgione (egentligen Giorgio da Castelfranco), född cirka 1477, död 1510, var en italiensk målare inom den venetianska högrenässansen. Trots att Giorgione haft ett stort inflytande över senare målare, är det mycket litet som är känt om hans liv. Hans mest kända verk är den gåtfulla målningen La Tempesta ("Stormen").
- Giorgione (yak. 1477/8 – 1510), gerçek adı Giorgio Barbarelli da Castelfranco olan, Yüksek Rönesans akımına yön veren İtalyan ressam. Bugün kesin olarak ona mal edilen sadece altı tablo bulunmasına rağmen Giorgione, erişilmez şiirsellikteki eserleriyle bilinir. Kimliği ve eserleri hakkındaki bilinmezlik onu Avrupa resim tarihinin en gizemli ressamlarından biri yapmıştır.
- Джорджоне, повне ім'я Джорджоне Барбареллі да Кастельфранко (іт. Giorgio Barbarellі da Castelfranco, Giorgione; 1477 — 25 жовтня 1510) — видатнний художник з Венеції, представник, так званого, Високого Відродження в Італії.
- 乔尔乔内（意大利文：Giorgione 全名 Giorgio o Zorzi da Castelfranco, 1477年－1510年），是意大利文艺复兴艺术大师。威尼斯画派画家。
|
| rdfs:comment
|
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco, is the birth name of the Italian painter recognized as Giorgione (c. 1477/8 – 1510) a seminal artist of the High Renaissance in Venice. Giorgione is known for the elusive poetic quality of his work, though only about six surviving paintings are acknowledged for certain to be his work. The resulting uncertainty about the identity and meaning of his art has made Giorgione one of the most mysterious figures in European painting.
- Giorgione (* 1478 in Castelfranco Veneto; † vor dem 25. Oktober 1510 in Venedig; vollständiger Name Giorgio da Castelfranco, auch Zorzo da Castelfranco) war ein italienischer Maler der Renaissance
- Giorgione és conegut per la poètica qualitat del seu treball i pel fet que són molt poques les obres que se l'hi atribueixen amb un 100% de certesa (aprox. 6), ja que entre d'altres raons, va deixar diversos quadres inacabats que van completar altres pintors. Si això li afegim l'escassa quantitat de dades biogràfiques que hi ha sobre la seva figura i la incògnita sobre el significat de la pintura, el converteixen en un del pintors més misteriosos de la història de l'art.
- Giorgione (Giorgio Barbarelli da Castelfranco) byl benátský malíř, představitel vrcholné renesance.
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco más conocido como Giorgione,, pintor italiano, representante destacado de la Escuela veneciana. Giorgione es conocido por la poética calidad de su trabajo y por el hecho de que se conoce con certeza de la autoría del pintor veneciano muy pocas de sus obras (aprox. 6), entre otras razones porque dejó varios cuadros inacabados, que completaron otros pintores.
- Giorgione (oik. Giorgio da Castelfranco, s. noin 1477 – k. noin 1510) oli italialainen taidemaalari venetsialaisen täysrenessanssin aikaan. Vaikka Giorgionella on ollut merkittävä vaikutus myöhempiin taiteilijoihin, hänen elämästään tiedetään hyvin vähän. Hänen tunnetuin teoksensa on arvoituksellinen maalaus La Tempesta ("Myrsky"). Sacra conversazione vuodelta 1505 on Giorgionen näkemys tästä maalaustyypistä.
- Giorgio Barbarelli ou Zorzi da Vedelago ou da Castelfranco, dit Giorgione est le premier grand peintre vénitien du Cinquecento italien. Ses dates de naissance et de mort ont été fournies par Vasari dans ses Vite. La date de naissance, 1477, semble vraisemblable car elle est cohérente avec l’activité artistique de Giorgione à la fin du XV siècle. On ignore tout de son patronyme : Giorgio, en vénitien Zorzo ou Zorzi, de Castelfranco Veneto, lieu de naissance.
