Giannozzo Manetti (1396 – 1459) was an Italian politician and diplomat from Florence, who was also a humanist scholar of the early Italian Renaissance. Manetti was the son of a wealthy merchant. His public career began in 1429. He participated in municipal government as a member of the advisory council, as an ambassador, and in various gubernatorial positions in the city. Manetti was an eyewitness of the dedication of Santa Maria del Fiore on 25 March 1436, of which he left a record, the Oratio de Secularibus et Pontificalibus Pompis in Consecratione Basilicae Florentinae. His views on Florentine relations with Venice proved unpopular among the ruling class, and he put himself into voluntary exile, spending the last years of his life in Naples.

Property Value
dbo:abstract
  • Giannozzo Manetti (lateinisch Iannotius Manettus; * 5. Juni 1396 in Florenz; † 27. Oktober 1459 in Neapel) war ein italienischer Humanist und Politiker. (de)
  • Giannozzo Manetti (nacido en Florencia el 5 de junio de 1396 y fallecido en Nápoles en 1459) fue un humanista italiano dedicado especialmente a la filología. Además desarrolló encargos como político y diplomático de Florencia. Gran orador y conocedor de las lenguas clásicas y del hebreo. (es)
  • Giannozzo Manetti (1396 – 1459) was an Italian politician and diplomat from Florence, who was also a humanist scholar of the early Italian Renaissance. Manetti was the son of a wealthy merchant. His public career began in 1429. He participated in municipal government as a member of the advisory council, as an ambassador, and in various gubernatorial positions in the city. Manetti was an eyewitness of the dedication of Santa Maria del Fiore on 25 March 1436, of which he left a record, the Oratio de Secularibus et Pontificalibus Pompis in Consecratione Basilicae Florentinae. His views on Florentine relations with Venice proved unpopular among the ruling class, and he put himself into voluntary exile, spending the last years of his life in Naples. He was a Latinist and a translator of Greek; he also studied Hebrew so that he could read the Hebrew Bible and the rabbinic commentaries. These readings convinced him that the Bible needed translation anew from the early manuscripts. After his death, Manetti's sizable library found its way into the Biblioteca Vaticana. As an author, Manetti's style was an imitation of Cicero. He is now remembered principally as the author of De dignitate et excellentia hominis libri IV ("On the Dignity and Excellence of Man in Four Books"), completed in manuscript in 1452 or 1453. It was a response to Pope Innocent III's De miseria humane conditionis. His Pistoiese History, composed in 1446–47, was the first contemporary critical response to Leonardo Bruni's innovative and monumental History of the Florentine People. He also wrote a commentary on Aristotle and biographies of Dante Alighieri, Giovanni Boccaccio, Pope Nicholas V, Francesco Petrarca, Seneca, and Socrates. Manetti's circle of humanist intellectuals included Carlo Marsuppini, Poggio Bracciolini, Leonardo Bruni, Francesco Filelfo, Niccolò Niccoli, Palla Strozzi, and Lorenzo Valla. (en)
  • Giannozzo Manetti (Florença, 5 de junho de 1396 — Nápoles, 1459) foi um estadista e diplomata da Itália. De origem fiorentina, tornou-se um dos grandes responsáveis pelo conjunto de ideias que surgiram no primeiro período do Renascimento e que ficaram conhecidas como humanismo. Hábil orador, foi um profundo conhecedor das línguas latina e grega, de onde traduziu algumas obras clássicas. Também estudou a língua hebraica. É reconhecido como autor do livro De dignitate et excellentia hominis libri IV. (pt)
  • Giannozzo Manetti (1396-1459) was een Florentijns humanist en diplomaat. Manetti was een leerling van de humanistische geleerde Ambrogio Traversari (1386-circa 1439) en een goede vriend van Leonardo Bruni (wiens lijkrede hij leverde). Hij diende als Florentijns ambassadeur in Venetië, Napels, Rome, Siena, en Rimini. In 1453 werd hij verbannen uit Florence vanwege zijn verzet tegen Cosimo de' Medici. Manetti woonde eerst voor twee jaar in Rome voordat hij zich in Napels vestigde. Aldaar werd hij bevriend met Koning Alfonso, op wiens suggestie hij zijn bekende discussie over de waardigheid van de mens schreef. Manetti was een van de meest erudiete mannen van zijn tijd. Hij kende grondig Latijn en Grieks en voldoende Hebreeuws voor een vertaling van de Psalmen in de oorspronkelijke tekst in plaats van zich op de Vulgaat te baseren. Zijn vertalingen van de geschriften van