- Fájl:Giorgione 059. jpg Giorgione valószínűsített önarcképe, Dávidként Giorgione vagy Giorgio da Castelfranco olasz festő, a reneszánsz vezető velencei mestere, aki életművét mindössze alig több mint tíz év alatt alkotta meg. Számos festményének olyan nehezen megfogható, rejtélyes, talányos jelentést és tartalmat tulajdonítanak, ami állandó elfoglaltságot ad az ikonográfiával foglalkozó kutatóknak.
- Tra il 1505 e il 1510 esegue l'Adorazione dei pastori, conservata anch'essa alla National Gallery di Washington. Del 1506 circa è il Ritratto di giovane donna detta Laura, conservato al Kunsthistorisches Museum di Vienna, dipinto che al verso conserva ancora l'autografo del pittore. Tra il 1507 e il 1508 realizza La tempesta, per Gabriele Vendramin, un olio su tela.
- Giorgione was een Italiaans kunstschilder. Zijn leven wordt beschreven in Giorgio Vasari's Vite. Zijn werken behoren tot de Hoog-Renaissance.
- Giorgio Barbarelli da Castelfranco, best kjent som Giorgione, men også i venetiansk dialekt som Zorzi da Castelfranco eller Zorzon, var en italiensk maler fra den venetianske høyrenessansen.
- Giorgione właściwie Giorgio Barbarelli da Castelfranco – malarz włoski epoki Renesansu. O życiu i twórczości Giorgione wiemy bardzo mało, jest jednym z najbardziej zagadkowych malarzy czasów nowożytnych. Wiadomo, że urodził się w Castelfranco Veneto i że był uczniem Giovanni Belliniego. Miał wpływ na innych malarzy z którymi się zetknął, m. in. Tycjana i Sebastiano del Piombo. Zmarł przedwcześnie w okresie zarazy.
- Giorgione como é conhecido Giorgio Barbarelli da Castelfranco, foi um pintor do Renascimento na Itália. Por ter morrido com apenas 33 anos, deixou uma obra pequena em quantidade, mas de alta qualidade e grande influência em seu tempo. A vida de Giorgione foi descrita por Vasari, em seu livro Vidas.
- Giorgio sau Zorzi da Castelfranco, zis Giorgione a fost un pictor italian, unul dintre cei mai importanţi reprezentanţi ai Renaşterii veneţiene. Giorgione este cel mai enigmatic pictor al Renaşterii. Nu dispunem de nici un fel de documente despre viaţa acestui artist, care, deşi a murit timpuriu, la vârsta de abia treizeci şi trei de ani, s-a bucurat de mare popularitate încă în timpul vieţii. Golul de informaţii a fost umplut de legende, care au adâncit misterul vieţii sale.
- Джорджо Барбарелли да Кастельфранко, более известный как Джорджоне — итальянский художник, представитель венецианской школы живописи; один из величайших мастеров Высокого Возрождения.
- Giorgione (egentligen Giorgio da Castelfranco), född cirka 1477, död 1510, var en italiensk målare inom den venetianska högrenässansen. Trots att Giorgione haft ett stort inflytande över senare målare, är det mycket litet som är känt om hans liv. Hans mest kända verk är den gåtfulla målningen La Tempesta ("Stormen").
- Giorgione (yak. 1477/8 – 1510), gerçek adı Giorgio Barbarelli da Castelfranco olan, Yüksek Rönesans akımına yön veren İtalyan ressam. Bugün kesin olarak ona mal edilen sadece altı tablo bulunmasına rağmen Giorgione, erişilmez şiirsellikteki eserleriyle bilinir. Kimliği ve eserleri hakkındaki bilinmezlik onu Avrupa resim tarihinin en gizemli ressamlarından biri yapmıştır.
- Джорджоне, повне ім'я Джорджоне Барбареллі да Кастельфранко (іт. Giorgio Barbarellі da Castelfranco, Giorgione; 1477 — 25 жовтня 1510) — видатнний художник з Венеції, представник, так званого, Високого Відродження в Італії.
- 乔尔乔内（意大利文：Giorgione 全名 Giorgio o Zorzi da Castelfranco, 1477年－1510年），是意大利文艺复兴艺术大师。威尼斯画派画家。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