Aristoteles over ethiek werden veel gelezen. Hij voltooide een aantal biografische en historische werken. De belangrijkste daarvan waren Vitae Nicolai V. pontificis libri II (gepubliceerd 1734, Het leven van Paus Nicolaas V), en een beschrijving van het leven van de grootste dichters van Florence - Dante, Petrarca en Boccaccio - die echter pas werd gepubliceerd in 1747. Dit laatste werk, Vitae Dantis, Petrarcae, Boccacci (Levens van Dante, Petrarca en Boccaccio), bevat een nog steeds invloedrijke vergelijkende evaluatie van deze dichters. In tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten waardeerde Manetti hun geschriften in de volkstaal bijna net zo hoog als die in het Latijn. Zijn belangrijkste verhandeling was De dignitate et Excellentia hominis (Over de Waardigheid van de Mens), voltooid in 1452 en gedrukt in 1532. In 1584 veroordeelde de inquisitie dit geschrift. Manetti's verhandeling durfde immers in te gaan tegen de argumenten van paus Innocentius III in diens Over de ellende van de Mens, en stelde daartegenover een optimistische kijk op de menselijke conditie. Later zou Giovanni Pico della Mirandola hem met zijn eigen, beroemdere oratie hierin navolgen. (nl)
  • Джаноццо Манетти (итал. Giannozzo Manetti, 1396—1459) — известный флорентийский гуманист, государственный деятель и оратор, представитель Возрождения. (ru)
dbo:birthDate
  • 1396-6-5
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1459-10-27 (xsd:date)
dbo:deathPlace
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 3907271 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742591714 (xsd:integer)
dct:description
  • Italian politician and diplomat (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Giannozzo Manetti (lateinisch Iannotius Manettus; * 5. Juni 1396 in Florenz; † 27. Oktober 1459 in Neapel) war ein italienischer Humanist und Politiker. (de)
  • Giannozzo Manetti (nacido en Florencia el 5 de junio de 1396 y fallecido en Nápoles en 1459) fue un humanista italiano dedicado especialmente a la filología. Además desarrolló encargos como político y diplomático de Florencia. Gran orador y conocedor de las lenguas clásicas y del hebreo. (es)
  • Giannozzo Manetti (Florença, 5 de junho de 1396 — Nápoles, 1459) foi um estadista e diplomata da Itália. De origem fiorentina, tornou-se um dos grandes responsáveis pelo conjunto de ideias que surgiram no primeiro período do Renascimento e que ficaram conhecidas como humanismo. Hábil orador, foi um profundo conhecedor das línguas latina e grega, de onde traduziu algumas obras clássicas. Também estudou a língua hebraica. É reconhecido como autor do livro De dignitate et excellentia hominis libri IV. (pt)
  • Джаноццо Манетти (итал. Giannozzo Manetti, 1396—1459) — известный флорентийский гуманист, государственный деятель и оратор, представитель Возрождения. (ru)
  • Giannozzo Manetti (1396 – 1459) was an Italian politician and diplomat from Florence, who was also a humanist scholar of the early Italian Renaissance. Manetti was the son of a wealthy merchant. His public career began in 1429. He participated in municipal government as a member of the advisory council, as an ambassador, and in various gubernatorial positions in the city. Manetti was an eyewitness of the dedication of Santa Maria del Fiore on 25 March 1436, of which he left a record, the Oratio de Secularibus et Pontificalibus Pompis in Consecratione Basilicae Florentinae. His views on Florentine relations with Venice proved unpopular among the ruling class, and he put himself into voluntary exile, spending the last years of his life in Naples. (en)
  • Giannozzo Manetti (1396-1459) was een Florentijns humanist en diplomaat. Manetti was een leerling van de humanistische geleerde Ambrogio Traversari (1386-circa 1439) en een goede vriend van Leonardo Bruni (wiens lijkrede hij leverde). Hij diende als Florentijns ambassadeur in Venetië, Napels, Rome, Siena, en Rimini. In 1453 werd hij verbannen uit Florence vanwege zijn verzet tegen Cosimo de' Medici. Manetti woonde eerst voor twee jaar in Rome voordat hij zich in Napels vestigde. Aldaar werd hij bevriend met Koning Alfonso, op wiens suggestie hij zijn bekende discussie over de waardigheid van de mens schreef. (nl)
rdfs:label
  • Giannozzo Manetti (de)
  • Giannozzo Manetti (en)
  • Giannozzo Manetti (es)
  • Giannozzo Manetti (it)
  • Giannozzo Manetti (nl)
  • Giannozzo Manetti (pt)
  • Манетти, Джаноццо (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Giannozzo Manetti (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of